← Κύπρος

QUADREAM LTD ν. IN REACH TECHNOLOGIES LTD, Aρ. Γενικής Αίτησης 64/2020, 12/11/2020

QUADREAM LTD ν. IN REACH TECHNOLOGIES LTD, Aρ. Γενικής Αίτησης 64/2020, 12/11/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2020:A181 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Aρ. Γενικής Αίτησης 64/2020 Αναφορικά με τον περί Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας Νόμο του 1987, Ν.101/87 -και- Αναφορικά με τον περί Δικαστηρίων Νόμο του 1960,Ν.14/60, όπως τροποποιήθηκε -και- Αναφορικά με την Διαιτησία που πρόκειται να καταχωρισθεί στο Διεθνές Διαιτητικό Δικαστήριο του Διεθνούς Εμπορικού Επιμελητηρίου (International Chamber of Commerce) στο Άμστερνταμ, μεταξύ τω Quadream Ltd v.

  1. XXXXX Glasberg Keller,
  2. In Reach Technologies Ltd Μεταξύ QUADREAM LTD, από το Ισραήλ Αιτητών -και- IN REACH TECHNOLOGIES LTD, από τη Λεμεσό Καθ' ων η Αίτηση ---------------------------------- Αίτηση Αιτητών ημερ. 7.5.2020 για Προσωρινά Διατάγματα Ημερ.: 12.11.2020 Για τους Αιτητές: Δρ. Κ. Χρυσοστομίδης & Σία ΔΕΠΕ Για τους Καθ' ων η Αίτηση: Αγγελίδης, Ιωαννίδης, Λεωνίδου ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 7.5.2020 οι Αιτητές καταχώρισαν την παρούσα Μονομερή Αίτηση, στη βάση της οποίας αιτήθηκαν και πέτυχαν μονομερώς στις 11.5.2020, την έκδοση των πιο κάτω Προσωρινών Διαταγμάτων: «Α. Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα το οποίο απαγορεύει στην Καθ' ης η Αίτηση και/ή σε οποιουσδήποτε αξιωματούχους και/ή αντιπροσώπους και/ή υπαλλήλους της και/ή άτομα που ενεργούν εκ μέρους και/ή για λογαριασμό και/ή κατ' εντολή και/ή προς όφελος και/ή κατόπιν οδηγιών της να αποξενώσουν και/ή μεταβιβάσουν και/ή πωλήσουν και/ή διαθέσουν και/ή επιβαρύνουν και/ή ενεχυριάσουν και/ή υποθηκεύσουν και/ή εκχωρήσουν και/ή δωρίσουν και/ή προβούν σε οποιαδήποτε πράξη και/ή ενέργεια αναφορικά με οποιαδήποτε κινητή και/ή ακίνητη περιουσία την οποία διατηρεί η Καθ' ης η Αίτηση στην Κύπρο και/ή το εξωτερικό και/ή με το οποίο να δεσμεύονται και/ή παγοποιούνται όλοι οι τραπεζικοί λογαριασμοί και/ή οι καταθέσεις της Καθ' ης η Αίτηση, οι οποίοι διατηρούνται εξ ολοκλήρου και/ή από κοινού με άλλα πρόσωπα σε οποιαδήποτε τράπεζα και/ή πιστωτικό και/ή συνεργατικό ίδρυμα στην Κύπρο και/ή το εξωτερικό, μέχρι του ποσού των USD$ 6,079,814 (και/ή το ισόποσο σε Ευρώ, το οποίο με τη σημερινή ισοτιμία ανέρχεται στο ποσό των 5,626,290.22 Ευρώ) και/ή οποιουδήποτε άλλου ποσού ήθελε θεωρήσει πρέπον το Δικαστήριο, περιλαμβανομένου, χωρίς περιορισμό, του λογαριασμού της Καθ' ης η Αίτηση υπ' αριθμόν XXXXX2968 στην Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, μέχρι τελικής εκδίκασης και/ή ολοκλήρωσης και/ή μέχρι την έκδοση απόφασης στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Γενική Αίτηση, στο πλαίσιο της οποίας καταχωρίσθηκε η παρούσα αίτηση και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Β. Εκδοθεί και δια το παρόντος εκδίδεται διάταγμα που απαγορεύει στην Καθ' ης η Αίτηση και/ή σε οποιουσδήποτε αξιωματούχους και/ή αντιπροσώπους και/ή υπαλλήλους της και/ή άτομα που ενεργούν εκ μέρους και/ή για λογαριασμό και/ή κατ' εντολή και/ή προς όφελος και/ή κατόπιν οδηγιών της να κατακρατούν ή οικειοποιούνται ή χρησιμοποιούν ή διαθέτουν με οποιοδήποτε τρόπο οποιαδήποτε χρήματα τα οποία έχουν εισπράξει ή θα εισπράξουν από πελάτες (customers) ή/και τελικούς χρήστες (End Users) των προϊόντων ή/και υπηρεσιών της Καθ' ης η Αίτηση που παρέχονται στο πλαίσιο των εργασιών της κοινοπραξίας μεταξύ της Αιτήτριας και της Καθ' ής η Αίτηση δυνάμει της Συμφωνίας ημερ. 05/07/2017 ή/και να καταθέτουν αυτά σε οποιοδήποτε άλλο λογαριασμό, εκτός από τον λογαριασμό με αριθμό XXXXX2968, της Καθ' ης η Αίτηση - In Reach Technologies Limited στην Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, μέχρι τελικής εκδίκασης και/ή ολοκλήρωσης και/ή μέχρι την έκδοση απόφασης στην ως άνω αριθμό και τίτλο Γενική Αίτηση, στο πλαίσιο της οποίας καταχωρίσθηκε η παρούσα αίτηση και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Γ. Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα επικουρικό και/ή υποβοηθητικό των διαταγμάτων Α και Β ανωτέρω, το οποίο διατάζει την Καθ' ης η Αίτηση διά μέσω των αξιωματούχων και/ή υπαλλήλων και/ή συνεργατών και/ή αντιπροσώπων της και/ή οποιουδήποτε άλλου προσώπου που ενεργεί εκ μέρους και/ή κατ' εντολή και/ή για λογαριασμό και/ή προς όφελος και/ή κατόπιν οδηγιών της, όπως εντός 10 ημερών από την επίδοση του σχετικού διατάγματος, ετοιμάσει και καταχωρίσει στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού και επιδώσει στους δικηγόρους της Αιτήτριας, ένορκη δήλωση, η οποία να αναφέρει και/ή περιλαμβάνει και/ή παρέχει όλες τις πληροφορίες και/ή στοιχεία, καθώς και αντίγραφα όλων των σχετικών εγγράφων, που η ίδια και/ή οι αξιωματούχοι και/ή οι υπάλληλοι και/ή οι συνεργάτες και/ή οι αντιπρόσωποί της και/ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο που ενεργεί εκ μέρους και/ή για λογαριασμό της και/ή κατόπιν οδηγιών της έχουν στη φύλαξη και/ή κατοχή και/ή υπό τον έλεγχό τους, αναφορικά με τα ακόλουθα: (α) όλους τους τραπεζικούς λογαριασμούς της Καθ' ης η Αίτηση, τους οποίους διατηρεί στο όνομα της σαν πραγματική κάτοχος και/ή ιδιοκτήτρια και/ή δικαιούχος (beneficial owner) σε τραπεζικά ιδρύματα στην Κύπρο και/ή στο εξωτερικό. (β) όλα τα περιουσιακά στοιχεία και/ή την κινητή και/ή ακίνητη περιουσία της Καθ' ης η Αίτηση, είτε αυτά είναι στην Κύπρο είτε στο εξωτερικό είτε αυτά είναι στο όνομα της είτε όχι είτε της ανήκουν εξ ολοκλήρου ή μαζί με άλλα πρόσωπα.» Η Αίτηση - η οποία βασίζεται στον περί Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας Νόμο του 1987, Ν.101/87, ως τροποποιήθηκε και συγκεκριμένα στα άρθρα 2, 8 και 9, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ.6, άρθρα 2, 4, 5 και 9, στον περί Δικαστηρίων Νόμο του 1960, Ν.14/60, άρθρα 29, 30, 31, 32, 33, 42, 43, στα άρθρα 3, 4 και 9 του περί Επιβαρυντικών Διαταγμάτων Νόμου του 1992 (Ν.31(Ι)/92), στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.9, Δ.39, Δ.48 θ.1-8, Δ.51, Δ.55, Δ.59 και Δ.64, στον περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ.113στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου σε σχέση με την έκδοση διαταγμάτων τύπου «Mareva» δυνάμει της υπόθεσης Mareva Compania Naviera S.A. v. International Bulk Carriers S.A. [1975] 2 Lloyd's Rep. 509 στο κοινοδίκαιο, στους κανόνες της επιείκειας και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες και τη γενική πρακτική του Δικαστηρίου και υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση ημερ. 7.5.2020 και 11.5.2020 του ΧΧΧΧ Παπαπολυβίου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που ενεργεί ως δικηγόροι των Αιτητών - προσέκρουσε σε Ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση, η οποία υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του ΧΧΧΧ Grozdanic ημερ. 17.6.
  3. Ο ΧΧΧΧ Παπαπολυβίου ανέφερε στην Ένορκη Δήλωση του ότι η παρούσα Αίτηση καταχωρίστηκε προς υποστήριξη και ενίσχυση της επικείμενης διαιτητικής διαδικασίας που αναμένετο να καταχωριστεί εντός σύντομου χρονικού διαστήματος από τους Αιτητές εναντίον, μεταξύ άλλων, των Καθ' ων η Αίτηση και επικεντρώνεται σε αξιώσεις των Αιτητών που απορρέουν από συνεχιζόμενες παραβιάσεις των υποχρεώσεων πληρωμών των Καθ' ων η Αίτηση προς τους Αιτητές και ανέρχονται σε Δολάρια ΗΠΑ6,079,
  4. Το ποσό αυτό αντιστοιχεί στο συμφωνημένο ποσοστό ύψους 92% επί των εσόδων της Κοινοπραξίας και προκύπτει από τη Συμφωνία Κοινοπραξίας που συνήφθη μεταξύ των Αιτητών και των Καθ' ων η Αίτηση [Τεκμ.1, (αρ.2(β)]. Για το ποσοστό αυτό, έχουν εκδοθεί τιμολόγια από τους Αιτητές τα οποία παραμένουν μέχρι σήμερα καθυστερημένα και απλήρωτα και τα οποία οι Καθ' ων η Αίτηση αρνούνται και/ή παραλείπουν να εξοφλήσουν. Η επικείμενη Διαιτητική Διαδικασία θα έχει ως αντικείμενο τις υφιστάμενες συνεχιζόμενες και επικείμενες παραβιάσεις των υποχρεώσεων που προκύπτουν από τους όρους των Συμφωνιών μεταξύ των Αιτητών και των Καθ' ων η Αίτηση. Ωστόσο η παρούσα Αίτηση σχετίζεται αποκλειστικά με την παράνομη παρακράτηση καθυστερημένων τιμολογημένων ποσών από τους Καθ' ων η Αίτηση. Η παρούσα Αίτηση επικεντρώνεται στην παραβίαση από τους Καθ' ων η Αίτηση των συμβατικών τους υποχρεώσεων για μεταβίβαση στους Αιτητές του συμφωνημένου και προκαθορισμένου μεριδίου τους, από τα έσοδα της Κοινοπραξίας και προκύπτει από τους όρους της Συμφωνίας Κοινοπραξίας (Τεκμ.1). Οι Αιτητές είναι εταιρεία εγγεγραμμένη στο Ισραήλ (Τεκμ.2), αναπτύσσουν προϊόντα κυβερνοασφάλειας (Cybersecurity) και βασίζονται στην δική τους τεχνολογία η οποία πωλείτο παγκοσμίως πριν αρχίσουν οποιεσδήποτε δοσοληψίες με τους Καθ' ων η Αίτηση. Οι Καθ' ων η Αίτηση είναι εταιρεία εγγεγραμμένη στην Κύπρο (Τεκμ.3) η οποία ιδρύθηκε αποκλειστικά για να υπηρετεί την Κοινοπραξία ως το κανάλι προώθησης των προϊόντων των Αιτητών εκτός του Ισραήλ. Οι Αιτητές είχαν την πρωτοβουλία σύστασης της Κοινοπραξίας ώστε να δημιουργήσουν ένα κανάλι προώθησης των προϊόντων τους εκτός του Ισραήλ. Έτσι υπογράφηκε μεταξύ των Αιτητών και των Καθ' ων η Αίτηση η Συμφωνία Κοινοπραξίας (Τεκμ.1) στις 5.7.
  5. Οι Αιτητές προσέγγισαν διάφορους πελάτες, οδηγώντας τους στην διεκπεραίωση συναλλαγών με την Κοινοπραξία, μέσω των Καθ' ων η Αίτηση. Η Συμφωνία Κοινοπραξίας προέβλεπε την υποχρέωση των Καθ' ων η Αίτηση να αποδώσουν στους Αιτητές το 92% των εσόδων της Κοινοπραξίας [άρ.2(β)], έναντι του δικαιώματος των Καθ' ων η Αίτηση, στο εναπομείναν 8%. Περαιτέρω, οι Καθ' ων η Αίτηση είχαν την υποχρέωση να μεταβιβάζουν στους Αιτητές, εντός 15 ημερών από τη λήψη τους, όλα τα έσοδα που θα λαμβάνονταν από τους Καθ' ων η Αίτηση από τους πελάτες της Κοινοπραξίας, εκτός από το μερίδιο των Καθ' ων η Αίτηση ύψους 8% επί των εσόδων και τηρουμένων των εφαρμοστέων φορολογικών παρακρατήσεων [Αρ.5(β), 2(β)]. Αρχικά οι Καθ' ων η Αίτηση εκπλήρωναν τις υποχρεώσεις τους αναφορικά με τον καταμερισμό των εσόδων της Κοινοπραξίας. Όμως σε κάποιο στάδιο, οι Καθ' ων η αίτηση σταμάτησαν να πληρώνουν κάποια τιμολόγια προς τους Αιτητές, αρχίζοντας από τη μη πληρωμή του τιμολογίου 26.6.2019 και συνέχισαν με την μη πληρωμή και άλλων τιμολογίων. Μέχρι σήμερα το χρέος των Καθ' ων η Αίτηση, στη βάση των καθυστερημένων μη αμφισβητηθέντων τιμολογίων που εκδόθηκαν από τους Αιτητές, ανήλθε στο συνολικό ποσό των Δολ. ΗΠΑ6,079,814 (τιμολόγια - Τεκμ.8 - 11 και καταστάσεις λογαριασμού των Καθ' ων η Αίτηση - Τεκμ.12). Παρά τις επανειλημμένες συζητήσεις και συναντήσεις μεταξύ των Καθ' ων η Αίτηση και Αιτητών για επίλυση της διαφοράς τους, αυτές κατέστησαν ανεπιτυχείς και στις 17.3.2020, ο δικηγόρος των Αιτητών απέστειλε επίσημη ειδοποίηση στους Καθ' ων η Αίτηση (Τεκμ.13), επισημαίνοντας τις παραλείψεις πληρωμής των πιο πάνω τιμολογίων. Στις 29.3.2020, οι Καθ' ων η Αίτηση απέστειλαν απαντητική επιστολή (Τεκμ.14) με την οποία κατέστησαν σαφές ότι δεν έχουν καμιά απολύτως πρόθεση να εκτελέσουν ούτε και τις μελλοντικές υποχρεώσεις πληρωμών τους, γεγονός που συνιστά θεμελιώδη παραβίαση της Συμφωνίας Κοινοπραξίας. Παρά την παράδοση της επιστολής ημερ. 17.3.2020 από τους Αιτητές (Τεκμ.13), οι Καθ' ων η Αίτηση παρέλειψαν μέχρι σήμερα να συμμορφωθούν με τις συμβατικές υποχρεώσεις τους και έτσι οι δικηγόροι των Αιτητών ετοίμασαν προσχέδιο Αιτήματος Διαιτησίας (Τεκμ.26), δυνάμει του άρ.15 της Συμφωνίας Κοινοπραξίας, σύμφωνα με το οποίο η Διαιτησία θα λάβει χώρα στο Άμστερνταμ, Ολλανδία. Το Αίτημα Διαιτησίας καλύπτει ευρύτερο φάσμα διαφορών μεταξύ των μελών της Κοινοπραξίας για αποζημιώσεις ύψους $13.582.225 δολάρια ΗΠΑ. Σύμφωνα με Αγγλική νομική γνωμάτευση (Τεκμ.27) οι Αιτητές έχουν δικαίωμα να λάβουν το ποσό των ΗΠΑ$6.079.814, στη βάση παραβιάσεων της Συμφωνίας Κοινοπραξίας. Στην Ένορκη Δήλωση του ημερ. 11.5.2020 ο ΧΧΧΧ Παπαπολυβίου, αναφέρθηκε στην επιστολή της Τράπεζας Κύπρου ημερ. 8.5.2020, (Τεκλμ.1) εις απάντηση της επιστολής των Αιτητών ημερ. 24.4.2020 (Τεκμ.28), με την οποία ενημερώνει τους Αιτητές ότι δεν προτίθεται να προχωρήσει σε παγοποίηση οποιουδήποτε λογαριασμού διατηρείται κοντά τους, χωρίς την προηγούμενη έκδοση και επίδοση σ' αυτήν του Διατάγματος Δικαστηρίου. Συνεπώς όπως διατείνεται, είναι πρόδηλος ο κίνδυνος διασκορπισμού ή αποξένωσης των χρημάτων που είναι κατατεθειμένα στον τραπεζικό λογαριασμό επ' ονόματι των Καθ' ων η Αίτηση. Στην συμπληρωματική Ένορκη δήλωση του ΧΧΧΧ Παπαπολυβίου ημερ. 20.5.2020 αναφέρεται ότι στις 18.5.2020, υποβλήθηκε στο Διεθνές Διαιτητικό Δικαστήριο του Διεθνούς Εμπορικού Επιμελητηρίου (International Chamber of Commerce) στο Άμστερνταμ, Αίτημα Διαιτησίας (Request for Arbitration) προς υποβοήθηση του οποίου καταχωρίστηκε η παρούσα Αίτηση. Το Αίτημα Διαιτησίας (Τεκμ.Α) είναι μεταξύ των Αιτητών, του Roy Glasberg Keller και των Καθ' ων η Αίτηση. Στη συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση της η ΧΧΧΧ Διονυσίου ημερ. 10.7.2020, δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των Αιτητών, αναφέρθηκε σε γεγονότα, προς αντίκρουση συγκεκριμένων αναληθών ισχυρισμών των Καθ' ων η Αίτηση που περιέχονται στην Ένσταση τους ημερ. 17.6.2020 και προς αποφυγή παραπλάνησης του Δικαστηρίου. Περαιτέρω, έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου αλληλογραφία που ανταλλάχθηκε μεταξύ των μερών, μετά την καταχώριση της παρούσας Αίτησης (Τεκμ.1 - 5). Οι Καθ' ων η Αίτηση με την Ένσταση τους εγείρουν τους ακόλουθους λόγους Ένστασης:
  6. Στην Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση, δεν αποκαλύπτονται όλα τα ουσιώδη γεγονότα και/ή αποκρύπτονται ουσιώδη γεγονότα. Συνεπώς η Αιτήτρια παραβίασε το καθήκον της για πλήρη αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων της υπόθεσης και δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια.
  7. Ο Ενόρκως δηλών για την Αιτήτρια δεν μπορεί και δεν είναι σε θέση να βεβαιώσει θετικά όσα ο ίδιος ισχυρίζεται ότι γνωρίζει. Συνεπώς η μαρτυρία του δεν αποτελεί το αποδεκτό πραγματικό υπόβαθρο γεγονότων.
  8. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης των εκδοθέντων Διαταγμάτων.
  9. Το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει προς όφελος της μη έκδοσης των εκδοθέντων Διαταγμάτων.
  10. Υπάρχει μεγάλη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση εκ μέρους των Αιτητών στην καταχώρηση της παρούσας Αίτησης.
  11. Οι Αιτητές κωλύονται λόγω συμπεριφοράς και/ή αμέλειας και/ή καθυστέρησης να αιτούνται τις αιτούμενες θεραπείες.
  12. Οι Αιτητές στηρίζουν την παρούσα Αίτηση σε υπόνοιες, λανθασμένη ανάγνωση εγγράφων και λανθασμένα συμπεράσματα και όχι σε μαρτυρία, ως οφείλουν.
  13. Η παρούσα Αίτηση είναι καταχρηστική και παραβιάζει τα δικαιώματα των Αιτητών σε δίκαια δίκη, ως και την αρχή της ισότητας όπλων μεταξύ των διαδίδων, αφού οι Αιτητές δεν έχουν προβεί σε καμιά πρόβλεψη για την κάλυψη δικαιολογημένων εξόδων για τη λειτουργία και/ή νομική εκπροσώπηση των Καθ' ων η Αίτηση.
  14. Οι Αιτητές δεν δικαιούνται στα διατάγματα που εκδόθηκαν μονομερώς, με βάση τη νομική βάση επί της οποίας τα προώθησε και/η τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου ως προβλέπεται από τον Περί Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας Νόμου
  15. Ο ΧΧΧΧ Grozdanic είναι ο Γενικός Διευθυντής και ο επικεφαλής πληροφοριών των Καθ' ων η Αίτηση. Ισχυρίζεται ότι οι Αιτητές παρουσίασαν λανθασμένους, παραπλανητικούς, δόλιους και μη ανταποκρινόμενους στην αλήθεια ισχυρισμούς με ανύπαρκτο μανδύα του κατεπείγοντος. Περαιτέρω, οι Αιτητές δεν προχώρησαν σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων της υπόθεσης. Ειδικότερα, ισχυρίζεται ότι οι Αιτητές παρουσίασαν μια κατάσταση πραγμάτων που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα αναφορικά με 4 πυλώνες, στους οποίους αναφέρθηκε με λεπτομέρεια και έχουν ως ακολούθως: i. Λανθασμένα και παραπλανητικά παρουσιάστηκε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση είχαν σκοπό να αποτελούν το όχημα της Κοινοπραξίας επί του οποίου ασκούσαν έλεγχο οι Αιτητές. ίί. Λανθασμένα, δόλια και παραπλανητικά, με την χρήση χαλκευμένου και πλαστού εγγράφου οι Αιτητές παρουσίασαν ότι οι Καθ' ων η Αίτηση προχώρησαν κρυφά σε άνοιγμα τραπεζικού λογαριασμού στην αλλοδαπή αφού η διαδικασία ανοίγματος λογαριασμού και το άνοιγμα του εν λόγω λογαριασμού κοινοποιήθηκε στους Αιτητές. Επίσης ήταν οι παραλείψεις των Αιτητών που εξανάγκασαν τους Καθ' ων η Αίτηση να ανοίξουν τον εν λόγω λογαριασμό. iii. Λανθασμένα και παραπλανητικά παρουσίασαν την απασχόληση της κας XXXXX Plotkin στους Καθ' ων η Αίτηση ως την μέθοδο ελέγχου των Καθ' ων η Αίτηση από τους Αιτητές αφού ουδέποτε συμφωνήθηκε κάτι τέτοιο ή υπήρξε οποιοδήποτε τέτοιο δικαίωμα προς όφελος των Αιτητών. ίν. Λανθασμένα, δόλια και παραπλανητικά η Αιτήτρια εξέδωσε και παρουσίασε τιμολόγια, μεταξύ άλλων, με ημερομηνία προγενέστερη από το χρόνο γνωστοποίησης της στους Καθ' ων η Αίτηση, με μόνο προφανή λόγο την αύξηση του ποσού της απαίτησης τους για την παρούσα διαδικασία και για τη διαδικασία διαιτησίας. Ισχυρίζεται ότι τα χρηματικά ποσά που οι Αιτητές αξιώνουν, ορθά δεν καταβλήθηκαν μέχρι σήμερα. Περαιτέρω, ελλείπει το στοιχείο του κατεπείγοντος διότι όπως προκύπτει από το Τεκμ.13 στην Αίτηση (ημερ. 17.3.2020), παρουσιάζεται ότι η διαφορά των διαδίκων μερών προέκυψε από τον Ιούνιο
  16. Επιπρόσθετα οι Αιτητές απέκρυψαν από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα και παραπληροφόρησαν το Δικαστήριο σε σχέση με τα γεγονότα που αναφέρει με λεπτομέρεια στην παρ.31(α) - (η) της Ένορκης Δήλωσης του. Περαιτέρω, ισχυρίζεται ότι οι Αιτητές προς απόδειξη του κατεπείγοντος, διέπραξαν το ποινικό αδίκημα της ψευδορκίας, μέσω της Ένορκης Δήλωσης του Δ. Παπαπολυβίου ημερ. 7.5.
  17. Ειδικότερα, διαπίστωσε ότι το Τεκμ.17 στην Αίτηση, αποτελεί ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ. 10.4.2020 με αποστολέα τον ίδιο, προς τον XXXXX Rabinovich, υπεύθυνο πωλήσεων των Αιτητών και όχι τον πελάτη Δ, όπως οι Αιτητές διατείνονται. Oι Αιτητές δόλια διέγραψαν και απάλειψαν το όνομα και τη διεύθυνση του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου του πελάτη Δ, αποσκοπώντας στην τεκμηρίωση του κατεπείγοντος. Αυτούσιο το ηλεκτρονικό μήνυμα χωρίς διαγραφές ή πλαστογραφία επισυνάφθηκε στην δική του Ένορκη Δήλωση ως Τεκμ.
  18. Οι Αιτητές παρουσίασαν επίσης ψευδώς στο Δικαστήριο ότι οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν ανοίξει άλλο μυστικό τραπεζικό λογαριασμό στην Ελβετία, χωρίς την προηγούμενη ενημέρωση ή συγκατάθεση των Αιτητών για το άνοιγμα τέτοιου λογαριασμού. Έχω εξετάσει με προσοχή το περιεχόμενο των εκατέρωθεν ενόρκων δηλώσεων, τα επισυνημμένα σ' αυτές έγγραφα και όσα υποστηρίχθηκαν από τους ευπαίδευτους συνηγόρους των δύο πλευρών. Παρόλο που οι Καθ' ων η Αίτηση δεν έχουν συμπεριλάβει στην Ένσταση τους ως λόγο Ένστασης, ότι ελλείπει το στοιχείο που «κατεπείγοντος» - παρά μόνο επικαλούνται υπέρμετρη καθυστέρηση από πλευράς των Αιτητών στην καταχώριση της παρούσας Αίτησης - θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο, υπό τα περιστατικά υπόθεσης οι Αιτητές έχουν ικανοποιήσει το στοιχείο του «κατεπείγοντος». Όπως είναι νομολογημένο, το στοιχείο του «κατεπείγοντος» ή οποιασδήποτε άλλης ιδιαίτερης περίστασης, αποτελεί όρο και/ή προϋπόθεση για την ύπαρξη εξουσίας προς έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος μετά από μονομερή Αίτηση. (Βλ. Ιn Re B.P. Cyprus Ltd

(1996)1 Α.Α.Δ. 861, Timberland Co. v. Evans & Sons Ltd κ.α., Πολ. Έφ. 9776 ημερ. 29.05.98, Μ & CH Mitsingas Trading Ltd κ.α. v. The Timberland Co.
(1997)1 Α.Α.Δ. 1791, In re Stavros Hotel Apartments Ltd κ.α.
(1994)1 Α.Α.Δ. 836 Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1 (Β) ΑΑΔ 598 και Vuitton v. Δερμοσάκ Λτδ κ.α.
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453). Συγκεκριμένα, στην υπόθεση In re Stavros Hotel Apartments Ltd κ.α.
(1994)1 Α.Α.Δ. 836 λέχθηκε ότι ''το στοιχείο του επείγοντος ή οποιασδήποτε άλλης ιδιαίτερης περίστασης αποτελεί όρο για την ύπαρξη εξουσίας προς έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος μετά από ex parte αίτηση''. Στην υπόθεση Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 598 αποφασίστηκε ότι το στοιχείο του «κατεπείγοντος» αποτελεί ''δικαιοδοτικό όρο'' για την παροχή μιας αιτούμενης θεραπείας μονομερώς, με αποτέλεσμα μόνο όταν το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι αυτό αποδεικνύεται από την προσκομισθείσα μαρτυρία, να ασκήσει δικαστική εξουσία στην απουσία του καθ' ου η αίτηση. Οι Αιτητές στις παρ.76 - 90 της Ένορκης Δήλωσης που υποστηρίζει την Αίτηση, έχουν παραθέσει γεγονότα τα οποία - κατά τη θέση τους - παρουσιάζουν την ενορχηστρωμένη προσπάθεια των Καθ' ων η Αίτηση να αποκλείσουν τους Αιτητές από οποιαδήποτε πρόσβαση στα έσοδα της Κοινοπραξίας και να κρατήσουν μυστικές τις ενέργειες και κινήσεις τους αναφορικά με τα περιουσιακά τους στοιχεία. Ειδικότερα, γίνεται αναφορά στο λογαριασμό που διατηρούν οι Καθ' ων η αίτηση στην Τράπεζα Κύπρου, όπου κατατίθεντο όλα τα χρήματα που χρησιμοποιούνταν και απέρρεαν από τις δραστηριότητες και εργασίες της Κοινοπραξίας, ως και στην επιβεβαιωτική υπογραφή της Plotkin - εκπροσώπου των Αιτητών που επέβλεπε τις οικονομικές δραστηριότητες των Καθ' ων η Αίτηση - για κάθε τραπεζική μεταφορά από τον εν λόγω λογαριασμό. Ωστόσο, οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι οι Καθ' ων η Αίτηση, προέβηκαν στις ακόλουθες ενέργειες που καταδεικνύουν τις δόλιες προθέσεις τους για απόκρυψη και αποξένωση των περιουσιακών στοιχείων της Κοινοπραξίας και συνεπώς και τα δικά τους περιουσιακά στοιχεία: (α) Οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν ανοίξει έναν άλλο μυστικό τραπεζικό λογαριασμό στην Ελβετία, χωρίς την προηγούμενη ενημέρωση ή συγκατάθεση των Αιτητών για το άνοιγμα ενός τέτοιου λογαριασμού. (β) Ο Grozdanic είχε επιχειρήσει να διοχετεύσει πληρωμές από πελάτες της Κοινοπραξίας σε αυτόν τον νέο τραπεζικό λογαριασμό στην Ελβετία, εν αγνοία των Αιτητών, γεγονός που σαφώς καταδεικνύει την πρόθεση των Καθ' ων η Αίτηση να αποκρύψουν έσοδα από τους Αιτητές, και, συνεπώς, να τους εξαπατήσουν αποστερώντας τους από το λαβείν τους, που συνίσταται στο 92% των εσόδων αυτών (Τεκμήριο 17). (γ) Ο Grozdanic ειδοποίησε την Plotkin για την παύση της από τη θέση της CFO των Καθ' ων η Αίτηση μόλις στις 17.4.2020 και την πληροφόρησε για τον άμεσο και μονομερή τερματισμό των δικαιωμάτων υπογραφής και επόπτευσης που είχε σε σχέση με τον Λογαριασμό. Αφού η Plotkin ήταν η εκπρόσωπος των Αιτητών που επέβλεπε τις οικονομικές δραστηριότητες των Καθ' ων η Αίτηση, ο προφανής σκοπός της απομάκρυνσής της από το αξίωμα αυτό ήταν η ακύρωση των δικαιωμάτων υπογραφής και των δικαιωμάτων επόπτευσης που είχε σε σχέση με το Λογαριασμό. Η ενέργεια αυτή συνιστά προσπάθεια να αποτραπεί η επίβλεψη του Λογαριασμού από τους Αιτητές, η οποία θα διευκολύνει την απόκρυψη της μεταφοράς των χρημάτων της Κοινοπραξίας που βρίσκονται στο Λογαριασμό των Καθ' ων η Αίτηση, σε άλλους τραπεζικούς λογαριασμούς, σε άλλες δικαιοδοσίες. Είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι όλα τα πιο πάνω τεκμηριώνουν τέτοιες «ιδιαίτερες περιστάσεις», από τις οποίες προέκυπτε η ανάγκη άμεσης προστασίας των Αιτητών από τις ισχυριζόμενες παραβιάσεις των όρων της Συμφωνίας Κοινοπραξίας εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση, ως και την απόκρυψη των εσόδων της Κοινοπραξίας, ώστε να καταστεί εφικτό για τους Αιτητές να αποτρέψουν την αποξένωση των περιουσιακών τους στοιχείων εκτός Κύπρου, για να μπορέσουν να εκτελέσουν οποιαδήποτε απόφαση ήθελε να εκδοθεί προς όφελος τους στην εκκρεμούσα διαιτησία. Σ' ότι αφορά τον παράγοντα χρόνο στην έκδοση των επίδικων διαταγμάτων μονομερώς, κρίνω ότι υπό τις περιστάσεις δεν υπήρξε υπέρμετρη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση εκ μέρους των Αιτητών, ως είναι η θέση των Καθ' ων η Αίτηση. Τούτο γιατί οι Αιτητές ενημερώθηκαν για τις πιο πάνω ενέργειες των Καθ' ων η Αίτηση, μόλις τον Απρίλιο του 2020 και καταχώρησαν την παρούσα Αίτηση στις 7.5.2020 δηλαδή μετά παρέλευση ενός μηνός, χρόνος που δεν θεωρείται υπέρμετρα μεγάλος, έχοντας κατά νουν την πολυπλοκότητα των επίδικων γεγονότων και θεμάτων και την ανάγκη προετοιμασίας εκ μέρους των Αιτητών του Προσχέδιου του Αιτήματος για Διαιτησία και της νομικής γνωμάτευσης (Τεκμ.27) (βλ. Penderhill Holdings Ltd κ.ά ν. Ιωάννη Κλούκινα, Π.Ε. 319/11, 320/11 ημερ. 13.1.2014, Γεώργιος Τσιαντής ν. Hellenic Bank (Investments) Ltd
(2001)1 A.A.Δ. 2029 και Seamark Consultancy Services Ltd κ.ά ν. Joseph P. Lasala κ.ά.
(2007)1 Α.Α.Δ. 162). Η θέση των Καθ' ων ότι η διαφορά των μερών προέκυψε από τον Ιούνιο 2019 δεν με βρίσκει σύμφωνη. Το ουσιώδες χρονικό σημείο είναι ο Απρίλιος του 2020 όταν επεσυνέβησαν τα γεγονότα που οδήγησαν τους Αιτητές να συνειδητοποιήσουν ότι αποκλείστηκαν από τον έλεγχο των οικονομικών των Καθ' ων η Αίτηση (με την παύση της κ. Plotkin), ως και ότι οι Καθ' ων η Αίτηση άνοιξαν λογαριασμό στην Ελβετία εν αγνοία των Αιτητών, στον οποίο επιχείρησαν να διοχετεύσουν έσοδα της Κοινοπραξίας. Συνεπώς, στη βάση των εν λόγω γεγονότων, οι Αιτητές άμεσα και χωρίς καθυστέρηση αποτάθηκαν στο Δικαστήριο για εξασφάλιση των εκδοθέντων Διαταγμάτων, εφόσον ήταν πρόδηλος και άμεσος ο κίνδυνος αποξένωσης περιουσιακών στοιχείων εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση, ως και η προσπάθεια αποφυγής ελέγχου των δραστηριοτήτων των Καθ' ων η Αίτηση. Για όλα τα πιο πάνω, είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι οι Αιτητές, υπό τα περιστατικά της υπόθεσης, έχουν ικανοποιήσει το στοιχείο του «κατεπείγοντος». Προχωρώ να εξετάσω το λόγον Ένστασης των Καθ' ων η Αίτηση ότι οι Αιτητές δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με «καθαρά χέρια» και/ή παραπλάνησαν το Δικαστήριο και/ή σκόπιμα απέκρυψαν και/ή αλλοίωσαν γεγονότα και/ή δεν προέβηκαν σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων της παρούσας υπόθεσης. Είναι καλώς γνωστό ότι βάσει διαχρονικής και απαρέγκλιτης νομολογίας ο διάδικος που προσφεύγει στο Δικαστήριο μονομερώς έχει καθήκον όχι μόνο να αποκαλύπτει όλα τα ουσιώδη γεγονότα που μπορούν να επηρεάσουν την απόφαση του Δικαστηρίου, αλλά και να τα παρουσιάζει δίκαια και χωρίς παραπλάνηση. Διαφορετικά το Δικαστήριο πολύ πιθανόν να θέσει τέρμα στην ισχύ του εκδοθέντος διατάγματος χωρίς να εξετάσει άλλα θέματα ουσίας. Παρατίθεται επί του προκειμένου το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση D. Rybolovlev v. E. Rybolovlena, Πολ. Έφεση 130/09 ημερ. 21.1.10 που επαναλαμβάνει ό,τι προηγούμενες αποφάσεις καθιέρωσαν: «Είναι πράγματι καλά καθιερωμένη η αρχή σύμφωνα με την οποία, εάν διαπιστωθεί ότι εισήγηση για μη πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη στο στάδιο της μονομερούς προσφυγής στο Δικαστήριο ευσταθεί, τότε το δικαστήριο, ή αργότερα το Εφετείο, πολύ πιθανόν να θέσει τέρμα στην ισχύ εκδοθέντος διατάγματος, χωρίς να εξετάσει άλλα θέματα ουσίας. Όπως εύστοχα τονίστηκε από το Εφετείο στην απόφαση του στην υπόθεση The Timberland Co of U.S.A. v. Evans & Sons Ltd κ.ά.
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 1179, η απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων ανατρέπει τη βάση του διατάγματος το οποίο έχει εκδοθεί μετά από μονομερή αίτηση και το καθιστά ακυρωτέο. Σχετικά παραπέμπει στο πιο κάτω απόσπασμα από την εν λόγω απόφαση:- «.Στην απόφαση του, το Πρωτόδικο Δικαστήριο κάμνει εκτεταμένη αναφορά στην απόφαση μας της Ολομέλειας στην DEMSTAR LIMITED v. ZIM ISTRAEL NAVIGATION CO LIMITED κ.ά Αίτηση για Αναθεώρηση στην Αγωγή Ναυτοδικείου Αρ. 157/09, 30/5/96, στην οποία εξηγείται ότι η αποκάλυψη συναρτάται με την καλή πίστη, η οποία πρέπει να επιδεικνύεται σε κάθε εξαιρετική περίπτωση που επιζητείται θεραπεία στην απουσία του αντιδίκου. Η απόκρυψη ουσιώδους γεγονότος επενεργεί καταλυτικά, διασαλεύει τη βάση του διατάγματος, ανεξάρτητα από την ύπαρξη πρόθεσης για εξαπάτηση του δικαστηρίου. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Συναρτάται (η μη αποκάλυψη) με τις, εξ αντικειμένου, συνέπειες στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου, όπως επισημαίνεται στην DEMSTAR LIMITED v. ZIM ISRAEL NAVIGATION CO LIMITED κ.ά (ανωτέρω) (σελ.4). «Ό,τι ανατρέπει τη βάση του διατάγματος είναι η μη αποκάλυψη γεγονότων εξ αντικειμένου ουσιώδους σημασίας γα την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Στην απουσία τους, η απόφαση του δικαστηρίου καθίσταται ακροσφαλής.» Στη M. & CH. Mitsingas Trading Ltd κ.ά. ν. THE TIMBERLAND CO OF USA (ανωτέρω) αποφασίστηκε ότι το ουσιώδες ενός ζητήματος προσδιορίζεται στο πλαίσιο της αντιδικίας των μερών. Δεν αποτελεί υποχρέωση του αιτούντος η προβολή αντεκδικήσεων τρίτων προς τα δικαιώματα τους, τις οποίες αμφισβητεί. Ό,τι πρέπει να αποκαλυφθεί, τονίζεται, σε κάθε περίπτωση, είναι:- (σελ.7) «.γεγονότα γνωστά στον αιτητή ή γεγονότα τα οποία θα μπορούσε να ανακαλύψει με εύλογες προσπάθειες τα οποία σχετίζονται με: (α) το βάσιμο του δικαιώματος του όπως διαγράφεται στο δικόγραφό του, και (β) τη σοβαρότητα του ζητήματος το οποίο εγείρεται, καθ' ως και (γ) την πιθανότητα επιτυχίας.» Το στοιχείο της εξαπάτησης δεν αποτελεί προϋπόθεση για την ακύρωση εκδοθέντος διατάγματος, λόγω παράλειψης πλήρους αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων. Αρκεί η διαπίστωση ότι η μη αποκάλυψη συγκεκριμένων γεγονότων, συνιστούσε εξ αντικειμένου ουσιώδες στοιχείο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. (Resola (Cyprus) Ltd v. Χρήστου
(1998)1(Α) Α.Α.Δ. 598).» Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Αναφορικά με την Αίτηση των 1. Commerzbank Auslandsbanken Holding A.G κ.ά και Adeona Holdings Ltd, Πολ. Εφ. Ε6/2014 ημερομηνίας 27.2.15 επαναλαμβάνονται οι καλώς γνωστές αρχές της νομολογίας επί του θέματος και σχετικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα: «Η υποχρέωση κάθε διαδίκου που ζητά μονομερώς διάταγμα να προβαίνει σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη, είναι δεδομένη. Σχετική είναι η νομολογία που προκύπτει μεταξύ άλλων και από τις υποθέσεις Global Cruises SA κ.α. v. Metro Shipping & Travel Ltd
(1989)1 AAΔ.607, 616-8, Γρηγορίου ν. Χριστόφορου
(1995)1 AAΔ 248, 264-267, Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1 AAΔ 598 και Χαραλάμπους v. Petros Michael Exclusif Ltd κ. α.
(2004)1Γ AAΔ 1953, 1956. Όπως αναφέρεται, σε μονομερείς αιτήσεις ο αιτητής υποχρεούται να προβεί σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη και να ενεργήσει με καλή πίστη. Αυτό ισχύει σε όλες τις περιπτώσεις που ζητείται θεραπεία του δικαίου της επιείκειας, οπότε ο Αιτητής έχει υποχρέωση να προσέλθει με «καθαρά χέρια». Η μη αποκάλυψη είτε αθώα, είτε εσκεμμένη, θεωρείται είδος εξαπάτησης γι' αυτό και προκαλεί τόσο σοβαρές συνέπειες, όπως την ακύρωση του διατάγματος, χωρίς την περαιτέρω εξέταση της ουσίας της αίτησης. Η υποχρέωση αποκάλυψης εκτείνεται σε όλα τα ουσιώδη γεγονότα τα οποία ήταν γνωστά ή τα οποία θα μπορούσαν να γίνουν γνωστά μετά από εύλογη έρευνα και τα οποία ενδεχομένως θα μπορούσαν να επηρεάσουν την κρίση του δικαστηρίου. Όσο πιο δραστικό είναι το διάταγμα που ζητείται, τόσο μεγαλύτερη είναι η υποχρέωση πλήρους και ειλικρινούς αποκάλυψης. Η υποχρέωση αποκάλυψης δεν περιορίζεται μόνο σε γεγονότα, αλλά εκτείνεται και στο νόμο και νομικές αρχές, καθώς και σε σημεία τα οποία ενδεχομένως να μην είναι υπέρ των Αιτητών (βλ. Swift Fortune Ltd (The Capaz Duckling) v. Magnifica Marine SA [2008] 1 Lloyd's Rep. 54). Επίσης, περιλαμβάνει και την αποκάλυψη άνευ βλάβης αλληλογραφίας (βλ. Linsen International Ltd v. Humpuss Sea Transport Pte Ltd
(2010)EWHC 303 (Comm)). Αυτό υποβοηθά το δικαστήριο στο να αντιληφθεί όλα τα σχετικά σημεία, προτού αποφασίσει. Σχετικές είναι οι Siporex Trade S.A. v. Comdel Commodities Ltd [1986] 2 Lloyd's Rep 428 QBD και Global Cruises S.A. κ.α. v. Metro Shipping & Travel Ltd, ανωτέρω. Κριτής του τι είναι ουσιώδες, είναι ο δικαστής ο οποίος έχει ευρεία διακριτική ευχέρεια και δεν διστάζει να ακυρώσει το ήδη εκδοθέν μονομερές διάταγμα, ιδιαίτερα στις περιπτώσεις που διαπιστώνει κακοπιστία και πρόθεση απόκρυψης ή παραπλάνησης του δικαστηρίου. Οδηγός είναι πάντοτε τα ιδιαίτερα περιστατικά της υπόθεσης στο πλαίσιο της αντιδικίας των διαδίκων. Βέβαια δεν είναι κάθε παράλειψη αποκάλυψης που οδηγεί σε ακύρωση. Αν το δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια κρίνει ότι η παράλειψη αφορούσε σε ουσιώδες γεγονός, τότε κατά κανόνα ακυρώνει το διάταγμα, προσπαθώντας με αυτό τον τρόπο να αφαιρέσει κάθε όφελος που απεκόμισε ο αιτητής. Στην αγγλική υπόθεση Bank Mellat v. Nikpour (Mohammad Ebrahaim)
(1985)F.S.R. 87 CA, αναφέρθηκε ότι το δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια, σύμφωνα με την αρχή του locus poenitentiae (ευκαιρία για μεταμέλεια ή διόρθωση), μπορεί, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, ιδιαίτερα όταν η μη αποκάλυψη είναι αθώα, να ακυρώσει το προηγούμενο διάταγμα και να εκδώσει νέο, υπό όρους (βλ. επίσης Recnex Trading Ltd κ.α. v. Τράπεζας Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ, ECLI:CY:AD:2014:A269, Πολιτική Έφεση Αρ. 71/11, ημερ. 16.4.2014). Όμως αυτή η διακριτική ευχέρεια θα πρέπει να ασκείται με αρκετή περισυλλογή, ώστε να μην εξουδετερώνει το μοναδικό κόστος ή «τιμωρία» για μη αποκάλυψη, που δεν είναι άλλο από την ακύρωση του διατάγματος. Στην υπόθεση Brink's-Mat Ltd v. Elcombe and others [1988] 3 All ER 188 ο δικαστής Balcombe LJ επεξηγώντας την ευρεία διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου, ανέφερε τα εξής:- «The rule that an ex parte injunction will be discharged if it was obtained without full disclosure has a two-fold purpose. It will deprive the wrongdoer of an advantage improperly obtained: see R ν Kensington Income Tax Commissioners, Ex parte Princess Edmond de Polignac [1917] 1 K.B. 486, 509. But it also serves as a deterrent to ensure that persons who make ex parte applications realise that they have this duty of disclosure and of the consequences (which may include a liability in costs) if they fail in that duty. Nevertheless, this judge-made rule cannot be allowed itself to become an instrument of injustice. It is for this reason that there must be a discretion in the court to continue the injunction, or to grant a fresh injunction in its place, notwithstanding that there may have been non-disclosure when the original ex parte injunction was obtained: see in general Bank Mellat ν Nikpour (Mohammad Ebrahaim) [1985] F.S.R. 87, 90 and Lloyds Bowmaker Ltd ν Britannia Arrow Holdings Plc, ante p. 1337, a recent decision of this court in which the authorities are fully reviewed. I make two comments on the exercise of this discretion.
(1)Whilst, having regard to the purpose of the rule, the discretion is one to be exercised sparingly, I would not wish to define or limit the circumstances in which it may be exercised.
(2)I agree with the views of Dillon L.J. in the Lloyds Bowmaker case, at. P. 1349C-D, that if there is jurisdiction to grant a fresh injunction, then there must also be a discretion to refuse, in an appropriate case, to discharge the original injunction.» Χρήσιμη ανάλυση της νομολογίας για τον τρόπο άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου, δίδεται επίσης στην αγγλική υπόθεση Arena Corporation Ltd (In Provisional Liquidations) v. Schroeder
(2003)All ER (D) 199.» Εξέτασα με ιδιαίτερη προσοχή την εν λόγω εισήγηση των Καθ' ων η αίτηση. Όπως παρατηρήθηκε στην υπόθεση Harvardskiy Prumyslovy Hold A.S. v. Daventree Resour Ltd κ.ά
(2008)1 Α.Α.Δ. 801: «Σε μονομερείς αιτήσεις (ex parte applications) το Δικαστήριο πρέπει να βρίσκεται σε θέση να αξιολογεί όλα τα στοιχεία που μπορούν να επηρεάσουν τη λήψη μιας απόφασης και μέσα σε αυτά τα πλαίσια δεν έχει άλλη επιλογή παρά να βασίζεται στο περιεχόμενο των δηλώσεων του δικηγόρου και το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων του Αιτητή. Έτσι προκύπτει η ανάγκη της πλήρους αποκάλυψης γεγονότων».. Επαναλαμβάνω και για τους σκοπούς της παρούσας την επισήμανση αυτή του Ανωτάτου Δικαστηρίου, με την προσθήκη ότι το Δικαστήριο σε αιτήσεις της εξεταζόμενης φύσεως όχι μόνο δεν έχει άλλη επιλογή, αλλά ούτε και την πολυτέλεια να διεξέλθει το περιεχόμενο των πολυάριθμων εγγράφων που συνήθως συνοδεύουν μια μονομερή αίτηση για ενδιάμεση θεραπεία και κατά συνέπεια σε τέτοιες περιπτώσεις θα πρέπει να επισύρεται η προσοχή του σε καθετί που περιέχεται στα έγγραφα αυτά και τα οποία δυνατό να επηρεάσουν τη λήψη της απόφασης του. Σχετικά, εκτός από την υπόθεση Harvardskiy (ανωτέρω), παραπέμπω και στις υποθέσεις Demstar Ltd v. Zim Israel Navigation Co Ltd κ.ά
(1996)1 Α.Α.Δ. 597 και Interparlemental Concer "Uralmetrom" v. Besumo Ltd
(2004)1 Α.Α.Δ. 557, από τις οποίες προκύπτει εμμέσως πλην σαφώς ότι η αναφορά σε ένα ουσιώδες θέμα πρέπει να γίνεται στην ένορκο δήλωση και όχι να απαντάται στα τεκμήρια που τη συνοδεύουν και τα οποία πολλές φορές - όπως και στην παρούσα περίπτωση - είναι ογκωδέστατα. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των Καθ' ων η Αίτηση στη γραπτή τους αγόρευση εισηγούνται ότι οι Αιτητές παρουσίασαν ενώπιον του Δικαστηρίου μια ψευδή και επίπλαστη εικόνα ώστε να πετύχουν την έκδοση των επίδικων Διαταγμάτων μονομερώς σε σχέση με τα πιο κάτω ζητήματα: «i. Λανθασμένα και παραπλανητικά παρουσιάστηκε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση είχαν σκοπό να αποτελούν το όχημα της Κοινοπραξίας επί του οποίου ασκούσαν έλεγχο οι Αιτητές. Ως διαφαίνεται από τις ένορκες δηλώσεις οι Καθ' ων η Αίτηση παρουσιάζονται από τους Αιτητές ως το όχημα της Κοινοπραξίας, ενώ στην πραγματικότητα οι Καθ' ων η Αίτηση είναι ένα από τα δύο συμβαλλόμενα μέρη στην Κοινοπραξία. Αυτό θέτει την όλη εξέταση της υπόθεσης σε πολύ διαφορετική βάση από ότι κλήθηκε το Δικαστήριο να αξιολογήσει κατά τη μονομερή εμφάνιση των Αιτητών. ii. Λανθασμένα, δόλια και παραπλανητικά, με την χρήση χαλκευμένου και πλαστού εγγράφου οι Αιτητές παρουσίασαν ότι οι Καθ' ων η Αίτηση προχώρησαν κρυφά σε άνοιγμα τραπεζικού λογαριασμού στην αλλοδαπή. Ως διαφαίνεται στις ένορκες δηλώσεις οι Αιτητές παρουσίασαν το Τεκμήριο 17 ωσάν να ήταν πληροφόρηση που έλαβαν από πελάτη αναφορικά με τα στοιχεία νέου λογαριασμού, παραπέμποντας το Δικαστήριο σε δολιότητα των Καθ' ων η Αίτηση και σε προσπάθεια αποξένωσης όταν, στην πραγματικότητα το εν λόγω έγγραφο αποστάληκε από τους Καθ' ων η Αίτηση στους Αιτητές στα πλαίσια ενημέρωσης των Αιτητών για το άνοιγμα του νέου λογαριασμού, ως ήταν η κοινή επιδίωξη των διαδίκων. Δηλαδή οι Αιτητές απέκρυψαν αλλά και ψευδομαρτύρησαν στο Δικαστήριο προς επίτευξη των άνομων σκοπών τους. iii. Λανθασμένα και παραπλανητικά παρουσίασαν την απασχόληση της κας XXXXX Plotkin στους Καθ' ων η Αίτηση ως την μέθοδο ελέγχου των Καθ' ων η Αίτηση από τους Αιτητές, αφού ουδέποτε συμφωνήθηκε κάτι τέτοιο ή υπήρξε οποιοδήποτε τέτοιο δικαίωμα προς όφελος των Αιτητών ή υποστηρίζεται κάτι τέτοιο από την μαρτυρία. ίν. Λανθασμένα, δόλια και παραπλανητικά οι Αιτητές εξέδωσαν και παρουσίασαν τιμολόγια, μεταξύ άλλων, με ημερομηνία προγενέστερη από το χρόνο γνωστοποίησης της στους Καθ' ων η Αίτηση, με μόνο προφανή λόγο την αύξηση του ποσού της απαίτησης τους για την παρούσα διαδικασία και για τη διαδικασία διαιτησίας αλλά και χωρίς αναφορά ότι τα εν λόγω τιμολόγια κακώς εκδόθηκαν αφού οι υπηρεσίες των Αιτητών που θα τα δικαιολογούσαν δεν παρασχέθηκαν. ν. Λανθασμένα και παραπλανητικά ενέταξαν σε αυτή την διαδικασία το ποσό των $4,061,400, το οποίο τα μέρη ρητά συμφώνησαν να εξαιρέσουν από την μεταξύ τους ρήτρα διαιτησίας στο ICC και να το καταστήσουν υποκείμενο δικαιοδοσίας των αγγλικών δικαστηρίων. Άφησαν δηλαδή το Δικαστήριο να δεσμεύσει το αντίστοιχο ποσό των $4,061,400 το οποίο είναι και το μεγαλύτερο μέρος της απαίτησης, όταν αυτό δεν εμπίπτει δικαιοδοτικά στην υποκείμενη διαιτησία.» Σ' ότι αφορά τα εν λόγω ζητήματα οι Αιτητές, με άδεια του Δικαστηρίου και μετά την καταχώριση της Ένστασης των Καθ' ων η Αίτηση, καταχώρησαν Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση ημερ. 10.7.2020, στην οποία έθεσαν τη δική τους θέση. Έχω εξετάσει τις θέσεις και των δύο πλευρών επί των εν λόγω ζητημάτων και καταλήγω ότι οι Αιτητές δεν μπορούν να κριθούν ένοχοι σοβαρής παραπλάνησης του Δικαστηρίου και απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων. Ειδικότερα, στην συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση ημερ. 10.7.2020, δίδεται η επεξήγηση των Αιτητών ως προς το καλόπιστο και εκ παραδρομής λάθος των Αιτητών σε σχέση με το Τεκμ.17 στην Αίτηση, το οποίο, όπως εξηγείται, επεσυνέβηκε κατά τη συλλογή και αποστολή από τους εκπροσώπους τους προς τους δικηγόρους τους στην Κύπρο των σχετικών εγγράφων. Το εν λόγω λάθος έγκειται στο γεγονός ότι αντί να επισυναφθεί ως Τεκμ.17 η αλληλογραφία των Καθ' ων η Αίτηση με τον πελάτη Δ η οποία είναι ημερ. 3.4.2020, εκ παραδρομής επισυνάφθηκε μεταγενέστερη ηλεκτρονική αλληλογραφία ημερ. 10.4.2020, με υπάλληλο των Αιτητών, στον οποίο κοινοποιήθηκε το τιμολόγιο που αφορούσε τον πελάτη Δ και περιείχε τα στοιχεία του εν λόγω λογαριασμού. Το ορθό ηλεκτρονικό μήνυμα που θα έπρεπε να επισυναφθεί στην Αίτηση ως Τεκμ.17, επισυνάφθηκε στην Ένσταση ως Τεκμ.18. Εν πάση περιπτώσει, η θέση των Αιτητών ότι πρόκειται για καλόπιστο λάθος, ουδόλως αλλοιώνει την αρχική θέση των Αιτητών ότι οι Καθ' ων η αίτηση τους απέκρυψαν το άνοιγμα του νέου λογαριασμού στην Ελβετία. Τούτο γιατί παραμένει το γεγονός ότι οι Αιτητές μέχρι τις 3.4.2020 αγνοούσαν πλήρως την ύπαρξη του εν λόγω τραπεζικού λογαριασμού των Καθ' ων η Αίτηση στην Ελβετία και ανακάλυψαν τυχαία για πρώτη φορά την ύπαρξη του, από το πιο πάνω ηλεκτρονικό μήνυμα στον πελάτη Δ. Η μόνη - άνευ ουσίας - διαφορά που προέκυψε από το καλόπιστο λάθος των Αιτητών, είναι ότι το μήνυμα που έπρεπε να επισυνάψουν οι Αιτητές, έφερε ημερ. 3.4.2020, ενώ εκείνο που επεσύναψαν εκ παραδρομής ήταν ημερ. 10.4.2020 και συνιστούσε την κοινοποίηση στον υπάλληλο των Αιτητών, της προηγηθείσας επικοινωνίας με τον πελάτη Δ, ημερ. 3.4.2020. Σ' ότι αφορά τα υπόλοιπα ζητήματα (ανωτέρω), για τα οποία οι Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίζονται ότι οι Αιτητές απέκρυψαν ουσιώδη γεγονότα, κρίνω ότι γι' αυτά οι Αιτητές έχουν προβάλει τις δικές τους θέσεις είτε με την Ένορκη Δήλωση ημερ. 7.5.2020 είτε με τη συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση ημερ. 10.7.2020. Έχω την άποψη ότι επ' αυτών δεν τίθεται θέμα απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων εκ μέρους των Αιτητών, αλλά πρόκειται για παράθεση των αλληλοσυγκρουόμενων εκδοχών των δύο πλευρών που αφορούν την ουσία της διαφοράς μεταξύ τους, τις οποίες το Δικαστήριο δεν έχει εξουσία να εξετάσει στο παρόν στάδιο, ούτε και να καταλήξει σε συμπεράσματα σ' αυτό το στάδιο της διαδικασίας ως προς την πλήρη εξέταση του πραγματικού καθεστώτος της υπόθεσης. Αυτό εναπόκειται στην κρίση του Διαιτητικού Δικαστηρίου, κατά την δίκη για την ουσία της διαφοράς τους στα πλαίσια της Διαιτησίας που καταχωρίστηκαν στο Άμστερνταμ στις 18.5.2020, στο Διεθνές Διαιτητικό Δικαστήριο του Διεθνούς Εμπορικού Επιμελητηρίου. Για όλα τα πιο πάνω, κρίνω ότι ο σχετικός λόγος Ένστασης περί απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων και παραπλάνησης του Δικαστηρίου εκ μέρους των Αιτητών, δεν γίνεται αποδεκτός και απορρίπτεται. Προχωρώ να εξετάσω το λόγον Ένστασης των Καθ' ων η Αίτηση που αφορά τον ισχυρισμό της περί προβληματικής ένορκης δήλωσης ημερ. 7.5.2020 που υποστηρίζει την Αίτηση. Ειδικότερα, είναι η θέση τους ότι η εν λόγω Ένορκη Δήλωση υπογράφεται από δικηγόρο που δεν είναι σε θέση να βεβαιώσει θετικά όσα ο ίδιος λέει ότι γνωρίζει. Ούτε και αυτή η εισήγηση δεν με βρίσκει σύμφωνη. Είναι νομολογημένο ότι δεν απαγορεύεται η ένορκη δήλωση να γίνεται από δικηγόρο, ενόσω αυτός δίδει επαρκείς εξηγήσεις και αιτιολογεί το λόγο για τον οποίο γίνεται από αυτόν. Σχετικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Rybolovlev n. Rybolovleva
(2010)1 A.A.Δ. 82: «Ως βάση και αιτιολογία υποβολής αυτού του λόγου έφεσης προβάλλεται από τον εφεσείοντα το γεγονός ότι η ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης με την οποία εκδόθηκαν τα προσβαλλόμενα διατάγματα, είχε καταρτισθεί από το δικηγόρο κ. Νεόφυτο Χ"Λοΐζου. Ο κ. Χ"Λοΐζου εργάζεται στο γραφείο των δικηγόρων που εκπροσωπούν την αιτήτρια, χωρίς όμως ο ίδιος να χειρίζεται την υπόθεσή της. Σύμφωνα με τον εφεσείοντα, αν και σύμφωνα με τις καθιερωθείσες από τη νομολογία αρχές, τυγχάνει ανεπιθύμητο, πλην όμως όχι ανεπίτρεπτο να ορκίζεται ως προς γεγονότα δικηγόρος και όχι ο ίδιος ο διάδικος, στην περίπτωση κατά την οποία ο ομνύων είναι δικηγόρος, θα πρέπει απαραίτητα στην ένορκη δήλωσή του να παρέχει ικανοποιητικές εξηγήσεις ως προς το γιατί ο ίδιος ο διάδικος αδυνατούσε να ορκισθεί ο ίδιος. Αυτή η αρχή, σύμφωνα με τον εφεσείοντα, εκπηγάζει από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Dulal Dulal v. Δημοκρατίας, Yπόθεση Αρ. 1045/2005, ημερ. 27.10.2005, την οποία το πρωτόδικο Δικαστήριο ερμήνευσε εσφαλμένα, προβαίνοντας σε διαφοροποίηση μεταξύ ενδιάμεσης και πρωτογενούς διαδικασίας και αρνούμενο να αγνοήσει την ένορκη δήλωση. Σε σχέση με τον πρώτο τούτο λόγο έφεσης, το πρωτόδικο Δικαστήριο, αφού επιλήφθηκε του σχετιζόμενου με το θέμα λόγου Ένστασης που είχε προβληθεί κατά της συνέχισης ισχύος των προσωρινών διαταγμάτων, αποφάνθηκε ως εξής: «Στην κρινόμενη περίπτωση με βάση τη φύση της αίτησης ως ενδιάμεσης και ορώμενη κάτω από το πλαίσιο της Διαταγής 48 και 39 επιτρέπουσα εξ ακοής μαρτυρία, εφ' όσον αποκαλύπτονται οι πηγές πληροφόρησης, κρίνω ότι δεν μπορώ να θεωρήσω άκυρη την ένορκη δήλωση του Ν. Χ"Λοΐζου αφού ο τελευταίος δηλώνει σαφώς τις πηγές πληροφόρησης του, την εξουσιοδότηση του καθώς και την κατοχή εγγράφων που επίσης του δίνουν δυνατότητα γνώσης.» Σχετικό είναι και το απόσπασμα από την υπόθεση Investylia Public Company Ltd v. Τζοζεφίν Γαβριηλίδου
(2013)1 Α.Α.Δ. 1202: «'Όσον αφορά την όμνυση της υποστηρικτικής δήλωσης από δικηγόρο χωρίς να εξηγείται ο λόγος για τον οποίο δεν ορκίστηκε διοικητικός σύμβουλος ή γραμματέας της ίδιας της εφεσείουσας, αναμφίβολα η νομολογία έχει κατ' επανάληψη επισημάνει το ανεπιθύμητο της πρακτικής αυτής, αλλά δεν έχει φθάσει στο σημείο της απαγόρευσης ώστε να αγνοείται ή να απορρίπτεται η ένορκη αυτή δήλωση (Dmitry Rybolovlev v. Elena Rybolovleva
(2010)1 Α.Α.Δ. 82).» Στην προκειμένη περίπτωση ο Ενόρκως Δηλών δικηγόρος, στην παρ.2 και 3 της Ένορκης Δήλωσης ημερ. 7.5.2020, δίδει επαρκείς εξηγήσεις για το λόγο για τον οποίο ο ίδιος ορκίζεται, που έγκειται στους υφιστάμενους ταξιδιωτικούς περιορισμούς ενόψει της πανδημίας και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος από τους Αιτητές για να ορκιστεί στην συγκεκριμένη Ένορκη Δήλωση. Περαιτέρω, προσδιορίζει την πηγή της πληροφόρησης του επί των γεγονότων, είτε από αξιωματούχους των Αιτητών, είτε από τους Ισραηλινούς δικηγόρους τους. Προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο οι Αιτητές έχουν καταδείξει ότι ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις των άρ.32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60. Το άρθρο 32 έτυχε νομολογιακής εξέτασης κατ' επανάληψη (βλ. Karydas Taxi Co. v. Komodikis
(1975)1 C.L.R 321 Papastratis v. Pierides
(1979)1 C.L.R 231, Odysseos v. Pieris Estates and others
(1982)1 C.L.R. 557 και άλλες) και είναι γνωστές οι τρεις προϋποθέσεις που πρέπει να ικανοποιηθούν προκειμένου να επιτύχει ο αιτητής. Θα πρέπει να καταδείξει ότι:
  1. Εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, κάτι που δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν της κατάδειξης μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα.
  2. Έχει ορατή προοπτική ή πιθανότητα να δικαιούται σε θεραπεία στην αγωγή του, προϋπόθεση που αναφέρεται σε κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά πολύ λιγότερο από απόδειξη με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων και
  3. Θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, προϋπόθεση που φέρνει στο προσκήνιο το θέμα των αποζημιώσεων, δηλαδή αν η θεραπεία των αποζημιώσεων θα ήταν ικανοποιητική υπό τα περιστατικά της υπόθεσης. Είναι επίσης νομολογημένο ότι στο στάδιο εξέτασης των τριών προϋποθέσεων του άρθρου 32 και της σωρευτικής ικανοποίησης των κριτηρίων, το Δικαστήριο εξετάζει το δικόγραφο και την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ώστε να ικανοποιηθεί ότι συντρέχουν οι δυο πρώτες προϋποθέσεις (βλ. Recnex Trading Ltd κ.ά ν Τράπεζας Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ ECLI:CY:AD:2014:A269, Πολ. Εφ. 71/11 ημερομηνίας 16.4.2014). Διευκρινίζεται ότι το αίτημα των Αιτητών βασίζεται στο άρθρο 9 του Ν.101/87 το οποίο ορίζει ως ακολούθως: «Το Δικαστήριο έχει εξουσία, κατ' αίτηση ενός των μερών, να διατάσσει τη λήψη συντηρητικών μέτρων, οποτεδήποτε πριν την έναρξη ή κατά τη διάρκεια της διαιτητικής διαδικασίας.» Σχετικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Helington Commodities Ltd κ.ά (Αίτηση Certiorari)
(2009)1 A.A.Δ. 926): «Από το λεκτικό των διατάξεων του Άρθρου 9 του Νόμου 101/87 προκύπτει ότι το Δικαστήριο είχε εξουσία να εκδώσει το επίδικο διάταγμα, οποτεδήποτε πριν από την έναρξη ή κατά τη διάρκεια της διαιτητικής διαδικασίας. Το Άρθρο 9 ανωτέρω, σε συνδυασμό με το Άρθρο 32 του Ν. 14/60, προσδίδουν το απαιτούμενο δικαιοδοτικό υποστήριγμα. Οι εν λόγω διατάξεις μπορούν να τεθούν σε εφαρμογή κατόπιν αίτησης που υποβάλλεται από ένα από τα δυο μέρη και δεν περιορίζονται οι προεκτάσεις τους σε διατάγματα μόνο εναντίον του άλλου μέρους της διαιτησίας. Στη δε απουσία ειδικών κανονισμών για την εφαρμογή των προνοιών του Άρθρου 9 του Νόμου 101/87, είναι δυνατή η καταχώρηση Γενικής και ακολούθως μονομερούς αίτησης.» Περαιτέρω στην υπόθεση Commerzank Auslandsbanken Holdings AG κ.ά ν. Adeona Holdings Ltd, Π.Ε. Ε6/14, ημερ. 27.2.2015 αποφασίστηκε ότι: "Σαν κατακλείδα, θα θέλαμε να υπενθυμίσουμε ότι ο σκοπός της παρεμπίπτουσας διαδικασίας ενώπιον του πρωτόδικου δικαστηρίου, η οποία εδράζεται στον περί Διεθνούς Διαιτησίας Νόμο, δεν ήταν άλλος από την υποβοήθηση της διαιτητικής διαδικασίας, η οποία θα άρχιζε στη Γερμανία. Η υποβοήθηση θα επιτυγχάνετο με την προστασία των περιουσιακών στοιχείων που σχετίζονταν με τη διαιτησία και με τη διατήρηση του status quo, ενώ εκκρεμούσε η διαιτητική διαδικασία. Επομένως, ο πρωταρχικός σκοπός του δικαστηρίου δυνάμει του άρθρου 9 του Νόμου 101/87, θα έπρεπε να ήταν η διευκόλυνση με κάθε τρόπο της διαιτητικής διαδικασίας την οποία επέλεξαν τα μέρη (βλ. Re Hellington Commodities Ltd and Others
(2009)IB AAA 926 και Starport Nominees Limited and other (No. 1)
(2010)IB AAA 1271).» Στην προκειμένη περίπτωση οι Αιτητές στις 18.5.2020 ήγειραν διαιτητική διαδικασία ενώπιον του Διεθνούς Διαιτητικού Δικαστηρίου του Διεθνούς Εμπορικού Επιμελητηρίου στο Άμστερνταμ, εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση. Γι' αυτό και απευθύνθηκαν στο Δικαστήριο για να διαφυλάξουν τα συμφέροντα τους, ενόψει της επικείμενης - κατά την καταχώριση της Αίτησης - Διαιτητικής διαδικασίας. Με βάση το υλικό που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, έχω τη γνώμη ότι οι πρώτες δύο προϋποθέσεις του άρθρου 32 ικανοποιούνται. Προς τούτο, είναι αρκετό να επισημάνω ότι προβάλλεται ισχυρισμός από τους Αιτητές, περί παράβασης συμβατικών υποχρεώσεων εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση, έναντι των Αιτητών. Με πλήρεις λεπτομέρειες περιγράφονται στην Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση, όλοι οι ισχυρισμοί που αφορούν τα γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση των Αιτητών και τα σχετικά τεκμήρια που αφορούν α) την κατάρτιση της Συμφωνίας Κοινοπραξίας (Τεκμ.1), από την οποία πηγάζει το δικαίωμα των Αιτητών σε 92% επί των εσόδων από την πώληση του προϊόντος της Κοινοπραξίας (αρ.2(β)) έναντι του δικαιώματος των Καθ' ων η Αίτηση στο εναπομείναν 8%, β) η υποχρέωση των Καθ' ων η Αίτηση να μεταβιβάζουν στους Αιτητές, εντός 15 ημερών από τη λήψη τους όλα τα έσοδα που λαμβάνονται από τους Καθ' ων η Αίτηση, από τους πελάτες της Κοινοπραξίας δυνάμει παραγγελίας του προϊόντος της Κοινοπραξίας, εκτός από το μερίδιο των Καθ' ων η Αίτηση ύψους 8% επί των εσόδων και των εφαρμοστέων φορολογικών παρακρατήσεων [(αρ.5(β), 2(β) της Συμφωνίας Κοινοπραξίας (Τεκμ.1)], γ) οι συμφωνίες μεταξύ των Καθ' ων η Αίτηση και των πελατών Α,Β, Γ και τα τιμολόγια (τεκμ.8-11) που εκδόθηκαν από τους Αιτητές προς τους Καθ' ων η Αίτηση σε σχέση με τις εν λόγω συμφωνίες, δ) το συνολικό ποσό για το οποίο οι Αιτητές έκδωσαν τιμολόγια δηλαδή ΗΠΑ $6,079,814 αντιστοιχεί στο μερίδιο που ισχυρίζονται ότι δικαιούνται οι Αιτητές σε σχέση με τα ποσά που εισπράχθηκαν από τους Καθ' ων η Αίτηση από κάθε πελάτη της Κοινοπραξίας (Τεκμ.12) και ε) παρά τις επανειλημμένες προσπάθειες των Αιτητών [(Τεκμ.13 ημερ. 17.3.2020], τα εκδοθέντα τιμολόγια παραμένουν μέχρι σήμερα απλήρωτα. Αντίθετα οι Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίζονται ότι η αξίωση των Αιτητών δεν δικαιολογείται αφού οι Καθ' ων η Αίτηση δεν οφείλουν τέτοιο ποσό προς τους Αιτητές και προβάλλoυν προς τούτο συγκεκριμένους ισχυρισμούς που αφορούν τους πελάτες Α, Β και Γ και περιλαμβάνονται και στην επιστολή τους ημερ. 29.3.2020 (Τεκμ.14 στην Αίτηση). Το κατά πόσο ευσταθούν οι θέσεις των Αιτητών δεν είναι του παρόντος σταδίου. Αποτελεί πάγια θέση της νομολογίας ότι σε διαδικασία εκδίκασης αίτησης για Προσωρινό Διάταγμα, το Δικαστήριο πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Αυτό εναπόκειται στην κρίση του Δικαστηρίου κατά την δίκη της ουσίας της υπόθεσης (βλ. Φαέθων Μιχαηλίδης ν. Κυριάκος Άγγελου Παπακυριακού
(2004)1 Α.Α.Δ. 209). Στο παρόν στάδιο είναι αρκετό να λεχθεί ότι, στη βάση των όσων οι Αιτητές αποδίδουν στους Καθ' ων η Αίτηση, εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και η προοπτική ότι δικαιούνται εναντίον τους θεραπεία όπως αξιώνουν με την αγωγή του, δεν είναι δυσδιάκριτη. Παρέμεινε προς εξέταση η τρίτη προϋπόθεση. Όπως είναι νομολογημένο, το βασικό κριτήριο για να κριθεί ότι η έκδοση του διατάγματος είναι απαραίτητη για να καταστεί δυνατή ή να διευκολυνθεί η απονομή της δικαιοσύνης, είναι το κατά πόσο αν τελικά ο Ενάγοντας επιτύχει στην αγωγή του, θα είναι αρκετή η κατοχύρωση των δικαιωμάτων του με επιδίκαση αποζημιώσεων. Αν η απάντηση είναι καταφατική, τότε η έκδοση προσωρινού Διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Η επιδίκαση αποζημιώσεων κρίνεται ότι αποτελεί επαρκή θεραπεία όταν η φύση της υπόθεσης επιτρέπει δίκαιο υπολογισμό της ζημιάς. Αν ο υπολογισμός είναι δύσκολος ή αδύνατος, τότε θα είναι δύσκολη ή αδύνατη η απονομή πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Είναι επίσης νομολογημένο ότι η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 συμπεριλαμβάνει και άλλα μεταβλητά κριτήρια και παράγοντες, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά που μπορεί να προκληθεί με την μη έκδοση του Διατάγματος. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη. Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με την στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς αλλά με την ευρύτερη προστασία των συμφερόντων του αιτούμενου την θεραπεία (βλ. Papastratis v. Pierides
(1979)1 C.L.R. 231, M & CH Mitsingas Trading Ltd v. The Timberland Co
(1997)1 A.A.Δ. 1791, Κώστας Κυρίσαββας κ.ά ν. Χάρη Κύζη
(2001)1Β Α.Α.Δ. 1245). Είναι η εισήγηση των Αιτητών ότι οι κακόπιστες και ύποπτες ενέργειες των Καθ' ων η Αίτηση, δηλαδή η ξαφνική και αδικαιολόγητη προσπάθεια περιορισμού της εποπτείας και του ελέγχου που μέχρι τότε ασκούσε η κα Plotkin, με την απομάκρυνση της από τους Καθ' ων η Αίτηση και οι ενέργειες τους για διοχέτευση των εσόδων της Κοινοπραξίας σε νέο λογαριασμό στην Ελβετία εν αγνοία των Αιτητών, ως και η ξαφνική άρνηση τους να αποδώσουν στους Αιτητές το συμφωνηθέν ποσοστό επί των ποσών που ήδη εισέπραξαν, καθιστά επιβεβλητέα την παρεμπόδιση των Καθ' ων η Αίτηση με Διάταγμα του Δικαστηρίου, από την περαιτέρω αποξένωση των οικονομικών της πόρων. Διαφορετικά, ο κίνδυνος μη ικανοποίησης των Αιτητών σε σχέση με την αξίωση τους είναι ιδιαίτερα αυξημένος, ενόψει και του γεγονότος ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν φαίνεται να έχουν οποιαδήποτε σημαντικά περιουσιακά στοιχεία στην Κύπρο, ικανά να χρησιμοποιηθούν προς ικανοποίηση της αξίωσης των Αιτητών, η οποία δεν είναι ευκαταφρόνητη. Αντίθετα, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των Καθ' ων η αίτηση, παραπέμπουν το Δικαστήριο στην ισχυριζόμενη δολιότητα και στα ψεύδη των Αιτητών ως προς τη γνώση των Αιτητών για την πρόθεση της Τράπεζας Κύπρου να κλείσει το τραπεζικό λογαριασμό των Καθ' ων η Αίτηση και γενικότερα προβάλλουν τον ισχυρισμό περί προσπάθειας των Αιτητών να παραπλανήσουν το Δικαστήριο, με σκοπό να δημιουργήσουν μια ψευδή εικόνα δολιότητας και μυστικότητας εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση. Έχω εξετάσει τις θέσεις των διαδίκων και επαναλαμβάνω ότι το Δικαστήριο σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας δεν προβαίνει σε αξιολόγηση της μαρτυρίας, ως και σε σχετικά ευρήματα ως προς τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης. Από τα ενώπιον μου τεθέντα στοιχεία προκύπτει ότι η αξίωση των Αιτητών είναι καθαρά χρηματική. Ωστόσο, εξετάζοντας και τους υπόλοιπους παράγοντες και μεταβλητά κριτήρια και στοιχεία της παρούσας υπόθεσης, συμφωνώ με τους ευπαίδευτους συνηγόρους των Αιτητών ότι σε περίπτωση μη οριστικοποίησης των εκδοθέντων Διαταγμάτων, ο κίνδυνος αποξένωσης των περιουσιακών στοιχείων και οικονομικών πόρων των Καθ' ων η αίτηση, είναι ιδιαίτερα αυξημένος στη βάση των όσων οι Αιτητές ισχυρίζονται. Κρίνω ότι έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου επαρκής μαρτυρία που να καταδεικνύει - στη βάση των ισχυρισμών των Αιτητών - ότι υπάρχει υπαρκτός κίνδυνος αποξένωσης των περιουσιακών στοιχείων εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση και συνεπώς θα είναι δύσκολο και πολύ πιθανόν αδύνατο να ικανοποιήσουν την αξίωση τους και ακόμα να εκτελέσουν οποιαδηποτε διαιτητική απόφαση ήθελε εκδοθεί προς όφελος τους. Συνεπώς η παγοποίηση των περιουσιακών στοιχείων των Καθ' ων η αίτηση προς ικανοποίηση ενδεχόμενης διαιτητικής απόφασης προς όφελος των Αιτητών, κρίνεται ως αναγκαία και επιβλητέα. Ως εκ τούτου καταλήγω ότι πληρείται και η τρίτη προϋπόθεση. Τέλος προχωρώ να εξετάσω και το ισοζύγιο της ευχέρειας. Στην υπόθεση Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1 (Β) Α.Α.Δ. 788 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στη σελ. 795: «Αναφορικά με το ισοζύγιο της ευχέρειας αυτό υποδηλώνει το ενδιαφέρον του δικαστηρίου να ισοζυγίσει τον κίνδυνο αδικίας η οποία θα προκύψει αν φανεί ότι η απόφασή του που δόθηκε στο ενδιάμεσο στάδιο ήταν εσφαλμένη. Όπως το έχει θέσει ο δικαστής Huffman στην Films Rover International Limited v. Cannon Film Sales Limited [1987] 1 W.L.R. 670: "Το κύριο δίλημμα σε σχέση με την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, είτε αυτά είναι απαγορευτικά ή επιτακτικά, είναι ότι υπάρχει εξ ορισμού ο κίνδυνος ότι το δικαστήριο μπορεί να πάρει εσφαλμένη απόφαση, με το νόημα ότι έχει χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο ο οποίος αποτυγχάνει ν' αποδείξει τα δικαιώματα του κατά τη δίκη (ή θα αποτύγχανε αν υπήρχε δίκη) ή διαζευκτικά με το να παραλείψει να χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο που επιτυγχάνει (ή θα πετύχει) στη δίκη. Αποτελεί επομένως θεμελιώδη αρχή ότι το δικαστήριο πρέπει να υιοθετήσει εκείνη την πορεία η οποία φαίνεται ότι ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας εάν ήθελε φανεί ότι η απόφαση του ήταν «εσφαλμένη» με το πιο πάνω νόημα. Οι κατευθυντήριες γραμμές για τη χορήγηση και των δυο ειδών προσωρινών διαταγμάτων πηγάζουν από αυτή την αρχή."» Στην προκειμένη περίπτωση, κρίνω ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ των Αιτητών. Σταθμίζοντας τη ζημιά που θα υποστούν οι Αιτητές από την μη έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος, έχοντας κατά νου τα όσα αναφέρθηκαν κατά την εξέταση της τρίτης προϋπόθεσης ανωτέρω, ως και τη ζημιά που θα υποστούν οι Καθ' ων η Αίτηση από την οριστικοποίηση των εκδοθέντων Διαταγμάτων, κρίνω ότι η οριστικοποίηση των εκδοθέντων Διαταγμάτων ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας, εάν ήθελε φανεί στο τέλος της δίκης, ότι η παρούσα απόφαση είναι εσφαλμένη, εντός της έννοιας Bacardi, (ανωτέρω). Τούτο γιατί η φύση και η έκταση της ζημιάς που αναμένεται να υποστούν οι Αιτητές σε περίπτωση μη οριστικοποίησης των εκδοθέντων Διαταγμάτων είναι ιδιαίτερα μεγάλη, σε αντίθεση με την όποια ταλαιπωρία ήθελε υποστούν οι Καθ' ων η Αίτηση λόγω του δυσμενούς επηρεασμού της λειτουργίας τους. Κρίνω ότι είναι επάναγκες να διατηρηθεί το status quo ante, προς διατήρηση των δεδομένων ως είχαν πριν την καταχώριση της παρούσας Αίτησης και του Αιτήματος Διαιτησίας στο Άμστερνταμ. Για όλα τα πιο πάνω και ασκώντας τη διακριτική ευχέρεια που έχει το Δικαστήριο, τα εκδοθέντα Προσωρινά Διατάγματα ημερ. 11.5.2020 καθίστανται απόλυτα. Επιδικάζονται έξοδα προς όφελος των Αιτητών και σε βάρος των Καθ' ων η Αίτηση όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............................................. Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.