Άσπρου κ.α. ν. Νεοπτολέμου κ.α., Αρ. Aγωγής: 1183 / 2014, 1923/14, 20/1/2020

(1)και

(2)υπό την ιδιότητα τους ως διαχειριστές της περιουσίας της XXXXX Μιχαήλ-Άσπρου, τέως από το Μαρί, στην υπ' αριθμό XX/12 Αίτηση Διαχείρισης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας)

1. XXXXX Άσπρου, από το Μαρί
2. XXXXX Άσπρου, από το Μαρί
3. XXXXX Άσπρου, από το Μαρί Εναγόντων -και- XXXXX Νεοπτόλεμος, άλλως XXXXX Neoptolemos, από την Λάρνακα Εναγομένου Αίτηση ημερομηνίας 5.9.2019 για συνένωση των αγωγών με τους πιο πάνω αριθμούς και τίτλους Ημερομηνία: 20 Ιανουαρίου
4. Εμφανίσεις: Για Εναγόμενη 2-αιτήτρια στην αγωγή 1183/14: Η κα Κυριάκου για Λ. ΠΑΠΑΦΙΛΙΠΠΟΥ & ΣΙΑ ΔΕΠΕ. Για ενάγοντα στην Αγωγή 1183/14: Η κα Πετουφά για ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΕΤΟΥΦΑΣ & ΣΙΑ και για ΚΩΣΤΑΣ Π. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ ΔΕΠΕ. Για Εναγόμενο 1 στην Αγωγή 1923/14: Η κα Πάτσαλου για ΧΡΙΣΤΟΣ ΠΟΥΤΖΙΟΥΡΗΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΔΕΠΕ Για Ενάγοντες στην Αγωγή 1923/14: Ο κ. Σκορδής για ΚΟΥΣΙΟΣ, ΚΟΡΦΙΩΤΗΣ, ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΔΕΠΕ. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (EX-TEMPORE) Με την υπό κρίση Αίτηση επιζητείται η συνένωση των αγωγών με τους πιο πάνω αριθμούς και τίτλους. Η Αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.14 θ.2-5 και Δ.48 θ.1, 2

(1), 2

(2)και

(9)και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της XXXXX Τσιανίδου, ευρισκομένης στην υπηρεσία της εναγομένης 2 στην αγωγή 1183/2014, δεόντως εξουσιοδοτημένης. Όπως η ομνύουσα αναφέρει, τόσο η αγωγή 1183/14 όσο και η αγωγή 1923/14, αφορούν το ίδιο ατύχημα και στις δύο υποθέσεις εναγόμενος είναι το ίδιο πρόσωπο, ο XXXXX Νεοπτολέμου. Είναι η θέση της πως και στις δύο αγωγές εγείρονται κοινά ζητήματα νόμου και γεγονότων και πως με την συνένωση τους θα εξυπηρετηθεί το καλώς νοούμενο συμφέρον της ορθής απονομής της δικαιοσύνης, θα περισωθεί πολύτιμος δικαστικός χρόνος και θα αποφευχθεί η πολλαπλότητα της διαδικασίας, καθότι το Δικαστήριο θα αποφασίσει μόνο μια φορά το θέμα της ευθύνης και για τις δύο υποθέσεις. Ο ενάγοντας στην αγωγή 1183/14 δεν έφερε Ένσταση στην Αίτηση. Όπως και οι ενάγοντες στην αγωγή 1923/

1. Και οι δύο εκπροσωπούνται από διαφορετικούς δικηγόρους. Ένσταση έχει καταχωρίσει ο εναγόμενος στην αγωγή 1923/14, XXXXX Νεοπτολέμου. Σημειωτέον πως το Κλητήριο Ένταλμα στην αγωγή 1183/2014 δεν του επεδόθη και τούτο έχει εκπνεύσει. Προβάλλει ως Λόγους Ένστασης πως: (α) η αίτηση είναι αβάσιμη και/ή παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή καταχωρήθηκε κατά παράβαση των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και της πρακτικής του Δικαστηρίου. (β) η αγωγή 1183/14 έχει απορριφθεί εναντίον του από το 2015 λόγω μη επίδοσης της στον ίδιο, του Κλητηρίου Εντάλματος και η ισχύς του Κλητηρίου Εντάλματος εξέπνευσε. (γ) στις δύο αγωγές εγείρονται «πολλά και σοβαρά» επίδικα θέματα τα οποία στηρίζονται σε διαφορετικές βάσεις αγωγής. (δ) δεν καταδεικνύονται σοβαροί λόγοι που να δικαιολογούν την παροχή της αιτούμενης θεραπείας. Η Ένσταση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του XXXXX Πουτζιουρή, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον εναγόμενο XXXXX Νεοπτολέμου στην αγωγή 1923/2014, ο οποίος επαναλαμβάνει ουσιαστικά τους Λόγους Ένστασης και επιχειρηματολογεί υπέρ της απόρριψης της Αίτησης. Η Διαταγή 14, Καν. 2 επί της οποίας στηρίζεται η Αίτηση έχει ως ακολούθως: «Ο 14 r.
2. When two or more actions are pending in the same Court, whether by the same or different plaintiffs against the same or different defendants, and the claims of such actions involve a common question of law or fact of such importance in proportion to the rest of the matters involved in such actions as to render it desirable that the actions should be consolidated, the Court or a Judge may order that they be consolidated.» Και σε μετάφραση: «Όταν δύο ή περισσότερες αγωγές εκκρεμούν στο ίδιο Δικαστήριο είτε από τον ίδιο ή από διαφορετικούς ενάγοντες εναντίον του ιδίου ή διαφορετικών εναγομένων, και οι αξιώσεις σε αυτές τις αγωγές περιέχουν κοινό ζήτημα νόμου ή πραγματικού γεγονότος τέτοιας σημασίας σε σχέση με τα υπόλοιπα επίδικα ζητήματα που εγείρονται στις αγωγές αυτές, έτσι που να καθίσταται επιθυμητό όπως οι αγωγές συνενωθούν, το Δικαστήριο ή ο Δικαστής δύναται να διατάξει την συνένωση τους.» Είναι νομολογιακά καθιερωμένο ότι το θέμα άπτεται της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, η άσκηση της οποίας εξαρτάται από τα ιδιαίτερα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Εφαρμοστέο κριτήριο είναι η εξυπηρέτηση των συμφερόντων των διαδίκων, με περιορισμό των εξόδων και επιτάχυνση της απονομής της δικαιοσύνης [Βλ. Georgios Hadjiathanasiou v. Loizos Parperides and Others

(1975)1 C.L.R. 401 και Healey and Others v. A. Waddington & Others

(1954)1 All E.R. 861, MEDCON CONSTRUCTION LIMITED v. ΧΡ. ΜΑΡΝΕΡΟΣ ΚΑΙ ΣΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ

(1997)1 Α.Α.Δ. 546]. Το ουσιώδες κριτήριο για την συνένωση αγωγών είναι η ύπαρξη κοινού πραγματικού ή νομικού ζητήματος όπως αυτά διαπιστώνονται αποκλειστικά από την Έκθεση Απαίτησης των αγωγών, και ανεξάρτητα από το περιεχόμενο των Υπερασπίσεων [Βλ. SAMATAS ENTERPRISES LTD v. Γεώργιου Σταύρου

(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1876]. Γενικά εκδίδεται διάταγμα συνένωσης όπου προκύπτει όφελος από την συνεκδίκαση [Μακρίδης ν. Μιχαηλίδου

(1990)1 Α.Α.Δ. 416]. Η πολυπλοκότητα των ζητημάτων που εγείρονται από τις έγγραφες προτάσεις, είναι παράγοντας που συνηγορεί υπό τις περιστάσεις υπέρ της συνένωσης των αγωγών παρά στην απόρριψη του αιτήματος. Ενώ το ζήτημα του προσδιορισμού του διαδίκου ο οποίος έχει το δικαίωμα να αρχίσει πρώτος κατά την ακροαματική διαδικασία, και αυτό σε συνάρτηση με το νομικό βάρος απόδειξης (legal burden of proof) που φέρουν οι διάδικοι ανάλογα και σε σχέση με τους ισχυρισμούς που αντιστοίχως προβάλλουν στα δικόγραφα, θα πρέπει να θεωρείται ως δευτερεύον και δεν θα πρέπει να αποτελεί λόγο για απόρριψη του αιτήματος για συνένωση. Το εν λόγω ζήτημα ως καθαρά διαδικαστικό, μπορεί χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία να ρυθμιστεί προ της έναρξης της ακροαματικής διαδικασίας [ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΝΑΠΤΥΞΕΩΣ ΛΤΔ v. APAK AGRO INDUSTRIES κ.α.

(1999)1(Γ) Α.Α.Δ.1721]. Στην προαναφερόμενη υπόθεση (ΑPAK) λέχθηκαν περαιτέρω τα εξής: «Διάταγμα συνένωσης Αγωγής εκδίδεται στις περιπτώσεις όπου αναμένεται ότι θα προκύψει όφελος από τη συνεκδίκαση. Η έκδοση διατάγματος συνένωσης αγωγών προς εκδίκαση ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας εξαρτάται από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Το Δικαστήριο ενασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια εξετάζει κατά πόσο η συνεκδίκαση των αγωγών θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των διαδίκων και την καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Η αποφυγή πολλαπλότητας των διαδικασιών, ο περιορισμός των εξόδων καθώς και η οικονομία του δικαστικού χρόνου είναι παράγοντες που προσμετρούν στην κρίση του Δικαστηρίου επί του θέματος. Βλ. Ηadjiathanasiou v. Parperides and others

(1975)1 C.L.R. και Ηealey and others v. A. Waddington and Sons Ltd and others

(1954)1 All E.R.861.» Στην τελευταία υπόθεση Ηadjiathanassiou v. Parperides (ανωτέρω) λέχθηκε πως κατάλληλος χρόνος για την υποβολή αίτησης για συνένωση αγωγών είναι το στάδιο της Αίτησης για Οδηγίες που συνήθως υποβάλλεται μετά την συμπλήρωση των εγγράφων προτάσεων. Στην προκειμένη περίπτωση θεωρώ πως η Αίτηση θα πρέπει να εγκριθεί και τούτο για τους εξής λόγους: (α) και οι δύο αγωγές έχουν κοινά πραγματικά γεγονότα και νομικά ζητήματα. Αφορούν το ίδιο τροχαίο ατύχημα που επεσυνέβη στις 13.8.2011 στην οδό Λαπήθου (περιοχή Καμάρες) στη Λάρνακα, με εμπλεκόμενους τους XXXXX και XXXXX Άσπρου και τον XXXXX Νεοπτολέμου. Οι δύο πρώτοι ήσαν πεζοί και παρασύρθησαν από το όχημα XXXXXCEO που οδηγείτο από τον δεύτερο. Η XXXXX Άσπρου απεβίωσε. Οι διαχειριστές της περιουσίας της, καθώς και ο XXXXX Άσπρου, επιρρίπτουν ευθύνη για την πρόκληση του ατυχήματος στον XXXXX Νεοπτολέμου. Το θέμα της ευθύνης είναι κοινό και στις δύο αγωγές. (β) η συνεκδίκαση των δύο αγωγών θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα όλων των διαδίκων, θα περιορίσει τα έξοδα και θα εξοικονομηθεί δικαστικός χρόνος. (γ) δεν υπάρχει καθυστέρηση στην καταχώριση της αίτησης, παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας. Η θέση του κ. Πουτζιουρή, συνηγόρου του XXXXX Νεοπτολέμου, πως δημιουργεί «πρόβλημα» στην αγωγή 1183/14, το γεγονός πως αυτή δεν επεδόθη εν τέλει στον πελάτη του (το Κλητήριο Ένταλμα εξέπνευσε χωρίς να ληφθούν μέτρα για την ανανέωση του) δεν με βρίσκει σύμφωνη. Ο XXXXX Νεοπτολέμου έχει καταχωρήσει Εμφάνιση στην αγωγή 1923/14 και εκπροσωπείται από δικηγόρο. Δεν θεωρώ επίσης κώλυμα, το γεγονός πως οι ενάγοντες στις αγωγές εκπροσωπούνται από διαφορετικούς συνηγόρους. Δια ταύτα η Αίτηση εγκρίνεται. Εκδίδεται Διάταγμα Συνένωσης της αγωγής 1183/14 με την αγωγή 1923/14. Οδηγός θα είναι η αγωγή 1183/14 η οποία έχει καταχωρηθεί ενωρίτερον της 1923/14. Τα έξοδα της αίτησης όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της ακροαματικής διαδικασίας και στις δύο αγωγές, επιδικάζονται εναντίον του καθ' ου η αίτηση 1 στην αγωγή 1923/14 και υπέρ των εναγόντων και στις δύο αγωγές καθώς και υπέρ του εναγομένου 2 στην αγωγή 1183/14. (Υπ.).............. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο