ΚΟΚΟΖΙΔΗΣ ν. ΖΕΝΙΟΥ κ.α., Αρ. Αγ. 19/2019, 16/12/2020

ΚΟΚΟΖΙΔΗΣ ν. ΖΕΝΙΟΥ κ.α., Αρ. Αγ. 19/2019, 16/12/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2020:A93 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: M. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Αρ. Αγ. 19/2019 Μεταξύ: ... ΚΟΚΟΖΙΔΗΣ -και-

1. ..... ΖΕΝΙΟΥ
2. AIG EUROPE LTD --------------------------------------------------------------------------- Αίτηση για αντεξέταση ενόρκως δηλούντα ημερ. 20/12/19 Ημερομηνία: 16 Δεκεμβρίου 2020 Εμφανίσεις: (δεν υπήρξε φυσική παρουσία των ευπαίδευτων συνηγόρων) Για τον ενάγοντα - αιτητή : Κενδέας Α. Σέργη ΔΕΠΕ Για τους εναγόμενους - Καθ'ών η αίτηση : Κώστας Π. Δημητριάδης ΔΕΠΕ Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο ενάγοντας αξιώνει εναντίον των εναγόμενων ειδικές ζημιές. Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης ο ενάγοντας είναι ιδιοκτήτης του οχήματος XXXXX01 και ενώ το εν λόγω όχημα του οδηγείτο στις 16/01/18 στη Λάρνακα από τον XXXXX Νεοφύτου, ο εναγόμενος 1 οδηγώντας αμελώς το όχημα XXXXX35 συγκρούστηκε με το όχημα του ενάγοντα προκαλώντας του ζημιές. Οι εναγόμενοι 2 τον ουσιώδη χρόνο ήταν ασφαλιστές που κάλυπταν την ευθύνη έναντι τρίτου από την οδήγηση του οχήματος XXXXX35 και ο ενάγοντας έχει αξίωση εναντίον τους με βάση το άρθρο 16Α του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης έναντι Τρίτου) Νόμου του
3. Ο εναγόμενος στην υπεράσπιση του παραδέχεται ότι επισυνέβη το δυστύχημα πλην όμως προβάλλει τη δική του εκδοχή ως προς πως έγινε η σύγκρουση. Ουσιαστικά δε η μια πλευρά αποδίδει την ευθύνη για την πρόκληση του επίδικου δυστυχήματος στην άλλη. Εφόσον το επίδικο ποσό της υπόθεσης δεν υπερβαίνει τις €3.000 η υπόθεση εμπίπτει στις ταχείας εκδίκασης υποθέσεις δυνάμει της νέας Δ.30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Γι' αυτό, αφού προηγουμένως έγινε αποκάλυψη εγγράφων από τα μέρη, ακολούθως δόθηκαν οδηγίες για εκατέρωθεν καταχώρηση της ένορκης μαρτυρίας τους. Για την πλευρά των Εναγόντων δε κατατέθηκε έγγραφη μαρτυρία / ένορκες δηλώσεις 6 διαφορετικών προσώπων, ενώ οι Εναγόμενοι καταχώρησαν γραπτή μαρτυρία / ένορκη δήλωση του εναγόμενου
4. Η πλευρά του ενάγοντα, με την επίδικη αίτηση, ζητά να αντεξετάσει ουσιαστικά τον εναγόμενο 1 σ' ότι αφορά το περιεχόμενο των παραγράφων 3-6 και 9-12, οι οποίες άπτονται ουσιαστικά των συνθηκών κάτω από τις οποίες έγινε το δυστύχημα. Η αίτηση υποστηρίζεται δε από ένορκη δήλωση (ΕΔ) του Θ. Αντωνίου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον ενάγοντα, καθώς επίσης από συμπληρωματική ένορκη δήλωση (ΣΕΔ) του ίδιου προσώπου. Ο Αντωνίου αναφέρει ότι στις παραγράφους στις οποίες ζητείται η αντεξέταση προκύπτουν σοβαρές ασάφειες και αντιφάσεις αναφορικά με τον τρόπο και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες επισυνέβη το δυστύχημα και ζητείται από τον εναγόμενο 1 να παράσχει τις απαραίτητες πληροφορίες για τους ισχυρισμούς του. Ο εναγόμενος 1 δε προβαίνει σε αναφορά γεγονότων που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και προωθεί αναληθείς ισχυρισμούς, οι οποίοι χρήζουν σαφήνειας και διευκρίνισης. Η αντεξέταση είναι υψίστης σημασίας ούτως ώστε να αποσαφηνιστούν πλήρως οι συνθήκες κάτω από τις οποίες επισυνέβη το επίδικο δυστύχημα. Άρνηση δε του Δικαστηρίου να επιτρέψει την αντεξέταση του εναγόμενου 1, προκειμένου να αντικρουστούν οι ισχυρισμοί του, ουσιαστικά θα απέληγε αντικρουόμενη μαρτυρία που παρουσιάζεται δια γραπτών ενόρκων δηλώσεων να παραμείνει ανεπίλυτη και το Δικαστήριο να μην είναι σε θέση να καταλήξει στο αναγκαίο ασφαλές συμπέρασμα του ουσιαστικότερου θέματος δηλαδή της ευθύνης πρόκλησης του δυστυχήματος. Οι εναγόμενοι αντέδρασαν στην αίτηση καταχωρώντας ένσταση, εις την οποία παραθέτουν 10 λόγους ένστασης. Η ένσταση δε υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση (ΕΔ) της Μ. Γιαννακού, δικηγορικής υπαλλήλου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους εναγόμενους. Σύμφωνα με την Γιαννακού δεν πληρούνται τα κριτήρια και οι προϋποθέσεις για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ του αιτήματος. Περαιτέρω δεν καθορίζεται ο χρόνος αντεξέτασης, προϋπόθεση που ρητά επιτάσσει η Δ.30, ενώ τόσο η ΕΔ όσο και η ΣΕΔ του Αντωνίου περιέχουν γενικότητες, αόριστους ισχυρισμούς, ασάφειες και δεν εξειδικεύουν τους λόγους για τους οποίους επιδιώκεται η αντεξέταση, ούτε γιατί θεωρείται αναγκαία η κατ' εξαίρεση έκδοση του διατάγματος αντεξέτασης, ως ρητά προνοεί η Δ.
5. Στο σύνολο της η αιτιολογία που προβάλλεται είναι ανεπαρκής και δεν συνιστά καλό λόγο για να μπορεί το Δικαστήριο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Η αντεξέταση δεν είναι αναγκαία ή άλλως πως απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης καθότι η εξέταση από το Δικαστήριο της έγγραφης μαρτυρίας που καταχωρήθηκε επαρκεί για να μπορέσει το Δικαστήριο να καταλήξει σε ασφαλή ευρήματα. Περαιτέρω τα σημεία της μαρτυρίας του εναγόμενου 1 για τα οποία επιδιώκεται αντεξέταση, δεν χρήζουν καμίας διευκρίνισης, ούτε θα βοηθήσουν το Δικαστήριο να επιλύσει τα επίδικα θέματα. Τέλος, αναφέρει ότι τυχόν έγκριση του αιτήματος θα οδηγούσε σε ουσιαστική παράκαμψη της Δ.30 και σε κατάχρηση της διαδικασίας και η αίτηση είναι κακόπιστη, καταχρηστική και παραπλανητική. Οι θέσεις των συνηγόρων των δύο πλευρών περιλαμβάνονται στις γραπτές αγορεύσεις που απέστειλαν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι στο Δικαστήριο χθες, 15/12/20, μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Οι αγορεύσεις σημειώνω έχουν τύχει ενδελεχούς μελέτης από το Δικαστήριο. Δεν κρίνω όμως σκόπιμο αναφέρω εδώ να παραθέσω ότι οι συνήγοροι αναφέρουν με τις αγορεύσεις τους. Θα αναφερθώ σε συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων κατωτέρω αν και όπου αυτό κριθεί αναγκαίο. Σύμφωνα με την Δ.30 Θ.7 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας: «
6. Το Δικαστήριο δύναται να εκδίδει για τις υποθέσεις που καλύπτονται από την παρ. 6 ανωτέρω, κατ' εξαίρεση και μόνο, διαταγή ως προς την παρουσίαση προφορικής μαρτυρίας από διάδικο ή μάρτυρα που ήδη κατέθεσε εγγράφως τη μαρτυρία του ή στην περίπτωση της υποπαραγράφου (γ) κατωτέρω ως προς την παρουσίαση προφορικής μαρτυρίας από μάρτυρα που δεν κατέθεσε εγγράφως τη μαρτυρία του στις ακόλουθες περιπτώσεις: (α) Όπου το Δικαστήριο κρίνει αυτεπαγγέλτως ότι επιβάλλεται η εξέταση ή αντεξέταση του διαδίκου ή του μάρτυρα. (β) Όπου οποιοσδήποτε των διαδίκων υποβάλει στο Δικαστήριο τουλάχιστον ένα μήνα πριν την ημερομηνία κατά την οποία είναι ορισμένη η υπόθεση για ακρόαση, αίτηση για να επιτραπεί η προφορική εξέταση ή αντεξέταση οποιουδήποτε μάρτυρα είτε του ιδίου, είτε του αντιδίκου του. (γ) Όπου οποιοσδήποτε των διαδίκων υποβάλει στο Δικαστήριο τουλάχιστον ένα μήνα πριν την ημερομηνία κατά την οποία είναι ορισμένη η υπόθεση για ακρόαση, αίτηση για να επιτραπεί η προφορική μαρτυρία οποιουδήποτε μάρτυρα του ιδίου που ένεκα της ιδιότητας του ή του αντικειμένου της μαρτυρίας του δεν υπήρχε η δυνατότητα να κατονομαστεί ενωρίτερα ή να καταγραφεί η κατάθεση του. (δ) Το αίτημα καταχωρείται γραπτώς στο Πρωτοκολλητείο με ειδοποίηση προς τους υπόλοιπους διαδίκους και ορίζεται ενώπιον του Δικαστηρίου για προφορική παράσταση σε χρόνο που το Δικαστήριο καθορίζει. Στο αίτημα καθορίζεται απαραιτήτως το όνομα του διαδίκου ή μάρτυρα του οποίου η προφορική παρουσίαση απαιτείται, εκείνο το μέρος της μαρτυρίας επί της οποίας καθίσταται αναγκαία η προφορική εξέταση, ο λόγος και η αναγκαιότητα της προφορικής εξέτασης ή αντεξέτασης, καθώς και ο χρόνος που απαιτείται για την προφορική αυτή εξέταση. (ε) Το Δικαστήριο αφού ακούσει τους διαδίκους, ασκεί αναλόγως τη διακριτική του ευχέρεια και εκδίδει αυθημερόν και με συνοπτική αιτιολογία διάταγμα προφορικής παρουσίασης του διαδίκου ή μάρτυρα για σκοπούς διευκρίνισης της μαρτυρίας του: Νοείται ότι ο χρόνος που καθορίζεται για την εξέταση ή αντεξέταση κάθε διάδικου ή μάρτυρα δεν θα υπερβαίνει τα 30 λεπτά, αλλά το Δικαστήριο κατά τη διακριτική του ευχέρεια δύναται κατά την εξέλιξη της ακροαματικής διαδικασίας να επεκτείνει ανάλογα το χρόνο. » Με αυτά υπόψη, αναφέρω εδώ ότι με βάση τη μαρτυρία του Κυριάκου Νεοφύτου, οδηγού του οχήματος του ενάγοντα, αφού εισήλθε από την οδό Σωφρονίου Χριστοδούλου με αριστερή στροφή στην οδό Καλογραιών, στάθμευσε στην αριστερή πλευρά της οδού Καλογραιών, έχοντας κατεύθυνση προς την Λεωφ. Αρχ. Μακαρίου, και ο εναγόμενος 1 οδηγώντας το όχημα XXXXX35 αμελώς και χωρίς τη δέουσα παρατηρητικότητα, με όπισθεν ταχύτητα στην οδό Καλογραιών, συγκρούστηκε με το πισινό μέρος του οχήματος του στο μπροστινό και ιδιαίτερα στο αριστερό μπροστινό μέρος του δικού του οχήματος. Οι ισχυρισμοί των εναγομένων ότι εξήλθε από την πάροδο της οδού Σωφρονίου Χριστοδούλου χωρίς να σταματήσει στο ΑΛΤ και ακολούθως έστριψε αριστερά στην οδό Καλογραιών με αποτέλεσμα να συγκρουστεί με το όχημα του εναγόμενου 1 που τον ίδιο χρόνο κινείτο με πισινή ταχύτητα για να σταθμεύσει, δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Στη δική του μαρτυρία ο εναγόμενος 1 αναφέρει ότι οδηγούσε το αυτοκίνητο XXXXX35 στην οδό Σωφρονίου Χριστοδούλου (πάροδος) και ακολούθως έστριψε αριστερά στην οδό Καλογραιών (κύριος δρόμος) και είχε κατεύθυνση προς την Αρχιεπισκόπου Μακαρίου. Έψαχνε τόπο να παρκάρει στην οδό Καλογραιών, πρόσεξε ότι υπήρχε κενός χώρος στάθμευσης στα δεξιά ως η πορεία του, προχώρησε λίγο πιο μπροστά από το χώρο στάθμευσης στον οποίο ήθελε να παρκάρει για να βάλει το αυτοκίνητο εκεί με πισινή ταχύτητα, δηλαδή ήθελε να κάνει «παράλληλο παρκάρισμα». Έδειξε με τον δεξιό φωτεινό σηματοδότη του την πρόθεση του να παρκάρει δεξιά στο χώρο εκείνο και αφού έλεγξε τα καθρεφτάκια του και βεβαιώθηκε ότι ο δρόμος πίσω του ήταν καθαρός, προχώρησε με χαμηλή, πισινή ταχύτητα και εκείνη την ώρα καθώς πήγαινε προς τα πίσω, βγήκε από την πάροδο, δηλαδή την οδό Σωφρονίου Χριστοδούλου, το αυτοκίνητο XXXXX01 που οδηγούσε ο Νεοφύτου, εντελώς απροειδοποίητα και χωρίς να σταματήσει στο ΑΛΤ, έστριψε αριστερά στην οδό Καλογραιών, που βρισκόταν αυτός, και του κτύπησε. Όπως γίνεται αντιληπτό με βάση όσα αναφέρθηκαν, υπάρχει ομολογουμένως διάσταση μεταξύ των δύο οδηγών / πλευρών ως προς τις ακριβείς συνθήκες κάτω από τις οποίες επισυνέβη το επίδικο δυστύχημα. Λαμβάνοντας δε υπόψη ότι ο ενάγοντας φέρει το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών του, η θέση του ενάγοντα ως προς το πώς έγινε το δυστύχημα αμφισβητείται, ενώ το θέμα της ευθύνης πρόκλησης του δυστυχήματος είναι αναμφίβολα ουσιώδες, σε συνάρτηση με τις αρχές που αφορούν στις συνέπειες που η παράλειψη αντεξέτασης επί ουσιωδών ισχυρισμών συνεπάγεται αλλά και ότι «στις περιπτώσεις όπου είναι η θέση του αντίδικου ότι τα γεγονότα που ισχυρίζεται η άλλη πλευρά δεν έγιναν, απαιτείται αντεξέταση και μάλιστα σφοδρή, μόνο και μόνο για να αποδειχθεί η έλλειψη υπόβαθρου..., να επισημανθούν αντιφάσεις και ανακρίβειες» (Λ. Κ. ν. Δημοκρατίας