ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ ΠΑΥΛΟΥ ν. ΑΝΔΡΕΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ, Αρ. Αγωγής: 5132/2011, 28/8/2020

ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ ΠΑΥΛΟΥ ν. ΑΝΔΡΕΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ, Αρ. Αγωγής: 5132/2011, 28/8/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2020:A216 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5132/2011 Μεταξύ: ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ ΠΑΥΛΟΥ Ενάγοντα και ΑΝΔΡΕΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ Εναγόμενου Ημερομηνία: 28 Φεβρουαρίου, 2020 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: Η κα Ελπίδα Ασσιώτου για ΚΩΣΤΑΣ ΜΕΛΑΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΔΕΠΕ Για τoν Εναγόμενο: Ο κ. Αντώνης Γλυκής για ΑΝΔΡΕΑΣ ΝΕΟΚΛΕΟΥΣ & ΣΙΑ ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η ΠΡΟOΙΜΙΟ: Με την αγωγή του ο ενάγων διεκδικεί αποζημιώσεις από τον επαγγελματία ιατρό (medical practitioner) εναγόμενο, για ιατρική αμέλεια. Αξιώνει αποζημιώσεις για τις σωματικές βλάβες και ζημιές που κατ' ισχυρισμό υπέστη εξαιτίας της αμέλειας που κατ' ισχυρισμό του επέδειξε ο εναγόμενος καθ' όλον τον χρόνο που ο ενάγων βρισκόταν κάτω από τον απόλυτο έλεγχο και φροντίδα του, όταν αυτός είχε εισαχθεί στην κλινική του στις 05.09.2011 και παρέμεινε εκεί πριν αυτός διακομισθεί από εκεί στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού (Γ.Ν.Λ.) στις 07.09.

1. Ο εναγόμενος στην υπεράσπισή του αρνείται οποιανδήποτε ευθύνη για αμέλεια ή παράβαση των εκ του νόμου απορρεόντων καθηκόντων του υποστηρίζοντας ταυτόχρονα ότι η περίθαλψη του ενάγοντος στην κλινική του, για όσο διάστημα παρέμεινε εκεί, διενεργήθηκε με την επιβαλλόμενη φροντίδα και επιμέλεια. Γι' αυτό και απορρίπτει όλες τις αξιώσεις του ενάγοντος εναντίον του για αποζημιώσεις και ζητά την απόρριψη της αγωγής με έξοδα σε βάρος του ενάγοντος. ΤΑ ΔΙΚΟΓΡΑΦΑ: Με το γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα (Ο.2,r.1), και ακολούθως με την έκθεση απαίτησης του, ο ενάγων αξιώνει γενικές και ειδικές αποζημιώσεις από τον εναγόμενο για σωματικές και ψυχικές βλάβες, ζημιές και έξοδα που υπέστη λόγω αμέλειας και/ή παράβασης των νομικών καθηκόντων του και/ή του ιατρικού και/ή νοσηλευτικού και/ή παραϊατρικού προσωπικού του, κατά τη διάρκεια της παραμονής και/ή νοσηλείας και/ή διάγνωσης και/ή εξέτασης και/ή παρακολούθησης και/ή θεραπείας και/ή άλλως πως που υποβλήθηκε από τον εναγόμενο στην κλινική του. Παρατίθενται λεπτομέρειες της αμέλειας και/ή της παράβασης των νομικών υποχρεώσεων του εναγόμενου και/ή του νοσηλευτικού και/ή ιατρικού και/ή άλλως πως προσωπικού του, όπου του καταλογίζονται αμελείς πράξεις και παραλείψεις οι οποίες συνοψίζονται στο ότι δεν έλαβε καθόλου υπόψη και/ή δεόντως τα συμπτώματα και την όλη κλινική εικόνα που παρουσίαζε ο ενάγων (έντονο κοιλιακό άλγος, εμετοί, ιδρώτας), ούτως ώστε να του χορηγήσει την κατάλληλη και/ή την ενδεδειγμένη αγωγή, με αποτέλεσμα την απόφραξη της λαγόνιας αρτηρίας και την νέκρωση μέρους του εντέρου του και ότι δεν έλαβε καθόλου υπόψη και/ή δεόντως το αίσθημα κρύου στο δεξί πόδι του ενάγοντος (ψυχρότητα κάτω άκρου), που αποτελούσε σύμπτωμα περιορισμού στην ροή αίματος, με συνέπεια τη νέκρωση του ιστού και τον ακρωτηριασμό του δεξιού ποδιού του με όλες τις συνέπειες που αυτά είχαν και έχουν στη ζωή του. Από τις ως άνω η ακροτελεύτια υπό στοιχείο (ιβ) αναφέρει τα ακόλουθα, τα οποία καταγράφω αυτολεξεί για τη σημασία τους σε συνδυασμό και με την προφορική μαρτυρία που δόθηκε: «Ανέλαβαν να περιθάλψουν το συγκεκριμένο περιστατικό, χωρίς να ήταν σε θέση να το πράξουν με την επιβαλλόμενη επιμέλεια και/ή φροντίδα και/ή προσοχή και/ή αντιμετώπισαν τον ενάγοντα επιπόλαια και/ή αδιάφορα». Οι αξιώσεις του ενάγοντος βασίζονται επίσης, σύμφωνα με την παρ. 17 της έκθεσης απαιτήσεως του, στον αποδεικτικό κανόνα «το πράγμα μιλά από μόνο του» (res ipsa loquitur) με την ακόλουθη διατύπωση: «Πέραν των πιο πάνω, ο ενάγοντας αναφέρει ότι δεν γνωρίζει όλα τα γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση, αφού οι περιστάσεις που προκάλεσαν το ατύχημα ήταν κάτω από τον απόλυτο έλεγχο και εποπτεία του εναγόμενου και τυγχάνει εφαρμογής η αρχή res ipsa loquitur». Οι αξιώσεις του ενάγοντος εξειδικεύονται στην έκθεση απαιτήσεως, όπως αυτή τροποποιήθηκε, παρέχοντας λεπτομέρειες των κατ' ισχυρισμό του γεγονότων τα οποία συνέβησαν από τη στιγμή που εισήχθη στην κλινική του εναγόμενου στις 05.09.2011 μέχρι και που αποφασίστηκε το πρωί της 07.09.2011 η διακόμιση και εισαγωγή του στο Γ.Ν.Λ. Καταγράφονται επίσης λεπτομέρειες των ειδικών ζημιών που υπέστη και των μελλοντικών ειδικών ζημιών όπως και αξιώσεις για απώλεια μελλοντικών απολαβών. Από την άλλη, ο εναγόμενος αρνείται στην υπεράσπισή του τους ισχυρισμούς του ενάγοντος και καταγράφει τις δικές του θέσεις και εκδοχή για το πως συνέβησαν τα γεγονότα και απαντά παράλληλα σε κάθε ένα ξεχωριστά από τους ισχυρισμούς του ενάγοντος, τον οποίο καλεί σε πλήρη και αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών του. Αντέτεινε ότι δεν ευθύνεται για αμέλεια ή για πλημμελή άσκηση των καθηκόντων του, υποστηρίζοντας ότι τα όσα του καταλογίζονται ως αμελείς πράξεις ή παραλείψεις προήλθαν από άλλη αιτία ή αιτίες και/ή οφείλονται σε άλλους εξωγενείς παράγοντες για τους οποίους δεν φέρει καμιά ευθύνη. Θεωρεί τις λεπτομέρειες των σωματικών βλαβών και ειδικών ζημιών του ενάγοντος ως εξογκωμένες και/ή υπερβολικές και /ή ότι προήλθαν από άλλη αιτία και/ή ότι προϋπήρχαν. Γι' αυτούς δε τους λόγους, κατά τον ισχυρισμό του, ο ενάγων δεν δικαιούται τις αιτούμενες θεραπείες και αιτείται την απόρριψη της αγωγής και καταδίκη του στα έξοδα. Με την Απάντηση στην Υπεράσπιση ο ενάγων αρνείται γενικά αλλά και ειδικά τους ισχυρισμούς του εναγόμενου και επαναλαμβάνει, υιοθετώντας τους εκ νέου, τους δικούς του ισχυρισμούς όπως αυτοί καταγράφονται στην έκθεση απαιτήσεως του. Αποφεύγω για σκοπούς οικονομίας και αποφυγής επαναλήψεων, την εκτεταμένη και λεπτομερή παράθεση των δικογραφημένων ισχυρισμών εφόσον αυτοί συμπεριλήφθηκαν εν πολλοίς στη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου, της οποίας τα ουσιαστικά σημεία θα καταγραφούν πιο κάτω. Όπου δε κριθεί αναγκαίο θα επανέλθω σε αυτούς κατά την ανάλυση της μαρτυρίας και της νομικής πτυχής της υπόθεσης που θα ακολουθήσει. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ: Η μαρτυρία του ενάγοντος: Ο ενάγων υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του τη Γραπτή του Δήλωση η οποία σημειώθηκε ως Έγγραφο Α. Ανέφερε ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν 60 χρονών, ήταν υγιής και νυμφευμένος, ότι κατείχε τη θέση του επιστάτη στην Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου (Α.Η.Κ.), ότι λάμβανε σύμφωνα με την κατάσταση μισθοδοσίας του (Τεκμ.1), ως μισθό το ποσό των €4.085,98σ. μηνιαίως ακάθαρτα, που αναλύεται σε €997.65σ. βασικό μισθό και €3.088,33σ. τιμαριθμικό επίδομα. Σε σχέση με τα γεγονότα τα οποία οδήγησαν στους ισχυρισμούς και αξιώσεις του έναντι του εναγόμενου, ανέφερε ότι την Κυριακή 04.09.2011 γύρω στις 14:00 μετά το μεσημεριανό φαγητό, αισθάνθηκε έντονο πόνο στην κοιλιά και η σύζυγος του τον μετέφερε στις Α΄ Βοήθειες του Γ.Ν.Λ. Εκεί του έκαναν υπερηχογράφημα, αλλά δεν φάνηκε οτιδήποτε. Οι εκεί επί καθήκοντι γιατροί, του είπαν ότι υποψιάζονται πέτρες στη χολή και τον συμβούλευσαν, εάν εξακολουθούσε να αισθάνεται πόνο να πάει στο νοσοκομείο ξανά την επόμενη ημέρα. Την επόμενη ημέρα, ήτοι στις 05.09.2011, συνέχιζε να έχει έντονους πόνους στην κοιλιά, έκανε εμετούς και ίδρωνε. Τότε, η σύζυγος του, τον μετέφερε στην κλινική του εναγόμενου στον οποίον έδειξε το υπερηχογράφημα που έκανε την προηγούμενη ημέρα στο νοσοκομείο και του ανέφερε τα συμπτώματα που είχε. Ο εναγόμενος, χωρίς να του κάνει οποιεσδήποτε εξετάσεις, πέραν του αγγίγματος στην κοιλιά, διέταξε να παραμείνει στην κλινική του και να του χορηγηθεί φαρμακευτική αγωγή. Έτσι ακολούθησε τις οδηγίες του και έμεινε στην κλινική. Κατά την παραμονή του, του τοποθέτησαν ορό και του χορήγησαν αντιβίωση, ενώ ο εναγόμενος δεν του ανέφερε οτιδήποτε σχετικά με την κατάστασή του. Το πρωί της επόμενης ημέρας, δηλαδή στις 06.09.2011, λόγω των έντονων πόνων που συνέχιζαν, ανέφερε στον εναγόμενο και στις νοσοκόμες του ότι ο πόνος στην κοιλιά δεν υποχώρησε. Τους ανέφερε επίσης ότι ένιωθε πόνο και μούδιασμα στο δεξί πόδι, στο πέλμα, το οποίο ήταν παγωμένο. Ο εναγόμενος είδε το πόδι του και έδωσε οδηγίες να το σκεπάσουν για να ζεσταθεί, διαβεβαιώνοντας τον ότι έτσι θα περνούσε η αίσθηση του παγωμένου. Του ανέφερε χαρακτηριστικά ότι το τσιλλούσε όταν κοιμόταν και γι' αυτό πονούσε. Το μεσημέρι της ίδια ημέρας, δηλαδή στις 06.09.2011, όταν οι πόνοι που ένιωθε δεν περνούσαν, η σύζυγος του ρώτησε το γιατρό τι έχει το πόδι του και αυτός της είπε ότι θα καλέσει το νευρολόγο Δρα Ηλία Νικολαΐδη για να τον εξετάσει. Αφού τον πήρε τηλέφωνο, τους ανέφερε, ότι ο νευρολόγος θα ερχόταν στην κλινική του γύρω στις 16.30 το απόγευμα. Όταν τον εξέτασε ο νευρολόγος γύρω στις 18:45 ανέφερε ότι υπάρχει σοβαρό πρόβλημα και ότι θα πρέπει να εξεταστεί από αγγειολόγο. Τότε, ο εναγόμενος ανέφερε στη σύζυγο και στα παιδιά του που ήταν εκεί, ότι κάλεσε τον αγγειοχειρουργό Δρα Χριστοδούλου, ο οποίος θα πήγαινε στην κλινική του για να τον εξετάσει. Στο μεταξύ, το απόγευμα της ίδιας ημέρας 6.09.2011, ο εναγόμενος, έστειλε τη σύζυγο του να αγοράσει αντιθρομβωτικές ενέσεις και του χορήγησε μια. Κατάθεσε ως Τεκμ. 2 τις υπόλοιπες ενέσεις που υπήρχαν στη συσκευασία. Η κατάσταση του όμως εξακολουθούσε να μη βελτιώνεται, έκανε εμετούς και πονούσε στην περιοχή της κοιλιάς και στο δεξί πόδι, ενώ ο αγγειολόγος που κάλεσε ο εναγόμενος δεν πήγε να τον εξετάσει. Όσο περνούσε η ώρα πονούσε περισσότερο και έτσι η σύζυγος του αναζήτησε τον εναγόμενο για να τον εξετάσει, όπως όμως είχε ενημερωθεί από το προσωπικό της κλινικής αυτός είχε φύγει από την κλινική για το σπίτι του. Το βράδυ της ίδιας ημέρας, η σύζυγος του, αφού κατάφερε να βρει το κινητό του αγγειοχειρουργού Δρα Χριστοδούλου, επικοινώνησε μαζί του και του ζήτησε να πάει στην κλινική του εναγόμενου για να τον εξετάσει. Ο τελευταίος απάντησε στη σύζυγο του ότι σε τηλεφωνική συνομιλία που είχε με τον εναγόμενο, δεν του ανέφερε ότι το περιστατικό ήταν επείγον και ότι θα πήγαινε να τον δει την επόμενη ημέρα. Επίσης την καθησύχασε, λέγοντας της ότι με τα φάρμακα που συνέστησε να του χορηγηθούν, δεν διέτρεχε κανένα κίνδυνο. Καθ' όλη τη διάρκεια της νύχτας συνέχισε να έχει φρικτούς πόνους, δεν μπορούσε να κοιμηθεί και συνέχιζε να κάνει εμετούς. Ο εναγόμενος έλειπε από την κλινική και οι νοσοκόμες του δεν του παρείχαν καμία βοήθεια. Το πρωί της επόμενης ημέρας, δηλαδή στις 07.09.2011, τον εξέτασε ο αγγειοχειρουργός Δρ Χριστοδούλου, ο οποίος διέταξε την άμεση διακομιδή και εισαγωγή του στο Γ.Ν.Λ. Ισχυρίστηκε ότι το πόδι του είχε αρχίσει να μαυρίζει και η ιατρός που ήταν μέσα στο ασθενοφόρο είπε στον εναγόμενο ότι η εισαγωγή του έπρεπε να γινόταν από την προηγούμενη, με τον τελευταίο να φεύγει και να μην της απαντά. Κατέβαλε στον Δρα Χριστοδούλου το ποσό των €130,00 και προς τούτο κατάθεσε την σχετική απόδειξη πληρωμής του ως Τεκμ.
2. Στις 9:30π.μ. μεταφέρθηκε πράγματι με ασθενοφόρο στο Γ.Ν.Λ. Εκεί, αφού υποβλήθηκε σε διάφορες εξετάσεις, διαγνώστηκε με ισχαιμία λεπτού εντέρου, ισχαιμία δεξιού ποδιού και θρόμβωση δεξιάς κοινής λαγόνιας αρτηρίας όπως αναγράφεται στο ιατρικό πιστοποιητικό του Δρος Τζιωρτζή ημ. 09.09.2011 (Τεκμ. 4). Στη συνέχεια τον μετέφεραν στη μονάδα εντατικής θεραπείας του νοσοκομείου για αναζωογόνηση και σταθεροποίηση της γενικής του κατάστασης και υποβλήθηκε σε επείγουσα ερευνητική λαπαροτομή, κατά την οποία ανευρέθηκε ισχαιμία - νέκρωση λεπτού εντέρου που αντιμετωπίσθηκε με εντεροκτομή και αναστόμωση. Επίσης υποβλήθηκε σε εμβολεκτομή, δηλαδή αφαίρεση μεγάλου θρόμβου από την δεξιά κοινή λαγόνιο αρτηρία. Κατάθεσε ως Τεκμ. 5 σχετικό ιατρικό πιστοποιητικό του Γ.Ν.Λ. ημ. 24.01.2012 στο οποίο περιγράφεται η κατάσταση του. Μετά την πιο πάνω επέμβαση παρέμεινε στη μονάδα εντατικής θεραπείας για υποστήριξη των ζωτικών του λειτουργιών και αντιμετωπίσθηκε με μηχανική υποστήριξη της αναπνοής υπό καταστολή και αναλγησία, σταθεροποίηση της κυκλοφορίας με τη χορήγηση υγρών, αντιβίωση, γαστροπροστασία και αντιπηκτική αγωγή. Στις 10.09.2011, ο γιος του Γιώργος υπέγραψε έντυπο συγκατάθεσης για ακρωτηριασμό του ποδιού του καθώς, όπως ανέφεραν οι γιατροί, δημιουργήθηκε νέκρωση των ιστών (γάγγραινα) στην περιοχή. Έτσι, την ίδια ημέρα υποβλήθηκε σε ακρωτηριασμό του δεξιού κάτω άκρου. Λόγω της κατάστασης του, παρέμεινε στη μονάδα εντατικής θεραπείας μέχρι την 13.09.
3. Σχετικό είναι το ιατρικό πιστοποιητικό ημερομηνίας 09.04.2012 του Γ.Ν.Λ. (Τεκμ. 6). Μετά την έξοδο του από την μονάδα εντατικής θεραπείας, τον μετέφεραν στη χειρουργική κλινική, για περαιτέρω νοσηλεία και θεραπευτική αγωγή. Εκεί, εξετάσθηκε από αιματολόγο, ψυχολόγο και υποβαλλόταν σε έλεγχο με εργαστηριακές εξετάσεις. Στις 26.09.2011 του δόθηκε εξιτήριο από τη χειρουργική κλινική του νοσοκομείου με οδηγίες για εξέταση στα εξωτερικά ιατρεία της κλινικής και στους αιματολόγους, όπως και έκανε. Επανερχόμενος στις συνθήκες παραμονής του στην κλινική του εναγόμενου, ισχυρίστηκε ότι τον άφησε να σφαδάζει από τους πόνους καθησυχάζοντας τον ότι δεν έχει τίποτε. Ούτε και όταν του ανέφερε για το μούδιασμα στο πόδι δεν σκέφτηκε να κάνει ότι έπρεπε σαν γιατρός για να τον βοηθήσει. Τον άφησε στο έλεος του Θεού! ανέφερε χαρακτηριστικά. Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω, ταλαιπωρήθηκε τόσο σωματικά όσο και ψυχικά. Αναγκάστηκε να προβεί σε προσθήκη τεχνητού μέλους και να ακολουθεί φυσιοθεραπευτική αγωγή που συνεχίστηκε μέχρι τον Απρίλιο του
4. Για την προσθήκη του τεχνητού μέλους, κατέβαλε το ποσό των €7.700,00 και προς τούτο παρουσίασε ως Τεκμ. 7 το σχετικό τιμολόγιο από το Κέντρο Ορθοπεδικών Εφαρμογών Κ & Σ Κωνσταντίνου ημερ. 21.11.2011 και ως Τεκμ. 8 τις αποδείξεις πληρωμής. Παρουσίασε ως Τεκμ. 9 τη βεβαίωση που έλαβε από το Τμήμα Φυσιοθεραπείας του Γ.Ν.Λ. όπου αναφέρονται οι συνεδρίες φυσιοθεραπείας στις οποίες υποβλήθηκε εκεί. Πέραν των φυσιοθεραπειών που έκανε στο νοσοκομείο, επισκέφτηκε και έκανε συνολικά 10 φυσιοθεραπείες στο Κέντρο Φυσιοθεραπείας Πανίκος Ζαχαρίου, όπου κατέβαλε το ποσό των €250,00, κατάθεσε τη σχετική απόδειξη πληρωμής ως Τεκμ.
5. Ο λόγος για τον οποίο αναγκάστηκε να επισκεφθεί και ιδιώτη φυσιοθεραπευτή ήταν το πιεσμένο πρόγραμμα του Τμήματος Φυσιοθεραπειών του νοσοκομείου και ήταν αναγκαίο να ολοκληρώσει τη θεραπεία του ενόψει της τοποθέτησης του τεχνητού μέλους. Λάμβανε αναγκαστικά φαρμακευτική αγωγή, την οποία και συνεχίζει και θα συνεχίσει να λαμβάνει όσο ζει, αφού μετά το πιο πάνω περιστατικό θα πρέπει να λαμβάνει καθημερινά αντιπηκτικά φάρμακα. Μέχρι το 2013 του παραχωρούνταν δωρεάν φάρμακα από το νοσοκομείο ενώ στη συνέχεια δεν τα δικαιούτο και έτσι τα αγοράζει από φαρμακείο. Ανάφερε ότι μετά την έξοδο του από το νοσοκομείο, επισκέφθηκε τον ιδιώτη αγγειοχειρουργό Δρα Στυλιανό X" Παπά και τον καρδιολόγο Δρα Κωνσταντίνο Μακρίδη για την περαιτέρω και τη μετέπειτα νοσηλεία του, αφού η κατάσταση του, όπως την περιέγραψε, επέβαλλε την παρακολούθηση του από ειδικούς. Παρουσίασε ως Τεκμ. 11 απόδειξη πληρωμής του ποσού των €150,00 του Δρα Στυλιανού Χ" Παπά και ως Τεκμ. 12 δέσμη αιτήσεων από το Ταμείο Ιατροφαρμακευτικής Περίθαλψης Υπαλλήλων της Α.Η.Κ., τις οποίες συμπλήρωνε και έστελνε στο ως άνω Ταμείο ως δικαιούχος με σκοπό κάλυψης μέρους των ιατρικών του εξόδων, αυτός είναι και ο λόγος όπως εξήγησε που δεν έχει όλες τις αποδείξεις επισκέψεων από όλους τους γιατρούς που τον παρακολουθούσαν και όσες έχει είναι αντίγραφα. Μετά την έξοδο του από το νοσοκομείο, υποβλήθηκε σε διάφορες άλλες εξετάσεις και αναλύσεις αίματος κατόπιν οδηγιών των γιατρών που τον παρακολουθούσαν και προς τούτο παρουσίασε ως Τεκμ. 13 απόδειξη είσπραξης από το Κέντρο Εργαστηριακής Διάγνωσης Βιοϊατρικής Λεμεσού για το ποσό των €190,
6. Παρουσίασε επίσης ως Τεκμ. 14 απόδειξη πληρωμής στο Ιατρικό Κέντρο Αχίλλειο για το ποσό των €57,61σ. και ως Τεκμ. 15 απόδειξη πληρωμής στην Πολυκλινική Υγεία για το ποσό των €52.00 για ακτινογραφίες στις οποίες έπρεπε να υποβληθεί ενώ το υπόλοιπο ποσό καταβλήθηκε από την Α.Η.Κ. Λόγω των πιο πάνω προβλημάτων και μόνιμων καταλοίπων, υπέφερε, υποφέρει και θα υποφέρει και θα ταλαιπωρείται για όλο το υπόλοιπο της ζωής του αφού η ζωή του έχει επηρεαστεί και άλλαξε δραματικά. Ο πόνος που νιώθει είναι φρικτός και δεν μπορεί να τον αντιμετωπίσει, μάλιστα, όπως του ανέφερε η παθολόγος του, ο πόνος αυτός ονομάζεται ¨πόνος φάντασμα¨, αφού νιώθει να πονά στο πέλμα, το οποίο έχει αφαιρεθεί. Μετά τον ακρωτηριασμό του ποδιού του δεν μπόρεσε να συνεχίσει την δουλειά του και να εργάζεται ως επιστάτης, επάγγελμα που ασκούσε μέχρι και την ημερομηνία του πιο πάνω περιστατικού και έτσι έκτοτε όπως και τώρα δεν εργάζεται και ούτε θα μπορέσει να εργαστεί ξανά. Ισχυρίστηκε ότι δεν μπορεί να ασχολείται και να απολαμβάνει τις δραστηριότητες τις οποίες συνήθιζε πριν από το πιο πάνω περιστατικό και στερείται τις απολαύσεις της ζωής. Πριν το περιστατικό, συνήθιζε να περνά τον ελεύθερο του χρόνο στο χωράφι του και του άρεσε η φύση. Τώρα, δεν μπορεί να κάνει τίποτα από τα πιο πάνω. Περαιτέρω, είναι αναγκαία η χρησιμοποίηση ειδικού βοηθήματος βάδισης και ειδικού βοηθήματος μπάνιου για να μπορεί να περπατά και να αυτοεξυπηρετείται. Προς τούτο, κατάθεσε ως Τεκμ. 16 τα τιμολόγια από το Κέντρο Ορθοπεδικών Εφαρμογών για την αγορά των πιο πάνω βοηθημάτων, για τα οποία κατέβαλε το ποσό των €85.00 και €35.00 αντίστοιχα. Επίσης κατάθεσε ως Τεκμ. 17 τιμολόγιο από το ως άνω Κέντρο για την αγορά ειδικής εξωτερικής κάλτσας έναντι του ποσού των €200,00, η οποία πρέπει να αλλάζεται κάθε 2 χρόνια. Αναφερόμενος στις στερήσεις απόλαυσης της ζωής, έκανε μνεία του γεγονότος ότι δεν μπορεί να παίζει με τα εγγόνια του, ούτε να απολαμβάνει διακοπές αφού δυσκολεύεται να βρει ξενοδοχεία που να έχουν δωμάτια με υποδομές για ανάπηρους ή τις απαραίτητες διευκολύνσεις, όπως παραδείγματος χάριν ντουζιέρες αντί για μπανιέρες. Αναγκάστηκε να υποβάλει αίτημα στο Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων για παροχή οικονομικής βοήθειας με σκοπό την απόκτηση αυτοκινήτου. Προς τούτο κατάθεσε ως Τεκμ. 18 σχετική απαντητική επιστολή που του έστειλαν από το 2011 χωρίς όμως να ενημερωθεί ακόμη για την απόφαση τους. Κατάθεσε ως Τεκμ. 19 την απόδειξη πληρωμής ποσού €12,00 για την εγγραφή του στην Παγκύπρια Οργάνωση Αποκατάστασης Αναπήρων. Λόγω του ότι δεν πήρε απάντηση, αναγκάστηκε να τοποθετήσει έξτρα πατίδι στο αυτοκίνητο του, για να μπορεί να οδηγεί με το αριστερό του πόδι. Αυτό του στοίχισε €400,00 και επίσης πληρώνει κάθε χρόνο αυξημένο ασφάλιστρο για την ασφάλεια του αυτοκινήτου του λόγω της κατάστασης του και της διαμόρφωσης που έκανε στο αυτοκίνητο του. Αναφερόμενος σε ζημιές και έξοδα στα οποία θα υποβάλλεται σε όλη του τη ζωή, ανέφερε ότι τον Αύγουστο του 2013 έπρεπε να προβεί σε αντικατάσταση της τεχνητής κνήμης και προς τούτο κατέβαλε το ποσό των €1.000,
7. Κατάθεσε το σχετικό τιμολόγιο του Κέντρου Ορθοπεδικών Εφαρμογών με τις αποδείξεις πληρωμής για το ποσό των €300,00 και €700,00 αντίστοιχα ως Τεκμ.
8. Ισχυρίστηκε ακόμα ότι στις 15.02.2019 άλλαξε το τεχνητό του πόδι διότι έχει μεγαλώσει η θήκη και ήταν αναγκαία η αλλαγή του καταβάλλοντας προς τούτο €5.500,00 στο Κέντρο Ορθοπεδικών Εφαρμογών. Κατάθεσε τη σχετική απόδειξη ως Τεκμ.
9. Για την ετοιμασία των ιατρικών εκθέσεων του νοσοκομείου κατέβαλε το ποσό των €112,77σ. (Τεκμ. 22). Υπολόγισε τα έξοδα στα οποία αναγκάστηκε να υποβληθεί στο συνολικό ποσό των €16.212,38σ. Εξαιτίας της κατάστασης του, υποβάλλεται κάθε μήνα σε αναλύσεις πηκτικότητας και καταβάλλει κάθε φορά το ποσό των €10.00, κάτι που θα συνεχίσει να κάνει για όλο το υπόλοιπο της ζωής του, υπολόγισε το σχετικό κόστος για 20 χρόνια που είναι το προσδόκιμο ζωής στο ποσό των €2.400,
10. Στη συνέχεια ο ενάγων διευκρίνισε ότι ο νευρολόγος Δρ Νικολαΐδης τον είχε επισκεφθεί στις 18:45 το απόγευμα μετά που είχε πάει η γυναίκα του γύρω στις 18:30 στην κλινική του και τον παρακάλεσε να πάει να τον δει επειγόντος, παρόλο ότι προηγουμένως τον είχε ειδοποιήσει σχετικά ο εναγόμενος. Κατά την αντεξέτασή του ανέφερε ότι μέχρι που είχε πάθει θρόμβωση δεν αντιμετώπιζε οποιοδήποτε πρόβλημα υγείας αν και συμφώνησε ότι την προηγούμενη ημέρα της εισαγωγής του στην κλινική του εναγόμενου που ήταν Κυριακή, είχε εισαχθεί στο Γ.Ν.Λ., νοιώθοντας έντονο πόνο στην κοιλιά και αδιαθεσία. Δέχθηκε ότι είχε εξεταστεί εκεί και του έγινε υπερηχογράφημα και οι γιατροί εκεί δεν του βρήκαν κάτι και τον έστειλαν σπίτι του. Συμφώνησε ότι όταν είχε πάει στην κλινική του εναγόμενου είχε πόνο στην κοιλιά και έκανε εμετούς. Όταν του υποβλήθηκε ότι η χοληστερόλη του ήταν 855 mg, ανέφερε ότι αυτή ήταν ρυθμισμένη σε κανονικό επίπεδο και πως έπινε γι' αυτό χάπια. Ήταν η πρώτη φορά που είχε τύχει νοσηλείας στην κλινική του εναγόμενου. Δεν πήγε πίσω στο νοσοκομείο καθώς ο οικογενειακός τους ιατρός, ο Δρ Νικολαΐδης, του σύστησε την εν λόγω κλινική. Ανέφερε στον εναγόμενο ότι οι ιατροί στο νοσοκομείο δεν του είχαν βρει κάτι και ότι είχαν υποψίες ότι είχε πέτρες στη χολή και ότι θα τον έβλεπε ένας χειρουργός την επόμενη ημέρα. Είχε αναφέρει στον εναγόμενο ότι πονούσε στη κοιλιά, έκανε εμετούς, ίδρωνε και δεν μπορούσε να κοιμηθεί. Παραδέχθηκε ότι ο εναγόμενος εξέτασε την κοιλιά του (ψηλάφηση) και πιθανόν να του έκανε και καρδιογράφημα. Δέχθηκε ότι όταν πήγε στον εναγόμενο είχε δώσει σε αυτόν τον ιατρικό του φάκελο του νοσοκομείου στον οποίο υπήρχαν οι ακτινογραφίες κοιλιάς, το υπερηχογράφημα και οι εξετάσεις στις οποίες υποβλήθηκε στο νοσοκομείο. Επανέλαβε σε σχετική υποβολή ότι ο εναγόμενος τον εξέτασε στην κοιλιά και του έβαλε ορό και του σύστησε και έδωσε αντιβίωση. Σε υποβολή ότι ο εναγόμενος του έκανε κλινική εξέταση, του έβαλε τον ίδιο ορό Rocephin, (αντιβίωση) που είχε και στο νοσοκομείο η οποία είναι ειδική για μολύνσεις στην κοιλιά και ότι δεν χρειαζόταν κάτι άλλο παρά μόνο παρακολούθηση, ανέφερε ότι θυμόταν ότι του είχε βάλει ορό και τον εξέτασε στην κοιλιά τα άλλα δεν τα θυμόταν. Σε υποβολή ότι δεν είχε συμπτώματα, απάντησε ότι πονούσε την κοιλιά του και έκανε εμετούς την ώρα που πήγε στην κλινική. Παραδέχθηκε ότι την επόμενη ημέρα ειδοποιήθηκε ο νευρολόγος Δρ Νικολαΐδης, ο οποίος όπως ανέφερε ήταν ο γιατρός του γιού του. Επανέλαβε ότι ο Δρ Νικολαΐδης είχε πει ότι θα πήγαινε να τον δει στις 16:30, τελικά μόνο μετά που πήγε η γυναίκα του και τον βρήκε και τον παρακάλεσε, τον επισκέφθηκε τελικά στις 18:
11. Σε υποβολή ότι τα φάρμακα που του χορήγησε ο εναγόμενος μεταξύ των οποίων και αντιπηκτική αγωγή Clexane για να ελεγχθεί εάν μπορούσε να δημιουργηθεί θρόμβος και του έγινε καρδιογράφημα μετά από συνεννόηση με τον Δρα Νικολαΐδη, ανέφερε ότι δεν το γνώριζε αυτό και ότι πιθανόν να του έκανε καρδιογράφημα. Σε υποβολή ότι μετά τις εξετάσεις που τον υπέβαλε δεν παρουσίαζε ιδιαίτερα οξύ πρόβλημα γιατί η κοιλιά του ήταν μαλακή, χωρίς διάταση, χωρίς ευαισθησία και κανονικούς ήχους του εντέρου, κάτι που του είχε πει ο εναγόμενος, ανέφερε ότι ακόμα και μετά την ένεση που του είχε κάνει συνέχισαν οι πόνοι. Επέμεινε ότι ο εναγόμενος δεν τους ενημέρωνε για την κατάσταση της υγείας του. Σε υποβολή ότι το πρωϊνό της 06.
12. δεν είχε παραπονεθεί για πόνο στην κοιλιά, ανέφερε ότι είχε τέτοιο πόνο και ότι ίδρωνε και επέμεινε ότι ήταν το πρωινό εκείνης της ημέρας που όταν σηκώθηκε ανέφερε ότι είχε πόνο στο πέλμα και ότι ήταν μουδιασμένο και παγωμένο και ήταν τότε που ο εναγόμενος έδωσε οδηγίες να του σκεπάσουν το πόδι. Αρνήθηκε υποβολή ότι μέχρι το μεσημέρι δεν είχε συμπτώματα στο πόδι του, επιμένοντας ότι ένοιωθε πόνο στο πέλμα και δεν μπορούσε να περπατήσει. Στη συνέχεια σε υποβολή ότι ήταν στις 14:00 το μεσημέρι που παραπονέθηκε για το πόδι του και επειδή ο εναγόμενος δεν είναι νευρολόγος κάλεσε τον Δρα Νικολαΐδη, ανέφερε επί λέξη: «Ναι, νευρολόγος είναι ο κ. Νικολαΐδης, ναι, νευρολόγος». Στη θέση ότι ο Δρ Νικολαΐδης τον εξέτασε το απόγευμα γιατί τότε μπορούσε να πάει στην κλινική να τον δει, απάντησε: «Το απόγευμα ήρθε ο κύριος Νικολαΐδης, είπε ότι υπάρχει σοβαρό πρόβλημα και πρέπει να με δει αγγειολόγος». Δέχθηκε ότι η εξέταση από τον Δρα Νικολαΐδη έγινε στην παρουσία του εναγόμενου. Ανέφερε ότι ο εναγόμενος κάλεσε αγγειολόγο χωρίς να του πει ότι είναι επείγον το περιστατικό. O ίδιος συνέχισε να έχει δυνατούς πόνους και για τούτο έψαχναν να βρουν τον εναγόμενο καθώς δεν είχε πει στον αγγειολόγο ότι ήταν επείγον το περιστατικό για να τον επισκεπτόταν αμέσως. Σε υποβολή ότι δεν ήταν το συγκεκριμένο αγγειολόγο που σύστησε ο εναγόμενος στον Δρα Νικολαΐδη αλλά κάποιον άλλον και ότι ο Δρ Νικολαΐδης του είπε ότι προτιμούσε να συνεργαστεί με τον Δρα Χριστοδούλου, ο ενάγων απάντησε ότι δεν θυμόταν να έγινε τέτοια συζήτηση μπροστά του. Σε υποβολή ότι εφόσον ο Δρ Νικολαΐδης επιθυμούσε τον Δρα Χριστοδούλου, ο εναγόμενος τον κάλεσε άμεσα στην κλινική του, απάντησε ότι εκτός του ότι τον κάλεσε καθυστερημένα δεν του είπε ότι ήταν επείγον το περιστατικό και τούτο το πληροφορήθηκε η γυναίκα του από τον ίδιο τον Δρα Χριστοδούλου, ο οποίος μετέβη στην κλινική την επόμενη ημέρα. Σε υποβολή ότι εκτός από την άμεση κλήση του Δρος Χριστοδούλου, ο εναγόμενος τον ενημέρωσε για την κατάσταση στην οποία βρισκόταν ο ενάγων, απάντησε ότι δεν γνώριζε κάτι τέτοιο. Όταν του υποδείχθηκε σχετικό πιστοποιητικό του Δρος Νικολαΐδη που αφορούσε την εξέταση που διενήργησε στον ενάγοντα στις 06.09.2011, παρόλο ότι δήλωσε ότι δεν το είχε ξαναδεί εντούτοις αναγνώρισε ότι τον αφορούσε και γι' αυτό τον λόγο αν και δεν είχε αποκαλυφθεί έγινε αποδεκτό από το δικαστήριο και κατατέθηκε ως Τεκμ. 24, η αποδεικτική βαρύτητα του οποίου όπως λέχθηκε, μετά από σχετική ένσταση για την κατάθεση του από πλευράς του ενάγοντος, θα εξεταζόταν στο κατάλληλο στάδιο, ανάλογα με τη μαρτυρία που θα παρουσιαζόταν σε σχέση με αυτό. Σημειώνεται ότι αργότερα, κατά την αντεξέταση του εναγόμενου, δηλώθηκε από την ευπαίδευτη συνήγορο του ενάγοντος ότι γινόταν από πλευράς του αποδεκτό το περιεχόμενο του εν λόγω πιστοποιητικού. Σχολιάζοντας το Τεκμ. 24 ο ενάγων επανέλαβε ότι ο εναγόμενος καθυστέρησε να ειδοποιήσει τον αγγειοχειρουργό, όπως του είπε η σύζυγος του, καθ' ότι δεν του είχε αναφέρει ότι ήταν επείγον περιστατικό αν και κάτι τέτοιο δεν αναγραφόταν σε αυτό το πιστοποιητικό. Ανέφερε ότι ο εναγόμενος είχε πει στον αγγειοχειρουργό ότι με την ένεση που του χορήγησε δεν θα είχε κανένα πρόβλημα και ότι θα πήγαινε την επόμενη για να τον δει, παρόλο ότι εξακολουθούσε να πονάει. Επέμεινε ότι ήταν ο εναγόμενος που ανέφερε στον Δρα Χριστοδούλου ότι με τα φάρμακα που του χορήγησε και την ένεση που του έβαλε δεν θα είχε πρόβλημα και γι' αυτό εκείνος δεν πήγε την ίδια ημέρα να τον δει. Σε υποβολές ότι οι ενέσεις που αγόρασε η γυναίκα του, καθ' υπόδειξη του εναγόμενου, ήταν βιταμίνες, ανέφερε ότι δεν ήξερε τι ήταν και αν αυτές ήταν αντιθρομβωτικές. Αρνήθηκε υποβολή ότι έλεγε ψέματα ότι δήθεν δεν εύρισκαν τον εναγόμενο το απόγευμα της 06.
13. και ανέφερε ότι δεν γνώριζε ότι το σπίτι του εναγόμενου ήταν πάνω από την κλινική με συνεχή την παρουσία του στην κλινική. Αρνήθηκε επίσης υποβολή ότι όσα ανέφερε περί απουσίας του ιατρού ήταν για να δημιουργήσει εντυπώσεις και να εξασφαλίσει αποζημιώσεις. Σε υποβολή ότι ο εναγόμενος περιέγραψε τα συμπτώματα του στον αγγειολόγο Δρα Χριστοδούλου από τηλεφώνου και εκείνος μετά από αυτή την περιγραφή αποφάσισε να πάει την επόμενη ημέρα να τον εξετάσει, ο ενάγων επέμεινε ότι ο εναγόμενος δεν είχε πει στον Δρα Χριστοδούλου ότι ήταν επείγον να τον δει την ίδια ημέρα γι' αυτό και πήγε την επόμενη το πρωί. Και στη συνέχεια σε σχετική ερώτηση ο μάρτυς ανέφερε: «Ε. Ρωτήσατε τον κύριο Χριστοδούλου την επόμενη μέρα που ήρθε το πρωί ¨γιατί δεν ήρθες την προηγούμενη¨; Α. Τι να του πω; Αφού αποφάσισε ότι ήταν να έρτει την άλλη μέρα». Ο ενάγων απέρριψε εισήγηση ότι μετά που τον εξέτασε ο Δρ Χριστοδούλου ήταν η εισήγηση του εναγόμενου για την άμεση εισαγωγή του στο νοσοκομείο με την οποία συμφώνησε και ο Δρ Χριστοδούλου, αναφέροντας ότι ήταν ανάποδα που έγιναν τα πράγματα, δηλαδή το εισηγήθηκε ο Δρ Χριστοδούλου και συμφώνησε ο εναγόμενος. Παραδέχθηκε ότι σε σχέση με την αναφορά του στη Δήλωσή του ότι στο ασθενοφόρο μια ιατρός ανέφερε τη φράση «γιατί δεν τον στείλατε από τα εχθές και τον στείλατε σήμερα και προχώρησε η κατάσταση του» ότι δεν γνώριζε αν ήταν ιατρός ή νοσοκόμα. Διευκρίνισε ακόμα στη συνέχεια ότι ό,τι και να ήταν εκείνη η γυναίκα δεν τον είχε εξετάσει. Ήταν όμως στην παρουσία του εναγόμενου που λέχθηκε η πιο πάνω κουβέντα και στη συνέχεια αρνήθηκε υποβολή ότι δεν έλεγε την αλήθεια γι' αυτό το ζήτημα και ότι η αναφορά του αποσκοπούσε απλώς στη δημιουργία εντυπώσεων εναντίον του εναγόμενου. Ανέφερε ότι ήταν δύο μέρες στην κλινική του εναγόμενου και δεν του βρήκε τίποτε και στη συνέχεια του έκοψαν το πόδι του και για τούτο του επιρρίπτει ευθύνη. Γνώριζε ότι ο θρόμβος δημιουργείται από την κακή λειτουργία του αίματος. Παραδέχτηκε ότι ο εναγόμενος του χορήγησε αντιπηκτική αγωγή αλλά δεν θυμόταν αν ο αγγειολόγος είχε πει πριν ότι ήταν καλυμμένος από τα φάρμακα που του χορηγήθηκαν στην κλινική. Δεν θυμόταν αν ο Δρ Χριστοδούλου του είχε δώσει κάποια ιατρική έκθεση και ούτε θυμόταν αν είχε λεχθεί κάτι για αξονική τομογραφία. Ο ενάγων επέμεινε ότι είχε λιποθυμήσει το απόγευμα πριν πάει στην κλινική του εναγόμενου, κάτι που είχε αναφέρει στον εναγόμενο. Σε σχέση με το Τεκμ. 2, ο ενάγων ανέφερε ότι δεν γνώριζε αν ήταν βιταμίνες και όχι αντιθρομβωτικές ενέσεις που του χορηγήθηκε και δεν γνώριζε αν ήταν μετά από εισήγηση του Δρος Νικολαΐδη που του είχε χορηγηθεί. Αρνήθηκε υποβολή ότι στις 06.09, δηλαδή τη δεύτερη ημέρα που ήταν στην κλινική του εναγόμενου, η κατάστασή του ήταν ασυμπτωματική. Αρνήθηκε υποβολή ότι όσα διαγνώστηκαν στο νοσοκομείο όπου είχε εισαχθεί, μετά την εισήγηση του εναγόμενου και του Δρος Χριστοδούλου, ανεξάρτητα ποιανού ήταν η εισήγηση, δεν είχαν να κάνουν με την ιατρική παρακολούθηση που έτυχε από τον εναγόμενο, και τούτο καθώς, μετά που του έκαναν εξετάσεις ο Δρ Τζιωρτζής και μια άλλη ιατρός στις Α΄ Βοήθειες του νοσοκομείου, της οποίας δεν θυμόταν το όνομα, βρήκαν τα συμπτώματα που ανέγραψαν στα πιστοποιητικά τους. Η ευθύνη που καταλογίζει στον εναγόμενο έγκειται στην καθυστέρηση με την οποία κάλεσε ειδικούς ιατρούς, νευρολόγο και αγγειολόγο, εφόσον ο ίδιος δεν ήταν ειδικός για να τον εξετάσουν. Ανέφερε ότι στο νοσοκομείο του είχαν πει οι γιατροί ότι έπρεπε να τον είχαν μεταφέρει εκεί την προηγούμενη ημέρα παρόλο ότι κάτι τέτοιο δεν κατέγραψαν στα ιατρικά πιστοποιητικά τους. Επέμεινε ότι σήμερα έχει συνεχώς πόνους στο πέλμα και όπως του ανέφερε ο παθολόγος του στο νοσοκομείο είναι «πόνος φάντασμα» και θα πονάει σε όλη του τη ζωή στο πέλμα. Σήμερα πίνει αντιπηκτικά χάπια και κάνει αναλύσεις μια φορά το μήνα. Σε σχέση με τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε, παραδέχθηκε ότι κάποια έξοδα του τα κάλυψε η Α.Η.Κ. Όταν του υποβλήθηκε ότι σήμερα ζει μια φυσιολογική ζωή, διερωτήθηκε πως μπορεί να κάνει φυσιολογική ζωή όταν δεν μπορεί να συντηρεί το περιβόλι του, όταν πρέπει να έχει ειδικό δωμάτιο όταν πηγαίνει ταξίδια, όταν χρησιμοποιεί το Π για βοήθεια, όταν δε ταξιδεύει στο εξωτερικό δεν βρίσκει πάντοτε κατάλληλα δωμάτια για αναπήρους και γι' αυτό οδηγεί αυτόματο αυτοκίνητο. Την αγωγή δεν την καταχώρησε για να διεκδικήσει ψηλές αποζημιώσεις, όπως του υποβλήθηκε, αλλά για να δικαιωθεί που του κόπηκε το πόδι. Σε υποβολή ότι δεν έχασε μεροκάματα και ότι παίρνει πλήρη σύνταξη από την Α.Η.Κ., ανέφερε ότι όταν έπαθε τη θρόμβωση βρισκόταν με άδεια του ιατρού μέχρι το τέλος του 2011 και μετά βγήκε σε σύνταξη γιατί δεν μπορούσε να εκτελεί τα καθήκοντα του. Παραδέχθηκε ότι του καταβλήθηκε ό,τι δικαιούτο από το εφάπαξ του. Η απαίτηση του είναι εναντίον του εναγόμενου και γι' αυτό και δεν στράφηκε με την αγωγή του και εναντίον του νοσηλευτικού προσωπικού της κλινικής αν και δεν τον εξυπηρέτησαν τις δύο μέρες της παραμονής του εκεί. Ισχυρίστηκε ότι λόγω της κατάστασης του, έχει χάσει συνολικά ως μελλοντικές απολαβές το ποσό των €156.000,00 δηλαδή €4.000,00 μηνιαίως επί 13 συνολικά μήνες επί 3 χρόνια. Τέλος, ανέφερε ότι λόγω των πιο πάνω γεγονότων, η οικογένεια του και ειδικότερα η σύζυγος του, που ήταν μαζί του 24 ώρες το εικοσιτετράωρο από την ημέρα που έγινε το περιστατικό, υπέστη ψυχολογική ταραχή, σοκ, αναστάτωση και αγωνία όπως η ίδια θα αναφέρει στο δικαστήριο, ενώ η δική του ζωή άλλαξε εξ' ολοκλήρου. Προς τούτο, αναγκάστηκε να καταβάλει το ποσό των €350,00 για συμβουλευτική ψυχοθεραπεία στην οποία έπρεπε να υποβληθεί η σύζυγος του και προς τούτο κατάθεσε σχετική απόδειξη ως Τεκμ.
14. Επέμεινε επαναλαμβάνοντας ότι από την ταλαιπωρία και την αναστάτωση που πέρασε, άλλαξε εντελώς η ζωή του και η ψυχολογία του αφού με την προσθήκη του τεχνητού ποδιού άλλαξε ο κόσμος του. Τα σχέδια του για το μέλλον, μετά την συνταξιοδότηση του, ήταν να χαίρεται τις δραστηριότητες στις οποίες αναφέρθηκε πιο πάνω τις οποίες αγαπά και οι οποίες τον ξεκουράζουν. Στη συνέχεια δηλώθηκαν ως παραδεκτά γεγονότα το περιεχόμενο των ιατρικών πιστοποιητικών του νοσοκομείου όπως αυτά κατατέθηκαν ως Τεκμ. 4, 5 και
15. Θα συνοψίσω τις αναφορές σε αυτά, παρόλο ότι κάποιες από αυτές έχουν ήδη καταγραφεί πιο πάνω κατά την παράθεση της μαρτυρίας του ενάγοντος: (α) Ο ενάγων εισήχθη στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (Μ.Ε.Θ.) στο Γ.Ν.Λ. με οξεία κοιλία και ισχαιμία του δεξιού κάτω άκρου στις 07.09.2011(Τεκμ.4,5 και 6). (β) Παραπονείτο για έντονο κοιλιακό άλγος συνοδευόμενο από εμετούς που είχε αρχίσει προ τριημέρου καθώς επίσης και για πόνο στο δεξιό κάτω άκρο από 24ώρου (Τεκμ.6). (γ) Αντικειμενικά παρουσίαζε διάχυτη κοιλιακή ευαισθησία με σημεία περιτονίτιδας το δε δεξιό κάτω άκρο του ενάγοντος ήταν ψυχρό, άσφυγμο, κυανικό και επώδυνο (Τεκμ.6). (δ) Του έγιναν αναλύσεις αίματος, καρδιογράφημα και υποβλήθηκε σε ακτινολογικό έλεγχο (απλές ακτινογραφίες θώρακα και αξονική τομογραφία κοιλίας - πυέλου), η οποία ανέδειξε θρόμβωση της δεξιάς κοινής λαγονίου αρτηρίας και πνευμάτωση του λεπτού εντέρου και ασκίτη (Τεκμ. 5 και 6). (ε)Τα ως άνω ευρήματα ήταν ενδεικτικά μεσεντέριου ισχαιμίας για τούτο και υπεβλήθη σε ερευνητική λαπαροτομή κατά την οποία ανευρέθη ισχαιμία - νέκρωση λεπτού εντέρου η οποία αντιμετωπίσθη με εντερεκτομή και εμβελοκτομή (δηλαδή αφαίρεση ευμεγέθους οργανωμένου θρόμβου) από τη δεξιά κοινή λαγόνιο αρτηρία, από αγγειοχειρουργό που κλήθηκε ειδικά για τούτο από το Γ.Ν. Λευκωσίας (Τεκμ. 5 και 6). (στ) Το δεξιό κάτω άκρο του ενάγοντος παρουσίαζε σημεία μη αναστρέψιμης ισχαιμίας (Τεκμ.5). (ζ) Στις 10.09.2011, ο ενάγων υποβλήθηκε σε ακρωτηριασμό του δεξιού κάτω άκρου κάτω από το γόνατο λόγω γάγγραινας και συνδρόμου διαμερίσματος της δεξιάς γαστροκνημίας. Η περαιτέρω πορεία του ασθενή ήταν ομαλή και στις 13.09.2011 διακομίσθηκε στη χειρουργική κλινική (Τεκμ. 5 και 6). (η) Ο ενάγων δεν είχε προηγούμενο ιστορικό θρομβοφιλίας (Τεκμ.4). (θ) Ο ενάγων παρέμεινε στο νοσοκομείο μέχρι τις 26.09.2011 οπότε και εξήλθε με οδηγίες για επανεξέταση του στα εξωτερικά ιατρεία της χειρουργικής κλινικής και στους αιματολόγους (Τεκμ.6). Η μαρτυρία του εναγόμενου: Ο εναγόμενος του οποίου η Γραπτή του Δήλωση κατατέθηκε ως Έγγραφο Β, ανέφερε ότι στις 05.09.2011 και ώρα 21:00 ο ενάγων επισκέφθηκε την κλινική του για εξέταση μετά από περίθαλψη που έλαβε τις προηγούμενες ημέρες στο Γ.Ν.Λ. λόγω κοιλιακού άλγους. Κατά την εισαγωγή του στο Γ.Ν.Λ., όπως επίσης του ανέφερε ο ενάγων, υπεβλήθηκε σε πλήρη κλινικοεργαστηριακό έλεγχο, δηλαδή, αναλύσεις αίματος, ακτινογραφίες κοιλίας και υπερηχογράφημα, χωρίς να ανευρεθούν παθολογικά ευρήματα. Αυτά αναγράφονται και στην ιατρική του βεβαίωση ημερ. 09.11.2011 η οποία σημειώθηκε ως Τεκμ.
16. Ανέφερε ότι κατά την επίσκεψη του ενάγοντος στην κλινική του, του ανέφερε ότι τα συμπτώματα του δεν υποχωρούσαν και αποφάσισε να εγκαταλείψει το Γ.Ν.Λ. και να προσέλθει για περαιτέρω διερεύνηση και θεραπεία στην κλινική του. Είχε πάρει μαζί του τον ιατρικό φάκελο που έλαβε από το Γ.Ν.Λ. Ανέφερε ότι αφού μελέτησε εκτενώς το περιεχόμενο του ιατρικού φακέλου του ενάγοντος και έλαβε το πλήρες ιατρικό του ιστορικό, προχώρησε στη διενέργεια μιας πλήρους κλινικής εξέτασης του. Υπέβαλε δηλαδή τον ενάγοντα σε διάφορες εξετάσεις, όπου διέγνωσε ότι δεν παρουσίαζε ιδιαίτερα οξύ πρόβλημα καθ' ότι η κοιλιά του ήταν μαλακή με ελαφρύ πόνο, χωρίς διάταση, ούτε αντίσταση των τοιχωμάτων, χωρίς αναπηδώσα ευαισθησία και με κανονικούς ήχους του εντέρου. Μετά το πέρας της κλινικής του εξέτασης χορήγησε σ' αυτόν ορό, όπως του είχε χορηγηθεί και στο Γ.Ν.Λ. στο οποίο ευρισκόταν αμέσως πριν την εισαγωγή του στην κλινική του, καθώς επίσης και Rocephin, το οποίο είναι αντιβίωση, ειδικό για μολύνσεις στην κοιλία, και του συνέστησε όπως παραμείνει στην κλινική του για παρακολούθηση. Ανέφερε ότι την επόμενη ημέρα δηλαδή στις 06.09.2011 και γύρω στις 11:00 π.μ. ο ενάγων παραπονέθηκε για ευαισθησία και ελαφρύ πόνο στην περιοχή της πελματιαίας επιφάνειας του δεξιού κάτω άκρου. Στην κλινική εξέταση που τον υπέβαλε δεν ανευρέθηκε ιδιαίτερο σοβαρό πρόβλημα και έτσι παρέμεινε υπό στενή παρακολούθηση. Ταυτόχρονα του έγινε ηλεκτροκαρδιογράφημα χωρίς ιδιαίτερα ευρήματα. Κατάθεσε ως Τεκμ. 26 το σχετικό καρδιογράφημα του ενάγοντος. Μετά του χορήγησε αντιπηκτική ένεση για προληπτικούς λόγους, την λεγόμενη «Clexane», η οποία χορηγείται για αντιμετώπιση πρόληψης δημιουργίας θρόμβων. Κατάθεσε ως Τεκμ. 27 το Δελτίο Φαρμακευτικής Αγωγής του ενάγοντος από 05.09.2011 έως 07.09.2011 που παρέμεινε στην κλινική του. Ανέφερε στη συνέχεια ότι στις 14:00 αφού επανεξέτασε τον ενάγοντα, διαπίστωσε ότι το δεξιό κάτω άκρο του παρουσίαζε ελαφρά υποθερμία και μούδιασμα. Κατόπιν τούτου, κάλεσε άμεσα τον Δρα Νικολαΐδη, ο οποίος είναι νευρολόγος και τον ενημέρωσε για την κατάσταση του ενάγοντος και του ζήτησε όπως μεταβεί αμέσως στην κλινική του για να εξετάσει τον ενάγοντα. Ανέφερε ότι καθ' όλη την διάρκεια της παραμονής του ενάγοντος στην κλινική του τον εξέτασε αρκετές φορές και για όλες τις εξετάσεις που διενήργησε καθώς επίσης και για τα φάρμακα που του χορήγησε, ενημέρωνε, τόσο τον ίδιο, όσο και την οικογένεια του. Επειδή ήταν ο Δρ Νικολαΐδης που παρέπεμψε ευθύς εξ' αρχής τον ενάγοντα στην κλινική του, επιλέγηκε με την σύμφωνη γνώμη και του ενάγοντα και μετέβη στην κλινική του το απόγευμα, γύρω στις 18:
17. Όταν είχε πάει στην κλινική του ο Δρ Νικολαΐδης τον εξέτασαν μαζί, όπου και πάλι δεν παρουσίαζε οξύ πρόβλημα και η κοιλιά του ήταν μαλακή χωρίς σύσπαση και χωρίς αντίσταση, ο σφυγμός της μηριαίας αρτηρίας, της ιγνυακής της οπίσθιας κνημικής και της ραχιαίας αρτηρίας ήταν ψηλαφητές. Με το πέρας της κλινικής εξέτασης του ενάγοντος από τον Δρα Νικολαΐδη και τον ίδιο και μετά από επισήμανση του Δρος Νικολαΐδη, αποφάσισαν ότι ο ενάγων θα έπρεπε να εξεταστεί και από αγγειοχειρουργό για καλύτερη εκτίμηση της κατάστασης του. Επίσης, μετά την εξέταση, ο Δρ Νικολαΐδης εισηγήθηκε όπως χορηγηθούν στον ενάγοντα και κάποιες βιταμίνες, τις οποίες συνταγογράφησε (Τεκμ. 2). Ανέφερε ότι συνέστησε στον Δρα Νικολαΐδη τον αγγειοχειρουργό Δρα Παπά, για να πάει να εξετάσει τον ενάγοντα στην κλινική του. Ωστόσο, ο Δρ Νικολαΐδης του ανέφερε ότι δεν συνεργαζόταν με τον Δρα Παπά αλλά με τον Δρα Χριστοδούλου και ότι ήθελε να καλέσει αυτόν λόγω του ότι τον ήξερε. Έχοντας υπόψιν τα πιο πάνω δεδομένα ενημέρωσε, τόσο στον ενάγοντα, όσο και τη σύζυγο και τα παιδιά του ότι επρόκειτο να καλέσει τον Δρα Χριστοδούλου για να πάει να εξετάσει τον ενάγοντα. Κάλεσε λοιπόν τον Δρα Χριστοδούλου και του εξήγησε περιεκτικά την κλινική εικόνα του ενάγοντος και τον παρακάλεσε όπως έρθει να τον εξετάσει στην κλινική του. Ο Δρ Χριστοδούλου, μετά την ενημέρωση που του έκανε, του ανέφερε τηλεφωνικά όπως χορηγήσει στον ενάγοντα 'Clexane 0.4ml inj', το οποίο του είχε ήδη χορηγήσει. Επιπλέον, ο Δρ Χριστοδούλου, του ανάφερε ότι με τα φάρμακα αυτά, που ήδη είχε χορηγήσει στον ενάγοντα, ήταν καλυμμένος και δεν υπήρχε πρόβλημα και τον διαβεβαίωσε ότι θα πήγαινε αμέσως να τον εξετάσει. Διέψευσε τον ισχυρισμό του ενάγοντος για κάλυψη του ποδιού του με κουβέρτα, χαρακτηρίζοντας τον ως «γελοιότητες». Ισχυρίστηκε ότι στις 21:00 της 06.
18. εξέτασε τον ενάγοντα χωρίς να έχει αλλάξει η κλινική του εικόνα. Ο Δρ Χριστοδούλου επισκέφθηκε την κλινική του την επόμενη ημέρα ήτοι στις 07.09.2011 και ώρα 7:15π.μ, όπου μετά από την αγγειοχειρουργική εξέταση που διενήργησε στον ενάγοντα, διέγνωσε εμβολή στην οπισθοκνημιαία αρτηρία. Κατά την ώρα αυτή, η γενική κατάσταση του ενάγοντος παρουσίαζε επιδείνωση και έτσι κρίθηκε αναγκαία διενέργεια αξονικής τομογραφίας. Εισηγήθηκε ο ίδιος όπως γίνει άμεση εισαγωγή του ενάγοντος στο Γ.Ν.Λ. με σκοπό να διενεργηθεί σε αυτόν η αξονική τομογραφία. Ο Δρ Χριστοδούλου, συμφώνησε μαζί του και αμέσως κάλεσε ασθενοφόρο να έρθει να παραλάβει τον ενάγοντα από την κλινική του και να τον μεταφέρει στο Γ.Ν.Λ., όπου θα μπορούσε να έχει πολύπλευρη υποστήριξη από ιατρούς πολλών ειδικοτήτων. Η μεταφορά του ενάγοντος στο Γ.Ν.Λ. επιτεύχθηκε πολύ σύντομα, κατόπιν διαβούλευσης του με την επί καθήκοντι ιατρό του Τμήματος Α΄ Βοηθειών Δρα Ιωαννίδη. Σε συνέχεια των ανωτέρω, αρνήθηκε και απέρριψε τους ισχυρισμούς του ενάγοντος, ότι δήθεν η ισχαιμία λεπτού εντέρου, η ισχαιμία δεξιού ποδιού και η θρόμβωση δεξιάς κοινής λαγόνιας αρτηρίας, είχαν οποιαδήποτε σχέση με την θεραπεία και τις ιατρικές υπηρεσίες που προσέφερε σε αυτόν και ήταν αποτέλεσμα δικών του ενεργειών ή παραλείψεων. Επιπλέον, ισχυρίστηκε ότι ως γενικός χειρουργός, προσέφερε στον ενάγοντα, τις υπηρεσίες του, με τον καλύτερο, προσεκτικότερο και ενδεδειγμένο τρόπο, μέθοδο και τεχνική, με επαγγελματική επιδεξιότητα και επιμελώς, ασκώντας την κατάλληλη και την καθιερωμένη ιατρική πρακτική (in accordance with proper medical practice), γνώση και πείρα και σύμφωνα με τα ιατρικά θέσμια και την ιατρική επιστήμη. Κατά την αντεξέταση του ο εναγόμενος ανέφερε ότι η κλινική του διαθέτει 15 κλίνες και διέθετε άδεια διανυκτέρευσης ασθενούς σ' αυτή. Σε ερώτηση κατά πόσο η κλινική του διαθέτει εξοπλισμό για αντιμετώπιση περιστατικών όπως αυτό του ενάγοντος, ανέφερε ότι ο ενάγων μετέβη στην κλινική του με πιθανή διάγνωση οξείας χολοκυστίτιδας σαν οξύ χειρουργικό περιστατικό. Η κλινική του διέθετε άρτια εξοπλισμένο χειρουργείο προς αντιμετώπιση τέτοιου περιστατικού και κατάλληλο νοσηλευτικό προσωπικό προς το σκοπό αυτό. Σε ερώτηση αν είχε εξοπλισμό για αντιμετώπιση εμβολής, ανέφερε ότι η διάγνωση της εμβολής είχε γίνει το απόγευμα της 06.
19. και προς το σκοπό αυτό κλήθηκε αγγειοχειρουργός για να αναλάβει περαιτέρω το περιστατικό. Σε ερώτηση γιατί από τις 06.
20. που τέθηκε η υποψία για εμβολή δεν στάλθηκε ο ενάγων αμέσως στο νοσοκομείο, αφού δεν είχε τον εξοπλισμό αντιμετώπισης του περιστατικού; ανέφερε ότι ήταν υπόνοια ότι ενδεχομένως να υπήρχε μια μικρή περιφερειακή εμβολή και προς τούτο ήταν απόφαση του αγγειοχειρουργού να αποφασίσει αν ο άρρωστος θα έμενε στην κλινική ή αν θα πήγαινε οπουδήποτε αλλού. Εξήγησε ότι εμβολή είναι ένας μικρός θρόμβος από κάποια περιοχή να μεταφερθεί σε κάποιο περιφερειακό ή κεντρικό όργανο. Η εμβολή, εξήγησε περαιτέρω, ανάλογα με την έκταση της, έχει τη σοβαρότητα της. Στην προκείμενη περίπτωση ήταν απλή υπόνοια και προς τούτο κλήθηκε αγγειοχειρουργός. Διαφώνησε με υποβολή ότι καθυστερημένα κάλεσε αγγειοχειρουργό, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα όταν ο ενάγων διακομίσθηκε στο νοσοκομείο, να είχε ήδη λιώσει το έντερο του, να ακρωτηριαστεί το πόδι του και να βρίσκεται σε κίνδυνο η ζωή του. Απάντησε ως ακολούθως: «Διαφωνώ. Η εμβολή που έγινε στο έντερο είχε γίνει λίγες ώρες προτού μεταφερθεί στο νοσοκομείο και εξηγούμαι. Αν γίνει εμβολή του εντέρου είναι τόσο ευαίσθητο το έντερο που δεν αντέχει να περάσει όλη η νύχτα μέχρι να γίνει η διάγνωση του. Η εμβολή έγινε, πιστεύω, τις πρωινές ώρες πριν μεταφερθεί στο νοσοκομείο και το άλλο ο άρρωστος μέχρι τις 9 η ώρα το βράδυ που τον εξέτασα δεν είχε καμιά απολύτως συμπτωματολογία από τη κοιλιά του». Και στη συνέχεια σε υποβολή ότι αν όχι στις 05.9 που ο ενάγων εισήχθη στην κλινική του, όφειλε τουλάχιστον στις 06.9 από τη γενική εικόνα του ενάγοντος να υποψιαστεί ότι υπάρχει εμβολή και να την αντιμετωπίσει άμεσα, ο εναγόμενος απάντησε ως εξής: «Όταν μιλούμε για εμβολή μιλούμε για δύο διαφορετικά όργανα, η μια είναι η εμβολή του κλάδου της μεσεντερικής αρτηρίας που προσέβαλε τμήμα λεπτού εντέρου και δεύτερο εμβολή περιφερειακής αρτηρίας δεξιού ποδός. Από βιβλιογραφία να έχει κάποιος εμβολή σε δύο διαφορετικά όργανα από θρόμβο είναι πολύ σπάνιο, πάρα πολύ σπάνιο. Η διάγνωση πιστεύω έγινε σε σωστό χρόνο και σωστά μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο για περαιτέρω έλεγχο όπως CT και αντιμετώπιση του» και στη συνέχεια: «Το έντερο δεν δίνει πολύ χρόνο για να δείξει την εικόνα του. Τώρα στην προκείμενη περίπτωση πιστεύω ότι ένας πολύ μικρός θρόμβος, πολύ μικρό έμβολο είχε επηρεάσει πολύ μικρή περιφερειακή αρτηρία στο κάτω άκρο που δεν έδειχνε σαφή κλινική εικόνα. Σε μεταγενέστερο χρόνο πιστεύω πιο μεγάλος θρόμβος απαγκιστρώθηκε από τον θρόμβο και επηρέασε την αρτηρία του ποδιού κάτω και ένας άλλος θρόμβος κλάδων της μεσεντερικής αρτηρίας» και ακολούθως: «Όντως ο άνθρωπος αυτός από ό,τι έχω δει και από τις σημειώσεις του Νοσοκομείου είχε θρόμβο οργανωμένο. Είναι σημαντικό αυτό. Στην κοινή λαγόνιο σε ένα μεγάλο αγγείο αρτηριακό ο θρόμβος αυτός δεν δημιουργείται από τη μια μέρα στην άλλη. Θέλει χρόνια και οργανωμένος όπως είναι δεν δίνει πόνο, δεν δίνει συμπτωματολογία εκτός αν πολύ μικρά θρομβάκια κάνουν εμβολή και εκεί μπορεί να έχεις πόνο ή οτιδήποτε άλλο, αλλά ο θρόμβος δεν δίνει κλινική εικόνα για να σε κάνει να σκεφτείς την ύπαρξη του». Υποβλήθηκε στον εναγόμενο ότι παρόλο ότι ο ενάγων είχε έντονους πόνους από την πρώτη μέρα που πήγε στην κλινική του όπως και την επόμενη ημέρα, αντί να καλέσει αμέσως αγγειοχειρουργό κάλεσε νευρολόγο και αυτός είχε διαπιστώσει υπολειτουργικότητα των αγγείων όπως καταγράφεται στο Τεκμ.
21. Ο εναγόμενος απάντησε ότι ο ενάγων όταν πήγε στην κλινική του δεν είχε πόνους στην κοιλιά ή οπουδήποτε. Ήταν δε κατά τις 11-12 η ώρα το μεσημέρι (της επόμενης) που εξέφρασε παράπονο ότι είχε μούδιασμα στο πέλμα του δεξιού άκρου. Ανέφερε ότι τον εξέτασε αρκετές φορές χωρίς να διαπιστώσει κάτι συγκεκριμένο. Το απόγευμα στο κάτω άκρο είχε δει ότι υπήρχε μια ελαφριά διαταραχή στη θερμοκρασία και ο λόγος που κάλεσε νευρολόγο ήταν γιατί ο άρρωστος παραπονείτο για μούδιασμα στο πόδι του και όταν αυτός πήγε στην κλινική τον εξέτασαν μαζί. Από την κοιλιά του δεν διαπιστώθηκε κάτι παθολογικό, από το αρτηριακό οι αρτηριακές σφίξεις της μηριαίας αρτηρίας, της ιγνυακής της οπίσθιας κνημιαίας και της ραχιαίας του ποδιού του ήταν ψηλαφητές. Τότε κρίθηκε αναγκαία η εξέταση του από αγγειοχειρουργό. Εξήγησε, όταν του υποβλήθηκε ότι ο ενάγων πήγε στην κλινική του με έντονους πόνους, ότι δεν ήταν τόσο έντονοι έτσι σεβάστηκε την πιθανή διάγνωση που του έγινε στο νοσοκομείο περί χολοκυστίτιδας και υπάρχουν περιπτώσεις αγχολισιακής χολοκυστίτιδας δηλαδή φλεγμονής χοληδόχου κύστης χωρίς να υπάρχουν πέτρες, πράγμα που μπορεί να προκαλέσει πόνο. Ο ίδιος δεν είχε προβεί σε ultra sound εφόσον είχε γίνει την προηγούμενη ημέρα στο νοσοκομείο και δεν θα άλλαζαν τα ευρήματα της χοληδόχου κύστης σε 12-24 ώρες όσον αφορά την ύπαρξη ή μη χολόλιθων. Παρόλες τις εξετάσεις που του έγιναν στο νοσοκομείο, πολλές φορές, εξήγησε, μπορεί να έχει κάποιος αγχολισιακή χολοκυστίτιδα χωρίς παθολογικά ευρήματα και αυτό εξαρτάται και από τη διάρκεια που κάποιος έχει αυτό το πρόβλημα. Παρόλο ότι όταν υποδείχθηκε στον εναγόμενο απόσπασμα από το βιβλίο «Κλινική Διατροφολογία και Διατροφή» του Αντώνιου Ζαμπέλα, Ιατρικές Εκδόσεις Π.Χ. Πασχαλίδη, ανέφερε ότι δεν το είχε υπόψη του, εντούτοις του υποδείχθηκε απόσπασμα από τη σελ. 965 το οποίο στη συνέχεια κατατέθηκε ως Τεκμ. 28, όπου αναφέρονται: «Τα εργαστηριακά ευρήματα από το περιφερικό αίμα είναι η λευκοκυττάρωση με πολυμορφοπυρηνικό τύπο, ενώ η χολερυθρίνη, οι τρανσαμινάσες, η αλκαλική φωσφατάση και η αμυλάση είναι φυσιολογικές ή μέτρια αυξημένες. Η διάγνωση τίθεται με το υπερηχογράφημα το οποίο έχει υψηλή ειδικότητα και ευαισθησία (95%)» ο εναγόμενος ανάφερε ότι δεν μπορούσε να σχολιάσει το απόσπασμα αυτό εφόσον δεν το ξέρει και επανέλαβε ότι εφόσον του είχε γίνει ultra sound στο νοσοκομείο με πιθανή διάγνωση χολοκυστίτιδας χωρίς πέτρες δεν θα βοηθούσε να το επαναλάμβανε την επόμενη ημέρα. Σε υποβολή στη συνέχεια, με αναφορά στο πιστοποιητικό του Δρος Νικολαΐδη (Τεκμ.24), ότι αν είχε διενεργήσει αναλύσεις και υπερηχογράφημα θα φαινόταν ότι ο ενάγων δεν πάσχει από χολοκυστίτιδα, ο εναγόμενος ανέφερε ότι όσον αφορά την υπολειτουργικότητα των αγγείων του κάτω άκρου, ιδίως του δεξιού κάτω άκρου, θα το δεχόταν με το σκεπτικό ότι κάποιος πολύ μικρός θρόμβος να μπήκε στο περιφερειακό αγγείο, αλλά υπολειτουργικότητα των αγγείων δεν μπορούσε να διαπιστωθεί με τα χέρια. Ανέφερε ότι χρειαζόταν ειδική εξέταση και χρειάζονταν πολλά πράγματα να γίνουν. Στη συνέχεια εξήγησε ότι, όπως ήταν το περιστατικό, δεν είχε στοιχεία για ανεπάρκεια, άρα δεν χρειαζόταν να κάμει Doppler σε εκείνες τις απογευματινές ώρες, απλούστατα ήθελε τη γνώμη του ειδικού αγγειοχειρουργού ο οποίος θα τον κατεύθυνε ή θα αναλάμβανε το περιστατικό εξ ιδίων. Το Doppler εξήγησε είναι μηχάνημα το οποίο υπάρχει σε ειδικά κέντρα αγγειοχειρουργικής τα οποία είναι εκπαιδευμένα κατά κύριο λόγο προς αντιμετώπιση τέτοιας κατάστασης. Ο ίδιος ως γενικός χειρουργός πίστευε ότι είχε κάμει όλα τα αναγκαία που μπορούσε προς τον ενάγοντα. Σε υποβολή ότι δεν έκαμε τίποτε σωστό σε σχέση με τη περίθαλψη του ενάγοντος, με αποτέλεσμα να του κόψουν μέρος του εντέρου, το πόδι του να ακρωτηριαστεί και να τεθεί σε κίνδυνο η ζωή του, ανέφερε ότι δεν συμφωνούσε και ότι η κατάληξη του ασθενούς ήταν αποτέλεσμα δευτερογενούς θρομβώσεως που όταν έγινε παραπέμφθηκε στο νοσοκομείο για περαιτέρω αντιμετώπιση. Σε ερώτηση με βάσει τις διαπιστώσεις του Δρος Νικολαΐδη της 06.09 το απόγευμα ότι το κάτω άκρο του ποδιού ήταν χλωμό, μελανό και σχετικά κρύο (Τεκμ.24), τα οποία είναι σημάδια εμβολής, και ότι σε τέτοια περίπτωση θα έπρεπε να τον έστελνε αμέσως στο νοσοκομείο ή σε πολυκλινική όπου υπήρχε το μηχάνημα Doppler, ανέφερε επί λέξη: «Μα γι' αυτό κάλεσα τον αγγειοχειρουργό για να αναλάβει να δει τι θα κάμει». Ο ίδιος είχε υποψιαστεί εμβολή αργά το απόγευμα της 06.
22. και σε υποβολή ότι η παράλειψη του να τον στείλει στο νοσοκομείο ήταν εγκληματική, ανέφερε: «Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που μπορούμε να έχουμε μια μικρή περιφερειακή εμβολή η οποία να μην αφήσει επιπλοκές». Ήταν γι' αυτό που κατά τις 15:00 της 06.09.του είχε χορηγήσει Clexane, το οποίο είναι αντιπηκτικό για προφύλαξη του αρρώστου από τη δημιουργία θρόμβου ή αν υπάρχει θρόμβος να μην επιτρέψει την επέκταση του. Ακολούθως, σε υποβολή ότι υπήρχε εμβολή την οποία δεν είχε διαγνώσει, ανέφερε ότι πιστεύει ότι υπήρχε στη συνέχεια μια πολύ μικρή εμβολή όπως έδειξαν τα πράγματα επισημαίνοντας όμως ότι κλινικά δεν μπορούσε να τη διαγνώσει. Δεν είχε αυξήσει την ποσότητα Clexane ούτε το απόγευμα που είχε υποψιαστεί την εμβολή, καθώς επρόκειτο για μια μικρή εμβολή και αυτό που επιδίωκε ήταν να μην επεκταθεί, επρόκειτο για μια περιφερειακή εμβολή, όπως ανέφερε. Δεν συμφώνησε ότι εκ του αποτελέσματος φαίνεται να ήταν λάθος η διάγνωση του για αυτό, και τούτο καθώς, όπως ανέφερε, η κλινική εικόνα του αρρώστου μέχρι τις 21:00 που τον είχε εξετάσει ξανά δεν είχε αλλάξει καθόλου. Στη συνέχεια η αντεξέταση του εστιάστηκε στην διάγνωση της υποθερμίας του ποδιού και ενώ αρχικά ανέφερε ότι όταν ο Δρ Νικολαΐδης είχε διαγνώσει μια μικρή υποθερμία τέθηκε το ζήτημα εξέτασης του από αγγειοχειρουργό, κάτι που διόρθωσε στη συνέχεια ότι το είχαν διαπιστώσει μαζί, στη συνέχεια της μαρτυρίας του ανέφερε ότι ήταν πριν πάει ο Δρ Νικολαΐδης που είχε διαπιστώσει μια μικρή υποθερμία και γι' αυτό τον παρακολουθούσε και σε ερώτηση γιατί τότε δεν κάλεσε αγγειοχειρουργό και όχι νευρολόγο, απάντησε ότι «Υποθερμία μπορεί να δημιουργηθεί και από άλλες καταστάσεις». Ανέφερε ότι υπήρχε υπόνοια στο μυαλό του αλλά όχι στοιχεία. Υπήρχε, όπως ανέφερε, περιορισμός του τόνου των σφίξεων αλλά επρόκειτο για διαπίστωση που είχε γίνει αμέσως πριν την άφιξη του Δρος Νικολαΐδη, οπότε οι σφίξεις ήταν πιο χαμηλές όταν πλέον ο Δρ Νικολαΐδης βρισκόταν στην κλινική και η εικόνα τους ήταν πιο εμφανής καθώς προηγουμένως υπήρχε μια ελαφρότατη διαταραχή η οποία δεν ήξερε αν ήταν εκεί ή όχι και έτσι θεωρούσε ότι το πόδι ήταν ζωντανό. Εξήγησε ο εναγόμενος στη συνέχεια ότι το καρδιογράφημα είχε γίνει για να εντοπίσει εκτός από μια φυσιολογική καρδιά σε ένα φυσιολογικό σώμα, αν είχε αρρυθμία ή κάτι, δεν είναι καρδιολόγος να κρίνει, απλούστατα ήθελε να σιγουρευτεί αν είχε μαρμαρυγή στον κόλπο για να δει αν ενοχοποιείται για κάτι, πράγμα που δεν είχε. Και στη συνέχεια, όταν του υποδείχθηκε η θέση που υποβλήθηκε στον ενάγοντα ότι το καρδιογράφημα του έγινε για να ελεγχθεί αν μπορούσε να δημιουργηθεί θρόμβος, ανέφερε ότι το καρδιογράφημα γίνεται για πολλούς λόγους, είναι μια πρακτική της κλινικής του για όλους τους ασθενείς. Στην προκείμενη περίπτωση έλεγξε για να δει αν έχει σχέση με οτιδήποτε με παθολογία προς τον άρρωστο. Και σε ερώτηση γιατί δεν του έκανε καρδιογράφημα από την 05.09 που εισήχθη ο ενάγων στην κλινική; ανέφερε ότι καρδιογράφημα δεν γίνεται μόλις μπει ο άρρωστος μέσα, εκτός αν υπάρχουν ειδικοί λόγοι. Ο λόγος που κάλεσε νευρολόγο και όχι αγγειοχειρουργό ήταν διότι υπήρχε μούδιασμα του ποδιού και έτσι ήθελε τη γνώμη νευρολόγου. Σε υποβολή ότι η συμπτωματολογία του ασθενούς που δεν ήταν μόνο μούδιασμα αλλά και πόνοι στο πόδι που ήταν χλωμό και είχε και υποθερμία και οι σφίξεις ήταν μειωμένες, δεν δικαιολογούσε τη κλήτευση μόνο νευρολόγου, ανέφερε ότι πίστευε ότι η νευρολογική εξέταση είχε προτεραιότητα στην περίπτωση. Ανέφερε ότι η κλινική εικόνα του ενάγοντος της 06.
23. ήταν ένα ξεχωριστό κεφάλαιο από την κλινική εικόνα που παρουσιάστηκε προτού φύγει από το νοσοκομείο, ήταν δύο διαφορετικά πράγματα. Το Clexane το είχε χορηγήσει μετά το καρδιογράφημα πριν πάει ο νευρολόγος αλλά μετά που τον είχε καλέσει. Όταν του επισημάνθηκε διαφορά από όσα ισχυρίστηκε στις παρ. 8 και 9 της Γραπτής του Δήλωσης, ανέφερε ότι από ό,τι θυμόταν το Clexane του είχε χορηγηθεί γύρω στις 15:00 για προληπτικούς λόγους. Σε υποβολή ότι θα έπρεπε από εκείνη την ώρα ο ασθενής να στελνόταν στο νοσοκομείο, οπότε θα αποφευγόταν η επιδείνωση της κατάστασης του, ανέφερε ότι δεν υπήρχε κλινική εικόνα προς αυτή την κατεύθυνση και δεν υπάρχει Πρωτόκολλο που να λέει ότι όποιος ασθενής μπαίνει στην κλινική πάει για CT ή καλείται αγγειοχειρουργός. Έκρινε ότι έπρεπε να καλέσει νευροχειρουργό όπως και έκανε. Ο εναγόμενος αρνήθηκε ότι είχε πει στις νοσοκόμες ότι ο λόγος που ήταν παγωμένο το πόδι του ενάγοντος ήταν το air condition. Ανέφερε ότι από τις 14:00 της 06.
24. μέχρι που πήγε ο Δρ Νικολαΐδης στις 18:45 εξέταζε τον ενάγοντα κάθε 1-2 ώρες βλέποντας την εικόνα του και ψηλαφώντας την κοιλιά και τα πόδια του. Δεν ήλεγχε αν είχε εμβολή. Ανέφερε ότι ακόμα και μετά την κοινή εξέταση του ενάγοντος με τον Δρα Νικολαΐδη, η δόση του Clexane παρέμεινε προληπτική και όχι θεραπευτική. Η κλήση του αγγειοχειρουργού και πάλι έγινε προληπτικά. Όταν του υποδείχθηκε διάσταση όσων είπε αμέσως πιο πάνω με όσα αναφέρονται στο πιστοποιητικό του Δρος Νικολαΐδη, ο οποίος διαπίστωσε υπολειτουργικότητα των αγγείων και έτσι θεώρησε ότι ήταν επείγων να κληθεί ο αγγειοχειρουργός, ανέφερε ότι μέχρι εκείνη τη φάση δεν είχε διαπιστώσει κάτι τέτοιο καθώς δεν είχαν φανεί στοιχεία και ότι παρακολουθούσε την πορεία του ασθενούς. Η υπολειτουργικότητα των αγγείων ανέφερε, δεν φαίνεται με το μάτι αλλά ως μια χρόνια κατάσταση χρήζει πλήρους εργαστηριακής εξέτασης η οποία γίνεται από ειδικό. Στη συνέχεια ανέφερε ότι αν υπάρχει ένας μικρός θρόμβος σε πολύ -πολύ μικρό περιφερειακό αγγείο ούτε και το CT μπορεί να το εντοπίσει. Χρειάζεται από ένα μέγεθος και πάνω το CT να πιάσει την εικόνα. Σε ερώτηση που ακολούθησε για το πόσα εκατοστά θρόμβος μπορεί να φανεί από το CT, ανέφερε ότι δεν είναι ειδικός στην ακτινογραφία ούτε στο CT ούτε στο MRI, είναι απλά ένας χειρουργός. Εξήγησε ότι η πιο πάνω γνώση του προέρχεται από συζητήσεις σε συνέδρια αλλά δεν μπορεί να απαντήσει πόσα ακριβώς μιλίμετρα γιατί δεν είναι ειδικός. Ανέφερε ότι δεν έστειλε τον ενάγοντα πίσω στο νοσοκομείο εξαρχής καθώς δεν είχε στοιχεία για να το έκανε. Σε υποβολή ότι δεν είχε τις γνώσεις και τον εξοπλισμό να αντιμετωπίσει την κατάσταση του ενάγοντος και παρόλα αυτά τον κρατούσε στην κλινική του, ανέφερε ότι δεν μίλησε για εμβολή άρα διερωτήθηκε τι διάγνωση θα έκαμνε. Ανέφερε ότι στην προκείμενη περίπτωση το περιστατικό ήθελε στενή παρακολούθηση. Αρνήθηκε υποβολή ότι ο νευρολόγος του είχε αναφέρει ότι ο ενάγων είχε πάθει εμβολή και χρειαζόταν άμεση εξέταση από αγγειοχειρουργό. Όταν κάλεσε τον αγγειοχειρουργό και του εξήγησε την κατάσταση του ασθενούς δεν θεώρησε ότι υπήρχε κάτι το επείγον. Του είχε αναφέρει όμως την υπόνοια του για εμβολή και άρα ήταν ένα μήνυμα για ένα αγγειοχειρουργό να δράσει ανάλογα, ο οποίος όμως πήγε το πρωινό της επόμενης ημέρας και περί ώρα 07:
25. Διαφώνησε με υποβολή ότι δεν είχε εξηγήσει στον αγγειοχειρουργό την κατάσταση του ενάγοντος και γι' αυτό δεν έσπευσε από το βράδυ, αλλά επισκέφθηκε τον ασθενή την επόμενη το πρωί, τουναντίον ανέφερε ότι είχε ζητήσει από αυτόν να πάει όσο πιο γρήγορα μπορούσε για να δει τον άρρωστο. Ανέφερε ότι δεν επαναπαύτηκε ως προς την εξέταση του ενάγοντος από αγγειοχειρουργό αλλά όταν τον εξέτασε το βράδυ στις 21:00 και έβλεπε την κατάσταση του σταθερή, λόγω του ότι η οικογένεια του ανησυχούσε και δικαιολογημένα, όπως ανέφερε, τους είχε δώσει το τηλέφωνο του αγγειοχειρουργού μέσω της νοσοκόμας για να τον καλέσουν οι ίδιοι. Όταν του υποβλήθηκε ότι ήταν δική του ευθύνη, εξήγησε ότι επειδή ο αγγειοχειρουργός ήταν δική τους επιλογή και μετά που είχε μιλήσει ξανά μαζί του άφησε το ζήτημα να το χειριστούν οι ίδιοι προσδοκώντας καλύτερο αποτέλεσμα. Η πορεία του αρρώστου, ανέφερε, είχε αλλάξει τις πρωινές ώρες και γι' αυτό ειδοποίησε το νοσοκομείο να στείλει ασθενοφόρο το συντομότερο. Γι' αυτό μίλησε με την ιατρό των Α΄ Βοηθειών για να του δώσουν προτεραιότητα όταν θα πήγαινε στο νοσοκομείο. Επέμεινε ότι στις 21:00 της 06.
26. όταν είχε εξετάσει τον ενάγοντα, το πόδι του είχε σφίξεις και τις ψηλαφούσε και ότι ο αγγειοχειρουργός θεωρούσε ότι ήταν καλυμμένος με τη χορήγηση Clexane στον ασθενή και αυτό είναι που εννοεί με όσα καταγράφει στη παρ. 14 της Γραπτής του Δήλωσης (Έγγραφο Β). Επέμεινε όπως και στη Γραπτή του Δήλωση ότι προσέφερε ό,τι καλύτερο και προσεκτικότερο και με ενδεδειγμένο τρόπο, μέθοδο και τεχνική και επαγγελματική δεξιότητα και με επιμέλεια την κατάλληλη ιατρική πρακτική κατά την αντιμετώπιση του ενάγοντος. Επέμεινε ότι είχε την επιστημονική επάρκεια και επαγγελματική πείρα που άρχισε από το 1971 στην Αγγλία για να αντιμετωπίσει ένα περιστατικό σαν αυτό του ενάγοντος. ΟΙ ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι είχαν την καλοσύνη να προσκομίσουν γραπτές τις αγορεύσεις τους με τη συνήγορο του ενάγοντος να απαντά προφορικά σε κάποια σημεία της αγόρευσης της πλευράς του εναγόμενου. Τις έχω μελετήσει και παρακολουθήσει με προσοχή. Πέραν της ανάλυσης της μαρτυρίας στην οποία προέβησαν, παραθέτοντας και εκτενή αποσπάσματα της όπου έκριναν αναγκαίο, έκαναν εκτενή αναφορά και στη νομική πτυχή της υπόθεσης όπως και στα επί μέρους θέματα που προέκυψαν κατά την παράθεση της μαρτυρίας που άπτονται του αποδεικτικού δικαίου, τα οποία επίσης έλαβα υπόψιν μου. Θα πρέπει να πω ότι μου στάθηκαν πολύ υποβοηθητικές οι αγορεύσεις τους για να αντιληφθώ τόσο τις θέσεις τους για όλα τα επίδικα θέματα και για να οδηγηθώ στα δικά μου συμπεράσματα, για τούτο και εκφράζω και εδώ τις ευχαριστίες μου. Θα γίνει αναφορά στις θέσεις και εισηγήσεις τους, στο βαθμό που θα κριθεί αναγκαίο κατά την ανάλυση που θα ακολουθήσει των διαφόρων επί μέρους πτυχών της υπόθεσης. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΣΕ ΣΥΣΧΤΙΣΜΟ ΜΕ ΤΗ ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ: Σύμφωνα με τη νομολογία είναι υποχρέωση του ενάγοντος ή του διάδικου που φέρει το βάρος της απόδειξης να προσκομίσει αξιόπιστη μαρτυρία η οποία να συνάδει με την δικογραφία για να μπορέσει να αποτελέσει η μαρτυρία αυτή έρεισμα για ευρήματα εκ μέρους του δικαστηρίου. Η πιο πάνω προσέγγιση αντανακλάται μεταξύ άλλων στην υπόθεση Kades v. Nicolaou & Another,