Gordian Holdings Limited ν. Thames Rent Cars Limited κ.α., Αγωγή αρ. 3156/2014, 28/2/2020

(4)του ν.169(Ι)/2015 Gordian Holdings Limited, εκ Λευκωσίας Εναγόντων και

1. Thames Rent Cars Limited
2. Σταύρος Μακρή
3. χχχχχχχχ χχχχχχ Μακρή, Διαχειρίστρια της περιουσίας της αποβιώσασας χχχχχχχχ Μακρή
4. Ανδρέας Μακρής (Περίπτερο) Λιμιτεδ
5. Andreas Makris Tourist Taxi Service Co. Limited Εναγομένων Ημερομηνία: 28 Φεβρουαρίου 2020 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες - Αιτητές: κ. Νεοφυτίδης Για Εναγόμενους - Καθ' ων η Αίτηση: κ. Χ'' Πέτρου με κα Κόκκινου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό κρίση Αίτηση, οι Ενάγοντες - Αιτητές ζητούν διάταγμα με το οποίο να απαγορεύεται και παρεμποδίζεται η καθ' οιονδήποτε τρόπο αποξένωση ή επιβάρυνση ή διανομή οποιουδήποτε μέρους του ακινήτου με αρ. εγγραφής 11/XXXXX, τεμάχιο αρ. XXXXX, Φ/Σχ. 40/63Ε1 στην Λάρνακα, το οποίο είναι εγγεγραμμένο επ' ονόματι της χχχχχχχχχ Μακρή μέχρι νεότερης διαταγής ή μέχρι τελικής εκδίκασης της αγωγής. Η αίτηση βασίζεται στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου ν.14/1960, στα άρθρα 4, 5, 6, 7 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, στις Δ.48 Θ.Θ. 1,2 και Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στις αρχές επιείκειας και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Στηρίζεται δε σε γεγονότα που φαίνονται στην ένορκη δήλωση του Μάκη Αδάμου. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή αφορά αξίωση δυνάμει συμφωνίας ενοικιαγοράς που έγινε με την Εναγομένη 1 και δυνάμει συμφωνίας εγγύησης και/ή κάλυψης που έγινε με τους Εναγομένους 2, 4, 5 και την αποβιώσασα χχχχχχχχχ Μακρή. Κατά παράβαση της πιο πάνω συμφωνίας, η Εναγομένη 1 καθυστέρησε την πληρωμή 12 δόσεων. Με επιστολή ημερ. 6.2.2014, οι Ενάγοντες προειδοποίησαν τους Εναγομένους περιλαμβανομένης της αποβιώσασας για την καθυστέρηση, ενώ με επιστολή ημερομηνίας 3.11.2014 τερμάτισαν την συμφωνία. Ακολούθησε η καταχώριση της Αγωγής. Στις 25.5.2015 εκδόθηκε εκ συμφώνου απόφαση υπέρ των Εναγόντων και εναντίον των Εναγόμενων 1, 2, 4 και 5 σε σχέση με το οφειλόμενο υπόλοιπο δυνάμει της συμφωνίας. Αναφορικά με την χχχχχχχχχ Μακρή, η αγωγή προωθήθηκε δια της θυγατέρας της, η οποία, διορίστηκε διαχειρίστρια της περιουσίας της με διάταγμα ημερομηνίας 7.1.2019 στην αίτηση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας με αριθμό 348/16 (στο εξής θα αναφέρεται ως «Εναγομένη 3 - Καθ' ης η Αίτηση»). Εναντίον της Εναγομένης 3 - Καθ' ης η Αίτηση αξιώνεται αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως με τους εναγόμενους 1, 2, 4 και 5 το ποσό των €72.733,04 πλέον τόκοι από 4.11.2014 μέχρι εξοφλήσεως. Η χχχχχχχχ Μακρή είναι εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του ακινήτου με αρ. εγγραφής 11/XXXXX, τεμάχιο αρ. XXXXX, Φ/Σχ. 40/63Ε1 στην Λάρνακα, η αξία του οποίου ανέρχεται στις €128.000 (βλ. Τεκμήριο 6). Είναι η θέση των Εναγόντων ότι η Εναγόμενη 3 - Καθ' ης η Αίτηση έχει την δυνατότητα να προχωρήσει σε διανομή της περιουσίας της χχχχχχχ Μακρή στους κληρονόμους της και υπάρχει έτσι σοβαρό ενδεχόμενο να μην υπάρχει δυνατότητα εκτέλεσης τυχόν δικαστικής απόφασης που θα εκδοθεί εναντίον της. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει τέλος, ότι εξ' όσων γνωρίζει, δεν υπάρχει άλλη περιουσία επ' ονόματι της χχχχχχ Μακρή. Η Εναγόμενη 3 - Καθ' ης η Αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση για την πρόθεση της να προβάλει Ένσταση στην Αίτηση. Αυτή βασίζεται στα άρθρα 4, 5, 7 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στα άρθρα 9 και 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου ν.14/60, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.9 Θ. 13, Δ.12 ΘΘ. 1-3, Δ.39 ΘΘ1-6, Δ.48 ΘΘ1-4, 8 και 9, Δ.64, στα άρθρα 2, 17, 19, 20 του Περί Διαχείρισης Κληρονομιών Αποθανόντων Νόμου ΚΕΦ.189, στους κανονισμούς 9, 28, 31 και 33 των περί Διαχειρίσεως Περιουσιών Κανονισμών του 1955, στο Δίκαιο της Επιείκειας και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι λόγοι ένστασης μπορούν να συνοψιστούν στο ότι το διάταγμα που εκδόθηκε στα πλαίσια της αίτησης 348/2016 έχει εκδοθεί για περιορισμένο σκοπό, ήτοι προς το σκοπό συνέχισης της παρούσας αγωγής (limited grant ad item) και δεν δίνει εξουσία στην Εναγόμενη 3 - Καθ' ης η Αίτηση να διανείμει και/ή αποξενώσει την περιουσία της χχχχχχχ Μακρή. Συνεπεία τούτου, η Εναγομένη 3 - Καθ' ης η Αίτηση υποστηρίζει ότι η αίτηση είναι πραγματικά και νομικά αβάσιμη, παράτυπη και/ή καταχρηστική και/ή άνευ αντικειμένου. Περαιτέρω, υποστηρίζει ότι οι Αιτητές δεν παρουσιάζουν μαρτυρία για πιθανότητα πρόκλησης ανεπανόρθωτης ζημιάς και/ή πραγματικής δυσκολίας απονομής δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Η Καθ' ης η Αίτηση υποστηρίζει επίσης ότι η Αίτηση χρησιμοποιείται για σκοπούς αχρείαστης καταπίεσης, οι Αιτητές δεν έχουν έλθει με καθαρά χέρια ενώπιον του Δικαστηρίου και ότι η αίτηση έχει καταχωρηθεί με αδικαιολόγητη καθυστέρηση. Τέλος, εγείρει ως λόγο ένστασης ότι δεν έχει προσκομισθεί από τους Ενάγοντες-Αιτητές πρόσφατο πιστοποιητικό έρευνας. Η Ένσταση της Εναγόμενης 3 - Καθ' ης η Αίτηση, συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της ίδιας, με την οποία υιοθετεί και επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης. Προσθέτει ότι η μητέρα της απεβίωσε στις 28.4.
6. Ένεκα κάποιων κληρονομικών διαφορών, δεν έχουν, ως σήμερα, παραχωρηθεί έγγραφα διαχείρισης. Ειδικότερα, εκκρεμούν δύο κληρονομικές αγωγές στις οποίες, κάποιο πρόσωπο ισχυρίζεται ότι έχει κληρονομικά δικαιώματα επί της περιουσίας της αποβιωσάσης. Αυτό το πρόσωπο είχε καταχωρίσει ειδοποίηση ανακοπής (caveat) στην αίτηση διαχείρισης της περιουσίας της μητέρας της. Τέλος, η Εναγομένη 3 καταπιάνεται με το ζήτημα καθυστέρησης και επισημαίνει ότι το τροποποιημένο κλητήριο ένταλμα καταχωρήθηκε στις 20.2.
7. Στις 8.3.2019, η Εναγομένη 3 καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης. Παρά ταύτα, η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε στις 27.6.2019 και επιδόθηκε στις 20.9.
8. Η Αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση κατά την οποία οι συνήγοροι των διαδίκων αγόρευσαν παραθέτοντας τις θέσεις τους τις οποίες έχω μελετήσει και όπου κρίνω σκόπιμο θα αναφερθώ σε αυτές στην συνέχεια της απόφασής μου. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το ουσιαστικό δίκαιο για την έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων περιλαμβάνεται στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου ν.14/
9. Η δικαιοδοσία που πηγάζει από το εν λόγω άρθρο ασκείται όταν ικανοποιούνται οι εξής προϋποθέσεις: (α) Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. Το μόνο που απαιτείται σε σχέση με αυτή την προϋπόθεση είναι η αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τη δικογραφία (βλ. Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd and Others

(1982)1 C. L. R. 557). (β) Πιθανότητα ο αιτών διάδικός να δικαιούται θεραπείας, Για να ικανοποιηθεί αυτή η προϋπόθεση, δεν απαιτείται απόδειξη ισχυρής εκ πρώτης όψεως υπόθεσης. Το βάρος που έχει ο Αιτητής είναι πολύ λιγότερο και ικανοποιείται με την απλή κατάδειξη προοπτικής επιτυχίας, η οποία να υφίσταται κατ' ουσία και στην πραγματικότητα. Σ' αυτό το πλαίσιο, το Δικαστήριο εξετάζει, χωρίς να αποφασίζει, την αποδεικτική δύναμη (evidential strength) της υπόθεσης τoυ Ενάγοντος. Στην υπόθεση Odysseos (ανωτέρω) λέχθηκε ότι, το αποδεικτικό εμπόδιο το οποίο απαιτείται από τον Ενάγοντα να υπερβεί δεν είναι πολύ υψηλό. Απαιτείται μόνο να καταδείξει πιθανότητα επιτυχίας που ερμηνεύεται ως κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, που αποτελεί το αποδεικτικό επίπεδο στις πολιτικές υποθέσεις. (γ) Αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Σχετικά με την 3η προϋπόθεση που τίθεται από το Άρθρο 32 του ν.14/1960, ήτοι κατά πόσο θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός αν δοθεί το αιτούμενο διάταγμα, στην υπόθεση Odysseos (ανωτέρω) λέχθηκε ότι το ζήτημα της επάρκειας των αποζημιώσεων λαμβάνεται υπόψη. Φυσικά η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς, αλλά με την ευρύτερη ανάγκη προστασίας των δικαιωμάτων του αιτούμενου την θεραπεία (βλ. M & CH Mitsingas Trading Ltd v. The Timberland Co,

(1997)1 Α. Α. Δ. 1791, Κυρίσαββας κ.α. ν Χάρη Κύζη

(2001)1Β Α.Α.Δ.1245). Ακόμα και αν το Δικαστήριο κρίνει ότι ικανοποιούνται τα κριτήρια του άρθρου 32 του ν.14/1960, στο τελικό στάδιο πρέπει πρόσθετα να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Δηλαδή έστω και αν διαπιστωθεί ότι πληρούνται οι τρεις προϋποθέσεις, το Δικαστήριο θα έπρεπε να ακολουθήσει εκείνη την πορεία, που κατά την κρίση του θα προκαλέσει λιγότερη αδικία αν φανεί ότι η απόφαση που δόθηκε στο ενδιάμεσο στάδιο είναι λανθασμένη (βλ. Ευστρατίου ν. Dicran Ouzounian and Company Limited, Πολιτική Έφεση Αρ. 292/2010, 20/1/2014) Με την υπό κρίση Αίτηση, επιδιώκεται δέσμευση περιουσίας που δεν αποτελεί το αντικείμενο της αγωγής. Συνεπώς, εφαρμογής τυγχάνει και το άρθρο 5 του Κεφ. 6, το οποίο προνοεί ότι: «5.-

(1)Κάθε Δικαστήριο, στο οποίο εκκρεμεί αγωγή για χρέος ή αποζημίωση, δύναται, σε οποιοδήποτε χρόνο μετά την έγερση της αγωγής, να διατάξει όπως ο εναγόμενος παρεμποδιστεί να απαλλοτριώσει τόσο μέρος της ακίνητης ιδιοκτησίας που είναι εγγεγραμμένη στο όνομα του ή για την οποία δικαιούται κατά νόμο να εγγραφεί ως ιδιοκτήτης, όσο, κατά τη γνώμη του Δικαστηρίου, είναι επαρκές να ικανοποιήσει την απαίτηση του ενάγοντα μαζί με τα έξοδα της αγωγής.

(2)Το διάταγμα αυτό δεν εκδίδεται εκτός αν φαίνεται στο Δικαστήριο ότι ο ενάγων έχει καλή βάση αγωγής, και ότι με την πώληση ή τη μεταβίβαση της ιδιοκτησίας σε τρίτο είναι πιθανό να εμποδιστεί ο ενάγων στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που τυχόν θα εκδοθεί υπέρ του.» Οι προϋποθέσεις που περιέχονται στο άρθρο 5 του Κεφ.6 δεν εξετάζονται ανεξάρτητα από τις πρόνοιες του άρθρου 32 του ν.14/60. Το άρθρο 5 του Κεφ.6 ρυθμίζει ειδικά τις καταστάσεις στις οποίες αναφέρεται, αλλά δεν αφαιρεί τίποτε από τις πρόνοιες του άρθρου 32 του ν.14/60, το οποίο προσδιορίζει το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου (βλ. Παναγίδου κ.α. ν. Παναγίδου κ.α.

(2001)1(Α) Α.Α.Δ. 396 και ABP Holdings Ltd v. Κιταλίδης κ.α.

(1994)1 ΑΑΔ 692 σελ. 701). Από την ανάγνωση του άρθρου 5 του Κεφ.6, οι προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται για να εκδοθεί διάταγμα είναι οι εξής:- 1) Ο ενάγων να έχει καλή βάση αγωγής. 2) Με την πώληση ή μεταβίβαση της περιουσίας σε τρίτο πρόσωπο να είναι πιθανόν ο ενάγων να εμποδιστεί στην ικανοποίηση απόφασης που ενδεχόμενα να εκδοθεί υπέρ του. Σε σχέση με την ύπαρξη καλής βάσης αγωγής, στην Τσιολάκκη ν. Στυλιανίδη

(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 782 αποσαφηνίστηκε ότι ο όρος αυτός έχει την ίδια έννοια με τον όρο "υπάρχει σοβαρόν ζήτημα προς εκδίκασιν" που τίθεται στην επιφύλαξη του άρθρου 32

(1)του ν.14/60. Όσον αφορά την δεύτερη προϋπόθεση που πρέπει να πληρείται με βάση το άρθρο 5 του ΚΕΦ.6, έχει νομολογηθεί ότι αντιστοιχεί στην τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του ν.14/60, δηλαδή την αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο (βλ. Ρένα Αριστοτέλους Λτδ, κ.α. v. Benfleet Enterprises Ltd κ.α.

(2006)1Α ΑΑΔ 280). Εν προκειμένω, εξετάζοντας την προϋπόθεση για σοβαρό θέμα προς εκδίκαση που τίθεται στο άρθρο 32 του ν.14/60 καθώς και την ύπαρξη καλής βάσης αγωγής που θέτει το Άρθρο 5 του Κεφ.6 και έχοντας κατά νου ότι το θέμα αυτό κρίνεται με βάση τα δικόγραφα, διαπιστώνω ότι με βάση όσα εκτίθενται στην Έκθεση Απαίτησης, αποκαλύπτεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση ανάμεσα στους Ενάγοντες και την Εναγομένη

1. Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, πρέπει να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου γεγονότα που να πείθουν το Δικαστήριο ότι οι Ενάγοντες έχουν πραγματική προοπτική επιτυχίας. Βέβαια, σε αυτό το στάδιο το Δικαστήριο, πρέπει να αποφύγει να καταλήξει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Αυτό εναπόκειται στην κρίση του Δικαστηρίου, κατά τη δίκη της ουσίας της υπόθεσης. Έχοντας κατά νου το περιορισμένο βάρος που έχουν οι Ενάγοντες για σκοπούς της παρούσας Αίτησης, κρίνω ότι όσα έχουν επικαλεστεί, όπως αυτά παρουσιάζονται μέσα από την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση, είναι αρκετά για σκοπούς κατάδειξης ορατής πιθανότητας επιτυχίας της αξίωσης της εναντίον της Εναγομένης
2. Σε ό,τι αφορά την τρίτη προϋπόθεση, έχει λεχθεί στην Τσιολάκκη κ.ά. ν. Στυλιανίδη (ανωτέρω), ότι εκείνο που έχει σημασία είναι «η πιθανότητα παρεμβολής εμποδίου στην ικανοποίηση απόφασης η οποία ήθελε εκδοθεί υπέρ του ενάγοντος». Στην παρούσα περίπτωση, δεν έχω ικανοποιηθεί ότι αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, υπάρχει ορατός κίνδυνος παρεμβολής εμποδίου στην ικανοποίηση απόφασης που ενδεχομένως να εκδοθεί. Όπως προκύπτει από μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου, το διάταγμα που εκδόθηκε στα πλαίσια της αίτησης 348/2016 αφορά περιορισμένο σκοπό, ήτοι μόνο συνέχιση της παρούσας αγωγής. Δεν δίδει εξουσία στην Εναγόμενη 3 - Καθ' ης η Αίτηση να διανείμει και/ή αποξενώσει την περιουσία της χχχχχχχχχχ Μακρή. Τούτο μάλιστα ήταν εν γνώσει των Εναγόντων, οι οποίοι παρουσίασαν το εν λόγω διάταγμα στα πλαίσια της Αίτησης που υπέβαλαν στις 31.1.2019 για συνέχιση της διαδικασίας εναντίον της διαχειρίστριας (βλ. Τεκμήριο 1 στην Αίτηση ημερομηνίας 31.1.2019). Το άρθρο 19 του περί Διαχείρισης Κληρονομιών Αποθανόντων Νόμου, Κεφ. 189, προνοεί ότι: «
3. Παραχωρητήρια δυνατό vα περιέχουv χρονικούς περιορισμούς σχετικά με περιουσία, ή vα αφορούν ειδικό σκοπό, και τηρουμένων τωv διατάξεων τoυ Νόμου αυτού και τωv Κανονισμών, τo Δικαστήριο ή oι πρωτοκολλητές, κατά τηv έκδοση τωv εv λόγω παραχωρητηρίων, ακολουθούν τηv πρακτική επικύρωσης διαθηκών πoυ επικρατεί εκάστοτε στηv Αγγλία.» Όπως αναφέρεται στο σύγγραμμα Williams, Mortimer and Sunnucks, "Executors, Administrators and Probate", 20η έκδοση, §24-45: "Limited grants, known as grants of administration ad litem, are made constituting a person a party to a suit and limited to this purpose". Επίσης, στο σύγγραμμα Tristram and Coote's Probate Practice, 30η έκδοση, § 11.358 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Where it is necessary for the personal representative of a deceased person to be made a party to legal proceedings (eg a claim by or against the estate of the deceased), but the executors or other persons entitled to obtain a grant will not constitute themselves as personal representatives, application may be made for a grant of administration to a nominee, limited to bringing, defending or being a party to the claim or proceedings in question. The grant will in no case be a general grant. The claim or proceedings must be identified in the oath so far as possible and will be specified in the grant". Επιπλέον, στο σύγγραμμα The Law of Succession, A.R. Mellows, Butterworths 1970 αναφέρονται τα εξής: «Grants ad litem are made under the Judicature Act, 1925, s.162 and the administrator ad litem merely has power to represent the estate in proceedings. He has no power over the assets of the estate. This type of grant is usually made only where it is necessary to make the estate a defendant to an action, but persons, if any, entitled to a grant will not take one out». Με βάση όλα τα πιο πάνω, είναι εμφανές ότι η Εναγομένη 3, υπό την ιδιότητα που έχει σήμερα στην υπό κρίση αγωγή, δεν έχει εξουσία να αποξενώσει οποιαδήποτε περιουσία της αποβιωσάσης μητέρας της. Είναι προς το παρόν άγνωστο το κατά πόσον η Εναγομένη 3 - Καθ' ης η Αίτηση θα είναι και το πρόσωπο προς το οποίο θα παραχωρηθεί εν τέλει γενικό παραχωρητήριο, οπότε και ενδεχομένως η παρούσα Αίτηση να αποκτά αντικείμενο. Ως έχουν σήμερα τα δεδομένα, κρίνω ότι δεν έχει καταδειχθεί ότι χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος υπάρχει βάσιμος κίνδυνος ότι μια μελλοντική απόφαση προς όφελος των Εναγόντων - Αιτητών θα είναι αδύνατον να εκτελεστεί. Θα ήταν σχήμα οξύμωρο να εκδοθεί διάταγμα με το οποίο να απαγορεύεται πράξη, την οποία ούτως η άλλως, η Εναγομένη 3 - Καθ' ης η Αίτηση δεν έχει εξουσία να πράξει. Τα Δικαστήρια δεν μπορούν και δεν πρέπει να ενεργούν επί ματαίω. Υπό το φως όσων τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, κρίνω ότι η έκδοση του διατάγματος που ζητούν οι Ενάγοντες - Αιτητές θα ήταν όντως μάταιη, κάτι που δεν μπορεί παρά να οδηγήσει απόρριψη της υπό κρίση αίτησης. Παρενθετικά, θεωρώ χρήσιμο να τονίσω ότι η Εναγόμενη 3 - Καθ' ης η Αίτηση εκπροσωπεί την περιουσία της αποβιωσάσης χχχχχχχχ Μακρή στην παρούσα αγωγή, δυνάμει του περιορισμένου παραχωρητηρίου που εκδόθηκε στις 7.1.
4. Έχει θεωρώ υποχρέωση έναντι του Δικαστηρίου, να ενημερώσει πάραυτα, τόσο το Δικαστήριο, όσο και τους Ενάγοντες σε περίπτωση που η ισχύς του περιορισμένου παραχωρητηρίου παύσει για οποιοδήποτε λόγο, περιλαμβανομένης της έκδοσης γενικού παραχωρητηρίου είτε στην ίδια την Εναγόμενη 3 είτε σε άλλο πρόσωπο. Η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Εναγομένης 3 - Καθ' ης η Αίτηση και εναντίον των Εναγόντων - Αιτητών. Αυτά να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και να εγκριθούν από το Δικαστήριο. Είναι πληρωτέα στο τέλος της δίκης. [Υπ.] Χρ. Ρασπόπουλος, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο