← Κύπρος

Alpha Bank Cyprus Ltd ν. Badrick κ.α., Αρ. Αγωγής: 1701/2012, 27/3/2020

Alpha Bank Cyprus Ltd ν. Badrick κ.α., Αρ. Αγωγής: 1701/2012, 27/3/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2020:A48 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Ρασπόπουλου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1701/2012 Μεταξύ: Alpha Bank Cyprus Ltd Ενάγουσας και

  1. χχχχχχ Badrick
  2. G.Hassapis & Sons Ltd
  3. G.N.Hassapis Bros Ltd Εναγομένων Ημερομηνία: 27 Μαρτίου 2020 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενο 1 - Αιτητή: κα Ε. Οικονομίδου για Χριστόδουλος Γ. Βασιλειάδης & Σία ΔΕΠΕ Για Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση: κα Γ. Στυλιανού για Χρυσαφίνης & Πολυβίου ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Τον Μάιο του 2012 καταχωρήθηκε η με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο Αγωγή. Τον Ιούνιο του ιδίου έτους, οι Ενάγοντες καταχώρησαν μονομερή αίτηση με την οποία εξασφάλισαν διάταγμα για επίδοση ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος εκτός δικαιοδοσίας με την διαδικασία που προνοείται στους Κανονισμούς ΕΚ44/2001 και ΕΚ1393/
  4. Στις 27.1.2014, ο Εναγόμενος 1, καταχώρισε αίτηση για παραμερισμό του εν λόγω διατάγματος και της επίδοσης εγγράφων της Αγωγής, που είχε γίνει στις 15.11.2013, μέσω υπηρεσίας διαβίβασης εγγράφων του Ηνωμένου Βασιλείου. Με απόφαση του ημερομηνίας 29.10.2014, το Δικαστήριο έκανε αποδεκτή την αίτηση του Εναγομένου 1 και παραμέρισε την προαναφερόμενη επίδοση. Στις 7.11.2014, οι Ενάγοντες καταχώρισαν έφεση εναντίον της πιο πάνω απόφασης. Μετά από πάροδο μεγάλου χρονικού διαστήματος και συγκεκριμένα στις 17.2.2017 οι Ενάγοντες καταχώρισαν νέα αίτηση στην Αγωγή, με την οποία εξασφάλισαν στις 27.3.2017 διάταγμα για επίδοση της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος στον Εναγόμενο 1 εκτός δικαιοδοσίας και περαιτέρω, διάταγμα όπως η επίδοση γίνει με τη διαδικασία που προνοείται στους Κανονισμούς ΕΚ44/2001 και ΕΚ1393/07 και/ή δια διπλοσυστημένης επιστολής μέσω της διεθνούς υπηρεσίας ταχυμεταφορών EMS/Datapost. Στις 14.7.2017 οι Ενάγοντες καταχώρισαν αίτηση για απόφαση λόγω παράλειψης του Εναγομένου 1 να καταχωρίσει εμφάνιση. Η εν λόγω αίτηση συνοδευόταν από ένορκη δήλωση υπαλλήλου των Εναγόντων, ο οποίος παρουσίασε έγγραφο με τίτλο «Certificate of Service or Non - Service of Documents» (στο εξής «η βεβαίωση επίδοσης») με βάση το οποίο, στις 9.6.2017 επιδόθηκαν σύμφωνα με τον νόμο του Ηνωμένου Βασιλείου και συγκεκριμένα, δόθηκαν διά χειρός στο πρόσωπο προς το οποίο απευθύνονταν («handed to the addressee in person») στην διεύθυνση χχχχ XXXXX, XXXXX, XXXXX, η ειδοποίηση κλητηρίου εντάλματος, η αίτηση και το διάταγμα ανανέωσης του κλητηρίου εντάλματος, η αίτηση και το διάταγμα για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, καθώς και οι μεταφράσεις των πιο πάνω εγγράφων στην αγγλική. Στις 2.10.2017, οι Ενάγοντες κατέθεσαν στο Δικαστήριο ένορκη δήλωση για απόδειξη της αξίωσης και στη βάση των πιο πάνω, το Δικαστήριο εξέδωσε, την ίδια μέρα, απόφαση εναντίον του Εναγομένου
  5. Στις 18.6.2018, ο Εναγόμενος 1 καταχώρισε την υπό κρίση Αίτηση, με την οποία ζητά διάταγμα που να παραμερίζει (set aside) την απόφαση που εκδόθηκε εναντίον του στις 2.10.
  6. Η Αίτηση στηρίζεται στις Δ.16, Δ.17 Θ.Θ. 2, 10 και Δ.48 Θ.Θ 1 - 4, 8 και 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στο άρθρο 3 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στο άρθρο 30 του Συντάγματος, στους Ευρωπαϊκούς Κανονισμούς ΕΚ 44/2001 και ΕΚ1393/2007, στο άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, στις αρχές της επιείκειας και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η Αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της χχχχχχχ Αργυρού, δικηγόρου στο γραφείο που εκπροσωπεί τον Εναγόμενο 1- Αιτητή. Σύμφωνα με αυτή, στις 18.4.2018 που ήταν ορισμένη η έφεση των Εναγόντων στο Ανώτατο Δικαστήριο, οι δικηγόροι που εκπροσωπούν τους Ενάγοντες - Καθ' ων η αίτηση την απέσυραν, αναφέροντας ότι έχει εκδοθεί απόφαση εναντίον του Εναγομένου
  7. Κατόπιν τούτοι, οι δικηγόροι του Εναγομένου 1 πραγματοποίησαν έρευνα στο φάκελο της Αγωγής και ενημερώθηκαν για όσα είχαν λάβει χώρα. Η Ενόρκως δηλούσα αναφέρει ότι με βάση ενημέρωση που έλαβαν οι δικηγόροι που εκπροσωπούν τον Εναγόμενο 1 - Αιτητή από τον ίδιο, κατά το χρόνο της κατ' ισχυρισμό επίδοσης, αυτός είχε ήδη πωλήσει την οικία όπου έγινε η επίδοση και είχε αγοράσει καινούργια οικία στην οδό χχχχ Blythsford Road Green XXXXX, όπου διαμένει από τις 15.5.
  8. (βλ. Τεκμήρια 8,9 και 10). Υπό το φως των πιο πάνω, η ενόρκως δηλούσα υποστηρίζει ότι ουδέποτε παραδόθηκαν τα έγγραφα προσωπικά στον Αιτητή. Επισημαίνει δε ότι στην βεβαίωση επίδοσης δεν κατονομάζεται όνομα παραλήπτη, ούτε εξάγεται ότι στην οδό χχχχ Μeadow Pleck Lane, XXXXX, XXXXX διέμενε ο Εναγόμενος
  9. Άνευ βλάβης των πιο πάνω, η ενόρκως δηλούσα υποστηρίζει ότι η απόφαση που εκδόθηκε πρέπει να παραμεριστεί λόγω του ότι ο Εναγόμενος 1 - Αιτητής έχει καλή υπεράσπιση έναντι της αξίωσης των Εναγόντων - Καθ' ων η Αίτηση. Ειδικότερα, ο Εναγόμενος 1 ισχυρίζεται ότι η συμφωνία δανείου, στην βάση της οποίας εδράζεται η αξίωση των Εναγόντων είναι εξ υπαρχής άκυρη, καθότι ουδέποτε έλαβε από τους Ενάγοντες το ποσό των CHF112.000, αλλά η οφειλή προέκυψε εικονικά και λογιστικά και όχι με πραγματική μεταβίβαση του εν λόγω ποσού. Διαζευκτικά, ο Εναγόμενος 1 - Αιτητής υποστηρίζει ότι πρόθεση του ήταν να δανειστεί κάποιο ποσό χρημάτων για επενδυτικούς και/ή καταναλωτικούς σκοπούς σε Αγγλικές Λίρες. Αντί αυτού, οι Ενάγοντες παρουσίασαν με ψευδές, λανθασμένο, ελλιπές ή παραπλανητικό τρόπο την κατ' ισχυρισμό συμφωνία και τις επιπτώσεις της και εν τέλει του πρόσφεραν σύμβαση ουσιωδώς διαφορετική από αυτή που αιτήθηκε και επιθυμούσε. Σκοπός τους ήταν να ενεργούν αυθαίρετα και/ή προς εξαπάτησή του. Επίσης, ο Εναγόμενος 1 - Αιτητής ισχυρίζεται ότι η συμφωνία δανείου ήταν αδιαφανής, του επέρριπτε αθέμιτους και άγνωστους κινδύνους και ήταν αδύνατο για τον ίδιο να αντιληφθεί τη λειτουργία και τις επιπτώσεις της. Άνευ βλάβης των ανωτέρω και πρόσθετα με αυτά, ο Εναγόμενος 1 - Αιτητής θεωρεί ότι η συμφωνία και/ή το πολύπλοκο χρηματοοικονομικό προϊόν που οι Ενάγοντες του προώθησαν, είναι άκυρο και χωρίς έννομα αποτελέσματα καθότι οι Ενάγοντες, κατά την παροχή του, ενήργησαν αμελώς και/ή χωρίς τη πρέπουσα και/ή αναμενόμενη επιμέλεια και/ή ικανότητα και/ή με ύπαρξη σύγκρουσης συμφερόντων και/ή κατά παράβαση θέσμιων και εμπιστευτικών καθηκόντων τους. Ειδικότερα, οι Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση παρείχαν σε αυτόν χρηματοοικονομικά μέσα που δεν ήταν συμβατά και κατάλληλα για αυτόν και/ή για τους σκοπούς που αιτήθηκε και χρησιμοποίησαν αθέμιτες πρακτικές και/ή παραπλάνησαν τον Εναγόμενο 1 - Αιτητή, που δεν κατείχε τις γνώσεις να αξιολογήσει τους συνεπαγόμενους κινδύνους από τις διακυμάνσεις της ισοτιμίας ένεκα της σύναψης δανείου σε ξένο νόμισμα. Περαιτέρω, ο Εναγόμενος 1 - Αιτητής αρνείται τα, κατ' ισχυρισμό, οφειλόμενα ποσά και θεωρεί ότι αυτά είναι αποτέλεσμα υπερχρεώσεων που δεν προκύπτουν από την συμφωνία δανείου και/ή την Νομοθεσία Αν ήθελε φανεί ότι ο Εναγόμενος 1 - Αιτητής οφείλει κάποιο ποσό, αυτό είναι κατά πολύ μικρότερο από αυτό που αξιώνεται με την Αγωγή. Επιπλέον, είναι θέση του Εναγομένου 1 - Αιτητή ότι η συμφωνία περιέχει καταχρηστικές ρήτρες όσο αφορά τον δανεισμό σε Ελβετικά Φράγκα που αυξάνουν το συνολικό ποσό της πίστωσης. Η ενόρκως δηλούσα αναφέρει μερικά ενδεικτικά παραδείγματα, κατά την άποψη της, καταχρηστικών όρων. Τέλος, ο Εναγόμενος 1 - Αιτητής ισχυρίζεται ότι ουδέποτε παραχώρησε πληρεξούσιο έγγραφο στους Ενάγοντες - Καθ' ων η αίτηση. Σε περίπτωση δε που αποδειχθεί η υπογραφή τέτοιου εγγράφου, αυτό είναι άκυρο και/ή ακυρώσιμο και/ή και παράνομο, δεδομένου ότι έγινε χωρίς ελεύθερη βούληση και/ή χωρίς να λάβει οποιεσδήποτε ανεξάρτητες νομικές και/ή οικονομικές συμβουλές. Περαιτέρω, υπέγραψε το εν λόγω πληρεξούσιο έγγραφο ένεκα των ψευδών και/ή ατελών και/ή ασαφών και/ή αμελών παραστάσεων στις οποίες οι Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση προέβησαν και/ή ένεκα της απόκρυψης ουσιωδών και βασικών πληροφοριών. Οι Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση καταχώρισαν ειδοποίηση για την πρόθεση τους να προβάλουν Ένσταση στην Αίτηση. Αυτή βασίζεται στις Δ.5, Δ.16, Δ.17 Θ.10, Δ.21 Θ. 1 και 2, Δ.26 Θ. 2,10 και 14, Δ.39, Δ.40 Θ.11 και Δ.48 Θ. 1 - 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στον περί Δικαστηρίων Νόμο ν.14/60και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Εγείρουν τους ακόλουθους λόγους ένστασης: (α) Ο εναγόμενος κωλύεται να προβάλει τους ισχυρισμούς που περιέχονται στην αίτηση του καθότι έλαβε γνώση για την Αγωγή αφού επιδόθηκαν σε αυτόν όλα τα απαραίτητα έγγραφα, μεταφρασμένα στην μητρική του γλώσσα και σε πλήρη συμμόρφωση με το Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 2.3.
  10. (β) Η Αίτηση προσλαμβάνει μορφή περιφρόνησης Δικαστηρίου, των δικαιωμάτων του αντιδίκου και συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας (abuse of the process of the Court), εφόσον ο Αιτητής επέδειξε μεγάλη αδιαφορία για την Αγωγή. (γ) Ο Αιτητής δεν έδωσε ικανοποιητικό λόγο για την μη έγκαιρη καταχώρηση Σημειώματος Εμφάνισης. (δ) Οι ισχυρισμοί ότι η επίδοση έγινε στην παλιά διεύθυνση παραμένουν παντελώς ατεκμηρίωτοι. Εν πάση περιπτώσει, ο Εναγόμενος είχε ρητή υποχρέωση βάσει της συμφωνίας όπως, σε περίπτωση που άλλαζε διεύθυνση, ενημερώσει τους Ενάγοντες για την νέα του διεύθυνση, κάτι που δεν έπραξε εν προκειμένω. (ε) Η Αίτηση αποτελεί προσπάθεια του Εναγομένου 1 - Αιτητή να δικαιολογήσει την έλλειψη ενδιαφέροντος για τις υποχρεώσεις του προς τους Ενάγοντες. (στ) Ο Αιτητής απέτυχε να αποδείξει ότι έχει εκ πρώτης όψεως καλόπιστη και/ή συζητήσιμη υπεράσπιση. (ζ) Οι Ενάγοντες - Καθ' ων η αίτηση ακολούθησαν την ορθή και/ή ενδεδειγμένη διαδικασία, με βάση τους Θεσμούς και/ή τον Νόμο και/ή τους Ευρωπαϊκούς Κανονισμούς και/ή το διάταγμα δικαστηρίου ημερομηνίας 2.3.
  11. (η) Ο παραμερισμός της εκδοθείσας απόφασης θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στους Ενάγοντες, παρεμποδίζοντας τους να εισπράξουν το λαβείν τους. θ) Η Αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντίθετη στους Διαδικαστικούς Κανονισμούς και την πρακτική του Δικαστηρίου. Η ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει γίνεται από δικηγόρο και είναι εν πάση περιπτώσει παντελώς ανυπόστατη και περιλαμβάνει αναληθείς και παραπλανητικούς ισχυρισμούς (ι) Ο Εναγόμενος δεν παρουσιάζει σοβαρούς και/ή επαρκείς λόγους που να δικαιολογούν το αιτητικό. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της χχχχχχχ Νικολάου, υπαλλήλου των Εναγόντων-Καθ' ων η αίτηση. Η ενόρκως δηλούσα απορρίπτει τους ισχυρισμούς που περιέχονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση και στην ουσία επαναλαμβάνει τους λόγους Ένστασης. Αναφέρει ότι ο Εναγόμενος 1 - Αιτητής έλαβε δεόντως γνώση για την ύπαρξη της Αγωγής. Εν πάση περιπτώσει, με βάση την επίδικη συμφωνία δανείου, ο Εναγόμενος είχε υποχρέωση να ενημερώσει γραπτώς τους Ενάγοντες σε περίπτωση που αλλάξει διεύθυνση, κάτι το οποίο δεν έκανε. Έτσι τα έγγραφα επιδόθηκαν στην τελευταία, δοθείσα υπό του ιδίου διεύθυνση. Είναι περαιτέρω η θέση των Εναγόντων ότι η επίδοση στον Εναγόμενο 1 έγινε καθόλα νόμιμα και με βάση την νομοθεσία στην Αγγλία καθότι, στο «Certificate of Service or non-service of documents» αναφέρεται ρητά ότι: «the document was served in accordance with the law of the Member State addressed, namely», «handed to.. the addressee in person». Περαιτέρω, είναι η θέση των Εναγόντων ότι όλα τα επίδικα έγγραφα έχουν υπογραφεί δεόντως από τα συμβαλλόμενα μέρη και αποτελούν έγκυρα και δεσμευτικά έγγραφα. Προς αντίκρουση των ισχυρισμών του Εναγομένου περί υπεράσπισης, οι Ενάγοντες υιοθετούν όσα αναφέρουν στην Έκθεση Απαίτησης και ισχυρίζονται ότι ο εναγόμενος κωλύεται (estopped) λόγω καταχωρήσεων σε έγγραφα και λόγω παραστάσεων από το να προβάλλει τους ισχυρισμούς που αναφέρονται στην Αίτηση του. Η δε πρόθεση του Εναγομένου να δανειοδοτηθεί από τους ενάγοντες προκύπτει αδιαμφισβήτητα από αυτή καθαυτή την συμφωνία, την οποία ο Εναγόμενος υπέγραψε προσωπικά. Αποτελεί θέση των εναγόντων ότι ο εναγόμενος προβάλλει τους εν λόγω ισχυρισμούς για αποφυγή των υποχρεώσεων του. Κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου, οι δύο πλευρές καταχώρισαν συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις. Εκ μέρους του Αιτητή, η χχχχχχ Καμάρη, δικηγόρος στο γραφείο που εκπροσωπεί τον Εναγόμενο 1 - Αιτητή, προσθέτει ότι στις 28.3.2019, ο Αιτητής έλαβε στην τωρινή του διεύθυνση, ήτοι στην διεύθυνση χχχχ Blythsford Road Green XXXXX, επιστολή από τους δικηγόρους της Ενάγουσας στο Ηνωμένο Βασίλειο, Moriarty Law Limited. Με την εν λόγω επιστολή, του ζητήθηκε να καταβάλει στους Ενάγοντες το ποσό των CHF136,077.78 πλέον τόκους και άλλα έξοδα σε διάστημα 14 ημερών. Συνεπώς, είναι η θέση της ενόρκως δηλούσας, ότι οι Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση αναγνωρίζουν ότι ο Αιτητής κατοικεί σε διεύθυνση διαφορετική από αυτή στην οποία επιδόθηκαν τα έγγραφα της Αγωγής. Απαντώντας εκ μέρους των Εναγόντων - Καθ' ων η αίτηση, η χχχχχχχ Νικολάου αναφέρει ότι το δικηγορικό γραφείο Moriarty Law Ltd είναι το γραφείο με το οποίο οι Ενάγοντες συνεργάζονται στο Ηνωμένο Βασίλειο. Περί τα τέλη Σεπτεμβρίου του 2017, οι Ενάγοντες πληροφορήθηκαν για την νέα διεύθυνση του Εναγομένου, μέσω εταιρείας στην οποία είχαν αναθέσει εντοπισμό πελατών όλου του χαρτοφυλακίου τους στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ως εκ τούτου, υποστηρίζει ότι κατά τον χρόνο επίδοσης των εγγράφων, ήτοι στις 9.6.2017, οι Ενάγοντες δεν γνώριζαν για την νέα διεύθυνση του Εναγόμενου. Δυνάμει διατάγματος ημερομηνίας 8.7.2019, η χχχχχ Νικολάου αντεξετάστηκε επί του περιεχομένου της αρχικής της δήλωσης. Αντεξεταζόμενη, ανέφερε ότι γνώση της περί της επίδοσης στον Εναγόμενο στηρίζεται αποκλειστικά και μόνο τη βεβαίωση επίδοσης και δεν γνωρίζει το πρόσωπο που επέδωσε τα έγγραφα στον Εναγόμενο, ούτε το πρόσωπο που συνέταξε την βεβαίωση επίδοσης. Ήταν περαιτέρω η θέση της ότι οι Ενάγοντες επέδωσαν ορθά τα έγγραφα που αναφέρονται στο διάταγμα ημερομηνίας 2.3.2017, καθότι αυτά επιδόθηκαν στην τελευταία δοθείσα διεύθυνση. Παρέπεμψε στην παράγραφο 11 της επίδικης σύμβασης, όπου αναφέρεται ότι οιαδήποτε ειδοποίηση μπορεί να δοθεί στον χρεώστη, είτε με κανονικό ταχυδρομείο, είτε με παράδοση δια χειρός, στη διεύθυνση που αναγράφεται στη σύμβαση ή σε νέα διεύθυνση για την οποία θα ενημερώσει σε γραπτή μορφή ή στην τελευταία γνωστή του διεύθυνση. Ήταν η θέση της μάρτυρος ότι ο όρος «ειδοποίηση», που αναφέρεται στην συμφωνία, περιλαμβάνει και το κλητήριο ένταλμα. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Απόφαση που εκδόθηκε λόγω παράλειψης Εναγομένου να καταχωρίσει σημείωμα εμφάνισης, δύναται να παραμεριστεί στην βάση των προνοιών της Δ.17 Θ.10 που προνοεί τα εξής: «Where judgment is entered pursuant to any of the preceding Rules of this Order, it shall be lawful for the Court in a proper case to set aside or vary such judgment upon such terms as may be just.» Σε μετάφραση: «Όταν εκδοθεί απόφαση σύμφωνα με τους προηγούμενους κανονισμούς αυτής της Διαταγής, θα είναι νόμιμο για το δικαστήριο στην κατάλληλη περίπτωση να παραμερίσει ή διαφοροποιήσει τέτοια απόφαση με όρους που θα ήθελαν φανεί δίκαιοι.» Όταν η απόφαση έχει εκδοθεί νομότυπα, ήτοι όταν η επίδοση της αγωγής είναι ορθή και είχε παρέλθει ο προβλεπόμενος από τους Κανονισμούς χρόνος για καταχώριση εμφάνισης, το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια για παραμερισμό της απόφασης. Για την άσκηση της εν λόγω ευχέρειας, εξετάζει κυρίως αν ο Αιτητής έχει καταδείξει εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη υπεράσπιση, ήτοι υπεράσπιση που είναι λογικοφανής και βασίζεται σε γεγονότα. Αυτό κρίνεται χωρίς αξιολόγηση μαρτυρίας και/ή τυχόν αντικρουόμενων ισχυρισμών, διότι κάτι τέτοιο θα οδηγούσε σε εκδίκαση του ίδιου σημείου εις διπλούν. Στο στάδιο αυτό λοιπόν, το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπεράσπισης (βλ. NSM Democars Ltd v. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, ECLI:CY:AD:2015:A677, Πολιτική Έφεση αρ. 121/2010 ημερομ. 14.10.2015, Γιάγκου κ.α. ν. Φωτίου, ECLI:CY:AD:2014:A56, Πολ. Έφεση 233/09, ημερ. 24.1.2014, Evans v. Bartlam

(1937)2 All E.R. 646, Κωνσταντινίδη ν. Hissin
(2004)1 Α.Α.Δ. 1774, Χ''Νικολάου ν. Τράπεζας Κύπρου Λτδ
(2001)1(Β) ΑΑΔ 1179, 1181) Στην συνέχεια, εξετάζεται η δικονομική συμπεριφορά του διαδίκου και δη κατά πόσον παρέχεται επαρκής αιτιολόγηση για την παράλειψη εμφάνισης. Το Δικαστήριο ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια ισοζυγίζοντας δύο θεμελιακές αρχές∙ αφενός την ανάγκη να ακούγεται ο διάδικος επί της ουσίας της υπόθεσης και αφετέρου την ανάγκη της όσο το δυνατό ταχείας απονομής της δικαιοσύνης. Έτσι, έστω και αν αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπεράσπιση, αν η συμπεριφορά του διαδίκου είναι ενδεικτική αδιαφορίας για το σύστημα απονομής της δικαιοσύνης ή τα δικαιώματα του αντιδίκου του, το Δικαστήριο μπορεί να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια ενάντια στο αίτημα του (βλ. Ανδρέου v. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(2003)1(Γ) ΑΑΔ 1596). Η άνευ αποχρώντος λόγου παράλειψη του εναγόμενου να εμφανιστεί και η αδικαιολόγητη καθυστέρηση να αποταθεί για παραμερισμό εκδοθείσας απόφασης μπορεί βάσιμα να αποτελέσουν λόγο για απόρριψη αιτήματος παραμερισμού. Διαφορετικά, η πορεία της δικαστικής διαδικασίας και τα αποτελέσματα της θα αφήνονταν αιωρούμενα (βλ. Milouca Motor Trading Ltd v. Κούρτη
(1997)1 ΑΑΔ 941, Mine and Quarry Services Ltd v. Γεωργίου
(1993)1 ΑΑΔ 26, Εφορεία Ελληνικών Εκπαιδευτηρίων Λευκωσίας ν. Sazen Fast Food Ltd
(2003)1(Β) Α.Α.Δ 1283). Σε περιπτώσεις τώρα, όπου υπάρχει αντικανονικότητα στην διαδικασία που οδήγησε στην έκδοση της απόφασης, όπως συμβαίνει όταν η επίδοση της αγωγής κριθεί κακή, τότε δεν τίθεται θέμα άσκησης διακριτικής ευχέρειας, αλλά το Δικαστήριο είναι υποχρεωμένο (ex debito justitiae) να παραμερίσει την απόφαση. Έκαστος έχει το βασικό δικαίωμα να πληροφορηθεί για τυχόν δικαστικά μέτρα εναντίον του, τους λόγους για τους οποίους καλείται να εμφανισθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και να προβάλει τους ισχυρισμούς του (βλ. Γιωργαλλίδης ν. Χρίστου (Ττόμη)
(1997)1 Α.Α.Δ. 247). Όπως αναφέρεται σχετικά στη Lion Insurance Agency Ltd v. Αδάμου Νικηφόρου
(2004)1Γ Α. Α. Δ.1610, το θέμα της επίδοσης μίας αγωγής είναι ιδιαίτερα σημαντικό καθότι χωρίς «νόμιμη ή παραδεκτή επίδοση του κλητήριου εντάλματος το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να προχωρήσει». Μετά την πιο πάνω επισκόπηση της νομολογίας προχωρώ να εξετάσω την παρούσα Αίτηση. Το πρώτο ζήτημα που χρήζει εξέτασης, είναι κατά πόσον υπάρχει νομότυπη επίδοση της αγωγής. Όπως ήδη λέχθηκε, αν κριθεί το αντίθετο, δεν τίθεται θέμα άσκησης διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου και το ζήτημα θα τελειώσει εδώ, ανεξάρτητα του κατά πόσον έχει καταδειχθεί συζητήσιμη υπεράσπιση, ή αν έχει δοθεί επαρκής αιτιολογία για την όποια καθυστέρηση. Όπως προκύπτει λοιπόν από την μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου, εν προκειμένω η επίδοση έγινε στη διεύθυνση 41 XXXXX, XXXXX, XXXXX XXXXX με την παράδοση των εγγράφων διά χειρός στο πρόσωπο προς το οποίο απευθύνονταν («handed to the addressee in person»). Η επίδοση έγινε δυνάμει του ΕΚ1393/2007 και συμφώνως διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 27.3.2017. Στην Pat Jones v. Δημητρίου
(1998)1 ΑΑΔ 1526 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Ως προς τον τρόπο της υποκατάστατης επίδοσης είναι, για ό,τι εδώ ενδιαφέρει, αρκετό ότι αυτή έγινε σύμφωνα με τους όρους του διατάγματος του δικαστηρίου. Υπήρξε λοιπόν στην αγωγή 4386/77 Ε.Δ. Λευκωσίας νομότυπη επίδοση. Δεν επρόκειτο περί αγωγής που προχώρησε χωρίς επίδοση ώστε, με την παραγνώριση του δικαιώματος διαδίκου να ακουστεί, να του παρέχεται η δυνατότητα ιδίω δικαιώματι και χωρίς αναφορά προς ο,τιδήποτε άλλο - ex debito justitiae - να προσβάλει την εν τέλει εκδοθείσα απόφαση.» Όπως προκύπτει από την εν λόγω απόφαση, νομότυπη επίδοση θεωρείται αυτή, η οποία γίνεται σύμφωνα με τους όρους του εκάστοτε εκδοθέντος διατάγματος. Στην παρούσα περίπτωση όμως, το διάταγμα του Δικαστηρίου δεν καθόριζε την διεύθυνση στην οποία έπρεπε να γίνει η επίδοση δυνάμει του ΕΚ1393/2007. Η επιλογή να επιδοθεί η αγωγή στην διεύθυνση 41 XXXXX, XXXXX, XXXXX έγινε προφανώς, καθ' υπόδειξη των Εναγόντων, οι οποίοι βασίστηκαν στην σύμβαση που είχαν συνάψει με τον Εναγόμενο 1, όπου στον όρο 11 αναφέρονται τα εξής: «Save where the Consumer Credit Law 2001 provides otherwise, any notice under this agreement may be given to the Debtor by ordinary mail or by delivery by hand at the address stated hereunder or at any new address notified by the Debtor to the Bank in writing, or at his last known address» Οι Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση παραπέμπουν στην υπόθεση Barclays Bank v. J.G.L. (Constructions) Ltd
(2000)1 AAΔ 1726, όπου λέχθηκε ότι «καθ΄ όσον δεν γνωστοποιήθηκε οποιαδήποτε αλλαγή διεύθυνσης, η αποστολή των επιστολών τερματισμού στις διευθύνσεις που ανεγράφοντο επί των ενοικιαγορών συνιστούσε νόμιμο τερματισμό τους». Έχω την άποψη ότι το ζήτημα που εξετάστηκε σε εκείνη την υπόθεση είναι εντελώς διαφορετικό από αυτό που εξετάζεται στην παρούσα. Όπως ήδη λέχθηκε, είναι βασικό δικαίωμα του καθενός να πληροφορηθεί για τυχόν δικαστικά μέτρα που λαμβάνονται εναντίον του, ώστε να μπορεί να προβάλει τους ισχυρισμούς του. Το δικαίωμα αυτό κατοχυρώνεται τόσο στο Σύνταγμα (βλ. άρθρο 30), όσο και στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (βλ. άρθρο 6). Θεωρώ ότι ο όρος 11 της επίδικης συμφωνίας, στον οποίο βασίζεται η πλευρά των Εναγόντων, δεν καλύπτει και δεν θα μπορούσε να καλύπτει επίδοση κλητηρίου εντάλματος. Και τούτο διότι, σκοπός της επίδοσης κλητηρίου εντάλματος είναι η πραγματική κλήση του επηρεαζόμενου, ώστε ο τελευταίος να μπορεί να εμφανιστεί στο Δικαστήριο και να ασκήσει ένα δικαίωμα, το οποίο δεν πηγάζει από την συμφωνία των μερών, αλλά από τον νόμο. Σε κάθε περίπτωση, το λεκτικό του όρου 11 της συμφωνίας δεν αφήνει περιθώρια αμφιβολίας ότι ο όρος αυτός αφορά ειδοποιήσεις σε σχέση με την συμφωνία (notice under this agreement) και δεν επεκτείνεται σε δικαστικά έγγραφα. Επιπρόσθετα από τα πιο πάνω, στην παρούσα περίπτωση, με βάση την μαρτυρία του Εναγομένου 1 - Αιτητή, αυτός ουδέποτε έλαβε γνώση περί της διαδικασία που οδήγησε στην έκδοση της απόφασης ημερομηνίας 27.3.2017 καθότι είχε ήδη πωλήσει την οικία που βρίσκεται στην διεύθυνση στην οποία, με βάση την σχετική βεβαίωση, έλαβε χώρα η επίδοση. Παρουσίασε μάλιστα και σχετικά αποδεικτικά που καταδεικνύουν ότι από τις 15.5.2015 διέμενε σε οικία που είχε αγοράσει στην οδό χχχχ Blythsford Road Green XXXXX. Η νέα διεύθυνση του Εναγομένου 1 φαίνεται να επιβεβαιώνεται και από τους ίδιους τους Ενάγοντες, οι οποίοι στις 28.3.2019 απέστειλαν στην νέα διεύθυνση επιστολή μέσω των δικηγόρων τους στο Ηνωμένο Βασίλειο. Εξάλλου, με την συμπληρωματική ένορκη δήλωση που καταχώρισαν στο Δικαστήριο, αναφέρουν ότι πληροφορήθηκαν για την νέα διεύθυνση του Εναγομένου 1 περί τα τέλη Σεπτεμβρίου του 2017. Έτσι, η αλλαγή διεύθυνσης από τον Εναγόμενο 1, δεν φαίνεται να αμφισβητείται. Αν και δεν προωθήθηκε μέσα από την γραπτή αγόρευση των Εναγόντων - Καθ' ων η Αίτηση ότι στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση, προβαίνει δικηγόρος και όχι ο ίδιος ο Εναγόμενος 1, πρέπει να επισημάνω ότι σε σχέση με αυτό ζήτημα στην υπόθεση Rybolovlev v. Rybolovleva
(2010)1A A.A.Δ 82 λέχθηκε ότι δεν αποτελεί προϊόν αναγνωρισμένης αρχής η θέση ότι, εάν ο ομνύων είναι δικηγόρος, θα πρέπει απαραίτητα στην ένορκη δήλωσή του να παρέχει ικανοποιητικές εξηγήσεις ως προς το γιατί ο ίδιος ο διάδικος αδυνατούσε να ορκιστεί και εάν δεν το πράξει τότε η ένορκη δήλωση πάσχει και πρέπει να απορριφθεί ή να αγνοηθεί. Στην ίδια απόφαση λέχθηκε ότι «...μπορούμε να δεχθούμε ως αρχή της νομολογίας αναφορικά με το θέμα παροχής εξήγησης ως προς το γιατί ομνύων είναι δικηγόρος και όχι διάδικος ή άλλο πρόσωπο, ότι κάποια εξήγηση προς τούτο απαιτείται, εκεί όπου δεν προκύπτει υπό τις περιστάσεις ένας εμφανής καλός λόγος, όπως είναι η διαμονή του διαδίκου στο εξωτερικό και/ή άλλες εγγενείς δυσχέρειες οι οποίες δεν θα επέτρεπαν στον ίδιο να είναι ενόρκως δηλών». Στην παρούσα περίπτωση, η ενόρκως δηλούσα εξηγεί ότι δεν προβαίνει ο ίδιος ο Εναγόμενος 1 σε ένορκη δήλωση καθότι διαμένει στο εξωτερικό. Υπό το φως των πιο πάνω, δεν εντοπίζω στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση αντικανονικότητα τέτοια, που να πρέπει να οδηγήσει σε παραγνώριση της. Έχοντας τα πιο πάνω κατά νου, έχω πεισθεί ότι ο Εναγόμενος 1 - Αιτητής, κατά τον ουσιώδη χρόνο, ήτοι κατά τις 9.6.2017, δεν διέμενε στην διεύθυνση χχχχ Μeadow Pleck Lane, XXXXX, XXXXX XXXXX. Παρέμεινε άγνωστο σε ποιο πρόσωπο δόθηκαν διά χειρός τα έγγραφα της αγωγής. Αυτό αναπόδραστα οδηγεί στο συμπέρασμα, ότι η γενόμενη επίδοση δεν επιτέλεσε τον σκοπό της, που δεν ήταν άλλος από την πληροφόρηση του Εναγομένου για την εναντίον του διαδικασία. Συνεπώς, το Δικαστήριο οφείλει να παραμερίσει την εκδοθείσα απόφαση, χωρίς να τίθεται ζήτημα άσκησης διακριτικής ευχέρειας. Ενόψει όλων των πιο πάνω, η Αίτηση επιτυγχάνει. Εκδίδεται διάταγμα με το οποίο παραμερίζεται απόφαση που εκδόθηκε εναντίον του Εναγομένου 1 στις 2.10.2017. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ του Εναγομένου 1 - Αιτητή και εναντίον των Εναγόντων - Καθ' ων η Αίτηση. Αυτά, να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και ακολούθως να εγκριθούν από το Δικαστήριο. [Υπ.] Χρ. Ρασπόπουλος, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.