← Κύπρος

Λεωνίδα ν. A. Messios & Sons Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής 5770/1997, 5/11/2020

Λεωνίδα ν. A. Messios & Sons Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής 5770/1997, 5/11/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2020:A177 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 5770/1997 Μεταξύ: ΧΧΧΧ Α. Λεωνίδα, από το Πισσούρι Ενάγοντα -και- A. Messios & Sons Ltd, από τη Λεμεσό Εναγομένων ------------------------------- (Και όπως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 4.12.1997) Μεταξύ: ΧΧΧΧ Α. Λεωνίδα, από το Πισσούρι Ενάγοντα -και-

  1. A. Messios & Sons Ltd, από τη Λεμεσό
  2. ΧΧΧΧ Μέσσιου, από την Λεμεσό Εναγομένων ---------------------------- Αίτηση Ενάγοντα ημερ. 28.8.2018 για πώληση ακινήτου Ημερ.: 5.11.2020 Για τον Ενάγοντα - Αιτητή: Αντιγόνη Αριστείδου Για τους Εναγόμενους 1 - Καθ' ων η Αίτηση: Αντρέας Γιωρκάτζης ΔΕΠΕ Για το Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού: Καμιά εμφάνιση ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα Αίτηση, ο Ενάγοντας (στο εξής ο Αιτητής) αιτείται την έκδοση Διατάγματος του Δικαστηρίου που να διατάσσει την πώληση από το Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού του α) καταστήματος με αρ.15, στο ακίνητο με αρ. εγγραφής XXXXX στο χωριό Πισσούρι στη Λεμεσό και β) καταστήματος με αρ. 10, στο ακίνητο με αρ. εγγραφής XXXXX, στο χωριό Πισσούρι στη Λεμεσό, ιδιοκτησίας των Εναγομένων 1 (στο εξής οι Καθ' ων η Αίτηση), στην επιφυλαχθείσα τιμή την οποία το Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού και/ή το Δικαστήριο ήθελε καθορίσει. Η εν λόγω ακίνητη περιουσία των Καθ' ων η Αίτηση βαρύνεται με την εγγραφή Δικαστικής Απόφασης (ΜΕΜΟ) με αρ. ΕΒ3295/15 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λεμεσού, προς όφελος του Αιτητή. Περαιτέρω, ο Αιτητής αιτείται την έκδοση Διατάγματος που να διατάσσει όπως το προϊόν της πώλησης, μετά την ικανοποίηση οποιωνδήποτε προγενέστερων επιβαρύνσεων, χρησιμοποιηθεί προς ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης ημερ. 29.8.2007 που εκδόθηκε προς όφελος του Αιτητή στα πλαίσια της παρούσας αγωγής, το υπόλοιπο της οποίας ανέρχεται σε €136.962,93 πλέον τόκους και τα έξοδα καταχώρησης του memo EB3295/15 (€20), τα έξοδα της αίτησης που θα υποβληθεί στο Κτηματολόγιο για την πώληση της ακίνητης περιουσίας (€20), τα έξοδα του Κτηματολογίου για την πώληση της ακίνητης περιουσίας (€100) και οποιαδήποτε απρόβλεπτα έξοδα. Η Αίτηση βασίζεται στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ.6, Μέρος ΙΙΙ άρθρο 14, Μέρος V άρθρα 22 - 71 και Μέρος ΧΙ άρθρο 97, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.42, θ.1-4, Δ.48 θ.1, 2,3, 4, 9, Δ.64 και στον Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Περιορισμός Πωλήσεων) Νόμο Κεφ.223, στον Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στην Νομολογία των Κυπριακών Δικαστηρίων, στην διακριτική ευχέρεια και πρακτική του Δικαστηρίου, και υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του Αιτητή ημερ. 28.8.
  3. Ο Αιτητής αναφέρθηκε στη δικαστική απόφαση (Τεκμ.1) που εκδόθηκε στα πλαίσια της παρούσας Αγωγής, προς όφελος του και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση στις 29.8.2007 για το ποσό των €402.691,73 πλέον τόκους και έξοδα, ως και στο Διάταγμα Ειδικής Εκτέλεσης της συμφωνίας αντιπαροχής με τους Καθ' ων η Αίτηση. Στα πλαίσια της Ανταπαίτησης της παρούσας αγωγής και της συνενωμένης Αγωγής 5226/98, επικαλέστηκε προς όφελος των Καθ' ων η Αίτηση και εναντίον του, το ποσό €41.023 πλέον τόκους. Στις 3.9.2007 εγγράφηκε το memo ΕΒ2363/07 επί του ακινήτου με αρ. εγγραφής 25906 στο Πισσούρι, επί των ακινήτων με αρ. εγγραφής XXXXX, XXXXX, XXXXX, XXXXX, XXXXX στη Νεάπολη Λεμεσός και επί του ακινήτου με αρ. εγγραφής XXXXX στο Πισσούρι. Στις 11.11.2010 συνήψε γραπτή συμφωνία (Τεκμ.2) με τους Καθ' ων η Αίτηση και Εναγόμενο 2 για διευθέτηση όλων των θεμάτων που προέκυψαν από τη δικαστική απόφαση (Τεκμ.1). Μετά τη σύναψη της συμφωνίας (Τεκμ.2), οι Καθ' ων η Αίτηση του κατέβαλαν σε διάφορες ημερομηνίες το ποσό των €609.700 πλέον τα έξοδα της αγωγής και συμψηφίστηκε το χρέος του με το ποσό των €41.080 πλέον τόκους. Με την καταβολή του ποσού των €200.000 (από τις €609.700) περί τα τέλη Δεκεμβρίου 2010, αποσύρθηκε κάθε επιβάρυνση επί της περιουσίας των Καθ' ων η Αίτηση, με εξαίρεση το ακίνητο στο Πισσούρι. Τον Φεβρουάριο 2011 υπέγραψε διάφορα έγγραφα και τα αρχιτεκτονικά σχέδια (Τεκμ.3), ώστε να κατατεθούν από τους Καθ' ων η Αίτηση στις αρμόδιες αρχές για να εκδοθούν όλες οι αναγκαίες άδειες και πιστοποιητικά για την αντιπαροχή του. Ο εμπειρογνώμονας που διορίστηκε με βάση τη Συμφωνία (Τεκμ.3), ετοίμασε έκθεση και καθόρισε το ποσό των €9.700 για αποκατάσταση των κακοτεχνιών, η οποία του κοινοποιήθηκε την 1.3.2011 (Τεκμ.4). Στις 9.5.2011 οι Καθ' ων η Αίτηση εξόφλησαν τα έξοδα της αίτησης πτώχευσης με αρ. XXXXX/09 και του κατέβαλαν το ποσό των €9.700 έναντι των αποζημιώσεων για τις κακοτεχνίες, χωρίς τόκους, ως η απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 29.8.
  4. Προϋπόθεση για να θεωρηθεί εξοφληθέν το εξ αποφάσεως χρέος των Καθ' ων η Αίτηση και να αποσυρθούν όλες οι επιβαρύνσεις επί των ακίνητων των Καθ' ων η Αίτηση, είναι η συμμόρφωση των Καθ' ων η Αίτηση με όλους τους όρους της Συμφωνίας διευθέτησης (Τεκμ.2). Παρόλο που ο ίδιος συμμορφώθηκε με όλους τους όρους της Συμφωνίας (Τεκμ.2), οι Καθ' ων η Αίτηση δεν συμμορφώθηκαν μέχρι σήμερα και παραβιάζουν τους όρους 4, 6, 7, 8 και 10 του Τεκμ.2:
  5. Δεν εξασφάλισαν μέχρι σήμερα, άδεια οικοδομής για το εστιατόριο του, ως μέρος της αντιπαροχής (Τεκμ.5) και δεν υπέβαλαν καν αίτηση.
  6. Παραλείπουν να προβούν στις αναγκαίες ενέργειες για έκδοση ξεχωριστών τίτλων ιδιοκτησίας.
  7. Δεν εξασφάλισαν μέχρι σήμερα την αναγκαία πρόσβαση του επίδικου ακινήτου σε δημόσιο δρόμο.
  8. Δεν συνεργάζονται για να καθοριστούν εξώδικα τα έξοδα της διαιτησίας.
  9. Δεν κατέβαλαν τα έξοδα για τις κακοτεχνίες εντός της συμφωνηθείσας προθεσμίας, αλλά στις 9.5.2011 κατά παράβαση του όρου 4 της Συμφωνίας διευθέτησης (Τεκμ.2) (Τεκμ.6). Περαιτέρω, οι Καθ' ων η Αίτηση δεν κατέβαλαν τους τόκους αναφορικά με τις αποζημιώσεις για τις κακοτεχνίες και δεν εκτέλεσαν μέχρι σήμερα το διάταγμα ειδικής εκτέλεσης. Λόγω της παράβασης της Συμφωνίας (Τεκμ.2) εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση, η δικαστική απόφαση ημερ. 29.8.2007, κατέστη άμεση εκτελεστή. Μέχρι σήμερα παραμένει οφειλόμενο το ποσό των €136.962,93 με τόκο 8% από 9.5.2011 μέχρι εξόφλησης, το οποίο αποτελεί το υπόλοιπο των αποζημιώσεων για κακοτεχνίες, πλέον τόκους. Στις 23.8.2013, η δικηγόρος του απέσυρε το memo EB2363/07 επί του ακινήτου με αρ. εγγραφής XXXXX, το οποίο θα έληγε στις 3.9.2013 και καταχώρισε νέο memo με αρ. ΕΒ2003/
  10. Στις 24.1.2014 καταχώρησε το επίδικο memo με αρ. ΕΒ3295/15 (Τεκμ.7) επί των ακινήτων με αρ. εγγραφής XXXXX και XXXXX. Στις 9.3.2016 καταχωρίστηκε εναντίον των Καθ' ων η αίτηση, αίτηση για πώληση των ακινήτων με αριθμό εγγραφής XXXXX και XXXXX, η οποία στις 21.6.2017 απορρίφθηκε με απόφαση του Δικαστηρίου για τυπικούς λόγους, χωρίς το Δικαστήριο να εξετάσει την ουσία της διαφοράς. Στις 21.2.2008 εκδόθηκε ένταλμα πώλησης της κινητής περιουσίας των Καθ' ων η Αίτηση, το οποίο επιστράφηκε ανεκτέλεστο στις 15.7.2008 (Τεκμ.8). Στις 9.8.2017 εκδόθηκε ένταλμα εκποίησης της κινητής περιουσίας των Καθ' ων η Αίτηση, το οποίο επιστράφηκε ανεκτέλεστο στις 7.3.2018 (Τεκμ.9, 10). Ισχυρίζεται ότι οι Καθ' ων η Αίτηση στερούνται κινητής περιουσίας, η οποία θα μπορούσε να εκποιηθεί προς ικανοποίηση του εξ αποφάσεως χρέους τους. Στις 30.5.2017 εκδόθηκε διάταγμα για ανανέωση της απόφασης του Δικαστηρίου ημερ. 29.8.2007 (Τεκμ.11). Οι Καθ' ων η Αίτηση είναι οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες των ακινήτων με αρ. εγγραφής XXXXX και XXXXX (Τεκμ.12), τα οποία δεν επιβαρύνονται με υποθήκες, αλλά επιβαρύνονται με την εγγύηση για πληρωμή φόρου ΕΒ57/15 για το ποσό των €22.432,77 η οποία προηγείται του επίδικου memo με αρ. ΕΒ3295/
  11. Η αγοραία αξία του καταστήματος 15 ανέρχεται, σύμφωνα με εκτίμηση, σε €79.250 και του καταστήματος 10 στο ποσό των €76.
  12. Η αξία αναγκαστικής πώλησης του καταστήματος 15 και 10 ανέρχεται σε €59.250 και €57.000 αντίστοιχα (Τεκμ.13). Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων προώθησαν τις θέσεις των πελατών τους, με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις. Σημειώνεται ότι στις 26.10.2020 επιφυλάχθηκε η Ενδιάμεση Απόφαση του Δικαστηρίου στην παρούσα Αίτηση. Ωστόσο, από την μελέτη του Δικαστηριακού φακέλου της υπόθεσης, έχει διαπιστωθεί ότι δεν υπάρχει καταχωρημένη νομότυπη Ένσταση διότι, τόσο η φερόμενη ως Ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση ημερ. 28.11.2018 είναι ανυπόγραφη από τους δικηγόρους των Καθ' ων η Αίτηση, όσο και η φερόμενη ως ένορκη δήλωση του Μάρκου Δημοσθένους που την υποστηρίζει ημερ. 28.11.2018, είναι επίσης ανυπόγραφη από αυτόν, ως και από τον Πρωτοκολλητή που θα έπρεπε να πιστοποιήσει την υπογραφή του. Ως εκ τούτου, καταλήγω ότι δεν έχει καταχωριστεί νομότυπη Ένσταση στην παρούσα Αίτηση και θα προχωρήσω στην εξέταση της Αίτησης μόνο με βάση το περιεχόμενο της Ένορκης Δήλωσης του Αιτητή ημερ. 28.8.2018 που την υποστηρίζει, ως και τις συμπληρωματικές Ένορκες Δηλώσεις ημερ. 20.2.2019, 23.12.2019 και 9.3.2020 του Αιτητή, που καταχωρίστηκαν με την άδεια του Δικαστηρίου, προς υποστήριξη της παρούσας Αίτησης. Διευκρινίζεται ότι οι συμπληρωματικές Ένορκες δηλώσεις που καταχωρίστηκαν εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση ημερ. 8.7.2019 (του Α. Γιωρκάτζη κ. XXXXX Σαββίδη) και ημερ. 3.3.2020 (του Εναγόμενου 2), δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο καθότι αποτελούν συμπληρωματικές Ένορκες Δηλώσεις της αρχικής Ένορκης Δήλωσης ημερ. 28.11.2018 που φέρεται να υποστηρίζει την Ένσταση, η οποία όμως δεν είναι νομότυπη, όπως επεξηγήθηκε ανωτέρω. Όπως προκύπτει από την Αίτηση και την Ένορκη Δήλωση που την υποστηρίζει, η επίδικη ακίνητη ιδιοκτησία με αρ. εγγραφής XXXXX και XXXXX, ιδιοκτησίας των Καθ' ων η Αίτηση, η πώληση της οποίας επιδιώκεται από το Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού, βαρύνεται με την εγγραφή Δικαστικής Απόφασης (ΜΕΜΟ) με αρ. ΕΒ3295/15 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λεμεσού. Αναφέρεται περαιτέρω, στην Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση του Αιτητή ημερ. 9.3.2020, ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, με Απόφαση του ημερ. 30.12.2019 στα πλαίσια της Γενικής Αίτησης 128/16, έκδωσε Διάταγμα ακύρωσης του επίδικου ΜΕΜΟ με αρ. ΕΒ3295/15, εναντίον της οποίας καταχώρησε στις 7.2.2020 Έφεση (Τεκμ.1). Αναφέρεται επίσης ότι στις 28.1.2020 ο Αιτητής ενέγραψε τη δικαστική απόφαση ημερ. 29.8.2007 επί των επίδικων ακινήτων, με το ΜΕΜΟ ΕΒ212/20, το οποίο βρίσκεται μέχρι σήμερα σε ισχύ (Τεκμ.2). Το ερώτημα που εγείρεται και καλείται το Δικαστήριο να αποφασίσει, είναι κατά πόσο η ακύρωση του ΜΕΜΟ ΕΒ3295/15, το οποίο επιβάρυνε τα επίδικα ακίνητα και αποτελεί τη βάση επί της οποίας προωθείται η παρούσα Αίτηση, αποτελεί λόγο για μη έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Με βάση τις ρητές πρόνοιες του άρ.14(β) του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6, αποτελεί μέθοδο εκτέλεσης της δικαστικής απόφασης που διατάσσει την πληρωμή χρημάτων, η πώληση ακίνητης ιδιοκτησίας ή επιβάρυνση αυτής με την εγγραφή της δικαστικής απόφασης. Η εξουσία του Δικαστηρίου να διατάσσει την πώληση ακίνητης ιδιοκτησίας που βαρύνεται με εγγραφή δικαστικής απόφασης (MEMO), προβλέπεται στο άρθρο 57 του Κεφ.6, το οποίο ορίζει ως ακολούθως: Άρθρο 57 «Κατά τη διάρκεια της ισχύος της εγγραφής, το συμφέρον του οφειλέτη χρέους επί της ιδιοκτησίας επιβαρύνεται με την πληρωμή του οφειλόμενου χρέους δυνάμει της δικαστικής απόφασης κατά προτεραιότητα έναντι όλων των χρεών ή υποχρεώσεων του οφειλέτη χρέους με τα οποία δεν επιβαρύνθηκε ειδικά η ιδιοκτησία πριν από την κατάθεση του σημειώματος και ανεξάρτητα από οποιαδήποτε μεταβίβαση ή υποθήκευση που έγινε μετά την εγγραφή της δικαστικής απόφασης η ιδιοκτησία ή τόσο μέρος αυτής όσο θα ήταν αναγκαίο να πωληθεί προς ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης διατάσσεται από το Δικαστήριο σε οποιοδήποτε χρόνο ενόσω η εγγραφή παραμένει σε ισχύ, να πωληθεί προς εκτέλεση της δικαστικής απόφασης. Ως μέσο θεραπείας για κάθε πρόσωπο στο όνομα του οποίου έχει τυχόν μεταβιβαστεί αυτή ή στο οποίο έχει τυχόν υποθηκευτεί, παραμένει μόνο η αξίωση αποζημίωσης κατά του προσώπου που μεταβίβασε ή που υποθήκευσε την ιδιοκτησία σε αυτό.» Τα άρθρα 22, 23 και 24 του Κεφ.6 καθορίζουν τις προϋποθέσεις, ως και τη διαδικασία του Εντάλματος πώλησης ακίνητης Ιδιοκτησίας και σε συνδυασμό με το άρθρο 57 (ανωτέρω) προκύπτει ότι οι προϋποθέσεις έκδοσης Εντάλματος πώλησης ακίνητης Ιδιοκτησίας που επιβαρύνθηκε με εγγραφή δικαστικής απόφασης (ΜΕΜΟ), έχουν ως ακολούθως:
  13. Αντίγραφο της διά κλήσεως αίτησης για έκδοση εντάλματος πώλησης ακίνητης ιδιοκτησίας και της ένορκης δήλωσης που τη συνοδεύει, έχει επιδοθεί στον εξ αποφάσεως χρεώστη (άρθρο 24).
  14. Έχει εκδοθεί απόφαση Δικαστηρίου υπέρ του αιτητή και εναντίον του καθ' ου η αίτηση για χρέος το οποίο δεν έχει εξοφληθεί.
  15. Έχει εγγραφεί η δικαστική απόφαση επί της ακίνητης ιδιοκτησίας της οποίας ζητείται η πώληση σύμφωνα με τα άρθρα 53-62 και η εγγραφή ευρίσκεται σε ισχύ (άρθρο 57).
  16. Έχει συναινέσει ο εκ δικαστικής αποφάσεως χρεώστης στην πώληση της ακίνητης ιδιοκτησίας του ή έχει προηγηθεί ένταλμα πώλησης κινητής ιδιοκτησίας το οποίο επιστράφηκε ανεκτέλεστο ή φαίνεται ότι πράγματι ο εξ αποφάσεως χρεώστης δεν έχει στην κατοχή του οποιαδήποτε κινητή ιδιοκτησία, (άρθρο 22).
  17. Η ακίνητη ιδιοκτησία της οποίας ζητείται η πώληση πρέπει να είναι εγγεγραμμένη στο όνομα του εκ δικαστικής αποφάσεως χρεώστη στα βιβλία του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου, (άρθρο 23). Οι δικονομικές προϋποθέσεις έκδοσης εντάλματος πώλησης ακίνητης ιδιοκτησίας προβλέπονται από τη Δ.42 θ.1-3 που ορίζει ως ακολούθως: «
  18. Every application under Part 5 of the Civil Procedure Law, Cap. 7, for the sale of immovable property shall be by summons and set out the property sought to be sold, giving the registration enumber, the locality, the kind of property, and its extent; it shall also set out the items making up the amount sought to be recovered, and shall have attached thereto the receipts or other evidence in support of any items for disbursements. There shall also be attached to the application an office copy of the judgment or order sought to be executed and the Land Registry Office certificates showing that the property sought to be sold stands registered in the debtor's name.
  19. The application shall be supported by affidavit verifying the sum stated to be still due under the judgment or order and all sums claimed as expenses incidental to the execution thereof; the affidavit shall set forth in detail the enumber of the debtor's family, the house accommodation left, and (where necessary) the land to be exempted as requisite for the support of the debtor and his family, and shall also state that to the best of the applicant's belief sufficient provision is made for the needs of the debtor and his family in these respects.
  20. A copy of the application and the affidavit in support thereof shall be served upon the debtor.» Το βάρος για στοιχειοθέτηση των πιο πάνω προϋποθέσεων, βαρύνει τον Αιτητή (βλ. Σεβαστού ν. Σεβαστού

(2002)1 Α.Α.Δ. 1980). Από τα ενώπιον μου τεθέντα στοιχεία εκ μέρους του Αιτητή, προκύπτει κατά τρόπο αδιαμφισβήτητο, ότι το ΜΕΜΟ ΕΒ3295/15 που επιβάρυνε τα επίδικα ακίνητα, ακυρώθηκε με Απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 30.12.2019, στα πλαίσια της Γενικής Αίτησης 128/
  1. Η παρούσα Αίτηση προωθήθηκε από τον Αιτητή, με αίτημα την έκδοση διατάγματος πώλησης των επίδικων ακινήτων, στη βάση της ύπαρξης και ισχύος του ΜΕΜΟ ΕΒ3295/
  2. Ενόψει της ακύρωσης του ΜΕΜΟ ΕΒ3295/15, είναι προφανές ότι η προϋπόθεση υπό παρ.
(3)ανωτέρω δεν πληρείται. Τούτο γιατί μετά την καταχώριση της παρούσας Αίτησης, το memo ΕΒ3295/15 έπαυσε να ισχύει και αυτό, από τις 30.12.
  1. Το γεγονός ότι καταχωρίστηκε Έφεση στις 7.2.2020, εναντίον της Απόφασης του Δικαστηρίου ημερ. 30.12.2019 η οποία εκκρεμεί, καθώς επίσης και το γεγονός ότι ο Αιτητής ενέγραψε επί των επίδικων ακινήτων στις 28.1.2020 το νέο ΜΕΜΟ ΕΒ12/20, δεν διαφοροποιεί την κατάληξη του Δικαστηρίου ότι η πιο πάνω προϋπόθεση δεν πληρείται. Τούτο γιατί η πρόνοια του άρθρου 57 είναι ρητή και σαφής: Θα πρέπει κατά το χρόνο έκδοσης του Εντάλματος Πώλησης, να υπάρχει εν ισχύϊ ΜΕΜΟ. To επίδικο ΜΕΜΟ ΕΒ3295/15 - που αποτελεί την πραγματική βάση της παρούσας Αίτησης - βρισκόταν σε ισχύϊ κατά το χρόνο καταχώρισης της στις 28.8.2018, όμως ακυρώθηκε και έπαυσε να ισχύει από τις 30.12.
  2. Η κατάληξη αυτή του Δικαστηρίου κρίνει και την τύχη της Αίτησης, που δεν είναι άλλη παρά η απόρριψη της, χωρίς να κρίνεται απαραίτητη η ενασχόληση του Δικαστηρίου με τις υπόλοιπες προϋποθέσεις (ανωτέρω). Ωστόσο, υπάρχει ακόμα ένας λόγος για τον οποίο η παρούσα Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Αφορά την παράλειψη του Αιτητή να επιδώσει την παρούσα Αίτηση στο Τμήμα Φορολογίας, ώστε να του δοθεί η δυνατότητα να εμφανιστεί και να τοποθετηθεί σχετικά, έχοντας κατά νου - όπως αναφέρεται στην παρ.35 της Ένορκης Δήλωσης που υποστηρίζει την Αίτηση - ότι η επίδικη ακίνητη περιουσία βαρύνεται με την εγγύηση για πληρωμή φόρου ΕΒ57/2015, η οποία είναι προγενέστερη του ΜΕΜΟ ΕΒ3295/
  3. Για όλα τα πιο πάνω, η Αίτηση απορρίπτεται. Σ' ότι αφορά το θέμα των εξόδων, το οποίο εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, ενόψει της ανυπόστατης Ένστασης εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση - όπως επεξηγήθηκε ανωτέρω - κρίνω ότι κάθε πλευρά θα πρέπει να επωμισθεί τα έξοδα της και αυτή είναι η διαταγή του Δικαστηρίου. (Υπ.) .............. Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.