G.S.Y.M. TECHNOPLAN LIMITED ν. ΣΤΑΥΡΟΣ Ι. ΑΛΑΜΠΡΙΤΗΣ ΛΙΜΙΤΕΔ, Αρ. Αγωγής: 1006/15, 12/11/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2020:A182 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Δρουσιώτη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1006/15 Μεταξύ: G.S.Y.M. TECHNOPLAN LIMITED Εναγόντων-Αιτητών και ΣΤΑΥΡΟΣ Ι. ΑΛΑΜΠΡΙΤΗΣ ΛΙΜΙΤΕΔ Εναγομένων/Καθ΄ων η Αίτηση Αίτηση ημερ. 19.3.19 για Ασφάλεια Εξόδων ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 12.11.2020 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγοντες - Αιτητές: κ. Τ. Πούλλος Για Εναγομένους - Καθ΄ων η αίτηση: κ. Α. Χαραλάμπους ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Ενάγοντες- Αιτητές με την παρούσα αίτηση ζητούν διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσει τους Εναγομένους - Καθών η αίτηση να παράσχουν ασφάλεια εξόδων των αιτητών για το ποσό των €10.000 και/ή για οποιοδήποτε άλλο ποσό το Δικαστήριο κρίνει ορθό και δίκαιο. Περαιτέρω ζητά την αναστολή της διαδικασίας στην ανταπαίτηση μέχρι να παρασχεθεί η ασφάλεια εξόδων και αν δεν παρασχεθεί η ασφάλεια εξόδων στον χρόνο τον οποίο θα διατάξει το Δικαστήριο τότε η ανταπαίτηση θα θεωρείται αυτομάτως ότι απορρίφθηκε. Η αίτηση βασίζεται στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 άρθρο 32, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.39, Δ.48 θ.1-7 και 9(t), Δ.57 θ.2, Δ.60 θ.1-6, Δ.64 θ.1 (1, 2 και 3) 2, στο άρθρο 32 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 καθώς στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση βασίζονται στην ένορκη δήλωση του XXXXX Γιάλλουρου ο οποίος όπως αναφέρει είναι διευθυντής των Αιτητών, γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα και είναι εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκη δήλωση. Επί της ουσίας αναφέρει ότι οι Καθ΄ων η αίτηση στις 7.5.18 καταχώρησαν αίτηση για τροποποίηση της Έκθεσης Υπεράσπισης στην οποία ζητούσαν την προσθήκη ανταπαίτησης και εκδόθηκε διάταγμα στις 12.6.
- Οι Καθ΄ων η αίτηση παρέλειψαν να προχωρήσουν στην τροποποίηση με αποτέλεσμα να λήξουν οι προθεσμίες που έθετε το πιο πάνω διάταγμα. Στις 11.12.19 προχώρησαν με νέα αίτηση για τροποποίηση και εκδόθηκε εκ συμφώνου διάταγμα στις 18.2.
- Οι Καθ΄ων η αίτηση στην Έκθεση Υπεράσπισης τους αναφέρουν ότι τερμάτισαν τις εμπορικές τους δραστηριότητες περί τα τέλη του
- Με την καταχώριση ανταπαίτησης αξιώνουν γενικές αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας καθώς και το ποσό των €360.000 ως ειδικές ζημιές. Απ΄όσα ο ίδιος γνωρίζει και απ΄ότι τον συμβουλεύει ο δικηγόρος των Αιτητών οι Καθ΄ων η αίτηση στερούνται οποιασδήποτε κινητής περιουσίας, είναι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες ακίνητης περιουσίας η οποία όμως είναι βεβαρυμμένη με υποθήκες και άλλα εμπράγματα βάρη. Είναι η θέση του ότι από την στιγμή που οι Καθ΄ων η αίτηση έχουν τερματίσει τις εμπορικές τους δραστηριότητες έχουν καταστεί αφερέγγυοι και δεν θα μπορέσουν να πληρώσουν οποιαδήποτε έξοδα προκύψουν σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής των Αιτητών. Περαιτέρω τονίζει ότι οι Καθ΄ων η αίτηση πριν την καταχώρηση της επίδικης αγωγής προχώρησαν και ενέγραψαν νέα εταιρεία και κάλεσαν τους Αιτητές να εκδίδουν τα τιμολόγια του χρέους τους στο όνομα της νέας εταιρείας. Τέλος αναφέρει ότι οι Αιτητές προχώρησαν και ετοίμασαν προσχέδιο καταλόγου εξόδων και τα μέχρι σήμερα έξοδα μαζί με τα πραγματικά ανέρχονται στο ποσό των €7.903 και θα αυξηθούν πέραν των €10.000, η Ακρόαση της υπόθεσης δεν έχει ξεκινήσει και η επίδικη αίτηση καταχωρήθηκε χωρίς καθυστέρηση αμέσως μετά την καταχώρηση της ανταπαίτησης των Καθ΄ων η αίτηση. Οι Καθ΄ων η αίτηση καταχώρησαν ένσταση στην οποία παραθέτουν 13 λόγους ένστασης οι οποίοι περιληπτικά είναι οι ακόλουθοι: Το πραγματικό υπόβαθρο που στηρίζει την αίτηση είναι γενικό, ελλιπές, ανεπαρκές και δεν περιλαμβάνει το πραγματικό υπόβαθρο για σκοπούς της παρούσας αίτησης. Οι Καθ΄ων η αίτηση είναι φερέγγυοι και οποιαδήποτε χρέη τους αποπληρώνονται κανονικά, η αίτηση δεν υποστηρίζεται από τους σχετικούς δικονομικούς θεσμούς στους οποίους βασίζεται. Έγινε κακόπιστα με σκοπό την καθυστέρηση στην Ακρόαση της Ανταπαίτησης, καταχωρήθηκε καθυστερημένα, τυχόν έγκριση των αιτουμένων διαταγμάτων θα επιφέρει βλάβη στους Καθ΄ων η αίτηση, δεν πληρούνται υπό του Νόμου και Κανονισμών προϋποθέσεις για έγκριση του αιτούμενου διατάγματος και δεν δικαιολογείται η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας προς όφελος των αιτητών. Τυχόν έγκριση του αιτήματος θα παραβιάσει το άρθρο 30 του Συντάγματος και το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Συνθήκης, η έγερση της ανταπαίτησης των Καθ΄ων η αίτηση ήταν αποτέλεσμα παράβασης από πλευράς των Αιτητών. Οι Καθ΄ων η αίτηση είναι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες ακίνητης περιουσίας πολύ μεγάλης αξίας, το προσχέδιο καταλόγου εξόδων είναι λανθασμένο και υπερβολικό. Το αίτημα των Αιτητών είναι αντινομικό, από τη μια προβάλουν αξίωση εναντίον των Καθ΄ων η Αίτηση και προωθούν την αγωγή τους και από την άλλη όταν οι Καθ΄ων η Αίτηση προέβαλαν την αναταπαίτηση τους επικαλούνται αφερεγγυότητα σαν λόγο για την εμποδίσει από του να προβάλει την Αναταπαίτηση τους. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Σταύρου Αλαμπρίτη, διευθυντή των Καθ΄ων η αίτηση ο οποίος γνωρίζει τα γεγονότα προσωπικά, υιοθετεί τους λόγους ένστασης και αναφέρει ότι οι Καθ΄ων η Αίτηση είναι ιδιοκτήτες ακίνητης περιουσίας στην Κύπρο μεγάλης αξίας και για ενίσχυση της θέσης του παρουσιάζει σχετικούς τίτλους ιδιοκτησίας. Αρνείται ότι οι Καθ΄ων η Αίτηση στερούνται οποιασδήποτε κινητής περιουσίας και ότι η ακίνητη περιουσία των Καθ΄ων η αίτηση σε σχέση με τα χρέη τους είναι τέτοια που σε περίπτωση εκτελεστικών μέτρων δεν θα μπορούν οι Αιτητές να εισπράξουν τα έξοδα της ανταπαίτησης. Τα οποιαδήποτε χρέη των Καθ΄ων η αίτηση αποπληρώνονται κανονικά σε μηνιαία βάση και ως εκ τούτου ζητά την απόρριψη της αίτησης. Οι Αιτητές κατόπιν αδείας του Δικαστηρίου καταχώρησαν συμπληρωματική ένορκη δήλωση στην οποία επισυνάπτουν πιστοποιητικό έρευνας του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λεμεσού στο οποίο φαίνεται όλη η ακίνητη περιουσία των Καθ΄ων η αίτηση καθώς και όλα τα εμπράγματα βάρη με τα οποία βαρύνεται η περιουσία. Σε σχέση με τα έγγραφα που έχουν επισυνάψει οι Καθ΄ων η αίτηση αναφέρει ότι τα έντυπα φορολογίας αφορούν την νέα εταιρεία η οποία είναι ξεχωριστό νομικό πρόσωπο από τους Καθ΄ων η αίτηση. Σε σχέση με τις αποδείξεις είσπραξης ενοικίων αναφέρει ότι δεν έχει κατατεθεί οποιοδήποτε ενοικιαστήριο έγγραφο πιστοποιημένο από την αρμόδια αρχή. Αμφότεροι οι δικηγόροι έχουν περιοριστεί στις εκατέρωθεν ένορκες δηλώσεις και προχώρησαν σε γραπτές αγορεύσεις. Η νομική βάση της αίτησης και της ένστασης είναι κυρίως η Δ.60 θ.1-6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και ως εκ τούτου βοηθητική είναι η καθοδήγηση που δίνεται από τον αντίστοιχο Αγγλικό Θεσμό Δ.65 όπως αναλύεται στο Annual Practice
(1955)σελ. 1443 κ.α. Είναι γεγονός ότι έχει θεμελιωθεί νομολογιακά ότι η Δ.60 αντικρίζεται κάτω από το πρίσμα του άρθρου 30 του Συντάγματος που κατοχυρώνει το δικαίωμα πρόσβασης στη Δικαιοσύνη (βλ. Conway ν. Ηλία
(2002)1 Α.Α.Δ. 1653 όπου δηλώνονται τα εξής: «η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου συναρτάται με τη δυνατότητα του ενάγοντος, ανάλογα με την οικονομική του ευχέρεια να παράσχει την εξαιτούμενη ασφάλεια. Εφόσον δε διαθέτει τα μέσα, το αίτημα απορρίπτεται». Ο λόγος (της προηγούμενης απόφασης Continental Ins. Co. of Hampshire v. O'Regan
(1998)1 Α.Α.Δ.1087) συμπυκνώνεται στην πρόταση ότι δεν χωρεί διαταγή για την παροχή ασφάλειας για τα έξοδα, όπου η έκδοση της απολήγει σε στέρηση του δικαιώματος πρόσβασης στο Δικαστήριο του ενάγοντος ή του εφεσείοντος. Στην νομική βάση της αίτησης είναι και το άρθρο 382 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 το οποίο έχει ως εξής: «Όταν εταιρεία είναι ενάγουσα σε οποιαδήποτε αγωγή ή άλλη νομική διαδικασία, κάθε δικαστής που έχει δικαιοδοσία στο θέμα δύναται, αν φαίνεται με αξιόπιστη μαρτυρία ότι υπάρχει λόγος να πιστεύει ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα έξοδα του εναγομένου αν αυτός επιτύχει στην υπεράσπιση του, να ζητήσει να δοθεί ικανοποιητική εγγύηση για τα έξοδα εκείνα, και δύναται να αναστείλει όλες τις διαδικασίες μέχρι να δοθεί η εγγύηση». Στην υπόθεση Γραμμές Στρίντζη ν. Always Travel
(1992)1 Α.Α.Δ.795 γίνεται αναφορά στον αντίστοιχο (του άρθρου 382) Αγγλικό νόμο (s.447, Comp. Act 1948) και σε σχετικά βοηθητικά συγγράμματα και αυθεντίες (βλ Bukley on Companies, 12η έκδ., σελ.771, City of Muscow Gas Co. v. International Financial Society
(1872)7 Ch.App.225, Freehold Land Brickmaking Co. v. Spargo
(1868)WN94). Εξάλλου στην ίδια την υπόθεση O'Regan (ανωτέρω) σαφώς διαχωρίζεται η υπόθεση εγγυοδοσίας δυνάμει του άρθρου 382 του Κεφ.113, από τις αιτήσεις δυνάμει απλά της Δ.60 αφού η εκκαθάριση της εταιρείας είναι το αφετηριακό γεγονός και ο κύριος πυρήνας τέτοιας αίτησης για παροχή εγγυοδοσίας. Στην υπόθεση Επίσημος Παραλήπτης ως Εκκαθαριστής της KSS Trading Ltd ν. Γενικές Ασφάλειες Κύπρου,
(2005)1 Α.Α.Δ. 498 το Ανώτατο Δικαστήριο προσθέτει και τα ακόλουθα: «Την ίδια γραμμή ακολούθησε το Εφετείο και στις υποθέσεις Conway ν. Ηλία, Πολ. Εφ. 11265, ημερ. 21 Οκτωβρίου 2002, Χαραλαμττίδης ν. Πέτρου κ.α.,
(2003)1 (Γ) Α.Α.Δ.1809. Βέβαια, στην προκειμένη περίπτωση η οικονομική αδυναμία των εφεσειόντων αποτελούσε το έρεισμα του αιτήματος των εφεσιβλήτων για ασφάλεια εξόδων. Προβλέπεται, όπως προαναφέραμε, από το άρθρο 382 του περί Εταιρειών Νόμου, το οποίο παρέχει στο Δικαστήριο διακριτική ευχέρεια. Πρέπει όμως να ερμηνεύεται με τρόπο που να λαμβάνει υπόψη όχι μόνο την οικονομική αδυναμία ενάγουσας εταιρείας, όπως και την αντίστοιχη εύλογη ανησυχία αντίδικου για τα έξοδα του, αλλά και το δικαίωμα πρόσβασης στο Δικαστήριο. Αλλιώς δεν θα μπορούσε να δικαιολογηθεί η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης διατάγματος. Χρειάζεται ισορροπία: Βλ. Golder ν. U.K. Series A Vol.18
(1975)σελ.1, Ashingdane ν. U.K., Series A Vol.93
(1985)σελ.1, Tolstoy Miloslavsky v. U.K. Series A Vol.316
(1996)σελ.51, Ait- Mouhoud v. France, ECHR Reports of Judgments and Decisions 1998 - VIII No.96, σελ.3214, Kreuz v. Poland, ECHR Reports of Judgments and Decisions 2001 - VI σελ. 127, Jedamski and Jedamska v. Poland 73547/01 ECHR Reports of Judgments and Decisions 2005 σελ.538.» Η λελογισμένη άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου να αναστείλει διαδικασία για να πληρωθούν έξοδα ή ευρύτερα για παροχή εγγύησης κρίθηκε ότι δεν παραβιάζει το δικαίωμα διαδίκου για δίκαιη δίκη (βλ. Stevens ν. School of Oriental and African Studies (Times 2.2.01). Είναι πάντα θέμα εξισορρόπησης και στάθμισης των δεδομένων, όπως υποδεικνύεται στην υπόθεση Επίσημος Παραλήπτης, ανωτέρω. Βέβαια το Δικαστήριο στη βάση του άρθρου 382 διατηρεί διακριτική ευχέρεια είτε να αποδεχθεί είτε να απορρίψει το αίτημα ακόμη κι αν αποδειχθεί η αδυναμία της εταιρείας να πληρώσει τα έξοδα του εναγόμενου (βλ. Sir Linday Parkinson and Co, Ltd v. Triplan Ltd
(1973)2 All E.R.273 ειδικά τα λεχθέντα υπό του Lord Denning στη σελ.283 και Halsbury's Law's of England, 4η έκδ., τομ.37, παρ.304). Συνήθως όμως όταν αποδειχθεί η αδυναμία της εταιρείας να πληρώσει, το Δικαστήριο θα εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα για εγγυοδοσία, εκτός αν θεωρήσει ότι συντρέχουν ειδικές περιστάσεις που συνηγορούν υπέρ της μη έκδοσης. Στο ίδιο σύγγραμμα Halsbury's της ίδιας έκδοσης στον τόμο 7
(1)επανέκδοση, παρ.1024 αναφέρεται το γεγονός ότι μια εταιρεία βρίσκεται υπό εκκαθάριση αποτελεί εκ πρώτης όψης μαρτυρία ότι αν αποτύχει δεν θα είναι σε θέση να πληρώσει τα έξοδα της άλλης πλευράς. Είναι γεγονός ότι όλες οι αναφορές εμπίπτουν καθαρά στις περιπτώσεις που το αίτημα για ασφάλεια εξόδων γίνεται από την πλευρά των Εναγομένων και ειδικά στηρίζεται στην ανησυχία των Εναγομένων για μη επανάκτηση των εξόδων τους σε περίπτωση που επιτύχει η υπεράσπιση τους. Στην κρινόμενη περίπτωση την αίτηση την έχουν καταχωρήσει οι Ενάγοντες μετά την καταχώρηση τροποποιημένης υπεράσπισης στην οποία οι Εναγόμενοι εισήγαγαν ανταπαίτηση, αυξάνοντας την κλίμακα σε €100.000 - €500.000 από €10.000 - €50.000 που είναι η Απαίτηση. Η Δ.60 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας το επιτρέπει. Στην κρινόμενη περίπτωση οι Καθ΄ων η Αίτηση δια του διευθυντή τους κάνουν αναφορά για στοιχεία της περιουσίας τους, κάτι που επιβεβαίωσαν και οι Αιτητές με την καταχώριση έρευνας που έχουν κάνει στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού. Από αυτή την έρευνα διαπιστώνεται ότι η ακίνητη ιδιοκτησία που διαθέτει η εταιρεία είναι μεγάλης αξίας, όμως αυτή είναι υποθηκευμένη. Περαιτέρω οι ίδιοι οι Καθ΄ων η Αίτηση παραδέχονται ότι από το 2014 έχουν σταματήσει οποιεσδήποτε εργασίες και τώρα λειτουργούν υπό νέα εταιρεία με διαφορετικό όνομα αφού οι ίδιοι την 21.2.14 κάλεσαν τους Αιτητές να εκδίδουν τα τιμολόγια στην νέα εταιρεία, κάτι που δεν έχουν αμφισβητήσει. Φυσικά διαπιστώνεται ότι οι οποιεσδήποτε συναλλαγές σε σχέση μεταξύ των δύο εταιρειών χωρίς να παρατίθενται περαιτέρω στοιχεία. Έχοντας υπόψη την σχετική διατύπωση του άρθρου 382 οι Καθ ΄ων η αίτηση θα έπρεπε να έδιδαν περαιτέρω λεπτομέρειες για να ανατρέψουν το τεκμήριο ουσιαστικά της αφερεγγυότητας λόγω του ότι από το 2014 έχουν σταματήσει να ασκούν οποιεσδήποτε εργασίες. Οι Αιτητές έχουν καταχωρήσει κατάλογο εξόδων που αφορά τα έξοδα από την καταχώριση της αγωγής μέχρι και τις εμφανίσεις ενώπιον του Δικαστηρίου για την τροποποίηση καθώς και τα πραγματικά έξοδα που αφορούν την καταχώριση της αγωγής. Όλα τα πιο πάνω πλην των εξόδων που αφορούν τις εμφανίσεις ενώπιον του Δικαστηρίου για την έκδοση διαταγμάτων για τροποποίηση της υπεράσπισης τα υπόλοιπα έχουν να κάνουν με τα έξοδα των εναγόντων σε σχέση με την καταχώρηση της αγωγής, κάτι που δεν εμπίπτει στη Δ.60 αφού στην πιο πάνω διαταγή αφορά τα έξοδα Εναγομένου και σε σχέση με την ανταπαίτηση του Ενάγοντα ώστε το Δικαστήριο να μπορεί να διατάξει ασφάλεια εξόδων. Συνεπώς ο κατάλογος εξόδων όπως έχει καταχωρηθεί δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί στο σύνολο του πλήν της περίπτωσης που αφορούν τα έξοδα για την καταχώρηση τροποποιημένης Έκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης. Παρά το ανορθόδοξο της προσέγγισης δεν βρίσκω να εμποδίζομαι στην υιοθέτηση μέρους του ποσού του καταλόγου ενόψει δε και του γεγονότος ότι δεν πρόκειται για μεγάλο ποσό αλλά και από την άλλη ότι η ανταπαίτηση πλέον αφορά υψηλή κλίμακα και στο φάκελο υπάρχει ένα ιστορικό αναβολών. Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω τις δύο εμφανίσεις για την τροποποίηση της υπεράσπισης την καταχώριση απάντησης στην τροποποιημένη υπεράσπιση και υπεράσπιση στην ανταπαίτηση και τις αναγκαίες εμφανίσεις αργότερα, κρίνω ότι δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος για ασφάλεια στο ποσό των €4.000 το οποίο θα παρασχεθεί από τους Εναγομένους προς τους Ενάγοντες είτε με την κατάθεση ποσού στον Πρωτοκολλητή ή με την παροχή τραπεζικής εγγύησης για το ίδιο το ποσό στον δικηγόρο των Εναγόντων - Αιτητών και αντίγραφο να κατατεθεί στον Πρωτοκολλητή μέσα σε σαράντα μέρες από σήμερα. Μέχρι την παροχή της εγγυοδοσίας, σύμφωνα με τα πιο πάνω, ή την εκπνοή του χρόνου των 40 ημερών η διαδικασία σε σχέση με την ανταπαίτηση αναστέλλεται, αν οι Εναγόμενοι Καθ΄ων η αίτηση παραλείψουν να παράσχουν την ορισθείσα ασφάλεια η υπόθεση σε σχέση με την ανταπαίτηση τους απορρίπτεται. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Αιτητών και εναντίον των Καθ΄ων η αίτηση ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και καταβληθούν στο τέλος της αγωγής. (Yπ.) ............ Μ. Δρουσιώτης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο