ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ ν. ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΑΓΙΟΥ ΤΥΧΩΝΑ, Αρ. Αγωγής: 2997/2018, 18/12/2020

ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ ν. ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΑΓΙΟΥ ΤΥΧΩΝΑ, Αρ. Αγωγής: 2997/2018, 18/12/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2020:A202 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2997/2018 Μεταξύ: XXXX ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ Ενάγων και ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΑΓΙΟΥ ΤΥΧΩΝΑ Εναγόμενοι Ημερομηνία: 18.12.2020 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: κύριος Π. Κ. Οικονόμου Για τους Εναγόμενους: κυρία Σ. Ματθαίου για ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ & ΣΙΑ ΔΕΠΕ ΑΠΟΦΑΣΗ Συνιστούν κοινό πραγματικό έδαφος ότι οι Εναγόμενοι, που έχουν δια του περί Παραλίας Νόμου Κεφ. 59 την εξουσία να διαχειρίζονται ή και να εκμεταλλεύονται παραλίες που βρίσκονται εντός των κοινοτικών ορίων τους, την 14.04.2014, προκήρυξαν τον δημόσιο διαγωνισμό με αριθμό 02-14, για την παραχώρηση του δικαιώματος εκμετάλλευσης παραλιών και την παροχή υπηρεσιών (ενοικίαση κρεβατιών θάλασσας και ομπρελών). Ο Ενάγων υπέβαλε προσφορά για την παραλία Β1 στην περιοχή Ονήσιλλος, για ποσό 7.500,00 Ευρώ ετησίως, για την περίοδο 2014-2016, και με απόφαση της αναθέτουσας αρχής ημερομηνίας 28.05.2014, που του κοινοποιήθηκε την 03.06.2014, κατέληξε σε προς όφελός του κατακύρωση. Ο Ενάγων κατέβαλε ολόκληρο το ετήσιο ποσό της προσφοράς του, 7.500,00 Ευρώ, για την κολυμβητική περίοδο του 2014 και του παραχωρήθηκε η άδεια από τους Ενάγοντες καθώς και η κατοχή της παραλίας. Η διαφορά των μερών προκύπτει από την εκδοχή του Ενάγοντος ότι η διαδικασία του δημόσιου διαγωνισμού καθυστέρησε, ο ίδιος θεωρεί λόγω αναστολής του. Ότι μετά από την παύση της αναστολής, την 05.05.2014, ο Ενάγων υπέβαλε εκ νέου προσφορά, λαμβάνοντας, όπως ισχυρίζεται, υπόσχεση από την αναθέτουσα αρχή, ότι θα του αφαιρούνταν από το ποσό της κατακυρωθείσας προσφοράς του (7.500,00 Ευρώ) το ποσό που αντιστοιχούσε στον ένα μήνα καθυστέρησης. Η κατακύρωση που έγινε στον Ενάγοντα και του γνωστοποιήθηκε την 03.06.2014 ήταν, όπως είναι η θέση του Ενάγοντος, με χρονική καθυστέρηση ενός μηνός. Οπότε διεκδικεί από τους Εναγόμενους επιστροφή ποσού ενοικίου της παραλίας που αντιστοιχεί σε ένα μήνα (εκ 1.325,00 Ευρώ) και ποσού που θεωρεί ότι συνιστά απώλεια εσόδων που θα είχε εάν εκμεταλλεύονταν την παραλία και εκείνον τον μήνα (εκ 1.500,00 Ευρώ), συνολικά ποσό 2.825,00 Ευρώ. Στην υπεράσπισή τους, οι Εναγόμενοι εγείρουν προδικαστικές ενστάσεις σε σχέση με την καθ' ύλην αρμοδιότητα του Δικαστηρίου, διατηρώντας τη θέση ότι αρμοδιότητα και κατ' επέκταση δικαιοδοσία να επιληφθεί της διαφοράς έχει μόνον το Διοικητικό Δικαστήριο. Περαιτέρω, ισχυρίζονται ότι ο Εναγόμενος, ο οποίος υπέβαλε προσφορές για συνολικά τρείς διαφορετικές περιοχές επί της παραλίας (Β1, Α1 και Α2), δεν πρόσβαλε την πράξη κατακύρωσης της Β1 σε αυτόν ή μη κατακύρωσης για τις Α1 και Α2 με την ακυρωτική διαδικασία του άρθρου 146 του Συντάγματος στο Διοικητικό Δικαστήριο. Άνευ βλάβης των προδικαστικών τους ενστάσεων, δικογραφούν τους όρους της προκήρυξης και κατ' επέκταση της δημόσιας σύμβασης, και ισχυρίζονται ότι ουδεμία αναστολή υπήρξε στον δημόσιο διαγωνισμό, ο οποίος κινήθηκε μέσα στα συνήθη χρονικά πλαίσια, λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι δεν έχει υποχρέωση η αναθέτουσα αρχή να τηρεί συγκεκριμένα χρονικά πλαίσια ή να ενημερώνει τους προσφέροντες για τυχόν καθυστερήσεις. Ούτε επαναπροκήρυξη του διαγωνισμού υπήρξε ή πρόσκληση για νέες προσφορές, ούτε ο Ενάγων υπέβαλε δύο προσφορές για τη Β1 στο πλαίσιο του ίδιου ή επαναπροκηρυχθέντος διαγωνισμού, αλλά η κατακύρωση έγινε όσον αφορά τη μία και μοναδική προσφορά που υπέβαλε για την Β

1. Η θέση των Εναγόμενων είναι πως ουδεμία υπόσχεση υπήρξε, αλλά ούτε και ήταν βέβαιο ότι θα γίνονταν κατακύρωση στον Ενάγοντα πριν από αυτή την απόφαση της αναθέτουσας αρχής. Οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι, από τη στιγμή που δεν ήταν γνωστό εάν ο διαγωνισμός θα κατακυρωθεί στον Ενάγοντα πριν από αυτή την κατακύρωσή του, ο τελευταίος δεν νομιμοποιείται να ενάγει ως εάν να δικαιούνταν να εκμεταλλεύεται την παραλία και προηγουμένως, αλλά και το γεγονός ότι κατέβαλε το ποσό των 7.500,00 Ευρώ της προσφοράς του, για να προχωρήσει η κατακύρωση, η οποία δεν θα μπορούσε να γίνει σύννομα με επιφύλαξη, εμποδίζεται (is estopped) από του να ζητά επιστροφή ποσού ή απώλεια. Εξάλλου, η προσφορά του γι' αυτό το ποσό έγινε δεκτή μέσα από ανταγωνιστική διαδικασία. Με την απάντηση στην υπεράσπιση των Εναγόμενων, ο Ενάγων αρνείται τους ισχυρισμούς της υπεράσπισης που δεν συνάδουν με τους δικούς του ισχυρισμούς, που περιέχονται στην Έκθεση Απαίτησής του, στο περιεχόμενο της οποίας παραπέμπει προς επανάληψη. Μέσα από τη δικογραφία, επίδικα είναι εάν ο δημόσιος διαγωνισμός κατακυρώθηκε στον Ενάγοντα με καθυστέρηση, συνεπεία της οποίας ο Ενάγων υπέστη ζημιά που ανέρχεται στα διεκδικούμενα ποσά, και εάν υπήρξε πράγματι ή και νόμιμη συμφωνία μεταξύ του Ενάγοντος και των Εναγόμενων για αφαίρεση ποσών από το ποσό προσφοράς του εξαιτίας κάποιας καθυστέρησης. Νομικά ζητήματα, αφενός εάν το Δικαστήριο της πολιτικής δικαιοδοσίας μπορεί να επιληφθεί μιας διαφοράς που αφορά στη διαδικασία ενός δημόσιου διαγωνισμού, περιλαμβανομένων των χρονικών πλαισίων των διαφόρων σταδίων του μέχρι και την κατακύρωση και σύναψη της δημόσιας σύμβασης, για να διαγνώσει καθυστέρηση, αφετέρου εάν ο Ενάγων, υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης, σε περίπτωση που διαφανεί ότι συμφώνησε με τους Εναγόμενους αφαίρεση και επιστροφή κάποιου ποσού, νομιμοποιείται να εγείρει αγωγή για διεκδίκησή του. Η διαδικασία ταξινομήθηκε ως ταχείας εκδίκασης, λόγω του ύψους της απαίτησης του Ενάγοντος. Από πλευράς του Ενάγοντος, καταχωρίστηκε γραπτώς η μαρτυρία του ιδίου, δια της οποίας ο Ενάγων προσκομίζει περαιτέρω έγγραφη μαρτυρία. Όσον αφορά τα επίδικα θέματα, σύμφωνα με τη μαρτυρία που προσκομίζει ο Ενάγων η πρόσκληση για υποβολή προσφορών ημερομηνίας 14.04.2014 (Τεκμήριο 1) έθετε προθεσμία υποβολής προσφορών μέχρι την 05.05.
2. Στους όρους για την υποβολή προσφορών, στον όρο 5, καθορίζονταν ότι οι προσφορές θα αφορούν τις κολυμβητικές περιόδους των ετών 2014-
3. Η παραχώρηση άδειας θα ήταν ετήσια, με δικαίωμα ανανέωσης για ένα συν ένα χρόνο. Ο επιτυχών προσφοροδότης θα έπρεπε να καταβάλει προκαταβολικά στην τοπική αρχή ολόκληρο το τέλος της ετήσιας άδειας (όρος 7). Όπως τέθηκε υπόψη των προσφερόντων με τον όρο 12(γ), κάθε ετήσια άδεια ισχύει από την 1η Μαρτίου μέχρι την 30η Νοεμβρίου κάθε έτους, και για το συγκεκριμένο ωράριο. Ο Ενάγων υπέβαλε την προσφορά του για την παραλία Β1 στην περιοχή Ονήσιλλος, την 05.05.2014 (τελευταία σελίδα του Τεκμηρίου 2), δηλαδή την τελευταία ημέρα της προθεσμίας. Υπέβαλε προσφορά για 7.500,00 Ευρώ ετησίως, βάσει δυνατότητας 70 κρεβατιών με 35 ομπρέλες. Με επιστολή ημερομηνίας 03.06.2014, η αναθέτουσα αρχή πληροφόρησε τον Ενάγοντα ότι έχει αποδεχθεί την προσφορά του (Τεκμήριο 3), καλώντας τον να καταβάλει το ποσό της ετήσιας άδειας που προσέφερε εντός 4 εργάσιμων ημερών. Αυτό το έπραξε ο Ενάγων την 11.06.2014 (Τεκμήριο 4) και η τοπική αρχή αποδέχθηκε την πληρωμή του, χορηγώντας του την 11.06.2014 σχετική άδεια. Τότε με επιστολή του, ιδίας ημέρας (Τεκμήριο 5), παραπονέθηκε για το γεγονός ότι δεν του παραδόθηκε η παραλία με την έναρξη της κολυμβητικής περιόδου κατά τον όρο 12(γ), δηλαδή από τον Μάρτιο του
4. Με δεύτερη επιστολή του ο Ενάγων, ημερομηνίας 22.07.2014 (Τεκμήριο 6), επανέλαβε το παράπονο με τον ίδιο τρόπο. Η φορολογική δήλωση που προσκομίζει Ενάγων για το φορολογικό έτος 2010 (Τεκμήριο 7), με όλο τον σεβασμό, δεν είναι σχετική με τα επίδικα θέματα. Όσον αφορά την υπόσχεση, από μέρους της τοπικής αρχής, ότι θα γίνει τέτοια προσαρμογή, ο Ενάγων, στη μαρτυρία του, στις παραγράφους 6 και 8 της δήλωσής του, αναφέρεται σε υπόσχεση εξέτασης του αιτήματός του, ωστόσο στην παράγραφο 10 της δήλωσής του αναφέρεται σε υπόσχεση αφαίρεσης από το ποσό της άδειας του ανάλογου ποσού που αντιστοιχεί στους απωλεσθέντες μήνες για την κολυμβητική περίοδο του
5. Από την πλευρά των Εναγόμενων, προσκομίστηκε μαρτυρία από τον κύριο XXXX, γραμματέα των Εναγόμενων, δια της οποίας προσκομίζεται επίσης περαιτέρω έγγραφη μαρτυρία. Όσον αφορά τα επίδικα θέματα, εάν δηλαδή ο δημόσιος διαγωνισμός κατακυρώθηκε στον Ενάγοντα με καθυστέρηση ενός μηνός, συνεπεία της οποίας ο Ενάγων υπέστη ζημιά που ανέρχεται στα διεκδικούμενα ποσά, και εάν υπήρξε πράγματι ή και νόμιμη συμφωνία μεταξύ του Ενάγοντος και των Εναγόμενων για αφαίρεση ποσών από το ποσό προσφοράς του εξαιτίας κάποιας καθυστέρησης, η μαρτυρία που προσκομίζεται και από την πλευρά των Εναγόμενων δεν διαφοροποιείται. Και από τα έγγραφα που προσκομίζει ο κύριος XXXX ως Τεκμήρια 1 και 2, προκύπτουν τα ίδια γεγονότα, ότι δηλαδή η προθεσμία υποβολής προσφορών ήταν μέχρι την 05.05.2014, οι όροι προσφοράς είναι οι ίδιοι με αυτούς που επικαλείται και ο Ενάγων, και ότι ο Ενάγων υπέβαλε την προσφορά του την 05.05.2014 επί του προκαθορισμένου εντύπου υποβολής προσφορών. Προστίθεται το δεδομένο ότι για το σημείο Β1 το ελάχιστο ποσό προσφοράς ήταν το ποσό των 5.381,25 Ευρώ για τη χωρητικότητα των 70 κρεβατιών με 35 ομπρέλες. Σύμφωνα, επίσης, με το Τεκμήριο 3 που προσκομίζει ο κύριος XXXX, προκύπτει ότι οι Εναγόμενοι συνεδρίασαν την ίδια ημέρα που έληξε η προθεσμία υποβολής προσφορών, 05.05.2014, από τις 19:00 έως τις 22:
6. Από τα πρακτικά της συνεδρίας, προκύπτει ότι για το σημείο Β1 η μοναδική προσφορά που είχε υποβληθεί ήταν εκείνη του Ενάγοντος, ωστόσο ο διαγωνισμός δεν ήταν μόνον για το σημείο Β1, αλλά και για άλλα σημεία, και το άνοιγμα των προσφορών έδωσε συνολικά 21 προσφέροντες. Θα ακολουθούσε διαδικασία αξιολόγησης και η κατακύρωση θα γίνονταν σε μεταγενέστερη ημερομηνία. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 4, οι Εναγόμενοι συνεδρίασαν εκ νέου την 28.05.2014 οπότε και κατακυρώθηκε η προσφορά του Ενάγοντος για το σημείο Β1 και οι επιτυχόντες θα ειδοποιούνταν σχετικά, όπως έγινε και ειδοποιήθηκε ο Ενάγων την 03.06.2014, και προσήλθε για την κατοβολή του ποσού των 7.500,00 Ευρώ την 11.06.
7. Ο κύριος XXXX επισημαίνει ότι η παραχώρηση της χρήσης, βάσει άδειας χρήσης, δεν συνιστά ενοικίαση, ως γεγονότα εξηγεί ότι ο Ενάγων ούτε τη διαδικασία προκήρυξης προσέβαλε ούτε την κατακύρωση, συμμετείχε στον διαγωνισμό ανεπιφύλακτα, και κατέβαλε το ποσό της προσφοράς του η οποία επιλέχθηκε μέσα από ανταγωνιστική διαδικασία και δεν είναι δυνατόν να αλλάξει εκ των υστέρων. Συναφώς, αρνείται τα όσα αναφέρει ο Ενάγων περί υπόσχεσης ή συμφωνίας και θεωρεί την απαίτησή του αδικαιολόγητη. Ο κύριος XXXX εισηγείται ότι, εάν το Δικαστήριο δεν απορρίψει την αγωγή λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας, θα πρέπει να την απορρίψει ως αβάσιμη. Αμφότερες οι πλευρές αγόρευσαν προς υποστήριξη των θέσεων τους και έχω υπόψη μου ό,τι χρήσιμα λέχθηκε για τον σκοπό αυτό. Να λεχθεί καταρχάς, ότι, όσον αφορά τη διεξαγωγή του δημόσιου διαγωνισμού, το πώς αυτός προκηρύχθηκε και τι διαδικασία ακολουθήθηκε μέχρι την κατακύρωση, όντως, εάν αυτή ήταν η απαίτηση του Ενάγοντος μόνον, κινείται στη σφαίρα του δημοσίου δικαίου, και δεν μπορεί το Δικαστήριο της πολιτικής δικαιοδοσίας να ελέγξει τη νομιμότητα δράσης της αναθέτουσας αρχής, εάν διασφαλίζει τα όσα προβλέπουν οι νομοθεσίες για τη σύναψη δημοσίων συμβάσεων. Όσον αφορά, όμως, τον ισχυρισμό του Ενάγοντος, ο οποίος δεν φαίνεται να αμφισβητεί οτιδήποτε σχετίζεται με τον δημόσιο διαγωνισμό, ότι, περιεχόμενο της δημόσιας σύμβασης που συνάφθηκε ήταν και η επιστροφή χρημάτων για τον πρώτο χρόνο ή ότι συνάφθηκε, στο πλαίσιο της σχέσης που δημιουργήθηκε ένεκα της δημόσιας σύμβασης, συμφωνία μεταξύ αυτού και των Εναγόμενων για να του αφαιρεθεί κάποιο ποσό από το ετήσιο τέλος του 2014, που οι Εναγόμενοι παράβηκαν, εκεί το Δικαστήριο της πολιτικής δικαιοδοσίας μπορεί και οφείλει να εξετάσει έναν τέτοιο ισχυρισμό, και να μην αρνηθεί δικαιοδοσία. Εξάλλου, εάν η διαδικασία μέχρι τη σύναψη μιας δημόσιας σύμβασης κινείται στη σφαίρα του δημοσίου δικαίου, η εκτέλεσή της κινείται στη σφαίρα του ιδιωτικού δικαίου. Μόνον σε αυτό το δικαιοδοτικό πλαίσιο, και εν γνώσει των ορίων του, κινείται το Δικαστήριο. Τα ουσιώδη γεγονότα δεν είναι αμφισβητούμενα. Είναι σε κοινό πραγματικό πλαίσιο που κινείται εν πολλοίς το Δικαστήριο. Δεν αμφισβητείται δηλαδή ότι η καταβολή του ποσού των 7.500.00 Ευρώ από μέρους του Ενάγοντος ήταν βάσει δικής του προσφοράς που κατακυρώθηκε από τους Εναγόμενους μέσα από δημόσιο διαγωνισμό, ότι ο Ενάγων υπέβαλε την προσφορά του επί του προκαθορισμένου εντύπου για 7.500,00 Ευρώ ετησίως χωρίς να διαφοροποιεί εξ αρχής το ποσό της προσφοράς του για το έτος 2014, εν γνώσει του, κατά τον χρόνο υποβολής της προσφοράς του, ότι μέρος της κολυμβητικής περιόδου για το 2014 είχε ήδη παρέλθει. Δεν αμφισβητείται ότι η δημόσια σύμβαση συνάφθηκε για το ποσό των 7.500,00 Ευρώ ετησίως, που καταβλήθηκε, χωρίς να διαφοροποιείται το ετήσιο τέλος αναλόγως των μηνών πραγματικής εκμετάλλευσης της παραλίας από τον εργολάβο. Εάν ήταν να συναφθεί με τέτοιο περιεχόμενο η δημόσια σύμβαση, μειωμένου κόστους ετήσιας άδειας για τον πρώτο χρόνο, θα περιλαμβάνονταν και σχετική αναφορά στους όρους της προκήρυξης, και τέτοια δεν περιλήφθηκε, και η προκήρυξη οπωσδήποτε τεκμαίρεται νόμιμη από το Δικαστήριο αυτό, όπως και η κατακύρωση και η δημόσια σύμβαση που συνάφθηκε μέσα από τη διαδικασία αυτή. Το Δικαστήριο δεν μπορεί με οποιονδήποτε τρόπο να καταλήξει σε συμπέρασμα ότι συνιστούσε όρο της δημόσιας σύμβασης το κόστος ετήσιας άδειας για το 2014 να είναι μειωμένο ή διαφορετικό από τα υπόλοιπα έτη, για οποιονδήποτε λόγο, περιλαμβανομένου του λόγου που αφορά στον χρόνο διεξαγωγής του διαγωνισμού, μεσούσης της κολυμβητικής περιόδου του 2014, και ότι γι' αυτό υπήρξε συμβατική παράβαση από μέρους των Εναγόμενων. Εάν μετέπειτα συνάφθηκε άλλη συμφωνία μεταξύ του Ενάγοντος και των Εναγόμενων για διαφοροποίηση του τέλους αυτού και επιστροφή χρημάτων είναι ένα επιμέρους θέμα, που τότε ό,τι ενδιαφέρει και νομικά είναι εάν θα είχε κύρος μια τέτοια συμφωνία, με δεδομένο ότι μπορεί να συνιστά παρέμβαση, με μέσα ιδιωτικού δικαίου, στη διαδικασία του δημόσιου διαγωνισμού. Γιατί εάν ήταν γνωστό ότι υπάρχει δυνατότητα διαφοροποίησης του κόστους για το έτος 2014, ενδεχομένως να υπέβαλλαν και άλλα πρόσωπα προσφορές. Ενδεχομένως να μην υπέβαλαν, όπως υπέβαλε ο Ενάγων, λαμβάνοντας υπόψη το δεδομένο ότι μέρος της κολυμβητικής περιόδου του 2014 παρήλθε και άρα ότι το 2014 θα ήταν ένα αναγκαστικά ζημιογόνο έτος. Εν πάση περιπτώσει, με βάση τον περί Συμβάσεων Νόμο Κεφ. 149, πρόσωπο το οποίο δηλώνει σε άλλο τη βούληση του για πράξη ή αποχή, με σκοπό να εξασφαλίσει τη συγκατάθεση του άλλου στην πράξη αυτή ή αποχή, θεωρείται ότι προβαίνει σε πρόταση. Η πρόταση θεωρείται ότι έγινε αποδεκτή, όταν το πρόσωπο προς το οποίο απευθύνεται, δηλώσει τη συγκατάθεση του σε αυτήν. Η πρόταση όταν γίνει αποδεκτή, καθίσταται υπόσχεση. Κάθε υπόσχεση και κάθε σύνολο υποσχέσεων, οι οποίες συνιστούν την αντιπαροχή μεταξύ τους, είναι συμφωνία. Όπως προκύπτει από τη μαρτυρία του Ενάγοντος, ο Ενάγων δεν υπέβαλε πρόταση στους Εναγόμενους να αναπροσαρμόσουν το ετήσιο τέλος για το 2014, χωρίς βλάβη της προσφοράς του ή της δημόσιας σύμβασης, δείχνοντας κατανόηση ως προς το ότι το ποσό των 7.500,00 Ευρώ που πρότεινε ισχύει για πλήρη κολυμβητική περίοδο και αυτή του 2014 ήταν μερική. Έπειτα, οι Εναγόμενοι, δεν προκύπτει από τη μαρτυρία του Ενάγοντος ότι αποδέχθηκαν κάτι τέτοιο και ότι υπήρξε συναφής υπόσχεση. Εάν του ανέφεραν ότι θα εξετάσουν το αίτημά του και θα του απαντήσουν, όπως και ο ίδιος ο Ενάγων ισχυρίζεται στη γραπτή του δήλωση, δεν ερμηνεύεται ότι αποδέχθηκαν και υποσχέθηκαν και συμφώνησαν να επιστρέψουν χρήματα στον Ενάγοντα για την ελλιπή κολυμβητική περίοδο. Έξω από τέτοιο συμβατικό πλαίσιο, που δεν μπορεί να διαγνωστεί ότι υπάρχει, η παράλειψη της τοπικής αρχής να εξετάσει αίτημα του Ενάγοντος για αναπροσαρμογή τέλους ετήσιας άδειας, δεν συνιστά παράλειψη συμβατικής υποχρέωσης, που να επιτρέπει στο Δικαστήριο της πολιτικής δικαιοδοσίας να την εξετάσει σε συνάρτηση με κάποια ζημιά. Θεωρώ ότι ο Ενάγων δεν απέδειξε στο Δικαστήριο ότι οι Εναγόμενοι συμφώνησαν μαζί του να αναπροσαρμόσουν το ποσό των 7.500,00 Ευρώ για το 2014 και κατ' επέκταση ότι παράβηκαν κάποια συμβατική υποχρέωση έναντι στον Ενάγοντα. Ο Ενάγων, στην αλληλογραφία του με τους Εναγόμενους, δεν διατυπώνει ακριβώς ότι υπάρχει νόμιμη δυνατότητα διαφοροποίησης ενός ετήσιου τέλους άδειας κάθε φορά, αναλόγως των μηνών της άδειας κατά τους οποίους υπάρχει δυνατότητα εκμετάλλευσης σε πραγματικό χρόνο. Το έσοδο της τοπικής αρχής ίσως και να μην μπορεί να εξαρτάται από την εκάστοτε πραγματική δυνατότητα του κατόχου της άδειας να εκμεταλλεύεται την παραλία, να πρέπει να είναι σταθερό. Ανεξαρτήτως εάν υπάρχει ή όχι νόμιμη δυνατότητα τέτοιας διαφοροποίησης, ο Ενάγων, σημειώνεται, ως γεγονός που φαίνεται από την ίδια την αλληλογραφία του, αντί να προτείνει στην τοπική αρχή την αναπροσαρμογή του ποσού της ετήσιας άδειας του για το 2014, βάσει της προσφοράς του, ενόψει της αναγκαστικά μειωμένης περιόδου που είχε τη δυνατότητα να εκμεταλλευτεί την παραλία το 2014, δηλαδή την τροποποίηση της συμφωνίας, είχε υποβάλει παράπονο ότι δεν του δόθηκε η παραλία προηγουμένως ή έγκαιρα. Ακόμα και στην ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασία προβάλλει κατ' επανάληψη την εκδοχή της καθυστέρησης στο να του παραδοθεί η παραλία. Κατ' επέκταση, εξέθεσε στους Εναγόμενους και ένα αίτημα που δεν φαίνονταν και δεν φαίνεται λογικό. Γιατί δεν θα ήταν δυνατόν να παραδοθεί η κατοχή της παραλίας στον Ενάγοντα πριν να ολοκληρωθεί ο διαγωνισμός, πριν να συναφθεί η σύμβαση και να του χορηγηθεί η άδεια εκμετάλλευσης της παραλίας από την τοπική αρχή. Ο Ενάγων δεν αποκτά δικαίωμα κατοχής της παραλίας ταυτόχρονα με την υποβολή της προσφοράς του, χωρίς να μεσολαβήσει αξιολόγηση και ολοκλήρωση του δημόσιου διαγωνισμού, και ούτε από τη μαρτυρία προκύπτει ότι ο Ενάγων είχε δικαίωμα κατοχής και χρήσης της παραλίας σε τέτοιο χρόνο πριν από την έκδοση άδειας από τους Εναγόμενους, πριν από την 11.06.2014, απορρέον από οπουδήποτε αλλού. Ενόψει και του ότι δεν προκύπτει και από οπουδήποτε υποχρέωση μιας τοπικής αρχής να προκηρύσσει διαγωνισμό για την εκμετάλλευση των παραλιών εντός των ορίων της πριν την έναρξη της κολυμβητικής περιόδου, δεν μπορεί να εντοπιστεί και οποιαδήποτε βάση για να αποδοθεί στους Εναγόμενους αστική ευθύνη, συμβατική ή παράβαση καθήκοντος ή αμέλεια ή άλλη, για να βασίσει την απαίτηση του ο Ενάγων· πέραν του ότι βεβαίως ο Ενάγων θα έπρεπε να περιλάβει ευκρινώς και να αναλύσει επαρκώς στην Έκθεση Απαίτησής του τη βάση επί της οποίας ισχυρίζεται καθυστέρηση και αξιώνει απώλεια εσόδων. Ο Ενάγων δεν έχει αποδείξει στο Δικαστήριο αυτό είτε ότι συμφωνήθηκε με τους Εναγόμενους να του επιστραφεί κάποιο ποσό από το ποσό ετήσιας άδειας που κατέβαλε για το 2014, είτε ότι είχε δικαίωμα κατοχής και εκμετάλλευσης της παραλίας πριν από την 11.06.2014, για να δικαιούται σε έσοδα εκμετάλλευσης που θεωρεί ότι απώλεσε. Είναι ασφαλώς απόλυτα κατανοητό πως ο Ενάγων μπορεί να αισθάνεται αδικημένος, που έχει πληρώσει ποσό 7.500,00 Ευρώ για το 2014, ενώ η εκμετάλλευση της παραλίας για το 2014 δεν ήταν για ολόκληρη την κολυμβητική περίοδο του
8. Είναι κατανοητό ότι ενδεχομένως το 2014 να ήταν ένα ζημιογόνο έτος για τον Ενάγοντα. Το ζήτημα είναι πως, για την πιθανή αυτή ζημιά του Ενάγοντος και για ό,τι ενδεχομένως δικαιολογημένα αισθάνεται, δεν ευθύνονται αστικά οι Εναγόμενοι, και δεν μπορούν να διαταχθούν από το Δικαστήριο να πληρώσουν στον Ενάγοντα οποιοδήποτε ποσό, είτε ως μέρος «ενοικίου», είτε ως απωλεσθέντα έσοδα. Τουλάχιστον όχι με βάση το περιεχόμενο της αγωγής και τις αξιώσεις και το μαρτυρικό υλικό του Ενάγοντος. Ίσως ο Ενάγων να έπρεπε να αναλογιστεί το κόστος-όφελος που θα είχε υποβάλλοντας προσφορά για την παραλία Β1 τον Μάιο 2014, ενώ είχαν ήδη παρέλθει δύο μήνες της κολυμβητικής περιόδου, να υπολογίσει και τον χρόνο που ευλόγως θα χρειάζονταν για την ολοκλήρωση του διαγωνισμού, από την 05.05.2014 που ήταν η τελευταία ημερομηνία υποβολής προσφορών, και να διαμορφώσει ανάλογα την προσφορά του για το
9. Είχε, επίσης, το δικαίωμα να αμφισβητήσει τους όρους της προκήρυξης ή τη διαδικασία με τις κατάλληλες διαδικασίες, εάν διαφωνούσε ως προς τον τρόπο που έπρεπε να υποβληθούν οι προσφορές. Δεν φαίνεται στο Δικαστήριο αυτό ότι ο Ενάγων εξαναγκάστηκε να συμμετάσχει στον δημόσιο διαγωνισμό ή να υποβάλει όπως υπέβαλε την προσφορά του. Ακόμα και κατά τον χρόνο που του ζητήθηκε να πληρώσει το ολόκληρο το ποσό της προσφοράς του για το 2014, προκειμένου να συναφθεί η σύμβαση και να του χορηγηθεί η άδεια, γιατί αυτός ήταν και όρος στην προκήρυξη, και ο Ενάγων το έπραξε, ο Ενάγων είχε και τότε τη δυνατότητα να μην αποδεχθεί τελικά τη σύναψη της δημόσιας σύμβασης. Η από μέρους του Ενάγοντος θέση επιφύλαξης σε εκείνο το στάδιο, κατά την καταβολή του ποσού της προσφοράς του και τη σύναψη της σύμβασης, δεν παρακώλυσε πάντως τη σύναψη της δημόσιας σύμβασης με το συγκεκριμένο περιεχόμενο, κατά το οποίο και για το έτος 2014 το ποσό που οφείλονταν από τον Ενάγοντα στους Εναγόμενους ήταν ό,τι ο ίδιος οικειοθελώς τους πρόσφερε, δηλαδή 7.500,00 Ευρώ. Η αγωγή απορρίπτεται. Όσον αφορά τα έξοδα, δεν φαίνεται να υπάρχει λόγος απόκλισης από τον γενικό κανόνα ούτε εισήγηση υπήρξε προς μιας τέτοια κατεύθυνση. Τα έξοδα της αγωγής επιδικάζονται υπέρ των Εναγόμενων και εναντίον του Ενάγοντος, όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.).............. Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο