GRAIN OY ν. Zadorozhny κ.α., Αγωγή Αρ. 123/2019, 26/11/2020

(2)του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6, στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν.14/60), στον περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικό Κανονισμό Δ.48 θ.θ. 1, 2 και 8 και Δ.64, στη διακριτική ευχέρεια, τις γενικές και συμφυείς εξουσίες και την πρακτική του Δικαστηρίου και στην Ενδιάμεση Απόφαση ημερ. 25.5.2020 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού στα πλαίσια της παρούσας αγωγής και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της ΧΧΧΧ Πέτρου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των Αιτητών, ημερ. 15.6.

1. Η Ενόρκως δηλούσα αναφέρθηκε στο Προσωρινό Διάταγμα παγοποίησης των περιουσιακών στοιχείων των Εναγομένων (στο εξής οι Καθ' ων η Αίτηση), το οποίο εκδόθηκε στα πλαίσια της παρούσας αγωγής στις 23.1.
2. Για σκοπούς έκδοσης του εν λόγω προσωρινού Διατάγματος, το Δικαστήριο διέταξε την κατάθεση εκ μέρους των Αιτητών, τραπεζικής εγγύησης ύψους €100.000, για κάλυψη οποιωνδήποτε ζημιών ήθελαν προκληθεί στους Καθ' ων η Αίτηση από την έκδοση του Προσωρινού Διατάγματος. Η καταβολή της εγγύησης από τους Αιτητές κατά την έκδοση του Προσωρινού Διατάγματος μονομερώς, ήταν επιβεβλημένη από τις πρόνοιες του άρ.9

(2)του Κεφ.

1. Στις 25.1.2020, οι Αιτητές κατέθεσαν στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού εγγυητική επιστολή (Τεκμ.1), που εκδόθηκε από την Societe Generale Bank Cyprus Ltd, για το ποσό των €100.000, με δικαιούχο τον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Για σκοπούς έκδοσης της εγγυητικής επιστολής (Τεκμ.1), οι Αιτητές κατέθεσαν το ποσό των €5.000 (Τεκμ.2). Περαιτέρω, στις 26.7.2019 και 27.1.2020, οι Αιτητές κατέβαλαν το ποσό των €900 (σύνολο €1800), για σκοπούς ανανέωσης της εγγυητικής επιστολής σύμφωνα με τους όρους της (Τεκμ.1). Στις 25.5.2020 με Απόφαση Δικαστηρίου, το Προσωρινό Διάταγμα ημερ. 23.1.2019 κατέστη απόλυτο. Ενόψει αυτής της εξέλιξης, δεν υπάρχει πλέον λόγος για την διατήρηση σε ισχύ της εγγυητικής επιστολής, εφόσον το Δικαστήριο εξέτασε τις θέσεις των δύο πλευρών και κατέληξε ότι το Προσωρινό Διάταγμα ορθά εκδόθηκε και οριστικοποιήθηκε. Συνεπώς, δεν υπάρχει πλέον κίνδυνος το προσωρινό Διάταγμα να έχει εκδοθεί αδικαιολόγητα ή χωρίς εύλογη αιτία και κατ' επέκταση δεν υπάρχει λόγος να υπάρχει εγγύηση η οποία να καλύπτει τις πιθανές ζημιές που θα μπορούσαν να προκληθούν στους Καθ' ων η Αίτηση από την αδικαιολόγητη ή άνευ εύλογη αιτίας έκδοσης του Προσωρινού Διατάγματος. Ισχυρίζεται ότι το σημαντικότατο ποσό των €100.000, πλέον €5.000, το οποίο παραμένει δεσμευμένο προς όφελος του Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, θα πρέπει να αποδεσμευθεί, ώστε να χρησιμοποιηθεί από τους Αιτητές κατά τη συνήθη πορεία των εργασιών τους και να σταματήσουν επίσης να επωμίζονται το ποσό των €900 ανά εξαμηνία, για την ανανέωση της επίδικης εγγυητικής επιστολής. Η Ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της ΧΧΧΧ Ιακώβου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των Καθ' ων η αίτηση ημερ. 28.9.
2. Αναφέρθηκε στην επίδικη τραπεζική εγγύηση ύψους €100.000 η οποία δόθηκε για την κάλυψη οποιωνδήποτε ζημιών και εξόδων ήθελαν προκληθεί στους Καθ' ων η Αίτηση, από την έκδοση του Προσωρινού Διατάγματος μονομερώς, ημερ. 23.1.
3. Οι Αιτητές, στα πλαίσια εκδίκασης του Προσωρινού Διατάγματος, καταδικάστηκαν στα έξοδα ενδιάμεσης Αίτησης ημερ. 18.6.2019, με απόφαση Δικαστηρίου ημερ. 31.10.2019, πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. Η επίδικη τραπεζική εγγύηση αποτελεί το μοναδικό περιουσιακό στοιχείο των Αιτητών στην Κύπρο. Συνεπώς, χωρίς οποιαδήποτε περιουσία στην Κύπρο, ο μοναδικός τρόπος ικανοποίησης των Καθ' ων η Αίτηση σε περίπτωση αποτυχίας της αγωγής και/ή των επιδικασθέντων εξόδων εναντίον των Αιτητών, αποτελεί η τραπεζική εγγύηση. Οι Αιτητές είναι αλλοδαπό νομικό πρόσωπο και δεν προσφέρουν οποιαδήποτε εγγύηση και/ή ασφάλεια σε περίπτωση αποτυχίας της αγωγής τους, λαμβάνοντας υπόψη ότι οι ίδιοι έχουν εξασφαλίσει οριστικό διάταγμα παγοποίησης των περιουσιακών στοιχείων των Καθ' ων η Αίτηση. Η παρούσα αγωγή εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση δεν έχει ακόμα εκδικαστεί και οι αξιώσεις των Αιτητών εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση δεν έχουν ακόμα αποφασιστεί. Η οριστικοποίηση του Προσωρινού Διατάγματος δεν καθορίζει την έκβαση της αγωγής. Οι Αιτητές έχουν ήδη καταδικαστεί σε έξοδα στα πλαίσια ενδιάμεσης Αίτησης και είναι άγνωστη η πορεία της Αγωγής, ως και το κατά πόσο οι Καθ' ων η Αίτηση θα υποστούν περαιτέρω ζημιά μέχρι την τελική εκδίκαση της αγωγής. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων, προώθησαν τις θέσεις τους με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις, τις οποίες έχω διεξέλθει με την επιβαλλόμενη προσοχή. Η υποχρέωση παροχής εγγύησης από τον διάδικο που αιτείται την έκδοση Προσωρινού Διατάγματος μονομερώς, ώστε να εξασφαλιστεί η υποχρέωση του για αποζημίωση του αντίδικου του, ρυθμίζεται από το άρ.9

(2)του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6, το οποίο ορίζει ως ακολούθως: Άρθρο 9

(2)«

(2)Πριν εκδώσει το διάταγμα αυτό χωρίς ειδοποίηση, το Δικαστήριο πρέπει να απαιτεί από το πρόσωπο που ζητά αυτό, όπως αναλάβει προσωπική υποχρέωση, με ή χωρίς εγγυητή ή εγγυητές, όπως το Δικαστήριο θεωρεί σκόπιμο, για να εξασφαλιστεί η υποχρέωση του για αποζημίωση του προσώπου εναντίον του οποίου ζητείται το διάταγμα.» Το άρθρο 7 του Κεφ.6 αναφέρεται στις περιπτώσεις έκδοσης Συντηρητικών Διαταγμάτων και ρυθμίζει το δικαίωμα του Εναγόμενου σε εύλογη αποζημίωση από τον Ενάγοντα, για τυχόν ζημιά που ήθελε υποστεί λόγω της εκτέλεσης των εν λόγω Διαταγμάτων. Ορίζει ως ακολούθως: Άρθρο 7 «Αν φαίνεται στο Δικαστήριο ότι διάταγμα που εκδόθηκε από αυτό δυνάμει των τριών προηγούμενων άρθρων ζητήθηκε για ανεπαρκείς λόγους, ή αν η αγωγή του ενάγοντα αποτύχει ή εκδοθεί απόφαση εναντίον του λόγω παράλειψης ή με άλλο τρόπο, και φαίνεται στο Δικαστήριο ότι δεν υπήρχε πιθανή βάση για την έγερση της αγωγής, το Δικαστήριο δύναται, αν θεωρήσει αυτό σκόπιμο, με αίτηση του εναγομένου, να διατάξει τον ενάγοντα να καταβάλει στον εναγόμενο τέτοιο ποσό το οποίο ήθελε θεωρηθεί από το Δικαστήριο ως εύλογη αποζημίωση αυτού για τη δαπάνη και βλάβη που προξενήθηκε σε αυτόν λόγω της εκτέλεσης του διατάγματος. Η καταβολή αποζημίωσης δυνάμει του άρθρου αυτού συνιστά κώλυμα για έγερση οποιασδήποτε αγωγής για αποζημίωση σε σχέση με ο,τιδήποτε έγινε κατά την επιδίωξη του διατάγματος κάθε τέτοια αγωγή, αν άρχισε, αναστέλλεται από το Δικαστήριο με τέτοιο τρόπο και με τέτοιους όρους όπως το Δικαστήριο θα κρίνει δίκαιο.» Περαιτέρω το άρθρο 32

(3)του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, ρυθμίζει το ίδιο ζήτημα, ως ακολούθως: Άρθρο 32

(3)«Εάv ήθελε φαvή εις τo δικαστήριov ότι oιovδήπoτε εκδoθέv απαγoρευτικόv διάταγμα δυvάμει τoυ εδαφίoυ

(1)εβασίσθη επί αvεπαρκώv λόγωv, ή εάν η απαίτηση του αιτητή με αίτηση του οποίου εκδόθηκε το διάταγμα αποτύχει ή έχει εκδοθεί απόφαση εναντιόν του συνεπεία παραλείψεως ή άλλως και φανεί στο δικαστήριο ότι δεν υπήρχε πιθανή βάση για την έγερση της απαίτησής του, το δικαστήριο δύναται, εάν νομίζει τούτο πρέπον, με αίτηση του διαδίκου εναντίον του οποίου εκδόθηκε το διάταγμα να διατάξει την καταβολή σ' αυτόν εύλογης αποζημίωσης για τις δαπάνες και τηv βλάβηv ήτις πρoσεγέvετo εις αυτό διά της εκτελέσεως τoυ διατάγματoς. Πληρωμή απoζημιώσεως δυvάμει τoυ εδαφίoυ τoύτoυ θα είvαι κώλυμα δι' oιαvδήπoτε αγωγήv δι' απoζημιώσεις εv σχέσει πρoς o,τιδήπoτε εγέvετo συvεπεία τoυ διατάγματoς. Και εάv τoιαύτη αγωγή έχη ήδη εγερθή τo δικαστήριov δύvαται vα διακόψη αυτήv κατά τoιoύτov τρόπov και επί τoιoύτoις όρoις, ως ήθελε θεωρήσει τoύτo πρέπov.» Από το λεκτικό των πιο πάνω δύο άρθρων, προκύπτει κατά τρόπο ρητό και σαφή, ότι η εξουσία του Δικαστηρίου να διατάξει την καταβολή στον Εναγόμενο εύλογης αποζημίωσης για τις δαπάνες και βλάβη που ήθελε υποστεί συνεπεία της εκτέλεσης εκδοθέντος Προσωρινού Διατάγματος, δεν περιορίζεται μόνο στη διαδικασία εξέτασης και οριστικοποίησης του Προσωρινού Διατάγματος - του οποίου η ισχύς συνεχίζεται μέχρι την ολοκλήρωση της εκδίκασης της αγωγής - αλλά επεκτείνεται μέχρι και την τελική εκδίκαση της αγωγής και καλύπτει μεταξύ άλλων, την περίπτωση αποτυχίας της αγωγής και/ή απαίτησης του Ενάγοντα, ως και την ανυπαρξία πιθανής βάσης για την έγερση της απαίτησης του Ενάγοντα. Με αυτά τα δεδομένα, κρίνω ότι η υποχρέωση παροχής εγγύησης εκ μέρους των Αιτητών υπό μορφή τραπεζικής εγγύησης, δεν έληξε με την οριστικοποίηση των Προσωρινών Διαταγμάτων στις 25.5.2020. Η επίδικη τραπεζική εγγύηση συνεχίζει να εξασφαλίζει την πιθανή απαίτηση των Καθ' ων η Αίτηση για αποζημιώσεις, λόγω της έκδοσης και εκτέλεσης του επίδικου Προσωρινού Διατάγματος εναντίον τους, μέχρι την τελική εκδίκαση της παρούσας αγωγής, συμπεριλαμβανομένης και της πιθανότητας αποτυχίας της αγωγής εναντίον τους. Έχοντας κατά νουν ότι οι Αιτητές είναι αλλοδαπό νομικό πρόσωπο με μοναδικό περιουσιακό στοιχείο στην Κύπρο την επίδικη τραπεζική εγγύηση και με δεδομένο ότι η παρούσα αγωγή ακόμα εκκρεμεί, κρίνω ότι το αίτημα των Αιτητών για επιστροφή της τραπεζικής εγγύησης δεν μπορεί να ικανοποιηθεί. Τούτο γιατί σε τέτοια περίπτωση, θα καταστρατηγηθεί το δικαίωμα των Καθ' ων η Αίτηση για αποζημίωση, όπως κατοχυρώνεται από το άρθρο 7 του Κεφ.6 και 32

(3)του Ν.14/60 (ανωτέρω). Για όλα τα πιο πάνω, η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα προς όφελος των Καθ' ων η Αίτηση και σε βάρος των Αιτητών όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............... Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο