Δρ. Ανδρέας Π. Ποιητής & Σια Δ.Ε.Π.Ε ν. G. Ioannou Emporiki Ltd, Αγωγή αρ. 26/17, 26/10/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2020:A68 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Μ. Ναθαναήλ , Ε.Δ. Αγωγή αρ. 26/17 Μεταξύ: Δρ. Ανδρέας Π. Ποιητής & Σια Δ.Ε.Π.Ε Ενάγοντες και G. Ioannou Emporiki Ltd Εναγόμενοι Ημερομηνία: 26 Οκτωβρίου 2020 Για Ενάγοντες: κα. Μιχαήλ για Δρ. Ανδρέας Π. Ποιητής & Σια Δ.Ε.Π.Ε Για Εναγόμενους: κα. Κυπριανού. Α Π Ο Φ Α Σ Η Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή καταχωρήθηκε την 11.1.17 σε Ειδικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα. Αντικείμενο της αποτελεί η απαίτηση των εναγόντων εναντίον των εναγομένων για είσπραξη ποσού ύψους €1.093,55 πλέον τόκους το οποίο αντανακλά υπόλοιπο δικηγορικών εξόδων επί Δικαστικής Απόφασης στην Αγωγή XXXXX/11 ημερομηνίας 11.10.12 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας. Στο δικόγραφο της Υπεράσπισης εγείρεται ως Προδικαστική Ένσταση ότι οι ενάγοντες κωλύονται και/ή δεν νομιμοποιούνται στην έγερση της παρούσας αγωγής καθότι η αξίωση των έχει παραγραφεί δυνάμει του Νόμου 66(Ι)/
- Άνευ βλάβης της ως άνω Προδικαστικής Ένστασης οι εναγόμενοι, πρώην πελάτες των εναγόντων, και ενάγοντες στην Αγωγή υπ' αριθμό XXXXX/11 δηλώνουν ότι έλαβαν ρητές διαβεβαιώσεις από τους τότε δικηγόρους τους ότι τα δικηγορικά έξοδα θα καταβάλλονταν προς όφελος των από την εταιρεία M.G. Pluming Merchants Ltd, εξ' αποφάσεως χρεώστες στην Αγωγή XXXXX/
- Οι ενάγοντες μονομερώς και χωρίς τις οδηγίες των, προχώρησαν σε μέτρα εκτέλεσης της Δικαστικής Απόφασης, μέτρα τα οποία όχι μόνο δεν απέφεραν καρπούς αλλά προκάλεσαν περαιτέρω έξοδα. Το ποσό δε των €1.093,55 σε καμία περίπτωση δεν οφείλεται στους ενάγοντες, εν πάση δε περιπτώσει αυτό είναι υπερβολικό και διογκωμένο καθότι είναι διπλάσιο του επιδικασθέντος ποσού εξόδων που επιδίκασε το Δικαστήριο στο πλαίσιο της Αγωγής XXXXX/
- Τέλος, τονίζεται στο δικόγραφο των εναγομένων η θέση ότι τα δικηγορικά έξοδα που επιδικάστηκαν στην Αγωγή XXXXX/11 βάραιναν την εταιρεία M.G. Pluming Merchants Ltd, και συνεπώς δεν μπορούν να εισπραχθούν από τους τελευταίους. Ακολούθησε το δικόγραφο της Απάντησης στο οποίο καταγράφεται ότι οι διάδικοι είχαν ρητώς συμφωνήσει ότι οι ενάγοντες θα προσπαθούσαν να εισπράξουν τα δικηγορικά τους έξοδα από τους εναγόμενους στην Αγωγή XXXXX/2011 προτού ζητήσουν όπως πληρωθούν από τους τότε πελάτες τους. Το αγώγιμο δικαίωμα των εναγόντων δημιουργήθηκε το έτος 2016 όταν συνειδητοποίησαν ότι ουδέν ποσό θα εισέπρατταν από τα μέτρα εκτέλεσης στα οποία προέβησαν και επομένως ορθό είναι να πληρωθούν από τους νυν εναγόμενους. Ακροαματική Διαδικασία / Μαρτυρία Η ακροαματική διαδικασία διεξήχθη μέσω της γραπτής μαρτυρίας που κατέθεσαν αντιστοίχως τα μέρη προς υποστήριξη των εκατέρωθεν θέσεων τους καθότι η αγωγή εμπίπτει εντός των προνοιών της Διαταγής 30, ως αυτή έχει τροποποιηθεί. Επισημαίνω ότι καμία πλευρά δεν υπέβαλε αίτημα για αντεξέταση. Για τους ενάγοντες κατέθεσε η κα. XXXXX Κονναρή, υπάλληλος στο δικηγορικό γραφείο των εναγόντων. Είναι η θέση τους ότι δυνάμει οδηγιών των εναγομένων, G. Ioannou Emporiki Ltd, οι ενάγοντες ήγειραν την αγωγή υπ' αριθμό XXXXX/2011 εναντίον της εταιρείας M.G. Pluming Merchants Ltd στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας. Εναντίον της M.G. Pluming Merchants Ltd εκδόθηκε απόφαση Δικαστηρίου για το ποσό των €42.792,08 με τόκο προς 5,5% ετησίως από 1/3/11 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον το ποσό των €1.912 ως έξοδα επί της αγωγής, συμπεριλαμβανομένων και των εξόδων σύνταξης της απόφασης με τόκο προς 5,5% επί του ποσού των €1.870 από 22.3.11 μέχρι εξόφλησης πλέον ΦΠΑ επί ποσού €1.745 όπως αυτά υπολογίστηκαν από τον Πρωτοκολλητή και εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο (Τεκμήριο 1). Παρά τις προσπάθειες των εναγόντων να εκτελέσουν την απόφαση εναντίον της εταιρείας M.G. Pluming Merchants Ltd, αυτό στάθηκε αδύνατο. Επισυνάπτει δε ως Τεκμήρια 2 μέχρι 5 σχετικό ένταλμα κινητών, επιστολή προς τους εξ' αποφάσεως χρεώστες για καταβολή του εξ' αποφάσεως χρέους εντός 21 ημερών και αίτηση μηνιαίων δόσεων. Ως Τεκμήρια 6 και 7 επισυνάπτει το αποτέλεσμα του εντάλματος κινητών καθώς και επιστολή των εναγόντων ημερομηνίας 25.7.16 προς τους εναγόμενους ότι οι πρώτοι θα καταχωρούσαν αίτηση για οικονομική εξέταση της εταιρείας M.G. Pluming Merchants Ltd. Μετά την καταχώρηση της πιο πάνω αιτήσεως (Τεκμήριο 7), ενημερώθηκαν οι ενάγοντες μέσω επιστολής του Δικηγορικού Οίκου των κ.κ. Γεωργίου & Τσαρδελλή ημερομηνίας 12.10.16 ότι η προαναφερθείσα εταιρεία έπαυσε να έχει κύκλο εργασιών. Επισυνάπτει δε προς επίρρωση των θέσεων της το Τεκμήριο 8, το οποίο αποτελεί δέσμη επιστολών που ανταλλάχθηκαν μεταξύ των νυν διαδίκων. Δηλώνει δε η κα. Κονναρή ότι οι ενάγοντες έπαψαν να είναι στην ανάθεση της υπόθεσης κατά την 25/10/16, ημερομηνία κατά την οποία δημιουργήθηκε το δικαίωμα έγερσης της παρούσας αγωγής εναντίον των νυν εναγομένων. Τέλος, η θέση της είναι ότι τα έξοδα της δικαστικής απόφασης, ως αυτά υπολογίστηκαν από τον Πρωτοκολλητή και εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο ανέρχονται στο συνολικό ποσό των €2.243,
- Οι ενάγοντες επιβαρύνθηκαν περαιτέρω με τα έξοδα του εντάλματος κινητών (€142) και της αιτήσεως για οικονομική εξέταση (€325). Οι εναγόμενοι κατέβαλαν προς τους ενάγοντες την 18.3.2011 το ποσό των €1.150 συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ και προς τούτο παραμένει προς όφελος των εναγόντων υπόλοιπο ως η απαίτηση τους επί της αγωγής. Σχεδόν εκ διαμέτρου αντίθετες είναι οι θέσεις του κ. Ιωάννου, διευθυντή των εναγομένων. Θέση του είναι ότι ουδέν αγώγιμο δικαίωμα έχουν οι ενάγοντες αφού αυτό παραγράφηκε. Η Δικαστική απόφαση εκδόθηκε την 11.10.12, ο κατάλογος εξόδων εγκρίθηκε κατά ή περί την 13/5/13, ενώ η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε το
- Αποτελεί περαιτέρω θέση του ότι το 2011 έλαβε διαβεβαιώσεις ότι οι δικηγόροι του θα κέρδιζαν την υπόθεση εναντίον των τότε εναγομένων και θα λάμβαναν την δικηγορική αμοιβή τους από την εταιρεία M.G. Pluming Merchants Ltd. Τονίζει στην μαρτυρία του το γεγονός ότι τα καταγεγραμμένα επί της Δικαστικής Απόφασης έξοδα επιδικάστηκαν εναντίον της εταιρείας M.G. Pluming Merchants Ltd προς όφελος του και όχι προς όφελος των νυν εναγόντων. Μονομερώς δε οι ενάγοντες και χωρίς τις οδηγίες του προχωρούσαν σε μέτρα εκτέλεσης της δικαστικής απόφασης. Χαρακτηριστική δηλώνει είναι η επιστολή του προς τους ενάγοντες ημερ. 25.10.16 (Τεκμήριο 1), με την οποία ενημερώνει αυτούς ότι ουδέποτε ο ίδιος επιθυμούσε την καταχώρηση αιτήσεως για οικονομική εξέταση της εταιρείας αφού γνώριζε ότι η εταιρεία έπαυσε να λειτουργεί. Ουδέποτε έδωσε ο ίδιος οδηγίες ως προς την καταχώρηση τέτοιας αιτήσεως και ουδέποτε ρωτήθηκε προς τούτο. Με την μαρτυρία του ο κ. Ιωάννου τονίζει την παρατηρηθείσα αντίφαση στα διεκδικούμενα από τους ενάγοντες ποσά αφού στην απαίτηση αξιώνεται το ποσό των €1.093,55, ενώ, μέσω της μαρτυρίας της, η κα. Κονναρή κάνει αναφορά σε ποσό €1.193,
- Απαράδεκτο δε θεωρεί και το γεγονός ότι οι ενάγοντες προσέθεσαν επί του ποσού εξόδων, τόκους τεσσάρων ετών. Λανθασμένα οι ενάγοντες απαιτούν την καταβολή ποσών από τον ίδιο, την στιγμή που οι ίδιοι ήσαν ανεπιτυχείς στην είσπραξη του εξ' αποφάσεως χρέους. Συμφωνεί ότι το 2011 κατέβαλε στους ενάγοντες το ποσό των €1.150 με οδηγίες όπως καταχωρηθεί η αγωγή υπ΄αριθμό 944/2011, όμως ποτέ δεν είχε γίνει αναφορά ότι ο ίδιος θα επωμίζετο οποιαδήποτε περαιτέρω έξοδα πλην των αρχικών. Παραδεκτό δε είναι και το γεγονός ότι σε απάντηση της επιστολής του κ. Ιωάννου (Τεκμήριο 1,) ακολούθησε επιστολή των εναγόντων ημερ. 31.10.16 (επίσης μέρος του Τεκμηρίου 1), στην οποία γίνεται αναφορά ότι οι ενάγοντες, ως δικηγόροι, δικαιούνται να λάβουν οποιαδήποτε μέτρα θεωρούν ορθά προς εκτέλεση της Δικαστικής Απόφασης. Η σχέση δικηγόρου- πελάτη μεταξύ των διαδίκων τερματίστηκε, ως η θέση του κ. Ιωάννου, το έτος
- Αξιολόγηση Μαρτυρίας / Νομική Πτυχή/ Ευρήματα Βαθιά ριζωμένη στο δικαιϊκό μας σύστημα είναι η νομολογιακή αρχή ότι το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών του σε αστική διαδικασία, φέρει ο ενάγων στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Ανεξαρτήτως των ισχυρισμών του εναγόμενου, ο ενάγοντας οφείλει, εάν επιθυμεί να επιτύχει η αξίωση του όπως αποδείξει ότι η δική του εκδοχή είναι πιο πιθανή παρά όχι, "more probable than not" (δέστε Μαρσέλ ν Λαική Τράπεζα Λτδ 2001 1(Β) Α.Α.Δ. 1858). Το Δικαστήριο οφείλει να αξιολογήσει την μαρτυρία που έχει ενώπιον του με σκοπό να μπορέσει να διαπιστώσει και να εξαγάγει ευρήματα επί πραγματικών γεγονότων ώστε να μπορεί τελικώς να καταλήξει κατά πόσον ο διάδικος που φέρει το βάρος απόδειξης έχει αποσείσει αυτό στον απαιτούμενο βαθμό. Σε διαδικασίες ταχείας εκδίκασης, όπου τα διεκδικούμενα ποσά είναι μικρότερα των €3.000, το Δικαστήριο, με δεδομένο ότι δεν έχει ενώπιον του ζώσα μαρτυρία, οφείλει με περισσή προσοχή να καταλήξει σε στερεά ευρήματα. Αυτό λαμβάνει χώραν μέσω της αξιολόγησης της μαρτυρίας με αντιπαραβολή των θέσεων των διαδίκων, αλλά και των τεκμηρίων που κατατέθηκαν στη διαδικασία. Νοείται βέβαια ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται πάντοτε με κριτήριο τις δικογραφημένες προτάσεις των μερών αφού: «O επακριβής προσδιορισμός των επίδικων θεμάτων συναρτάται άμεσα με το αντιπαραθετικό σύστημα δίκης που ισχύει στο δικαιiκό μας σύστημα και απόρροια της φυσικής δικαιοσύνης που επιβάλλει τη διασφάλιση του δικαιώματος του αντιδίκου για ουσιαστική ευκαιρία απάντησης στις θέσεις και ισχυρισμούς του αντιδίκου του» (δέστε Παπαγεωργίου ν Κλάππας Invstment Services Ltd
(1991)1 Α.Α.Δ. 24). Τα ως άνω αποκτούν ιδιαίτερη βαρύτητα σε υποθέσεις ταχείας εκδίκασης όπου η παρουσιασθείσα γραπτή μαρτυρία οφείλει να εξετάζεται σε αυστηρή συνάρτηση με τα γεγονότα που παρατίθενται στα δικόγραφα αφού εκλείπει από την διαδικασία η ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης. Το Δικαστήριο οφείλει λοιπόν ασκώντας δικαστική κρίση να αξιολογήσει την ενώπιον του μαρτυρία βάση του περιεχομένου αυτής, την ποιότητα αυτής αλλά και την πειστικότητα της (δέστε Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506). Προχωρώ λοιπόν στην εξέταση των νομικών ζητημάτων που προκύπτουν αντιπαραβάλλοντας την ενώπιον μου μαρτυρία και τις εκατέρωθεν δικογραφημένες θέσεις. Πρώτιστα, θεωρώ ορθό όπως εξεταστεί το ζήτημα παραγραφής του αγώγιμου δικαιώματος των εναγόντων, καθότι σε περίπτωση επιτυχούς κατάληξης της προδικαστικής ενστάσεως των, αυτό θα σημαίνει αυτόματα και την απόρριψη της παρούσας αγωγής. Ο Περί Παραγραφής Αγωγίμων Δικαιωμάτων Νόμος 66(Ι)/12, προνοεί στο άρθρο 7
(2)τα εξής: «7
(2)Καμιά αγωγή που αφορά σύμβαση ή οιονεί σύμβαση σε σχέση με συμφωνηθείσα ή εύλογη αμοιβή δικηγόρου, ιατρού, οδοντίατρου, αρχιτέκτονα, πολιτικού μηχανικού, εργολάβου, άλλου ανεξάρτητου επαγγελματία δεν εγείρεται μετά πάροδο τριών ετών από την ημέρα συμπλήρωσης της βάσης της αγωγής». Σύμφωνα με την πιο πάνω πρόνοια, η αξίωση δικηγόρου για την αμοιβή του παραγράφεται σε 3 έτη από την μέρα της συμπλήρωσης της βάσης της αγωγής. Πώς καθορίζεται λοιπόν η συμπλήρωση της βάσης της αγωγής; Καθοδήγηση μπορεί να αντληθεί από τις ερμηνευτικές διατάξεις του Νομοθετήματος. Η «βάση αγωγής», ως ορίζεται στο άρθρο 2 του Νομοθετήματος καθορίζεται να είναι το σύνολο των γεγονότων που θεμελιώνουν το αγώγιμο δικαίωμα στο οποίο αφορά η αγωγή. Νοείται βέβαια ότι η βάση αγωγής πρέπει να έχει συμπληρωθεί για να ξεκινά να προσμετρά ο χρόνος παραγραφής. Στο Σύγγραμμα Halsbury's Laws of England 4η έκδ. Τομ. 28, γίνεται αναφορά στις περιόδους παραγραφής σύμφωνα με τα Limitation Acts. Καταγράφεται εκεί λοιπόν ότι η βάση αγωγής προκύπτει και/ή θα προσέθετα, δημιουργείται, όταν υπάρχει ικανός ενάγων προς έγερση αγωγής εναντίον εναγομένου, όταν όλα τα γεγονότα που είναι αναγκαία για να αποδειχθούν για να επιτύχει ένας ενάγων είναι παρόντα. Στον Salmond on the Law of Torts (16η έκδοση, σελ. 611) αναγράφεται ότι ο χρόνος για σκοπούς παραγραφής προσμετράται ως « the time when the cause of action accrued i.e the earliest time at which an action could be brought». Στην παρούσα περίπτωση που αφορά συμβατική σχέση δικηγόρου - πελάτη το αγώγιμο δικαίωμα αρχίζει όταν υπάρχει διάρρηξη αυτής. Εξετάζοντας όλα τα ενώπιον μου γεγονότα, έγγραφη μαρτυρία και Τεκμήρια, αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου, ότι η διάρρηξη της πελατειακής αυτής σχέσης έλαβε χώρα το
- Αυτό, γιατί μέσω του Τεκμηρίου 8 επί της γραπτής μαρτυρίας της κας. Κονναρή, αλλά και μέσω των Τεκμηρίων 1-3 του κ. Ιωάννου, ( Δέσμη επιστολών) προκύπτει ότι μέχρι και την 3.1.17 υπήρχε ανταλλαγή αλληλογραφίας μεταξύ των νυν διαδίκων αναφορικά με την πορεία αλλά και τον περαιτέρω χειρισμό της αγωγής υπ'αριθμό XXXXX/11, τα μέτρα εκτέλεσης επί της Δικαστικής Απόφασης και τα δικηγορικά έξοδα αυτής. Η διαφωνία των μερών ως προς την δικηγορική αμοιβή των εναγόντων κορυφώθηκε εντός του μηνός Δεκεμβρίου 2016, ενώ στις επιστολές ημερομηνιών 28.12.16 και 3.1.17 γίνονται αναφορές σε ενδεχόμενη λήψη δικαστικών μέτρων και αντίστοιχων καταγγελιών στον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο. Συνεπώς η συμπλήρωση της βάσης της αγωγής για σκοπούς της παρούσας ακροαματικής διαδικασίας κρίνω ότι έλαβε χώραν την 28.12.16, όταν, με επιστολή ιδίας ημερομηνίας, οι ενάγοντες τελεσιδίκως απαιτούν το λοιπό ποσό των δικηγορικών τους εξόδων, επιστολή η οποία απεστάλει μετά την θέση των εναγομένων μέσω δικής τους επιστολής ημερομηνίας 1.12.16 ότι ουδέν χρηματικό ποσό οφείλουν. Η καταχώρηση της παρούσας αγωγής έλαβε χώρα την 11.1.
- Ως εκ τούτου, η ένσταση των εναγομένων στερείται πειστικότητας και πέφτει στο κενό διότι ο χρόνος της παραγραφής επ'ουδενί είχε συμπληρωθεί όταν καταχωρήθηκε η αγωγή. Σωστή κρίνω είναι η τοποθέτηση της ευπαίδευτης συνηγόρου των εναγόντων ότι η βάση της αγωγής δεν συμπληρώθηκε όταν εξεδόθη η απόφαση στην αγωγή 944/2011, αλλά όταν κατέστη πληρωτέο το όποιο ποσό δικηγορικών εξόδων το 2016 στο οποίο και αφορά η παρούσα αγωγή. Το ποσό αυτό κατέστη πληρωτέο όταν έγινε αντιληπτό ότι από τους ενάγοντες ότι παρά τα μέτρα εκτέλεσης που έλαβαν προς εκτέλεση της απόφασης, η εταιρεία M.G. Pluming Merchants Ltd δεν μπορούσε να ικανοποιήσει το εξ' αποφάσεως χρέος. Τα πιο πάνω συνάδουν και με τις δικογραφημένες θέσεις των εναγόντων, αφού η παράγραφος 6 της τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης καταγράφει ότι: «Kατά την καταβολή του ποσού των €1.150 οι διάδικοι συμφώνησαν ότι οι ενάγοντες θα επληρώνονταν από τους εναγόμενους οποιοδήποτε ποσό επιδικασθεί ως έξοδα και, αν αυτό δεν γινόταν κατορθωτό τότε και μόνο τότε θα εστρέφονταν εναντίον των εναγομένων. Αυτό εφάνη ότι δεν ήταν κατορθωτό στις 12.10.16 όταν εστάλη επιστολή των δικηγόρων των κυρίων Γεωργίου & Τσαρδελλής ΔΕΠΕ». Δεν μπορεί να αγνοηθεί το γεγονός ότι ο εναγόμενος κατά τα έτη 2012-2013 και 2016 ήταν ενήμερος μέσω ανταλλαχθέντων επιστολών για τις ενέργειες των δικηγόρων του. Καμία χειροπιαστή μαρτυρία δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου που να δεικνύει την παύση των εναγόντων από δικηγόρους των εναγομένων σε προγενέστερο στάδιο. Σε καμιά ημερομηνία πριν το 2016 ζήτησαν οι εναγόμενοι γραπτώς ή προφορικώς όπως σταματήσουν να τους εκπροσωπούν οι ενάγοντες ή ότι αυτοί είχαν προηγουμένως παυθεί, ή ότι περάτωσαν την εργασία που ανέλαβαν να διεκπεραιώσουν. Τα Τεκμήρια ενώπιον του Δικαστηρίου ( επιστολές) δεικνύουν την ανταλλαγή απόψεων και οδηγιών μεταξύ των διαδίκων μέχρι και το 2016 όταν επήλθε ασυμφωνία ως προς τον περαιτέρω χειρισμό της υπόθεσης καθώς και πί των δικηγορικών εξόδων. Με δεδομένη την πιο πάνω κατάληξη επί της προδικαστικής ενστάσεως, προχωρώ να εξετάσω την ουσία της διαφοράς σε συνάρτηση με το ενώπιον μου μαρτυρικό υλικό και τις δικογραφημένες θέσεις. Στο Σύγγραμμα «Δικηγορική Δεοντολογία» του Τάκη Ηλιάδη γίνεται αναφορά μεταξύ άλλων και στον Κανονισμό 20 των Κανονισμών Δεοντολογίας του 2002, ο οποίος προνοεί ότι ο δικηγόρος δεν ενεργεί παρά μόνο όταν λάβει εντολές από τον πελάτη του. Η μεταξύ των διαδίκων σχέση ξεκίνησε με την δημιουργία σχέσης δικηγόρου -πελάτη όταν ανατέθηκε στους πρώτους η καταχώρηση της υπόθεση που έλαβε αριθμό 944/2011 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας. Σύμφωνα δε με τον Κανονισμό 20
(2), ο δικηγόρος οφείλει να λειτουργεί με ευσυνειδησία και επιμέλεια και να ενημερώνει τον πελάτη του για την πορεία της υπόθεσης. Στην προκειμένη, οι τότε δικηγόροι των εναγόντων και νυν ενάγοντες ενήργησαν δυνάμει εντολών των τότε πελατών τους, καταχωρώντας την προαναφερθείσα αγωγή με αριθμό 944/
- Η κατάληξη εκείνης της υπόθεσης δεν μπορεί να κριθεί ως τίποτα άλλο παρά επιτυχής καθότι οι ενάγοντες μέσω των δικηγόρων τους κατάφεραν να εξασφαλίσουν δικαστική απόφαση εναντίον της εταιρείας M.G. Plumming Merchants Ltd στις 11.10.
- Με σχετική επιστολή τους δε, οι ενάγοντες ενημέρωσαν τους πελάτες τους για την επιτυχή έκβαση της υπόθεσης, την εξασφάλιση Δικαστικής Απόφασης και του γεγονότος ότι απέστειλαν επιστολή ειδοποίησης 21 ημερών στην εταιρεία M.G. Plumming Merchants Ltd - Τεκμήριο 1 στην Δήλωση του κ. Ιωάννου. Η ελευθερία χειρισμού μίας αγωγής ανήκει αποκλειστικά εντός του πλαισίου εργασίας ενός δικηγόρου. Ο τελευταίος οφείλει να έχει τον έλεγχο της διαδικασίας μέχρι την συμπλήρωση και της ακροαματικής διαδικασίας. Στην σελ. 103 του Συγγράμματος «Δικηγορική Δεοντολογία» 2007 του Τ. Ηλιάδη καταγράφεται ότι: «Στις πολιτικές υποθέσεις η ελευθερία του χειρισμού μίας αγωγής μπορεί να περιοριστεί από τον πελάτη, αλλά συνήθως είναι αδιανόητο για έναν διάδικο να δίνει οδηγίες τον δικηγόρο του ως προς τον τρόπο χειρισμού της υπόθεσης, έστω ακόμη και αν ο διάδικος είναι δικηγόρος». Το Δικαστήριο σημειώνει ότι η εργασία του δικηγόρου μετά την έκδοση μίας δικαστικής απόφασης υπέρ του πελάτη του είναι ισόβαθμα σημαντική με την προεργασία για καταχώρηση αυτής, αφού τελικός στόχος είναι όπως μετουσιώσει την εν λόγω απόφαση σε απτά αποτελέσματα προς όφελος του πελάτη του. Στην προκειμένη περίπτωση οι δικηγόροι όφειλαν όπως προβούν σε μέτρα εκτέλεσης για είσπραξη του εξ' αποφάσεως χρέους προς όφελος των πελατών τους, αλλά και προς είσπραξη των δικηγορικών τους εξόδων ως άλλωστε και η μεταξύ τους συμφωνία ( παρ. 6 Τροποποιημένης Ε/Απαίτησης). Δεν είθισται πελάτες να δίδουν οδηγίες για καταχώρηση αγωγών, να επωμίζονται έξοδα, και μετά, όντας επιτυχείς στην κατάληξη της υπόθεση τους, να αφήνουν μια Δικαστική Απόφαση ανεκτέλεστη. Αναρωτιέται το Δικαστήριο πώς αλλιώς αναμένετο οτι θα εισέπραττε προς όφελος του πελάτη του το δικηγορικό γραφείο των εναγόντων αν δεν προέβαινε σε μέτρα εκτέλεσης. Αν οι ενάγοντες ήσαν επιτυχείς στην είσπραξη των ποσών, συμπεριλαμβανομένων και των δικηγορικών τους εξόδων, τότε η παρούσα αγωγή σίγουρα δεν θα καταχωρείτο. Αυτό από μόνο του δεικνύει ότι αποτελεί καθήκον του δικηγόρου να φέρει εις πέρας την υπόθεση του πελάτη του λαμβάνοντας μέτρα προς εκτέλεση αυτής. Εκτός αν είχε περί του αντιθέτου ξεκάθαρες οδηγίες, η όποια απραξία εκ μέρους των εναγόντων θα μπορούσε ενδεχομένως να θεωρείτο και αμέλεια από μέρους των, ως μη ενεργώντας μέσα στα πλαίσια των καθηκόντων τους με γνώμονα τα συμφέροντα του πελάτη του. Αποτελεί παραδεκτό γεγονός που προκύπτει τόσο μέσα από την μαρτυρία, αλλά και από το Τεκμήριο 9 ( Γραπτή Μαρτυρία Κονναρή), ότι ο εναγόμενος κατέβαλε την 18.3.2011 ποσό €1.150 για την προετοιμασία και καταχώρηση της αγωγής υπ΄αριθμό XXXXX/2011, ποσό το οποίο θα του επιστρεφόταν αν κέρδιζε την αγωγή. Στην Δημοκρατία, ο δικηγόρος διατηρεί την ελευθερία να διαπραγματευτεί με τον πελάτη του το ζήτημα των εξόδων το οποίο μπορεί να περιλαμβάνει και να καθορίζει τον τρόπο της αμοιβής, δηλαδή με προμήθεια, με προμήθεια επί τοις εκατό, σε μεγαλύτερη τιμή ή ακόμη σε μικρότερη από ότι δικαιούνται. Τα πιο πάνω εντοπίζονται στα Άρθρα 10 και 27 των Περί Δικηγόρων Διαδικαστικών Κανονισμών. Ο Κανονισμός 27 επιβεβαιώνει ρητά το δικαίωμα του δικηγόρου όπως ζητήσει την πληρωμή ενός ποσού υπό τύπο προκαταβολής έναντι εξόδων. Εξυπακούεται δε ότι μετά την έκδοση της απόφασης και την επιδίκαση των εξόδων στον διάδικο που έχει επιτύχει στην αγωγή, ο δικηγόρος πρέπει, μετά την εκτέλεση της απόφασης, να επιστρέψει στον πελάτη του το ποσό εκείνο που είχε εισπράξει ως προκαταβολή και τούτο γιατί η προκαταβολή αποτελεί μέρος του επιδικασθέντος ποσού εξόδων. Πώς αλλιώς θα επιστρέφετο το εν λόγο ποσό αν οι δικηγόροι του δεν προέβαιναν στα απαραίτητα και αναγκαία μέτρα εκτέλεσης προς είσπραξη του εξ' αποφάσεως χρέους; Αντιφατική βρίσκω την θέση του εναγόμενου να παραπονείται από την μία για τις ανεπιτυχείς προσπάθειες είσπραξης των ποσών από την εταιρεία M.G. Plumming Merchants Ltd και από την άλλη να δηλώνει ότι δεν έδωσε ποτέ οδηγίες για την είσπραξη αυτών. Αντιφατική επίσης βρίσκω την θεση ότι οι ενάγοντες έχουν αποκλειστική ευθύνη για την μη είσπραξη του εξ' αποφάσεως χρέους με την θέση ότι ο ίδιος δεν οφείλει κανένα ποσό προς τους δικηγόρους του, ως αυτό αποτυπώνεται στην Δικαστική Απόφαση. Είναι ηλίου φαεινότερο ότι αν οι ενάγοντες ήσαν επιτυχείς στα μέτρα εκτέλεσης, θα πληρώνονταν οι ίδιοι από το προϊόν που θα επέφεραν τα μέτρα εκτέλεσης, το δε ποσό των €1.150 θα επιστρέφετο στον πελάτη, ως η υποχρέωση των δικηγόρων για καταβολή στους πελάτες τους χρηματικά ποσά ανήκουν σε αυτούς (Κανονισμοί 30 και 31 της Δικηγορικής Δεοντολογίας). Παράλειψη δικηγόρων να πράξουν τα ως άνω ενδεχομένως να τους αφήνει εκτεθειμένους σε πειθαρχικά αδικήματα. Υπερθεματίζω ότι στο αξιούμενο ποσό δεν περιλαμβάνονται τα όποια έξοδα υπέστησαν οι ενάγοντες στην προσπάθεια τους να εκτελέσουν την δικαστική απόφαση. Δηλαδή δεν διεκδικούνται τα ποσά εξόδων επί του Εντάλματος Κινητών ή της επιστολής 21 ημερών ή ακόμη και της Αίτησης για Μηνιαίες δόσεις. Αυτό που διεκδικείται είναι το υπόλοιπο ποσό των εξόδων ως αυτό αποτυπώνεται στην Δικαστική Απόφαση ημερ. 11/10/12 συμπεριλαμβανομένων των εκεί καταγεγραμμένων τόκων. Έχοντας υπόψη τα δικόγραφα, το σύνολο της μαρτυρίας (προφορικής και γραπτής) και δεδομένης της πιο πάνω αξιολόγησης, καταλήγω στα πιο κάτω ευρήματα: Αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι εδόθησαν οδηγίες στο Δικηγορικό Γραφείο των εναγόντων για την καταχώρηση της Αγωγής 944/11 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας. Προς τούτο κατεβλήθη το ποσό των €1.150 το οποίο θα επιστρέφετο στους νυν εναγόμενους νοούμενου ότι η αγωγή είχε επιτυχή κατάληξη. (παρ. 2 Γραπτής Μαρτυρίας Κ. Ιωάννου). Εκδόθηκε Δικαστική Απόφαση στην προαναφερθείσα αγωγή στις 11.10.12 για το ποσό των €42.792,08 με τόκο προς 5,5% ετησίως από 1.3.11 μέχρι εξόφλησης. Περαιτέρω επιδικάστηκαν έξοδα ύψους €1.912 στα οποία συμπεριλαμβάνονταν τα έξοδα σύνταξης της απόφασης με τόκο προς 5,5% ετησίως επί του ποσού των €1.870 από 22/3/11 μέχρι εξόφλησης πλέον ΦΠΑ επί ποσού €1.745 όπως αυτά υπολογίστηκαν από τον Πρωτοκολλητή και εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο. Από την ενώπιον μου μαρτυρία και από τα Τεκμήρια 8 (Γραπτή Μαρτυρία Κονναρή) και 1-3 (Γραπτή Μαρτυρία Ιωάννου), προκύπτει ότι οι ενάγοντες εξέδωσαν σχετικό Ένταλμα κινητών αξιών το οποίο επεστράφη ανεκτέλεστο, με επιστολή τους δε οι ενάγοντες ενημέρωσαν τους πελάτες της περί τούτου στις 25/7/
- Με την ίδια επιστολή ενημέρωσαν τους εναγόμενους για την πρόθεση τους όπως καταχωρήσουν αίτηση για μηνιαίες δόσεις. Με σχετική επιστολή τους δε ημερ. 19/8/16 ενημέρωσαν τους πελάτες τους για την καταχώρηση αυτής, καθώς και για το γεγονός ότι αυτή ορίστηκε για επίδοση στις 13/10/
- Καμία απάντηση στην πιο πάνω επιτολή των δικηγόρων των δεν ήρθε από τους εναγόμενους παρά μόνο στις 25/10/16, ήτοι 3 μήνες αργότερα, με την οποία παραπονείτο ότι ο ίδιος γνώριζε για την παύση των εργασιών της εταιρείας M.G. Pluming Merchants Ltd και δεν ήταν στις επιθυμίες του η καταχώρηση αίτησης μηνιαίων δόσεων. Την γνώση του δε αυτήν όμως ουδέποτε την κοινοποίησε στους δικηγόρους του, γεγονός το οποίο προκαλεί προβληματισμό στο Δικαστήριο αφού θα ανέμενε κανείς ότι στα πλαίσια της σχέσης δικηγόρου - πελάτη ο δίαυλος επικοινωνίας μεταξύ των θα ήταν απρόσκοπτος και χωρίς εμπόδια. Επιπλέον, οι πράξεις και τα μέτρα εκτέλεσης εκ μέρους των εναγόντων έχουν δεόντως αποκαλυφθεί μέσω της ίδιας της μαρτυρίας των μερών, τόσο μέσω της δικογραφίας, αλλά και μέσω της Γραπτής τους μαρτυρίας. Ορθά εντοπίζει η ευπαίδευτη συνήγορος των εναγομένων ότι τα Τεκμήρια 2, 3, 4 και 5, δεν απεκαλύφθησαν από τους ενάγοντες στο στάδιο καταχώρησης των Ενόρκων Δηλώσεων Αποκάλυψης Εγγράφων. Όμως, για να καταλήξει το Δικαστήριο σε ασφαλή ευρήματα δεν χρειάζεται να έχει ενώπιων του αυτούσια τα Τεκμήρια της Αίτησης Μηνιαίων Δόσεων ή του Εντάλματος Κινητών ή της Επιστολής Ειδοποίησης 21 ημερών αφού οι εν λόγω ενέργειες/ μέτρα εκτέλεσης καταγράφονται στις ανταλλαγείσες επιστολές των μερών Τεκμήρια 8 (Γραπτή Μαρτυρία Κονναρή) και 1-3 (Γραπτή Μαρτυρία Ιωάννου) και αποτελούν στην ουσία τους παραδεκτές ενέργειες. Δεν υπάρχει αμφισβήτηση από μέρους των εναγομένων ότι παρέλαβε τις επιστολές στις οποίες γινόταν αναφορά στα μέτρα εκτέλεσης, αφού στο περιεχόμενο των, απαντούσε. Γενική αναφορά στην προσπάθεια των εναγόντων να εκτελέσουν την Δικαστική Απόφαση καταγράφεται και στη δικογραφία των. Παρά δε την θέση του εναγόμενου ότι δεν γνώριζε για τα μέτρα εκτέλεσης, ο ίδιος στην Υπεράσπιση του αποκαλύπτει για πρώτη φορά την καταχώρηση αίτησης για μηνιαίες δόσεις. Εκτενέστερη δε αναφορά στα μέτρα εκτέλεσης εντοπίζεται μετέπειτα και στο δικόγραφο της Απάντησης των εναγόντων. Συνεπώς, οι εν λόγω ενέργειες έχουν δεόντως δικογραφηθεί και αποκαλυφθεί σε τέτοιο βαθμό και έκταση που οι εναγόμενοι εμποδίζονται από τα προβάλλουν ότι βρέθηκαν εξ' απίνης επί των σχετικών μέτρων εκτέλεσης. Τέλος, η εισήγηση της ευπαίδευτης συνηγόρου των εναγομένων ότι η ορθή και/ή ενδεδειγμένη διαδικασία που θα έπρεπε να ακολουθηθεί είναι αυτή που παρέχεται μέσω της Δ.59 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας δεν με βρίσκει σύμφωνη. Οι διατάξεις της Διαταγής 59 παρέχουν το δικαίωμα στον δικηγορικό κόσμο, και όχι την υποχρέωση, όπως αποταθούν στον Πρωτοκολλητή για επιψήφιση των εξόδων που πρόεκυψαν. Η Διαταγή 59 και οι πρόνοιες αυτής δεν εμποδίζουν την καταχώριση αγωγής σε σχέση με δικηγορικά έξοδα. Σε αντίθεση με τις εκεί πρόνοιες περί ψήφισης των εξόδων εδώ, τα γεγονότα επί των οποίων εδράζεται η παρούσα απαίτηση διαφέρουν. Ο λόγος είναι γιατί το κείμενο της Δικαστικής Απόφασης μιλά αφ' αυτού. Εκδόθηκε η δικαστική απόφαση προς όφελος των εκεί εναγόντων και επιδικάστηκαν προς όφελος των τα δικηγορικά τους έξοδα για τις μέχρι τότε υπηρεσίες τους. Το εν λόγω ποσό δικηγορικών εξόδων μάλιστα έτυχε υπολογισμού από τον Πρωτοκολλητή και έγκρισης από το Δικαστήριο με ίδια την παραδοχή των εναγομένων προς τούτο στην παράγραφο 1 της Γραπτής Μαρτυρίας του κ. Ιωάννου. Υπήρχε συνεπώς ήδη επιδικασθέν ποσό δικηγορικών εξόδων προς όφελος των δικηγόρων στην αγωγή XXXXX/
- Το εν λόγω ποσό προσπάθησε μεταξύ άλλων να εισπράξει ο δικηγόρος από τους εκεί εναγόμενους (ως και όφειλε). Στην αποτυχία του και με την διαπίστωση περί ενημέρωσε τους νυν εναγόμενους και τότε πελάτες του όπως οι ίδιοι προβούν στην καταβολή του υπόλοιπου ποσού δικηγορικών εξόδων που ήδη είχαν επιδικασθεί προς όφελος των για τις υπηρεσίες των. Ο ίδιος ο εναγόμενος πλέον οφείλει συνεπώς το υπόλοιπο του εναπομείναντος ποσού προς το δικηγορικό γραφείο του κ. Ποιητή. Ο πρώτος δε μπορεί, εάν επιθυμεί, να κινηθεί νομικά εναντίον της εταιρείας M.G.Pluming Merchants Ltd για την ανάκτηση του ποσού που οφείλει να πληρώσει τους δικηγόρους του. Δεν πρόκειται, ως εισηγείται η συνήγορος των εναγομένων για μετάθεση οφειλής από την εταιρεία M.G Pluming Merchants Ltd επί των ώμων των εναγομένων. Το Δικαστήριο δεν έχει την δυνατότητα ούτε και θα ήταν ορθό όπως ψάξει πίσω από την συμφωνία των μερών κατά τον ουσιώδη χρόνο διορισμού των νυν εναγόντων από τους εναγόμενους, ειδικότερα από την στιγμή που δεν έχει ενώπιον του ως Τεκμήριο το σχετικό διοριστήριο. Ουδέποτε αμφισβητήθηκε όμως το γεγονός ότι σχετικό διοριστήριο υπεγράφη με σκοπό την καταχώρηση της Αγωγής XXXXX/11, ως άλλωστε είναι προαπαιτούμενο για την έγερση τέτοιας (δέστε Θ.2 Δ.14). Αυτό όμως που έχει ενώπιον του το Δικαστήριο είναι την δικογραφημένη θέση των εναγόντων ότι κατά την καταβολή του ποσού των €1.150 περί τις 18/3/11 (Τεκμήριο 9) συμφωνήθηκε ότι οι νυν ενάγοντες θα προσπαθούσαν πρώτα να εισπράξουν το εν λόγω ποσό από την εταιρεία M.G Pluming Merchants Ltd και αν αυτό δεν καθίστατο δυνατό, τότε και μόνο τότε θα ζητούσαν τα εν λόγω χρήματα και/ή το υπόλοιπο ποσό δικηγορικών τους εξόδων από τους νυν εναγόμενους. Η εν λόγω δικογραφημένη θέση βρίσκει την άρνηση των εναγομένων περί τούτου. Όμως, όλες οι εκ των υστέρων πράξεις των εναγόντων, και δη οι προσπάθειες τους περί εκτέλεσης της απόφασης και είσπραξης των ποσών της δικαστικής απόφασης, με απώτερο σκοπό και την επιστροφή των χρημάτων στους νυν εναγόμενους επιβεβαιώνουν αυτή ακριβώς την θέση των. Ο εναγόμενος παρά τις ενημερώσεις που λάμβανε μέσω επιστολών για την πορεία της υπόθεσης του, ποτέ δεν αντέδρασε. Συνεπώς αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι κατά ή περί την 18.3.11 τα μέρη κατέληξαν σε ένα νέο πλαίσιο συμφωνίας επί της δικηγορικής αμοιβής των εναγόντων. Λανθασμένη είναι η θέση του εναγομένου ότι στο διεκδικούμενο ποσό της αγωγής συμπεριλαμβάνονται και οι χρεώσεις για τα μέτρα εκτέλεσης που έλαβαν οι ενάγοντες. Αυτό αποτελεί πλάνη του εναγομένου καθότι αυτό που διεκδικείται στην παρούσα είναι το υπόλοιπο επί των δικηγορικών εξόδων της δικαστικής απόφασης πλέον τους επιδικασθέντες τόκους ως αυτοί είχαν υπολογιστεί και εγκριθεί από το δικαστήριο πλην του ποσού των €1150 που κατέβαλε ο εναγόμενος αρχικά. Τα ως άνω επιβεβαιώνονται και στην γραπτή αγόρευση των εναγόντων, ειδικότερα στην παράγραφο 3.2 όπου γίνεται ρητή αναφορά ότι: «οι ενάγοντες κατά κανόνα δικαιούνται και τα έξοδα των μέτρων εκτέλεσης τα οποία όμως δεν αξιώνουν με την αγωγή και τα οποία δεν δικαιούνται». Για όλους τους πιο πάνω λόγους κρίνω ότι οι ενάγοντες έχουν αποδείξει στον απαιτούμενο βαθμό την απαίτηση τους και εκδίδεται προς όφελος τους απόφαση για το ποσό των €1.093 πλέον τόκο από 1.11.17 μέχρι εξόφλησης, πλέον δικηγορικά έξοδα, πλέον ΦΠΑ και έξοδα επίδοσης, ως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............................................... Μ. Ναθαναήλ , Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο