ΠΕΤΡΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ & ΥΙΟΙ ΛΤΔ κ.α. ν. IRONHOLD ESTATES LTD, Αρ. Αγωγής: 2440/10, 8/4/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2020:A32 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Στ. Τσιβιτανίδου Κίζη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2440/10 Μεταξύ:
- ΠΕΤΡΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ & ΥΙΟΙ ΛΤΔ, εκ Λάρνακας
- FP. M. CONSTRUCTIONS LTD, εκ Λάρνακας Εναγόντων Και IRONHOLD ESTATES LTD HE 20379, P.O. BOX 501, Λάρνακα, Μακαρίου 22, Makaria Center, Floor 6, 6038 Λάρνακα Εναγομένης Αίτηση ημερομηνίας 10.7.2018 για οικονομική εξέταση των διευθυντών της εναγόμενης εταιρείας Ημερομηνία: 8 Απριλίου, 2020 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες - Αιτητές: Η κα Πίττα με κα Κόκκινου για Δημητρίου & Δημητρίου ΔΕΠΕ Για Παραλήπτη/Διαχειριστή της Εναγόμενης-Καθ' ης η αίτηση: Ο κ. Α. Κοζάκος για Γιώργος Γ. Γιάγκου ΔΕΠΕ Για Καθ' ων η αίτηση αρ. 2 και 3 (διευθυντές της καθ' ης η αίτηση εταιρείας): Η κα Δημητρίου για Ανδρέας Β. Ζαχαρίου Σία ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο, οι ενάγοντες (εταιρείες περιορισμένης ευθύνης ασχολούμενες με οικοδομικές εργασίες) αξιούσαν από την εναγόμενη εταιρεία το ποσό των €460.000= πλέον νόμιμο τόκο και δικαστικά έξοδα, ως υπόλοιπο της αξίας εργασιών που εκτέλεσαν προς όφελος της τελευταίας, δυνάμει συμφωνίας εργολαβίας. Στις 29.10.2015, κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας, εκδόθηκε απόφαση προς όφελος των εναγόντων και σε βάρος της εναγόμενης εταιρείας, ως η απαίτηση. Με την υπό κρίση Αίτηση, οι ενάγοντες αιτούνται όπως οι διευθυντές της εναγόμενης εταιρείας (XXXXX Αυξεντίου και XXXXX Αυξεντίου) εξεταστούν σε σχέση με την ικανότητα της εταιρείας να εξοφλήσει το εξ' αποφάσεως χρέος της. Συγκεκριμένα επιζητούν την έκδοση των ακόλουθων Διαταγμάτων: «(α) Διάταγμα πληρωμής του εξ' αποφάσεως χρέους τους και των εξόδων με μηνιαίες δόσεις ύψους €3.000= έκαστος ή οποιουδήποτε άλλου ποσού, το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε διατάξει μέχρι την εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους της οφειλέτριας - καθ' ης η αίτηση - εναγόμενης εταιρείας πλέον τόκων και εξόδων. (β) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να ακυρώνει οποιεσδήποτε καταδολιευτικές μεταβιβάσεις ή επιβαρύνσεις στις οποίες προέβη η οφειλέτρια - καθ' ης η αίτηση - εναγόμενη εταιρεία και/ή οι αξιωματούχοι και/ή οι διευθυντές της. (γ) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να παρεμποδίζει την οφειλέτρια - καθ' ης η αίτηση - εναγόμενη εταιρεία και/ή τους αξιωματούχους και/ή διευθυντές της να διαθέσουν και/ή αποξενώσουν και/ή επιβαρύνουν την περιουσία της ή μέρους αυτής. (δ) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει την κατάσχεση της περιουσίας της οφειλέτριας - καθ' ης η αίτηση - εναγόμενης εταιρείας. (ε) Οιανδήποτε άλλη διαταγή ήθελε το Σεβαστό Δικαστήριο διατάξει. (στ) Έξοδα της παρούσης αιτήσεως, πλέον Φ.Π.Α., πλέον έξοδα επίδοσης.» Η Αίτηση στηρίζεται στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6 (όπως τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα) άρθρα 2, 14, 19, 73-90, 90 Α και 91 Α - 91 Ι, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.39, Δ.40 θ.8, Δ.48 θ1-10, Δ.64, στην νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και στην συμφυή εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου. Την Αίτηση υποστηρίζει Ένορκη Δήλωση του Στέλιου Δημητρίου, πληρεξούσιου αντιπροσώπου της ενάγουσας 1 Εταιρείας και δεόντως εξουσιοδοτημένου, όπως ο ίδιος αναφέρει, και από την ενάγουσα
- Προς υποστήριξη του αιτήματος, αναφέρει αυτολεξεί τα εξής: «
- Η εναγόμενη εταιρεία από της εκδόσεως της αποφάσεως ουδέν ποσό κατέβαλε.
- Εξ' όσων γνωρίζω και πιστεύω, οι κ. XXXXX Αυξεντίου και η κα. XXXXX Αυξεντίου ως διευθυντές της καθ' ης η αίτηση - εναγόμενης εταιρείας έχουν πρόσβαση στα στοιχεία και αρχεία της εταιρείας και δύναται να εφοδιάσουν το Δικαστήριο με το σύνολο των εγγράφων και στοιχείων που αφορούν την εταιρεία και την ικανότητα της να καταβάλει το εξ' αποφάσεως χρέος.
- Εξ' όσων κάλλιον γνωρίζω, πληροφορούμαι και πιστεύω η εναγόμενη εταιρεία έχει την οικονομική δυνατότητα να πληρώνει €6.000= μηνιαίως έναντι του ως άνω χρέους της δια μηνιαίων δόσεων ή με διάταγμα αποκοπής απολαβών.
- Περαιτέρω είναι δυνατόν όπως η εναγόμενη εταιρεία δια μέσω των διευθυντών και αξιωματούχων της να έχει προβεί σε δωρεά, παράδοση και μεταβίβαση περιουσιακών της στοιχείων και σε επιβάρυνση, διακίνηση και απόκρυψή τους, με σκοπό να παρεμποδίσει τους αιτητές από την είσπραξη του εξ' αποφάσεως χρέους.
- Στη βάση όλων των ανωτέρω, θεωρώ ορθό, δίκαιο και προς το συμφέρον της δικαιοσύνης όπως εξετασθούν οι κ. XXXXX Αυξεντίου και η κα XXXXX Αυξεντίου υπό την ιδιότητα τους ως διευθυντές της εναγόμενης εταιρείας όπως αναφέρεται στην παρούσα αίτηση.
- Ορκίζομαι όλα τα ανωτέρω ως ορθά και αληθή.
- Ως εκ των ανωτέρω αιτούμαι ως η αίτηση.» Η εναγόμενη εταιρεία καταχώρησε Ένσταση προβάλλοντας πως η Αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη, παράνομη, παράτυπη και καταχρηστική. Προβάλλεται επίσης πως η εταιρεία βρίσκεται υπό καθεστώς διαχείρισης/παραλαβής και ως εκ τούτου δεν επιτρέπεται η δέσμευση της περιουσίας της υπέρ των Αιτητών. Πως η έκδοση οποιουδήποτε εκ των αιτουμένων διαταγμάτων, θα ανατρέψει την διαδικασία πληρωμής των Εξασφαλισμένων Πιστωτών αλλά και των Προνομιούχων (άρθρα 89 και 300 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113). Πως η έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων θα επιβάλει στον Παραλήπτη/Διαχειριστή της εταιρείας, την υποχρέωση να ενεργήσει κατά παράβαση του νόμου. Τέλος πως η εναγόμενη εταιρεία, δεν είναι σε θέση να πληρώσει το εξ' αποφάσεως χρέος λόγω έλλειψης οικονομικών πόρων. Την Ένσταση υποστηρίζει Ένορκη Δήλωση του Μιχάλη Αβραάμ (εγγεγραμμένος λογιστής) Παραλήπτης/Διαχειριστής της εταιρείας. Ο ομνύων αναφέρει τα εξής: Στις 13.5.2014 διορίστηκε ως Παραλήπτης/Διαχειριστής της περιουσίας της εναγόμενης - καθ' ης η αίτηση εταιρείας (αντίγραφο του διοριστήριου του επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1), δυνάμει Ομολόγου Κυμαινόμενης Επιβάρυνσης ημερομηνίας 12.6.2012, το οποίο ενεγράφη προς όφελος της Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ. Η εναγόμενη εταιρεία είναι ιδιοκτήτρια ενός ακινήτου (είναι το μοναδικό περιουσιακό της στοιχείο) το οποίο βαρύνεται με αρκετές επιβαρύνσεις (καταδεικνύονται στο Πιστοποιητικό Έρευνας του Κτηματολογίου, Τεκμήριο 2). Η εναγόμενη εταιρεία δεν διεξάγει καμμιά εργασία και το εν λόγω ακίνητο δεν της αποφέρει κανένα εισόδημα. Συνεπώς η καθ' ης η αίτηση δεν έχει εισοδήματα και αδυνατεί να πληρώσει το εξ' αποφάσεως χρέος της. (Έκθεση της Περιουσιακής της Κατάστασης ημερομηνίας 20.6.2018, η οποία ετοιμάστηκε από τον διευθυντή και γραμματέα της εταιρείας, επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 3). Είναι η θέση του πως οι ενάγοντες - αιτητές είναι μη εξασφαλισμένοι πιστωτές και οποιαδήποτε πληρωμή προς όφελος τους, θα πρέπει να γίνει σύμφωνα με τον περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113 (άρθρα 89 και 300). Ο ίδιος, έχει υποχρέωση να ακολουθεί τις πρόνοιες του Νόμου και να τηρεί όσον αφορά τις πληρωμές, την σειρά προτεραιότητος των πιστωτών. Οι διευθυντές της εναγόμενης εταιρείας επίσης καταχώρησαν Ένσταση. Διατείνονται πως η Αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη, καταχρηστική και καταπιεστική, γενική και αόριστη και πως καταχωρήθηκε για αλλότριους σκοπούς. Πως η εταιρεία έχει τερματίσει τις εργασίες της και γι' αυτό δεν έχει οποιοδήποτε εισόδημα παρά μόνο χρέη. Πως τελεί υπό διαχείριση και πως οι ίδιοι δεν έχουν τον έλεγχο της. Τέλος πως η έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων, δεν είναι ορθή και δίκαιη. Η Ένσταση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του Χρίστου Αυξεντίου, ενός εκ των δύο διευθυντών της εταιρείας (ο 2ος διευθυντής είναι η σύζυγος του, Μαίρη Αυξεντίου). Ο ομνύων επιχειρηματολογεί υπέρ της απόρριψης της Αίτησης, επαναλαμβάνοντας τους Λόγους Ένστασης. Υιοθετεί το περιεχόμενο της Ένορκης Δήλωσης XXXXX Αβραάμ. Αναφέρει περαιτέρω πως η Απόφαση ημερομηνίας 29.10.2015 έχει εφεσιβληθεί και πως γι' αυτό τον λόγο οι ενάγοντες κωλύονται να προωθούν την υπό κρίση Αίτηση, αφού η ορθότητα της απόφασης, διά της Εφέσεως, αμφισβητείται. Τόσο ο Παραλήπτης /Διαχειριστής της εναγόμενης εταιρείας XXXXX Αβραάμ όσο ο XXXXX Αυξεντίου, εκ των διευθυντών της, αντεξετάστηκαν επί του περιεχομένου των Ενόρκων Δηλώσεων τους. Ο XXXXX Αυξεντίου κατέθεσε πως η εναγόμενη εταιρεία, ιδρυθείσα το 1990, ήταν ιδιοκτήτρια ενός ξενοδοχείου (Crown Resorts Henipa) το οποίο ήταν το μοναδικό περιουσιακό της στοιχείο. Το ξενοδοχείο πωλήθηκε στην Τράπεζα Κύπρου στις 6.7.2009 για τα χρέη της εταιρείας προς την τράπεζα. Δεν θυμόταν το ποσό για το οποίο πωλήθηκε, αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό και η εταιρεία εξακολουθεί να οφείλει στην τράπεζα πάνω από οκτώ
(8)εκατομμύρια Ευρώ. Το ξενοδοχείο δεν μεταβιβάστηκε στην τράπεζα (δεν γνώριζε για ποιο λόγο). Το διαχειρίζεται για λογαριασμό της τελευταίας η εταιρεία ΑΧΜ Holdings Ltd. Τον Μάιο του 2014, η εναγόμενη εταιρεία τέθηκε υπό διαχείριση. Ήταν κατηγορηματικός στη θέση πως το ξενοδοχείο δεν έχει κέρδη και πως «είτε κέρδη έχει είτε όχι, από το 2009 ανήκει στην τράπεζα και αν έχει κέρδη αυτά ανήκουν στην τράπεζα». Πέραν του χρέους προς την τράπεζα, η εταιρεία έχει και άλλα, αυτό όμως είναι το μεγαλύτερο. Από το 2013, η εταιρεία είναι αδρανής, δεν έχει υπαλλήλους, δεν έχει εισοδήματα, δεν έχει λογαριασμούς σε τράπεζα, «δεν έχει τίποτα». Δεν γνώριζε εάν εναντίον της εταιρείας εκδόθηκαν και άλλες δικαστικές αποφάσεις, πλην της επίδικης. Ο XXXXX Αβραάμ κατέθεσε πως διορίστηκε ως Παραλήπτης /Διαχειριστής της εναγόμενης εταιρείας, (για ολόκληρη την περιουσία της) βάσει κυμαινόμενης επιβάρυνσης ημερομηνίας 12.6.2012, για 23 εκατομμύρια, 800 χιλιάδες Ευρώ, προς όφελος της Τράπεζας Κύρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ. Η εναγόμενη εταιρεία ανήκει σε όμιλο εταιρειών (είναι της ίδιας ιδιοκτησίας), πλείστες εκ των οποίων βρίσκονται υπό διαχείριση. Ο ίδιος έχει διοριστεί ως Παραλήπτης /Διαχειριστής σε 11 εταιρείες του ομίλου. Ολόκληρος ο όμιλος έχει οικονομικά προβλήματα. Αναφερόμενος στις υποχρεώσεις του (ως εκ της ιδιότητος του) κατέθεσε πως σε σχέση με τις πληρωμές έχει υποχρέωση να ακολουθήσει τις πρόνοιες της νομοθεσίας. Πρώτοι στη «σειρά πληρωμών» είναι οι «προνομιούχοι» πιστωτές, οι οποίοι στην συγκεκριμένη περίπτωση έχουν να λαμβάνουν ένα εκατομμύριο, 750 χιλιάδες Ευρώ. Είναι οφειλές προς «ΦΠΑ, Κοινωνικές Ασφαλίσεις, Φόρος Άμυνας, ΣΑΛΑ, Συντεχνίες». Μέχρι σήμερα δεν έχουν γίνει πληρωμές σε κανένα προνομιούχο πιστωτή, επειδή δεν υπάρχουν έσοδα. Το Ομόλογο έχει σειρά για πληρωμή μετά τους «προνομιούχους» πιστωτές. Έναντι του οφειλομένου, στη βάση τούτου, ποσού, έχει πληρωθεί ένα μεγάλο ποσό, παραμένει όμως υπόλοιπο ύψους 9 εκατομμυρίων, 268 χιλιάδες Ευρώ. Οι ενάγοντες είναι «μη εξασφαλισμένοι» πιστωτές, οι οποίοι εξασφάλισαν απόφαση υπέρ τους και ενέγραψαν MEMO επί της περιουσίας της εταιρείας. Θα πληρωθούν όταν υπάρχουν εισοδήματα και έρθει η σειρά τους, σύμφωνα με την νομοθεσία. Η εναγόμενη εταιρεία «αυτή τη στιγμή» δεν έχει περιουσία, ούτε οποιαδήποτε δραστηριότητα, ούτε και εισοδήματα. Είχε ένα ακίνητο επί του οποίου υπάρχει ένα ξενοδοχείο το οποίο πωλήθηκε στην Τράπεζα Κύπρου, βάσει Πωλητηρίου Εγγράφου ημερομηνίας 6.7.2009 (κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο και έλαβε αριθμό ΠΩΕ 730/09), έναντι του ποσού των 31 εκατομμυρίων, 500 χιλιάδων Ευρώ. Η μεταβίβαση του προς την Τράπεζα εκκρεμεί καθότι η εταιρεία έχει σοβαρές φορολογικές υποχρεώσεις προς το κράτος. Οι αρχές με βάση τις οποίες τα Δικαστήρια εκδικάζουν αιτήσεις παρόμοιες με την υπό κρίση Αίτηση, έχουν αναφερθεί σε αρκετές αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Από αυτές προκύπτουν, μεταξύ άλλων, τα εξής. Η διαδικασία της εξέτασης οφειλέτη χρέους με βάση το Μέρος VIII του Κεφ. 6, προς τον σκοπό έκδοσης ενός από τα Διατάγματα του Μέρους ΙΧ του ιδίου Νόμου, έχει ανακριτικό χαρακτήρα και αποβλέπει στην παροχή ευχέρειας στο Δικαστήριο, μετά τη διεξαγωγή της αναγκαίας έρευνας σχετικά με τα οικονομικά μέσα του χρεώστη, να αποφασίσει κατά πόσον ο τελευταίος είναι σε θέση να αποπληρώσει το χρέος του με δόσεις ή μέσω άλλου προβλεπόμενου Διατάγματος [βλ. Φλαγκοφάς ν. Αταλέζα Λτδ
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 686]. Ο επακριβής καθορισμός του ποσού επαφίεται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου (βλ. Φλαγκοφάς ανωτέρω). Όλα τα αναγκαία στοιχεία πρέπει να τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου για να μπορέσει να αποφασίσει κατά πόσον δικαιολογείται η έκδοση Διατάγματος [Βλ. Sotiriades v. Koutsiou
(1970)1 C.L.R. 25]. Άλλα χρέη για τα οποία δεν υπάρχει διαταγή μηνιαίων πληρωμών ή μεταγενέστερες του δικαστικού χρέους υποχρεώσεις δεν έχουν προτεραιότητα απέναντι στο εξ αποφάσεως χρέος. Ιδιαίτερα χωρίς δικαστική απόφαση [Βλ. Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. ν. Μ. Κωνσταντίνου, Πολ. Έφεση 10562, ημερ. 26.6.2000]. Η εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων είναι στοιχείο που συναρτάται άμεσα με το κύρος της δικαστικής διαδικασίας. Η αξιοπιστία της δικαιοσύνης εξαρτάται από την αποτελεσματικότητα της. Διαφορετικά, δημιουργείται δυσπιστία για την αποστολή της με ανάλογες διαβρωτικές επιπτώσεις. Τα προβλεπόμενα μέσα αναγκαστικής εκτέλεσης δεν πρέπει να καταντούν ατελέσφορα εκτός στις απόλυτα δικαιολογημένες περιπτώσεις. Πρέπει να εξισορροπείται η ανάγκη εκτέλεσης των δικαστικών αποφάσεων με την προοπτική αξιοπρεπούς διαβίωσης του ανθρώπου στο πλαίσιο του κράτους δικαίου [Βλ. Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε., (ανωτέρω)]. Στις περιπτώσεις των φυσικών προσώπων, η οικονομική ευχέρεια για την αποπληρωμή χρέους με δόσεις συναρτάται άμεσα με τις ανάγκες του χρεώστη και της οικογένειας του για αξιοπρεπή διαβίωση. Αυτές περιλαμβάνουν την στέγαση, την διατροφή, την ιατρική περίθαλψη, την μόρφωση των παιδιών, κάποια ευχέρεια για την κοινωνική διακίνηση του χρεώστη και κάποιο περιθώριο για την αντιμετώπιση εκτάκτων δαπανών [Βλ. Φλαγκοφάς (ανωτέρω) και Παναγιώτου ν. Μ. Μιχαήλ, Πολ. Έφεση 9915, ημερ. 25.2.1998]. Στην περίπτωση των νομικών προσώπων, λαμβάνεται υπόψη το εισόδημα τους, εξαιρουμένων των αναγκαίων εξόδων λειτουργίας των [βλ. Gesico Photographic Ltd v. J.K. Video Art Co. Ltd
(1991)1 A.A.Δ.134]. Οι αρχές που εφαρμόζονται στην περίπτωση που το Δικαστήριο εξετάζει αίτηση αυτής της φύσης όπως η παρούσα, διαφέρουν όταν πρόκειται για νομικά πρόσωπα. Στην υπόθεση Ja & Μ Paperchase Ltd v. Δωροϊδέα Λτδ
(2006)1 Α.Α.Δ.1234, λέχθηκε πως οι αρχές καθώς και οι αυθεντίες που αφορούν φυσικά πρόσωπα δεν είναι άμεσα σχετικές με την εκδίκαση αίτησης εναντίον εταιρείας. Εκείνο που ερευνάται και εξετάζεται σ' αυτή την περίπτωση, είναι τα εισοδήματα της εταιρείας και ποια είναι η δυνατότητα της, εξαιρουμένων των αναγκαίων εξόδων λειτουργίας της, να πληρώνει ένα λογικό ποσό προς εξόφληση του εξ' αποφάσεως χρέους [Gesico Photographic Ltd ανωτέρω, Ιωάννου κ.α. ν. Polly Frocks Ltd
(2000)1 A.A.Δ. 398]. Για την διερεύνηση των μέσων και της ικανότητας ενός νομικού προσώπου να εξοφλήσει το χρέος του με περιοδικές πληρωμές, οι καταλληλότεροι μάρτυρες για να κληθούν είναι οι ίδιοι οι αξιωματούχοι του, αφού αυτοί είναι κατ' εξοχήν σε θέση να διαφωτίσουν ως προς τα μέσα του νομικού προσώπου και την δυνατότητα αποπληρωμής του εξ' αποφάσεως χρέους με δόσεις. Επιδιώκεται η προσέλευση των αξιωματούχων, όχι όμως για να υποβληθούν σε εξέταση ως προς τα δικά τους μέσα, αλλά ως προς τα μέσα της εταιρείας [βλ. Gesico Photographic Ltd ανωτέρω]. Τέλος θα πρέπει να λεχθεί πως εναποτίθεται στους ώμους του εξ' αποφάσεως οφειλέτη, το βάρος να αποδείξει πως δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να εξοφλήσει το χρέος του (S.X. v. X.X., ECLI:CY:DOD:2018:11, Πολιτική Έφεση 31/15, ημερομηνίας 19.10.2018). Τούτων λεχθέντων επανέρχομαι στην υπό κρίση Αίτηση. Το γεγονός πως η εταιρεία έχει τεθεί υπό διαχείριση και έχει διοριστεί ο XXXXX Αβραάμ ως Παραλήπτης /Διαχειριστής της, στη βάση Ομολόγου Κυμαινόμενης Επιβάρυνσης προς όφελος της Τράπεζας Κύπρου, δεν αμφισβητείται από πλευράς των εναγόντων-αιτητών. Ό,τι αμφισβητείται είναι η δυνατότητα της εναγόμενης εταιρείας να εξοφλήσει το εξ αποφάσεως χρέος της. Είναι η θέση των Εναγόντων πως η εταιρεία έχει έσοδα από την διαχείριση του ξενοδοχείου «Henipa» και πως είναι σε θέση να καταβάλλει το ποσό των €500= μηνιαίως έναντι του χρέους της. Το ζήτημα του διορισμού Παραλήπτη /Διαχειριστή σε σχέση με τα περιουσιακά στοιχεία μιας εταιρείας, το εξέτασε ο Πρόεδρος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας Μαλαχτός (όπως ήταν τότε), στην απόφαση του ημερομηνίας 22.5.2014 η οποία εκδόθηκε στα πλαίσια της αγωγής αρ. 4275/2013 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ. v 1. Ορφανίδης Δημόσια Εταιρεία Λτδ δια των Διευθυντών /Παραληπτών, Μιχάλη Αβραάμ, Ανδρέα Ανδρονίκου και Μάριου Καλλία κ.ά.. Λέχθηκαν τα εξής: «Ο όρος κυμαινόμενη επιβάρυνση και κυμαινόμενη εξασφάλιση σημαίνει επιβάρυνση ή εξασφάλιση επί των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας που επιβαρύνει την περιουσία της, η οποία δεν τίθεται σε άμεση εφαρμογή, αλλά κυμαίνεται έτσι ώστε να επιτρέπεται στην εταιρεία να συνεχίσει τις εργασίες της. Ενώ καθορισμένη (fixed) επιβάρυνση είναι αυτή που χωρίς άλλο προσκολλάται σε συγκεκριμένη και καθορισμένη περιουσία ή περιουσία ικανή να συγκεκριμενοποιηθεί και καθοριστεί, η κυμαινόμενη επιβάρυνση κινείται με την περιουσία την οποία προορίζεται να επηρεάσει μέχρις ότου κάποιο γεγονός επισυμβεί ή κάποια ενέργεια γίνει που προκαλεί την προσκόλληση της στο αντικείμενο της επιβάρυνσης. Στην περίπτωση διορισμού παραλήπτη η επιβάρυνση καθίσταται καθορισμένη και η εταιρεία δεν μπορεί στο εξής να διαχειρίζεται οιοδήποτε μέρος της περιουσίας που είναι επιβαρυμένη, εκτός όπως το ομόλογο μπορεί να επιτρέπει. Όταν η κυμαινόμενη επιβάρυνση πάνω σε όλα τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας καταστεί καθορισμένη, συνιστά επιβάρυνση πάνω σε όλα τα περιουσιακά στοιχεία που ανήκουν στην εταιρεία. (Βλ. Halsbury's Laws of England, 4η έκδ., Τόμ.7, παράγρ.824, 827 και 830). Παρά το ότι ο διαχειριστής/παραλήπτης είναι αντιπρόσωπος της εταιρείας, το πρωταρχικό του καθήκον είναι να ρευστοποιήσει τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας προς το συμφέρον του κατόχου του ομολόγου και οι εξουσίες του για διεύθυνση της εταιρείας είναι στην πραγματικότητα υποβοηθητικές για το σκοπό αυτό. (Βλ. Gomba Holdings U.K. Ltd v. Homan
(1986)3 All E.R. 94). Η εταιρεία δεν δικαιούται να του δίδει οδηγίες ως προς τον τρόπο που θα ασκήσει τα καθήκοντα του.» Στην υπόθεση In re Χατζηρούσου
(2011)ΙΓ ΑΑΔ 1703, σελίδες 1712-1713, λέχθηκε πως ο Παραλήπτης /Διαχειριστής έχει υποχρέωση, κατά την άσκηση των καθηκόντων του, να προστατεύσει τα δικαιώματα πρωτίστως της τράπεζας που τον διόρισε και δευτερευόντως της εταιρείας και όλων των πιστωτών της (βλ. Brenda Hammigan Company Law, σελ. 732-733). Αξιολογώντας την ενώπιον μου τεθείσα μαρτυρία, κρίνω πως τα όσα κατέθεσαν οι XXXXX Αυξεντίου και XXXXX Αβραάμ, ανταποκρίνονται στην αλήθεια του πράγματος. Από την αντεξέταση τους δεν έχει διαφανεί οποιαδήποτε διάσταση σε σχέση με τα όσα ανέφεραν στις Ένορκες Δηλώσεις τους. Αποδέχομαι τα όσα κατέθεσαν τα οποία συνιστούν και τα ευρήματα μου. Από το μαρτυρικό υλικό καταδεικνύεται πως το μοναδικό περιουσιακό στοιχείο της εναγόμενης εταιρείας (το ξενοδοχείο Crown Resorts Henipa) έχει πωληθεί στην Τράπεζα Κύπρου, έναντι του χρέους της εταιρείας προς την τελευταία. Έχει διαφανεί επίσης πως το ξενοδοχείο, το διαχειρίζεται τρίτη εταιρεία και πως τα έσοδα τα καρπούται η Τράπεζα Κύπρου. Πέραν τούτου δεν έχει αμφισβητηθεί ότι η εναγόμενη εταιρεία οφείλει σε προνομιούχους πιστωτές πέραν του ενός εκατομμυρίου Ευρώ. Είναι αδιαμφισβήτητο πως βάσει της κείμενης νομοθεσίας,, οι εν λόγω πιστωτές έχουν προτεραιότητα στην σειρά των πληρωμών. Στη συνέχεια, σειρά έχει η Τράπεζα Κύπρου, αφού το ομόλογο δεν έχει εξοφληθεί. Επί τούτου, είναι σημαντικό και δεν πρέπει να εκφεύγει της προσοχής πως ο Παραλήπτης /Διαχειριστής έχει διοριστεί επί ολοκλήρου της περιουσίας της εταιρείας και όχι επί μέρους της. Ενδεχομένως το αποτέλεσμα να ήταν διαφορετικό, εάν επεσυνέβαινε το τελευταίο. Οι Ενάγοντες - Αιτητές μαζί με τυχόν άλλους πιστωτές, (που δεν ανήκουν στους Προνομιούχους) έπονται. Έχοντας ως υπόβαθρο τα πιο πάνω, η θέση τόσο των καθ' ων η αίτηση, όσο και του Παραλήπτη /Διαχειριστή πως η εναγόμενη εταιρεία δεν είναι σε θέση να εξοφλήσει το εξ' αποφάσεως χρέος της, με βρίσκει σύμφωνη. Σύμφωνη με βρίσκει επίσης, η θέση του τελευταίου πως σε περίπτωση που αποδιδόταν η αιτούμενη θεραπεία, τούτο θα καταστρατηγούσε τον ίδιο τον Νόμο, όσον αφορά την σειρά με την οποία θα πρέπει να εξοφληθούν οι πιστωτές της εταιρείας. Καταληκτικά, θεωρώ πως οι Καθ' ων η αίτηση απέσεισαν από τους ώμους τους το βάρος που είχαν και κατέδειξαν πως η εναγόμενη εταιρεία δεν είναι σε θέση να εξοφλήσει το εξ' αποφάσεως χρέος της. Οι ενάγοντες-αιτητές, με την αίτηση τους επιζητούν και την έκδοση διατάγματος το οποίο να ακυρώνει «οποιεσδήποτε καταδολιευτικές μεταβιβάσεις ή επιβαρύνσεις στις οποίες προέβη η οφειλέτρια καθ' ης η αίτηση -εναγόμενη εταιρεία και /ή οι αξιωματούχοι και /ή οι διευθυντές της». Συμφωνώ με την θέση των συνηγόρων των αξιωματούχων της εναγόμενης εταιρείας, πως κατά την ακροαματική διαδικασία, δεν προωθήθηκε η συγκεκριμένη θέση. Αλλά και να προωθείτο δεν θα είχε επιτυχή κατάληξη αφού οι ενάγοντες δεν προσδιόρισαν επακριβώς, ως όφειλαν, (άρθρο 91Γ του Κεφ. 6) την περιουσία της εταιρείας η οποία κατά τους ίδιους μεταβιβάστηκε ή δωρήθηκε καταδολιευτικά. Είναι η κατάληξη μου πως η Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και θα πρέπει να απορριφθεί. Όσον αφορά τα έξοδα, ο κανόνας είναι πως αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα. Εν προκειμένω θεωρώ πως θα πρέπει να υπάρχει απόκλιση από τον κανόνα. Θα είναι άδικο για τους ενάγοντες οι οποίοι έχουν στα χέρια τους μια δικαστική απόφαση η οποία θα πρέπει να τιμηθεί από πλευρά της εναγόμενης εταιρείας (η εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων είναι στοιχείο που συναρτάται άμεσα με το κύρος της δικαστικής διαδικασίας, σύμφωνα με την υπόθεση Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. v Μ. Κωνσταντίνου Πολ. Έφεση 10562, ημερ 26.6.2000) να πληρώσουν και τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας. Δεν θεωρώ πως η καταχώριση της αίτησης ήταν αδικαιολόγητη. Οι ενάγοντες είχαν κάθε δικαίωμα να προσπαθήσουν να εκτελέσουν την απόφαση που είχαν στα χέρια τους. Δια τούτα η Αίτηση απορρίπτεται. Δεν εκδίδεται καμιά διαταγή για έξοδα. (Υπ.).............. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο