THEODOROS PIRILLIS ENTERPRISES LIMITED ν. TELEMACHOS HOTELS LTD κ.α., Αρ.Αγωγής: 2366/2011, 27/2/2020

THEODOROS PIRILLIS ENTERPRISES LIMITED ν. TELEMACHOS HOTELS LTD κ.α., Αρ.Αγωγής: 2366/2011, 27/2/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2020:A15 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Λ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ - ΑΝΔΡΕΟΥ, Π.Ε.Δ. Αρ.Αγωγής: 2366/2011 Μεταξύ: THEODOROS PIRILLIS ENTERPRISES LIMITED Ενάγουσας Και 1. TELEMACHOS HOTELS LTD 2. XXXXX Ε. Παναγή 3. XXXXX Πασχάλη Εναγομένων _________________________________________________________________________ Ημερομηνία: 27 Φεβρουαρίου 2020 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα: Δρ. Α. Π. Ποιητής για Δρ. Ανδρέας Π. Ποιητής και Σία ΔΕΠΕ Για Εναγόμενους 1 και 2: Α. Σωτηρίου για Αντωνάκης Σωτηρίου και Συνεργάτες ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα Αγωγή η Ενάγουσα εταιρεία αξιώνει εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 την Ειδική Εκτέλεση των Συμφωνιών ημερ. 19/11/93 και 22/12/94 που υπέγραψαν με την Ενάγουσα καθώς και ειδικές αποζημιώσεις για απώλειες για παράβαση συμφωνίας όπως καθορίζονται στην Έκθεση Απαίτησης. Η Αγωγή αν και στρεφόταν και εναντίον του Εναγόμενου 3 αυτή απεσύρθη σε σχέση με αυτόν. Δικογραφημένοι ισχυρισμοί Με βάση τους δικογραφημένους ισχυρισμούς της Έκθεσης Απαίτησης προβάλλονται τα εξής: · Στις 19/11/93 ο εκ των Διευθυντών της Ενάγουσας Θ. Πιρίλλης και ιδιοκτήτης των τεμαχίων XXXXX/2 και XXXXX/2 Φ/Σχ. 33 τοποθεσία Περνέρα στο Παραλίμνι (εφεξής το ακίνητο) συμφώνησε γραπτώς με την Εναγόμενη την ανάπτυξη του ακινήτου δια της ανέγερσης εντός του ακινήτου 47 διαμερισμάτων. · Μεταξύ των όρων της Συμφωνίας ήταν ότι η Εναγόμενη 1 θα ανέπτυσσε το ακίνητο και θα επιβαρύνετο με όλες τις αναγκαίες δαπάνες για ανέγερση εντός αυτού 47 διαμερισμάτων και εις αντάλλαγμα ο Θ. Πιρίλλης θα μεταβίβαζε το ½ του ακινήτου στην Εναγόμενη 1 και θα παραχωρούσε σε αυτήν την αποκλειστική κατοχή και εκμετάλλευση των διαμερισμάτων για περίοδο 8 ετών ήτοι από 1/11/94 έως 31/10/02. Η Εναγόμενη 1 για την αποκλειστική εκμετάλλευση των διαμερισμάτων θα κατέβαλλε στον Θ. Πιρίλλη για την περίοδο από 1/11/98 - 31/10/02 ΛΚ15.000 ετησίως. · Η Εναγόμενη 1 θα ήταν υποχρεωμένη να προβεί: i. στην εξασφάλιση όλων των απαραίτητων αδειών (πολεοδομική άδεια, άδεια οικοδομής και πιστοποιητικό τελικής έγκρισης). ii. στην εξασφάλιση άδειας λειτουργίας των διαμερισμάτων τόσο από τον Δήμο Πραλιμνίου όσο και από τον ΚΟΤ για να λειτουργήσουν ως διαμερίσματα κατηγορίας Α. iii. στην οικοδόμηση των διαμερισμάτων, αποπεράτωση, επίπλωση και εξοπλισμό τους συμφώνως του αρχιτεκτονικού σχεδίου ώστε αυτά να είναι σε θέση να λειτουργήσουν ως οργανωμένα διαμερίσματα κατηγορίας Α σύμφωνα με τους όρους που απαιτεί ο ΚΟΤ. · Ο Θ. Πιρίλλης θα ίδρυε την εταιρεία στην οποία θα μεταβίβαζε το ½ του ακινήτου η οποία και θα δεσμευόταν από τους όρους της Συμφωνίας. · Ο Θ. Πιρίλλης ακολούθως μεταβίβασε το ½ μερίδιο του ακινήτου που παρέμεινε στην ιδιοκτησία του στην Ενάγουσα εκχωρώντας προς αυτήν όλα τα δικαιώματα που προκύπταν από τη Συμφωνία ημερ. 19/11/93. · Στις 22/12/99 οι διάδικοι υπέγραψαν επιπρόσθετη τροποποιητική Συμφωνία (εφεξής τροποποιητική Συμφωνία) με την οποία η Ενάγουσα συμφώνησε να παραχωρήσει και ενοικιάσει το μερίδιο της στο ακίνητο για επιπρόσθετη περίοδο 8 ετών ήτοι μέχρι 31/10/2010. Εις αντάλλαγμα και/ή ως ενοίκιο συμφωνήθηκε για την περίοδο από 1/1/99 - 31/10/10 ποσό €63.218,25 ετησίως το οποίο θα καταβάλλετο σε 2 δόσεις των €31.609,13 κατά τους μήνες Ιούνιο και Οκτώβριο αντίστοιχα. · Στις 22/12/99 οι Εναγόμενοι 1 και 2 εγγυήθησαν γραπτώς την τήρηση τόσο της αρχικής Συμφωνίας ημερ. 19/11/93 όσο και της τροποποιητικής ημερ. 22/12/99. · Η Εναγόμενη 1, παρά τα συμφωνηθέντα, παρέλειψε να τηρήσει τις υποχρεώσεις της με αποτέλεσμα τις 31/10/10 που έληξε η τροποποιητική Συμφωνία και μέχρι σήμερα: i. τα διαμερίσματα να μην είναι συμπληρωμένα, αποπερατωμένα, επιπλωμένα και εξοπλισμένα ώστε να μπορούν να λειτουργήσουν ως οργανωμένα διαμερίσματα κατηγορίας Α ii. δεν έχουν εξασφαλιστεί οι απαραίτητες άδειες από τις αρμόδιες αρχές iii. δεν έχουν εξασφαλίσει άδεια λειτουργίας των διαμερισμάτων από τον Δήμο Παραλιμνίου και ΚΟΤ για να λειτουργήσουν ως διαμερίσματα κατηγορίας Α. iv. τα διαμερίσματα δεν έχουν οικοδομηθεί σύμφωνα με τους όρους των επίδικων Συμφωνιών, αρχιτεκτονικών σχεδίων με αποτέλεσμα: i. η τοποθέτηση του κτιρίου και γηπέδων να γίνει λανθασμένα. ii. το εμβαδόν των διαφόρων χώρων να μην γίνει σύμφωνα με τις προδιαγραφές του ΚΟΤ. iii. να επηρεασθεί η αισθητική των κτιρίων. · Η Ενάγουσα αξιώνει την Ειδική Εκτέλεση των επίδικων Συμφωνιών καθώς και αποζημιώσεις για τη διαφορά της ενοικιαστικής αξίας του ½ Συγκροτήματος διαμερισμάτων Κατηγορίας Β με διαμερίσματα κατηγορίας Α που θα έπρεπε να λειτουργούσαν μέχρι 31/10/10 ή το συνολικό ποσό €260.000. [διαφορά ενοικιαστικής αξίας από 31/10/10 - 31/12/12, ήτοι 26 μήνες Χ €10.000 = €260.000]. Διαζευκτικά και σε περίπτωση μη έκδοσης Διαταγμάτων Ειδικής Εκτέλεσης, η Ενάγουσα αξιώνει ποσό €1.682.575 ως ειδικές ζημιές. Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση Εναγομένων 1 και 2 § Στην Υπεράσπιση τους οι Εναγόμενοι 1 και 2 παραδέχονται τη σύναψη τόσο της αρχικής Συμφωνίας ημερ. 19/11/93 όσο και της τροποποιητικής ημερ. 2/12/99. § Οι Εναγόμενοι 1 και 2 αρνούνται τους ισχυρισμούς της Ενάγουσας ότι παρέλειψαν να τηρήσουν τις υποχρεώσεις τους, ήτοι ότι τα διαμερίσματα δεν ήταν αποπερατωμένα και εξοπλισμένα, ή ότι δεν είχαν εξασφαλιστεί οι σχετικές άδειες καθώς και ότι δεν είχαν οικοδομηθεί σύμφωνα με τα σχέδια. § Ισχυρίζονται δε ότι λόγω της χρήσης των διαμερισμάτων από της ανέγερσής τους μέχρι τις 31/10/10 έχουν υποστεί φυσική φθορά για την οποία οι Εναγόμενοι δεν μπορούν να θεωρηθούν υπεύθυνοι. Ισχυρίζονται, επίσης, ότι τυχόν υποβάθμιση των διαμερισμάτων από διαμερίσματα Α κατηγορίας σε Β κατηγορίας οφείλεται σε φυσική φθορά και ότι η αδράνεια του συγκροτήματος από την 1/1/2011 οφείλεται στην Ενάγουσα η οποία αρνείται να συνεργαστεί με την Εναγόμενη 1 προκειμένου να τα ενοικιάσουν οι τελευταίοι. § Ισχυρίζεται η Εναγόμενη 1 ότι τα διαμερίσματα από τις αρχές του 2011 μέχρι και σήμερα παραμένουν ανεκμετάλλευτα καθότι ολόκληρο το συγκρότημα βρίσκεται σε κατάσταση αδράνειας για τους λόγους που αφορούν αποκλειστικά την Ενάγουσα. Προβάλλεται δε ότι η Ενάγουσα αρνείται να συνεργαστεί με την Εναγόμενη 1 συνικδιοκτήτες προς τον σκοπό αξιοποίησης των διαμερισμάτων με αποτέλεσμα τη σοβαρή απώλεια εισοδημάτων σε βάρος της Εναγόμενης 1 που ισούται με το ύψος της ενοικιαστικής αξίας των διαμερισμάτων την οποία ανταπαιτητικά αξιώνει. Μαρτυρία Η πλευρά της Ενάγουσας για να αποδείξει την υπόθεσή της κάλεσε 9 συνολικά μάρτυρες ως ακολούθως: · XXXXX Γεωργίου (Μ.Ε.1) · XXXXX Οικονόμου (Μ.Ε.2) · XXXXX Τρισόκκα (Μ.Ε.3) · XXXXX Μαυρόγιαννος (Μ.Ε.4) · XXXXX Σάββα (Μ.Ε.5) · XXXXX Οικονόμου (Μ.Ε.6) · XXXXX Ζουρίδης (Μ.Ε.7) · XXXXX Παραλιμνίτης (Μ.Ε.8) · XXXXX Πιρίλλης (Μ.Ε.9) Από την πλευρά Υπεράσπισης κατέθεσαν 2 μάρτυρες ως εξής: · XXXXX Θεοχάρους (ΜΥ1) · XXXXX Παναγή (ΜΥ2) Σύνοψη Μαρτυρίας Μ.Ε.1 - XXXXX Γεωργίου Είναι υπάλληλος στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Αμμοχώστου στο Παραλίμνι. Κατέθεσε για τα επίδικα κτήματα υπ' αρ. XXXXX/02, νέο τεμάχιο XXXXX και XXXXX /02 νέο τεμάχιο XXXXX ότι ανήκουν ανά ½ στην Ενάγουσα και στην Εναγόμενη 1. Η εγγραφή επ' ονόματι της Εναγόμενης 1 έγινε από τις 11/5/95 δυνάμει αγοράς. Προηγούμενος ιδιοκτήτης ήταν ο XXXXX XXXXX Πιρίλλης που είχε ολόκληρο το μερίδιο από τις 15/2/91. Το άλλο ½ μερίδιο μεταβιβάσθηκε δυνάμει δωρεάς από το Θ. Πιρίλλη στην Ενάγουσα στις 11/5/95. Η ΜΕ1 αναφέρθηκε επίσης στα διάφορα βάρη επί του επίδικου τεμαχίου και κατέθεσε ως Τεκμήριο 1 έκθεση λεπτομερειών ακινήτου. Κατέθεσε, επίσης, ως Τεκμήριο 2 το Πιστοποιητικό εγγραφής του επίδικου ακινήτου. Κατέθεσε ότι το μερίδιο της Ενάγουσας βαρύνεται με 2 ΠΩΕ 2018/93 και 19/17, ενώ επί του μεριδίου της Εναγόμενης 1 υπάρχει, μεταξύ άλλων, η υποθήκη XXXXX/07 προς όφελος της Τράπεζας Κύπρου για ποσό €2.562.902,16. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 3 Πιστοποιητικό έρευνας του επίδικου ακινήτου, ως Τεκμήριο 4 τίτλο ιδιοκτησίας επ' ονόματι της Ενάγουσας ενώ ως Τεκμήριο 5 έκθεση λεπτομερειών για το ½ μερίδιο της Ενάγουσας. Μ.Ε.2 - XXXXX Οικονόμου Είναι αρχιτέκτονας και ασκεί το επάγγελμά του από το 2008. Διατηρεί αρχιτεκτονικό γραφείο με τον αδελφό του. Του ζητήθηκε από τον Θ. Πιρίλλη να επισκεφθεί το επίδικο ακίνητο και να διενεργήσει έρευνα αναφορικά με την κατάσταση του κτιρίου και το κόστος ανακαίνισης του για να είναι σε λειτουργήσιμη κατάσταση καθώς και για το ποιες άδειες εκδόθηκαν και αν είναι ή όχι σε ισχύ. Ετοίμασε για το σκοπό αυτό έκθεση μαζί με κοστολόγιο με τιμές του 2016 σε περίπτωση που οι ενδιαφερόμενοι θα προχωρούσαν σε εργασίες για ανακαίνιση. Οι βασικές διαπιστώσεις του Μ.Ε.2 για την υφιστάμενη κατάσταση του κτιρίου είναι οι εξής: · Το συγκρότημα έχει ανεγερθεί mirror, δηλαδή η βόρεια όψη του έγινε νότια όψη και η νότια όψη έγινε βόρεια. Έχει διαφορετικό σχήμα και εμβαδόν από το αρχικό εγκεκριμένο σχέδιο. · Έχει ανεγερθεί ένα επιπλέον διαμέρισμα για το οποίο δεν εξασφαλίστηκε οποιαδήποτε άδεια από την αρμόδια αρχή. · Όλες οι εξωτερικές διαμορφώσεις έχουν κατασκευαστεί σε διαφορετική θέση από τα συγκεκριμένα σχέδια. · Η διαμόρφωση των δωματίων έχει γίνει βάση των Κανονισμών του ΚΟΤ για οργανωμένα δωμάτια Α΄ τάξη εκτός από τα ερμάρια καθώς και πρόνοιες για εγκατάσταση κλιματιστικών στους χώρους του καθιστικού με αποτέλεσμα την υποβάθμιση του συγκροτήματος σε Β τάξη. · Για όλες τις πιο πάνω αλλαγές/τροποποιήσεις δεν έγινε αίτηση για έγκριση και εξασφάλιση αδειών. Μ.Ε.3 - XXXXX Τρισόκκα Η Μ.Ε.3 εργάζεται στον Δήμο Παραλιμνίου ως Υγειονομικός Λειτουργός. Ενόψει του ότι δεν ήταν αρμόδια για τα θέμα που κλητεύθη δεν έδωσε τελικώς οποιαδήποτε μαρτυρία. Μ.Ε.4 - XXXXX Μαυρόγιαννος Ο Μ.Ε.4 εργάζεται στον ΚΟΤ από το 1998. Αποτέλεσε παραδεκτό γεγονός ότι το Συγκρότημα οργανωμένων διαμερισμάτων Ισαάκ επί των επίδικων ακινήτων ουδέποτε κατετάγη στην κατηγορία Α και ήταν πάντα στην κατηγορία Β. Κατέθεσε ο Μ.Ε.2 δύο δέσμες εγγράφων ως Τεκμήρια 9Α και 9Β αναφορικά με τα ποσά που χρεώνουν παρόμοια διαμερίσματα Α΄ τάξης και τα Τεκμήρια 9Γ και 9Δ που αναφέρονται σε παρόμοια διαμερίσματα τάξης Β. Τα επίδικα διαμερίσματα, παρά το ότι εγκρίθηκαν σχέδια τα οποία και υποβλήθηκαν για να τα κατατάξουν στην κατηγορία Α, αυτά κατατάγηκαν στην κατηγορία Β για τους εξής λόγους: · Οι εργασίες δεν συμπληρώθηκαν με βάση τα εγκριθέντα σχέδια. · Δεν δημιουργήθηκαν γήπεδα τένις, σάουνα και ανελκυστήρας προσωπικού. · Δεν διατίθεται κλιματισμός στους κοινόχρηστους χώρους και τα καθιστικά των διαμερισμάτων. · Το επίπεδο γενικής εμφάνισης τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικά δεν ανταποκρίνεται στα αναμενόμενα επίπεδα Α΄ τάξης. Όπως ανέφερε μετά που η μονάδα κατατάγηκε σε κατηγορία Β συνέχισε να λειτουργεί σε αυτή την κατάταξη μέχρι το 2010 που ανέστειλε τη λειτουργία της. Ο Μ.Ε.4 κατέθεσε, μεταξύ άλλων και τις ακόλουθες επιστολές Τεκμήρια 10Α-Γ ως εξής: Τεκμήριο 10Α: Απόφαση Επιτροπής Ξενοδοχείων ημερ. 4/9/90 για έγκριση της προτεινόμενης ξενοδοχειακής ανάπτυξης του συγκροτήματος για την Α΄ τάξη. Τεκμήριο 10Β: Απόσπασμα πρακτικών Επιτροπής Ξενοδοχείων ημερ. 1/12/95 με αίτημά της όπως πραγματοποιηθεί επιτόπια επιθεώρηση της πριν αποφασισθεί η κατάταξη. Τεκμήριο 10Γ: Επιστολή ημερ. 15/11/94 όπου αναφέρεται ότι, κατόπιν της επιθεώρησης και των διαπιστώσεων που έγιναν και καταγράφονται, η μονάδα δεν ικανοποιεί τους Κανονισμούς για την κατάταξη στην τάξη για την οποία εγκρίθηκαν τα σχέδια. Ο Μ.Ε.4 ανέφερε, επίσης, ότι για να καταταγεί η μονάδα σε τάξη Α θα έπρεπε να γίνει διαδικασία εκ νέου, επαλήθευση αρχιτεκτονικών σχεδίων, να επιληφθεί του θέματος η Επιτροπή Ξενοδοχείων. Στην προκειμένη περίπτωση κάτι τέτοιο δεν έγινε. Μ.Ε.5 - XXXXX Σάββα Είναι Πολιτικός Μηχανικός και εργάζεται στην Τεχνική Υπηρεσία του Δήμου Παραλιμνίου. Κατέθεσε ότι για το επίδικο Συγκρότημα Διαμερισμάτων δεν έχει εκδοθεί πιστοποιητικό εγκρίσεως διότι κατά τον επιτόπιο έλεγχο διαπιστώθηκε ότι η οικοδομή ανηγέρθη διαφορετικά από τα εγκεκριμένα σχέδια. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 12 επιστολή ημερ. 14/2/95 του Δήμου Παραλιμνίου απευθυνόμενη προς τον Θ. Πιρίλλη με κοινοποίηση στους μηχανικούς/ αρχιτέκτονες στην οποία καταγράφονται σχετικές παρατηρήσεις, για να μπορεί να εξεταστεί η αίτηση. Μ.Ε.6 - XXXXX Οικονόμου Είναι αδειούχος Τεχνικός μηχανικός από το 1972. Γνωρίζει τις διαδικασίες που γίνονται για να εκδοθεί μια άδεια πολεοδομική, οικοδομική, πιστοποιητικό έγκρισης, άδεια του ΚΟΤ. Έχει δει το ξενοδοχειακό συγκρότημα της Ενάγουσας και Εναγόμενης 1 για το οποίο χρειάζονταν καλυπτικές άδειες. Όπως εξήγησε, αυτό προϋπέθετε την υποβολή νέων σχεδίων: Όπως υπολόγισε χρειαζόταν: · για την εκπόνηση των σχεδίων, 6 μήνες · για έκδοση πολεοδομικής άδειας, 6 μήνες · για την εκπόνηση συμπληρωματικών σχεδίων π.χ. μηχανολογικά, ηλεκτρολογικά, 3 μήνες · για την έκδοση οικοδομικής άδειας, 6 μήνες. Όπως εξήγησε, για να εκδοθεί πιστοποιητικό τελικής εγκρίσεως θα έπρεπε να εφαρμοστούν όλοι οι όροι των αδειών της πολεοδομικής άδειας και της οικοδομικής άδειας και απαιτείται περίοδος ενός χρόνου. Μ.Ε.7 - XXXXX Ζουρίδης Είναι εκτιμητής ακινήτων. Του δόθηκε εντολή να αναθεωρήσει το επίδικο συγκρότημα διαμερισμάτων για να καθορίσει την ενοικιαστική αξία ανά δωμάτιο κατηγορίας Α και κατηγορίας Β κατά την περίοδο 2009-2012 και να πει τη διαφορά στην αξία που προκύπτει μεταξύ κατηγορίας Α και κατηγορίας Β. Του δόθηκε επιστολή να επιθεωρήσει το επίδικο συγκρότημα διαμερισμάτων και να ετοιμάσει εκτίμηση για σκοπούς καθορισμού της ενοικιαστικής διαφοράς στην αξία ανά δωμάτιο, μεταξύ κατηγορίας Α και Β κατά την περίοδο 2009 - 2012. Τα τελικά ευρήματα του Μ.Ε.7 περιέχονται στη σελίδα 14 της εκτίμησης του (Έγγραφο 3) όπου παρέχονται τόσο τα ποσά που θα εισπράττονταν αν το συγκρότημα ήταν Α΄ τάξεως (διαμερίσματα ενός υπνοδωματίου και studio) όσο και τα ποσά τα οποία αντιστοιχούν στο ίδιο συγκρότημα σε περίπτωση που ήταν τάξεως Β. Η μελέτη που ο Μ.Ε.7 ετοίμασε αφορά τα 44 υπνοδωμάτια του ενός υπνοδωματίου και τα 3 δωμάτια studio. Τα ευρήματα του Μ.Ε.7 συνοψίζονται σε Πίνακα που εκτίθεται στη σελίδα 14 του Εγγράφου 3 και έχουν ως εξής: Περίοδος Κατηγορία Α - 1Δωματίου Κατηγορία Β - 1Δωματίου Διαφορά μεταξύ Κατηγορίας Α - Β 2009-2010 €734.174,87 €691.583,75 €42.591,12 2010-2011 €734.174,87 €717.681,25 €16.493,62 2011-2012 €832.092,69 €717.681,25 €114.411,44 Σύνολο: €173.496,18 Περίοδος Κατηγορία Α - Studio Κατηγορία Β - Studio Διαφορά μεταξύ Κατηγορίας Α - Β 2009-2010 €44.342,03 €40.035,94 €4.306,09 2010-2011 €44.342,03 €41.815,31 €2.526,72 2011-2012 €46.448,81 €41.815,31 €4.633,50 Σύνολο: €11.466,31 Ο Μ.Ε.7 ανέφερε ότι η έρευνα του βασίστηκε στα επίσημα στοιχεία του ΚΟΤ που καθορίζουν τις τιμές για συγκεκριμένες περιόδους για συγκεκριμένη κατηγορία διαμερισμάτων και συγκεκριμένο τύπο διαμερίσματος, δηλαδή ενός υπνοδωματίου ή στούντιο κάνοντας τις ανάλογες αναπροσαρμογές. Μ.Ε.8 - XXXXX Παραλιμνίτης Ο Μ.Ε.8 ασχολείται με τη διαχείριση ξενοδοχειακών μονάδων τις οποίες ενοικιάζει από άλλους. Επισκέφθηκε το επίδικο συγκρότημα διαμερισμάτων και παρατήρησε ότι η μονάδα αυτή ήταν κλειστή. Ενδιαφέρθηκε να το ενοικιάσει και προέβη σε υπολογισμούς αναφορικά με τα έξοδα διαχείρισης ετησίως μιας τέτοιας μονάδας. Λαμβάνοντας υπόψη τον αριθμό των διαμερισμάτων που διέθετε και την κατάσταση του εν λόγω συγκροτήματος υπολόγισε ότι το κόστος που θα είχε αν το ενοικίαζε θα ανήρχετο στο ποσό των €350.000 ετησίως. Για να καταλήξει στο ποσό αυτό έκανε τους ακόλουθους υπολογισμούς: · Ενοίκιο €120.000 - €130.000 · Τηλέφωνα €2.500 · Ηλεκτρισμός €29.000 - €30.000 · Υδατοπρομήθεια €11.000 - €11.500 · Άδειες λειτουργίας και ποτού €380 · Διανυκτερεύσεις €3.000 - €3.500 · ΦΠΑ €34.000 · Μισθοί €56.780 · Καθαρισμός €4.600 · Κοινωνικές Ασφαλίσεις €21.000 - €22.000 · Συντηρήσεις, επιδιορθώσεις €15.000 - €16.000 · Λογιστικά και ελεγκτικά έξοδα €13.000 · Πετρέλαια, γκάζι €5.000 · Μισθός διευθυντή €14.000 - €15.000 · Φόροι Δήμου €5.000 ---------------------------- ΣΥΝΟΛΟΝ: €334.260 - €349.260 =================== Μ.Ε.9 - XXXXX Πιρίλλης Στη μαρτυρία του ο Μ.Ε.9, ο οποίος είναι Διευθυντής της Ενάγουσας εταιρείας, κατέθεσε τα εξής (Έγγραφο 4): · Στις 19/11/93 συμφώνησε γραπτώς με την Εναγόμενη 1 για την ανάπτυξη των τεμαχίων XXXXX/2 και XXXXX/2 Φ/Σχ. 33/64 τοποθεσία Περνέρα στο Παραλίμνι (εφεξής το ακίνητο) δια της ανέγερσης εντός του ακινήτου 47 διαμερισμάτων (Τεκμήριο 15). · Την ως άνω Συμφωνία και την πιστή τήρηση των όρων της εγγυήθηκαν προσωπικά οι Εναγόμενοι 2 και 3. · Στις 22/12/99 οι διάδικοι υπέγραψαν επιπρόσθετη και τροποποιητική Συμφωνία (εφεξής τροποποιητική Συμφωνία) της πιο πάνω Συμφωνίας (Τεκμήριο 16). · Στις 22/12/99 οι Εναγόμενοι 2 και 3 εγγυήθηκαν γραπτώς την τήρηση τόσο της αρχικής όσο και της τροποποιητικής Συμφωνίας. · Η Εναγόμενη 1, παρά τα συμφωνηθέντα, παρέλειψε να τηρήσει τις υποχρεώσεις της με αποτέλεσμα τις 31/10/10 που έληξε η τροποποιητική Συμφωνία και μέχρι σήμερα: (α) τα διαμερίσματα δεν είναι αποπερατωμένα και εξοπλισμένα σύμφωνα με τα αρχιτεκτονικά σχέδια ώστε αυτά να είναι σε θέση να λειτουργήσουν ως οργανωμένα διαμερίσματα κατηγορίας Α σύμφωνα με του όρους του ΚΟΤ. (β) Δεν έχουν εξασφαλιστεί από τις αρμόδιες αρχές οι απαραίτητες άδειες (πολεοδομική άδεια, άδεια οικοδομής και πιστοποιητικό τελικής έγκρισης) για τη νομιμοποίηση του συγκροτήματος. (γ) Δεν έχει εξασφαλιστεί άδεια λειτουργίας των διαμερισμάτων τόσο από τον Δήμο Παραλιμνίου όσο και από τον ΚΟΤ για να λειτουργήσουν ως διαμερίσματα κατηγορίας Α. (δ) Το συγκρότημα δεν έχει οικοδομηθεί σύμφωνα με τους όρους των επίδικων Συμφωνιών, τα αρχιτεκτονικά σχέδια και τους όρους της ανέγερσης. (ε) Επανειλημμένα υπενθύμιζαν ότι το συγκρότημα έπρεπε να ήταν έτοιμο να λειτουργήσει όταν θα το παρέδιδε η Εναγόμενη 1. (στ) Επανειλημμένα ζήτησε ο Μ.Ε.9 την εξασφάλιση όλων των αδειών χωρίς όμως ανταπόκριση. (ζ) Το Συγκρότημα παρέμεινε κλειστό μέχρι το 2015. Ο Μ.Ε.9 περνούσε από εκεί και το έβλεπε τακτικά. Μέχρι τότε δεν είχε λεηλατηθεί ακόμη. (η) Τον Εναγόμενο 2 τον έβλεπε τακτικά και του έλεγε ότι δεν του είχε παραδώσει όπως είχε συμφωνηθεί. Όμως όταν εγκατέλειψαν το συγκρότημα δεν μπορούσε να το λειτουργήσει μόνος του διότι είχε μόνο το ½ μερίδιο. · Όταν η Εναγόμενη 1 εγκατέλειψε το συγκρότημα ο Μ.Ε.9 το επισκέφθηκε και ήταν χάλια. Το είδε μόνο απ' έξω διότι δεν είχε δικαίωμα πρόσβασης. Οι Εναγόμενοι ουδέποτε τον κάλεσαν να του παραδώσουν το Συγκρότημα ή να του δώσουν κλειδιά. Παράδοση κατοχής εκ μέρους τους δεν υπήρξε. · Ο Μ.Ε.9 δεν μπορούσε χωρίς επιδιορθώσεις να καλύψει τις απαιτήσεις του Δήμου και του ΚΟΤ για να μπορέσει να το θέσει σε λειτουργία. · Ο Μ.Ε.9 μεταβίβασε το ½ μερίδιο στους Εναγόμενους όπως ήταν η υποχρέωσή του. · Επανειλημμένα ο Μ.Ε.9 είπε στους Εναγόμενους να προβούν στις σχετικές ενέργειες για να μπορέσει να λειτουργήσει το συγκρότημα ως διαμερίσματα κατηγορίας Α τόσο πριν το εγκαταλείψουν όσο και μετά, χωρίς ανταπόκριση. Μ.Υ.1 - XXXXX Θεοχάρους Ο Μ.Υ.1 από το 1996 εργάζεται στην εταιρεία Aqua Sol Hotels Public Co Ltd ως υποδιευθυντής του ξενοδοχείου Αντιγόνη στην Αγία Νάπα και στη συνέχεια ως Διευθυντής σε 2 άλλα συγκροτήματα. Το 2006 του ανατέθηκε η αναδιοργάνωση του Τεχνικού Τμήματος με κύριες αρμοδιότητες την ευθύνη συντήρησης των ξενοδοχειακών μονάδων που διαχειρίζοντο οι εργοδότες του και γενικά να φροντίζει να ικανοποιούν οι μονάδες τους όρους του ΚΟΤ. Επισκέφθηκε το τουριστικό Συγκρότημα ΙΣΑΑΚ και πληροφορήθηκε από τον διευθυντή τον λόγο κατάταξης του ως Συγκρότημα Β Κατηγορίας. Ταυτόχρονα τον ενημέρωσε ότι οι πλείστες των παρατηρήσεων του ΚΟΤ, που ήταν το ζήτημα, είχαν εν τω μεταξύ ικανοποιηθεί. Πρόθεση των εργοδοτών του ήταν η αναβάθμιση του συγκροτήματος. Μάλιστα με το τέλος της τουριστικής περιόδου το 2010 με οδηγίες του Εναγόμενου 2 αντικατέστησε την επίπλωση του σαλονιού του Συγκροτήματος, τοποθέτησε δεύτερο καναπέ στα διαμερίσματα και αντικατέστησε τις βαλιτσοθήκες με κομοδίνα, κάνοντας εκεί όπου χρειάζετο ένα φρεσκάρισμα. Δεν γνωρίζει τον λόγο που το Συγκρότημα δεν επαναλειτούργησε με τη νέα τουριστική περίοδο. Αρχές Μαΐου 2013 του ζήτησε ο Εναγόμενος 2 να αλλάξει την κλειδωνιά της κυρίως εισόδου του συγκροτήματος και να παραδώσει τα νέα κλειδιά στον Θ. Πιρίλλη. Πράγματι, στις 24/5/2013 το πρωί, αφού εν τω μεταξύ άλλαξε την κλειδωνιά της κυρίως εισόδου του συγκροτήματος, πήγε στην υπεραγορά όπου εργάζετο ο Θ. Πιρίλλης. Τον βρήκε, του είπε τον λόγο της επίσκεψής του και του ζήτησε να του υπογράψει δήλωση παραλαβής των κλειδιών τα οποία ο ΜΥ1 είχε μαζί του για να του παραδώσει. Ο Θ. Πιρίλλης αρνήθηκε θυμωμένα να υπογράψει, οπότε ο Μ.Υ.1 δεν του τα παρέδωσε και έφυγε. Επέστρεψε αργότερα έχοντας στο μεταξύ πάρει οδηγίες από τον Εναγόμενο 2 να παραδώσει τα κλειδιά έστω και χωρίς υπογραφή του Θ. Πιρίλλη και άφησε τα κλειδιά στον πάγκο όπου εργάζετο ο Θ. Πιρίλλης. Το Συγκρότημα κατά τον χρόνο παράδοσης των κλειδιών στον Θ.Πιρίλλη τον Μάιο του 2013 βρισκόταν σε λειτουργήσιμη κατάσταση να δεχθεί πελάτες είτε ως συγκρότημα Β Κατηγορίας είτε ως Α κατηγορίας, νοουμένου ότι στη δεύτερη περίπτωση θα είχε εγκατασταθεί κλιματισμός στους κοινόχρηστους χώρους και στο καθιστικό των διαμερισμάτων. Έπρεπε απλώς να ανανεωθούν οι άδειες λειτουργίας του. Μ.Υ.2 - XXXXX Παναγή Ο Μ.Υ.2 είναι ο Εναγόμενος 2 και ο μοναδικός διευθυντής της Εναγόμενης 1 εταιρείας. Στην μαρτυρία του (Έγγραφο 5) κατέθεσε τα ακόλουθα: · Η Εναγόμενη 1 εταιρεία ενεγράφη και ιδρύθηκε στις 18/11/1993 ως ιδιωτική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με μετόχους τον Εναγόμενο 2 και την εταιρεία Α. ΣΠ. & Κ. ΠΑΣΧΑΛΗ ΛΙΜΙΤΕΔ με σκοπό να αναλάβει τις δεσμεύσεις της εταιρείας Paschalis & Anastasiades Hotels Ltd, για την ανάπτυξη ενός ακινήτου του XXXXX Πιρίλλη με την ανέγερση εντός αυτού 47 τουριστικών διαμερισμάτων, οι οποίες δεσμεύσεις με την υπογραφή της Συμφωνίας ημερ. 19/11/1993 (Τεκμήριο 16) ανελήφθησαν από την Εναγόμενη 1 εταιρεία. · Την υλοποίηση των όρων τόσο της Συμφωνίας (Τεκμήριο 16) αλλά και της μετέπειτα συμπληρωματικής Συμφωνίας (Τεκμήριο 17) ανέλαβε ο συνέταιρος του Εναγόμενου 2, Εναγόμενος 3. · Η ουσιαστική ανάμειξη του Εναγόμενου 2 ξεκίνησε το 2005 όταν τερματίστηκε η συνεργασία του με την οικογένεια Πασχάλη. Τα όποια ισχυριζόμενα προβλήματα και/ή παραλείψεις που παρουσιάστηκαν κατά την ανέγερση του συγκροτήματος ΙΣΑΑΚ ήρθαν στη γνώση του πολύ αργότερα και συγκεκριμένα με την καταχώρηση της παρούσας Αγωγής. · Με το XXXXX Πιρίλλη ο Μ.Υ.2 είχε καλή συνεργασία μέχρι τα μέσα του 2010 αλλά και μετά οι σχέσεις τους ήταν αρκετά καλές. Οι εκατέρωθεν υποχρεώσεις και δικαιώματα τηρούνταν με ευλάβεια. Το πρόβλημα παρουσιάστηκε τον Ιούνιο του 2010 κατά την περίοδο οικονομικής ύφεσης όταν η Εναγόμενη1 εταιρεία, λόγω προβλημάτων ρευστότητας, αδυνατούσε να πληρώσει τα τρέχοντα ενοίκια στην Ενάγουσα εταιρεία και παρά το ότι ο ΜΥ2 είχε ζητήσει από τον Θ. Πιρίλλη χρόνο για την εξόφληση, δυστυχώς ο τελευταίος καταχώρησε στις 12/10/10 την Αγωγή XXXXX/10 και στις 30/11/10 την Αγωγή XXXXX/10. · Όταν έληξε η Συμφωνία Τεκμήριο 17 τον Οκτώβριο του 2010, το συγκρότημα παρέμεινε εκτός λειτουργίας λόγω του ότι ο Θ. Πιρίλλης αρνείτο να συνεργαστεί μαζί με τον Εναγόμενο 2 για να συζητήσουν για την παραπέρα πορεία του συγκροτήματος, ενώ δεν συζητούσε το ενδεχόμενο να τους ενοικιάσει το μερίδιό του. Ο ίδιος τους έλεγε ότι το συγκρότημα δεν μπορούσε να δουλέψει. · Παρά την άρνηση του Θ. Πιρίλλη να συνεργαστεί για το τι θα γίνει με το συγκρότημα, το συγκρότημα δεν εγκαταλείφθηκε από μέρους της Εναγόμενης 1 και με οδηγίες του Εναγόμενου 2 το τεχνικό τμήμα της εταιρείας συνέχιζε τη συντήρησή του και το κρατούσε σε λειτουργήσιμη κατάσταση. Σκοπός του Μ.Υ.2 ήταν η αναβάθμιση του συγκροτήματος και η ικανοποίηση των όποιων ελλείψεων υπήρχαν, ελπίζοντας ότι με τη νέα τουριστική περίοδο θα έπειθε τον Θ. Πιρίλλη να δεχθεί νέα ενοικίαση. Ανέλαβε, μάλιστα, ο Μ..Υ2 το κόστος της συντήρησης χωρίς να ενοχλήσει τον Θ. Πιρίλλη. · Αφού παρήλθαν δύο χρόνια χωρίς θετικό αποτέλεσμα, στο πλαίσιο της παρούσας Αγωγής και με πρωτοβουλία των δικηγόρων των δύο πλευρών πραγματοποιήθηκε στις 22/1/2013 συνάντηση στα γραφεία των δικηγόρων της Ενάγουσας στην παρουσία του Θ. Πιρίλλη χωρίς, όμως, να προκύψει κάτι θετικό. Στο πλαίσιο της κυρίως εξέτασής του, ο Μ.Υ.2 αναφέρθηκε σε 3 επιστολές που οι δικηγόροι του με δικές του οδηγίες απέστειλαν στους δικηγόρους της Ενάγουσας με τις οποίες προτείνετο στην Ενάγουσα και κατ' επέκταση στον Θ. Πιρίλλη η αγορά του μεριδίου της Ενάγουσας καθώς και η ανάληψη της διαχείρισης του συγκροτήματος για το έτος 2013 έναντι ενός ενοικίου. Πρόκειται για τις επιστολές ημερ. 13/2/2013, 5/3/2013 και 17/5/2013. Αναφέρθηκε επίσης σε επιστολή των δικηγόρων της Ενάγουσας ημερ. 24/5/2013 με την οποία επιβεβαιώνετο η παράδοση των κλειδιών του συγκροτήματος στον Θ. Πιρίλλη. Αυτής της επιστολής, όπως ανέφερε, είχε προηγηθεί τηλεφώνημα του Θ. Πιρίλλη προς τον Μ.Υ.2 στο οποίο ο πρώτος του είχε αναφέρει ότι δεν είχε τα κλειδιά του συγκροτήματος. Ο Μ.Υ.2 ανέφερε επίσης ότι όταν δόθηκαν στον Θ. Πιρίλλη τα κλειδιά του συγκροτήματος, το συγκρότημα βρισκόταν σε άριστη και λειτουργήσιμη κατάσταση κι όμως αφέθηκε να καταστραφεί. Τα πράγματα, ως ανέφερε, παράμειναν στάσιμα λόγω της αρνητικής στάσης του Θ. Πιρίλλη μέχρι το 2016 που ένεκα της εξαγγελίας χαλαρωτικών μέτρων στον τομέα της ξενοδοχειακής βιομηχανίας ο Μ.Υ.2 ανέθεσε σε αρχιτεκτονικό γραφείο μελέτη για επέκταση και αναβάθμιση του συγκροτήματος ζητώντας, ταυτόχρονα, από τον Θ. Πιρίλλη να προσυπογράψει, όπως τελικά έγινε, την αίτηση προς την πολεοδομική αρχή ως συνιδιοκτήτης. Ήταν η θέση του ότι η όλη συμπεριφορά του Θ. Πιρίλλη και ειδικότερα η άρνηση του να συνεργαστεί για την επαναλειτουργία του συγκροτήματος μετά τη λήξη της ενοικίασης του 2010, είχε ως συνέπεια την απώλεια εισοδημάτων καθότι οι προτάσεις του Μ.Υ.2 για ενοικίαση ή υπαλλαχτικά αγορά του συγκροτήματος απερρίφθησαν από τον Θ. Πιρίλλη χωρίς ιδιαίτερο λόγο. Κατέληξε ότι με την υποβολή από κοινού αιτήματος στην Πολεοδομική Αρχή τον Δεκέμβριο του 2016 για προσθηκομετατροπές του συγκροτήματος τα οποιαδήποτε τεχνικά προβλήματα παρουσίαζε θα αδειοδοτηθούν και το συγκρότημα θα ικανοποιεί όλες τις προϋποθέσεις για υψηλότερη κατάταξη. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Μέσα στα πλαίσια της ζωντανής ατμόσφαιρας της δίκης είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου. Αξιολόγησα τη μαρτυρία τους με βάση το περιεχόμενο, την ποιότητα και τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία και καθοδηγούμενη από σειρά παραγόντων όπως, μεταξύ άλλων, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων, τη λογικοφάνεια και αληθοφάνεια της εκδοχής τους, την ύπαρξη ή μη υπερβολών ή ουσιωδών αντιφάσεων, την ύπαρξη οποιουδήποτε προσωπικού συμφέροντος ή προκατάληψης και διάφορα άλλα στοιχεία τα οποία κατά περίπτωση θα αναφερθούν κατωτέρω. Προτού προχωρήσω να αξιολογήσω τη μαρτυρία κάθε μάρτυρα, επιθυμώ να τονίσω ότι η αξιολόγηση μου δεν έχει περιοριστεί μόνο στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα ξεχωριστά[1], αλλά την έχω συσχετίσει, αντιπαραβάλει και διερευνήσει με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων, δηλαδή, υποβάλλοντας τη στη βάσανο της συνεκτίμησης στο πλαίσιο του συνόλου της μαρτυρίας με βάση την προσέγγιση που η Νομολογία μας επιτάσσει στο θέμα αυτό[2]. Πριν την παράθεση της αξιολόγησης της μαρτυρίας που έχει προσαχθεί ενώπιον του Δικαστηρίου κρίνεται σκόπιμη η παράθεση των μη αμφισβητούμενων γεγονότων. Μη αμφισβητούμενα γεγονότα Τα πιο κάτω γεγονότα, τόσο με βάση τα δικόγραφα όσο και από το γεγονός ότι δεν έτυχαν αμφισβήτησης, είναι παραδεκτά και έχουν ως ακολούθως: · Στις 19/11/93 ο εκ των Διευθυντών της Ενάγουσας Θ. Πιρίλλης και ιδιοκτήτης των τεμαχίων XXXXX/2 και XXXXX/2 Φ/Σχ. 33 τοποθεσία Περνέρα στο Παραλίμνι (εφεξής το ακίνητο) συμφώνησε γραπτώς με την Εναγόμενη την ανάπτυξη του ακινήτου δια της ανέγερσης εντός του ακινήτου 47 διαμερισμάτων. · Μεταξύ των όρων της Συμφωνίας ήταν ότι η Εναγόμενη 1 θα ανέπτυσσε το ακίνητο και θα επιβαρύνετο με όλες τις αναγκαίες δαπάνες για ανέγερση εντός αυτού 47 διαμερισμάτων και εις αντάλλαγμα ο Θ. Πιρίλλης θα μεταβίβαζε το ½ του ακινήτου στην Εναγόμενη 1 και θα παραχωρούσε σε αυτήν την αποκλειστική κατοχή και εκμετάλλευση των διαμερισμάτων για περίοδο 8 ετών, ήτοι από 1/11/94 έως 31/10/02. Η Εναγόμενη 1 για την αποκλειστική εκμετάλλευση των διαμερισμάτων θα κατέβαλλε στον Θ. Πιρίλλη για την περίοδο από 1/11/98 - 31/10/02 Λ.Κ.15.000 ετησίως. · Ο Θ. Πιρίλλης θα ίδρυε την εταιρεία στην οποία θα μεταβίβαζε το ½ του ακινήτου η οποία και θα δεσμευόταν από τους όρους της Συμφωνίας. · Ειδικότερα, στη Συμφωνία ημερ. 19/11/1993 προβλέπονταν και τα εξής: i. Η Εναγόμενη 1 εταιρεία θα χρηματοδοτούσε εξολοκλήρου και θα επιβαρύνετο με όλες τις αναγκαίες δαπάνες για την αξιοποίηση του επίδικου ακινήτου δια της ανέγερσης τουριστικών διαμερισμάτων, τα οποία θα αποτελούνταν από 47 διαμερίσματα ήτοι, 44 διαμερίσματα ενός υπνοδωματίου και 3 studios και στα οποία θα συμπεριλαμβάνονταν όλοι οι κοινόχρηστοι χώροι, πισίνα, κατάστημα, μπαρ, βιολογικός σταθμός επεξεργασίας λυμάτων κτλ. (Δέστε όρο 3 του Τεκμηρίου 16). ii. Ο Θ. Πιρίλλης εις αντάλλαγμα της ανωτέρω χρηματοδότησης και αξιοποίησης του ακινήτου, θα μεταβίβαζε το ½ μερίδιο του ακινήτου στην Εναγόμενη 1 και θα παραχωρούσε την αποκλειστική κατοχή και εκμετάλλευση των διαμερισμάτων που η Εναγόμενη 1 θα ανήγειρε για περίοδο 8 ετών ήτοι από την 1/11/1994 μέχρι 31/10/2002. (Δέστε όρο 4 του Τεκμηρίου 16). iii. Η Εναγόμενη 1 εταιρεία θα κατέβαλλε στον Θ. Πιρίλλη για την περίοδο από 1/11/94 μέχρι 31/10/1998 το ποσό των ΛΚ13.000 ετησίως και για την περίοδο από 1/11/1998 μέχρι τις 31/10/2002 ποσό ΛΚ 15.000 ετησίως, τα οποία ποσά θα καταβάλλονταν στο τέλος κάθε έτους εκμετάλλευσης των διαμερισμάτων. (Δέστε όρο 5 του Τεκμηρίου 16). iv. Η Εναγόμενη 1 ήταν υποχρεωμένη να ανεγείρει τα διαμερίσματα σύμφωνα με τα αρχιτεκτονικά σχέδια και τους τεχνικούς όρους της οικοδομής και να επιπλώσει και εξοπλίσει αυτά καθώς και τους κοινόχρηστους χώρους σύμφωνα με τις προδιαγραφές του ΚΟΤ για διαμερίσματα κατηγορίας Α. (Δέστε όρους 8, 9 και 14(α) του Τεκμηρίου 16). v. Η Εναγόμενη 1 ήταν υποχρεωμένη να εξασφαλίσει όλες τις απαραίτητες άδειες καθώς και την άδεια λειτουργίας των διαμερισμάτων για διαμερίσματα κατηγορίας Α από τον Δήμο Παραλιμνίου και τον ΚΟΤ. (Δέστε όρους 7 και 7(θ) του Τεκμηρίου 16). vi. Ο Θ. Πιρίλλης θα ίδρυε εταιρεία στην οποία θα ήταν μέτοχος και στην οποία θα μεταβίβαζε το ½ του ακινήτου επ' ονόματι της και η οποία εταιρεία θα δεσμευόταν από τους όρους της Συμφωνίας. Περαιτέρω, η Εναγόμενη 1 υποχρεούτο να αποδεχθεί την υποκατάσταση του Θ. Πιρίλλη από την εταιρεία. (Δέστε όρο 23 του Τεκμηρίου 16). · Ο Θ. Πιρίλλης ακολούθως μεταβίβασε το ½ μερίδιο του ακινήτου που παρέμεινε στην ιδιοκτησία του στην Ενάγουσα εκχωρώντας προς αυτήν όλα τα δικαιώματα που προκύπταν από τη Συμφωνία ημερ. 19/11/93. · Στις 22/12/99 οι διάδικοι υπέγραψαν επιπρόσθετη τροποποιητική Συμφωνία (εφεξής τροποποιητική Συμφωνία) με την οποία η Ενάγουσα συμφώνησε να παραχωρήσει και ενοικιάσει το μερίδιο της στο ακίνητο για επιπρόσθετη περίοδο 8 ετών, ήτοι μέχρι 31/10/2010. Εις αντάλλαγμα και/ή ως ενοίκιο συμφωνήθηκε για την περίοδο από 1/11/99 - 31/10/10 το ποσό των ΛΚ37.000 ετησίως, το οποίο θα καταβάλλετο σε 2 δόσεις των ΛΚ18.500 η καθεμιά κατά τους μήνες Ιούνιο και Οκτώβριο αντίστοιχα. Όλοι οι όροι της αρχικής Συμφωνίας ημερ. 19/11/93 θα παρέμεναν σε ισχύ, εκτός όπου γινόταν διαφορετική πρόνοια στην τροποποιητική Συμφωνία. · Στις 22/12/99 οι Εναγόμενοι 1 και 2 εγγυήθηκαν γραπτώς την τήρηση τόσο της αρχικής Συμφωνίας ημερ. 19/11/93 ενώ, καθόσον αφορά την τροποποιητική Συμφωνία ημερ. 22/12/99, παρά το γεγονός ότι αναγράφετο και το όνομα του Εναγόμενου 2 ως εγγυητή της τήρησης των όρων της αρχικής και της τροποποιητικής, όπως προέκυψε και δεν αμφισβητήθηκε, δεν υπεγράφη τελικώς από τον Εναγόμενο 2. · Το επίδικο Συγκρότημα διαμερισμάτων λειτούργησε μέχρι τον Οκτώβριο του 2010 οπόταν και ανεστάλη η λειτουργία του. · Τα ποσά που προβλέπονταν και στις δύο πιο πάνω Συμφωνίες ως αντάλλαγμα που θα καταβάλλετο από την Εναγόμενη 1 στους Ενάγοντες, έχουν καταβληθεί. Αξιολόγηση μαρτυρίας Μ.Ε.1 Η μαρτυρία της Μ.Ε.1, υπαλλήλου στο Τμήμα Εγγραφής του Κτηματολογίου ήταν σαφής και θετική και υποστηρίζετο από τα σχετικά τεκμήρια που κατέθεσε (Τεκμήρια 1-5) στο Δικαστήριο. Επισημαίνεται ότι κατά την αντεξέταση, τα όσα ανέφερε για τα επίδικα κτήματα καθώς και το ιστορικό ιδιοκτησίας, ως και η περιγραφή και παράθεση των διαφόρων εμπράγματων βαρών και/ή επιβαρύνσεων επί των τεμαχίων και/ή μεριδίων, ουδόλως αμφισβητήθηκαν. Στη βάση των πιο πάνω, η μαρτυρία της γίνεται στο σύνολό της αποδεκτή και διατυπώνονται τα ανάλογα ευρήματα. Αξιολόγηση μαρτυρίας Μ.Ε.2 Ο Μ.Ε.2 είναι αρχιτέκτονας. Κατέθεσε ότι ασκεί το επάγγελμα του από το 2008 και έχει εμπειρία σε κοστολόγηση ζημιών σε κτίρια έχοντας προβεί σε αρκετές ανακαινίσεις σε ξενοδοχεία και εστιατόρια. Έχοντας κατά νου το επάγγελμα του, την πείρα του και τα προσόντα του σε συνάρτηση με τις αρχές που καθορίζουν το πότε ένας μάρτυρας είναι εμπειρογνώμονας ο εν λόγω μάρτυρας κρίνεται εμπειρογνώμονας. Ως εκ τούτου η μαρτυρία του θα προσεγγισθεί με βάση τις αρχές προσέγγισης μαρτυρίας εμπειρογνώμονα. Ο Μ.Ε.2 έχει καταθέσει στο Δικαστήριο μία Έκθεση που αφορούσε το κόστος των εργασιών για σκοπούς ανακαίνισης του επίδικου ξενοδοχειακού Συγκροτήματος και για να τεθεί αυτό σε λειτουργήσιμη κατάσταση. Είναι σημαντικό εξαρχής να επισημανθεί ότι η έρευνα που έκανε και συνακόλουθα η Έκθεση που ετοίμασε έγινε τον Μάρτιο του 2016 γιατί είναι τότε που του δόθηκε η σχετική εντολή από τον Θ. Πιρίλλη. Αναφέρθηκε δε με λεπτομέρεια και ενδελέχεια σε κάθε σημείο που περιλαμβάνετο στην Έκθεση του επεξηγώντας τι ακριβώς αφορούσε και τι περιλάμβανε. Σε σχέση με αυτό το μέρος της μαρτυρίας του θα επανέλθω. Επιπλέον η εντολή που πήρε για να διενεργήσει την έρευνα του και να ετοιμάσει την Έκθεση του ήταν να καθορίσει τι εργασίες χρειάζονταν και με τι κόστος για να μπορέσει το ξενοδοχειακό Συγκρότημα να επανέλθει σε λειτουργήσιμη κατάσταση. Για το σκοπό αυτό, δηλαδή την κοστολόγηση, δεν είχε εξασφαλίσει επίσημες προσφορές αλλά βασίστηκε πάνω σε κοστολόγηση και προσφορές άλλων ξενοδοχείων που έκανε κατά τη χρονική περίοδο του 2015 με 2016, ήτοι τις τιμές μονάδας εκείνης της χρονικής περιόδου. Είναι σημαντικό δε να αναφερθεί ότι και ο ίδιος ο Μ.Ε.2 δέχθηκε κατά την αντεξέταση ότι «το σωστό θα ήταν να γίνει αναλυτική κατάσταση και να βγουν προσφορές με ακριβείς ποσότητες. Δηλαδή και ο ίδιος θεώρησε ότι μέσω τέτοιας διαδικασίας θα είχε, προφανώς, πιο ακριβή ποσά σε σχέση με το συνολικό κόστος εργασιών για την ανακαίνιση του ξενοδοχειακού Συγκροτήματος. Μάλιστα κατ΄επανάληψη διευκρίνιζε στη μαρτυρία του ότι η Έκθεση του και η εκτίμηση του κόστους αποκατάστασης που έκανε δεν ήταν για να την παρουσιάσει ο εντολέας του στο Δικαστήριο υπονοώντας, κατ΄αυτόν τον τρόπο, ότι για σκοπούς απόδειξης στο Δικαστήριο του σχετικού κόστους δεν θα ήταν, προφανώς, αρκετή η εκτίμηση που είχε διενεργήσει. Όπως δε χαρακτηριστικά ανέφερε, «Η οδηγία που πήρα από τον κύριο Πιρίλλη δεν ήταν κοστολόγα μου ακριβώς γιατί θα πάω Δικαστήριο. Η οδηγία που είχα «Αντώνη δες την κατάσταση και πες μου τι χρειάζεται για να είναι λειτουργήσιμο το ξενοδοχείο». Είναι λοιπόν σαφές ότι η όλη εργασία που ο Μ.Ε.2 έκανε αφορούσε στην πραγματικότητα μία εκτίμηση κόστους βάση της εμπειρίας του σε άλλα παρόμοια έργα που είχε κάνει κατά τη συγκεκριμένη περίοδο. Έπειτα, όπως προέκυψε κατά την αντεξέταση, υπολόγισε ένα ποσό της τάξης των €900 για κάθε δωμάτιο για σκοπούς οικοδομικών εργασιών και ανακαίνισης δωματίων χωρίς να έχει επισκεφθεί όλα τα δωμάτια και υπολογίζοντας, όπως ο ίδιος ανέφερε, ότι η κατάσταση όλων θα ήταν όπως εκείνη την οποία είχε διαπιστώσει για εκείνα τα λίγα που επισκέφθηκε. Η πιο κάτω περικοπή από τη μαρτυρία του είναι σχετική: «Ε. Δηλαδή δεν υπήρχε κανένα δωμάτιο το οποίο να ήταν υποφερτό να το βάλω έτσι; A. Δεν έχω επισκεφθεί όλα τα δωμάτια ένα, ένα. E. Τότε πώς λες ότι για κάθε δωμάτιο, 47 δωμάτια στοιχίζει η ανακαίνιση τους 42 χιλιάδες όταν δεν τα έχεις επισκεφθεί όλα; A. Από την κατάσταση που βρίσκεται το ξενοδοχείο, αποκλείεται αυτοί που μπήκαν μέσα να σεβαστήκαν τα μισά δωμάτια. Δηλαδή και από τις φωτογραφίες φαίνεται, δεν υπάρχει τίποτα όρθιο. Άρα είμαι σχεδόν σίγουρος χωρίς να τα έχω επισκεφθεί, ότι η κατάσταση που είδα στα πρώτα δωμάτια που μπήκα, είναι σε αυτήν την κατάσταση όλα τα δωμάτια. Και φαίνεται και από έξω, από τα μπαλκόνια στα οποία υπήρχαν τα air condition και οι σωλήνες τα οποία αφαιρέθηκαν απ' όλα τα δωμάτια. Άρα προφανώς τα λίγα δωμάτια που είδα αντικατοπτρίζουν την όλη κατάσταση. ......................................... Επισκεφθήκατε όλα τα δωμάτια για να δείτε την κατάσταση τους; A. Όχι. E. Επομένως δεν είχατε κατά την άποψη σας υποχρέωση να επισκεφθείτε όλα τα δωμάτια και να μας ετοιμάσετε μια έκθεση και μάλιστα το κάθε δωμάτιο ποια είναι η κατάσταση του; A. Βεβαίως. Θα μπορούσα να επισκεφθώ όλα τα δωμάτια ένα, ένα και να γίνει πιο-- E. Εμπεριστατωμένη εκτίμηση. A. Μάλιστα». Περαιτέρω κάποιες από τις χρεώσεις που συμπεριέλαβε στο κοστολόγιο του όπως μονώσεις/θερμομονώσεις, κουζίνα, ηλεκτρονικές κλειδαριές, όπως ο ίδιος παραδέχθηκε αντεξεταζόμενος, δεν ήταν απαραίτητα να γίνουν και ότι τα είχε συμπεριλάβει στην Έκθεση του για να γνωρίζει ο Θ. Πιρίλλης πόσα θα στοίχιζαν και ότι εναπόκειτο στον εντολέα του αν ήθελε αυτά να γίνουν. Ανεξάρτητα από όλα τα πιο πάνω και το γεγονός ότι η Έκθεση του Μ.Ε.2 αποτελούσε στην πραγματικότητα μια εκτίμηση του κόστους για σκοπούς πλήρους ανακαίνισης, εκείνο που πρέπει να τονισθεί στο σημείο αυτό είναι ότι η σχετική εκτίμηση διενεργήθηκε 6 χρόνια μετά που είχε σταματήσει η λειτουργία του επίδικου ξενοδοχειακού Συγκροτήματος όταν ολοκληρώθηκε η περίοδος ενοικίασης με βάση τη δεύτερη/τροποποιητική Συμφωνία. Επομένως όλα όσα κατέθεσε αναφορικά με την κατάσταση του ξενοδοχειακού Συγκροτήματος αφορούν την περίοδο που το επισκέφθηκε, ήτοι το 2016 και μόνο και όχι κατά το στάδιο που αυτό παραδόθηκε από την Εναγόμενη εταιρεία. Πέραν της εκτίμησης του κόστους ανακαίνισης, ο Μ.Ε.2 αναφέρθηκε και σε άλλα θέματα τα οποία ερεύνησε σε σχέση με το επίδικο ξενοδοχειακό Συγκρότημα και ειδικότερα τις άδειες που είχαν ή δεν είχαν εκδοθεί ως ακολούθως: i. Η κατασκευή του κτηρίου mirror, ii. Η ανέγερση ενός επιπλέον διαμερίσματος χωρίς την εξασφάλιση οποιασδήποτε άδεις από την αρμόδια αρχή, iii. Για τις αλλαγές και τροποποιήσεις που είχαν γίνει δεν είχε γίνει αίτηση στο Δήμο Παραλιμνίου για έγκριση και εξασφάλιση αδειών, iv. Ότι για την ανέγερση του Συγκροτήματος είχε εκδοθεί άδεια οικοδομής από το Δήμο Παραλιμνίου και ότι αυτός είχε εγκριθεί και από τον ΚΟΤ ως Συγκρότημα οργανωμένων διαμερισμάτων Α Κατηγορίας το οποίο, ωστόσο, λειτούργησε ως οργανωμένα διαμερίσματα Β Κατηγορίας. Οι πιο πάνω διαπιστώσεις του πέραν του ότι κατ΄ουσίαν δεν αμφισβητήθηκαν κατά την αντεξέταση όπως προέκυψε υποστηρίζονται και από άλλη μαρτυρία που προσφέρθηκε στο Δικαστήριο και, επομένως, αυτά συνιστούν ευρήματα του Δικαστηρίου. Αξιολόγηση μαρτυρίας Μ.Ε.3 Δεν τίθεται θέμα αξιολόγησης της μαρτυρίας της Μ.Ε.3 εφόσον, όπως προέκυψε, δεν ήταν αρμόδια για το θέμα που εκλητεύθη και δεν χρειάστηκε, τελικώς, να δώσει περαιτέρω μαρτυρία. Αξιολόγηση μαρτυρίας Μ.Ε.4 Ο Μ.Ε.4 ο οποίος εργάζεται στον ΚΟΤ ως Λειτουργός Επιθεώρησης, αναφέρθηκε με σαφήνεια στη διαδικασία που ακολουθείται για έγκριση από τον ΚΟΤ τιμών για τουριστικά διαμερίσματα καθώς και στις τιμές που είχαν εγκριθεί και για τα επίδικα διαμερίσματα για την περίοδο από το 1994 μέχρι το 2010. Δεν αμφισβητήθηκε, αντιθέτως, έγινε παραδεκτό γεγονός κατά τη διάρκεια της μαρτυρίας του Μ.Ε.4 ότι τα επίδικα διαμερίσματα ουδέποτε κατετάγησαν στην κατηγορία Α. Όπως δε με πειστικότητα κατέθεσε, ενώ για το επίδικο συγκρότημα διαμερισμάτων είχαν εγκριθεί αρχιτεκτονικά σχέδια για κατηγορία Α, αυτό κατετάγη στην κατηγορία Β λόγω της ύπαρξης μίας σειράς ελλείψεων τις οποίες ο Μ.Ε.4 με παραπομπή σε σχετικά έγγραφα τα οποία κατέθεσε εξειδίκευσε. Ειδικότερα, για τον σκοπό αυτό κατέθεσε: · Ως Τεκμήριο 10Α - Απόφαση Επιτροπής Ξενοδοχείων ημερ. 4/9/90 με την οποία εγκρίνετο η προτεινόμενη μέσω αίτησης ξενοδοχειακή ανάπτυξης 47 διαμερισμάτων για την Α΄ τάξη. · Ως Τεκμήριο 10Β - Απόσπασμα πρακτικών Επιτροπής Ξενοδοχείων ημερ. 1/12/95 όπου γίνεται εισήγηση για πραγματοποίηση επιτόπιας επιθεώρησης για σκοπούς κατάταξης της επιχείρησης. · Ως Τεκμήριο 10Γ - Επιστολή ημερ. 15/11/94 προς Εταιρεία Πασχάλης & Αναστασιάδης Hotels Ltd μέσω της οποίας αναφέρετο ότι κατόπιν επιθεώρησης της μονάδας από αρμόδιους λειτουργούς του ΚΟΤ δεν ικανοποιούσε τους Κανονισμούς στην τάξη για την οποία είχαν εγκριθεί τα σχέδια αφού προηγουμένως γινόταν καταγραφή μιας σειράς παρατηρήσεων. · Ως Τεκμήριο 11Α - επιστολή από ΚΟΤ ημερ. 13/3/96 όπου αναφέρετο ότι το επίδικο συγκρότημα διαμερισμάτων δεν μπορούσε για τους λόγους που καταγράφοντο να καταταγεί στην τάξη Α. · Ως Τεκμήριο 11Β - Δελτίο επιθεώρησης του ΚΟΤ στο οποίο αναφέρετο ότι το συγκρότημα είχε αναστείλει τη λειτουργία του από 13/10/10. Ο Μ.Ε.4 ήταν απόλυτα σαφής και σε σχέση με τη διαδικασία που θα έπρεπε να ακολουθηθεί προκειμένου το συγκρότημα να καταταγεί σε τάξη Α, που δεν διαπίστωσε τέτοια διαδικασία να είχε γίνει για την υπό εξέταση περίπτωση. Κατά την αντεξέταση παρέμεινε σταθερός και συνεπής στη μαρτυρία του ενώ διευκρίνισε ότι όχι μόνο κατείχε τον φάκελο από την οποία κατέθεσε τα σχετικά έγγραφα αλλά και ότι υπήρξε και επιθεώρηση του επίδικου συγκροτήματος, καταδεικνύοντας με αυτόν τον τρόπο ότι ήτο καλός γνώσης της περίπτωσης. Σε ερώτηση κατά πόσο τα κριτήρια είναι τα ίδια τόσο για την κατηγορία Α όσο και για την κατηγορία Β απάντησε το αυτονόητο, ότι, δηλαδή, διαφέρουν. Απόλυτα κατατοπιστικός υπήρξε επίσης και σε σχέση με τις επιθεωρήσεις οι οποίες διενεργούνται από τον ΚΟΤ στα διάφορα τουριστικά καταλύματα, επεξηγώντας ότι υπάρχει η επιθεώρηση αρχικής κατάταξης, η επιθεώρηση μετά την ανανέωση ανά διετία και οι ενδιάμεσες επιθεωρήσεις. Σε ό,τι αφορά δε το επίδικο Συγκρότημα ήταν ξεκάθαρος ότι μετά την κατάταξή του στην Β κατηγορία ακολούθησε από πλευράς ΚΟΤ η διαδικασία επιθεωρήσεων ως προβλέπονται μέχρι που το συγκρότημα ανέστειλε τη λειτουργία του και δεν επαναλειτούργησε έκτοτε υπό οποιαδήποτε κατάταξη. Το ίδιο κατατοπιστικός υπήρξε και σε σχέση με την παράθεση των ονομάτων των εταιρειών που είχαν δηλωθεί ως επιχειρηματίες του επίδικου συγκροτήματος από το 1994 μέχρι το 2010 (Πασχάλης και Αναστασιάδης Hotels Ltd, Telemachos Hotels Ltd, Aqua Sol Hotels Ltd και Aqua Sol Hotel Public Co). Στο πλαίσιο της κυρίως εξέτασής του ο Μ.Ε.4 κατέθεσε δύο δέσμες εγγράφων τα Τεκμήρια 9Α και 9Β που αφορούν ποσά που χρεώνουν παρόμοια διαμερίσματα Β τάξης και στην περιοχή που βρίσκεται το επίδικο συγκρότημα και τα Τεκμήρια 9Γ και 9Δ που αναφέρονται σε παρόμοια διαμερίσματα Τάξης Α. Κατ΄ακολουθίαν της πιο πάνω αξιολόγησης η μαρτυρία του Μ.Ε.4 γίνεται αποδεκτή. Αξιολόγηση μαρτυρίας Μ.Ε.5 Ο Μ.Ε.5 ο οποίος είναι Τεχνολόγος Πολιτικός Μηχανικός στην Τεχνική Υπηρεσία του Δήμου Παραλιμνίου με σαφήνεια και θετικότητα κατέθεσε ότι το επίδικο συγκρότημα δεν είχε πιστοποιητικό έγκρισης λόγω της διαπίστωσης στον επιτόπιο έλεγχο ότι η οικοδομή είχε ανεγερθεί διαφορετικά από τα εγκεκριμένα σχέδια. Τα όσα ανέφερε, καταγράφονται και σε επιστολή ημερ. 14/2/95 την οποία κατέθεσε ως Τεκμήριο 12 της Τεχνικής Υπηρεσίας του Δήμου που απευθύνετο στον Θ. Πιρίλλη με κοινοποίηση στους μηχανικούς αρχιτέκτονες. Όπως εξήγησε πειστικά ο λόγος που η εν λόγω επιστολή απευθύνετο στον Θ. Πιρίλλη, ήταν επειδή ο τελευταίος ήταν ο ιδιοκτήτης του ακινήτου. Πέραν του ότι ο Μ.Ε.5 ήταν ένας αξιόπιστος μάρτυρας, η μαρτυρία του ουδόλως αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση στο πλαίσιο της οποίας απλώς του ζητήθηκαν κάποιες περαιτέρω διευκρινίσεις τις οποίες, χωρίς οποιαδήποτε δυσκολία, έδωσε. Στη βάση όλων των πιο πάνω, η μαρτυρία το γίνεται στο σύνολό της αποδεκτή. Αξιολόγηση μαρτυρίας Μ.Ε.6 Ο Μ.Ε.6 ο οποίος είναι αδειούχος τεχνικός μηχανικός από το 1972 κατέθεσε με άνεση και θετικότητα αναφορικά με τις διαδικασίες για την έκδοση αδειών καθώς και τον χρόνο που συνήθως απαιτείται για κάθε τέτοια ενέργεια. Επισημαίνεται ότι τα χρονικά πλαίσια που καθόρισε για σκοπούς έκδοσης των διαφόρων αδειών και το χρονοδιάγραμμα που ανέφερε ήταν σε ένα γενικό πλαίσιο και χωρίς, βεβαίως, απόλυτη ακρίβεια αλλά κατά προσέγγιση. Ως εκ τούτου αυτά συνιστούν μία εκτίμηση του ιδίου αναφορικά με τα χρονικά περιθώρια που, συνήθως, απαιτούνται για την έκδοση των αδειών στις οποίες αναφέρθηκε. Όπως διεφάνη ένεκα της εμπειρίας του στο επάγγελμα, ήτο καλός γνώστης των διαδικασιών αυτών ενώ υπήρξε και απόλυτα διαφωτιστικός για τις ενέργειες που έπρεπε να γίνουν προς τον σκοπό αντιμετώπισης της περίπτωσης μέσω της υποβολής νέων σχεδίων προς εξασφάλιση νέων καλυπτικών αδειών. Έχοντας δει το επίδικο Συγκρότημα ήτο σε θέση να αναφερθεί στις διαπιστώσεις του που αφορούσαν στον τρόπο ανέγερσης του, ήτοι mirror, ανάποδα καθώς και στην ανέγερση ενός διαμερίσματος επιπρόσθετου από ό,τι υπήρχε στα εγκεκριμένα σχέδια. Μέσω της αντεξέτασης που του διενεργήθη, κατ' ουσίαν κλήθηκε να επαναλάβει τα όσα είχε πει στην κυρίως εξέταση χωρίς, στην πραγματικότητα, να αμφισβητείται καθ' οιονδήποτε τρόπο η μαρτυρία του. Στη βάση όλων όσων αναφέρθηκαν ανωτέρω αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Αξιολόγηση μαρτυρίας Μ.Ε.7 Ο Μ.Ε.7 είναι εκτιμητής ακινήτων (expert). Όσον αφορά τη μαρτυρία του Μ.Ε.7 πρέπει να πούμε από την αρχή ότι, αφού εξετάσαμε το επάγγελμά του, την εκπαίδευση της οποίας έτυχε, την πείρα τους και τα προσόντα του, και έχοντας κατά νου τις αρχές που καθορίζουν το πότε ένας μάρτυρας είναι εμπειρογνώμονας[3], είναι η κατάληξη μου ότι ο μάρτυρας αυτός είναι εμπειρογνώμονας. Κατά συνέπεια η μαρτυρία του θα προσεγγιστεί με βάση τις αρχές προσέγγισης μαρτυρίας εμπειρογνώμονα. Όπως έχει συναφώς νομολογηθεί ο εμπειρογνώμονας, κατ' εξαίρεση προς τον γενικό κανόνα που απαγορεύει την έκφραση γνώμης από μάρτυρα, δύναται να εκφράσει γνώμη αναφορικά με ζητήματα που εμπίπτουν στη σφαίρα της ειδικότητας του[4]. Σε τέτοια περίπτωση ο εμπειρογνώμονας εφοδιάζει το Δικαστήριο με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για τον έλεγχο της ακρίβειας των συμπερασμάτων του έτσι που να μπορέσει το Δικαστήριο να διαμορφώσει τη δική του ανεξάρτητη κρίση με την εφαρμογή αυτών των κριτηρίων πάνω στα γεγονότα που αποδεικνύει η μαρτυρία[5]. Εξετάζοντας με προσοχή τη μαρτυρία του λέω από την αρχή ότι ο μάρτυρας αυτός μέσω του Εγγράφου 3 αναφέρθηκε με εμπεριστατωμένο τρόπο στη διεργασία που ακολούθησε για σκοπούς καθορισμού της διαφοράς στην ενοικιαστική αξία ανά δωμάτιο μεταξύ Κατηγορίας Α και Κατηγορίας Β κατά την περίοδο 2009 - 2012. Στο τέλος δε, περιέλαβε σε σχετικό Πίνακα το σύνολο των τελικών του ευρημάτων τα οποία και επεξήγησε με απόλυτη σαφήνεια. Ο Μ.Ε.7 υπεβλήθη σε μια εκτεταμένη αντεξέταση στη διάρκεια της οποίας έδωσε άμεσες και πειστικές απαντήσεις σε κάθε ερώτημα που του υπεβλήθη. Θα δώσω κάποια παραδείγματα: Ρωτήθηκε επίμονα για το αν έκανε ο ίδιος έρευνα στην αγορά για σκοπούς του υπολογισμού της ενοικιαστικής αξίας και η ξεκάθαρη απάντηση του ήταν ότι προέβη σε έρευνα από τα επίσημα στοιχεία του ΚΟΤ τα οποία καθορίζουν τις τιμές για συγκεκριμένη κατηγορία διαμερισμάτων και συγκεκριμένο τύπο διαμερισμάτων (π.χ. ενός δωματίου ή στούντιο). Επεξήγησε με σαφήνεια ότι τα στοιχεία αυτά τα χρησιμοποίησε ως βάση αφού προέβη και σε ανάλογες αναπροσαρμογές σε άλλα ξενοδοχεία. Η θέση του ότι η έρευνα αγοράς αν διεξαγόταν θα ήταν υποκειμενική, ενώ, αντιθέτως, τα στοιχεία του ΚΟΤ πιο αντικειμενικά και, ως τέτοια, πιο γερή βάση για τον καθορισμό αποτελεσμάτων, ήταν απόλυτα πειστική. Έπειτα το αντικείμενο εξέτασης του ήταν μια προηγούμενη περίοδος και, συγκεκριμένα, η περίοδος μεταξύ 2009 - 2012. Επιπλέον, όπως εξήγησε με απόλυτα κατατοπιστικό τρόπο, η μελέτη που έκανε ήταν με βάση την εμπειρία του κατόπιν διασταυρώσεως με όλα τα έτη από το 1994 μέχρι το 2019 και αξιολογώντας τις αυξομειώσεις των τιμών εις βάθος χρόνου. Μάλιστα όταν του ζητήθηκε να παρουσιάσει αυτήν τη διασταύρωση που έκανε, χωρίς καμιά δυσκολία το έπραξε καταθέτοντας το Τεκμήριο 13. Απόλυτα λογική ήταν, κατά την κρίση μου, και η θέση του Μ.Ε.7 ότι δεν θα ήταν δυνατόν να διενεργηθεί έρευνα στην αγορά σε σχέση με την περίοδο 2009-2012 ενόψει του ότι δεν θα ήταν σίγουρο ότι, αν ρωτούσε έναν ξενοδοχειακό υπάλληλο ή ιδιοκτήτη ξενοδοχείου, θα του απαντούσε με ειλικρίνεια. Επανερχόμενη στο Τεκμήριο 13 διαπίστωσα ότι με σαφήνεια εξήγησε τον τρόπο με τον οποίο εργάστηκε εξηγώντας, δηλαδή, τον μέσο όρο των τιμών αφού συνυπολόγισε και το γεγονός ότι στις τιμές/στοιχεία του ΚΟΤ συμπεριλαμβάνετο μία περίοδος περίπου 102 μέρες ανά έτος που οι τιμές ήταν κατά 20% πιο χαμηλές. Με άλλα λόγια δεν αγνόησε το γεγονός ότι οι τιμές του ΚΟΤ καθορίζονταν σε χρονιαία βάση γι' αυτό ο ίδιος προέβη στις αναγκαίες αναπροσαρμογές για να καθορίσει τον μέσο όρο ανά έτος. Επιπλέον, ένας άλλος λόγος που, όπως εξήγησε πειστικά, δεν θα ήταν σωστός τρόπος έρευνας να κτυπά από πόρτα σε πόρτα ζητώντας στοιχεία, ήταν και το γεγονός ότι η αναζήτηση στοιχείων για μια περίοδο οκτώ με δέκα χρόνια προηγουμένως δεν θα ήταν ασφαλής. Οι διάφοροι λόγοι που παρέθεσε, όπως το ότι πιθανόν οι ενδιαφερόμενοι να μην θυμούνταν καλά ή το ότι πιθανόν να ήθελαν σκόπιμα να μην δώσουν τα πραγματικά στοιχεία, θεωρώ ότι συνιστούν μια απόλυτα λογική θέση. Πέραν των πιο πάνω, σημαντικό ήταν και το ότι, όπως εξήγησε ο Μ.Ε.7, οι τιμές του ΚΟΤ είχαν αξιολογηθεί από τον ίδιο και με βάση την εμπειρία την οποία είχε από παρόμοιες εκτιμήσεις στις οποίες είχε προβεί στην περιοχή κατά τα τελευταία χρόνια. Πολύς λόγος έγινε κατά την αντεξέταση στη θέση της Υπεράσπισης ότι οι τιμές που δηλώνονται από έναν επιχειρηματία στον ΚΟΤ δεν μπορούσαν να αποτελέσουν τη βάση για τον υπολογισμό της ενοικιαστικής αξίας. Ωστόσο η απάντηση του Μ.Ε.7 ήταν απόλυτα κατηγορηματική ότι στο πλαίσιο της όλης εκτίμησης που διενήργησε οι τιμές του ΚΟΤ είχαν διασταυρωθεί με αξίες τις οποίες είχε σε προηγούμενη μελέτη του τελευταίου χρόνου για να μπορεί να κρίνει ότι τα εν λόγω στοιχεία του ΚΟΤ ήταν βασισμένα σε σωστή βάση. Κατ' ακολουθίαν της πιο πάνω αξιολόγησης το Δικαστήριο αποδέχεται εξ ολοκλήρου τη μαρτυρία του και υιοθετώντας τα ευρήματα του ως αυτά καταγράφονται στην Έκθεσή του, τα αναγάγω σε ευρήματα του Δικαστηρίου. Αξιολόγηση μαρτυρίας Μ.Ε.8 Εξετάζοντας τη μαρτυρία του Μ.Ε.8 ο οποίος ασχολείται κατ' επάγγελμα με ξενοδοχεία και διαχειρίζεται ξενοδοχειακές μονάδες διαπίστωσα ότι με σαφήνεια αναφέρθηκε στον υπολογισμό που προέβη αναφορικά με τα έξοδα διαχείρισης της επίδικης ξενοδοχειακής μονάδας για την οποία είχε εκδηλώσει το 2011 ενδιαφέρον να ενοικιάσει. Για κάθε έξοδο που συμπεριέλαβε στον συνολικό υπολογισμό του αναφέρθηκε με λεπτομέρεια και εξειδικευμένα δίδοντας όπου χρειάζετο περαιτέρω διευκρινίσεις. Προηγήθηκε η επίσκεψή του στο επίδικο συγκρότημα μέσω της οποίας παρατήρησε το κτήριο εξωτερικά διαπιστώνοντας ταυτόχρονα ότι ήταν σε λειτουργήσιμη καλή κατάσταση. Όπως πειστικά εξήγησε όταν ρωτήθηκε σχετικά στην αντεξέταση οι υπολογισμοί που έκαμε ήταν στο πλαίσιο ενός μέσου όρου (average). H θέση του ότι μπορούσε να προβεί σε τέτοιο υπολογισμό κρίνεται, κατά την εκτίμηση μου, λογική ενόψει του ότι, όπως ανάφερε, έχει ο ίδιος στην κατοχή του συγκρότημα με διαμερίσματα τόσο των 60 όσων και των 36 διαμερισμάτων. Ερωτηθείς δε αν στους υπολογισμούς του μπορούσε να υπάρχει απόκλιση απάντησε καταφατικά προσθέτοντας ότι τέτοια απόκλιση μπορούσε να είναι από 5% μέχρι 10% είτε πιο ψηλά είτε πιο χαμηλά, θέση η οποία κρίνεται απόλυτα λογική. Απόλυτα κατατοπιστικός υπήρξε και σε σχέση με το είδος των εξόδων που σε κάθε περίπτωση είναι δεδομένα (ή σταθερά) όπως π.χ. μισθοί, ενοίκιο, ηλεκτρισμός, φορολογίες κ.τ.λ. Δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση του ούτε η εμπειρία του σε ενοικίαση και διαχείριση ξενοδοχειακών διαμερισμάτων, ούτε το γεγονός ότι είχε λάβει σχετικές πληροφορίες και από γνωστά του άτομα στην περιοχή. Όπως προέκυψε τα όσα κατέθεσε στην κυρίως εξέταση του δεν έτυχαν κατ' ουσία οιασδήποτε αμφισβήτησης από πλευράς Υπεράσπισης. Επισημαίνεται ότι κατά το στάδιο αυτό (δηλαδή της αντεξέταση) επιδιώχθηκε, βασικά, η εξασφάλιση περαιτέρω διευκρινίσεων και λεπτομερειών τις οποίες ο Μ.Ε.8 με άνεση και επάρκεια έδωσε. Στη βάση όλων των πιο πάνω η μαρτυρία του κρίνεται απόλυτα αξιόπιστη και, ως εκ τούτου, γίνεται αποδεκτή. Αξιολόγηση μαρτυρίας Μ.Ε.9 Εξετάζοντας τη μαρτυρία του XXXXX Πιρίλλη, Μ.Ε.9, λέω από την αρχή ότι μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας. Διαπίστωσα ότι αφηγήθηκε πειστικά τα σχετικά γεγονότα και απάντησε στις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν με απλό τρόπο αλλά ταυτόχρονα σαφή και θετικό. Η κυρίως εξέτασή του περιορίστηκε στο περιεχόμενο της γραπτής του δήλωσης στην οποία παρέθεσε με απλό αλλά σαφή και συνεκτικό τρόπο τα σχετικά γεγονότα. Ο XXXXX Πιρίλλης υπέστη μια εκτεταμένη αντεξέταση και ερωτήθηκε επί σωρεία ζητημάτων. Χωρίς οποιαδήποτε δυσκολία ή αμφιταλάντευση έδωσε άμεσες και πειστικές απαντήσεις σε διάφορα ερωτήματα που του υπεβλήθησαν από τον συνήγορο Υπεράσπισης. Καθόλη τη διάρκεια της αντεξέτασής του, με μόνη εξαίρεση το ζήτημα της παράδοσης των κλειδιών σε αυτόν, το οποίο σχολιάζεται πιο κάτω, παρέμεινε σταθερός και συνεπής στην εκδοχή του. Θα αναφερθώ στη συνέχεια σε κάποια σημεία της μαρτυρίας του τα οποία κρίνονται ενδεικτικά της ποιότητας της μαρτυρίας που έδωσε. Ήταν ξεκάθαρος εξ αρχής για τον λόγο που ο ίδιος απευθύνθηκε στους Εναγόμενους για συνεργασία επεξηγώντας ότι δεν μπορούσαν οι Ενάγοντες από μόνοι τους να εκτελέσουν το έργο. Δέχθηκε ότι ο ίδιος είχε αποταθεί σε συγκεκριμένους Αρχιτέκτονες/ Μηχανικούς για την εκπόνηση των σχεδίων ενώ, όσον αφορά την επίβλεψη, διευκρίνισε ότι, τελικώς, την ανέλαβαν οι Εναγόμενοι και ο ίδιος δεν ήταν ενήμερος για οτιδήποτε γινόταν στην πορεία των πραγμάτων. Απέρριψε κατηγορηματικά την υποβολή ότι ο λόγος που είχε γίνει η τροποποιητική Συμφωνία ήταν επειδή ο ίδιος είχε ζητήσει μεγαλύτερο ενοίκιο εξηγώντας, με πειστικό τρόπο, ότι ήταν οι ίδιοι οι Εναγόμενοι που του είχαν αναφέρει ότι χρειάζονταν αυτή την πρόσθετη περίοδο για να μπορέσουν να εισαχθούν στο Χρηματιστήριο. Παρά την προσπάθεια του συνηγόρου Υπεράσπισης να παρουσιάσει ότι οι συζητήσεις για ανανέωση της Συμφωνίας ήταν με τον Εναγόμενο 3, ο Μ.Ε.9 παρέμεινα αταλάντευτα σταθερός στη θέση του ότι ενώ συζητούσε και με τους δύο Εναγόμενους, ήτοι τόσο με τον Εναγόμενο 2 όσο και με τον Εναγόμενο 3, είχε περισσότερες επαφές με τον Εναγόμενο 2. Όσον αφορά το ερώτημα το αν ο ίδιος επισκεπτόταν το ξενοδοχειακό συγκρότημα από της λειτουργίας του μέχρι τις 31/10/10, με απόλυτα κατηγορηματικό τρόπο ο Μ.Ε.9 απάντησε ότι αυτό γινόταν πολύ αραιά. Η θέση του δε ότι ο ίδιος δεν ήταν ούτε αρχιτέκτονας, ούτε εκτιμητής, ούτε «του Δημαρχείου» για να είναι μπορεί να διαπιστώσει προσωπικά τις παραλείψεις που είχαν παρατηρηθεί σε ό,τι αφορά το συγκρότημα, κρίνεται απόλυτα λογική. Εκείνο το οποίο, όπως ανέφερε, τον ενδιέφερε και ήταν άλλωστε φυσικό, ήταν αν είχαν εξασφαλιστεί οι σχετικές άδειες και εγκρίσεις για να μπορεί το συγκρότημα να καταταγεί σε Α Κατηγορίας διαμερίσματα. Ήταν χαρακτηριστική επί τούτου η θέση του ότι «εγώ ήθελα να ξέρω αν είχαν άδεια από τον ΚΟΤ, τελικές εγκρίσεις και διαπιστευτήρια από το Δημαρχείο ότι ήταν Α κατηγορίας». Στην ερώτηση που του υπεβλήθη αν είχε ενημερωθεί από τον ΚΟΤ για τις παρατηρήσεις που έγιναν κατά την πρώτη επιθεώρηση του συγκροτήματος, ο Μ.Ε.9, εύλογα κατά την κρίση μου, διερωτήθηκε γιατί να ενημερώνετο ο ίδιος αφ' ης στιγμής ήταν υπεύθυνη η εταιρεία Telemachos Hotels Ltd (Εναγόμενη 1) η οποία είχε αναλάβει να ανεγείρει το ξενοδοχειακό συγκρότημα. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε με τον δικό του αυθεντικό τρόπο «αυτοί που ήταν υπεύθυνοι, αυτοί ενημερώθηκαν». Το πιο κάτω απόσπασμα είναι χαρακτηριστικό: «Αυτοί που ήταν υπεύθυνοι αυτοί ενημερώθηκαν. Σε εμένα δεν εξήγησε κανένας εάν για παράδειγμα η TELEMACHOS το ενοικίασε στην Aqua Sol ή η Aqua Sol το δούλευε κατά καιρούς, ανάλογα με το τι τους σύμφερε. Εγώ αυτά τα πράγματα δεν τα ήξερα.». Στην ερώτηση του συνηγόρου Υπεράσπισης αν γνωρίζει κατά πόσον οι παρατηρήσεις του ΚΟΤ είχαν ικανοποιηθεί, ο Μ.Ε.9, χωρίς οποιονδήποτε δισταγμό ή αμφιταλάντευση απάντησε αρνητικά λέγοντας ότι για να μην δώσουν άδεια Α σημαίνει ότι δεν είχαν ικανοποιηθεί, παραπέμποντας στη μαρτυρία του μάρτυρα του ΚΟΤ (Μ.Ε.4) που, όπως προέκυψε και δεν αμφισβητήθηκε, είχε καταθέσει ότι το επίδικο τουριστικό συγκρότημα δεν είχε καταταγεί στην Κατηγορία Α αλλά στην Κατηγορία Β. Ο Μ.Ε.9 δεν αρνήθηκε, αντιθέτως, με ειλικρίνεια παραδέχθηκε ότι τα ποσά που αναφέρονται στις 2 επίδικες Συμφωνίες τα έχει εισπράξει. Ένα μέρος της αντεξέτασης του Μ.Ε.9 αναλύθηκε στο κατά πόσο ο ίδιος είχε ποτέ επισκεφθεί το ξενοδοχειακό συγκρότημα μετά το 2010 που έπαυσε να λειτουργεί και ειδικότερα κατά πόσο είχε εισέλθει σε ' αυτό. Ο μάρτυρας και γι' αυτό το ζήτημα έδωσε άμεσες και πειστικές απαντήσεις. Όπως ξεκάθαρα ανέφερε, μετά το 2010 που το ξενοδοχείο είχε κλείσει, ο ίδιος αν και πέρασε αρκετές φορές από έξω να το δει, δεν είχε μπει μέσα διότι επρόκειτο για ένα κλειδωμένο συγκρότημα για το οποίο ο ίδιος δεν είχε κλειδιά. Ήταν δε χαρακτηριστική η περιγραφή που έδωσε επί τούτου λέγοντας ότι «στην αυλή του εφάκκουν γυρόν όπως τη μέλισσα που φακκά γυρόν που τη μυρωδιά». Σε άλλο δε σημείο της μαρτυρίας του όταν ξαναρωτήθηκε από τον συνήγορο Υπεράσπισης με κατηγορηματικό τρόπο ανέφερε ότι δεν είχε δικαίωμα να μπει μέσα εφόσον δεν είχε την άδεια και, επομένως, δεν είχε πρόσβαση. Αξιολογώντας τη μαρτυρία του Μ.Ε.9 στο σύνολό της αλλά και σε συνάρτηση τόσο και με την υπόλοιπη μαρτυρία που την υποστηρίζει αλλά και την ίδια τη συμπεριφορά του από τη θέση του μάρτυρα, είναι η κρίση μου ότι τα όσα κατέθεσε αποτελούν ειλικρινή παράθεση των πραγματικών γεγονότων της υπόθεσης χωρίς οποιαδήποτε προσπάθεια παραποίησης της αλήθειας ή παρουσίασης οποιασδήποτε υπερβολής. Δεν διαφεύγει της προσοχής του Δικαστηρίου ότι παρά το γεγονός ότι κατά την αντεξέταση υπεβλήθησαν στο Μ.Ε.9 ερωτήσεις που ενδεχομένως να μπορούσαν να παρασύρουν τον μάρτυρα και τελικώς να πλήξουν την αξιοπιστία του, εντούτοις ο Μ.Ε.9 ήταν απόλυτα ξεκάθαρος και κατηγορηματικός στην εκδοχή του δίδοντας σε κάθε περίπτωση πλήρεις και σαφείς απαντήσεις. Θα δώσω κάποια παραδείγματα: (
2. i)Ερωτηθείς σε σχέση με την αναφορά του στο Έγγραφο 3 παράγραφος 6Α ότι τα διαμερίσματα δεν είναι συμπληρωμένα, αποπερατωμένα, επιπλωμένα και εξοπλισμένα, σύμφωνα με τα αρχιτεκτονικά σχέδια, κατά πόσο εννοούσε ότι το οικοδόμημα δεν είχε συμπληρωθεί, ο Μ.Ε.9 ευθαρσώς απάντησε αρνητικά διευκρινίζοντας παράλληλα ότι εφόσον αυτό δεν πληρούσε τους όρους του Δήμου και του ΚΟΤ, δεν είχε ολοκληρωθεί. (
3. ii)Ερωτηθείς ξανά σε σχέση με την αναφορά του στο Έγγραφο 3 παράγραφος 6Α και ειδικότερα σε σχέση με την αναφορά ότι τα διαμερίσματα δεν ήταν επιπλωμένα, ο Μ.Ε.9 ξεκάθαρα απάντησε αυτό που, όπως προέκυψε, ήταν και η ουσία της όλης εκδοχής του, όπως πλειστάκις την επανέλαβε κατά τη διάρκεια της όλης εξέτασής του ενώπιον του Δικαστηρίου, ότι τα διαμερίσματα δεν ήταν όπως είχαν συμφωνήσει για να μπορούν να λειτουργήσουν με άδεια Α κατηγορίας. Παρατίθεται πιο κάτω αυτούσια η απάντησή του: «Ε. Κύριε μάρτυς, τώρα θα ασχοληθώ με το έγγραφο 3, τη δήλωση κατάθεσης του μάρτυρα. Στην παράγραφο 5Α, μάλλον 6Α, με συγχωρείτε, λέτε ότι «Τα διαμερίσματα δεν είναι συμπληρωμένα, αποπερατωμένα, επιπλωμένα και εξοπλισμένα, σύμφωνα με τα αρχιτεκτονικά σχέδια». Θέλω να μου πείτε, να μου δώσετε περισσότερες εξηγήσεις δηλαδή, το οικοδόμημα σαν οικοδόμημα δεν συμπληρώθηκε; A. Ασφαλέστατα όχι. Εφόσον δεν πληρούσε τους όρους του Δημαρχείου και τους όρους του ΚΟΤ, ασφαλέστατα δεν ολοκληρώθηκε. E. «Δεν εξοπλίστηκαν τα διαμερίσματα, δεν επιπλώθηκαν τα διαμερίσματα». Όταν λέτε επιπλωμένα τι εννοείτε; A. Εγώ λέω ότι να είναι όπως έχουμε συμφωνήσει, για να μπορούν να λειτουργήσουν με άδεια Α κατηγορίας και όταν λέμε Α κατηγορίας σημαίνει ένα ξενοδοχείο είναι 5 αστέρων, ξενοδοχείο 4 αστέρων και τα δύο είναι επιπλωμένα, άλλο το 5 αστέρων, άλλο το 4 αστέρων. Το ένα μπορεί να είναι με μουσιαμά οι καναπέδες του, το άλλο μπορεί να είναι ρούχα, είτε και των 3 αστέρων είναι επιπλωμένα και των 2 αστέρων είναι επιπλωμένα, έτσι για να αντιλαμβάνομαι.» (iii) Στην υποβολή ότι το συγκεκριμένο οικοδόμημα για να καταταγεί ως Β κατηγορίας ήταν και επιπλωμένο και εξοπλισμένο και αποπερατωμένο ως οικοδόμημα, ο Μ.Ε.9 με αφοπλιστικό τρόπο απάντησε ότι το εν λόγω οικοδόμημα δεν ήταν συμπληρωμένο για οργανωμένα διαμερίσματα Α κατηγορίας με τους όρους που απαιτούνται από τον ΚΟΤ. Είναι φανερό ότι η όλη προσπάθεια της Υπεράσπισης να δοθεί ενδεχομένως μια άλλη εντύπωση ή να διαφοροποιηθεί αυτό που ξεκάθαρα κατέγραψε στη δήλωσή του ο Μ.Ε.9, έπεσε στο κενό. Η ουσία του πράγματος, επαναλαμβάνω, και είναι αυτό που μετέφερε με αταλάντευτη συνέπεια και σταθερότητα ο Μ.Ε.9, ήταν ότι το επίδικο ξενοδοχειακό συγκρότημα δεν κατάφερε να καταταγεί στην Α κατηγορία και όχι ασφαλώς αν ήταν ή όχι επιπλωμένο ή αποπερατωμένο ή εξοπλισμένο γενικά, εν ολίγοις ότι δεν ήταν σύμφωνο με εκείνους τους όρους του ΚΟΤ αναφορικά με την κατάταξη οργανωμένων διαμερισμάτων στην κατηγορία Α. Πολύς λόγος έγινε κατά την αντεξέταση για το αν θα έπρεπε ως συνιδιοκτήτης στο επίδικο συγκρότημα να είχε κάνει κάτι για να προστατεύσει την περιουσία αυτή και αν οποιοσδήποτε του είχε απαγορεύσει την είσοδο στο συγκρότημα. Ο Μ.Ε.9 όσες φορές και αν ρωτήθηκε ήταν και για αυτό το ζήτημα απόλυτα ξεκάθαρος και κατηγορηματικός. Όπως κατ' επανάληψη τόνισε, δεν είχε πρόσβαση, ούτε δικαίωμα εισόδου στο συγκρότημα, δεν κατείχε τα κλειδιά και ότι βασικά το εν λόγω συγκρότημα εξακολουθούσε μετά που σταμάτησε να λειτουργεί το 2010 να κατέχεται από την Εναγόμενη 1 εταιρεία η οποία το διατηρούσε κλειστό. Κι εδώ είναι χαρακτηριστικό το πιο κάτω απόσπασμα από την αντεξέτασή του, το οποίο παρατίθεται ως εξής: «E. Με συγχωρείτε, από την 01.01.2011 μέχρι το 2015, κύριε μάρτυς, εσείς δεν δείξετε κανένα ενδιαφέρον για αυτήν την περιουσία; A. Δηλαδή; E. Δηλαδή να το επισκεφθείτε, να δείτε την κατάστασή του, να δείτε εάν συντηρείται, πώς συντηρείται κτλ. A. Βεβαίως πέρασα και λέω ξεκάθαρα περνούσα απ' έξω, εφάκκουν τον γυρό, δεν είχα πρόσβαση μέσα, δεν είχα κλειδιά, ούτε δικαίωμα να μπω μέσα, ακόμα φοβάσαι να πιάεις τζιαί ένα ξύλο που είναι στην αυλή γιατί θα θεωρηθείς κλέφτης. Απ' έξω περνούσα και το έβλεπα, αυτό λέω.» Δεν διαφεύγει της προσοχής του Δικαστηρίου το ότι μετά το 2010 ήτο στην κατοχή της Εναγόμενης 1 ήταν τελικά μέρος της εκδοχής της Υπεράσπισης εφόσον υπεβλήθη στον Μ.Ε.9 ότι μετά την ενοικίαση το 2010 - κατ' ακρίβειαν μετά την ολοκλήρωση της περιόδου τον Μάρτιο 2010 - μέχρι το Μάρτιο του 2013 το επίδικο Συγκρότημα συντηρείτο από την Εναγόμενη 1 εταιρεία. Αναφορικά με το αν υπήρξε μετά τη λήξη της Συμφωνίας 31/10/10 πρόταση από την Εναγόμενη 1 για εκ νέου ενοικίαση του συγκροτήματος, ο Μ.Ε.9 ήταν κατηγορηματικός ότι ήταν ο ίδιος ο οποίος κάλεσε αρκετές φορές τους Εναγόμενους να προχωρήσουν σε «τρίτη» Συμφωνία για να μπορέσει το Συγκρότημα να καταταγεί σε συγκρότημα Α κατηγορίας χωρίς να υπάρξει, ωστόσο, οποιαδήποτε ανταπόκριση από αυτούς. Όπως το έθεσε, είχε για το εν λόγω ζήτημα συνεχείς τηλεφωνικές επικοινωνίες και επαφές με τον Εναγόμενο 2, οι οποίες, ωστόσο, δεν έφεραν αποτέλεσμα. Σε ό,τι αφορά το αν το Συγκρότημα μέχρι το στάδιο της παράδοσης συντηρείτο ή όχι από την Εναγόμενη 1 ο Μ.Ε.9 δεν ήτο, όπως τελικώς διεφάνη, σε θέση να διατυπώσει οποιαδήποτε άποψη. Σχετική είναι η ακόλουθη περικοπή από τα πρακτικά: «E. Μετά την ενοικίαση του 2010 μέχρι περίπου τον Μάη του 2013, αυτό το ξενοδοχείο συντηρείτο από τους συνιδιοκτήτες σας. A. Εγώ δεν το ξέρω, αλλά και αν συντηρείτο ήταν υπόχρεοι να το συντηρήσουν, ήταν υπόχρεοι να το κρατήσουν σε ασφάλεια, ήταν υπόχρεοι να το κρατήσουν ζωντανό, άρα για να μείνει ζωντανό έπρεπε να το συντηρούν». Εξάλλου, όπως ο ίδιος κατά κόρο ανέφερε, δεν είχε πρόσβαση και, επομένως, ήταν φυσικό να μην γνωρίζει την κατάσταση του Συγκροτήματος, τουλάχιστον εσωτερικά. Παρά το ότι στη Γραπτή του Δήλωση είχε αναφέρει ότι όταν η Εναγόμενη εταιρεία αρ. 1 εγκατέλειψε το υποστατικό το επισκέφθηκε και ήταν «χάλια» οπόταν και έδωσε κατά το έτος 2011 οδηγίες στον Δικηγόρο του να κινήσει αγωγή, κατά την αντεξέταση του διευκρίνισε ότι μέχρι τότε δεν είχε ακόμη λεηλατηθεί ξεκαθαρίζοντας ότι η αναφορά του ότι το Συγκρότημα ήταν χάλια αφορούσε την κατάσταση απέξω και, συγκεκριμένα, τον κήπο που ήταν γεμάτο χόρτα. Είναι φανερό ότι οι όποιες λεηλασίες και/ή καταστροφές έγιναν στο κτίριο του επίδικου Συγκροτήματος στις οποίες είχε αναφερθεί κατά τη διάρκεια της μαρτυρίας του αφορούσαν μεταγενέστερο στάδιο της εγκατάλειψης του από την Εναγόμενη 1. Όσον αφορά το ζήτημα της παράδοσης των κλειδιών του Συγκροτήματος στον Μ.Ε.9 και την εκδοχή που του υπεβλήθη ότι αυτό έγινε τον Μάιο του 2013 θεωρώ ότι Μ.Ε.9 δεν ήταν ειλικρινής. Δίδοντας μονολεχτικές απαντήσεις σε σχετικά ερωτήματα που του υπεβλήθησαν κατά την αντεξέταση επεδίωξε, κατά την κρίση μου, ανεπιτυχώς να αρνηθεί την παράδοση των κλειδιών που του έγινε από υπάλληλο του Μ.Υ.2 στο κρεοπωλείο της Υπεραγοράς όπου εργάζετο. Ήταν εμφανής η προσπάθεια του να μετατοπίσει την ουσία του ζητήματος λέγοντας ότι πρώτη φορά έχει ακούσει για παράδοση ξενοδοχείου με υπάλληλο εταιρείας που έφερε κλειδιά. Το πιο κάτω απόσπασμα από την αντεξέτασή του είναι χαρακτηριστικό του τρόπου που απάντησε για το υπό συζήτηση θέμα και των υπεκφυγών του. Το παραθέτουμε: «E. Κύριε μάρτυς, τον Μάιο του 2013 δεν ήρθε στην υπεραγορά Κόκκινος υπάλληλος της Aqua Sol, της Telemachos, έναν πεμπάμενος που τον κύριο Παναγή για να σου παραδώσει κλειδιά; A. Όχι. E. Είστε σίγουρος, κύριε; A. Όχι. E. Είστε σίγουρος; A. Άνθρωποι της Aqua Sol έρχονται τακτικά τζιαμέ και γιατί ηξέραν με, ηξέραν με, έρκουνταν τακτικά που τζιαμέ και εγώ λέω όχι, πρώτον και δεύτερον και πρώτη φορά έχω ακούσει, δεν είμαι των πραγμάτων, πρώτη φορά έχω ακούσει ότι παρέδωσαν ξενοδοχείο με υπάλληλο της εταιρείας που έφερε κλειδιά και λέει παραδώσαμεν το. Για όνομα του Θεού, δεν μας υποτιμούν. Εμένα υποτιμούν με, είμαι αγράμματος, αλλά για όνομα του Θεού. ..................................... E. Κύριε μάρτυς, εγώ σας υποβάλλω ότι ήρθε υπάλληλος, να σας πω και το όνομα, κάποιος Μάριος, για να σας παραδώσει κλειδιά και αρνηθήκατε να το παραλάβετε, γιατί σας έδωσε να υπογράψετε παραλαβή. Συμφωνείτε ή διαφωνείτε; A. Διαφωνώ. E. Δεν θυμάστε, έτσι; A. Όχι, διαφωνώ, δεν ήρτε. E. Και μετά επέστρεψε και σας άφησε τα κλειδιά εκεί και έφυγε. A. Αστυνομικό σίριαλ. Είναι αστεία τούτα, έννεν;» Καταλήγοντας, κι έχοντας εξετάσει τη μαρτυρία του Μ.Ε.9 στο σύνολό της και σε συνάρτηση και με την υπόλοιπη μαρτυρία που την υποστηρίζει, θεωρώ ότι τα όσα κατέθεσε, με μόνη εξαίρεση το ζήτημα του χρονικού σταδίου παράδοσης των κλειδιών του ξενοδοχειακού συγκροτήματος στον ίδιο, αποτελούν ειλικρινή παράθεση των πραγματικών γεγονότων της υπόθεσης χωρίς οποιαδήποτε προσπάθεια παραποίησης της αλήθειας ή παρουσίασης οποιασδήποτε υπερβολής. Αξιολόγηση μαρτυρίας Μ.Υ 1 Εξετάζοντας τη μαρτυρία του Μ.Υ.1, ο οποίος είναι εργοδοτούμενος στην εταιρεία, διαπίστωσα ότι προσπάθησε να μεταφέρει την εικόνα ότι το επίδικο Συγκρότημα, το οποίο είχε καταταγεί ως Συγκρότημα Β Κατηγορίας, είχε εν τω μεταξύ ικανοποιήσει πλείστες των παρατηρήσεων του ΚΟΤ. Αρχικά και μέσω της Γραπτής του Δήλωσης διεφάνη ότι αυτή του η αναφορά ήταν αποτέλεσμα ενημέρωσης που ο ίδιος είχε τύχει από τον Διευθυντή του επίδικου Συγκροτήματος όταν το επισκέφθηκε το 2006, ενώ αντεξεταζόμενος το διαφοροποίησε λέγοντας ότι τα είχε διαπιστώσει και ο ίδιος. Δεν θεωρώ ότι ο ίδιος ήτο σε θέση να πει αν υπήρχε ή όχι συμμόρφωση με τις παρατηρήσεις του ΚΟΤ, ούτε ότι ό,τι έπρεπε να είχε γίνει αυτό είχε σχεδόν γίνει. Εν πάση περιπτώσει εκείνο που προφανώς έχει σημασία είναι ότι μέχρι το στάδιο που το επίδικο Συγκρότημα λειτουργούσε, ήτοι το 2010, η κατάταξη του ήταν εκείνη της Β Κατηγορίας. Όσον αφορά τα όσα κατέθεσε σχετικά με κάποιες ενέργειες που με οδηγίες του Μ.Υ.2 έκανε προς συντήρηση του Συγκροτήματος θεωρώ ότι ο Μ.Υ.1 κατέθεσε εντίμως αυτό που γνώριζε και που στο πλαίσιο των καθηκόντων και αρμοδιοτήτων του είχε εκτελέσει. Το ίδιο ισχύει, κατά την κρίση μου, και σε σχέση με τα όσα ανέφερε σχετικά με την συντήρηση που γινόταν στο Συγκρότημα μέχρι το 2013 ούτως ώστε αυτό να είναι μέχρι τότε, όπως ανέφερε αλλά διευκρίνισε στη συνέχεια, σε λειτουργήσιμη κατάσταση. Το σημαντικό, όπως προέκυψε από τη μαρτυρία του Μ.Υ.1, είναι ότι η Εναγόμενη 1 μέχρι και τον Μάιο του 2013 είχε στην κατοχή της το επίδικο Συγκρότημα και ότι σε αυτό γινόταν κάποια βασική συντήρηση. Επισημαίνεται στο σημείο αυτό ότι, παρά το γεγονός ότι στη Γραπτή του Δήλωση είχε αναφέρει ότι τον Μάιο του 2013 το Συγκρότημα «βρισκόταν σε λειτουργήσιμη κατάσταση για να δεχθεί πελάτες», στην αντεξέταση του το διαφοροποίησε λέγοντας ότι κατ΄ουσίαν γινόταν μια βασική συντήρηση, όπως προέκυψε, των εξωτερικών χώρων, ήτοι του κήπου αλλά, όπως παραδέχθηκε, «δεν ήταν έτοιμο το ξενοδοχείο για να ανοίξει την επομένη». Η σχετική περικοπή έχει ως ακολούθως: «Κος Ποιητής: Τώρα μέχρι το 2013 εσύ πήγαινες τακτικά από ό, τι αντιλαμβάνομαι; A. Όχι, πήγαινα μέχρι το 2010 τακτικά. Μέχρι το 2013 το πρόσεχα όχι εγώ ο ίδιος, οι άνθρωποι μου. Είχαμε τμήμα το οποίο λειτουργούσε τη νύχτα για να το προσέχει. Βασικά κάναμε και κάποιες εργασίες μέσα όταν χρειάζετουν, είχαμε κάποτε κάποια παράπονα από τους γείτονες όταν μεγάλωναν τα χόρτα και πηγαίναμε και συντηρούσαμε τους κήπους. Δεν ήταν επί καθημερινής βάσης. Ήταν όποτε χρειαζόταν, είχαμε ρεύμα και νερό για να κάνουμε τες συντηρήσεις, για να το συντηρήσουμε τουλάχιστον το ξενοδοχείο έως είχε, αλλά δεν ήταν έτοιμο το ξενοδοχείο για να ανοίξει την επόμενη. Εμείς το συντηρούσαμε σε μια καλή κατάσταση.» (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Όσον αφορά τα όσα κατέθεσε σε σχέση με την παράδοση των κλειδιών στον Μ.Ε.9 κατόπιν οδηγιών του Μ.Υ.2, θεωρώ ότι ο Μ.Υ.1 με ειλικρίνεια παρέθεσε τα σχετικά γεγονότα. Δεν έχω διαπιστώσει οποιαδήποτε πρόθεση ή κίνητρο του να μην πεί την αλήθεια σε σχέση με αυτό το ζήτημα. Κατά την αντεξέταση ήταν μάλιστα κατηγορηματικός για το θέμα αυτό και παρά την προσπάθεια που καταβλήθηκε από το συνήγορο της Ενάγουσας να αμφισβητηθεί η εκδοχή του η μαρτυρία του παρέμεινε ακλόνητη. Ήταν φανερό από τη μαρτυρία του Μ.Υ.1 ότι εκτέλεσε ό,τι του είχε αναθέσει σε σχέση με το θέμα της παράδοσης των κλειδιών ο Μ.Ε.9. Ο Μ.Υ.1, χωρίς να γνωρίζει οποιεσδήποτε άλλες λεπτομέρειες ή αν είχε συζητηθεί οτιδήποτε μεταξύ του Μ.Υ.2 και Μ.Ε.9, εξήγησε, πειστικά, γιατί δεν ετοίμασε για την συγκεκριμένη περίπτωση το λεγόμενο Check List - που συνιστούσε μια λίστα με τα αντικείμενα που κάποιος παραλαμβάνει - εφόσον η παράδοση αφορούσε ξενοδοχείο και γινόταν στον ιδιοκτήτη. Αξιολόγηση μαρτυρίας Μ.Υ 2 - XXXXX Παναγή Εξετάζοντας την μαρτυρία του Μ.Υ.2 λέω εξαρχής ότι η εντύπωση που άφησε στο Δικαστήριο δεν ήταν θετική. Ειδικότερα επισημαίνω ότι η γενική εικόνα που απεκόμισα από τη μαρτυρία του Μ.Υ.2 ήταν ότι προσπαθούσε να απεκδυθεί της οποιασδήποτε ευθύνης στην παρούσα υπόθεση. Εν πρώτοις ο Μ.Υ.2 όταν ρωτήθηκε για το πότε είχε διαπιστώσει ότι το επίδικο ξενοδοχειακό συγκρότημα είχε ανεγερθεί mirror και απάντησε ουσιαστικά ότι αυτό έγινε όταν άκουσε στο Δικαστήριο τη σχετική μαρτυρία, προσπάθησε, ανεπιτυχώς, κατά την άποψη μου, να δείξει κατά το στάδιο σύναψης της αρχικής Συμφωνίας το 1993 ότι δεν ήταν ουσιαστικά εμπλεκόμενος παραπέμποντας στην εταιρεία Πασχάλης και Αναστασιάδης Λτδ. Όταν δε του τέθηκε ότι στην Υπεράσπισή του - η οποία είχε καταχωρηθεί το 2017- προβάλλετο διαφορετικός ισχυρισμός για το πιο πάνω θέμα εφόσον αναφέρετο ότι τα τουριστικά διαμερίσματα είχαν ανεγερθεί στη βάση των αρχιτεκτονικών σχεδίων, αν και προσπάθησε να αποφύγει την όποια ευθύνη, τελικώς δεν είχε πολλά να πει ή να εξηγήσει γιατί τα προβαλλόμενα στην Υπεράσπιση του για το υπό εξέταση ζήτημα είναι φανερό ότι δεν συνείδαν με την πραγματικότητα. Η απάντηση του στο ερώτημα αν πήγε ποτέ να δει το Συγκρότημα ενόψει των όσων προβάλλονταν στην Αγωγή που ο Ενάγων είχε καταχωρήσει εναντίον του, ότι, δηλαδή, δεν το έπραξε λόγω χρόνου και επειδή έχει περίπου 1000 υπαλλήλους και στέλνει ειδικούς να του πουν και στην προκειμένη περίπτωση δεν τον ενημέρωσαν ότι είχε ανεγερθεί mirror, δεν μπορεί να πείσει. Περαιτέρω, αν και στην Υπεράσπισή του υπήρξε άρνηση του ισχυρισμού της Ενάγουσας εταιρείας ότι δεν είχαν εξασφαλιστεί οι άδειες λειτουργίας τόσο από τον Δήμο όσο και από τον ΚΟΤ για να λειτουργήσουν ως διαμερίσματα κατηγορίας Α, ο ίδιος αντεξεταζόμενος αναγνώρισε ότι, ενώ η επίδικη Συμφωνία ήταν για άδεια λειτουργίας Α Κατηγορίας διαμερισμάτων, η άδεια που είχε εξασφαλιστεί για το επίδικο συγκρότημα ήταν Β Κατηγορίας. Ούτε λίγο ούτε πολύ, όπως προέκυψε, παραδέχθηκε ότι ενώ ήξερε ότι τα διαμερίσματα του επίδικου Συγκροτήματος ήταν Β Κατηγορίας και η Συμφωνία τους ήταν για διαμερίσματα Α κατηγορίας, εν τούτοις καμία ενημέρωση έγινε προς τον Μ.Ε.9 για το γεγονός αυτό. Η θέση του ότι τα εν λόγω διαμερίσματα επρόκειτο να γίνουν Α Κατηγορίας ασφαλώς και δεν πείθει, ούτε έχει οποιαδήποτε λογική. Ούτε, επίσης, ο ισχυρισμός που προσπάθησε στη συνέχεια να προωθήσει ότι, δηλαδή, από τη στιγμή που είχε λήξει η αρχική Συμφωνία με τη δεύτερη Συμφωνία ο Μ.Ε.9 γνώριζε ότι τα διαμερίσματα θα γίνονταν Α κατηγορίας, αντέχει στη βάσανο της λογικής, ούτε συνάδει με την ίδια την τροποποιητική Συμφωνία που τα μέρη κατήρτισαν. Ειδικότερα δε όταν στην ίδια τη Συμφωνία την τροποποιητική στο προοίμιο της το οποίο είχε καταστεί μέρος της Συμφωνίας με τον όρο 1 αυτής ρητά αναφερόταν ότι ήδη η Εναγόμενη 1 εταιρεία είχε ανεγείρει, εξοπλίσει κλπ 47 οργανωμένα διαμερίσματα Α Κατηγορίας. Εν ολίγοις ο ισχυρισμός του Μ.Ε.1 ότι από τη στιγμή που είχε λήξει η πρώτη Συμφωνία των 8 ετών «κάναμε μια συμφωνία όπου επαναλάβαμε αυτή την παράγραφο ότι θα γίνει Α τάξης, άρα γνώριζε ο κ. Πυρίλης ότι δεν είχε γίνει Α τάξης» είναι εντελώς αντίθετος με ότι συμφωνήθηκε μέσω του Τεκμηρίου 17 γεγονός που πλήττει ανεπανόρθωτα την αξιοπιστία του Μ.Υ.1. Είναι δε αξιοπερίεργο ότι όταν ακόμη του υπεδείχθη από τον συνήγορο του Ενάγοντα το Τεκμήριο 17 και τα όσα σχετικά καταγράφονταν σε αυτό για το εν λόγω θέμα ο Μ.Ε.1 εξακολούθησε να ισχυρίζεται ότι με το να γίνει μια δεύτερη Συμφωνία για περαιτέρω περίοδο 8 ετών ο Μ.Ε.9 θα έπρεπε να γνωρίζει ότι τα διαμερίσματα θα ήταν Β Κατηγορίας. Επαναλαμβάνω ότι με δεδομένο ότι η αναφορά στο ίδιο το Τεκμήριο 17 είναι σε διαμερίσματα Α Κατηγορίας πώς θα ήταν, επομένως, λογικό ο Μ.Ε.9 να γνώριζε ότι τα επίδικα διαμερίσματα λειτουργούσαν ως Β Κατηγορίας; Άλλο σημείο το οποίο δείχνει γενικότερα την ποιότητα της μαρτυρίας του Μ.Υ.1 καθώς και την προσπάθειά του να προσαρμόζει την εκδοχή του κατά το δοκούν ήταν και το γεγονός ότι ενώ στην κατάθεσή του ισχυρίστηκε ότι όταν παρέδωσε τα κλειδιά του συγκροτήματος στον Μ.Ε.9 το 2013 το Συγκρότημα ήταν σε άριστη και λειτουργήσιμη κατάσταση, σε επιστολή των δικηγόρων του ημερ. 5/3/2013 (Τεκμήριο 21) απευθυνόμενη προς τους προηγούμενους δικηγόρους του Ενάγοντα είχε αναφερθεί ότι θα έπρεπε να γίνουν οι απαραίτητες επιδιορθώσεις στο ξενοδοχείο εις τρόπο ώστε αυτό να καταστεί σε λειτουργήσιμη κατάσταση. Η προσπάθεια του να εξηγήσει γιατί υπήρχε αυτή η διαφορά δεν κατάφερε να πείσει ιδιαίτερα όταν ο ίδιος στην πραγματικότητα παραδέχθηκε ότι χρειάζετο να κάνουν πολλά πράγματα εσωτερικά για το συγκρότημα, όπως το έθεσε «πολλές δουλειές μέσα». Πώς λοιπόν ομιλούσε στη Γραπτή του Δήλωση περί άριστης και λειτουργήσιμης κατάστασης του επίδικου συγκροτήματος; Ούτε η εξήγηση που υπό την πίεση της αντεξέτασης προσπάθησε να προωθήσει ότι, δηλαδή, στην επιστολή ημερ. 5/3/2013 εννοούσε ότι το συγκρότημα θα καθίστατο λειτουργήσιμο για τα επόμενα 6, 7, 8 9, 10 χρόνια που θα ήτο μια μακροχρόνια σύμβαση ενοικίασης, ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα εφόσον στην ίδια την επιστολή η πρόταση που είχε γίνει από την πλευρά του ήταν «για φέτος». Τα πιο πάνω αποτελούν ακόμη ένα παράδειγμα της ποιότητας της μαρτυρίας που ο Μ.Υ.1 προσκόμισε στο Δικαστήριο στο πλαίσιο της γενικής προσπάθειας που, ανεπιτυχώς, κατέβαλε για να απεκδυθεί της οποιασδήποτε ευθύνης στην παρούσα υπόθεση. Όσον αφορά δε τον ισχυρισμό του ότι κάποιες από τις παρατηρήσεις του ΚΟΤ είχαν γίνει, με βάση τη δική του την παραδοχή, διαπιστώνεται ότι δεν ήταν εξ ιδίας γνώσεως που το κατέθετε αλλά στη βάση των όσων των είχαν πληροφορήσει άλλοι. Σημαντικό υπήρξε και το γεγονός ότι δεν αμφισβήτησε ότι η εταιρεία του είχε υπό την κατοχή της το επίδικο συγκρότημα μέχρι το 2013 που παρέδωσε τα κλειδιά στον Μ.Ε.9. Κατ΄ακολουθίαν της πιο πάνω αξιολόγησης, επί των αμφισβητουμένων της υπόθεσης σημείων, η μαρτυρία του Μ.Υ.2 δεν γίνεται αποδεκτή. Ευρήματα: Κατ' ακολουθίαν της πιο πάνω αξιολόγησης προχωρώ να διατυπώσω τα ευρήματα του Δικαστηρίου: (
4. i)Το Συγκρότημα δεν έχει οικοδομηθεί σύμφωνα με τους όρους των επίδικων Συμφωνιών, των αρχιτεκτονικών σχεδίων και σχετικών τεχνικών όρων, εφόσον: (α) Το συγκρότημα έχει ανεγερθεί mirror, δηλαδή η βόρεια όψη του κτιρίου έγινε νότια και η νότια έγινε βόρεια, (β) έχουν γίνει αρκετές αλλαγές ως προς τη διαρρύθμιση, τη θέση της οικοδομής και τη διαμόρφωση του χώρου (χώροι στάθμευσης, κολυμβητική δεξαμενή κτλ.), (γ) δημιουργήθηκε ένα νέο διαμέρισμα στον πρώτο όροφο με αποτέλεσμα ο αριθμός των διαμερισμάτων να ανέλθει στα 48 αντί 47, (δ) δεν δημιουργήθηκε γήπεδο τένις, σάουνα και ανελκυστήρας προσωπικού, και (ε) δεν διατίθεται κλιματισμός στους κοινόχρηστους χώρους και στα καθιστικά των διαμερισμάτων. (
5. ii)Δεν εξασφαλίστηκαν οι απαραίτητες άδειες για νομιμοποίηση των διαμερισμάτων. (iii) Τα διαμερίσματα δεν είναι συμπληρωμένα και εξοπλισμένα συμφώνως των αρχιτεκτονικών σχεδίων ώστε αυτά να μπορούν να καταταγούν στην Κατηγορία Α των οργανωμένων διαμερισμάτων. Επιπλέον προέκυψε ότι το επίδικο ξενοδοχειακό συγκρότημα μετά τη λήξη της επιπρόσθετης και τροποποιητικής Συμφωνίας (Τεκμήριο 17), που ήταν η ημερομηνία 31/10/2010, έπαυσε να λειτουργεί ενώ η Εναγόμενη 1 εταιρεία συνέχισε να το έχει υπό την κατοχή της μέχρις ότου, μέσω του Μ.Υ.1, παρέδωσε τα κλειδιά του στον Θ. Πιρίλλη (Μ.Ε.9) τον Μάιο του 2013. Επανειλημμένα ο Μ.Ε.9 είπε στους Εναγόμενους να προβούν στις σχετικές ενέργειες για να μπορέσει να λειτουργήσει το Συγκρότημα ως διαμερίσματα Κατηγορίας Α τόσο πριν το εγκαταλείψουν όσο και μετά, χωρίς ανταπόκριση. Σε κάποιο στάδιο μετά την παράδοση των κλειδιών στον Θ. Πιρίλλη (Μ.Ε.9) και ενόσω το επίδικο Συγκρότημα εξακολουθούσε να μην βρίσκεται σε λειτουργία φαινόταν να είχε λεηλατηθεί και/ή διαρρηχθεί με αποτέλεσμα να παρουσιάζει την άσχημη εικόνα που διαπίστωσε και περιέγραψε στο Δικαστήριο ο Μ.Ε.2 και αποτυπώνεται στις φωτογραφίες που έβγαλε (Τεκμήριο 8) όταν το επισκέφθηκε κατά το 2016. Με βάση τα πιο πάνω ευρήματα καθώς και τα μη αμφισβητούμενα γεγονότα προέκυψε ότι κατά το στάδιο που τελικώς η Εναγόμενη 1 παρέδωσε τα κλειδιά στον XXXXX Πιρίλλη, ήτοι κατά τον Μάιο του 2013, το ξενοδοχειακό Συγκρότημα δεν ήταν συμπληρωμένο και εξοπλισμένο συμφώνως των αρχιτεκτονικών σχεδίων ώστε αυτό να μπορεί να καταταγεί στην Κατηγορία Α των οργανωμένων διαμερισμάτων ως ήταν η συμβατική υποχρέωση της Εναγόμενης 1 έναντι της Ενάγουσας. Υπενθυμίζεται στο σημείο αυτό η υποχρέωση της Εναγόμενης 1 για παράδοση του Συγκροτήματος κατά τη λήξη της Συμφωνίας έτοιμο για να λειτουργεί ως διαμερίσματα Α Κατηγορίας. Όχι μόνο δεν το έπραξε αλλά η Εναγόμενη 1 συνέχισε να το κατέχει μέχρι που παρέδωσε τα κλειδιά στον Θ. Πιρίλλη (Μ.Ε.9) τον Μάιο του 2013. Σχετικός είναι ο όρος 10 της Τροποποιητικής Συμφωνίας (Τεκμήριο 16) ο οποίος έχει ως εξής: «Ο Β ΣΥΜΒΑΛΛΟΜΕΝΟΣ υποχρεώνεται να διατηρεί τα διαμερίσματα, τον εξοπλισμό και την επίπλωση αυτών σε άψογη και λειτουργήσιμη κατάσταση και βάψει και παραδώσει αυτά κατά τη λήξη της συμφωνίας έτοιμα για να λειτουργούν ως διαμερίσματα Α' κατηγορίας εγκεκριμένα από τον Κυπριακό Οργανισμό Τουρισμού.» Στη βάση όλων των πιο πάνω διαπιστώσεων καταλήγω ότι η Εναγόμενη παρέλειψε να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της που διαλαμβάνονταν στην Τροποποιητική Συμφωνία και στην οποία περιελήφθηκαν οι σχετικοί όροι που διαλαμβάνονταν στην αρχική Συμφωνία αναφορικά με τις δεσμεύσεις και υποχρεώσεις της Εναγόμενης 1 εταιρείας. Σχετικός είναι εν προκειμένω ο ακόλουθος όρος 5 στην τροποποιητική Συμφωνία: «Όλοι οι όροι της αρχικής συμφωνίας θα παραμείνουν σε ισχύ κατά το μέτρο που αυτή είναι δυνατό να ισχύει εκτός όπου γίνεται διαφορετική πρόνοια στην παρούσα συμφωνία.» Έχοντας λοιπόν καταλήξει ότι η Εναγόμενη παρέλειψε να εκπληρώσει τις συμβατικές της υποχρεώσεις της προχωρώ να εξετάσω το κατά πόσο έχει η πλευρά της Ενάγουσας υποστεί ως αποτέλεσμα οποιαδήποτε απώλεια ή ζημιά για την οποία θα πρέπει να επιδικασθούν αποζημιώσεις. Αποζημιώσεις Παρά το γεγονός ότι στην παρούσα Αγωγή διεκδικείται και η θεραπεία της Ειδικής Εκτέλεσης, όπως προέκυψε, τέτοια θεραπεία δεν προωθήθηκε από την πλευρά της Ενάγουσας κατά το στάδιο των Αγορεύσεων εις τρόπο ώστε να θεωρείται εγκαταλειφθείσα. Εν πάση περιπτώσει και ίσως εκ περισσού επισημαίνω ότι δικαστικό διάταγμα ειδικής εκτέλεσης συνιστά εξαιρετική θεραπεία που επιτρέπεται μόνο εκεί που η συνήθης θεραπεία των αποζημιώσεων δεν είναι επαρκής. Εάν η επιδίκαση αποζημιώσεων είναι αρκετή, υπό την έννοια ότι θα αποκαταστήσει το αθώο μέρος στη θέση που θα κατείχε εάν η σύμβαση είχε εκτελεστεί, τότε το Δικαστήριο δεν θα εκδώσει διάταγμα ειδικής εκτέλεσης. Επιπλέον το Δικαστήριο δεν εκδίδει τέτοιο διάταγμα εκεί όπου θα ήταν άδικο και όπου η έκδοση του θα ήταν αντίθετη με τις αρχές του Δικαίου της Επιείκειας. Οι αρχές που διέπουν τον καθορισμό των αποζημιώσεων για την διάρρηξη συμφωνίας περιέχονται στο Άρθρο 73