← Κύπρος

Smith κ.α. ν. Χαραλάμπους κ.α., Αρ. Αγωγής: 29/2012, 30/6/2020

Smith κ.α. ν. Χαραλάμπους κ.α., Αρ. Αγωγής: 29/2012, 30/6/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2020:A38 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. ΓΕΡΟΛΕΜΟΥ, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 29/2012 Μεταξύ:

  1. XXXXX XXXXX Smith
  2. XXXXX Smith Ενάγοντες -και-
  3. XXXXX Χαραλάμπους
  4. XXXXX Χριστοφή Εναγομένων ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 30 Ιουνίου, 2020 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: κα Α. Ττίκκου για STELIOS A. STYLIANOU & CO LLC Για Εναγόμενους 1 και 2: κ. Θ. Θωμά για Θέμης Θωμά & Συνεργάτες ΑΠΟΦΑΣΗ Οι ενάγοντες, σύζυγοι, είναι άγγλοι υπήκοοι, οι οποίοι γνώρισαν τους εναγόμενους τον Νοέμβριο του 2004 όταν αποφάσισαν να αγοράσουν μια οικία από τον εναγόμενο 1 με την εγγύηση του εναγόμενου 2, η οποία απόφαση έλαβε σάρκα και οστά με την υπογραφή της συμφωνίας πώλησης ημερομηνίας 25.2.2005, Τεκμήριο
  5. Η απόφαση τους αυτή έμελλε να τους οδηγήσει σε διάφορες δικαστικές διαμάχες λόγω διαφορών που προέκυψαν μεταξύ των συμβαλλόμενων στη βάση της συμφωνίας πώλησης ημερομηνίας 25.2.2005, Τεκμήριο 9 και διαδίκων στην παρούσα αγωγή. Η πρώτη δικαστική αναμέτρηση διήλθε μέσα από την αγωγή αρ. XXXXX/2007 Ε.Δ. Λάρνακας, Τεκμήριο 1, την οποία ήγειραν οι νυν ενάγοντες εναντίο των νυν εναγομένων, με την οποία εξαιτούνταν διάφορα διατάγματα σχετικά με την παράδοση και μεταβίβαση της οικίας σε αυτούς και το ποσό των ΛΚ48.000 για αποπεράτωση της οικίας, ενώ από την άλλη οι εναγόμενοι αξίωναν ανταπαιτητικά και αυτοί συγκεκριμένο ποσό, για τους λόγους που η κάθε πλευρά εξέθεσε στο δικόγραφο της. Εκείνη η υπόθεση έληξε με την έκδοση Δικαστικής απόφασης στις 12.9.2011, Τεκμήριο 1, σύμφωνα με την οποία εκδόθηκαν συγκεκριμένα διατάγματα εναντίο του εναγόμενου 1, τα οποία φαίνονται πέραν του Τεκμηρίου 1 και στο Τεκμήριο 2, ενώ η απαίτηση για το ποσό που αξίωναν οι ενάγοντες όπως και η ανταπαίτηση των εναγομένων απορρίφθηκαν, για τους λόγους που εξηγούνται στο Τεκμήριο 1, ήτοι η χρηματική απαίτηση των εναγόντων γιατί δεν παραδόθηκε σε αυτούς η οικία και η μεν ανταπαίτηση του εναγόμενου 1 γιατί αυτός παραβίασε τη συμφωνία Τεκμήριο 9 και γιατί το ποσό που αφορά τις επιπρόσθετες εργασίες δεν ήταν ακόμη πληρωτέο και απαιτητό καθότι δεν είχαν συμπληρωθεί οι επιπρόσθετες εργασίες και η δε ανταπαίτηση του εναγόμενου 2 καθότι πέραν από εγγυητής δεν συμβλήθηκε με τους ενάγοντες με άλλη ιδιότητα. Η απόφαση εκείνη, ημερομηνίας 12.9.2011 που εκδόθηκε στην αγωγή αρ. XXXXX/2007 Ε.Δ. Λάρνακας, Τεκμήριο 1, αποτέλεσε το εναρκτήριο λάκτισμα για τις ακολουθήσασες διαδικασίες, οι οποίες θα αναφερθούν στη συνέχεια, αφού προηγουμένως επιδόθηκε το διάταγμα στον εναγόμενο 1 στις 6.12.2011, Τεκμήριο
  6. Με την απόφαση, Τεκμήριο 1, η οποία δεν εφεσιβλήθηκε, ανά χείρας οι ενάγοντες και την επίδοση του διατάγματος στον εναγόμενο 1, Τεκμήριο 3, κατόπιν μονομερούς αίτησης ημερομηνίας 28.3.2012 εξασφάλισαν στις 25.4.2012 άδεια για την έκδοση εντάλματος ανάκτησης κατοχής της οικίας που ανεγέρθηκε στο ½ μερίδιο του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/XXXXX, τμήμα 6, Φ/Σχ 02-270-273, τεμάχιο XXXXX, στην Ορμήδεια της επαρχίας Λάρνακας, Τεκμήριο
  7. Ο εναγόμενος 1 καταχώρισε στις 22.11.2012 αίτηση παραμερισμού του εντάλματος ανάκτησης κατοχής της οικίας η οποία απορρίφθηκε με Δικαστική απόφαση ημερομηνίας 8.11.2013, Τεκμήριο 6, αφού προηγουμένως κατόπιν αίτησης ημερομηνίας 5.2.2013 το Δικαστήριο με απόφαση του ημερομηνίας 30.4.2013 έδωσε άδεια καταχώρισης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εκ μέρους των εναγόντων, Τεκμήριο
  8. Το σημαντικό, για την υπό κρίση τώρα αγωγή, όπως στην απόφαση, Τεκμήριο 5, καταγράφεται, είναι ο ισχυρισμός στην ένορκη δήλωση του εναγόμενου 1 που συνοδεύει την ένσταση ότι το ένταλμα ανάκτησης κατοχής εκτελέστηκε στις 21.12.
  9. Σχετική ειδοποίηση ανάκτησης κατοχής της οικίας καταχωρήθηκε ως Τεκμήριο 10 και ειδοποίηση ότι η ανάκτηση κατοχής επιτεύχθηκε στις 21.12.2012 καταχωρήθηκε ως Τεκμήριο
  10. Ο εναγόμενος 1 όμως δεν σταμάτησε εκεί, αλλά στις 5.11.2013 καταχώρισε αίτηση παρακοής εναντίο των εναγόντων, στην οποία έφεραν ένσταση οι τελευταίοι και αφού εκδικάστηκε εκδόθηκε απόφαση στις 30.4.2014 με την οποία απερρίφθη η αίτηση, Τεκμήριο
  11. Ίδια τύχη είχε και η αίτηση έρευνας ημερομηνίας 25.9.2018 που καταχώρισε ο εναγόμενος 1 εναντίο των εναγόντων με την οποία ζητούσε την εξέταση τους αναφορικά με την οικονομική τους κατάσταση αφού απερρίφθη τούτη με Δικαστική απόφαση ημερομηνίας 19.4.2019, Τεκμήριο
  12. Με την παρούσα αγωγή οι ενάγοντες αξιώνουν εναντίο των εναγομένων, (Α) το ποσό των €53.759,57 ως ενοίκια που κατέβαλαν από 3.11.2005 μέχρι τις 4.1.2012 που καταχωρήθηκε η παρούσα αγωγή, στη βάση της παράβασης της μεταξύ τους συμφωνίας πώλησης ημερομηνίας 25.2.2005, Τεκμήριο 9 και δη του όρου 8 αυτής, (Β) το ποσό των €500 μηνιαίως, ως ενδιάμεσα οφέλη, μέχρι την παράδοση της οικίας, (Γ) το ποσό των €1.571,91 ως έξοδα που κατέβαλαν για την εκτίμηση της OIKOS PROPERTY CONSULTANTS LTD, (Δ) το ποσό των €2.374,02 το οποίο κατέβαλαν στην DION TOYMAZIS & ASSOCIATES, (Ε) το ποσό των €15.079,77 ως αξία των απωλεσθέντων αντικειμένων τους που τοποθέτησαν και φυλάχθηκαν στην οικία τον Απρίλιο - Μάιο του 2006 κατόπιν άδειας του εναγόμενου 1, τα οποία έφθασαν στην Κύπρο με φορτωτική από την Αγγλία τον ίδιο μήνα για την μόνιμη εγκατάσταση τους στην εν λόγω οικία η οποία δεν είχε αποπερατωθεί κατά παράβαση της συμφωνίας πώλησης 25.2.2005, Τεκμήριο 9, σύμφωνα με την οποία έπρεπε να παραδοθεί τον Οκτώβριο του 2005, (Στ) το ποσό των €50.000 ως έξοδα για να καταστεί δυνατή χωριστή εγγραφή της οικίας επ΄ ονόματι τους, (Ζ) νόμιμο τόκο και έξοδα. Οι εναγόμενοι με την κοινή υπεράσπιση τους αν και παραδέχονται κάποιες παραγράφους της έκθεσης απαίτησης αρνούνται τους ουσιώδεις ισχυρισμούς και αξιώσεις των εναγόντων που αναφέρονται στην έκθεση απαίτησης, προβάλλοντας τους δικούς τους ισχυρισμούς μεταξύ των οποίων ότι, (Α) οι ενάγοντες έπρεπε να συμπεριλάβουν στις αξιώσεις της αγωγής αρ. XXXXX/2007 Ε.Δ. Λάρνακας που κίνησαν εναντίο τους και τις αξιώσεις της παρούσας αγωγής, (Δεδικασμένο), (Β) αν και παρέδωσαν την οικία στους ενάγοντες ολοκληρωμένη οι ενάγοντες δεν τους κατέβαλαν τα οφειλόμενα ποσά σύμφωνα με την συμφωνία πώλησης, Τεκμήριο 9, (Γ) αν και ο εναγόμενος 1 ήταν πάντοτε έτοιμος να μεταβιβάσει την οικία στους ενάγοντες οι τελευταίοι αρνούνται να του καταβάλουν το ποσό που αναφέρεται στην απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 12.9.2011 στην αγωγή αρ. XXXXX/2007, Ε.Δ. Λάρνακας, Τεκμήριο 1, και (Δ) ουδεμία ευθύνη έχουν για οποιαδήποτε απώλεια των αντικειμένων τους τα οποία είχαν τοποθετήσει στον εξωτερικό χώρο της οικίας, ενώ με την τελευταία παράγραφο της υπεράσπισης τους ζητούν το ποσό των ΛΚ30.000 ήτοι €51.258,04 ως οφειλόμενο υπόλοιπο προς αυτούς, καθώς και το ποσό των ΛΚ7.500 ήτοι €12.814,51 για επιπρόσθετες εργασίες. Οι ενάγοντες με την απάντηση στην υπεράσπιση αφού προβάλλουν τρεις προδικαστικές ενστάσεις, μεταξύ των οποίων και την ύπαρξη δεδικασμένου για τις αξιώσεις των εναγομένων, απορρίπτουν όλους τους ισχυρισμούς της υπεράσπισης. Οι ενάγοντες για να αποδείξουν την υπόθεση τους πρόσφεραν τη μαρτυρία της ενάγουσας 2, ΜΕ2, της οποίας μέρος της κυρίως εξέτασης της αποτέλεσε γραπτή δήλωση - κατάθεση στην αγγλική γλώσσα, ΕΓΓΡΑΦΟ Α, της οποίας, για σκοπούς ευκολίας, μετάφραση της στην ελληνική γλώσσα αποτελεί το ΕΓΓΡΑΦΟ Α1, του XXXXX Σκορδή, ΜΕ1, Πρωτοκολλητή στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας, του XXXXX Ταπακκη, ΜΕ3, υπάλληλος στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λάρνακας, του XXXXX Δημητρίου, ΜΕ4, υπάλληλος στο Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως Λάρνακας, του XXXXX Τουμαζή, ΜΕ5, πολιτικός μηχανικός, της XXXXX Τουμάζου, ΜΕ6, υπαλλήλου στην Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας και του XXXXX Βασιλείου, ΜΕ7, πολιτικός μηχανικός, του οποίου μέρος της μαρτυρίας του αποτέλεσε γραπτή δήλωση - κατάθεση, ΕΓΓΡΑΦΟ Β. Από την άλλη οι εναγόμενοι 1 και 2 έδωσαν μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου ως ΜΥ2 και 1, αντίστοιχα, των οπίων μέρος της μαρτυρίας τους αποτέλεσε γραπτή δήλωση - κατάθεση τους, ΕΓΓΡΑΦΑ Δ και Γ, αντίστοιχα και η XXXXX Χαραλάμπους, ΜΥ3, σύζυγος του εναγόμενου
  13. Κατά τη διάρκεια της δίκης κατατέθηκαν 91 τεκμήρια. Ήδη έγινε αναφορά στα Τεκμήρια 1 - 11, ενώ ως προς τα υπόλοιπα θα γίνει αναφορά σε αυτά όπου τούτο χρειάζεται. Οι δικηγόροι των εναγόντων στην αγόρευση τους αφού πρώτα αναφέρονται στη δικογραφία, στη συνέχεια σχολιάζουν τη μαρτυρία του καθενός μάρτυρα για να καταλήξουν να ζητούν από το Δικαστήριο να κρίνει αξιόπιστους τους ΜΕ και αναξιόπιστους τους ΜΥ, ενώ στο τέλος προβαίνοντας σε ανάλυση της νομικής πτυχής της υπόθεσης εξηγούν γιατί οι ενάγοντες έχουν αποδείξει την υπόθεση τους, ενώ οι εναγόμενοι έχουν αποτύχει στην υπεράσπιση τους και ο εναγόμενος 1 στην ανταπαίτηση του, αφού ο εναγόμενος 2, κατά την εισήγηση τους, διέκοψε τούτη κατά το στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας, γεγονός το οποίο το Δικαστήριο δεν έχει εντοπίσει στις σημειώσεις του αλλά ούτε και στα πρακτικά του Δικαστηρίου τα οποία αποτελούν τον αυθεντικό οδηγό για το τι αναφέρθηκε ενώπιο του Δικαστηρίου. Από την άλλη, ο δικηγόρος των εναγομένων, αφού και αυτός προβαίνει σε μια σύντομη αναφορά στη δικογραφία ακολούθως σχολιάζει τη μαρτυρία που προσκόμισαν οι ενάγοντες όσο και αυτή που προσκόμισαν οι εναγόμενοι, ζητώντας από το Δικαστήριο όπως κρίνει αξιόπιστους τους ΜΥ και αναξιόπιστους τους ΜΕ2, 5 και 7 για τους λόγους που εξηγεί, ενώ όσον αφορά τον ΜΕ1 αναφέρεται ότι η μαρτυρία του περιορίζεται στην κατάθεση των Τεκμηρίων 1 - 8, χωρίς να σχολιάζει αυτή και όσον αφορά τους ΜΕ3, 4 και 6, φαίνεται από το θετικό σχολιασμό της μαρτυρίας τους ότι κρίνεται υποστηρικτική των θέσεων των εναγομένων, ή τουλάχιστον δεν ζητείται η απόρριψη της ως αναξιόπιστη μαρτυρία. Σε ότι σχετίζεται με τη νομική πτυχή της υπόθεσης εισηγείται με αναφορά στη νομολογία ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφασίσει στη βάση των δικογραφημένων θέσεων των δύο πλευρών, ενώ όσον αφορά την αξίωση των εναγόντων για την απώλεια των αντικειμένων τους προβαίνει σε θεώρηση του θέματος υπό το φως, (α) της ευθύνης θεματοφύλακα για να καταλήξει ότι τέτοια ευθύνη δεν έχουν οι εναγόμενοι και (β) υπό το φως του αστικού αδικήματος της παράνομης κατακράτησης αντικειμένου για να αναφέρει ότι δεν έχει αποδειχθεί τούτη εναντίο των εναγομένων. Τέλος αφού σχολιάζει και τις αξιώσεις των εναγόντων για ενοίκια που κατέβαλαν λόγω μη παράδοσης της οικίας τον Οκτώβρη του 2005, ως το Τεκμήριο 9 διελάμβανε και την αξίωση για το ποσό που απαιτείται για τη διενέργεια χωριστής εγγραφής και μεταβίβασης στους ενάγοντες της οικίας, για την οποία θεωρεί ότι αποφασίστηκε στην αγωγή αρ. XXXXX/2007, Ε.Δ. Λάρνακας και ως εκ τούτου υπάρχει δεδικασμένο, καταλήγει ότι όλες οι αξιώσεις των εναγόντων πρέπει να απορριφθούν, ως συνακόλουθο των όσων αναφέρθηκαν ανωτέρω, δηλαδή, ως εκλαμβάνει το Δικαστήριο, λόγω δεδικασμένου και μη απόδειξης των αξιώσεων τους. Προτού προχωρήσω στην αξιολόγηση, ευρήματα και κατάληξη του Δικαστηρίου, με τον τρόπο που θα αναφερθεί κατωτέρω, στο σημείο αυτό να παρατηρήσω ότι, το Δικαστήριο εξετάζει ισχυρισμούς που προβάλλονται στα δικόγραφα και δεν επεκτείνεται πέραν αυτών (βλ. Νικηφόρος Παναγή ν. G & P Ergatides Motors Ltd

(2007)1 ΑΑΔ 1380, Exalco S.A. v. Αλουμινεξ Λτδ. κ.ά.
(2007)1 ΑΑΔ 991 και Γεώργιος Παπαγεωργίου ν. Λούη Κλάππα (Investments Services Ltd)
(1991)1 ΑΑΔ 24). Ως εκ τούτου, έστω και αν δεν γίνεται ειδική αναφορά σε κάθε μια από τις θέσεις που εισηγήθηκαν οι συνήγοροι των διαδίκων στην αγόρευσή τους, το Δικαστήριο εξέτασε τις θέσεις αυτές και εκφράζονται μέσα από τη διαλεκτική της απόφασης. Να σημειωθεί εξ αρχής, όπως είναι καλά γνωστό από τη νομολογία, (βλ. El Fath Co. For International Trade S.A.E. v. E.D.T. Shipping Ltd κ.ά.
(1992)1 ΑΑΔ 1255, Ν.Α. Theophanous (Matic) Laundries Ltd v. Κυπριακής Δημοκρατίας
(2000)3ΑΑΔ 793 και Hamisi Mwinyi Selmani κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις 235/13 και 236/13, ημερομηνίας 05/06/2015), η αγόρευση δικηγόρου δεν αποτελεί παραδεκτή μέθοδο για εισαγωγή μαρτυρίας και δεν μπορεί να συμπληρώσει τα όποια κενά υπάρχουν στη μαρτυρία. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ Είχα την ευκαιρία να ακούσω και να παρακολουθήσω τους μάρτυρες κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας ενώ κατέθεταν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων, την ειλικρίνεια, την ευθύτητα, την αυθεντικότητα, την αμεσότητα, τη σαφήνεια, την πειστικότητα, τη συνέπεια, τη συνοχή και το συμφέρον τους στην υπόθεση και αφού αντιπαρέβαλα τη μαρτυρία του καθενός με την υπόλοιπη μαρτυρία και με τα τεκμήρια που βρίσκονται ενώπιο του Δικαστηρίου, ίδε Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ ν. Παναγιώτη Πολυβίου
(2009)1 ΑΑΔ 339, Αντωνίου v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 766, Βούτουνος v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 71, Χρίστου v. Ηροδότου κ.ά.
(2008)1 Α.Α.Δ. 676, Σάντης v. Χατζηβασιλείου κ.ά.
(2009)1 Α.Α.Δ. 288, Mossa (Mussa) Mohammed Mustafa v. Ανδρέα Κακούρη κ.ά.
(2002)1 ΑΑΔ 165, Κούλλα Αντώνη Κουκούνη ν. A.N. Stasis Estates Co Ltd
(2006)1 ΑΑΔ 489, Σοφοκλής Σοφοκλέους ν. Κυριακής Τσεσμελόγλου
(2006)1 ΑΑΔ 1153, Νικόλας άλλως Νίκος Γεωργίου Σφυρή ν. Ανδρέα Πολυκάρπου
(2005)1 ΑΑΔ 941, Ιωάννης Αλεξάνδρου Χριστοδούλου ν. Κυριάκου Μηνά Αριστοδήμου κ.ά.
(1996)1 ΑΑΔ 552, και Βερεγγάρια Π. Παπακόκκινου κ.ά ν. Σάκη Ν. Κουρέα κ.ά.
(2002)1 ΑΑΔ 1833, κρίνω ότι η ενάγουσα, ΜΕ2, απαντούσε στο Δικαστήριο άμεσα, αυθεντικά, με ειλικρίνεια, ευθύτητα, πειστικότητα και με συνέπεια. Συγκεκριμένα, η ΜΕ2, προκειμένου να αποδείξει την αξίωση τους για τη ζημιά που υπέστηκαν, ένεκα της μη παράδοσης της οικίας σε αυτούς από τον εναγόμενο 1 τον Οκτώβρη του 2005, η οποία συνίσταται στην ενοικίαση άλλου καταλύματος για τη διαμονή τους στην Κύπρο, κατέθεσε ως Τεκμήριο 12 ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 3.11.2005 για την περίοδο 3.11.2005 μέχρι 2.5.2006 συνολικού ποσού ενοικίασης ΛΚ3.642, μεταξύ του ιδιοκτήτη Vladimir Gromko δια του εκπροσώπου του XXXXX Σπύρου και ενοικίαστριας SORRANO AUTO MOTORS LTD, (στο εξής SORRANO) της οποίας μοναδικός μέτοχος, διευθυντής και γραμματέας είναι ο εναγόμενος 2, ως διαπιστώνεται από τα Τεκμήρια 13 και
  1. Η SORRANO για σκοπούς κάλυψης της εγγύησης που προβλεπόταν στο ενοικιαστήριο έγγραφο, Τεκμήριο 12 και κάλυψης μέρους του πρώτου ενοικίου εξέδωσε την επιταγή, Τεκμήριο 15, στο όνομα του Δαυίδ Σπύρου, εκπροσώπου του ιδιοκτήτη για το ποσό των ΛΚ1.600 η οποία δεν τιμήθηκε και ως εκ τούτου οι ενάγοντες αναγκάσθηκαν να καταβάλουν τόσο το ποσό του Τεκμηρίου 15, στον εκπρόσωπο του ιδιοκτήτη, όσο και επιπλέον ποσό, τα οποία ποσά όλα μαζί ανέρχοντο στο ποσό των €3.782,84, ως διαπιστώνεται από τα Τεκμήρια 16, 17 και
  2. Επίσης κατέβαλαν για την περίοδο ενοικίασης 3.1.2006-2.5.2006, το ποσό των €3.477, Τεκμήριο
  3. Επειδή συνέχισαν να διαμένουν στο εν λόγω υποστατικό μέχρι τις 31.8.2006 κατέβαλαν το ποσό των €3.111,36, Τεκμήριο
  4. Ήτοι συνολικά κατέβαλαν το ποσό των €10.371,
  5. Σχετική βεβαίωση ότι αυτοί κατέβαλαν το ενοίκιο κατατέθηκε ως Τεκμήριο
  6. Στη συνέχεια με σκοπό να περιοριστεί η ζημιά ενοικίασαν άλλα υποστατικά μέχρι την παράδοση της κατοικίας σε αυτούς στις 21.12.
  7. Συγκεκριμένα από 1.9.2006-28.2.2007 δυνάμει συμφωνίας ενοικίασης ημερομηνίας 30.8.2006, Τεκμήριο 21 κατέβαλαν το ποσό των €3.946,89, Τεκμήριο
  8. Δυνάμει ανανέωσης της συμφωνίας ενοικίασης, για την περίοδο 1.3.2007-30.6.2007, Τεκμήριο 23, κατέβαλαν το ποσό των €2.631,34, Τεκμήριο
  9. Ακολούθως ενοικίασαν άλλο υποστατικό από 21.7.2007-20.7.2008, Τεκμήριο 25, και κατέβαλαν το συνολικό ποσό των €9.226,44, Τεκμήριο
  10. Αυτή η συμφωνία ανανεώθηκε δυνάμει συμφωνίας ημερομηνίας 2.7.2008, για την περίοδο 21.7.2008- 20.7.2009, Τεκμήριο 27 και κατέβαλαν το ποσό των €8.
  11. Στη συνέχεια ενοικίασαν πιο οικονομικό σπίτι δυνάμει συμφωνίας ημερομηνίας 26.5.2009, από 1.7.2009 - 1.7.2010, Τεκμήριο 30 η οποία ανανεώθηκε μέχρι την 1.7.2011, Τεκμήριο 31, για τις οποίες δύο περιόδους κατέβαλαν το ποσό των €12.075, δυνάμει τραπεζικής εντολής, Τεκμήριο 32, ενώ για άλλη συμφωνία ενοικίασης για την περίοδο 15.5.2011 - 14.5.2012, Τεκμήριο 33, δυνάμει της ίδιας τραπεζικής εντολής κατέβαλαν το ποσό των €3.535, Τεκμήριο
  12. Ακόμη για την περίοδο 15.5.2012 - 31.12.2012 κατέβαλαν το ποσό των €3.
  13. Ως προς την αξίωση για το ποσό των €1.571,91 η οποία αποτελεί τη χρέωση για την εκτίμηση που έκανε η εταιρεία Oikos Property Consultants Limited για την αξία της οικίας στις 30.10.2007, όταν προέκυψαν οι διαφορές μεταξύ των διαδίκων, κατατέθηκε ως Τεκμήριο 34 η εκτίμηση αυτή, ενώ ως προς την αξίωση για το ποσό των €2.374,02 η οποία αποτελεί τη χρέωση για την έκθεση Τουμαζή ημερομηνίας 6.11.2007, που αφορά την επιθεώρηση της οικίας κατά πόσο συνήδε με τη συμφωνία πώλησης, Τεκμήριο 9, κατατέθηκε το Τεκμήριο
  14. Σε σχέση με την αξίωση για τη ζημιά που υπέστηκαν λόγω απώλειας των αντικειμένων που τοποθέτησαν από τον Απρίλιο - Μάιο του 2006 μέχρι το τέλος του 2007 τα οποία λεπτομερώς καταγράφονται στη γραπτή δήλωση της ΜΕ2, των οποίων η συνολική αξία, κατ΄ αυτήν, ανέρχεται στο ποσό των €14.105,36, κατέθεσε ως Τεκμήριο 36 τρία τιμολόγια για τα αντικείμενα με αριθμό 8, 9 και 10 στην καταγραφή που κάνει στη γραπτή δήλωση της ημερομηνίας 30.5.2006, 25.6.2007 και 29.6.2007, αντίστοιχα και απόδειξη πληρωμής ημερομηνίας 2.8.2007 για το αντικείμενο 33, κουκουβάγια. Για την αλήθεια του ισχυρισμού της ότι τοποθέτησαν τα εν λόγω αντικείμενα στην οικία κατέθεσε ως Τεκμήριο 37, δέσμη φωτογραφιών στις οποίες εμφαίνονται σφραγισμένα κουτιά και το ψυγείο πριν και μετά την απώλεια και την ανεύρεση του. Επίσης κατατέθηκε ως Τεκμήριο 38 φωτογραφίες που έλαβαν οι ενάγοντες στις οποίες απεικονίζονται σφραγισμένα κουτιά και κολώνες. Περί τον Μάρτιο του 2008 τα παράθυρα της οικίας καλύφθηκαν με εφημερίδες όπως καταδεικνύεται από το Τεκμήριο
  15. Επίσης κατατέθηκε ως Τεκμήριο 40 κατηγορητήριο ποινικής υπόθεσης XXXXX/2014 Ε.Δ. Αμμοχώστου το οποίο καταχωρήθηκε στις 6.10.2014 για κλοπή οικιακού εξοπλισμού συνολικής αξίας €5.000 εναντίο του εναγόμενου 2 και καταδικαστική απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 24.5.2015 στην ποινική υπόθεση αρ XXXXX3710/2014 Ε.Δ. Αμμοχώστου και ως Τεκμήριο 41 κολώνα η οποία βρέθηκε στο σπίτι του εναγόμενου 2 από την αστυνομία. Σε σχέση με την αξίωση του ποσού των €50.000 ως έξοδα για να καταστεί χωριστή εγγραφή και μεταβίβαση της οικίας σε αυτούς, επειδή ο εναγόμενος 1 δεν παρέδωσε ολοκληρωμένη την οικία και εγγραφή επ΄ ονόματι των εναγόντων όπως προνοούσε το Διάταγμα του Δικαστηρίου με την απόφαση του, Τεκμήριο 1, οι ενάγοντες προσέλαβαν την εταιρεία Βασίλη Βασιλείου ΛΤΔ που είναι γραφείο μελετών οικοδομικών τεχνικών έργων για παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών σε σχέση με την οικία, την οικοδομική άδεια και την κατασκευή δρόμου για πρόσβαση στην οικία, η οποία τους χρέωσε €351 για τις υπηρεσίες της, Τεκμήριο 43 και τον πολιτικό μηχανικό Τουμαζή ο οποίος ετοίμασε έκθεση σχετική με την κατάσταση και αξία της οικίας στις 22.3.2012, Τεκμήριο
  16. Για τη δυσκολία πρόσβασης στην οικία κατέθεσε ως Τεκμήριο 44 σχετικές φωτογραφίες, ενώ δεν παρέλειψε να καταδείξει ότι το ακίνητο αυτό εντός του οποίου ανεγέρθηκε η οικία την οποία αγόρασαν με το πωλητήριο έγγραφο, Τεκμήριο 9, το οποίο κατέθεσαν στο κτηματολόγιο και έλαβε αριθμό ΠΩΕ 359/2005, ημερομηνίας 24.3.2005, είναι βεβαρυμμένο με memo, υποθήκες και άλλες επιβαρύνσεις από διάφορα πρόσωπα, συνολικού ποσού €428.198,57, Τεκμήριο
  17. Κατά την αντεξέταση της απέρριψε την υποβολή ότι κλήθηκαν να παραλάβουν την οικία και αυτοί αρνήθηκαν και ανέφερε ότι η παράδοσης της κατοικίας σε αυτούς κατέστη κατορθωτή κατόπιν εκτέλεσης διατάγματος του Δικαστηρίου από δικαστικό επιδότη. Σε ότι αφορά τις αξιώσεις των εναγόντων και τις αξιώσεις του εναγόμενου 1 ανέφερε σε σχέση με τις αξιώσεις του τελευταίου ότι δεν συμμορφώθηκε με το διάταγμα του Δικαστηρίου, Τεκμήριο 2, για να δικαιούται ο εναγόμενος 1 στα ποσά που αναφέρονται στο Τεκμήριο
  18. Συγκεκριμένα ανέφερε ότι, (α) τα αντιολισθητικά κεραμικά τοποθετήθηκαν μεν αλλά τα πλήρωσαν αυτοί, (β) η πισίνα δεν έγινε σε σχήμα νεφρού ως όριζε το Τεκμήριο 2, (γ) τόσο οι εσωτερικές, όσο και οι εξωτερικές κολόνες οι οπίες αγοράστηκαν από αυτούς τοποθετήθηκαν από τους ίδιους και όχι από τον εναγόμενο 1, (δ) δεν έγιναν τα δύο στρογγυλά παράθυρα, (ε) τα πέντε
(5)κλιματιστικά τα παράγγειλαν και τα πλήρωσαν αυτοί, αλλά τοποθετήθηκαν, (στ) η κουζίνα δεν μεγάλωσε αλλά η κεντρική νησίδα υπήρχε εξ΄αρχής και δεν ξανάγινε, (ζ) οι πόρτες δεν έγιναν 1 μέτρο, (η) το μπάνιο ήταν υγρού τύπου και τοποθετήθηκε μπιντές αλλά όχι στο σημείο που έπρεπε και έτσι δεν μπορούσε να το χρησιμοποιήσει η ΜΕ2 και επειδή δεν είχαν τοποθετηθεί αντιολισθητικά κεραμικά το κατάστρεψαν και το ξανακατασκεύασαν, (θ) πλήρωσαν για κεντρική θέρμανση αλλά δεν την είχε τοποθετήσει ο εναγόμενος 1 και τελικά τοποθετήθηκε υποδαπέδια θέρμανση. Να σημειωθεί ότι ανέφερε ότι το ψυγείο και τις δύο κολόνες τα πήραν αλλά σε άσχημη κατάσταση. Περαιτέρω εξήγησε ότι τα αντικείμενα που ήταν εντός της οικίας απωλέσθηκαν λέγοντας ότι τα έπιασαν οι εναγόμενοι 1 και 2, ενώ τα αντικείμενα που αποτέλεσαν τα στοιχεία για την κατηγορία της κλοπής στην ποινική υπόθεση XXXXX/14 Ε.Δ. Αμμοχώστου, Τεκμήριο 47, στην οποία αθωώθηκαν οι εναγόμενοι Τεκμήριο 48, που είχαν αξία ΛΚ1.000, ήταν ένα αγαλματίδιο κουκουβάγιας από γρανίτη και δύο καθίσματα κήπου επίσης από γρανίτη. Επίσης διευκρίνισε ότι τα αντικείμενα απωλέσθηκαν τον Φεβρουάριο του 2011 και απέρριψε τις υποβολές ότι αυτά τα έβγαλε έξω από την οικία ο εναγόμενος 2 το καλοκαίρι του 2009 και τα παρέλαβαν με τη βοήθεια φίλων τους την επόμενη ημέρα που τα έβγαλε έξω από την οικία ο εναγόμενος
  1. Ακόμη, απέρριψε την εκδοχή - υποβολή που έκανε ο δικηγόρος των εναγομένων για την έκδοση της επιταγής εκ ΛΚ1.600 από τη SORRANO, ότι αυτή εκδόθηκε επειδή ο εναγόμενος 1 δεν είχε χρήματα, προκειμένου να βοηθηθούν οι ενάγοντες 1-2 μήνες μέχρι να τους παραδοθεί η οικία και αυτοί με τη σειρά τους να πληρώσουν τον εναγόμενο 1 τα οφειλόμενα σε αυτόν ποσά και ο εναγόμενος 1 αυτό, αλλά επειδή οι ενάγοντες δεν πλήρωσαν τον εναγόμενο 1 σταμάτησε την επιταγή, επαναλαμβάνοντας τη δική τους εκδοχή. Τέλος ανέφερε ότι υπέβαλαν αίτηση για έκδοση ξεχωριστού τίτλου στις 29.9.2015, Τεκμήριο
  2. Ενώ προχώρησαν και με τη διαδικασία για εγκλωβισμένους αγοραστές, υποβάλλοντας την αίτηση με αριθμό φακέλου ΑΕΑ421/2015, ως καταδεικνύεται από την επιστολή ημερομηνίας 7.11.2018, Τεκμήριο
  3. Οι διάφορες αιτιάσεις που πρόβαλε ο δικηγόρος των εναγομένων στην αγόρευση του προκειμένου να καταδείξει ότι η ΜΕ2 είναι αναξιόπιστη είναι ανεδαφικές. Τονίζω ότι με την απόφαση ημερομηνίας 12.9.2011 στην αγωγή αρ. XXXXX/2007 Ε.Δ. Λάρνακας, Τεκμήριο 1, το Δικαστήριο αποφάσισε τελεσίδικα, αφού δεν εφεσιβλήθηκε η απόφαση αυτή, ότι ο εναγόμενος 1 παρέβη τη συμφωνία Τεκμήριο 9 και εξέδωσε το ακόλουθο διάταγμα. «ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ όπως ο εναγόμενος 1 εντός 3 μηνών από την επίδοση του Διατάγματος αποπερατώσει την κατοικία που ανεγείρεται στο ½ μερίδιο του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/XXXXX, τμήμα 6, Φ/Σχ. 02-270-373, τεμάχιο XXXXX στην Ορμήδεια, σύμφωνα με την άδεια οικοδομής που εκδόθηκε ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ όπως ο εναγόμενος 1 εντός 3 μηνών από την επίδοση του Διατάγματος παραδώσει την πιο πάνω κατοικία στους Ενάγοντες. Με την παράδοση οι Ενάγοντες να καταβάλουν στον Εναγόμενο 1 το ποσό των €24.373,20.- (Λ.Κ.14.265) πλέον €51.258,04.- (Λ.Κ.30.000.-) για τις επιπρόσθετες εργασίες όπως αυτές περιγράφονται στην παράγραφο 6(ζ) i έως και vii νοουμένου ότι εκτελεστούν και συμπληρωθούν από τον Εναγόμενο
  4. ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ όπως ο εναγόμενος 1 εντός 6 μηνών από την επίδοση του Διατάγματος λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα και διαβήματα προς εξασφάλιση των απαιτούμενων από οποιοδήποτε σε ισχύ νόμο πιστοποιητικών, αδειών ή εγκρίσεων για τη διενέργεια χωριστής εγγραφής για την επίδικη κατοικία και τη μεταβίβαση και εγγραφή της επ' ονόματι των εναγόντων ελεύθερη από κάθε επιβάρυνση. Με την μεταβίβαση και εγγραφή της επίδικης κατοικίας στο όνομά τους, οι ενάγοντες να καταβάλουν στον εναγόμενο 1 το ποσό των €8.543.- (Λ.Κ.5.000) ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ όπως στην περίπτωση που ο εναγόμενος 1 δεν λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα προς εξασφάλιση των απαιτούμενων αδειών και δεν διενεργηθεί χωριστή εγγραφή της επίδικης κατοικίας επ' ονόματι των εναγόντων εντός της προθεσμίας που αναφέρεται στην παράγραφο 30Γ, δηλ εντός 6 μηνών, εκδίδεται διάταγμα με το οποίο διορίζεται ο ενάγοντας 1 να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα και διαβήματα προς εξασφάλιση των απαιτούμενων από οποιοδήποτε νόμο πιστοποιητικών, αδειών ή εγκρίσεων για τη διενέργεια χωριστής εγγραφής για την επίδικη κατοικία και την επ' ονόματι των εναγόντων μεταβίβαση και εγγραφή της. Περαιτέρω εκδίδεται Διαταγή με τα οποία όλα τα συνεπαγόμενα έξοδα τα οποία απαιτούνται για τη διενέργεια χωριστής εγγραφής αποκοπούν από το ποσό των €8.543.- (Λ.Κ.5.000), που όφειλαν να καταβάλουν οι ενάγοντες στον εναγόμενο 1 με τη μεταβίβαση και εγγραφή της κατοικίας στον όνομά τους, και σε περίπτωση περισσεύματος να καταβληθεί στον εναγόμενο 1 σε αντίθετη περίπτωση τα έξοδα να αποτελούν επιβάρυνση σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 7
(3)του Ν. 81
(1)/11. ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ όπως ο εναγόμενος 1 πληρώσει στον ενάγοντα το ποσό των €8.892,22.- έξοδα της παρούσης αγωγής συμπεριλαμβανομένων των εξόδων σύνταξης της παρούσης αποφάσεως με τόκο προς 8% ετησίως επί ποσού €8.843,22.- από 26/11/2007 μέχρι 14/10/08 και ακολούθως με τόκο προς 5,5% ετησίως από 15/10/08 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον ΦΠΑ επί ποσού €8.443.-, όπως αυτά υπολογίστηκαν από τον Πρωτοκολλητή και εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο. Σε σχέση με τον εναγόμενο 2 η κάθε πλευρά επωμιστεί τα δικά της έξοδα.» Οι επιπρόσθετες εργασίες οι οποίες έπρεπε να εκτελεστούν και συμπληρωθούν από τον εναγόμενο 1 για να δικαιούταν στην καταβολή των ποσών των €24.373,20 και €51.258,04 για τις επιπρόσθετες εργασίες με την παράδοση της οικίας είναι οι ακόλουθες: I. Εφαρμογή αντιολισθητικών κεραμικών σε όλη την κατοικία. II. Η πισίνα θα διαμορφώνετο σε σχήμα νεφρού με διαστάσεις 10μ Χ 5μ και θα κατασκευαζόταν ράμπα για ανάπηρους. III. Θα τοποθετούνταν δύο κολώνες εξωτερικά και δύο κολώνες εσωτερικά της κατοικίας και θα κατασκευάζονταν δύο στρογγυλά παράθυρα με γυαλί. IV. Θα τοποθετείτο ακόμη ένα κλιματιστικό δηλαδή θα τοποθετούνταν 5 κλιματιστικά αντί 4 όπως αναφέρεται στη συμφωνία. V. Η κουζίνα θα μεγάλωνε και θα υπήρχε κεντρική νησίδα. VI. Όλες οι πόρτες του σπιτιού θα είχαν πλάτος 1μ ώστε να μπορεί ν ενάγουσα 2 να μετακινείτε εύκολα με την αναπηρική της καρέκλα. VII. Θα εγκαθίστατο στο μπάνιο του κυρίως υπνοδωματίου ένας μπιντές και το μπάνιο θα γινόταν τύπου υγρού δωματίου έτσι ώστε να μπορεί η ίδια να αυτοεξυπηρετείται ενόψει του γεγονότος ότι είναι ανάπηρη. Ως εκ των πιο πάνω, το Δικαστήριο δεν θα ασχοληθεί με τα θέματα τα οποία εκδικάσθηκαν και αποφασίσθηκαν στην αγωγή αρ. XXXXX/2007 Ε.Δ. Λάρνακας με την απόφαση ημερομηνίας 12.9.2011, Τεκμήριο 1 και ο δικηγόρος των εναγόμενων επαναφέρει, έστω και αν παρείσφρησαν στη μαρτυρία που δόθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου αυτού. Έτσι η μαρτυρία της που σχετίζεται με τις εργασίες που έπρεπε να εκπληρωθούν από τον εναγόμενο υπό στοιχεία Ι έως VII, καταδεικνύεται από το ότι, (α) η πισίνα δεν διαμορφώθηκε σε σχήμα νεφρού, φωτογραφία Τεκμήριο 86, (β) δεν τοποθετήθηκαν οι δύο κολώνες εξωτερικά και οι δύο εσωτερικά της οικίας, (γ) δεν κατασκευάστηκαν δύο στρογγυλά παράθυρα με γυαλί, (δ) το 5ο κλιματιστικό δεν αγοράστηκε και δεν τοποθετήθηκε από τον εναγόμενο 1, (ε) η κουζίνα δεν μεγάλωσε κατά 40τ.μ., (στ) οι πόρτες της οικίας δεν έγιναν 1 μέτρο, (ζ) έγινε μεν η εφαρμογή των αντιολισθητικών κεραμικών από τον εναγόμενο 1 αλλά πληρώθηκαν από τους ενάγοντες και (η) αν και έγινε ο μπιντές υπήρχε δυσκολία στη χρήση του και αν και έγινε το μπάνιο υγρού τύπου, επειδή δεν τοποθετήθηκαν αντιολισθητικά κεραμικά το κατέστρεψαν το δωμάτιο του μπάνιου και το κατασκεύασαν ξανά οι ενάγοντες. Σε ότι αφορά τις ενέργειες που έπρεπε να κάνει ο εναγόμενος 1 προκειμένου να εκδοθεί ξεχωριστός τίτλος της οικίας και να εγγραφεί τούτος στο όνομα των εναγόντων, τα όσα ανέφερε η ΜΕ2 είναι πέρα για πέρα αλήθεια αφού, όχι μόνο δεν έγιναν όσα έπρεπε να γίνουν από τον εναγόμενο 1 για να υλοποιηθούν τα πιο πάνω, αλλά ακόμη και η πρόσβαση που υπήρχε και εκδόθηκε η άδεια οικοδομής, έπαυσε να υφίσταται και είναι αδύνατη η πρόσβαση στην οικία από το σημείο που υποδεικνυόταν στα σχέδια με την παροχή διόδου από το όμορο ακίνητο. Οι όποιες μικροαντιφάσεις ή μη ενθύμηση της για κάποια θέματα δεν είναι τέτοιες που δημιουργούν ρήγμα στη μαρτυρία της ούτε να καθίσταται επισφαλής η αποδοχή της μαρτυρίας της. Άλλο θέμα είναι αν η μαρτυρία της οδηγεί σε απόδειξη των αξιώσεων της. Στα πλαίσια της μαρτυρίας της η ΜΕ2 κατέθεσε τα Τεκμήρια 9 έως 44 για τα οποία ήδη έγινε αναφορά ανωτέρω και τα Τεκμήρια 45 έως 48, για τα οποία θα γίνει αναφορά κατωτέρω όπου χρειαστεί. Ενόψει των ανωτέρω η ΜΕ2 κρίνεται αξιόπιστη και αποδέχομαι τη μαρτυρία της. Ο ΜΕ1, ως ήδη αναφέρθηκε, κατέθεσε τα Τεκμήρια 1 - 8 ως ο αρμόδιος Πρωτοκολλητής φύλαξης του φακέλου της υπόθεσης αρ. XXXXX/2007 Ε.Δ. Λάρνακας. Ο ΜΕ3 κατέθεσε ως Τεκμήριο 49, αντίγραφο επίσημου κτηματικού σχεδίου στο οποίο εμφαίνεται το εν λόγω ακίνητο, ως Τεκμήριο 50 πιστοποιητικό έρευνας ακίνητης ιδιοκτησίας στο οποίο εμφαίνονται ως αγοραστές οι ενάγοντες αλλά και οι επιβαρύνσεις επί του εν λόγω ακινήτου, ως Τεκμήριο 51 αντίγραφο απόδειξης κτηματολογίου μαζί με την εγγραφή της δικαστικής απόφασης και τη δικαστική απόφαση στην υπόθεση αρ. XXXXX/2012 αρ. Ε.Δ. Λάρνακας που ήγειρε ο εναγόμενος 2 έναντι του εναγόμενου 1 (memo), ως Τεκμήριο 52 αντίγραφο άδειας οικοδομής ημερομηνίας 29.11.2005, για την εν λόγω οικία, ως Τεκμήριο 53 αντίγραφο ανανέωσης της αναφερθείσας άδειας οικοδομής με ισχύ μέχρι τις 26.10.2009, ως Τεκμήριο 54 αντίγραφο άδειας οικοδομής ημερομηνίας 10.12.2012 με ισχύ μέχρι τις 9.12.2015 για προσθηκομετατροπές στην εν λόγω οικία, ως Τεκμήριο 55 αντίγραφο γνωστοποίησης χορηγήσεως πολεοδομικής άδειας ημερομηνίας 27.10.2005, για την αναφερθείσα οικία, ως Τεκμήριο 56 αντίγραφο παραχώρησης δικαιώματος διόδου προς όφελος του ακινήτου που ανεγέρθηκε η οικία από το τεμάχιο XXXXX, ως Τεκμήριο 57 αντίγραφο έκθεσης λεπτομερειών του ακινήτου που μας ενδιαφέρει, ημερομηνίας 18.5.2016 στο οποίο εμφαίνεται η ως άνω δουλεία και επιβαρύνσεις. Ο ΜΕ4 κατέθεσε ως Τεκμήριο 58 αντίγραφο αίτησης στην πολεοδομική αρχή για πολεοδομική άδεια για την οικία ημερομηνίας 20.10.2005, ως Τεκμήριο 59 αντίγραφο γνωστοποίησης αρνήσεως χορήγησης πολεοδομικής άδειας ημερομηνίας 24.11.2011 για το λόγο ότι το δικαίωμα διάβασης πλάτους 3.66μ. που διαθέτει προς όφελος του το τεμάχιο δεν είναι διαμορφωμένο και δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί απρόσκοπτα και άνετα από οχήματα. Ο ΜΕ6 κατέθεσε ως Τεκμήριο 60 αντίγραφο αίτησης για άδεια οικοδομής ημερομηνίας 9.11.2005, ως Τεκμήριο 61 όροι αδείας για ανέγερση της συγκεκριμένης οικίας, στην οποία μεταξύ άλλων όρων είναι η υπόγεια τηλεφωνική διασωλήνωση, πρόνοια για αποχέτευση νερών της βροχής, κατασκευή υπόγειων οχετών, κατασκευή πεζοδρομίου και ως εξάγεται δρόμου, ως Τεκμήριο 62 σχέδια, ως Τεκμήριο 63 ανανέωση πολεοδομικής άδειας οικοδομής μέχρι τις 26.10.2010, ως Τεκμήριο 64 αίτηση για άδεια οικοδομής ημερομηνίας 5.3.2011, η οποία λήφθηκε στις 6.3.2012 από την Επαρχιακή Διοίκηση, ως Τεκμήριο 65 άδεια οικοδομής ημερομηνίας 10.12.2012, ως Τεκμήριο 66 εγκριμένα σχέδια, ως Τεκμήριο 67 γνωστοποίηση συμπλήρωσης εργασιών ημερομηνίας 8.2.2011, ως Τεκμήριο 68 στοιχεία ιδιοκτήτη και συμφέρον για το εν λόγω ακίνητο, ως Τεκμήριο 69 επιστολή ημερομηνίας 7.11.18 των εναγόντων ως εγκλωβισμένων αγοραστών, προς την Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας, ως Τεκμήριο 70 έκθεση πάνω σε αίτηση για άδεια οικοδομής, ως Τεκμήριο 71 επιστολή ημερομηνίας 13.12.11 των δικηγόρων των εναγόντων προς την Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας, ως Τεκμήριο 72 επιστολή ημερομηνίας 16.2.2012 για λήψη δικαστικών μέτρων εναντίο του εναγόμενου 1 για παράνομη εκτέλεση προσθηκομετατροπών χωρίς άδεια αφού η αίτηση του απορρίφθηκε από την Πολεοδομική Αρχή λόγω του ότι δεν ήταν προσπελάσιμο το δικαίωμα διάβασης, ως Τεκμήριο 73 επιστολή ημερομηνίας 16.2.2012, ως Τεκμήριο 74 επιστολή ημερομηνίας 17.5.2012 στην οποία μεταξύ άλλων αναφέρεται στην παράνομη ανέγερση και στη μη προσπέλαση, ως Τεκμήριο 75 επιστολή ημερομηνίας 2.4.2014 για την καταχώριση της ποινικής υπόθεσης XXXXX/2017 εναντίο του εναγόμενου 1, ως Τεκμήριο 76 αντίγραφο επιστολής ημερομηνίας 8.5.2014 για το ίδιο θέμα, ως Τεκμήριο 77 αντίγραφο επιστολής ημερομηνίας 25.10.2018 σύμφωνα με την οποία δεν ολοκλήρωσε ο εναγόμενος 1 τις εργασίες οδικού δικτύου, ως Τεκμήριο 78 δέσμη επιστολών μαζί με αντίγραφα άδειας οικοδομής και φωτογραφίες, από τους ενάγοντες στην Επαρχιακή Διοίκηση, ως Τεκμήριο 79 επιστολή ημερομηνίας 2.10.2017, ως Τεκμήριο 80 επιστολή ημερομηνίας 9.2.2017 της Επαρχιακής Διοίκησης Λάρνακας προς τους ενάγοντες με την οποία τους ανέφεραν ότι η άδεια οικοδομής για προσθηκομετατροπές η οποία εκδόθηκε στις 9.12.2012 έληξε στις 9.12.2015, ότι η περίφραξη την οποία κατεδάφισε ο εναγόμενος 1 και έτσι μειώθηκε η έκταση του κήπου τους έγινε γιατί αυτή δεν είχε ανεγερθεί στην ορθή θέση με αποτέλεσμα να αποκοπεί το δικαίωμα διάβασης και η περίφραξη θα ανεγείρετο εκ νέου στην ορθή θέση σύμφωνα με τα εγκεκριμένα σχέδια στα οποία υποδεικνύεται πρόσβαση στο πλαϊνό μέρος του τεμαχίου και ως Τεκμήριο 81 επιστολή ημερομηνίας 9.2.2017 από την Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας στον εναγόμενο 1, στην οποία αναφέρεται στην παράνομη ανέγερση κατοικίας στο συγκεκριμένο ακίνητο χωρίς την εξασφάλιση άδειας από την αρμόδια αρχή και καλείτο να προβεί στη νομιμοποίηση της. Οι ΜΕ1, 3, 4 και 6 μου έκαναν άριστη εντύπωση. Ήταν αντικειμενικοί, ειλικρινείς σαφείς, ευθείς και μάρτυρες της αλήθειας. Άλλωστε τη μαρτυρία αυτών των μαρτύρων όχι μόνο δεν την αμφισβήτησε ο δικηγόρος των εναγομένων, αλλά κάποιες θέσεις που ανέπτυξε στο Δικαστήριο, ως αντιλαμβανόταν τη μαρτυρίας τους, βασίστηκε σε αυτή. Ακόμη η μαρτυρία τους δεν κλονίσθηκε σε κανένα σημείο. Ως εκ των πιο πάνω κρίνονται αξιόπιστοι και αποδέχομαι τη μαρτυρία τους. Οι ΜΕ5 και 7 κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου ως εμπειρογνώμονες. Η μαρτυρία εμπειρογνώμονα, αξιoλογείται όπως και κάθε άλλη μαρτυρία. Οι κανόνες αξιολόγησης είναι οι ίδιοι τόσο για τις μαρτυρίες εμπειρογνωμόνων όσο και για τις συνήθεις μαρτυρίες, (βλ. Βασιλείου ν. Δημοκρατίας
(2001)1 ΑΑΔ 1414 και Ψάλτης ν. Αστυνομίας
(2001)2 ΑΑΔ 113). Η συμπεριφορά του μάρτυρα εμπειρογνώμονα στο εδώλιο δεν έχει τόση σπουδαιότητα για τη διαπίστωση της αξιοπιστίας του, παρόλο που παραμένει ένα από τα στοιχεία για να κριθεί η αξία της γνώμης του. (βλ. Star Fiberglass Ltd ν. Elneda Trading Ltd
(1992)1 ΑΑΔ 875). Σ΄ αυτή την περίπτωση ο εμπειρογνώμονας εφοδιάζει το Δικαστήριο με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για τον έλεγχο της ακρίβειας των συμπερασμάτων του έτσι που να δυνηθεί το Δικαστήριο να διαμορφώσει τη δική του ανεξάρτητη κρίση επί των γεγονότων (βλ. Davie v. Edinborough Magistrates
(1953)S.C. 34, Andreas Anastasiades v. R.
(1977)2 C.L.R. 97, Pouris and another v. R.
(1980)2 C.L.R. 170, Philippou v. Odysseos
(1989)1 C.L.R., Σπύρου ν. Χατζηχαραλάμπους
(1989)1 Α.Α.Δ. 2898, Θεοσκέπαστη Φαρμ ν. Δημοκρατίας
(1990)1 Α.Α.Δ. 984, Yiannis N. Erimodis Estates ltd. κ.α. ν. Χριστοδουλίδου
(1995)1 Α.Α.Δ. 926, Χριστοφίδης ν. Κοτζαναστάση
(1993)1 Α.Α.Δ. 718, Βασίλης Τσαγγαρίδης ν. Ανδρέα Αυγουστή
(2000)1(Α) Α.Α.Δ. 528, Προκοπία Προκοπίου ν. ΄Επαρχος Λεμεσού
(1999)2 Α.Α.Δ. 249, Γενικός Εισαγγελέας ν. Γεώργιου Ανδρέα Πότση
(2000)2 Α.Α.Δ. 252, Νεόφυτος Χαραλάμπους ν. Χαράλαμπος Αβραάμ κ.α.
(1999)1(Β) Α.Α.Δ. 1441, Κυπριακή Δημοκρατία ν. Ηρόδοτου Αγιώτου
(2000)1(Β) Α.Α.Δ. 1020, Ρογήρος Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 683, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σαζός
(2001)2 Α.Α.Δ. 18, Μιχαήλ Α. Βασιλείου ν. Χαρούλλας Γεωργίου κ.α.
(2002)1(Α) Α.Α.Δ 409, Κώστας Ψάλτης ν. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 113, Χλόη Κυριάκου ν. Άννας Γρίβα
(2002)1(Β) Α.Α.Δ. 825 και SYNCON LTD. ν. Ανδρέα Χρίστου Σπύρου
(2002)1(Β) Α.Α.Δ. 1314, Conway v. Ηλία
(2003)1 Α.Α.Δ. 540, Νεάρχου ν. Στεφανίδη
(2003)1 Α.Α.Δ. 351, Επιτροπή Σιτηρών Κύπρου ν. Πλοίου "Arabella", R.K.B. Leathergoods Ltd. v. Αγγελίδη
(2004)1 Α.Α.Δ. 1071, Νεοφύτου ν. Ανδρέου κ.α.
(2005)1 Α.Α.Δ. 692). Όσο κι αν είναι δυνατό ο εμπειρογνώμονας να αναφερθεί σε μια υποθετική περίπτωση ή σε γεγονότα που δεν έχει προσωπική γνώση για να στηρίξει την άποψή του, αυτή η αναφορά δεν μπορεί να εισαχθεί ως απόδειξη για την ύπαρξή τους (βλ. Νικολάου ν. Σταύρου
(1992)1 Α.Α.Δ. 746). Δεν αμφισβητήθηκαν τα προσόντα των ΜΕ5 και 7 και ότι αυτοί είναι εμπειρογνώμονες στην ειδικότητά τους. Παρόλα αυτά, αφού εξέτασα το επάγγελμα, την εκπαίδευση, τα προσόντα, της γνώσεις και την πείρα τους και έχοντας κατά νου της αρχές που καθορίζουν πότε ένας μάρτυρας είναι εμπειρογνώμονας, κρίνω ότι αυτοί είναι εμπειρογνώμονες, στην ειδικότητα που έχουν ως πολιτικοί μηχανικοί (βλ. υπόθεση Christakis Evangelou a.a. ν. Stavros G. Ambizas a.a.
(1982)1 CLR 41, Θεοσκέπαστη Φαρμ κ.ά. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(1990)1 ΑΑΔ 984, R.Κ.Β. Leathergoods Limited ν. Βιργινίας Ευάγγελου Αγγελίδη
(2004)1 ΑΑΔ 1071, Μαρία Στεφάνου Παπαχριστοφόρου ν. Τάκη Κυριάκου Καπνίση κ.ά.
(2005)1 ΑΑΔ 244, Ελένη Τσαγγάρη Δημητρίου ν. Ανδριανής Κυριάκου Εγγλέζου κ.ά.
(1997)1 ΑΑΔ 1285 και Kayat Trading Limited v. Genzreme Corporation
(2013)1 ΑΑΔ 438). Επομένως, η μαρτυρία της θα τύχει προσέγγισης με βάση της αρχές προσέγγισης μαρτυρίας εμπειρογνώμονα. Κατ' εξαίρεση της το γενικό κανόνα που απαγορεύει την έκφραση γνώμης μάρτυρα, μπορεί να εκφράσει τη γνώμη του σε θέματα της ειδικότητας του (βλ. υποθέσεις Vassiliko Cement Works Ltd ν. Christos Stavrou
(1978)1 CLR 389 και Νίκος Νικολάου ν. Κλεάνθη Σταύρου
(1992)1 ΑΑΔ 746). Ο ΜΕ5 πρόσφερε τις υπηρεσίες του στους ενάγοντες τρεις φορές. Συγκεκριμένα κατόπιν οδηγιών των δικηγόρων των εναγόντων ετοίμασε έκθεση, κατόπιν που επισκέφθηκε την οικία, η οποία αφορούσε σύγκριση της επί τόπου κατάστασης με τα σχέδια της συμφωνίας πώλησης της οικίας, ημερομηνίας 5.11.2007, Τεκμήριο 35, στις 15.9.2010, μέρος του Τεκμηρίου 35, οι οποίες δεν αφορούν την παρούσα υπόθεση και ετοίμασε έκθεση ημερομηνίας 22.3.2012, Τεκμήριο 42, αφού και πάλι επισκέφθηκε την οικία, σύμφωνα με την οποία δεν υπήρχαν εξωτερικές κολόνες, δεν υπήρχαν στρογγυλά παράθυρα, ούτε λίνια, πεζοδρόμια, ασφαλτοστρωμένο οδόστρωμα και η πισίνα δεν είχε σχήμα νεφρού, παρατηρήσεις οι οποίες αποτυπώνονται στις φωτογραφίες που επισύναψε με την έκθεση του και διαπιστώνει το Δικαστήριο. Κατά την αντεξέταση του από το συνήγορο των εναγομένων ουδόλως κλονίσθηκε η μαρτυρία του. Ως εκ τούτου κρίνεται αξιόπιστος και αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Ο ΜΕ7, του οποίου μέρος της κυρίως εξέτασης του αποτέλεσε η ένορκη δήλωση του ημερομηνίας 28.3.2012, ΕΓΓΡΑΦΟ Β, ανέφερε ότι κατόπιν οδηγιών του δικηγόρου των εναγόντων στις 7.3.2012 και ώρα 5:00μμ συνόδευσε αυτόν υπό την ιδιότητα του ως πολιτικός μηχανικός στην οικία για να διαπιστώσει αν συμπληρώθηκαν οι επιπρόσθετες εργασίες, οι οποίες αναφέρθηκαν ανωτέρω. Εκεί οι εναγόμενοι 1 και 2 τους απαγόρευσαν να εισέλθουν στην οικία. Ως εκ τούτου προχώρησαν στο πίσω μέρος της οικίας όπου βλέποντας την οικία διαπίστωσε ότι η πισίνα δεν είχε σχήμα νεφρού, Τεκμήριο 86, δεν υπήρχαν οι δύο κολόνες, ούτε είχαν τοποθετηθεί δύο στρογγυλά παράθυρα, για τις οποίες παρατηρήσεις κατέθεσε δύο φωτογραφίες, Τεκμήριο
  1. Κατόπιν δε τηλεφωνήματος που δέχθηκε ο εναγόμενος 2 από τον δικηγόρο του με οδηγίες να φύγουν από το μέρος και κατόπιν επιμονής και έντονου τρόπου του εναγόμενου 2 αποχώρησαν από το μέρος. Επίσης τους ανέφερε ο εναγόμενος 2 ότι ήθελε να πληρωθεί το ποσό των €75.632,24 για να τους αφήσει να επιθεωρήσουν την οικία. Πέραν της πιο πάνω ημερομηνίας ο ΜΕ7 επισκέφθηκε την οικία το 2015 και λίγο πριν δώσει μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου για την οποία ετοίμασε έκθεση ημερομηνίας 2.10.2019, Τεκμήριο 84, σύμφωνα με την οποία, είχε εκδοθεί αρχικά μια πολεοδομική άδεια υπ' αρ. Λαρ/ 01231/2005 ημερομηνίας 27/10/2005 και άδεια οικοδομής Αρ. Φακ. Β922/2005, που αφορούσε την ανέγερση της συγκεκριμένης οικίας στο ανατολικό μέρος του τεμαχίου, στην οποία προνοήτο ότι θα κατασκευάζετο δρόμος στα ανατολικά του τεμαχίου. Ο δρόμος στην μία πλευρά θα είχε συνολικό πλάτος 7μ και στην άλλη 11μ. Από την μία πλευρά (μήκους περίπου 32m) θα κατασκευάζετο πεζοδρόμιο πλάτους 2m, και στην άλλη πλευρά πεζοδρόμιο πλάτους 2m και μήκους περίπου 4m. Το συνολικό εμβαδό δρόμου και πεζοδρομίων το υπολόγισε στα 281m
  2. Σύμφωνα με την Λαρ/01231/2005 (όροι 500 & 501) αναφέρεται ότι «Το δικαίωμα διάβασης που έχει της όφελος του το τεμάχιο να διατηρείται μόνιμα σε κατάσταση που να επιτρέπει την χρήση του από πεζούς και οχήματα
(500)». Και «(
(501)Επισύρεται η προσοχή της στο γεγονός ότι στην παρούσα φάση και μέχρι τη συντήρηση του οδικού δικτύου της περιοχής (κατάληξη αδιεξόδου δρόμους) με βάση του οποίου το ανατολικό τμήμα του τεμαχίου θα αποκτήσει πρόσβαση σε δημόσιο δρόμο, η προσπέλαση σε αυτό θα γίνεται διαμέσου του δυτικού τμήματος που αναπτύσσεται με την παρούσα αίτηση». Εδώ σημειώνει ότι υπάρχουν πολλά παράδοξα στην απόφαση αυτή της πολεοδομικής αρχής. Κατά αρχήν το δικαίωμα διάβασης που έχει προς όφελος του το τεμάχιο βρίσκεται στα ανατολικά και όχι στα δυτικά. Και ούτε είναι, ούτε ήταν ποτέ προσπελάσιμο, και είναι πάρα πολύ δύσκολο επιτόπου να γίνει προσπελάσιμο, για τους λόγους ότι, υπάρχει ανοικτό κανάλι νερού από μπετόν πλάτους περίπου 8m, πολλά δέντρα και κτίρια και υψομετρικές διαφορές. Το οδικό δίκτυο που δείχνεται στην άδεια βρίσκεται στο δυτικό τμήμα. Γι΄ αυτό δεν μπορούσε να κατανοήσει την απόφαση αυτή της πολεοδομίας. Το 2011 είχε γίνει μια αίτηση για ανέγερση δεύτερης κατοικίας στο τεμάχιο (Λαρ00382/2011), η οποία είχε απορριφθεί για τον λόγο ότι «το δικαίωμα διάβασης πλάτους 3,66m που διαθέτει προς όφελος του το τεμάχιο, δεν είναι διαμορφωμένο και δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί απρόσκοπτα και άνετα από οχήματα (ορός 100)». Συμπεραίνει ότι το 2011 είχε συνειδητοποιηθεί το λάθος που έγινε αρχικά και για αυτό απορρίφθηκε η αίτηση. Στις 7/12/2012 είχε εκδοθεί μια άδεια οικοδομής Αρ. Φακ. Β922/2005/I η οποία αφορούσε προσθηκομετατροπές σε υφιστάμενη κατοικία. Δεν γνώριζε περαιτέρω λεπτομέρειες για το τι ακριβώς περιλάμβανε αυτή η άδεια. Η ισχύς της άδειας ήταν μέχρι της 9/12/2015. Σύμφωνα με επιστολή του τμήματος πολεοδομίας και οικήσεως ημερομηνίας 26/3/2012 η δεύτερη οικοδομή που ανεγείρετο στο ανατολικό μέρος του τεμάχιο ήταν αυθαίρετη και είχαν ανασταλεί οι εργασίες ανέγερσης της. Οι άδειες που αναφέρονται πιο πάνω έχουν λήξει, και εξ όσων γνωρίζει δεν έχουν εκδοθεί νέες άδειες. Άρα η οικοδομή που ανεγέρθηκε αυθαίρετα, και τώρα έχει ολοκληρωθεί, δεν πιστεύει ότι έχει άδεια οικοδομής. Επί τόπου, ο χώρος όπου θα πρέπει να δοθεί το δικαίωμα διάβασης (στο δυτικό και όχι στο ανατολικό τμήμα) για να μπορέσουν να προβούν σε οποιανδήποτε κατασκευή, είναι ήδη δεσμευμένος με παλαιότερες άδειες οικοδομής άλλων τεμαχίων για να κατασκευαστεί δρόμος. Δυστυχώς, οι ιδιοκτήτες των άλλων τεμαχίων δεν έχουν υλοποιήσει πλήρως τους όρους των αδειών τους με αποτέλεσμα σε κάποια σημεία να υπάρχει άσφαλτος και πεζοδρόμια και σε άλλα όχι. Ως εκ τούτου, σύμφωνα με τους πολεοδομικούς κανονισμούς, το οδικό δίκτυο δεν θεωρείται ολοκληρωμένο, και σαν αποτέλεσμα δεν έχουν δικαίωμα να υποβάλουν αίτηση στην πολεοδομική αρχή για οικοπεδοποίηση και διαχωρισμό για έκδοση ξεχωριστών τίτλων ιδιοκτησίας. Η μόνη εργασία που μπορεί να γίνει στο παρών στάδιο είναι να ολοκληρωθούν οι εργασίες που προνοούνταν στην αρχική άδεια συμπεριλαμβανομένης και της κατασκευής του δρόμου. Και πάλι δεν είναι σε θέση να γνωρίζει αν αυτό είναι αρκετό για να εκδοθεί το πιστοποιητικό τελικής εγκρίσεως και να γίνει η επίσημη εγγραφή της νόμιμης κατοικίας (στα δυτικά) στο κτηματολόγιο. Πιστεύει ότι το θέμα της προσπέλασης και το γεγονός ότι υπάρχει αυθαίρετη κατοικία θα αποτελέσουν εμπόδια. Υπάρχει και ένα άλλο εμπόδιο στο να αρχίσουν εργασίες για κατασκευή του δρόμου. Τούτο είναι το γεγονός ότι οι άδειες οικοδομής έχουν λήξει. Άρα η επαρχιακή διοίκηση θα παραπέμψει τους ενάγοντες στην πολεοδομική αρχή για ανανέωση ή επανέκδοση της άδειας και η πολεοδομική αρχή θα απαιτεί προσπελάσιμο δικαίωμα διάβασης. Αυτό θα οδηγήσει τους ενάγοντες σε ένα ατελείωτο φαύλο κύκλο. Γνωρίζει ότι έγινε αίτηση από τους αγοραστές της κατοικίας το 2016 για αναγκαστικό εκσυγχρονισμό εγγραφής και αναγκαστικό εκσυγχρονισμό - κάθετου διαχωρισμού ο οποίος δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμα, και σύμφωνα με τα προβλήματα που προβλέπει ότι θα προκύψουν αμφιβάλλει ότι θα ολοκληρωθεί ποτέ. Ενόψει των πιο πάνω δεδομένων, συμπεραίνει ότι η έκδοση ξεχωριστών τίτλων ιδιοκτησίας, μέσου της κανονικής διαδικασίας, είναι ένα πολύ δύσκολο έως και ακατόρθωτο έργο για τον λόγο ότι, εκ μέρους του ιδιοκτήτη (εννοείται ο εναγόμενος 1) έγιναν πολλά λάθη και παραλήψεις από την αρχή της υπόθεσης. Συγκεκριμένα, ο ιδιοκτήτης θα έπρεπε να είχε προβεί από τότε
(2005)στις απαραίτητες ενέργειες που θα καθιστούσαν αυτό το δικαίωμα διάβασης, διαμέσου του τεμαχίου 784, προσπελάσιμο, και αν αυτό δεν ήταν εφικτό τότε να μην προχωρούσε στην ανέγερση της οικοδομής. Θα έπρεπε να προχωρούσε στην κατασκευή του δρόμου που προνοούσε η άδεια όταν αυτή ήταν σε ισχύ. Οι τρόποι για να λυθεί το πρόβλημα τώρα είναι δύο: Να δοθεί ειδική διακριτική ευχέρεια στις αρμόδιες αρχές για να προχωρήσει η διαδικασία του αναγκαστικού κάθετου διαχωρισμού κατ' εξαίρεση. Ή να εξασφαλιστεί αναγκαστικό δικαίωμα διάβασης από το Δυτικό τμήμα για να μπορέσει να επαναρχίσει η κανονική διαδικασία από την αρχή. Από την εμπειρία του, η διαδικασία αναγκαστικού δικαιώματος διάβασης είναι πολύ χρονοβόρα. Εν πάση περιπτώσει, αν ακολουθηθεί η δεύτερη οδός, οι εργασίες που απαιτούνται για την κατασκευή του δρόμου και την έκδοση πιστοποιητικού εγκρίσεως και εγγραφής της κατοικίας διαχωρίζονται σε τρεις κατηγορίες ως ακολούθως: «Έξοδα μελετών: Περιγραφή εργασίας Εκτιμημένο κόστος (συμπ. ΦΠΑ) (€) Προκαταρτική έρευνα και παρούσα έκθεση 750.- Ετοιμασία σχεδίων και αίτηση στο Τμήμα Πολεοδομίας για προσθηκομετατροπές και κατασκευή δρόμου 1500.- Ετοιμασία σχεδίων και αίτηση στην Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας για προσθηκομετατροπές και κατασκευή δρόμου 750.- Εργασίες τοπογράφου μηχανικού (υδρολογική μελέτη, μηκοτομές, και επιτόπια αποτύπωση και υποδείξεις. 2,000.- ΣΥΝΟΛΟ 5,000.- Έξοδα Κατασκευών: Περιγραφή εργασίας Εκτιμημένο κόστος (συμπ. ΦΠΑ) (€) Κατασκευή δρόμων και πεζοδρομίων (Χωματουργικά, πλάκες, λίνιες, ασφαλτικά, υπηρεσίες ΑΤΗΚ) 22,000,- Ηλεκτροδότηση & οδικός φωτισμός που ενδέχεται να απαιτηθεί 5,000.- Οχετός όμβριων, κιρίζια και τυχών διευθέτηση νερών απόληξης που ενδέχεται να απαιτηθούν 6,000.- Διασωλήνωση, και πρόνοια αποχετευτικού που ενδέχεται να απαιτηθεί 3,000.- Υδροδότηση 2,000.- Διάφορα απρόβλεπτα 2,000.- ΣΥΝΟΛΟ 40,000.- Έξοδα δικαιωμάτων & αδειών σε αρμόδιες υπηρεσίες: Περιγραφή εργασίας Εκτιμημένο κόστος (συμπ. ΦΠΑ) (€) Πολεοδομία, Επαρχιακή διοίκηση, δικαιώματα ύδρευσης, τέλη επιβλέψεων από τμήμα αναπτύξεως υδάτων κλπ 5,000,- ΣΥΝΟΛΟ 5,000.- Σημειώνεται ότι, οι πιο πάνω τιμές δεν συμπεριλαμβάνουν τα έξοδα για έκδοση άδειας οικοδομής της αυθαίρετης κατοικίας. Σε σχέση με τη μη συμμόρφωση του εναγομένου 1 με το Διάταγμα του Δικαστηρίου, Τεκμήρια 1 και 2, που αφορά το πλάτος των θυρών ανέφερε ότι αυτές δεν ήταν 1 μέτρο αλλά 90 εκατοστά συν-πλην 1-2 ίντσες πάνω-κάτω. Προς το σκοπό αυτό κατέθεσε δέσμη εκ 8 φωτογραφιών, Τεκμήριο
  1. Επίσης σε ότι αφορά τη μη συμμόρφωση με το αναφερθέν διάταγμα του Δικαστηρίου που σχετίζεται με το σχήμα της πισίνας και τη μη κατασκευή ασφαλτοστρωμένου οδοστρώματος και πεζοδρομίου κατέθεσε φύλο χάρτου Α4 στην οποία αποτυπώνονται 4 φωτογραφίες, Τεκμήριο
  2. Κατά την αντεξέταση αφού ανέφερε ότι το οδικό δίκτυο είναι στη δυτική πλευρά συμφώνησε ότι το τεμάχιο XXXXX στο οποίο ανεγέρθηκε η οικία εξασφάλισε δικαίωμα διάβασης από το τεμάχιο 784 στην ανατολική πλευρά του τεμαχίου XXXXX, όμως αυτό δεν ήταν προσπελάσιμο αφού υπάρχει κανάλι πλάτους 8 μέτρων και υψομετρική διαφορά 2.5 μέτρα και δεν υπάρχει οιαδήποτε κατασκευή δια της οποίας να μπορεί κάποιος είτε πεζός είτε δια οχήματος να μεταβεί στο επίδικο τεμάχιο, γεγονός το οποίο γνωρίζει ο ίδιος προσωπικά δια ιδίοις όμμασι, αφού μένει στην περιοχή και είχε περάσει από δρόμο από τον οποίο φαίνεται το κανάλι. Επίσης ξεκαθάρισε ότι για οικιστική ανάπτυξη ο ιδιοκτήτης του ακινήτου οφείλει να κατασκευάσει το δρόμο και το πεζοδρόμιο. Επίσης αφού ρωτήθηκε για τα έργα και το κόστος που χρειάζεται για να καταστεί εφικτή η ξεχωριστή εγγραφή και μεταβίβαση στο όνομα των εναγόντων απάντησε ότι τα έργα που πρέπει να γίνουν είναι αυτά που απαιτούνται τώρα σύμφωνα με τη σχετική νομοθεσία. Εκτός του γεγονότος ότι ο ΜΕ7 δεν περιέπεσε σε καμία αντίφαση, ούτε κλονίσθηκε η μαρτυρία του με οποιοδήποτε τρόπο, ουδεμία αντίθετη μαρτυρία προσφέρθηκε από τους εναγόμενους. Ο ΜΕ7 εφοδίασε το Δικαστήριο με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για τον έλεγχο της ακρίβειας των συμπερασμάτων του έτσι που να δυνηθεί το Δικαστήριο να διαμορφώσει τη δική του ανεξάρτητη κρίση επί των γεγονότων. Η γνώμη του τεκμηριώνεται με επαρκή και ικανοποιητικό τρόπο ώστε να γίνει αποδεκτή η μαρτυρία του τόσο σε σχέση με γεγονότα που ανέφερε και είδε με τα μάτια του, όσο και σε σχέση με την εκτίμηση του για τις εργασίες που χρειάζονται να γίνουν σύμφωνα με τη νομοθεσία για να καταστεί δυνατή η έκδοση ξεχωριστού τίτλου και η εγγραφή και μεταβίβαση της οικίας στο όνομα των εναγόντων. Ως εκ των ανωτέρω κρίνεται αξιόπιστος και αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Ο εναγόμενος 1, ΜΥ2, του οποίου μέρος της κυρίως εξέτασης του αποτέλεσε γραπτή δήλωση - κατάθεση, ΕΓΓΡΑΦΟ Δ, ανέφερε ότι έγιναν όλα όσα προνοούντο στην απόφαση του Δικαστηρίου, Τεκμήριο 1, υπό στοιχεία I - VII που καταγράφονται ανωτέρω πλην των δύο στρογγυλών παραθύρων επειδή δεν δόθηκε σχετική άδεια από την αρμόδια αρχή. Σε σχέση με την αξίωση των εναγόντων για την απώλεια των αντικειμένων που καταγράφονται στην έκθεση απαίτησης τα οποία η ΜΕ2 ανέφερε ότι τοποθέτησαν στην οικία κατόπιν συγκατάθεσης των εναγομένων, ανέφερε ότι περί το έτος 2006 οι ενάγοντες, αφού πρώτα αρνήθηκε να υπογράψει ένα συμβόλαιο τύπου ασφάλειας κατά τον ίδιο χρόνο, μετέβησαν στην οικία με ένα φορτηγό και κατέβασαν τα αντικείμενα τους για να τα τοποθετήσουν στην οικία. Αφού επικοινώνησε με τον εναγόμενο 2 και του είπε ότι δεν τους έδωσε άδεια να τοποθετήσουν τα αντικείμενα τους, που ήταν μέσα σε κιβώτια, εντός της οικίας, οι ενάγοντες τοποθέτησαν αυτά εντός της οικίας και μια ψησταριά, δύο καθίσματα εξωτερικού χώρου και μια κουκουβάγια στον εξωτερικό χώρο χωρίς την άδεια τους. Μετά την δημιουργία διαφόρων προβλημάτων από τους ενάγοντες, κατά τον ισχυρισμό του, αφού τους έστειλαν δύο επιστολές, μεταξύ των οποίων την επιστολή ημερομηνίας 23.5.2009, Τεκμήριο 88, με την οποία καλούσαν τους ενάγοντες να μεταφέρουν αλλού τα αντικείμενα τους και δεν θα έφερε οποιαδήποτε ευθύνη αν υποστούν οτιδήποτε ή κλαπούν, απέστειλε δια μέσου του δικηγόρου του, όπως και το Τεκμήριο88, την επιστολή ημερομηνίας 15.7.2009, Τεκμήριο 89, με την οποία επαναλαμβάνοντο όσα αναφέρονταν στο Τεκμήριο 88, ήτοι τους προειδοποιούσε ότι σε περίπτωση μη απομάκρυνσης τους, θα το έκανε ο ίδιος με την τοποθέτηση τους έξω από την οικία. Έτσι περί τον Ιούλιο του 2009 ο εναγόμενος 2 έβγαλε έξω τα κιβώτια με τα αντικείμενα των εναγόντων. Εξ αιτίας όμως μιας καλοκαιρινής μπόρας ο εναγόμενος 1 χρειάστηκε να τα καλύψει για προστασία τους. Στη συνέχεια οι ενάγοντες μετέβησαν στο μέρος και με 5-6 ιδιωτικά αυτοκίνητα παρέλαβαν και απομάκρυναν τα κιβώτια με τα αντικείμενα των εναγόντων. Να σημειωθεί ότι είχε γίνει αλλαγή κλειδαριών της οικίας εκατέρωθεν των διαδίκων με τελικούς κατόχους των κλειδιών τους εναγόμενους. Σε σχέση με την παράδοση της οικίας κατέθεσε δέσμη εκ τεσσάρων
(4)επιστολών του δικηγόρου του ημερομηνίας 2.2.2012, 13.3.2012 και 4.4.2012, Τεκμήριο 87, στις οποίες αναφέρετο ότι η οικία ήταν έτοιμη προς παράδοση και καλούσε τον δικηγόρο τους να ενημερώσει τους ενάγοντες να πληρώσουν τα οφειλόμενα ποσά σύμφωνα με την απόφαση του Δικαστηρίου, Τεκμήριο 1, και να παραλάβουν τα κλειδιά της οικίας. Τελικά η οικία δεν παραδόθηκε από τον εναγόμενο 1 στους ενάγοντες παρά μόνο κατόπιν εκτέλεσης από δικαστικό επιδότη του σχετικού εντάλματος κατοχής που εκδόθηκε από το Δικαστήριο. Σε ότι αφορά την αξίωση των εναγόντων για ενοίκια που κατέβαλαν για διάφορα υποστατικά που ενοικίασαν για να διαμένουν μέχρι που παρέλαβαν την οικία με δικαστικό ένταλμα είπε ότι καμία συμβατική υποχρέωση είχε και καμία σχέση δεν είχε ο εναγόμενος 2 με αυτό το θέμα. Για σκοπούς όμως διευκόλυνσης του και αφού ήταν ήδη σχεδόν ολοκληρωμένη η κατοικία τον Νοέμβριο του 2005, αφού ζητήθηκε από τους ενάγοντες διευκόλυνση για να τους ενοικιάσουν 1-2 μήνες χώρο για να διαμένουν, ο εναγόμενος 2 προθυμοποιήθηκε να πράξει τούτο και έκδωσε σχετική επιταγή την οποία σταμάτησε όταν αρνήθηκαν οι ενάγοντες να καταβάλουν το ποσό των ΛΚ60.
  1. Σε σχέση με το δρόμο ανέφερε ότι αυτός πλήρωσε ένα ποσό για το δικαίωμα διάβασης και τοποθέτησε μεταλλική γέφυρα και έτσι κατέστησε προσπελάσιμο το κανάλι από το δρόμο στο ακίνητο του και με οχήματα και γι΄ αυτό εκδόθηκε και η σχετική άδεια από την αρμόδια αρχή. Το πιστοποιητικό τελικής έγκρισης δεν εκδόθηκε αφού οι ενάγοντες δεν κατέβαλαν γι΄ αυτό το οφειλόμενο σε αυτόν χρηματικό ποσό από το οποίο θα πλήρωνε τον εναγόμενο
  2. Εξ αιτίας δε τούτου εκδόθηκε απόφαση για συγκεκριμένο ποσό εναντίο του για την οφειλή του προς τον εναγόμενο
  3. Ο εναγόμενος 1 δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Κατ΄ αρχάς στην παράγραφο 25 της έκθεσης υπεράσπισης, η οποία αρχικά καταχωρήθηκε στις 30.4.2012 και η τροποποιημένη στις 23.10.2013, αναφέρεται ότι «. οι εναγόμενοι ισχυρίζονται και λέγουν ότι οποιαδήποτε κατ΄ ισχυρισμό αντικείμενα ευρίσκονταν στην επίδικη κατοικία, συνεχίζουν να ευρίσκονται και μέχρι σήμερα ..» έρχεται σε αντίθεση με τον ισχυρισμό στη μαρτυρία του ότι περί τον Ιούλιο του 2009 τα έβγαλε έξω ο εναγόμενος
  4. Μετά, στη συνέχεια του αποσπάσματος που καταγράφηκε από την παράγραφο 25 της έκθεσης υπεράσπισης, η οποία απαντά στην παράγραφο 21 της έκθεσης απαίτησης στην οποία αναφέρονται τα αντικείμενα που τοποθετήθηκαν στην οικία, καταγράφονται τα εξής «Ο εναγόμενος 2 αναφέρει εξ όσων γνωρίζει τα αντικείμενα στα οποία αναφέρονται οι ενάγοντες, ευρίσκονταν και ή είχαν τοποθετηθεί από τους ενάγοντες ή τους απεσταλμένους αυτών στον εξωτερικό χώρο της αυλής». Τούτος όμως ο ισχυρισμός έρχεται σε αντίθεση τόσο με αυτά που ανέφερε ο εναγόμενος 1 όσο και ο ίδιος ο εναγόμενος 2 στη μαρτυρία τους. Περαιτέρω δεν υπάρχει αμφιβολία ότι δεν είναι προσπελάσιμο το δικαίωμα διάβασης στο σημείο που ενώνεται ο δρόμος με το τεμάχιο 784 από το οποίο παραχωρήθηκε το δικαίωμα διάβασης αφού μεταξύ του δρόμου και του τεμαχίου 784 υπάρχει κανάλι και υψομετρική διαφορά και δεν έγινε καμία κατασκευή για να είναι προσπελάσιμο όπως αναφέρεται στα Τεκμήρια 59, 74 και 80, αλλά ένεκα και αυτού του προβλήματος μεταξύ άλλων η πολεοδομική άδεια και η άδεια οικοδομής δεν ανανεώθηκε μετά τις 9.12.
  5. Επίσης όχι μόνο δεν ήταν σχεδόν έτοιμη η παράδοση της οικίας τον Νοέμβριο του 2005, αφού μέχρι σήμερα δεν έγιναν από τον εναγόμενο 1 αυτά που διαττάτετο με την απόφαση του Δικαστηρίου Τεκμήριο 1, να κάνει, αλλά και ούτε μπορεί να εκδοθεί μέχρι σήμερα πιστοποιητικό τελικής έγκρισης αφού δεν έγιναν όλα όσα αναφέρονται στην άδεια οικοδομής και επί πλέον στο εν λόγω ακίνητο ανεγέρθηκε οικία, πέραν της επίδικης, για την οποία ουδέποτε εκδόθηκε πολεοδομική άδεια ή άδεια οικοδομής. Σε ότι αφορά τα ενοίκια, η μαρτυρία του ήταν αντιφατική αφού από τη μια φαίνεται ότι αποδέχθηκαν οι εναγόμενοι να καταβάλουν 1-2 ενοίκια και προς το σκοπό αυτό ως αναφέρει στη γραπτή δήλωση του ο εναγόμενος 2, η εταιρεία SORRANO στην οποία είναι ο μοναδικός μέτοχος και διευθυντής εξέδωσε επιταγή εκ ΛΚ1.600 για διευκόλυνση του εναγόμενου 1 που δεν είχε χρήματα, αφού θα τα λάμβανε απ΄ αυτό με την πληρωμή του εναγόμενου 1 από τους ενάγοντες και από την άλλη κατά την αντεξέταση της ΜΕ2 ο δικηγόρος των εναγομένων υπέβαλε σχετικές ερωτήσεις ωσάν να μην είχε σχέση ο εναγόμενος 2 με τη SORRANO. Επίσης κατά την αντεξέταση του ανακατασκεύαζε την εκδοχή του ανάλογα τι, κατ΄ αυτόν, πίστευε ότι τον συνέφερε. Ενόψει όλων των πιο πάνω ο εναγόμενος 1 κρίνεται αναξιόπιστος. Ο εναγόμενος 2, ΜΥ1, ανέφερε ότι ο κ.Χαρίτου είναι εγκεκριμένος μελετητής και πολιτικός μηχανικός καθώς κατέχει και αδειούχα εργοληπτική εταιρεία η οποία ανέλαβε την κατασκευή της επίδικης οικίας των εναγόντων 1 και
  6. Καθήκοντα του ήταν να εκτελεί τις οδηγίες του πολιτικού μηχανικού κ. Χαρίτου και ιδιοκτήτη της αδειούχας εταιρείας κατασκευής οικοδομικών έργων. Είχε ευθύνη για το συντονισμό των εργασιών που θα πραγματοποιούνταν στο εν λόγω έργο. Η άδεια οικοδομής εκδόθηκε στις 29.11.2005 και οι εργασίες ξεκίνησαν περί το Δεκέμβριο του
  7. Παρ΄ ότι στο συμβόλαιο φαινόταν ότι θα παραδινόταν το σπίτι τον Οκτώβριο 2005, η άδεια είχε εκδοθεί το Νοέμβριο του
  8. Μετά από οδηγίες και απαίτηση των εναγόντων 1 και 2 για να υποβληθεί αίτηση με τροποποιημένα σχέδια, άλλαξε όλη η δομή του έργου αφού θα μεγάλωνε κατά 40τ.μ.. Θα γινόταν η πισίνα όπως είναι σήμερα κατασκευασμένη και όχι ορθογώνια όπως ήταν τα αρχικά σχέδια, θα έμπαιναν δύο κολώνες, στρογγυλά παράθυρα, θα τοποθετούνταν πέντε κλιματιστικά αντί τέσσερα, αντιολισθητικά πατώματα θα τοποθετείτο ένας μπιντές στο μπάνιο του κυρίως υπνοδωματίου και το μπάνιο θα ήταν τύπου υγρού δωματίου, στην κουζίνα θα γινόταν κεντρική νησίδα και οι πόρτες θα γίνονταν 1μ πλάτος. Κατ΄ αυτόν το σπίτι μεγάλωσε κατά 40τμ, η πισίνα έγινε όπως είναι σήμερα ακριβώς σύμφωνα με τις άδειες που δόθηκαν σαν σχήμα νεφρού. Οι κολώνες έχουν κατασκευαστεί, στρογγυλά παράθυρα στην πρόσοψη δεν έχουν κατασκευαστεί αφού δεν δόθηκε σχετική άδεια από την πολεοδομία και έγιναν όπως φαίνονται και στα σχέδια. Από τέσσερα κλιματιστικά προστέθηκε ακόμα ένα και έγιναν πέντε στο σύνολο, ο μπιντές μπήκε στο μπάνιο του κυρίως υπνοδωματίου όπου το δωμάτιο έγινε υγρού τύπου. Οι θύρες έγιναν 1μ και μπορεί να το επιβεβαιώσει ως συντονιστής αφού τις έχει αφαιρέσει ο ίδιος, με σκοπό να κοπούν οι γυψοσανίδες. Ο ίδιος παράγγειλε τις πόρτες σε πελεκάνο για να τις κατασκευάσει, τις κατασκεύασε και τις τοποθέτησε και μεγάλωσε το άνοιγμα. Τις προηγούμενες πόρτες τις έφεραν οι ίδιοι οι ενάγοντες 1 και
  9. Αντιολισθητικά κεραμικά τοποθετήθηκαν μετά, αφού τα έφεραν οι ίδιοι οι ενάγοντες 1 και 2 με καθυστέρηση περί τον ένα μήνα. Όσον φορά τις κολώνες ήταν έτοιμες μετακινούμενες και έχουν τοποθετηθεί οι δύο μέσα στο σπίτι και οι άλλες δύο που προορίζονταν για να τοποθετηθούν στον εξωτερικό χώρο παρέμειναν στο εσωτερικό του σπιτιού για προστασία και θα τοποθετούνταν με την παράδοση του σπιτιού. Μεγάλωσε η κουζίνα και μπήκε κεντρική νησίδα. Όσον αφορά για την πρόνοια της κεντρικής θέρμανσης έγινε καλύτερη με τοποθέτηση υποδαπέδιας θέρμανσης, η οποία έχει εγκατασταθεί και στοίχισε πολύ περισσότερα από την πρόνοια κεντρικής θέρμανσης. Το σπίτι παρά τις καθυστερήσεις που οφείλονταν στους ενάγοντες 1 και 2, ήταν έτοιμο τον Ιούνιο
  10. Το μόνο που έλειπε ήταν η κεντρική πόρτα εισόδου εξαιτίας του ότι άρχισαν να φέρουν τα πατώματα οι ενάγοντες 1 και 2 με αποτέλεσμα να έπρεπε να τοποθετηθούν για να εφαρμοστεί σωστά η κεντρική πόρτα. Η κεντρική πόρτα εισόδου εφαρμόστηκε με μια βδομάδα καθυστέρηση. Σχετικά με τα αντικείμενα που ισχυρίζονται οι ενάγοντες ότι απωλέσθηκαν ανέφερε ότι αυτοί δεν ξέρουν καν τι ήταν αφού βρίσκονταν κλειστά σε κιβώτια. Οι ενάγοντες 1 και 2 τα είχαν τοποθετήσει μέσα στο σπίτι χωρίς την άδεια του εναγόμενου 1 ή αυτού ως συντονιστή. Τα τοποθέτησαν εντός του σπιτιού χωρίς να τοποθετηθεί καν η κεντρική πόρτα εισόδου. Παράλληλα κλήθηκαν επανειλημμένα για να τα μετακινήσουν αφού καθημερινά στο σπίτι μπαινόβγαιναν διάφοροι όπου εργάζονταν εκεί. Μετά την εφαρμογή της κύριας εισόδου κλήθηκαν ξανά να τα παραλάβουν αλλά δεν το έπραξαν. Αυτοί ποτέ δεν τους επέτρεψαν να τοποθετήσουν κάτι στο σπίτι αφού το σπίτι δεν είχε παραδοθεί και ενώ δεν δόθηκαν τα λεφτά πήγαν μόνοι τους χωρίς την άδεια κανενός και άλλαξαν κλειδαριές. Στο προαύλιο άφησαν δυο καθίσματα εξωτερικού χώρου, μια κουκουβάγια και μια ψησταριά τα οποία τα είδε ο ίδιος αφού τα άφησαν έξω. Είχαν κληθεί πολλές φορές για να πάρουν τα αντικείμενα εξαιτίας και του ότι το σπίτι βρισκόταν σε απόμερο μέρος. Επίσης οι κλειδαριές αλλάκτηκαν από τον εναγόμενο 1 και οι ενάγοντες 1 και 2 για δεύτερη φορά πήγαν και τις άλλαξαν ξανά. Τα πράγματα παρέμειναν μέσα στο χώρο του σπιτιού μέχρι τις 15.7.2009 και μετά πολλές φορές που τους ενημέρωσε ο εναγόμενος 1 να τα παραλάβουν. Περί τον Ιούλιο 2009 απ΄ ότι του είπε ο εναγόμενος 1 μετά και τη δεύτερη επιστολή που τους έστειλε μέσω του δικηγόρου του και δεν ανταποκρίθηκαν, του είπε να μετακινήσουν τα αντικείμενα από το σπίτι αφού ειδοποιήθηκαν ξανά και τηλεφωνικώς για να τα παραλάβουν. Στις 22.7.2009 μετακίνησε τα κιβώτια στην μπροστινή αυλή με τη βοήθεια εργατών και ο δικηγόρος τους ενημερώθηκε από το δικηγόρο τους. Αν και ήταν καλοκαίρι ξεκίνησε μια μπόρα και ο δικηγόρος τους τον ειδοποίησε να τα προφυλάξει όπως και έκανε σκεπάζοντας τα με νάιλον. Την επόμενη μέρα εξ΄ όσων γνωρίζει και εξ΄ όσων του είπε ο εναγόμενος 1 πήγαν οι ενάγοντες 1 και 2 με διάφορα αυτοκίνητα και τα παρέλαβαν. Όσον αφορά την κουκουβάγια και τα καθίσματα δεν ενθυμείτο αν ήταν έξω εκείνη τη μέρα. Τους ειδοποίησε ότι τις δύο κολόνες και το ψυγείο τα οποία παρέμειναν εντός της οικίας, αν δεν τα έπαιρναν θα τα μετακινούσε να έρθουν να τα πάρουν. Αντί να έρθουν να τα παραλάβουν πήγαν στην αστυνομία. Η κουζίνα και ο αποσμητήρας είχαν παραμείνει στον τόπο τους αφού είχαν ήδη τοποθετηθεί. Η εταιρεία Sorrano Auto Motors Ltd έβγαλε μια επιταγή εκ μέρους του εναγόμενου 1 για ένα ποσό ΛΚ1.
  11. Στην εταιρεία αυτή ήταν διευθυντής και εξαιτίας του ότι η οικία ήταν έτοιμη και θα πλήρωναν όλα τα ποσά, έκανε μια διευκόλυνση στον εναγόμενο 1 αφού θα τον πλήρωνε άμεσα με τα λεφτά που θα έπιανε. Συμφώνησαν να πληρώσουν για 1-2 μήνες ενοίκιο και με την επιταγή που έδωσε θα πληρωνόταν ένα ενοίκιο και 2 μήνες ντεπόζιτο ως εγγύηση. Εξέδωσε την επιταγή με τη συμφωνία ότι θα πληρωνόταν από τον εναγόμενο 1 και θα υπόγραφε συμβόλαιο 1-2 μηνών για ενοικίαση κατοικίας. Αυτή την ενοικίαση θα την έκανε η εταιρεία Sorrano Auto Motors Ltd δεν πλήρωσαν τα ποσά που όφειλαν στον εναγόμενο 1 ήτοι το ποσό των ΛΚ30.000 του πατώματος και ΛΚ30.000 που αφορούσε τη νέα συμφωνία για τις επιπρόσθετες εργασίες. Έτσι, δεν μπορούσε ο εναγόμενος 1 να του πληρώσει το ποσό των ΛΚ1.
  12. Αφού δεν πλήρωσαν, δεν προχώρησε με την υπογραφή συμβολαίου και παράλληλα σταμάτησε και την πληρωμή της επιταγής. Δεν είχε καμία υποχρέωση να τους πει να συνεχίζουν να ενοικιάζουν αλλά ούτε υπήρχε έτσι συμφωνία. Περαιτέρω ασφαλώς δεν έχει πει, ούτε είχε καμία υποχρέωση να πει να ενοικιάσουν μόνοι τους κανένα υποστατικό. Περαιτέρω ανέφερε ότι όλες οι εργασίες που καταγράφονται υπό στοιχεία I - VIII, έγιναν, αλλά αν και κλήθηκαν οι ενάγοντες να παραλάβουν την οικία και να πληρώσουν στον εναγόμενο 1 τα οφειλόμενα ποσά δεν το έπραξαν, ενώ σε σχέση με την τοποθέτηση των κιβωτίων με τα αντικείμενα των εναγόντων είπε ότι οι ενάγοντες τα τοποθέτησαν εντός της οικίας χωρίς την άδεια τους και όταν τους ζήτησαν να τα απομακρύνουν τόσο αυτοί όσο και ο δικηγόρος τους με επιστολές, Τεκμήριο 87 και δεν το έπραξαν, αναγκάστηκαν και τα έβγαλαν έξω από την οικία για να τα παραλάβουν οι ενάγοντες. Επειδή φάνηκε ότι θα έπεφτε βροχή ο δικηγόρος τους τους είπε να τα καλύψουν, πράγμα που έκαναν, μαζί με εργάτες, τοποθετώντας πάνω από τα κιβώτια με τα αντικείμενα νάιλον και μεγάλες σακούλες για να μη φύγει το νάιλον από τον αέρα. Απ΄ ότι γνωρίζει την επόμενη ημέρα οι ενάγοντες μετέβηκαν στο μέρος και τα παρέλαβαν, όπως του ανέφερε ο δικηγόρος τους σε επικοινωνία που είχε μαζί του. ο ίδιος όμως δεν ήταν εκεί και δεν τους είδε. Σημείωσε ότι περίμεναν τους ενάγοντες να παραλάβουν τα αντικείμενα τους από τον Ιούνιο του
  13. Επανέλαβε και αυτός την αλλαγή των κλειδαριών από τους ενάγοντες και από αυτούς, ενώ ο εναγόμενος 1 είχε καταγγείλει τους ενάγοντες στην αστυνομία για την αλλαγή των κλειδαριών από αυτούς. Στη συνέχεια βλέποντας το Τεκμήριο 12, είπε ότι δεν είναι η σφραγίδα της εταιρείας Sorrano Auto Motors Ltd, ούτε οι υπογραφή είναι δική του, εξηγώντας γιατί δεν είναι η σφραγίδα της εταιρείας του και ότι η υπογραφή του είναι πάντα στα αγγλικά όπως φαίνεται στο Τεκμήριο
  14. Όσον φορά την επιταγή που εξέδωσε η εταιρεία Sorrano Auto Motors Ltd, Τεκμήριο 15, ανέφερε ότι αυτή δόθηκε ως εγγύηση για την ενοικίαση του υποστατικού εκ μέρους των εναγόντων για να τους βοηθήσουν την οποία σταμάτησε όταν δεν κατέβαλαν οι ενάγοντες τα οφειλόμενα ποσά και επίσης ότι ουδέποτε είπε στους ενάγοντες να ενοικιάσουν υποστατικό. Σε ότι αφορά το ψυγείο και τις κολόνες ανέφερε ότι είπε στους ενάγοντες ότι θα τις μετέφερε στο σπίτι του. Κατά την αντεξέταση ανέφερε ότι υπέγραψε ως εγγυητής στην πρώτη συμφωνία η οποία δεν κατασκευάστηκε ποτέ και όχι για την κατοικία που έγινε μετά, εννοώντας μετά τις προσθηκομετατροπές, για την οποία εκδόθηκε νέα άδεια οικοδομής, αλλά δεν γνώριζε από ποιους υπογράφηκε. Σε ότι αφορά την τοποθέτηση των αντικειμένων εντός της οικίας αρνήθηκε υποβολή ότι τούτο έγινε κατόπιν άδειας αυτού και του εναγόμενου
  15. Επίσης αρνήθηκε υποβολή ότι συμφώνησε στην ενοικίαση υποστατικού στην οδό XXXXX 1 στην Ορόκλινη και είπε ότι εισηγήθηκε στους ενάγοντες να μείνουν στο ξενοδοχείο της αδελφής του αλλά απέρριψαν την πρόταση του, γιατί ήθελαν να μείνουν κάπου ιδιωτικά, ενώ επέμενε ότι η οικία ήταν έτοιμη προς παράδοση περί τον Ιούνιο του
  16. Σε σχετική ερώτηση για την σφραγίδα της εταιρείας Sorrano Auto Motors Ltd, για την οποία ανέφερε ότι δεν είναι αυτή της εταιρείας του, είπε ότι θα μιλήσει με το δικηγόρο του και μπορεί να λάβει νομικά μέτρα. Στην υποβολή ότι ως εγγυητής οφείλει να καταβάλει ως αποζημιώσεις τις οποίες ζημιές υπέστησαν οι ενάγοντες, ανέφερε ότι αυτός δεν έχει καμία υποχρέωση να πληρώσει τους ενάγοντες σύμφωνα με την απόφαση του Δικαστηρίου, Τεκμήριο
  17. Επανέλαβε, σε σχετικές ερωτήσεις, ότι η πισίνα έγινε σε σχήμα νεφρού και ότι έγιναν και όλα τα υπόλοιπα που αναφέρονται στο Τεκμήριο
  18. Για πολλά πράγματα τα οποία ανέφερε ότι τοποθετήθηκαν κατόπιν οδηγιών του στην οικία είπε ότι αγοράστηκαν από αυτόν αλλά δεν είχε τις αποδείξεις ή τα τιμολόγια μαζί του. Τέλος συμφώνησε ότι δεν κατασκευάστηκε δρόμος και δεν ανανεώθηκε η άδεια οικοδομής μετά την ισχύ της μέχρι τις 9.12.
  19. Ο εναγόμενος 2, χωρίς δισταγμό, αναφέρω ότι προσπάθησε, ματαίως, να θολώσει τα γεγονότα λέγοντας αναλήθειες και ανακρίβειες προκειμένου να απαλλαγεί από πιθανή ευθύνη για αποζημίωση των εναγόντων, φτάνοντας στο σημείο να αντιστρατεύεται ακόμα και την ίδια την ενοχή του για κλοπή από το ποινικό Δικαστήριο. Συγκεκριμένα, όσον αφορά το σχήμα της πισίνας ανέφερε ότι αυτή έχει το σχήμα νεφρού, όταν εξόφθαλμα διαπιστώνεται ότι η πισίνα έχει γωνίες. Σε σχέση με την ενοικίαση συγκεκριμένου υποστατικού από τη Sorrano Auto Motors Ltd και έκδοση επιταγής από αυτή, αν και ανέφερε ότι δεν ήταν η σφραγίδα της εταιρείας αυτής, δεν προσκόμισε καμία σφραγίδα με τα χαρακτηριστικά που είπε ότι έχει η σφραγίδα της Sorrano Auto Motors Ltd, όπως το ίδιο έπραξε και για την υπογραφή του. Σε ότι αφορά τις εργασίες που έπρεπε να γίνουν σύμφωνα με την απόφαση του Δικαστηρίου, Τεκμήριο 1, αν και είπε ότι έγιναν, δεν προσκόμισε κανένα στοιχείο. Αν και υπάρχουν και άλλοι ισχυρισμοί του οι οποίοι δεν τεκμηριώνονται από κανένα στοιχείο δεν χρειάζονται να αναφερθούν όλοι αφού από τα πιο πάνω καταδεικνύεται ότι δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Ως εκ των πι πάνω ο εναγόμενος 2 κρίνεται αναξιόπιστος. Η ΜΥ3, σύζυγος του εναγόμενου 1, της οποίας η μαρτυρία περιορίστηκε μόνο ότι το 2009 είδε τους ενάγοντες να παραλαμβάνουν μαζί με άλλα άτομα και να τα τοποθετούν σε 6 οχήματα, μεταξύ των οποίων και ένα διπλοκάμπινο, τα κιβώτια με τα αντικείμενα των εναγόντων και κάτι πέτρινα, αλλά δεν είδε οτιδήποτε άλλο, όπως πχ.. ποιος τα έβγαλε έξω αν και νόμιζε ότι ήταν ο εναγόμενος 2, καμία άλλη φορά, αν και μπορούσε από την οικία της να έβλεπε τι συμβαίνει στην οικία των εναγόντων, αφού η μία οικία απέχει από την άλλη 100 περίπου μέτρα, κατά την αντεξέταση της είπε ότι τα κιβώτια ήταν έξω στο δρόμο και ότι πρέπει να σκεπάστηκαν γιατί έβαζαν πάνω από αυτά τα νάιλον, αλλά αν και είπε ότι ήταν καλοκαίρι δεν ενθυμείτο ποιο μήνα έγινε αυτό και ούτε ενθυμείτο πόσα άτομα ήταν, αλλά ήταν όλοι άντρες και τελικά είπε ότι την προηγούμενη είδε τα κιβώτια σκεπασμένα με νάιλον και ούτε ενθυμείτο αν τα παράθυρα της οικίας ήταν καλυμμένα με εφημερίδες, αν και ήταν έτσι καλυμμένα για αρκετό καιρό, δεν έχω κανένα ενδοιασμό να την κρίνω αναξιόπιστη καθότι δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο και ότι κατέθεσε μόνο και μόνο για να βοηθήσει το σύζυγο της, εναγόμενο
  20. Κατά πρώτο υπάρχει διάσταση στη μαρτυρία του εναγόμενου 2 και αυτής αφού αυτή ανέφερε ότι είδε τον εναγόμενο 2 να τα βγάζει έξω από την οικία τα αντικείμενα και όχι μαζί με εργάτες όπως ανέφερε ο εναγόμενος
  21. Μετά αυτή είπε ότι ο εναγόμενος 2 τα έβγαλε έξω στο δρόμο ενώ ο εναγόμενος 2 είπε στην αυλή. Επίσης πως ήταν δυνατό να μη δει ότι τα παράθυρα ήταν καλυμμένα για αρκετό καιρό με εφημερίδες όταν η απόσταση μεταξύ των δύο κατοικιών είναι περί τα 100μ και να προβάλλει ως δικαιολογία ότι δεν πήγε κοντά όταν η ίδια είπε στην κυρίως εξέτασή της, ότι από την οικία της βλέπει πολύ καθαρά την οικία των εναγόντων. Ενόψει τούτων απορρίπτω και δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία της. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση πέραν των όσων οι εναγόμενοι 1 και 2 παραδέχθηκαν και άλλα που αποτελούν κοινό τόπο και καταγράφησαν ανωτέρω, τα ευρήματα μου ως προς τα πραγματικά γεγονότα που σχετίζονται με τις αξιώσεις των εναγόντων και των εναγομένων είναι τα ακόλουθα. Οι ενάγοντες, σύζυγοι, είναι άγγλοι υπήκοοι οι οποίοι έψαχναν να αγοράσουν οικία στην Κύπρο για μόνιμη εγκατάσταση. Αφού γνώρισαν τους εναγόμενους 1 και 2 περί τον Νοέμβριο του 2004 αποφάσισαν να αγοράσουν οικία από τον εναγόμενο
  22. Έτσι οι ενάγοντες, ως αγοραστές, υπέγραψαν συμφωνία πώλησης με τον εναγόμενο 1, ως πωλητή, ημερομηνίας 25.2.2005, οικίας με πισίνα εντός του ½ του ακινήτου με στοιχεία αρ. τεμαχίου XXXXX, Φ/Σχ 012-270-373, με αριθμό εγγραφής 0/XXXXX, στο χωριό Ορμήδεια της επαρχίας Λάρνακας, αντί του ποσού των ΛΚ120.000, με την εγγύηση του εναγόεμνου2, Τεκμήριο
  23. Μέρος αυτής ήταν και τα επισυναπτόμενα με αυτή παραρτήματα. Το πωλητήριο έγγραφο, Τεκμήριο 9, κατατέθηκε στο κτηματολόγιο στις 24.3.2005 ΠΩΕ359/2005, Τεκμήριο 46, η γραπτή συμφωνία πώλησης, Τεκμήριο 9, περιελάμβανε διάφορους όρους μεταξύ των οποίων ο τρόπος πληρωμής ως εμφαίνεται στον όρο
  24. Σύμφωνα με τον όρο 3d) η παράδοση της οικίας θα γινόταν όχι αργότερα του τέλους Οκτωβρίου 2005, ότε και θα καταβαλλόταν το ποσό των ΛΚ25.000 από τους ενάγοντες στον εναγόμενο
  25. Επίσης σύμφωνα με τον όρο 3e) το υπόλοιπο ποσό των ΛΚ5.000 θα καταβαλλόταν με την μεταβίβαση της εγγραφής της οικίας στο όνομα των εναγόντων, ενώ ο εναγόμενος 1 ανέλαβε να εξασφαλίσει χωριστό τίτλο και να μεταβιβάσει και εγγράψει τούτο στο όνομα των εναγόντων μέχρι το τέλος Οκτωβρίου
  26. Ο εναγόμενος 1 εξασφάλισε πολεοδομική άδεια στις 27.10.2005, Τεκμήριο 55, και άδεια οικοδομής με αρ. Β922/2005 στις 29.11.2005, με ισχύ μέχρι 26.10.2008, Τεκμήριο 52, ανανέωση αυτής στις 16.12.2008 με ισχύ μέχρι τις 26.10.2009, Τεκμήριο 53, ενώ για προσθηκομετατροπές εξασφάλισε άδεια οικοδομής στις 7.12.2012 με ισχύ μέχρι τις 9.12.2015, Τεκμήριο 54, η οποία ήταν και τελευταία ανανέωση άδειας αφού δεν ξαναανανεώθηκε η άδεια οικοδομής μέχρι την ημέρα αυτή, ούτε και μπορεί να εκδοθεί νέα άδεια οικοδομής ένεκα της μη προσπέλασης, της ανεγερθείσας άλλης χωρίς άδεια κατοικίας στο επίδικο ακίνητο, της μη κατασκευής δρόμου, πεζοδρομίου και των άλλων ενεργειών που έπρεπε να προβεί ο εναγόμενος 1 και δεν προέβηκε. Όμως επειδή η οικία δεν παραδόθηκε τον Οκτώβριο του 2005 ως ο όρος 3d) του πωλητηρίου εγγράφου, Τεκμήριο 9, αλλά και άλλων προβλημάτων, προέκυψαν διαφορές και διαφωνίες, οι οποίες από τη μια οδήγησαν τους ενάγοντες να ενοικιάσουν διάφορα υποστατικά για τη διαμονή τους για τα οποία κατέβαλαν συνολικά το ποσό των €53.759,57 από τις 30.11.2005 μέχρι τις 4.10.2012, ως καταδεικνύεται από τα Τεκμήρια 12 και 16 - 33, και από την άλλη στην καταχώριση της αγωγής αρ. XXXXX/2007 Ε.Δ. Λάρνακας στην οποία εκδόθηκε δικαστική απόφαση στις 12.9.2011, Τεκμήριο 1, σύμφωνα με την οποία οι ενάγοντες αξίωναν μεταξύ άλλων, διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται ο εναγόμενος 1 όπως προβεί σε όλες τις αναγκαίες ενέργειες για τη δημιουργία χωριστής εγγραφής για την οικία, διάταγμα με το οποίο να διορίζεται ο ενάγοντας 1 να υπογράφει για λογαριασμό του εναγόμενου 1 κάθε αναγκαία αίτηση ή έγγραφο για τη δημιουργία χωριστής εγγραφής κα ι διάταγμα όπως ο εναγόμενος 1 αποπερατώσει και παραδώσει την οικία στους ενάγοντες. Επίσης αξίωναν το ποσό των ΛΚ48.000 για την αποπεράτωση της οικίας και για την εξασφάλιση των απαιτούμενων αδειών. Οι εναγόμενοι 1 και 2 αξίωναν ανταπαιτητικά το ποσό των €99.098 ως υπόλοιπο του συμφωνηθέντος τιμήματος πώλησης της οικίας και ως αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας. Σύμφωνα με την παράγραφο 23, σελίδα 41, της απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 12.9.2011, Τεκμήριο 1, η απαίτηση των εναγόντων για το ποσό των ΛΚ48.000, ήτοι €82.012,87 δεν πέτυχε σε εκείνο το στάδιο για τους λόγους που εξηγούνται στην παράγραφο 23, σελίδα 35 του Τεκμηρίου 1, δηλαδή το ποσό αυτό που αντιπροσωπεύει τα έξοδα αποπεράτωσης της κατοικίας, γιατί η οικοδομή δεν είχε παραδοθεί στους ενάγοντες και συνεπώς δεν δικαιολογούνταν να αξιώνουν στο στάδιο εκείνο το ως άνω ποσό. Αφού η παράδοση της κατοικίας έγινε στις 21.12.2012, επειδή οι εναγόμενοι 1 και 2 ήταν αυτοί που είχαν τα κλειδιά, κατοχή και έλεγχο της οικίας μέχρι τότε, οι ενάγοντες δικαιούνταν πλέον να αξιώνουν το ποσό για την αποπεράτωση της οικίας. Οι ενάγοντες κατέβαλαν το ποσό των €1.571,91 ως έξοδα εκτίμησης προς την OIKOS PROPERTY CONSULTANTS LTD Τεκμήριο 34, και το ποσό των €2.374,02 στην DION TOYMAZIS & ASSOCIATES, Τεκμήριο
  27. Οι ενάγοντες πράγματι τοποθέτησαν τα κιβώτια με τα αντικείμενα τους και άλλα εκτός κιβωτίων στην οικία περί τον Απρίλιο - Μάιο του έτους 2006 με τη συγκατάθεση των εναγομένων, γιατί αν δεν ήταν έτσι τα πράγματα οι εναγόμενοι, και δη ο μεν εναγόμενος 1 που τους είδε να τα εκφορτώνουν από φορτηγό και ο δε εναγόμενος 2 που βρισκόταν στην οικία, θα τους απέτρεπαν να τα τοποθετήσουν, αλλά και γιατί και οι δύο εναγόμενοι θα αντιδρούσαν από το 2006 και όχι το έτος 2007, ήτοι τον Φεβρουάριο του 2007 μέχρι το Μάιο του 2007, όταν δηλαδή προηγήθηκε η άρνηση των εναγόντων να καταβάλουν κατά τους εναγόμενους οφειλόμενα ποσά στον εναγόμενο
  28. Επίσης από τη μαρτυρία της ΜΕ2 την οποία αποδέχθηκε το Δικαστήριο διαπιστώνεται ότι τα αντικείμενα απωλέσθηκαν τον Φεβρουάριο του 2011, γεγονός που σημαίνει ότι μέχρι τότε τα αντικείμενα ήταν στην οικία, χωρίς να λάβουν νομικά μέτρα οι εναγόμενοι για απομάκρυνση τους. Οι επιπρόσθετες εργασίες που διέτασσε το Δικαστήριο με την απόφαση του, Τεκμήριο 1, τον εναγόμενο 1 να διενεργήσει δεν πραγματοποιήθηκαν από τον εναγόμενο 1, ως ανωτέρω αναφέρθηκε, ήτοι: (α) η πισίνα δεν διαμορφώθηκε σε σχήμα νεφρού, (β) δεν τοποθετήθηκαν οι δύο κολώνες εξωτερικά και οι δύο εσωτερικά της οικίας, (γ) δεν κατασκευάστηκαν δύο στρογγυλά παράθυρα με γυαλί, (δ) το 5ο κλιματιστικό δεν αγοράστηκε και δεν τοποθετήθηκε από τον εναγόμενο 1, (ε) η κουζίνα δεν μεγάλωσε κατά 40τ.μ., (στ) οι πόρτες της οικίας δεν έγιναν 1 μέτρο, (ζ) έγινε μεν η εφαρμογή των αντιολισθητικών κεραμικών από τον εναγόμενο 1 αλλά πληρώθηκαν από τους ενάγοντες και (η) αν και έγινε ο μπιντές υπήρχε δυσκολία στη χρήση του και αν και έγινε το μπάνιο υγρού τύπου, επειδή δεν τοποθετήθηκαν αντιολισθητικά κεραμικά το κατέστρεψαν το δωμάτιο του μπάνιου και το κατασκεύασαν ξανά οι ενάγοντες. Η διενέργεια και επίτευξη χωριστής εγγραφής της οικίας στο όνομα των εναγόντων δεν πραγματοποιήθηκε από τον εναγόμενο 1 εντός της προθεσμίας που έταξε το Δικαστήριο στην απόφαση του, Τεκμήριο
  29. Για να καταστεί δυνατή η έκδοση ξεχωριστού τίτλου, εγγραφή και μεταβίβαση της οικίας στο όνομα των εναγόντων πρέπει να γίνουν όλα όσα ανέφερε ο ΜΕ7 και καταγράφονται στις σελίδες 24, 25 και 26 της παρούσας απόφασης συνολικού κόστους €50.
  30. Σε ότι αφορά τη νομική πτυχή της υπόθεσης θεωρώ ότι είναι ορθότερο όπως εξεταστεί πρώτα το θέμα του δεδικασμένου το οποίο ήγειραν τόσο οι εναγόμενοι με την υπεράσπιση τους για όλες τις αξιώσεις των εναγόντων, όσο και οι ενάγοντες με την απάντηση στην υπεράσπιση των εναγομένων για τις αξιώσεις των τελευταίων. Η έννοια του δεδικασμένου έχει διάφορες όψεις ή καλύτερα μπορεί να λάβει διάφορες μορφές και τυγχάνει εφαρμογής είτε σε σχέση με την αιτία της αγωγής (cause of action) (βλ. υπόθεση Thoday v. Thoday
(1964)1 ALL ER341, 352), όπως υιοθετήθηκε στην υπόθεση The Governor and the Company of the Bank of Scotland v. Του Πλοίου Sapphire Seas
(2002)1 ΑΑΔ 1563, στην οποία αναφέρθηκε ότι «εν όψει της δημιουργίας κωλύματος αναφορικά με την αιτία αγωγής, η Τράπεζα κωλύεται από το να επαναφέρει το θέμα, για να πετύχει το αυτό αποτέλεσμα ήτοι απόφαση εναντίον του Εναγομένου πλοίου. Μια τέτοια πορεία θα εξουδετέρωνε την αρχή της τελεσιδικίας», είτε σε σχέση με συγκεκριμένο επίδικο θέμα (issue) (βλ. υπόθεση MILLS v. Cooper
(1967)2 ALL ER 100, Marinos Pieris v. The Republic of Cyprus
(1983)3 ΑΑΔ 1054, Παναγιώτης Παμπορίδης v. Κτηματικής Τραπέζης Κύπρου Λτδ
(1995)1 ΑΑΔ 670, Κλεάνθης Ηλία Γεωργίου v. Κυπριακής Δημοκρατίας
(1995)3 ΑΑΔ 349 και Rose Δάμτσα v. Πέτρου Δάμτσα (αρ. 2)
(2006)1 ΑΑΔ 1389). Η εφαρμογή του κανόνα αυτού προϋποθέτει την ύπαρξη των εξής στοιχείων, σύμφωνα με τις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις υποθέσεις Ηλίας Μ. Τσιακλίδης v. Τραπέζης Κύπρου Λτδ
(2005)1 ΑΑΔ 768, Ανδρέας Κανάρης ν. Μιχάλη Λοΐζου κ.ά.
(2006)1 ΑΑΔ 599, Borna Alikhani, ως διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντα Hossein Alikhani v. Γεώργιου Προδρόμου
(2012)1 ΑΑΔ 657 και Αντριανή Χαραλάμπους v. Μαρίας Χαραλάμπους
(2008)1 ΑΑΔ 1298, στην οποία γίνεται επισκόπηση της προηγούμενης νομολογίας:
(1)Η απόφαση πρέπει να είναι τελεσίδικη.
(2)Πρέπει να υπάρχει ταύτιση διαδίκων.
(3)Πρέπει να υπάρχει ταύτιση ιδιότητας διαδίκων.
(4)Πρέπει να υπάρχει ταύτιση επιδίκων θεμάτων της πρώτης και της δεύτερης αγωγής.
(5)Ότι το Δικαστήριο που εξέδωσε την προηγούμενη απόφαση είχε δικαιοδοσία να εκδώσει την απόφαση. Στην υπόθεση Γεωργίου v. Βωνιάτη
(1978)2 JSC 239 ο πρώην Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου κος Αρτεμίδης, Επαρχιακός Δικαστής όπως ήταν τότε, το έθεσε ως εξής: «Το αντικείμενο της διένεξης πρέπει να είναι το ίδιο και στις δύο δίκες, και πρέπει να ήταν επίδικο μπροστά σε ένα Δικαστήριο που είχε αρμοδιότητα να το κρίνει και το αποτέλεσμα ήταν τελεσίδικο ώστε να δεσμεύει όλα τα Δικαστήρια.» Στην υπόθεση Παναγιώτης Παμπορίδης v. Κτηματικής Τραπέζης Κύπρου Λτδ
(1995)1 ΑΑΔ 670, η οποία επαναβεβαιώθηκε και υιοθετήθηκε από μεταγενέστερες αποφάσεις λέχθηκαν τα εξής στη σελίδα 677: «... δημιουργείται δεδικασμένο όχι μόνο σε σχέση με όσες αξιώσεις περιλήφθηκαν στην πρώτη αγωγή αλλά και σε σχέση με εκείνες που μπορούσαν να προβληθούν ως ενταγμένες στο πλαίσιο του αρχικού αντικειμένου της αντιδικίας, αλλά δεν προβλήθηκαν. Είναι θεμελιωμένο πως αυτή η προέκταση ισχύει και ως προς τις δύο εκφάνσεις του δεδικασμένου δηλαδή και για κώλυμα αναφορικά με την αιτία της αγωγής και για κώλυμα αναφορικά με επίδικο θέμα. Στην υπόθεση Arnold v. Natwest Bank PLC (ανωτέρω) αποφασίστηκε πως όπου εξαιρετικές περιστάσεις δείχνουν ότι άκαμπτη εφαρμογή των κανόνων ως προς το δεδικασμένο θα οδηγούσε σε αδικία ενώ, αντίστροφα, η παράκαμψη τους δεν θα απέληγε σε κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, δικαιολογείται η συζήτηση θέματος σε νέα δικαστική διαδικασία έστω και αν αυτό το θέμα πράγματι αποφασίστηκε σε προηγούμενη ή ενώ δεν είχε προβληθεί για να αποφασιστεί, θα μπορούσε να είχε προβληθεί ....». Στην υπόθεση K.S.R. Commercio E Emdustria de Papel S.A. κ.ά. v. Bluecoral Navigation Ltd
(1995)1 ΑΑΔ 309, τονίσθηκε η σημασία της αρχής και τέθησαν τα όρια μέχρι τα οποία εκτείνεται. Σ' αυτήν ειπώθηκαν τα πιο κάτω: «Σαν θέμα γενικής πολιτικής του δικαίου η παράλειψη διαδίκου να εγείρει σε προηγούμενη δικαστική διαδικασία στα δικογραφήματα του ή την επιχειρηματολογία που ανέπτυξε ή να προσκομίσει μαρτυρία αναφορικά με οτιδήποτε θα μπορούσε να στηρίξει την υπόθεση ή υπεράσπιση του δεν δικαιολογεί ούτε επιτρέπει νέο δικαστικό αγώνα με αντικείμενο ότι παραλείφθηκε. Αυτό θα σήμαινε την τμηματική εκδίκαση των διαφορών κατ' επιλογή του διαδίκου και τη διαιώνιση τους. ΄Ετσι η αρχή της τελεσιδικίας, που είναι κοινωνικά επιβεβλημένη, θα υφίστατο καίριο πλήγμα.» Βλέπε και Χριστοφή (Παπέττας) v. Σ. & Μ. Φλοκκάς Λτδ κ.ά.
(2001)1 Α.Α.Δ. 1703, Κλεόπα v. Αντωνίου
(2002)1 Α.Α.Δ. 58 και Υπουργός Εσωτερικών v. Μυλωνά
(2002)1 Α.Α.Δ. 120. Στην υπόθεση Avgousta Κ. Theori a.a. v. Maroulla A. Djoni a.a.
(1984)1 CLR 296, το Ανώτατο Δικαστήριο αφού υιοθέτησε την υπόθεση Henderson v. Henderson (1843-1860) 1 All ER 378 θεώρησε ότι η αρχή του δεδικασμένου δεν τυγχάνει εφαρμογής μόνο σε θέματα που εξετάσθηκαν στην πρώτη διαδικασία αλλά εκτείνεται και σε θέματα τα οποία θα μπορούσαν να είχαν εγερθεί στην πρώτη διαδικασία αν οι διάδικοι ασκούσαν δέουσα επιμέλεια. Η αρχή του δεδικασμένου στοχεύει να προστατεύσει ένα διάδικο από την ανάγκη να υποχρεωθεί να προστατεύσει τον εαυτό του δύο φορές (βλ. Odger's on Pleadings and Practice, 22η Έκδοση, σελ. 188, και δημιουργήθηκε από την ανάγκη της τελεσιδικίας. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, όσον αφορά την αξίωση για τα ενοίκια που κατέβαλαν από 3.11.2005 μέχρι τις 4.1.2012 που καταχωρήθηκε η παρούσα αγωγή και την αξίωση ως ενδιάμεσα οφέλη από 5.1.2012 μέχρι την παράδοση της οικίας στις 21.12.2012, αυτά θα μπορούσαν να συμπεριληφθούν και να αξιωθούν στα πλαίσια της αγωγής αρ. XXXXX/2007 Ε.Δ. Λάρνακας, αφού η ζημιά, ως καταβληθέντα ενοίκια, αποκρυσταλλώθηκε μέχρι την ημέρα καταχώρισης της αγωγής XXXXX/2007 Ε.Δ. Λάρνακας αφού ενοικίαζαν υποστατικό από τις 3.11.2005 και η ζημιά μέχρι την ημέρα παράδοσης της οικίας θα μπορούσε να διεκδικηθεί ως αξίωση για απώλεια και/ή ενδιάμεσα οφέλη. Μάλιστα στην παράγραφο 10 στη σελίδα 13 της απόφασης ημερομηνίας 12.9.2011 στην αγωγή αρ. XXXXX/2007 Ε.Δ. Λάρνακας, Τεκμήριο 1, συγκεκριμένος εκτιμητής ακινήτων, που ήταν διευθυντής της OIKOS Property Consultants Ltd, ο οποίος κατάθεσε ως μάρτυρας για τους ενάγοντες ανέφερε ότι οι ενάγοντες του ανέθεσαν να υπολογίσει την αγοραία αξία και το αγοραίο ενοίκιο της οικίας και γι΄ αυτό το σκοπό προέβη σε επιθεώρηση της οικίας στις 26.10.2007 οπότε καθόρισε το αγοραίο ενοίκιο στην εκτίμηση του ημερομηνίας 30.10.2007 σε ΛΚ6.500 ετησίως, Τεκμήριο 34. Δεν πρόκειται για ζημιά η οποία προέκυψε ή ανεφύη μετά την παρουσίαση της υπόθεσης εκ μέρους των εναγόντων στην αγωγή αρ. XXXXX/2007 Ε.Δ. Λάρνακας, Τεκμήριο 1, ή μετά την έκδοση της απόφασης στις 12.9.2011 σε εκείνη την αγωγή. Έτσι διαπιστώνεται ότι
(1)η απόφαση ημερομηνίας 12.9.2011 στην υπόθεση αρ. XXXXX/2007 Ε.Δ. Λάρνακας, Τεκμήριο 1, ήταν τελεσίδικη αφού δεν εφεσιβλήθη,
(2)υπάρχει ταύτιση διαδίκων,
(3)υπάρχει ταύτιση ιδιότητας των διαδίκων, ήτοι και σε εκείνη την αγωγή και σε αυτή οι ενάγοντες και οι εναγόμενοι είναι οι ίδιοι,
(4)υπάρχει ταύτιση επίδικων θεμάτων της πρώτης αγωγής και της παρούσας αγωγής, υπό την έννοια που αναφέρεται ανωτέρω, ότι δηλαδή θα μπορούσε η αξίωση τούτη να προβληθεί ως ενταγμένη στο πλαίσιο του αρχικού αντικειμένου της αντιδικίας αλλά δεν προβλήθηκε, Βλ. υπόθεση Παμπορίδη, Κ.S.R. Χριστοφή, Κλεόπα (ανωτέρω) όπως συμβαίνει στην παρούσα περίπτωση και
(5)το Δικαστήριο που εξέδωσε την προηγούμενη απόφαση είχε κατά τόπο και καθ΄ ύλην δικαιοδοσία. Η ίδια διαπίστωση γίνεται και για τις αξιώσεις για το ποσό των €1.571,91 το οποίο καταβλήθηκε ως εκτιμητικά έξοδα στην OIKOS Property Consultants Ltd για την εκτίμηση που έκανε για την οικία, ως ήδη αναφέρθηκε ανωτέρω, στις 30.10.2007, Τεκμήριο 34 και για το ποσό των €2.374,02 το οποίο κατέβαλαν στην DION TOYMAZIS & ASSOCIATES ως έξοδα για την έκθεση εκτίμησης ημερομηνίας 6.11.2007, Τεκμήριο 35. Δεν ισχύει όμως το δεδικασμένο για το ποσό των €14.105,36 ως το περιόρισε με τη μαρτυρία της η ΜΕ2 ενώπιο του Δικαστηρίου, ως ζημιά για την απώλεια των αντικειμένων, αφού την απώλεια των αντικειμένων τους την αντιλήφθηκαν το Φεβρουάριο του 2011, δηλαδή περίπου τέσσερα
(4)χρόνια μετά την έγερση της αγωγής αρ. XXXXX/2007 Ε.Δ. Λάρνακας, Τεκμήριο 1, γιατί η ζημιά αυτή δεν είχε δημιουργηθεί κατ΄ εκείνο το χρονικό διάστημα και δεν μπορούσε να περιληφθεί σε εκείνη την αγωγή. Επίσης δεν ισχύει το δεδικασμένο, και για την αξίωση του ποσού των €50.000 ως έξοδα για να καταστεί δυνατή χωριστή έκδοση τίτλου και εγγραφή της οικίας στο όνομα των εναγόντων, αφού αυτή δημιουργήθηκε μετά την παρέλευση του χρονικού διαστήματος που όριζε στην απόφαση του το Δικαστήριο ημερομηνίας 12.9.2011 στην υπόθεση αρ. XXXXX/2007 Ε.Δ. Λάρνακας, Τεκμήριο
  1. Σε ότι αφορά την ανταξίωση του εναγόμενου 1 δεν ισχύει το δεδικασμένο αφού το Δικαστήριο στην αγωγή αρ. XXXXX/2007 Ε.Δ. Λάρνακας, Τεκμήριο 1, απέρριψε την ανταπαίτηση του για τις επιπρόσθετες εργασίες γιατί δεν ήταν ακόμη πληρωτέο και απαιτητό καθότι δεν είχαν ολοκληρωθεί και συμπληρωθεί οι επιπρόσθετες εργασίες και σε ότι αφορά το ποσό των €8.500 που κατακρατήθηκε, αυτό θα καταβαλλόταν από τους ενάγοντες στον εναγόμενο 1 με την εγγραφή και μεταβίβαση της οικίας στο όνομα των εναγόντων, γεγονός που δεν υλοποιήθηκε αφού δεν ενεγράφη οικία από τον εναγόμενο 1 στο όνομα των εναγόντων. Σε σχέση με την ανταξίωση του εναγόμενου 2 αυτή καλύπτεται από το δεδικασμένο αφού στην παράγραφο 28 στη σελίδα 41, της απόφασης του Δικαστηρίου στην αγωγή αρ. XXXXX/2007 Ε.Δ. Λάρνακας, Τεκμήριο 1, αναφέρεται ξεκάθαρα ότι ο εναγόμενος 2 ήταν μόνο εγγυητής των υποχρεώσεων του εναγόμενου 1 και δεν συμβλήθηκε με τους ενάγοντες υπό οποιαδήποτε άλλη ιδιότητα και δεν νομιμοποιείτο να αξίωνε ανταπαιτητικά το ποσό των €99.
  2. Διευκρινίζεται ότι όσον αφορά τις αξιώσεις των εναγόντων που το Δικαστήριο κατέληξε ότι καλύπτονται από το δεδικασμένο, αν δεν ίσχυε το δεδικασμένο, με βάση την αποδεκτή μαρτυρία και τα ευρήματα του Δικαστηρίου αυτές θα είχαν επιτυχή κατάληξη και θα εκδίδετο απόφαση γι΄ αυτές, ακόμη και αν εξετάζαμε τις θέσεις της υπεράσπισης υπό το πρίσμα ότι εννοούσε ότι ο όρος 8 αποτελεί ποινική ρήτρα. Εν πάση όμως περιπτώσει, για να έχουμε ποινική ρήτρα θα πρέπει στη σύμβαση να προνοείται κάποια υποχρέωση η οποία, αν δεν εκπληρωθεί, δημιουργεί, σύμφωνα με άλλο όρο της σύμβασης, την υποχρέωση καταβολής αποζημίωσης, υπερβολικής υπό τις περιστάσεις. Γι' αυτό και ο σχετικός όρος περιέχει την έννοια της τιμωρίας. Σκοπός της ποινικής ρήτρας είναι ο εκφοβισμός (in terrorem) ενός των συμβαλλομένων, μέσω υπερβολικών αποζημιώσεων, ούτως ώστε να εξασφαλίζεται η τήρηση των όρων της σύμβασης. Σχετικό είναι το εξής απόσπασμα από την υπόθεση Χαραλάμπους κ.α. ν. Liberty Life Insurance Public Company Ltd (πρώην Liberty Life Insurance Ltd)
(2011)1(Γ) ΑΑΔ 1739, 1745: «Σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 74
(1)του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 19, ο προκαθορισμός της ζημιάς στη σύμβαση δεν είναι δεσμευτικός, επενεργεί μόνο στην οριοθέτηση του ανωτάτου ορίου της αποζημίωσης που μπορεί να επιδικασθεί. Εκεί όπου η προβλεπόμενη αποζημίωση ενέχει χαρακτήρα ποινικής ρήτρας (penalty) αυτή αγνοείται, ενώ εκεί που συνιστά γνήσια προσπάθεια προκαθορισμού της ζημιάς την οποία θα υποστεί το αθώο μέρος από την παράβαση της συμφωνίας, τότε μετρά ως στοιχείο σχετικό στον καθορισμό της εύλογης αποζημίωσης και λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο.» Και πιο κάτω στις σελίδες 1746 και 1747: «Αυτό που διακρίνει βασικά την ποινική ρήτρα από τον προκαθορισμό της ζημιάς είναι ότι ενώ ο προκαθορισμός της ζημιάς χαρακτηρίζεται και στην ουσία συνιστά μια γνήσια προσπάθεια από πλευράς των συμβαλλομένων να υπολογίσουν και να καθορίσουν εκ των προτέρων τη ζημιά την οποία θα υποστεί το αθώο μέρος από την παράβαση της συμφωνίας, η ποινική ρήτρα στόχο έχει τον εκφοβισμό του παραβάτη έτσι ώστε ο τελευταίος να συμμορφωθεί με τις συμβατικές του υποχρεώσεις. Το στοιχείο του εκφοβισμού συνιστά θα λέγαμε την ουσία της ποινικής ρήτρας (βλ. Dunlop Pneymatic Tyre Co. Ltd. V. New Garage & Motor Co. Td
(1915)A.A. 79).» Ως εκ τούτου κρίνεται ότι ο όρος 8, ένεκα του ποσού που προβλέπεται ως καταβολή αποζημιώσεων είναι υπερβολική υπό τις περιστάσεις έχοντας υπόψη την εκτίμηση στην οποία προέβη η OIKOS PROPERTY CONSULTANTS LTD σύμφωνα με την οποία το αγοραίο ενοίκιο της οικίας ανέρχεται στο ποσό των ΛΚ6.500 ετησίως. Η διαπίστωση αυτή όμως δεν αποτελεί φραγμό στο δικαίωμα των εναγόντων για διεκδίκηση αποζημιώσεων για ζημιά που υπέστησαν οι ενάγοντες από τη μη παράδοση της οικίας τον Οκτώβριο του 2005 ως προβλέπεται στη συμφωνία πώλησης, Τεκμήριο 9, αφού οι ενάγοντες εκ της παράβασης της σύμβασης αναγκάστηκαν να ενοικιάσουν άλλα υποστατικά για τη διαμονή τους από τις 3.11.2005 έως τις 4.1.2012 που καταχωρήθηκε η παρούσα αγωγή, η οποία αποτελεί ζημιά για την οποία δικαιούνται σε αποζημίωση σύμφωνα με το άρθρο 74(ι) ή και 73(ι) του περί Συμβάσεων Νόμου, ΚΕΦ.149 και απέδειξαν με συγκεκριμένα στοιχεία, Τεκμήρια 12 και 16 -
  1. Όσον αφορά την αξίωση του ποσού των €14.105,36 ως ζημιά που επήλθε από την απώλεια των αντικειμένων που τοποθέτησαν με τη συγκατάθεση των εναγομένων 1 και 2 τον Απρίλιο - Μάιο του 2006 εντός της οικίας αλλά και στον εξωτερικό χώρο (αγαλματίδιο κουκουβάγιας και δυο καθίσματα όλα από γρανίτη) και αντιλήφθηκαν την αφαίρεση τους τον Φεβρουάριο του 2011 για τα μόνα που οι ενάγοντες παρουσίασαν στοιχεία, σύμφωνα με το Τεκμήριο 36, ήταν για το ψυγείο, ήτοι τιμολόγιο ημερομηνίας 30.5.2006 για το ποσό των €2.221,18 για τα είδη υγιεινής που αναφέρονται στο τιμολόγιο ημερομηνίας 25.6.2007 για το ποσό των €341,72 για τα είδη υγιεινής που καταγράφονται στο τιμολόγιο ημερομηνίας 29.6.2007, για το ποσό των €410,04 και για το αγαλματίδιο της κουκουβάγιας από γρανίτη, για το οποίο παρουσίασε απόδειξη πληρωμής ημερομηνίας 2.8.2007 για το ποσό των €1.196,
  2. Για τα υπόλοιπα αντικείμενα κανένα στοιχείο δεν παρουσιάστηκε και ως εκ τούτου οι ενάγοντες δεν απέδειξαν τη ζημιά τους ως προς τα υπόλοιπα αντικείμενα, αφού οι ειδικές αποζημιώσεις πρέπει να καταγράφονται με ακρίβεια στα δικόγραφα και να αποδεικνύονται με μαρτυρία, με σαφήνεια, με αυστηρότητα και με συγκεκριμένα στοιχεία για το ύψος τους (βλ. Ανδρέας Αλκιβιάδης κ.ά. ν. Χριστάκη Αντωνίου
(2008)1 ΑΑΔ 186, Νιόβη Παπαϊωάννου ν. Σάββα Κωνσταντίνου
(2008)1 ΑΑΔ 1083, Jamal Ismail v. Μιχαήλ Αντωνίου κ.ά., ECLI:CY:AD:2014:A107, Πολιτική Έφεση 333/09 ημερομηνίας 12/02/2014, ΚΕΟ Plc v. Χριστάκης Χριστοφή, ECLI:CY:AD:2015:A363, ECLI:CY:AD:2015:A363, Πολιτική Έφεση 138/10, ημερομηνίας 22/05/2015 και Ανδρούλα Προκοπίου Αντωνίου ν. Δημήτρη Κυριάκου, ECLI:CY:AD:2016:A329, ECLI:CY:AD:2016:A329, Πολιτική Έφεση 363/11, ημερομηνίας 04/07/2016). Το θέμα που χρήζει τώρα εξέτασης είναι ποιος ή ποιοι αφαίρεσαν τα αντικείμενα από την οικία. Το ζήτημα εξετάζεται στη βάση του ισοζυγίου της πιθανολόγησης της εκδοχής της μίας ή της άλλης πλευράς. Η μαρτυρία της ΜΕ2 έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο ενώ η μαρτυρία των ΜΥ1, 2 και 3 απορρίφθηκε. Ο εναγόμενος 2 κρίθηκε ένοχος και καταδικάστηκε στην ποινική υπόθεση αρ. XXXXX/2014 Ε.Δ. Αμμοχώστου, για την κλοπή οικιακού εξοπλισμού συνολικής αξίας €5.000 ιδιοκτησίας της ΜΕ2, ενώ βρέθηκαν στην οικία του το ψυγείο και μια κολόνα ιδιοκτησίας των εναγόντων. Επίσης από τους δυο εναγόμενους, ο εναγόμενος 2 ήταν αυτός που ήταν τον περισσότερο χρόνο στην οικία και είχε τα κλειδιά της οικίας και συνάμα ο εναγόμενος 1 του χρωστούσε λεφτά τα οποία θεωρούσε ότι δεν τα λάμβανε επειδή οι ενάγοντες κακώς δεν πλήρωναν τον εναγόμενο
  1. Από την άλλη ο εναγόμενος 1 μαζί με τον εναγόμενο 2 αθωώθηκαν στην ποινική υπόθεση αρ. XXXXX/2014 Ε.Δ. Αμμοχώστου, Τεκμήρια 47 και 48, η οποία είχε ως αντικείμενο την κλοπή του αγαλματιδίου της κουκουβάγιας και των δύο καθισμάτων κήπου, όλα από γρανίτη, αξίας €1.
  2. Όμως κατά τον εναγόμενο 1 οι ενάγοντες του όφειλαν χρήματα. Υπό αυτές τις περιστάσεις κρίνω ότι οι εναγόμενοι 1 και 2 για τους λόγους που αναφέρονται ανωτέρω, ήταν τα πρόσωπα που αφαίρεσαν τα αντικείμενα και ως εκ τούτου είναι υπόλογοι στην καταβολή της αξίας των τεσσάρων αντικειμένων που αναφέρθηκαν ανωτέρω συνολικής αξίας €4.168,
  3. Ως ήδη λέχθηκε, ο εναγόμενος 1 είναι υπόλογος στην καταβολή του ποσού των €50.000 στους ενάγοντες, ως ζημιά που υπέστησαν αυτοί, για τους λόγους που ήδη αναφέρθηκαν ανωτέρω. Ο εναγόμενος 2 ως εγγυητής στη συμφωνία πώλησης ημερομηνίας 25.2.2005, Τεκμήριο 9, είναι επίσης υπόλογος και στον ίδιο βαθμό με τον εναγόμενο 1 για τη ζημιά των €50.000 που υπέστησαν οι ενάγοντες, ως ανωτέρω αναγράφεται. Σημειώνεται ότι και αν ακόμη δεν ίσχυε το δεδικασμένο για την ανταξίωση του εναγόμενου 2 και πάλι θα απορρίπτετο αυτή αφού ουδεμία άλλη συμβατική σχέση υπάρχει μεταξύ του και των εναγόντων που να του δίνει το δικαίωμα να αξιώνει οτιδήποτε από τους ενάγοντες. Η μόνη σχέση είναι ευθύνη του έναντι των εναγόντων να καταβάλει σε αυτούς τυχόν αποζημιώσεις που προκύπτουν από ζημιές που δημιουργήθηκαν λόγω παράβασης της σύμβασης από τον εναγόμενο 1, που προέρχονται από την προηγούμενη απόφαση του Δικαστηρίου, Τεκμήριο 1, ως εγγυητής. Κατά συνέπεια εκδίδεται απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίο των εναγομένων 1 και 2 ομού και κεχωρισμένα για το ποσό των €50.000 με νόμιμο τόκο από 30.6.2020 μέχρι εξόφλησης και του ποσού των €4.168,69 με νόμιμο τόκο από 4.1.2012 ημερομηνία καταχώρισης της παρούσας αγωγής, μέχρι εξόφλησης, πλέον έξοδα στην κλίμακα €50.000 - €100.000 όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η ανταξίωση των εναγομένων απορρίπτεται πλέον έξοδα υπέρ των εναγόντων και εναντίο των εναγομένων 1 και 2 ομού και κεχωρισμένα όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Στο βαθμό που τα έξοδα της απαίτησης και της ανταξίωσης είναι κοινά θα αποτελούν ένα σετ εξόδων. (Υπ.): ........ Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ. /ΕΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.