ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. PHILIPPOU κ.α., Αρ. Αγωγής: 1803 / 2012, 25/5/2020

(1)/2001]. Πως οι ενάγοντες ουδέποτε επεξήγησαν είτε στον εναγόμενο 1 είτε στους ίδιους, σε γλώσσα κατανοητή από αυτούς, το περιεχόμενο των επίδικων συμφωνιών. Πως οι εν λόγω συμφωνίες υπεγράφησαν από τον εναγόμενο 1 και τους ίδιους, κάτω από ψυχική πίεση που εξασκήθηκε από τους ενάγοντες και χωρίς οι ίδιοι και ο εναγόμενος 1 να λάβουν προ της υπογραφής, ανεξάρτητη νομική συμβουλή. Είναι η θέση τους περαιτέρω πως οι Υποθήκες δεν είναι «έγκυρες και εκτελεστές». Επιζητούν την απόρριψη της αγωγής με έξοδα υπέρ τους. Με την υπό κρίση Αίτηση, οι εναγόμενοι 2 και 3 - αιτητές, αιτούνται: «Διάταγμα και/ή άδεια του Δικαστηρίου για να παραδώσουν περαιτέρω υπεράσπιση και ανταπαίτηση σε σχέση με την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή, αναφορικά με γεγονότα που προέκυψαν μετά την έγερση της παρούσας αγωγής, σε 15 ημέρες από την έκδοση του παρόντος διατάγματος, ως το επισυνημμένο Τεκμήριο Α στην παρούσα». Η Αίτηση στηρίζεται στην Διαταγή 23 θ.θ. 1-3, Δ.25 θ.θ. 1-9, Δ.48 θ.θ. 1-9 και Δ.57 θ.2, στην νομολογία και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της XXXXX Στρούθου, υπαλλήλου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους εναγόμενους 2 και 3, δεόντως εξουσιοδοτημένης. Όπως δηλώνει, ο διευθυντής των τελευταίων (XXXXX Philippou) διαμένει μόνιμα στην Αγγλία και λόγω επαγγελματικών αλλά και προσωπικών κωλυμάτων, δεν μπορούσε να παρευρεθεί στην Κύπρο για να υπογράψει ο ίδιος την Ένορκη Δήλωση. Είναι η θέση της ομνύουσας πως θα πρέπει να επιτραπεί στους εναγομένους 2 και 3 να καταχωρήσουν «περαιτέρω Υπεράσπιση στην υφιστάμενη Έκθεση Υπεράσπισης ώστε να μπορούν να ακουστούν κατά την ακρόαση», λόγω γεγονότων που επεσυνέβησαν μετά την καταχώρηση της Έκθεσης Υπεράσπισης (η αγωγή καταχωρήθηκε στις 5.6.2012 και η Υπεράσπιση των εναγομένων 2-5 στις 4.12.2012) και συγκεκριμένα λόγω της ύπαρξης Συμφωνίας Συμβιβασμού (Settlement Agreement) ημερομηνίας 5.12.2016. Στην Ένορκη Δήλωση της Στρούθου επισυνάπτεται προσχέδιο, τιτλοφορούμενο «ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΕΝΑΓΟΜΕΝΩΝ 3 & 4». Κατά την ομνύουσα, οι περισσότεροι όροι της Συμφωνίας ημερομηνάς 5.12.2016 (καταρτίστηκε μεταξύ των εναγόντων από την μία πλευρά και των εναγομένων καθώς και άλλων προσώπων από την άλλη) έχουν υλοποιηθεί και οι ενάγοντες όφειλαν να αποσύρουν την παρούσα αγωγή ως διευθετηθείσα. Ειδικώτερα, με την υπογραφή της Συμφωνίας καταβλήθηκε στους ενάγοντες ποσό €500.000=. Επίσης στα πλαίσια των όρων 2 και 5 της Συμφωνίας, οι εναγόμενες 4 και 5 εταιρείες (P.S.G.D. PARADISE HOMES LTD και OCEAN REEF PROPERTIES LIMITED) τέθηκαν υπό καθεστώς εκούσιας εκκαθάρισης (οι εκκαθαριστές διά των δικηγόρων τους εκπροσωπούν τις εναγόμενες 4 και 5, στην παρούσα διαδικασία). Υλοποιήθηκε και ο όρος 3 της Συμφωνίας. Πωλήθηκε το μοναδικό περιουσιακό στοιχείο κάποιας εταιρείας (MUIR CO LTD) και το τίμημα πώλησης €14.500.000= καταβλήθηκε στους ενάγοντες. Υλοποιήθηκαν επίσης και οι όροι 6, 7, 8, 9 και 10 της Συμφωνίας. Η ομνύουσα διατείνεται πως ενώ οι εναγόμενοι «έπραξαν ό,τι ήταν υπόχρεοι να πράξουν» και υλοποίησαν από πλευράς τους την Συμφωνία «καθ' ολοκληρίαν», οι ενάγοντες παραλείπουν να αποσύρουν την παρούσα αγωγή καθώς και άλλες που εκκρεμούν ενώπιον «διαφόρων» δικαστηρίων, παραβαίνοντας έτσι την εν λόγω Συμφωνία. Είναι τέλος η θέση της πως εάν οι ενάγοντες υποστηρίζουν ότι υπάρχει παράβαση της Συμφωνίας ημερομηνίας 5.12.2016, θα πρέπει να καταχωρήσουν «ξεχωριστή» αγωγή στα κυπριακά Δικαστήρια (όπως και ο όρος 13 της Συμφωνίας ορίζει). Όσον αφορά την παρούσα αγωγή «επιβάλλεται» η απόσυρση της ως εξωδίκως διευθετηθείσης. Οι ενάγοντες καταχώρησαν Ένσταση, προβάλλοντας πως η Αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη, παράτυπη και/ή αντικανονική, κακόπιστη και/ή καταχρηστική και αδικαιολόγητη. Πως στηρίζεται επί ελλιπούς και/ή λανθασμένης και/ή ανύπαρκτης νομικής βάσης. Πως καταχωρήθηκε με «τεράστια καθυστέρηση». Πως τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται είναι αναληθή και προβάλλονται με παραπλανητικό τρόπο. Πως σκοπός της είναι η καθυστέρηση της εκδίκασης της αγωγής. Πως δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις για την έγκριση της. Η Ένσταση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του XXXXX Αδάμου, ευρισκομένου στην υπηρεσία των εναγόντων, δεόντως εξουσιοδοτημένου. Ο ομνύων αρνείται τους ισχυρισμούς της XXXXX Στρούθου. Είναι η θέση του πως η Συμφωνία της 5.12.2016 δεν υλοποιήθηκε καθ' ολοκληρίαν, υπαιτιότητι των εναγομένων και συνεπώς δεν τίθεται κανένα εμπόδιο στους ενάγοντες να προωθήσουν την παρούσα αγωγή. Διατείνεται πως δεν υλοποιήθηκε «βασικότατος» όρος της Συμφωνίας και συγκεκριμένα δεν μεταβιβάστηκε κανένα από τα ακίνητα «της Φάσης 2» της Συμφωνίας, προϋπόθεση για την απόσυρση της παρούσας όσο και άλλων αγωγών. Στηλιτεύει το γεγονός πως η υπό κρίση Αίτηση καταχωρήθηκε με καθυστέρηση «στην καλύτερη περίπτωση, 5 χρόνων». Κατά τον ίδιο, ο μοναδικός λόγος για τον οποίο προωθείται η υπό κρίση Αίτηση είναι η πρόκληση καθυστέρησης στην εκδίκαση της υπόθεσης. Σημειωτέον πως με υπόβαθρο την ύπαρξη της Συμφωνίας ημερομηνίας 5.12.2016, οι εναγόμενοι 2 και 3 καθώς και οι εκκαθαριστές των εναγομένων 4 και 5 εταιρειών, καταχώρησαν στις 5.3.2019, αίτηση για απόρριψη της αγωγής και/ή αναστολή της διαδικασίας, η οποία στο τέλος της ημέρας απερρίφθη κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας. Η Δ.23 θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας επί της οποίας στηρίζεται η Αίτηση έχει (σε ελεύθερη μετάφραση) ως ακολούθως: «Όταν οιονδήποτε στοιχείο υπεράσπισης αναφυεί μετά που ο Εναγόμενος παράδωσε την υπεράσπιση του ή μετά την εκπνοή του χρόνου παραδόσεως, ο Εναγόμενος μπορεί, και όπου οιονδήποτε στοιχείο υπεράσπισης σε ανταπαίτηση αναφύει μετά την παράδοση υπεράσπισης σε ανταπαίτηση ή μετά την εκπνοή του χρόνου για την παράδοση της, ο Ενάγοντας μπορεί, εντός δεκαπέντε ημερών μετά που θα αναφύει τέτοιο στοιχείο υπεράσπισης ή καθ' οιονδήποτε κατοπινό χρόνο με άδεια του Δικαστηρίου ή Δικαστού, να παραδώσει περαιτέρω υπεράσπιση ανάλογα με την περίπτωση.» Η εμβέλεια της Δ.23 θ.2 εξετάστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση FAMIRO SPINNING COMPANY LTD ν. AMI KNITTING AND CLOTHING INDUSTRIES LTD

(1989)1(Ε) Α.Α.Δ.

1. Αποφασίστηκε πως στην περίπτωση που μετά την καταχώρηση του δικογράφου της Υπεράσπισης, αναφυούν γεγονότα τα οποία συνιστούν στοιχεία υπεράσπισης, η διαδικασία που θα πρέπει να ακολουθηθεί ώστε τα στοιχεία αυτά να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου είναι αυτή που καθορίζεται στην Δ.23 θ.
2. Εν προκειμένω δεν αμφισβητείται από πλευράς των εναγόντων η υπογραφή της Συμφωνίας ημερομηνίας 5.12.
3. Ό,τι αμφισβητείται από αυτούς είναι η τήρηση των συμφωνηθέντων από πλευράς των εναγομένων. Είναι αδιαμφισβήτητο επίσης πως η εν λόγω Συμφωνία υπογράφτηκε μετά την καταχώρηση του δικογράφου της Υπεράσπισης. Οι εναγόμενοι 2-5 διατείνονται πως στα πλαίσια υλοποίησης της εν λόγω Συμφωνίας κατεβλήθησαν χρήματα στους ενάγοντες, με αποτέλεσμα τα αξιούμενα στην παρούσα αγωγή ποσά να έχουν εξοφληθεί και γι' αυτό η αγωγή θα πρέπει να αποσυρθεί. Εάν πράγματι η τράπεζα έχει εισπράξει οποιοδήποτε ποσό σε σχέση με τις απαιτήσεις της στην παρούσα αγωγή, η αξίωση της θα πρέπει να περιοριστεί ανάλογα. Οι ενάγοντες διατείνονται πως η Συμφωνία της 5.12.2016 δεν υλοποιήθηκε. Δεν τοποθετούνται όμως σε σχέση με τους ισχυρισμούς των εναγομένων ότι καταβλήθηκαν χρήματα σε σχέση με την αξίωση. Θεωρώ πως το αίτημα θα πρέπει να γίνει αποδεκτό και πως η τροποποίηση του δικογράφου της Υπεράσπισης είναι επιβεβλημένη ώστε οι εναγόμενοι 2-5 να μπορούν να εγείρουν το ζήτημα κατά την δίκη και να αντεξετάσουν επί τούτου τους μάρτυρες της τράπεζας. Οι ενάγοντες εγείρουν με την Ένσταση τους ζήτημα καθυστέρησης στην καταχώρηση της υπό κρίση Αίτησης. Είναι καλά γνωστό και νομολογημένο πως ο παράγοντας «χρόνος» είναι σχετικός. Δεν είναι όμως εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας [Astor Manufacturing & Exporting Co κ.ά. v. A. G. Leventis κ.ά.

(1993)1 Α.Α.Δ. 726]. Ο κυρίαρχος λόγος που το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη για να επιτρέψει τροποποίηση δικογράφων είναι να δοθεί η ευκαιρία στους διαδίκους να θέσουν ενώπιον του τις πραγματικές επίδικες διαφορές [Geto Tracing Import-Export Ltd v. Το πλοίο M/V Vladimir Vaslyayev, Αγ. Ναυτοδικείου αρ. 56/93, ημερ. 30.9.1993]. Θεωρώ πως η όποια καθυστέρηση έχει σημειωθεί δεν μπορεί, υπό τις περιστάσεις, να καταστεί τροχοπέδη στο να επιτραπεί να δικογραφηθεί η ουσία της διαφοράς. Επίσης, δεν έχω εντοπίσει κακοπιστία στην προώθηση της Αίτησης. Η τυχόν πρόκληση αδικίας στην άλλη πλευρά, μπορεί να αποζημιωθεί χρηματικά [Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου

(1991)1 Α.Α.Δ. 934]. Συνεπώς, η Αίτηση εγκρίνεται, ως η παράγραφος Α. Η τροποποιημένη Έκθεση Υπεράσπισης (ως το Τεκμήριο Α΄ στην Ένορκη Δήλωση XXXXX Στρούθου) να καταχωριστεί εντός 15 ημερών από την σύνταξη του διατάγματος και αντίγραφο της να παραδοθεί αυθημερόν στους δικηγόρους των εναγόντων. Απάντηση στην Τροποποιημένη Έκθεση Υπεράσπισης να καταχωριστεί εντός 15 ημερών από την παράδοση της Τροποποιημένης Έκθεσης Υπεράσπισης. Τα έξοδα της παρούσας Αίτησης, καθώς και αυτά που θα σπαταληθούν λόγω της τροποποίησης, επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων 2 και 3 - αιτητών. Τα έξοδα να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και να εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της αγωγής, οπόταν και θα είναι πληρωτέα. (Υπ.) ................................................ Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο