MIDDLEMARCH SECURITIES ν. SIA CREAM FINANCE CYPRUS LTD κ.α., Αρ. Αλλοδαπής Αίτησης: 26/2019, 26/6/2020

(1)Δημήτρη Παπαδημητρίου, διευθυντή των εναγόντων,

(2)της Ορκωτού Μεταφράστριας Γαλάτειας Γεωργίου και

(3)της Χάρις Σταύρου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί στην παρούσα τους Αιτητές. Όσα από τα ζητήματα ενδιαφέρουν την παρούσα θα σχολιαστούν στη συνέχεια στο κατάλληλο μέρος της απόφασης μου. Η αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.38, Δ.39, θθ.1,2,3,4,5,6,7,8,9,10,11,12,13,14,15,16,17,18,19,20, και 21, Δ.48 θθ.1, 2, 3, 4, 4

(1), 4

(2),5,6,7,8 και 9, Δ.64, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, στο Άρθρο 8 του περί Όρκων Νόμου, Κεφ. 18, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, Άρθρο 30

(2)στη Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Κύπρου και του Κοινοδικαίου, στους Ευρωπαϊκούς Κανονισμούς, στις Διεθνείς Συνθήκες, στους κανόνες φυσικής δικαιοσύνης καθώς επίσης στις συμφυείς εξουσίες και τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Οι καθ' ων η αίτηση, πέραν της επισήμανσης του γεγονότος ότι επιδιώκεται η ταυτόχρονη καταχώρηση δύο συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων στα πλαίσια μιας μονομερούς αίτησης, εισηγούνται ότι επιχειρείται ανεπίτρεπτα η εισαγωγή νομικών θεμάτων και για εκ των υστέρων προσπάθεια πλήρους και αληθινής αποκάλυψης και για επανάληψη ισχυρισμών. Προβάλλονται συγκεκριμένα ως λόγοι ένστασης ότι: (α) η Αιτήτρια δεν έχει καταδείξει καλό λόγο για να της δοθεί άδεια καταχώρησης των προτεινόμενων συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων, (β) επιχειρείται η εισαγωγή νομικών θεμάτων ή θεμάτων άσχετων με τα επίδικα ζητήματα, επανάληψη ισχυρισμών, προσπάθεια δικαιολόγησης και/ή διόρθωσης ουσιώδους μη αποκάλυψης από μέρους της στα πλαίσια της αρχικής αίτησης και προσπάθεια κάλυψης και/ή διόρθωσης κενών και/ή ουσιωδών παραλείψεων στην υπόθεση της και ενώ αυτά δεν βρίσκονταν ενώπιον του Δικαστηρίου κατά την μονομερή εξέταση της αίτησης, (γ) η αίτηση προωθείται καταχρηστικά εφόσον συνιστά τακτική καθυστέρησης που αποσκοπεί στην παράταση των μονομερώς εκδοθέντων διαταγμάτων. Η ένσταση υποστηρίζεται με ένορκη δήλωση την οποία υπογράφει η δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί στην παρούσα τους Καθ' ων η Αίτηση κα Άντρια Κουλουμή. Εξηγεί την ιδιότητα υπό την οποία ορκίζεται, την εξουσιοδότηση της από τους Καθ' ων η Αίτηση να προβεί στην ένορκη δήλωση και τη γνώση των γεγονότων της υπόθεσης. Υποστηρίζει τους λόγους ένστασης, τους οποίους υιοθετεί και επαναλαμβάνει παραθέτοντας λεπτομέρειες από τους εκατέρωθεν ισχυρισμούς και οι οποίες δικαιολογούν κατά την άποψη της την απόρριψη της αίτησης. Μια σύντομη περιγραφή των γεγονότων της υπόθεσης κρίνω ότι θα ήταν χρήσιμη για κατανόηση της ανάλυσης που θα ακολουθήσει. Είναι γεγονός ότι προς υποστήριξη της αίτησης καταχωρήθηκε όγκος εγγράφων. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση και τα σχετικά έγγραφα που κατατέθηκαν ως τεκμήρια η Αιτήτρια παρέχει συμβουλευτικές υπηρεσίες και είναι αδειοδοτημένη από το Securities & Exchange Commission (SEC). Οι Καθ' ων η Αίτηση αρ.3 και 4 για λογαριασμό του Ομίλου Cream Finance που εδρεύει στην Κύπρο και έχει θυγατρικές σε διάφορες χώρες, ζήτησαν όπως τους βοηθήσει στην εξεύρεση στρατηγικού επενδυτή. Προς επίτευξη του ως άνω σκοπού υπογράφηκε συμφωνία μεταξύ της Αιτήτριας και κυπριακής εταιρείας η οποία περιείχε ρήτρα διαιτησίας. Ενώ η Αιτήτρια σύστησε επιτυχώς στρατηγικό επενδυτή, όταν ολοκληρώθηκε η συναλλαγή οι Καθ' ων η Αίτηση αρνήθηκαν να πληρώσουν το συμφωνημένο ποσό καθώς και να της παραχωρήσουν μετοχές, ως η συμφωνία. Η διαφορά που προέκυψε παραπέμφθηκε σε διαιτησία στην οποία οι Καθ' ων η Αίτηση αρ.3 και 4 εμφανίστηκαν και έδωσαν μαρτυρία. Με την έκδοση της Μερικής Διαιτητικής Απόφασης αλλά πριν την έκδοση της Τελικής Διαιτητικής Απόφασης, η Αιτήτρια συμβουλεύτηκε Κύπριους δικηγόρους αναφορικά με την εγγραφή και εκτέλεσή της Διαιτητικής Απόφασης. Σύμφωνα με την Αιτήτρια σε αυτό το στάδιο αποκαλύφθηκε ότι η συμβαλλόμενη εταιρεία στη συμφωνία ουδέποτε συστάθηκε ως κυπριακή εταιρεία αλλά ότι υπήρχε άλλη εταιρεία με παρόμοιο όνομα. Η Αιτήτρια υπέβαλε αίτημα για επανάνοιγμα της Διαιτησίας. Η Καθ' ης η Αίτηση αρ.2 κλήθηκε να εμφανιστεί στη Διαιτησία. Κατά την ακροαματική διαδικασία την 15.10.2019 οι Καθ' ων η Αίτηση αρ.3 και 4 και για λογαριασμό της θυγατρικής τους εταιρείας στη Λετονία έδωσαν μαρτυρία και έθεσαν ενώπιον του Διαιτητικού Δικαστηρίου όλα τα έγγραφα τα οποία παρουσιάζουν ως τεκμήρια στην Ένστασή τους οι Καθ' ων η Αίτηση. Το Διαιτητικό Δικαστήριο στην απόφαση του κατέληξε σε ευρήματα. Κρίνεται σκόπιμο η παράθεση αυτούσιας της σχετικής παραγράφου με υπογράμμιση των σχετικών επισημάνσεων: «The Panel finds that the above is sufficient to establish that, at a minimum, Cream Finance and its counsel were reckless - and possibly intentional - in their failure to identify the correct party to the FAA and whose interests they represent in this arbitration. As a result of this misleading conduct, as we understand from the unrebutted evidence of Claimant, is that the PFA is not capable of enforcement against Cream Finance Holding Ltd, the entity that all parties agree was the true party to the FAA. Though not material to the Panel's conclusion, the Panel considers it relevant that these facts -in conjunction with the fact that Respondent did not comply with the FPA within 30 days of its issuance as required or since—would be sufficient to pierce the corporate veil of SIA Cream Finance and thereby hold Cream Finance Holding Ltd liable for the PFA». ΟΙ ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών προχώρησαν με τις αγορεύσεις τους και έτσι η ακροαματική διαδικασία της αίτησης έχει ως βάση τους εκατέρωθεν ισχυρισμούς που προβλήθηκαν στις ένορκες δηλώσεις και στα επισυναπτόμενα σε αυτές τεκμήρια. Τις έχω μελετήσει με προσοχή όπως μεταξύ άλλων και τη νομολογία και αυθεντίες στις οποίες με έχουν παραπέμψει από τις οποίες αναδύονται οι αρχές που εφαρμόζονται όταν το Δικαστήριο καλείται να αποφανθεί επί τέτοιου αιτήματος και τις λαμβάνω υπόψη, όπου κριθεί αναγκαίο στη συνέχεια θα γίνει ειδική αναφορά σε αυτές. Η ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ ΚΑΙ ΥΠΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ ΣΕ ΑΥΤΗ: Η Δ.48

(2)των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών στην οποία βασίζεται η αίτηση προνοεί τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο, ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρούμενης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39». Η χρήση του πληθυντικού «ενόρκων δηλώσεων» στην ως άνω Διαταγή, καθιστά το σχόλιο των Καθ' ων η Αίτηση για την επιδιωκόμενη καταχώρηση δύο ενόρκων δηλώσεων από την Αιτήτρια αχρείαστο. Ανάλογα με τις περιστάσεις και τις ανάγκες της συγκεκριμένης υπόθεσης δεν αποκλείεται η καταχώρηση μιας ή και περισσότερων συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η αναγκαιότητα δε καταχώρησης πέραν της μιας κρίνεται ανάλογα με το περιεχόμενο της. Στην υπόθεση Iacovou Brothers (Constructions) Ltd v. Fashionwise Ltd,

(2000)Α.Δ.Δ. 1377 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Είναι ορθό ότι σε περιπτώσεις αιτήσεων που οι ισχυρισμοί του αιτητή αμφισβητούνται ο αιτητής θα πρέπει να προσκομίσει προφορική μαρτυρία για να αποσείσει το σχετικό βάρος που έχει για την απόδειξη των ισχυρισμών του. (ίδε Krashias Shoe Factory Ltd ν. Adidas Sportschuhfabriken Adi Dassier K.G. [1989] 1(E) A.A.Δ. 750 και Louis Vuitton v. Dermosak Ltd and Orphanidou [1992] 1 Α.Α.Δ. 1453). Ο αιτητής μπορεί να αποσείσει το σχετικό βάρος της απόδειξης είτε με την παράθεση της δικής του μαρτυρίας είτε με την αποκάλυψη στοιχείων που προκύπτουν από την αντεξέταση στην οποία υποβάλλει τα πρόσωπα τα οποία έχουν προβεί σε ένορκες δηλώσεις εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση. Επισημαίνουμε ότι με την πρόσφατη τροποποίηση του Κανονισμού 4 της Διαταγής 48 (Ίδε ο περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικός) (Αρ. 3) Διαδικαστικός Κανονισμός του 1999) η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται με βάση τα γεγονότα που περιέχονται στις ένορκες δηλώσεις με δυνατότητα αντεξέτασης». Στην υπόθεση A. Messios & Sons Ltd κ.ά. ν. Λεωνίδα (Aρ. 1),

(2010)1 ΑΑΔ 195 η οποία αφορούσε αίτηση που υποβλήθηκε ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου για άδεια καταχώρησης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων προς υποστήριξη αίτησης επαναφοράς έφεσης, η οποία απορρίφθηκε λόγω μη προώθησής της, λέχθηκαν τα ακόλουθα ως προς τον τρόπο άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου: «..Θεωρούμε ότι η διακριτική ευχέρεια που παρέχεται στο δικαστήριο από τις σχετικές δικονομικές πρόνοιες, είναι ορθό και δίκαιο να ασκηθεί, στην προκείμενη περίπτωση υπέρ των εφεσειόντων-αιτητών. Κατά την εκτίμησή μας τα στοιχεία που επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του δικαστηρίου, οι εφεσείοντες-αιτητές, με τις δύο ένορκες δηλώσεις για τις οποίες ζητούν την άδεια του δικαστηρίου να καταχωρήσουν, είναι στοιχεία που σχετίζονται με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που πρόβαλε ο εφεσίβλητος-καθ' ου η αίτηση στην αρχική του ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης στην αίτηση επαναφοράς της έφεσης. Δεν πρόκειται, κατά την κρίση μας, για ανεπίτρεπτη μαρτυρία ούτε για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών των εφεσειόντων, αλλά για διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που είναι επιθυμητό να επιτραπεί στους εφεσείοντες-αιτητές να προβάλουν, ώστε το δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων». Ένα αίτημα για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης θα πρέπει να εξετάζεται σε συνάρτηση και με το είδος της αίτησης στην ένορκη δήλωση της οποίας επιχειρείται να καταχωρηθεί η συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Στην απόφαση της ημερ. 5.11.2002 στην αγωγή με αρ.2596/02, Ε. Δ. Λεμεσού μεταξύ Σωτήρη Πίττα v. Ανδρέα Νεοκλέους κ.α ημερ.5.11.2002 η κα Έφη Παπαδοπούλου, Π (όπως ήταν τότε) στο σκεπτικό της συνοψίζει την ουσία της αίτησης. Ανέφερε συγκεκριμένα τα ακόλουθα: «Εκείνο που θα πρέπει να εξετάζεται είναι τι ακριβώς με την αιτούμενη καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης επιδιώκεται. Εάν επιδιώκεται τροποποίηση ή αλλοίωση των γεγονότων που θεμελιώνουν την αίτηση ή συμπλήρωση ηθελημένου κενού, τότε σίγουρα αυτό δεν πρέπει να επιτραπεί, όπως δεν πρέπει όταν ήταν σε γνώση του Αιτητή και απεκρύβησαν. Εάν όμως είναι σε απάντηση ισχυρισμών τους οποίους ο Αιτητής δεν μπορούσε να προβλέψει και οι οποίοι χρήζουν απάντησης που δεν μπορεί να δοθεί με προφορική μαρτυρία, τότε σίγουρα ο καλός λόγος ο οποίος προβλέπεται στη Δ.48

(2)υπάρχει». Η κατάδειξη «καλού λόγου» είναι το κριτήριο το οποίο θέτει η Δ.48 Θ.4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας για να ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Ο «καλός λόγος» είναι συνυφασμένος με την σημασία που έχει η προτεινόμενη επιπρόσθετη και/ή συμπληρωματική μαρτυρία για την εκδίκαση μιας αίτησης με την ευχέρεια παρουσίασης της μαρτυρίας αυτής δια των αρχικών ενόρκων δηλώσεων καθώς και με την ανάγκη αντίκρουσης της μαρτυρίας του αντιδίκου. Η κατάδειξη «καλού λόγου» είναι το μοναδικό κριτήριο το οποίο θέτει η Διάταξη 48

(2). Επομένως, αυτό που πρέπει να εξεταστεί από το Δικαστήριο είναι κατά πόσο θα ασκήσει τη διακριτική ευχέρεια που του παρέχεται, νοουμένου ότι προβάλλεται «καλός λόγος» για αυτό. Το βάρος είναι στους ώμους του αιτητή να καταδείξει κάθε φορά την ύπαρξη τέτοιου λόγου. Για να μπορέσει λοιπόν το Δικαστήριο να αξιολογήσει και να κρίνει κατά πόσο στοιχειοθετείται ένας τέτοιος λόγος θα πρέπει ο αιτητής να θέτει ενώπιον του και να εξειδικεύει τα απαραίτητα για τον σκοπό αυτό στοιχεία ή γεγονότα. Όσον αφορά την έννοια της φράσης «καλός λόγος», αυτή δεν καθορίζεται στη σχετική διάταξη. Λαμβάνοντας όμως υπόψιν το σκοπό της Δ.48 Κ.4

(2), αυτή θα πρέπει να ερμηνεύεται σε συνάρτηση με το γενικότερο δικαίωμα κάθε διαδίκου να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου όλο το αναγκαίο υλικό πριν την ακρόαση της αίτησης. Στα πλαίσια αυτά θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψιν το είδος της ενδιάμεσης αίτησης, η φύση των θεραπειών που αυτή επιδιώκει, τα ιδιαίτερα περιστατικά της υπόθεσης, η σημασία που έχει η επιπρόσθετη μαρτυρία για την εκδίκαση της αίτησης αλλά και η ανάγκη αντίκρουσης, απάντησης ή αμφισβήτησης θεμάτων τα οποία εγείρονται στην ένσταση ή στη μαρτυρία του αντιδίκου. Στην απόφαση ημερομηνίας 13.07.2012 στην Αγωγή υπ' αριθμό 1375/11 του Ε.Δ. Αμμοχώστου Marfin Popular Bank Public Co Ltd v. 1. Nathan Lucas Walton κ.ά. της κας Λένας Δημητριάδου A.E.Δ. (όπως ήταν τότε) αναφέρει τα ακόλουθα επί του θέματος: «Στόχος της καταχώρισης συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων είναι η ολοκληρωμένη παρουσίαση είτε της Αίτησης, είτε της Ένστασης ώστε αυτή να οδηγηθεί σε ακρόαση στη βάση της ολοκληρωμένης εικόνας της διαφοράς. Και, βεβαίως σκοπός της Δ.48, Θ. 4 είναι η παρουσίαση ενώπιον του Δικαστηρίου όλων εκείνων των γεγονότων που είναι αναγκαία για να υποστηριχθεί η εκατέρωθεν θέση των διαδίκων. [.] Ο 'καλός λόγος' είναι συνυφασμένος με τη σημασία που έχει η προτεινόμενη επιπρόσθετη και/ή συμπληρωματική μαρτυρία για την εκδίκαση μιας Αίτησης με την ευχέρεια παρουσίασης της μαρτυρίας αυτής διά των αρχικών ενόρκων δηλώσεων καθώς και με την ανάγκη αντίκρουσης μαρτυρίας του αντιδίκου. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για παραχώρηση άδειας για συμπληρωματική ένορκη δήλωση ασκείται με βάση γεγονότα τα οποία τίθενται ενώπιον του. Σημαντικός παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη για τους σκοπούς διαμόρφωσης της κρίσης του Δικαστηρίου είναι η φύση και οι ανάγκες της διαδικασίας την οποία η συμπληρωματική ένορκη δήλωση επιδιώκει να εξυπηρετήσει». Φυσικά τα πιο πάνω πρέπει να λαμβάνονται υπόψη υπό το φως του κανόνα καθολικής εφαρμογής ότι δεν επιτρέπεται η επανόρθωση παράλειψης πρωθύστερα έτσι ώστε να μεταβληθεί η εικόνα που έχει δοθεί πρωταρχικά στο Δικαστήριο (βλ. Louis Vuitton v. Δερμοσάκ Λτδ κ.α.

(1992)1 (β) ΑΑΔ 1453). Στην Αίτηση για έκδοση Certiorari Αρ. 29/2008 αναφορικά με την Αίτηση του Φιλόκυπρου Ματθαίου κ.ά.

(2008)1 (Α) Α.Α.Δ. 510) αποφασίστηκε ότι: «Είναι φανερό από τα πιο πάνω ότι το κατά πόσο θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μια αίτηση ενδιάμεσης φύσεως εμπίπτει σαφώς στη διακριτική ευχέρεια του πρωτόδικου δικαστηρίου». Στην απόφαση της ημερ. 26.09.2016 η αδελφή δικαστής κα Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ., στην υπόθεση Ανδρέας Αβρααμίδης ν. Δανάη Κυνηγοπούλου Νικολάου, Αγωγή Αριθ. 1345/2015 Ε.Δ. Λευκωσίας έχει λεχθεί ότι νέα γεγονότα μπορούν να θεμελιώσουν καλό λόγο, σκεπτικό το οποίο με βρίσκει σύμφωνο και υιοθετείται για τους σκοπούς της παρούσας . Συγκεκριμένα ανέφερε: «Παράγοντες που μπορεί να θεμελιώσουν καλό λόγο είναι ενδεικτικά η αναγκαιότητα αντίκρουσης μαρτυρίας του αντιδίκου ή η αναφορά σε νέα γεγονότα που προκύπτουν από ένορκες δηλώσεις που καταχωρήθηκαν από τους αντιδίκους». Επομένως η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης θα πρέπει να αποσκοπεί στο να απαντηθούν αμφισβητούμενα γεγονότα τα οποία τέθηκαν μέσω ενόρκων δηλώσεων ή να απαντηθεί θέση του αντιδίκου η οποία δεν ήταν πιθανό να προβλεφθεί. Ερχόμενος τώρα στα γεγονότα της υπόθεσης αυτής, η Αιτήτρια υποστηρίζει ότι οι Καθ' ων η Αίτηση επιδεικνύουν την ίδια παραπλανητική συμπεριφορά, η οποία αποδοκιμάστηκε από το Διαιτητικό Δικαστήριο, με σκοπό να παραπλανήσουν και το Κυπριακό Δικαστήριο. Συνεπώς προκύπτει η ανάγκη προώθησης της υπό κρίση αίτησης. Προς τούτο παραπέμπει στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση με την οποία, υποστηρίζει ότι επιχειρείται η δημιουργία εντυπώσεων στο Δικαστήριο ότι υπάρχουν έγγραφα, επιστολές, ερωτηματολόγιο, μηνύματα μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, τιμολόγια τα οποία η Αιτήτρια ηθελημένα δεν συμπεριέλαβε στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση της. Στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει τη ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση 2 - 4, γίνεται αναφορά και προβάλλονται κάποιοι ισχυρισμοί αναφορικά με τη ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση για Ενδιάμεσα Διατάγματα. Όμως το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει την Ένσταση τους μόνο στα πλαίσια των λόγων ένστασης που προβάλλονται στην παρούσα αίτηση (βλ. YUKOS κ.α. v. HALEBAY,

(2013)1 ΑΑΔ 569). Τέτοιος λόγος δεν προβάλλεται στην ένστασή τους, ούτε και βέβαια αφορά την υπό κρίση Αίτηση. Για τούτο, κατά την άποψη μου, οι ισχυρισμοί τους δεν έχουν έρεισμα στην υπόθεση και απορρίπτονται στην ολότητά τους. Η Αιτήτρια υποστηρίζει ότι στην πραγματικότητα όλα τα έγγραφα/ τεκμήρια τα οποία επισυνάπτονται στην ένορκη δήλωση της κας Ζαντήρα είχαν παρουσιαστεί ενώπιον του Διαιτητικού Δικαστηρίου και καταχωρίστηκαν και ήταν τα τεκμήρια που θεωρήθηκαν και λήφθηκαν υπ' όψιν κατά την ακρόαση της Διαιτησίας. Σχετικές δε προς τούτο αναφορές γίνονται στην παράγραφο 20

(4)-20

(9)της ένορκης δήλωσης Παπαδημητρίου που στηρίζει την Αίτηση. Το Διαιτητικό Δικαστήριο έχοντας αναγνώσει όλα τα τεκμήρια ενώπιον του, αυτά δηλαδή που οι Καθ' ων η Αίτηση προβάλλουν στην ένστασή τους, κατέληξε στην έκδοση υπέρ της Αιτήτριας της Μερικής Διαιτητικής Απόφασης και στην άρση του εταιρικού πέπλου των Καθ' ων η Αίτηση για τους λόγους που εξηγεί. Ο ενόρκως δηλών κ. Παπαδημητρίου εξηγεί στην παράγραφο 20

(7)της Ε/Δ που υποστηρίζει την Αίτηση ότι ο λόγος που δεν είχαν τεθεί αυτά τα έγγραφα ενώπιον του Δικαστηρίου είναι γιατί αυτά έτυχαν εξέτασης και αξιολόγησης από το αρμόδιο Διαιτητικό Δικαστήριο που εξέταζε την ουσία της αίτησης και απορρίφθηκαν από το Διαιτητικό Δικαστήριο κατά την εξέταση της ένστασης στην αίτηση για επανάνοιγμα της Διαιτησίας. Έτσι η Αιτήτρια δεν θα μπορούσε να προβλέψει ή να φανταστεί ότι οι Καθ' ων η Αίτηση θα πρόβαλλαν αυτούς τους ισχυρισμούς ενόψει μάλιστα του γεγονότος ότι είχαν τεθεί, κριθεί και αξιολογηθεί από το Διαιτητικό Δικαστήριο. Και σύμφωνα με τα γεγονότα, η υπό κρίση Αίτηση δεν αποσκοπεί στη συμπλήρωση ηθελημένου κενού το οποίο ήταν στην γνώση του Αιτητή και το απέκρυψε. Ακριβώς το αντίθετο. Έχω διεξέλθει όσα επιχειρείται να εισαχθούν ως μαρτυρία με τις συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις και δεν με βρίσκει σύμφωνο ο σχετικός λόγος ένστασης. Με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση υπό του κ. Παπαδημητρίου (Τεκμ. Α) της ένορκης δήλωσης με την οποία υποστηρίζεται η υπό κρίση αίτηση, επιθυμεί όπως απαντήσει σε σχετικούς ισχυρισμούς της κας Ζαντήρα και ειδικότερα ότι δήθεν η Αιτήτρια δεν προσήλθε με καθαρά χέρια καθώς δεν συμπεριέλαβε τα διάφορα γεγονότα και αποδεικτικά στοιχεία τα οποία ήταν σχετικά, εξηγώντας γιατί δεν τα συμπεριέλαβε στην αίτηση. Όλοι δε οι ισχυρισμοί που καταγράφονται στην ένορκη δήλωση του προς υποστήριξη της αίτησης (παρ.17) και προβάλλονται στην ένορκη δήλωση της κας Ζαντήρα υποστηρίζει ότι είναι ψευδείς σε γεγονότα και ανακριβείς σε σχέση με το δίκαιο και προς τούτο δίδει τις δικές του εξηγήσεις για κάθε πτυχή αυτών των ισχυρισμών. Η δε προτεινόμενη ένορκη δήλωση εκ μέρους της κας Σταύρου (Τεκμ. Β) της ένορκης δήλωσης της ίδιας με την οποία υποστηρίζεται η υπό κρίση αίτηση, αποσκοπεί ακριβώς στο να εξηγήσει ότι οι ένορκες δηλώσεις που επισυνάπτονται στην αίτηση δεν είναι παράτυπες όπως το θέτει η πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση με τον λόγο ένστασης 1 υποστηριζόμενο από την παρ. 8 της ένορκης δήλωσης Ζαντήρα. Πρόκειται για επεξήγηση του τρόπου που επιμαρτυρείται ένας όρκος υπό των κυπριακών προξενικών αρχών για να είναι έγκυρος ενώπιον των κυπριακών δικαστηρίων. Ούτε και συνιστά αλλαγή ή διόρθωση ή τροποποίηση ή επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών ή μη επιτρεπτή μαρτυρία. Η προώθηση της παρούσας αίτησης κρίνω ότι δεν γίνεται κακόπιστα για τους λόγους που ισχυρίζονται οι καθ' ων η αίτηση στην ένστασή τους. Και αυτό φαίνεται και από τη συμπεριφορά της Αιτήτριας η οποία συμμορφώθηκε με τα χρονοδιαγράμματα που έθεσε το δικαστήριο, ούτε και διέκρινα προσπάθεια εκ μέρους της να καθυστερήσει την εκδίκαση της αίτησης αυτής. H διαδικασία οργάνωσης της αίτησης και λήψης των ενόρκων δηλώσεων και της μετάφρασής τους από τα αγγλικά στα ελληνικά μέσω ορκωτού μεταφραστή και αποστολή από τη Νέα Υόρκη στην Κύπρο σε διάστημα λιγότερο από ένα μήνα δεν μπορεί παρά να δικαιολογεί το χρόνο που διέρρευσε. Περαιτέρω, σύμφωνα με τη πορεία της αίτησης αυτή καταχωρίστηκε στις 4.03.2020 μετά από άδεια του Δικαστηρίου ακριβώς για τους ρηθέντες λόγους και ορίστηκε στις 6.03.2020 και η Αιτήτρια δήλωνε ότι ήταν έτοιμη για την ακρόαση, η οποία όμως είναι γεγονός ότι αναβλήθηκε λόγω των ιδιαίτερων συνθηκών ενόψει των μέτρων αντιμετώπισης της πανδημίας του κορωνοϊού. Εξετάζοντας επομένως όσα η Αιτήτρια προσπαθεί να εισαγάγει ως μαρτυρία στην αίτηση της, κρίνω ότι θεμελιώνουν «καλό λόγο» στην έννοια που η νομολογία έχει προσδώσει σε αυτόν τον όρο ούτως ώστε να δυνηθεί να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια. Αυτό είναι έκδηλο ανατρέχοντας στο περιεχόμενο της προτιθέμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης των Παπαδημητρίου και Σταύρου. Πρόκειται ακριβώς, όπως αντιλαμβάνομαι το ζήτημα, για μαρτυρία η οποία είναι αναγκαία ώστε το Δικαστήριο να έχει την όλη και πλήρη εικόνα ενώπιόν του. Σχετική είναι η υπόθεση A. Messios & Sons Ltd κ.ά. v. Λεωνίδα (αρ,1),

(2010)(1 Α) Α.Α.Δ. σελ.195 όπου το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι: «Δεν πρόκειται, κατά την κρίση μας, για ανεπίτρεπτη μαρτυρία ούτε για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών των εφεσειόντων, αλλά για διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που είναι επιθυμητό να επιτραπεί στους εφεσείοντες-αιτητές να προβάλουν, ώστε το δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων». Και τούτο καθώς με την ένσταση τους οι Καθ' ων η Αίτηση παρουσιάζουν μια διαφορετική εικόνα η οποία απέχει από τα γεγονότα της υπόθεσης όπως προκύπτουν από αντικειμενική εξέταση του έγγραφου υλικού που τέθηκε ενώπιον μου και από τις δύο πλευρές, ότι δηλαδή όλα αυτά τα οποία παρουσιάζουν ως τεκμήρια στην ένστασή τους είχαν ήδη τεθεί, εξετασθεί και αντεξετασθεί και αξιολογηθεί από το Διαιτητικό Δικαστήριο. Όσον αφορά την ένορκη δήλωση Σταύρου είναι φανερό ότι αποσκοπεί στην παροχή διευκρινίσεων ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων. Τα οποιαδήποτε νομικά ή άλλα ζητήματα, θα αξιολογηθούν από το Δικαστήριο κατά την ακρόαση της αίτησης για το ενδιάμεσο διάταγμα. Υπενθυμίζεται ότι το ίδιο το διάταγμα εκδόθηκε προς υποβοήθηση της διαιτησίας. Αυτό είναι δηλωμένο και στην πρώτη παράγραφο του ίδιου του προσωρινού διατάγματος. Προχωρώ στην εξέταση των λόγων ένστασης και ειδικότερα σε σχέση ακριβώς με τα έγγραφα τα οποία επισυνάφθηκαν ως τεκμήρια στην ένστασή τους. ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΛΟΓΩΝ ΕΝΣΤΑΣΗΣ: 1ος και 2ος Λόγος Ένστασης - Καλός Λόγος - Επανάληψη θέσεων Εξετάζοντας όσα επιθυμούν οι Αιτητές να εισαγάγουν με τις προτιθέμενες ένορκες δηλώσεις, διαπιστώνω ότι αυτά δεν συνιστούν επανάληψη θέσεων που προβλήθηκαν στο παρελθόν, ούτε και προσπαθούν οι Αιτητές να βελτιώσουν ή να αλλάξουν κατά το δοκούν τις προηγούμενες θέσεις τους. Αυτές καταπιάνονται με γεγονότα που χρήζουν πράγματι απάντησης και διευκρίνησης. Επιζητείται ουσιαστικά με τις συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις των Παπαδημητρίου και Σταύρου να δοθεί πλήρης, ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων τα οποία κατά τους Αιτητές το Δικαστήριο θα πρέπει να έχει ενώπιόν του για να εξετάσει τα επίδικα θέματα στην αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος. Καθίστανται δε αναγκαία ενόψει ακριβώς της μαρτυρίας εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση στην ένορκη δήλωση της κας Ζαντήρας. 3ος Λόγος Ένστασης - Δυνατότητα καταχώρησης Συμπληρωματικής ΕΔ όταν έχουν ήδη εκδοθεί μονομερώς ενδιάμεσα διατάγματα: Σε σχέση με τη δυνατότητα αυτή σχετική είναι η υπόθεση Stavros Georgiou & Son (Scrap Metals) Ltd v. Του πλοίου LIPA

(2000)1(Γ) ΑΑΔ 1976 στην οποία αναφέρεται ότι: «Ο κανόνας, καθολικής εφαρμογής, είναι ότι δεν επιτρέπεται η επανόρθωση παράλειψης πρωθύστερα έτσι ώστε να μεταβληθεί ή αλλοιωθεί η εικόνα που δόθηκε πρωταρχικά στο δικαστήριο». Είναι γεγονός ότι τα γεγονότα, ως αυτά αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση για ενδιάμεσα διατάγματα δεν μπορούν να αλλάξουν, ούτε και διακρίνω ότι επιχειρείται κάτι τέτοιο από τους Αιτητές με την παρούσα αίτηση τους. Αυτά όμως δεν οδηγούν σε άρνηση του δικαιώματος απάντησης σε κατ' ισχυρισμό αναληθείς και παραπλανητικούς ισχυρισμούς των Καθ' ων η Αίτηση στην ένσταση τους στο στάδιο της αναθεώρησης μονομερώς εκδοθέντων διαταγμάτων. Για τούτο εξάλλου παρέχεται η δικονομική δυνατότητα. Καταλήγω για τον συγκεκριμένο λόγο ένστασης ότι δεν έχει έρεισμα εν προκειμένω και ως εκ τούτου απορρίπτεται εφόσον καμία επανάληψη θέσης και καμία αλλαγή ή τροποποίηση αρχικής θέσης των Αιτητών επιζητείται. Οι κατ' ισχυρισμό παραπλανητικοί ισχυρισμοί των Καθ' ων η Αίτηση οποίων γίνεται επίκληση, θα πρέπει να επιτραπεί όπως απαντηθούν. 4ος Λόγος Ένστασης - Κατάχρηση - Παράτασης ισχύος Μονομερώς εκδοθέντων Διαταγμάτων Προβάλλεται ότι οι Αιτητές καθυστέρησαν στην καταχώρηση της αίτησης και ότι με τις προτιθέμενες ένορκες δηλώσεις θα εισαχθεί ανεπίτρεπτη μαρτυρία ή μαρτυρία που συνιστά επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών. Δεν διαπιστώνονται οι πιο πάνω αιτιάσεις. Από την άλλη είναι Συνταγματικό δικαίωμα των Αιτητών να απαντήσουν στους ισχυρισμούς των Καθ' ων η Αίτηση οι οποίοι δεν μπορούσαν να είχαν προβλεφθεί στο στάδιο της καταχώρησης της μονομερούς αίτησης τους. Σε αντίθετη περίπτωση, κρίνω ότι θα κινδυνεύουν να μείνουν αναντίλεκτοι οι κατ' ισχυρισμό των Αιτητών παραπλανητικοί και αναληθείς ισχυρισμοί των Καθ' ων η Αίτηση. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Στη βάση όσων πιο πάνω προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω καταλήγω όπως ασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια υπέρ της έγκρισης της αίτησης και παροχής άδειας για καταχώρηση των συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων όπως επιζητείται με την αίτηση καθώς όσα περιλαμβάνονται σ' αυτές κρίνεται ότι συνιστούν καλό λόγο στην έννοια που προσέδωσε η νομολογία μας σε αυτόν τον όρο και δεν προκαλείται οποιαδήποτε ζημιά στην άλλη πλευρά. Επομένως με την έγκριση της κρίνω ότι θα εξυπηρετηθούν τα καλώς νοούμενα συμφέροντα της Δικαιοσύνης. Εκδίδονται επομένως διατάγματα ως τα αιτητικά Α και Β της αίτησης. ΤΑ ΕΞΟΔΑ: Επιδικάζονται έξοδα υπέρ των Αιτητών και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας της Αίτησης οπότε και θα είναι πληρωτέα. (Υπ.) ............ Χρ. Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο