← Κύπρος

ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. ΡΩΤΗ - ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ, Αρ. Αγωγής: 1028 / 2012, 31/1/2020

ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. ΡΩΤΗ - ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ, Αρ. Αγωγής: 1028 / 2012, 31/1/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2020:A7 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1028 / 2012 Μεταξύ: ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΤΔ Εναγόντων -και-

  1. XXXXX ΧΑΜΠΗ
  2. XXXXX ΡΩΤΗ Εναγομένων -και- Επί τοις αφορώσι τον Περί Παρεμποδίσεως Δόλιων Μεταβιβάσεων Νόμον Κεφ. 62 και των άρθρων 91(Α)-(Δ) του Κεφ. 6 -και- Επί τοις αφορώσι την αίτησιν της ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Αιτητές -και-
  3. XXXXX ΡΩΤΗ - ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ
  4. XXXXX ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ
  5. XXXXX ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ Καθ' ων η Αίτηση Αίτηση ημερομηνίας 26/03/2019 για τροποποίηση Λόγων Ένστασης. Ημερομηνία: 31 Ιανουαρίου,
  6. Εμφανίσεις: Για εναγόμενους-αιτητές: Η κα Λάμπρου για ΑΝΔΡΕΑΣ Θ. ΜΑΘΗΚΟΛΩΝΗΣ (για ν'ακούσει απόφαση ο κ. Χατζηκωνσταντής) Για ενάγοντες-καθ'ων η αίτηση: Ο κ. Νεοφυτίδης για ΑΝΔΡΕΟΥ, ΧΑΤΖΗΧΡΙΣΤΟΦΗΣ ΔΕΠΕ (για ν'ακούσει απόφαση η κα Χρυσάφη) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 17.5.2012 εκδόθηκε απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγόμενων 1 και 2 (δεν εμφανίστηκαν στην αγωγή παρόλο που το Κλητήριο Ένταλμα τους επιδόθηκε δεόντως), ευθυνομένων αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως (ο εναγόμενος 1 ενάγεται ως πρωτοφειλέτης ενώ η εναγόμενη 2 ως εγγυήτρια των υποχρεώσεων του) για το ποσό των CHF148.251,05 Ελβετικών Φράγκων ή το ισάξιο τούτου σε Ευρώ, ως υπόλοιπο δανείου, πλέον τόκου προς 10,0150 % ετησίως επί ποσού CHF145.617,89 από 5.3.2012, κεφαλαιοποιημένου του τόκου την 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου εκάστου έτους, πλέον €1.385= έξοδα και Φ.Π.Α. Περαιτέρω εκδόθηκε Διάταγμα εκποίησης των ενυπόθηκων ακινήτων της εναγόμενης 2 (το υπ' αρ. εγγραφής 0/XXXX, Φ/Σχ. 50/411 0V0Ι, επί του τεμαχίου αρ. XXX, στο χωριό Κίτι και το υπ' αρ. εγγραφής B92, Φ/Σχ. 1/38 W1, τεμάχιο XX, στο χωριό Τερσεφάνου, αμφότερα στην επαρχία Λάρνακος) τα οποία βαρύνοντο με τις υποθήκες ΥXXXX/2007 και ΥXXXX/2007 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακος. Στις 27.6.2017 καταχωρήθηκε εκ μέρους των εναγόντων, αίτηση (στην συνέχεια η «κυρίως Αίτηση») με την οποία αιτούνται: (I) την ακύρωση της μεταβίβασης ακινήτων (άλλων από τα ενυπόθηκα) από την εναγόμενη 2, XXXXX Ρωτή, προς τις θυγατέρες της XXXXX και XXXXX Χαραλάμπους (καθ' ων η αίτηση 2 και 3), η οποία έγινε στις 7.1.2011 δυνάμει δωρεάς. (II) την επανεγγραφή των ακινήτων απ' ονόματι της εναγόμενης 2 (III) όπως ταυτόχρονα με την επανεγγραφή των ακινήτων επ' ονόματι της εναγόμενης 2, εγγραφεί στα ακίνητα ως επιβάρυνση (MEMO), η δικαστική απόφαση που εξασφαλίστηκε στα πλαίσια της παρούσας αγωγής. (IV) όπως διαταχθεί η φυλάκιση των καθ' ων η αίτηση 1, 2 και
  7. Οι ενάγοντες-αιτητές υποστηρίζουν πως οι μεταβιβάσεις έγιναν δόλια και με πρόθεση να εμποδιστούν ή και να καθυστερήσουν στην εκτέλεση της απόφασης που εξασφάλισαν προς όφελός τους. Αποδίδουν στην εναγόμενη 2 κακοπιστία η οποία, κατά τους ίδιους, καταδεικνύεται από το γεγονός πως προ της καταχώρησης της αγωγής στις 27.3.2012, προηγήθηκε στις 23.10.2010, ο τερματισμός της λειτουργίας του λογαριασμού του δανείου. Η εναγόμενη 2, προσθέτουν, προέβη στην μεταβίβαση των ακινήτων στις 7.1.2011, ενώ γνώριζε από την λήψη της επιστολής ημερομηνίας 23.12.2010, ότι η λειτουργία του λογαριασμού του δανείου τερματίστηκε και ότι θα ακολουθούσαν δικαστικά μέτρα εναντίον της. Η εναγόμενη 2 και οι XXXXX και XXXXX Χαραλάμπους (καθ' ων η αίτηση 1, 2 και 3) καταχώρισαν στις 29.1.2018 Ένσταση στην κυρίως Αίτηση, υποστηρίζοντας πως αυτή είναι ουσιαστικά και δικονομικά αβάσιμη και αστήρικτη. Στην Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Ένσταση, η εναγόμενη 2 αρνείται ότι ενήργησε κακόπιστα. Όπως αναφέρει «ουδεμία επιστολή τερματισμού επιδόθηκε σε μένα ή έλαβα καθ' οιονδήποτε τρόπο προ της καταχώρησης της αγωγής, ως οι ενάγοντες ισχυρίζονται, ούτε και γνώριζα ότι θα επακολουθούσε τέτοια αγωγή». Διατείνεται πως οι θυγατέρες της ούτε γνώριζαν αλλά ούτε και μπορούσαν να γνωρίζουν κατά τον ουσιώδη χρόνο, τις οποιεσδήποτε υποχρεώσεις του πρώην συζύγου της (εναγόμενου 1). Με την υπό κρίση Αίτηση επιζητείται όπως οι Λόγοι Ένστασης στην κυρίως Αίτηση διερευνηθούν, ώστε να περιληφθούν σ' αυτούς ισχυρισμοί σε σχέση με τις αιτούμενες θεραπείες, την ακολουθητέα διαδικασία, το νομικό καθεστώς των εναγόντων-αιτητών (κατά πόσον ήσαν εξ' αποφάσεως πιστωτές κατά τον χρόνο μεταβίβασης των ακινήτων), το πως η κυρίως Αίτηση επηρεάζει τα δικαιώματα τους. Η Αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.2 θ.1, Δ.18 θ.1-2 & 9(α), Δ.25 θ.1, θ1

(3)και θ.5, Δ.39 θ.1-3 και 16, Δ.48 θ.1-9, θ.4
(1), Δ.19 θ.14, θ.26, Δ.48 θ.1-4 και θ.8-9, Δ.64, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, άρθρα 16(δ), 82, 83, 91, στο άρθρο 30 του Συντάγματος, στην νομολογία του Ανώτατου Δικαστηρίου και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της καθ'ης η αίτηση 1 XXXXX Ρωτή, δεόντως εξουσιοδοτημένης και από τις καθ'ων η αίτηση 2 και
  1. Η ομνύουσα διατείνεται πως υπάρχουν σοβαροί Λόγοι Ένστασης οι οποίοι δεν καταγράφησαν στην ήδη καταχωρημένη Ένσταση λόγω «παρανόησης ή και παρεξήγησης ή και αβλεψίας ή και καλόπιστου λάθους». Είναι η θέση της πως θα πρέπει να επιτραπεί η αιτούμενη τροποποίηση ώστε να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα πραγματικά και νομικά ζητήματα που προκύπτουν και αφορούν την υπόθεση και πως δεν θα προκληθεί ζημιά στους ενάγοντες (αιτητές στην κυρίως Αίτηση) που δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί χρηματικά. Οι ενάγοντες καταχώρησαν Ένσταση προβάλλοντας πως η Αίτηση είναι παράτυπη, νομικά αβάσιμη και/ή καταχρηστική και πως καταχωρήθηκε για αλλότριους σκοπούς. Πως η Ένσταση δεν μπορεί να τροποποιηθεί με βάση την Δ.
  2. Πως η αιτούμενη τροποποίηση είναι εκτεταμένη, εισάγει μια νέα θεώρηση της υπόθεσης τόσο στο νομικό όσο και στο πραγματικό πλαίσιο, με κίνδυνο τον εκτροχιασμό της κυρίως Αίτησης. Η Ένσταση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του XXXXX Στυλιανού, υπαλλήλου των εναγόντων, δεόντως εξουσιοδοτημένου, ο οποίος επιχειρηματολογεί υπέρ της απόρριψης της Αίτησης. Το πρώτο θέμα που θα πρέπει να εξεταστεί είναι κατά πόσον στην προκειμένη περίπτωση η Ένσταση θεωρείται δικόγραφο (pleading) ώστε να τυγχάνει εφαρμογής η Δ.
  3. Για να απαντηθεί το συγκεκριμένο ερώτημα θα πρέπει προηγουμένως να εξεταστεί ποια είναι η φύση της κυρίως Αίτησης, η οποία έχει υποβληθεί στο πλαίσιο της αγωγής με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο. Το ζήτημα εξετάστηκε στην υπόθεση Άντρη Ιωακείμ και άλλης ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ (Αρ. 1)
(2003)1 Α.Α.Δ. 198. Λέχθηκε πως παρόλο που η αίτηση για ακύρωση μεταβίβασης υποβάλλεται βάσει της ρητής διάταξης του άρθρου 4 του Κεφ. 62 [Ο περί Δολίων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμος] στο πλαίσιο υφιστάμενης αγωγής, εν τούτοις το ζήτημα (ακύρωσης της μεταβίβασης) δεν προκύπτει από την αγωγή αλλά έχει την αυτοτέλεια του. Αποφασίστηκε πως η αίτηση κάτω από τις διατάξεις του Κεφ. 62 ανήκει στην κατηγορία αιτήσεων που έχουν πρωτογενή (αυτοτελή) χαρακτήρα, και πως παρόλο που δικονομικά τέτοια αίτηση είναι ενταγμένη στο πλαίσιο της αγωγής, εντούτοις ο ομφάλιος λώρος με αυτήν έχει αποκοπεί αφού πρόκειται για αυτόνομη διαδικασία, που στοχεύει σε άλλης μορφής θεραπεία. Καταληκτικά λέχθηκε πως Αίτηση στην βάση του Κεφ. 62 κατατάσσεται στην ευρύτερη κατηγορία των αγωγών. Αφ' ης στιγμής η κυρίως Αίτηση ενέχει θέση αγωγής, εν τη εννοία της Δ.1 θ.2, των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, θεωρώ πως τόσο η Αίτηση όσο και η Ένσταση είναι δεκτικές τροποποίησης. Οι αρχές που διέπουν τα της τροποποίησης δικογράφων έχουν εκτεθεί και αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου με τη δέουσα σαφήνεια [SABA & CO (T.M.P.) ν. T.M.P. Agents
(1994)1 Α.Α.Δ. 426, Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Ανδρέα Παύλου
(1995)1 Α.Α.Δ. 560, Astor Manufacturing & Exporting Co κ.ά. ν. A.G. Leventis κ.ά.
(1993)1 Α.Α.Δ. 726]. Νομολογιακά έχει καθιερωθεί πως τα Δικαστήρια θα πρέπει να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα [βλ. Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 Α.Α.Δ. 934]. Το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου [βλ. Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Ανδρέα Παύλου (ανωτέρω)]. Γνώμονας για την άσκηση αυτής της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου, είναι το σύνολο των περιστατικών και όχι μόνο το επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο. Έχει λεχθεί επίσης νομολογιακά πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατόν να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής [βλ. Περικτιόνη Χρίστου ν. Ανδρέα Στυλιανού Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704]. Ο κυρίαρχος λόγος που το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη για να επιτρέψει τροποποίηση, είναι να δοθεί η ευκαιρία στους διαδίκους να θέσουν ενώπιον του τις πραγματικές επίδικες διαφορές [βλ. Geto Tracing Import - Export Ltd v. Το Πλοίο M/V Vladimir Vaslyayev, Αγ. Ναυτοδικείου αρ. 56/93, ημερ. 30.9.1993]. Ειδικότερα για το θέμα του παράγοντα χρόνου στην υποβολή αιτήματος τροποποίησης θα παραθέσω όσα εύστοχα είχαν λεχθεί στην απόφαση στην υπόθεση Astor Manufacturing & Exporting Co κ.α. (ανωτέρω): «Ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός. Δεν είναι όμως εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Το ίδιο ισχύει για τον κάθε ένα από τη σειρά των παραγόντων που η νομολογία καθιέρωσε ως διαδραματίζοντα ρόλο. Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου ασκείται αφού συνυπολογιστούν τα σχετικά στο πλαίσιο των ιδιαιτεροτήτων της κάθε υπόθεσης.» Εν προκειμένω θεωρώ πως η Αίτηση θα πρέπει να εγκριθεί. Οι αιτήτριες έχουν πείσει πως η τροποποίηση των Λόγων Ένστασης είναι αναγκαία ώστε να προσδιοριστεί η δική τους θέση σε σχέση με την αξίωση των αιτητών στην κυρίως Αίτηση, η βάση της οποίας, σε κάθε περίπτωση, δεν διαφοροποιείται. Περαιτέρω οποιαδήποτε ζημιά ήθελε προκληθεί στην άλλη πλευρά, μπορεί να αποζημιωθεί χρηματικά. Επίσης, δεν έχω διαπιστώσει από το πραγματικό υπόβαθρο που ετέθη ενώπιον μου πως υπάρχει κακοπιστία εκ μέρους των αιτητριών. Όσον αφορά τον χρόνο που υπεβλήθη το αίτημα, θεωρώ πως θα πρέπει να προσμετρήσει υπέρ της έγκρισης του αιτήματος, το γεγονός πως η εκδίκαση της κυρίως Αίτησης δεν έχει αρχίσει ακόμη. Καταληκτικά θεωρώ πως θα πρέπει να δοθεί στις αιτήτριες η ευκαιρία να προβάλουν τις θέσεις τους, έτσι ώστε το Δικαστήριο να κρίνει την ουσία της διαφοράς υπό το φως πληρέστερων στοιχείων. Έχοντας υπόψη τα προαναφερθέντα, βρίσκω πως θα πρέπει να ασκήσω την διακριτική μου εξουσία υπέρ της παραχώρησης διατάγματος τροποποίησης των Λόγων Ένστασης. Διά ταύτα, επιτρέπεται η τροποποίηση των Λόγων Ένστασης ως η Αίτηση. Οι αιτήτριες να συμμορφωθούν εντός 15 ημερών από σήμερα. Τα έξοδα της Αίτησης, όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας της κυρίως Αίτησης οπόταν και θα είναι πληρωτέα, επιδικάζονται υπέρ των Αιτητών στην κυρίως Αίτηση (Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ) και σε βάρος των καθ'ων η αίτηση 1, 2 και 3 (XXXX Ρωτή-Χαραλάμπους, XXXXX και XXXXX Χαραλάμπους) στην κυρίως Αίτηση. (Υπ.) .............................. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.