← Κύπρος

Αναφορικά με την αίτηση της ARAMEAT LTD ν. Αναφορικά με την ΠΕΤΑ ΚΡΕΑΤΑΓΟΡΑ ΛΤΔ, Αίτηση Αρ. 82/2017, 28/2/2020

Αναφορικά με την αίτηση της ARAMEAT LTD ν. Αναφορικά με την ΠΕΤΑ ΚΡΕΑΤΑΓΟΡΑ ΛΤΔ, Αίτηση Αρ. 82/2017, 28/2/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2020:A44 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Χρ. Ρασπόπουλου, Ε.Δ. Αίτηση Αρ. 82/2017 Αναφορικά με τον περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ.113 και Αναφορικά με την ΠΕΤΑ ΚΡΕΑΤΑΓΟΡΑ ΛΤΔ και Αναφορικά με την αίτηση της ARAMEAT LTD για εκκαθάριση της εταιρείας ΠΕΤΑ ΚΡΕΑΤΑΓΟΡΑ ΛΤΔ (ΗΕ203266) Ημερομηνία: 28 Φεβρουαρίου 2020 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές: κα Ζίκκου Για τους Καθ' ων η Αίτηση: κ. Ιωάννου ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα Αίτηση η εταιρεία ARAMEAT LTD (στο εξής «η Αιτήτρια») επιδιώκει την έκδοση διατάγματος που να διατάσσει όπως η εταιρεία ΠΕΤΑ ΚΡΕΑΤΑΓΟΡΑ ΛΤΔ (στο εξής «η Καθ' ης η Αίτηση») εκκαθαριστεί. Η αίτηση βασίζεται στα άρθρα 203, 204, 209, 211 (ε) (στ), 212, 213, 214, 216 και 233 του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.113, στους περί Εταιρειών Διαδικαστικούς Θεσμούς, στους περί Διαλύσεως Εταιρειών Αγγλικούς Κανονισμούς και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Με βάση την Αίτηση, η Καθ' ης η Αίτηση είναι ιδιωτική Εταιρεία Περιορισμένης ευθύνης δια Μετοχών, έχει το εγγεγραμμένο γραφείο της στην Λάρνακα και έχει ονομαστικό και καταβληθέν μετοχικό κεφάλαιο €1.710, διαιρεμένο σε 1.000 συνήθεις μετοχές εκ €1,71 η κάθε μια. Έχει ως σκοπό, μεταξύ άλλων, εργασίες πώλησης κρεάτων. Δυνάμει απόφασης ημερομηνίας 26.2.2016 στην αγωγή αρ. 916/2011 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, η Καθ' ης η Αίτηση οφείλει στην Αιτήτρια €48.094,48 με τόκο 5,5% ετησίως από 21.3.2011 μέχρι 31.12.2014 και 4% ετησίως από 1.1.2015 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον €2.045 έξοδα αγωγής πλέον τόκους επί των εξόδων πλέον Φ.Π.Α. Η Καθ' ης η Αίτηση παρέλειψε και/ή αμέλησε μέχρι σήμερα να πληρώσει το πιο πάνω χρέος. Στις 4.11.2016, η Αιτήτρια καταχώρισε αίτηση για έκδοση εντάλματος πώλησης κινητής περιουσίας της Καθ' ης η Αίτηση. Το ένταλμα επιστράφηκε στις 17.3.2017 με την ένδειξη, ότι η εταιρεία στερείται κινητής περιουσίας. Περαιτέρω, στις 2.5.2017 η Αιτήτρια επέδωσε στην Καθ' ης η Αίτηση Ειδοποίηση Απαίτησης Πληρωμής Χρέους. Με την εν λόγω ειδοποίηση, απαίτησε την πληρωμή του εξ' αποφάσεως χρέους. Παρά την παρέλευση 21 ημερών από την επίδοση της Ειδοποίησης Απαίτησης Πληρωμής Χρέους, η Καθ' ης η Αίτηση δεν κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό έναντι του εξ' αποφάσεως χρέους, το οποίο παραμένει ακόμα οφειλόμενο στην Αιτήτρια. Η Αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση ενός εκ των διευθυντών της Αιτήτριας, ο οποίος επιβεβαιώνει και επαναλαμβάνει το περιεχόμενο της Αίτησης. Η Καθ' ης η Αίτηση καταχώρισε ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης στην Αίτηση. Αυτή βασίζεται στα άρθρα 209, 211 (α) έως (στ), 212 (α), (β), (γ), 213, 214, 215, 216, 217, 218 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.113, στις Δ.48 Θ.Θ.1-4, 9, Δ.57 και Δ.64 Θ.Θ.1 και 2 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, στο δίκαιο Επιείκειας και στο άρθρο 30.2 του Συντάγματος. Εγείρονται οι ακόλουθοι λόγοι ένστασης:

  1. Η αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη.
  2. Οι Αιτητές αποσκοπούν στην άσκηση πίεσης προς την Καθ' ης η Αίτηση εταιρεία.
  3. Η Καθ' ης η Αίτηση δεν αδυνατεί να πληρώσει τα χρέη της.
  4. Ουδέποτε επιδόθηκε δεόντως και ή νομότυπα απαίτηση για πληρωμή.
  5. Η επίδοση της αίτησης στην Καθ' ης η Αίτηση είναι παράτυπη ή ή και άκυρη.
  6. Η Καθ' ης η Αίτηση δεν στερείται κινητής περιουσίας.
  7. Οι Αιτητές δεν νομιμοποιούνται να προωθούν την παρούσα διαδικασία.
  8. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση γίνεται από αναρμόδιο πρόσωπο ή και άτομο που δεν έχει γνώση των γεγονότων.
  9. Η αίτηση και η ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει είναι παράνομες και αντικανονικές.
  10. Η αίτηση είναι καταχρηστική ή και εκβιαστική. Η Ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Διευθυντή της Καθ' ης η Αίτηση, ο οποίος αναφέρει ότι απορρίπτει τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας και υποστηρίζει ότι η Καθ' ης η Αίτηση δεν είναι ανίκανη να πληρώσει τις οφειλές της, νοουμένου ότι αυτές είναι νόμιμες και υποβάλλονται ορθά προς πληρωμή. Κατά τον ενόρκως δηλούντα, η κρίση που επηρεάζει τον τομέα εργασιών της Καθ' ης η Αίτηση, προκάλεσαν στην Καθ' ης η Αίτηση έλλειψη ρευστότητας, η οποία οδήγησε και στην έκδοση της επίδικης απόφασης. Εν πάση περιπτώσει, δεν έχει επιδοθεί ορθά και κανονικά προς την Καθ' ης η Αίτηση νομότυπη απαίτηση πληρωμής και δεν έχουν τηρηθεί για το θέμα αυτό οι επιτακτικές πρόνοιες της νομοθεσίας. Ο ίδιος είναι ο μοναδικός μέτοχος και διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση και κανένας υπάλληλος, ή άλλο πρόσωπο δεν είναι αρμόδιο να παραλαμβάνει οποιαδήποτε επιστολή, κλητήριο ή άλλο έντυπο που αφορά άμεσα ή έμμεσα οποιαδήποτε δικαστική, ή μελλοντική δικαστική διαδικασία. Είναι επίσης η θέση του ότι το άτομο που υπογράφει την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση δεν γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης, ούτε και είναι εξουσιοδοτημένος να προβαίνει στην εν λόγω ένορκη δήλωση. Τέλος, ο ενόρκως δηλών υποστηρίζει ότι η Αιτήτρια προβαίνει στην παρούσα διαδικασία εκδικητικά και για σκοπούς άσκησης πίεσης. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η διαδικασία υποβολής αίτησης για εκκαθάριση ρυθμίζεται στα άρθρα 213 και 214 του Κεφ.
  11. Σύμφωνα με το άρθρο 213

(1), αίτηση στο Δικαστήριο για εκκαθάριση εταιρείας υποβάλλεται, μεταξύ άλλων, από πιστωτή. Το δικαίωμα πιστωτή να ζητήσει εκκαθάριση εταιρείας προκύπτει, μεταξύ άλλων, από το άρθρο 211(ε) του Κεφ. 113, το οποίο ορίζει ότι εταιρεία μπορεί να εκκαθαριστεί από το Δικαστήριο αν είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της. Το άρθρο 212 εξειδικεύει το άρθρο 211(ε) σε σχέση με το πότε μια εταιρεία λογίζεται ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της (βλ. Pan - Aman Hotels Ltd ν. Εφόρου Φόρου Προστιθέμενης Αξίας
(2002)1 ΑΑΔ 1796). Στην C Phasarias (Automοtive Centre) Ltd ν. Eταιρεία Σκυροποιίας "Λεωνίκ" Λτδ,
(2009)1 Α.Α.Δ. 1457, λέχθηκε ότι οι εξειδικευμένοι λόγοι του άρθρου 212 συνιστούν ορισμένες περιστάσεις που εγείρουν νομοθετικό τεκμήριο αδυναμίας πληρωμής χρεών, αλλά δεν εξαντλούν το πεδίο για προσκόμιση άλλης μαρτυρίας που κατατείνει στο ίδιο αποτέλεσμα. Στην G.I.P. Constructions Ltd v. Διευθυντή Κοινωνικών Ασφαλίσεων
(1991)1 Α.Α.Δ. 14, επιβεβαιώθηκε ότι η άδεια για πληρωμή χρεών δεν εξαντλείται, «στις περιπτώσεις του άρθρου 212 το οποίο δεν περιορίζει τη γενικότητα του άρθρου 211(ε). Το Δικαστήριο μπορεί να λάβει υπόψη μαρτυρία και να εκδώσει διάταγμα διάλυσης αν πιστοποιήσει αφερεγγυότητα της εταιρείας δυνάμει του άρθρου 211(ε) και χωρίς να συντρέχουν οι ειδικές προϋποθέσεις του άρθρου 212.» Στην Moulettaris M Machinery Co. Ltd ν. Μιχάλη Ζήνωνος
(2001)1 ΑΑΔ 1649 λέχθηκε ότι στην περίπτωση που αποδεικνύονται τα στοιχεία που διαλαμβάνονται στο άρθρο 212, το Δικαστήριο δεν έχει διακριτική ευχέρεια και διατάσσει τη εκκαθάριση της εταιρείας (βλ. Ανδρέας Γεωργιάδης και Υιός Λτδ ν. Alpha bank Cyprus Ltd, ECLI:CY:AD:2017:A176, Πολιτική Έφεση Αρ. 177/11 ημερομηνίας 15.5.2017). Οι διατάξεις του άρθρου 212(α) και 212(β) του Κεφ. 113 προνοούν τα εξής: «
  1. Εταιρεία λογίζεται ότι είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της- (α) αν πιστωτής, με εκχώρηση ή διαφορετικά, που του χρωστεί η εταιρεία ποσό που υπερβαίνει τις πέντε χιλιάδες ευρώ (€5.000), επέδωσε στην εταιρεία παραδίνοντας στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας απαίτηση η οποία απαιτεί από την εταιρεία να καταβάλει το ποσό που οφείλεται με τον τρόπο αυτό, και η εταιρεία για τις επόμενες τρεις εβδομάδες αμέλησε να καταβάλει το ποσό ή να εξασφαλίσει ή να το διευθετήσει προς εύλογη ικανοποίηση του πιστωτή· (β) αν εκτέλεση ή άλλη διαδικασία που λήφθηκε με δικαστική απόφαση, εντολή ή διάταγμα οποιουδήποτε Δικαστηρίου προς όφελος πιστωτή της εταιρείας, επιστρέφεται ολικά ή μερικά ανικανοποίητη·» Με την γραπτή τους αγόρευση, οι συνήγοροι της Αιτήτριας, περιορίζουν τις αναφορές τους στην περίπτωση του άρθρου 212(α) του Κεφ.
  2. Όπως προκύπτει από τα ενώπιον μου δεδομένα, είναι αδιαμφισβήτητο ότι η Αιτήτρια είναι πιστωτής και μάλιστα εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτής της Καθ' ης η Αίτηση εταιρείας για ποσό που υπερβαίνει τις €5.
  3. Δεν έχει επίσης αμφισβητηθεί ότι το ποσό της απαίτησης δεν καταβλήθηκε και ότι δεν δόθηκε οποιαδήποτε εξασφάλιση ή διευθέτηση προς εύλογη ικανοποίηση της Αιτήτριας. Αμφισβητείται όμως έντονα ότι επιδόθηκε στην Καθ' ης η Αίτηση απαίτηση κατά τον τρόπο που προνοεί η νομοθεσία. Εν πρώτοις, η Καθ' ης η Αίτηση υποστηρίζει ότι η Αιτήτρια παρέλειψε να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου τεκμήρια που να αποδεικνύουν τις προϋποθέσεις του άρθρου 211 και 212 του Κεφ.
  4. Συγκεκριμένα, στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση δεν γίνεται παραπομπή σε κάποιο τεκμήριο, αλλά ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι έχει διαβάσει το περιεχόμενο της Αίτησης και τα τεκμήρια που την συνοδεύουν και συμφωνεί πλήρως με αυτήν και την υιοθετεί για τους σκοπούς της ένορκης του δήλωσης. Όντως στην Αίτηση επισυνάπτονται κάποια έγγραφα, τα οποία κατονομάζονται ως Τεκμήρια. Ειδικότερα, επισυνάπτονται ως Τεκμήρια Α έως Δ, απόφαση στην αγωγή αρ. 916/2011 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, η ειδοποίηση ότι ένα ένταλμα κινητής περιουσίας επιστράφηκε στις 17.3.2017, επιστολή προς την Καθ' ης η Αίτηση με θέμα «Ειδοποίηση Απαίτησης Πληρωμής Χρέους» και τέλος, μια ένορκη δήλωση επίδοσης στην οποία ο ιδιώτης επιδότης αναφέρει ότι την 5.2.2017 επέδωσε σε αρμόδια υπάλληλο παραλαβής εγγράφων στο εγγεγραμμένο γραφείο της Καθ' ης η Αίτηση «επίσημο αντίγραφο της Ειδοποίησης ημερομηνίας 28/04/2017 στην Αγωγή με αριθμό 916/2011». Προς εξέταση της θέσης της Καθ' ης η Αίτηση, είναι θεωρώ απαραίτητη η εξέταση της φύσης της διαδικασίας εκκαθάρισης. Η διαδικασία λοιπόν γίνεται με αναφορά (Petition) (βλ. Buckley on the Companies Acts, 13η έκδοση, σελ.1022 επ.). Στην υπόθεση Τ. & Μ Οικονόμου και Υιός Λτδ
(2013)1 Α.Α.Δ. 140 υπεδείχθη ότι η αίτηση εκκαθάρισης εμπίπτει στην πολιτική εν γένει διαδικασία, η έγερση της οποίας προβλέπεται από τον Περί Εταιρειών Νόμο. Κατά συνέπεια η διαδικασία εκκαθάρισης εταιρείας αποτελεί πρωτογενή εναρκτήρια διαδικασία (originating summons). Στον Odgers On Pleading And Practice, 20η έκδοση, σελ. 360, υπό τον τίτλο, Petitions, επεξηγείται ότι: « A petition is a written application, in the nature of a pleading, setting out a party's case in detail» Συνεπώς, τα γεγονότα καταγράφονται στο σώμα της αίτησης εκκαθάρισης, υπέχουν θέση δικογράφου. Στην Τόσκας ν. BNP Paribas (Cyprus) Ltd
(2010)1 Α.Α.Δ. 1962, που αφορούσε πτωχευτική διαδικασία, υπεδείχθη ότι η επιβεβαίωση της αίτησης πτώχευσης, με την έννοια που της αποδίδει ο Νόμος, καθιστά την ένορκη δήλωση «αποδεικτικό μέσο» και όχι δικόγραφο. Τηρουμένων των αναλογιών, η αρχή αυτή εφαρμόζεται και σε εταιρικές Αιτήσεις. Τα πιο πάνω υιοθετήθηκαν από τον Ν. Γιαπανά Π.Ε.Δ. στην εταιρική Αίτηση 693/2012, 28/2/2017, όπου λέχθηκαν περαιτέρω τα εξής: «Η εταιρική συνεπώς αίτηση, περιλαμβανόμενη στην έννοια του όρου «αγωγή», δεν αποτελεί ενδιάμεση αίτηση επί υφιστάμενης διαδικασίας, αλλά εξ υπαρχής αυτόνομη αγωγή με την μορφή ή τον τύπο της πρωτογενούς εναρκτήριας διαδικασίας (Petition). Η ένορκη δήλωση που επιβεβαιώνει ή άλλως υποστηρίζει την Αίτηση, αποτελεί το αποδεικτικό υλικό επί του οποίου θα στηριχθεί το δικαστήριο και να αξιολογήσει τις εκατέρωθεν θέσεις. Η σημασία της ένορκης δήλωσης ως αποδεικτικό υλικό, έγκειται ακριβώς και στο γεγονός ότι επισυνάπτονται σε αυτή διάφορα έγγραφα ως τεκμήρια.» Στην υπόθεση Κασπαρή - Πολιτική Αίτηση 206/13, ημερ. 3.12.13 λέχθηκε ότι η ακρόαση αιτήσεων εκκαθάρισης γίνεται κατά κανόνα στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που καταχωρούνται. Έγινε παραπομπή στο ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση του Πλήρους Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας στην D.J. Demades & Sons Ltd - Εταιρική Αίτηση 259/89, ημερομηνίας 28.5.1990: «Μια Εταιρική Αίτηση ακολουθεί, κατά κανόνα, τους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας όταν δεν γίνεται εξειδικευμένη πρόνοια στους περί Εταιρειών (Διάλυσις) Κανονισμούς του 1933-38 (δέστε τον Κανονισμό 92 και την υπόθεση KMC Motors Ltd v. Josephanco Trading and Contracting Company
(1984)1 Α.Α.Δ. 390). Η ιδιαιτερότητα μιας Εταιρικής Αίτησης έγκειται στο μηχανισμό παρουσίασης της με βάση τις πρόνοιες του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 και τους περί Εταιρειών Κανονισμούς του
  1. Η εκδίκαση γίνεται κατά κανόνα με βάση τα γεγονότα που στηρίζουν την Αίτηση και Ένσταση αντίστοιχα όπως πιστοποιούνται από τις Ένορκες Δηλώσεις που τις συνοδεύουν.» Στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4th edition, Volume 7, , p.p. 610 - 611, para 1022 αναφέρονται τα εξής꞉ «
  2. Affidavit verifying petition. Every petition must be verified by an affidavit referring to it, which must be made by the petitioner, or by one of the petitioners, if more than one, or may in a proper case be made by the petitioner's solicitor or agent if he knows the facts. [...] Στην Re S.A. Hawken Ltd
(1950)2 All ER. 408, 412 - 413 λέχθηκαν τα εξής: «Again, where a petitioner must rely on documents if the petition is opposed, I should have thought that he would do right to exhibit those documents. They form part of his case, and the respondents to the petition are entitled to know the case which is made against them. It appears to me to be no answer to say that, in the event, the documents proved unnecessary, because the petition was not resisted. The completeness of a petitioner's case may well induce a respondent not to resist.» Έχοντας τα πιο πάνω κατά νου, θεωρώ ότι η παρουσίαση εγγράφων ενώπιον του Δικαστηρίου θα έπρεπε να είχε γίνει μέσω της Ένορκης Δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση ή εν πάση περιπτώσει με ένορκη μαρτυρία. Η επισύναψη εγγράφων στην Αίτηση δεν καθιστά τα εν λόγω έγγραφα, μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου. Το άρθρο 34
(5)του περί Αποδείξεων Νόμου Κεφ. 9 προνοεί ότι: «
(5)Έγγραφο αποδεκτό ως μαρτυρία δυνάμει του παρόντος Νόμου, δύναται να κατατεθεί από οποιοδήποτε που το έχει στην κατοχή του» Εν προκειμένω, ο ενόρκως δηλών δεν αναφέρει αν τα έγγραφα που επισυνάπτονται στην Αίτηση είναι έγγραφα τα οποία βρίσκονται στην κατοχή του και εν πάση περιπτώσει δεν επιχειρεί να τα παρουσιάσει ως μαρτυρία. Αναφέρει μόνο ότι τα έχει διαβάσει και συμφωνεί με αυτά. Η εν λόγω αναφορά δεν είναι αρκετή να καταστήσει τα εν λόγω έγγραφα τεκμήρια ενώπιον του Δικαστηρίου, ώστε να μπορούν να αποδείξουν έστω και, υπό τύπον εξ ακοής μαρτυρίας, όσα περιέχουν. Έχοντας κατά νου ότι η Καθ' ης η Αίτηση αμφισβητεί με την Ένσταση της το γεγονός ότι έλαβε χώρα επίδοση απαίτησης συμφώνως του άρθρου 212(α) του Κεφ. 113, εναπόκειτο στην Αιτήτρια να αποδείξει με αποδεκτή και επαρκή μαρτυρία το γεγονός ότι έλαβε χώρα τέτοια επίδοση. Κρίνω ότι δεν το έχει πράξει και συνεπώς δεν έχει αποσείσει το βάρος απόδειξης που βρίσκεται επί τους ώμους της. Έστω κι αν η πιο πάνω κρίση βρεθεί λανθασμένη, θεωρώ ότι η πλευρά της Αιτήτριας βρίσκεται προ ενός άλλου ανυπέρβλητου κωλύματος. Το έγγραφο που επισυνάπτεται στην Αίτηση ως Τεκμήριο Δ είναι ένορκη δήλωση επίδοσης με την οποία ο ιδιώτης επιδότης αναφέρει ότι την 5.2.2017 επέδωσε «επίσημο αντίγραφο της Ειδοποίησης ημερ. 28/04/2017 στην Αγωγή με αριθμό 916/2011». Στην εν λόγω ένορκη δήλωση δεν επισυνάπτεται το έγγραφο που επιδόθηκε, ούτε και η περιγραφή του είναι τέτοια που μπορεί με ασφάλεια να οδηγήσει σε συμπέρασμα ότι το έγγραφο που επιδόθηκε ήταν το έγγραφο που επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Γ, ήτοι η φερόμενη ως «Ειδοποίηση Απαίτησης Πληρωμής Χρέους». Συν τοις άλλοις, είναι παράδοξο το γεγονός ότι μια ειδοποίηση με ημερομηνία 28.4.2017 επιδόθηκε προγενέστερα από την ημερομηνία που φέρει, ήτοι στις 5.2.2017. Υπό το φως των πιο πάνω, η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. [Υπ.] Χρ. Ρασπόπουλος, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.