ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Αρ. Αγωγής: 1714/2015, 14/12/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2020:A198 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1714/2015 Μεταξύ: ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Ενάγουσα και XXXX ΝΙΚΟΛΑΟΥ Εναγόμενος Αίτηση ημερομηνίας 26.10.2020 Ημερομηνία: 14.12.2020 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενο/Αιτητή: κυρία Μ. Αριστοτέλους για ΚΩΣΤΑΣ ΜΕΛΑΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΔΕΠΕ Για Ενάγουσα/Καθ' ης η αίτηση: κύριος Ρ. Βερζανλής για ΧΡΥΣΑΦΙΝΗΣ & ΠΟΛΥΒΙΟΥ ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η Ενάγουσα, με την αγωγή της, αξιώνει το χρεωστικό υπόλοιπο τρεχούμενου λογαριασμού, επικαλούμενη παράβαση συμφωνίας ορίου, την οποίαν εξασφαλίζει η υποθήκη με αριθμό δήλωσης ΥXXXX/2002 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού επί του όλου ακινήτου με αριθμό εγγραφής XXXX, Φ./Σχ. XXXX, Τεμ.XXXX, XXXX μερίδια, Αγία Φύλαξις, Λεμεσός («το ακίνητο»). Ο Εναγόμενος ήγειρε ανταπαίτηση, αποδίδοντας στην Ενάγουσα, μεταξύ άλλων, ψευδείς παραστάσεις, παράβαση καθηκόντων, αντισυμβατική και/ή παράνομη και/ή αμελή συμπεριφορά, ισχυρίζεται ελαττώματα των επίδικων συμφωνιών που επιδρούν στο κύρος τους, και ανταπαιτεί διάταγμα και/ή απόφαση του Δικαστηρίου που να κηρύσσει τη διαδικασία της αγωγής καταχρηστική και/ή απορριπτέα. Ενώ η υπόθεση ήταν ορισμένη για Ακρόαση, στο πλαίσιο της ανταπαίτησής του, ο Εναγόμενος, την 20.02.2020, καταχώρισε δια κλήσεως αίτηση με την οποία ζητά προσωρινό διάταγμα που να αναστέλλει τη διαδικασία εκποίησης και/ή πλειστηριασμού του υποθηκευμένου ακινήτου. Όπως εξηγεί με ένορκη δήλωση του, που υποστηρίζει την αίτησή του για ενδιάμεση θεραπεία, η Ενάγουσα ενεργοποίησε διαδικασία εκποίησης του ακινήτου δια ιδιωτικού πλειστηριασμού με βάση τις πρόνοιες του Μέρους VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/1965, επιδίδοντάς του Ειδοποίηση ΙΑ και Ειδοποίηση ΙΒ, έπειτα από προηγούμενη Ειδοποίηση Τύπου Ι δια της οποίας η Ενάγουσα τον καλούσε να πληρώσει ποσό που ο ίδιος αμφισβητεί. Στην ένορκη του δήλωση, η οποία μαζί με τα τεκμήρια που τη συνοδεύουν αποτελεί δέσμη πολλών σελίδων, αναφέρει εκτενώς τα γεγονότα που ο ίδιος θεωρεί ότι δικαιολογούν απαίτηση εναντίον της Ενάγουσας, στη βάση της οποίας υποστηρίζει ότι μπορεί να υπάρξει συμψηφισμός του χρέους του στην Ενάγουσα με την απαίτησή του εναντίον της. Όσον αφορά το υποθηκευμένο ακίνητο, ο Εναγόμενος ισχυρίζεται ότι η πώλησή του με πλειστηριασμό, με τη διαδικασία που ενεργοποίησε η Ενάγουσα, θα του δημιουργήσει απώλεια που δεν θα μπορέσει να αποζημιωθεί σε χρήμα, εξ ου και προσπαθεί να την σταματήσει. Η αίτηση ήταν ορισμένη την 11.03.2020, ημερομηνία κατά την οποία ορίστηκε για Ακρόαση την 20.03.2020 με οδηγίες η Ενάγουσα να καταχωρίσει ένσταση μέχρι την 18.03.
- Με την ένστασή της ημερομηνίας 16.03.2020, η Ενάγουσα προβάλλει λόγους για τους οποίους θεωρεί ότι δεν θα πρέπει να αποδοθεί στον Εναγόμενο η ενδιάμεση θεραπεία που εκείνος ζητά. Υποστηρίζει την ένστασή της με την ένορκη δήλωση του λειτουργού στις υπηρεσίες της Ενάγουσας, κύριου XXXX, δια της οποίας ο ενόρκως δηλών εξηγεί τους λόγους ένστασης της Ενάγουσας. Την 20.03.2020, η αίτηση για προσωρινό διάταγμα ορίστηκε για Ακρόαση την 08.05.
- Έπειτα, λόγω της μεσολάβησης περιοριστικών υγειονομικών μέτρων για την αντιμετώπιση της διασποράς του Covid-19, ορίστηκε για Οδηγίες την 17.06.2020 και στη συνέχεια την 22.07.2020 και την 15.10.
- Την 15.10.2020, η αίτηση ορίστηκε για Ακρόαση την 16.11.2020, προκειμένου να ακουστεί. Την 26.10.2020, ωστόσο, ο Εναγόμενος, στο πλαίσιο της αίτησης για έκδοση προσωρινού διατάγματος, καταχώρισε την υπό εξέταση αίτηση, με την οποία ζητά άδεια του Δικαστηρίου για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, προς συμπλήρωση της ένορκης του δήλωσης ημερομηνίας 20.02.
- Θέλει να το πράξει, όπως εξηγεί με την υποστηρικτική της αίτησής του ένορκη δήλωση, για να εξηγήσει ότι ο πλειστηριασμός που ήταν να γίνει με την Ειδοποίηση ΙΑ που αναφέρει στην αρχική του ένορκη δήλωση, λόγω της πανδημίας, αναστάλθηκε, και η Ενάγουσα εξέδωσε νέα Ειδοποίηση ΙΑ, με την οποία προγραμμάτισε τον πλειστηριασμό σε άλλη ημερομηνία. Με τη νέα Ειδοποίηση ΙΑ, η Ενάγουσα, όπως ισχυρίζεται ο Εναγόμενος, αναφέρει μικρότερο ποσό από εκείνο που είχε αναφέρει στην προηγούμενη Ειδοποίηση ΙΑ, και ο Εναγόμενος θέλει να θέσει το έγγραφο και την πληροφορία ενώπιον του Δικαστηρίου. Στην αίτηση αυτή επίσης ενίσταται η Ενάγουσα, με λόγους ένστασης που εστιάζουν στο ότι η αίτηση για χορήγηση άδειας για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη, σκοπεί στην πρόκληση καθυστέρησης, δεν εξυπηρετεί το συμφέρον της δικαιοσύνης ούτε συνάδει με τη φύση της διαδικασίας αυτής, δεν υπάρχει καλός λόγος για να επιτραπεί, αλλά και είναι και άσχετη με ό,τι είναι επίδικο στο πλαίσιο της αίτησης για ενδιάμεση θεραπεία. Με τη δική του ένορκη δήλωση, υποστηρικτική της ένστασης αυτής της Ενάγουσας, ο λειτουργός της, κύριος XXXX, εξηγεί περαιτέρω τους λόγους ένστασης. Οι συνήγοροι αγόρευσαν προς υποστήριξη των θέσεων τους, για το εάν θα πρέπει ή δεν θα πρέπει να επιτραπεί η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, και έχω υπόψη μου ό,τι ακριβώς έχει λεχθεί στο Δικαστήριο. Η Δ.48,κ.4
(2)των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας («ΚΠΔ») περιλαμβάνεται πάντως στη νομική βάση της αίτησης του Εναγόμενου. Αυτή η διαταγή ορίζει ότι το Δικαστήριο, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώριση συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων. Παρόλο που στους διαδικαστικούς κανονισμούς δεν εξηγείται ποιος είναι ο «καλός λόγος», ευλόγως, εφόσον αυτός συνυφαίνεται με τα δεδομένα αλλά και τη φύση της κάθε υπόθεσης, η νομολογία είναι αρκούντως βοηθητική, ως προς τον τρόπο με τον οποίον το Δικαστήριο μπορεί να ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια σε ορισμένες περιπτώσεις[1]. Ως προς αυτές που μπορούν να θεωρηθούν κατευθυντήριες γραμμές επί του θέματος, δεν φαίνεται να διαφωνούν οι δύο πλευρές. Με πολλή συνοπτικότητα να παρατεθεί ότι ο σκοπός είναι, σε κάθε περίπτωση, το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του την πλήρη πραγματική εικόνα[2], στην έκταση που αυτό είναι αναγκαίο για να προσεγγίσει το υπό κρίση ζήτημα· όχι για να επιτραπεί στους διαδίκους η ανάπτυξη διαλόγου δια των ενόρκων δηλώσεων ή η επανάληψη, προς έμφαση, της δικής τους εκδοχής ή κάποια αχρείαστη, για τη θέση του πραγματικού πλαισίου, δευτερολογία[3] ή ακόμα και η κάλυψη ηθελημένου κενού στην αρχικά δοθείσα μαρτυρία - επί της οποίας ενδεχομένως το Δικαστήριο να είχε βασιστεί - ή η επούλωση κρίσιμων ελλείψεων, κατά τρόπο που η μετέπειτα διαφοροποίηση να προκαλεί αδικία. Είναι ήδη δεδομένο που τίθεται ενώπιον του Δικαστηρίου, και που μάλιστα δεν αμφισβητείται ως γεγονός[4], ότι η Ενάγουσα επιχειρεί την εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση τις διατάξεις του Μέρους VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/
- Η Ενάγουσα δεν αμφισβητεί ότι κάνει χρήση των διατάξεων του εν λόγω νόμου, την οποίαν, όμως, θεωρεί δικαιωματική, ανεξαρτήτως της αγωγής της ή της ανταπαίτησης του Εναγόμενου. Το πώς και πότε ακριβώς το πράττει ή θα το πράξει, με ποιας ημερομηνίας Ειδοποίηση, με τι περιεχόμενο, σε ποια προγραμματισμένη ημερομηνία ή ώρα, σε μια διαδικασία όπου το Δικαστήριο εξετάζει εάν πληρούνται ή όχι συγκεκριμένες προϋποθέσεις, κυρίως με βάση το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/1960, συνιστούν λεπτομέρειες επί του πραγματικού αχρείαστες. Ειδικότερα, δεν εξυπηρετούν σε οτιδήποτε το έργο αυτού του Δικαστηρίου ως προς την εξέταση της συνδρομής ή όχι των προϋποθέσεων για τη χορήγηση θεραπείας ενδιάμεσης, στο πλαίσιο της συγκεκριμένης ανταπαίτησης του Εναγόμενου. Το Δικαστήριο δεν χρειάζεται να γνωρίζει εάν όντως ή και πότε θα πραγματοποιηθεί ό,τι ο Εναγόμενος εκλαμβάνει και κατ' επέκταση παρουσιάζει στο Δικαστήριο ως έναν πιθανό κίνδυνο, ήτοι η εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου που δρομολογήθηκε ή και μπορεί να δρομολογηθεί με βάση τις δεδομένες νομοθετικές δυνατότητες, δια του Νόμου 9/
- Ούτε το έργο του Δικαστηρίου να αποφασίσει την αίτηση του Εναγόμενου, που πάντως ο Εναγόμενος προωθεί ανεξαρτήτως των όποιων μεταβολών, εξαρτάται από τέτοιες μεταβολές σχετικές με τη διαδικασία ή τον χρόνο εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Το Δικαστήριο δεν θεωρεί ότι υπάρχει καλός λόγος για την καταχώριση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης που θα επιθυμούσε να καταχωρίσει ο Εναγόμενος. Δεν χρειάζεται να εξετάσει οποιονδήποτε άλλο λόγο από τους λόγους ένστασης της Ενάγουσας. Η αίτηση ημερομηνίας 26.10.2020 για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης απορρίπτεται, με έξοδα υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον του Εναγόμενου, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας του προσωρινού διατάγματος. Η αίτηση ημερομηνίας 20.02.2020 για χορήγηση ενδιάμεσης θεραπείας ορίζεται για Ακρόαση την 21.12.2020, ώρα 8:30 π.μ.. Τυχόν γραπτές αγορεύσεις να καταχωριστούν ως τότε. Τα έξοδα της αίτησης αυτής στην πορεία της. Η αγωγή, η οποία ήταν ορισμένη για Ακρόαση την 17.11.2020 αλλά δεν είχε τεθεί εκείνη την ημερομηνία ενώπιον του Δικαστηρίου, λόγω της πολλαπλότητας των ημερομηνιών που στο μεταξύ επιβάρυναν τον φάκελο της υπόθεσης, ορίζεται για Ακρόαση την 13.09.2021 ώρα 11:00 π.μ.. Τα έξοδα της αγωγής στην πορεία της. (Υπ.)............ Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Φιλόκυπρου ν. Ματθαίου [2008] 1 Α.Α.Δ.
- [2] A. Messions & Sons Ltd κ.α. ν. Λεωνίδα [2010] 1 Α.Α.Δ.
- [3] Κώστα ν. Κώστα
(2003)1 Α.Α.Δ. 269, Παπακοκκίνου κ.α. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ
(2012)1 Α.Α.Δ. 643, Κόκκινου ν. Κόκκινου, Έφεση 29/2014, ημερομηνίας 03.11.2016, Κουππά ν. Πουλλάς Τσαδιώτης Λίμιτεδ, κ.α., Πολ. Έφ. 312/2010, ημερομηνίας 17.07.
- [4] Παρ. 9-11, 28, 34 της ένορκης δήλωσης Χριστοφίδη ημερομηνίας 16.03.
- cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο