← Κύπρος

Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Στέγης ν. Δίγκλη κ.α., Αρ. Αγωγής: 1728/03, 27/11/2020

Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Στέγης ν. Δίγκλη κ.α., Αρ. Αγωγής: 1728/03, 27/11/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2020:A100 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: M. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1728/03 Μεταξύ: Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Στέγης Εναγόντων και

  1. ..... Δίγκλη
  2. ... Δίγκλη
  3. ..... Αδάμου
  4. .... Παρπόττα Εναγόμενων ------------------------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 17/09/2019 για ακύρωση και ή παραμερισμό διατάγματος δια του οποίου δόθηκε άδεια για εκτέλεση δικαστικών αποφάσεων Ημερομηνία: 27/11/2020 Εμφανίσεις: (δεν υπήρξε φυσική παρουσία των ευπαίδευτων συνηγόρων) Για τους Εναγόμενους 1 και 2 - Αιτητές : Ηλίας Χρίστου ΔΕΠΕ Για τους Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση: Σκορδής, Παπαπέτρου & Σία ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η Εισαγωγικά Οι ενάγοντες-καθ'ών η αίτηση (στο εξής οι ενάγοντες), κατόπιν μονομερούς αίτησης τους ημερ. 23/04/19, εξασφάλισαν στις 08/05/19 διάταγμα με το οποίο τους δινόταν άδεια εκτέλεσης εντός περιόδου 10 ετών από τη σύνταξη του διατάγματος, των αποφάσεων ημερ.02/07/03 εναντίον των εναγόμενων 3 και 4 και 20/01/04 εναντίον των εναγόμενων 1 και
  5. Είναι ακριβώς τούτο το διάταγμα που οι εναγόμενοι 1 και 2 - αιτητές (στο εξής οι εναγόμενοι) επιδιώκουν να παραμερίσουν και ή ακυρώσουν με την επίδικη αίτηση, η οποία καταχωρίστηκε στις 17/09/
  6. Η Επίδικη Αίτηση Πιο συγκεκριμένα οι εναγόμενοι ζητούν: « Α. Διάταγμα ή/και Απόφαση του Σεβαστού Δικαστηρίου για ακύρωση ή/και παραμερισμό (SET ASIDE) της Απόφασης ή/και του Διατάγματος ημερ. 08/05/2019 στην παρούσα Αγωγή με το οποίο το Δικαστήριο δίδει άδεια ή/και ανανεώνει την εκτέλεση της Απόφασης ημερ. 02/07/2003 εναντίον των Εναγομένων 3 και 4 στην παρούσα Αγωγή και της Απόφασης ημερ. 20/01/2004 εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 στην παρούσα Αγωγή, λόγω παράνομης ή/και αντικανονικής διαδικασίας και/ή πάσχουσας διαδικασίας και/ή κατά παράβαση των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και/ή κατάχρησης διαδικασίας ή/και παράνομης διαδικασίας ή/και άλλως πως. Β. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να διατάσσει την ακύρωση και/ή τον παραμερισμό της Απόφασης ή/και του Διατάγματος ημερ. 08/05/2019 και/ή όπως πάσα περαιτέρω διαδικασία ακυρωθεί ή/και ανασταλεί καθότι το Διάταγμα ημερ. 08/05/2019 εκδόθηκε καταχρηστικά ή/και η Αίτηση για ανανέωση της Απόφασης ημερ. 02/07/2003 και 20/01/2004 στην παρούσα Αγωγή καταχωρίστηκε κακόβουλα και/ή καταχρηστικά, με σκοπό να παραπλανήσει το Δικαστήριο.» Η Αίτηση βασίζεται στην Δ.48, θ. 8

(4), Δ.40
(8), Δ.64 και Δ.59 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στην διακριτική ευχέρεια και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, στον Περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμο του 2012 (66(Ι)/2012), στην Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στο Άρθρο 30 του Συντάγματος, στις αρχές του Δικαίου της Επιείκειας και στην Αρχή της φυσικής Δικαιοσύνης. Η αίτηση δε υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του εναγόμενου 1, ο οποίος ως αναφέρει έχει εξουσιοδοτηθεί και από την εναγόμενη 2. Νιώθω την ανάγκη να πω εδώ, πριν προχωρήσω περαιτέρω, ότι η νομική ανάλυση διαφόρων θεμάτων στην οποία προβαίνει ο εναγόμενος 1 στα πλαίσια της ένορκης δήλωσης του, με παραπομπή στους Θεσμούς, σε νομοθεσία και σε νομολογία, είναι, με κάθε σεβασμό λέω, ανεπίτρεπτη. Σε μια ένορκη δήλωση το Δικαστήριο αναμένει να δει γεγονότα που ενδιαφέρουν για να αποφασιστεί το επίδικο θέμα και τούτη η μορφή ένορκης δήλωσης, δίκην αγόρευσης, κατά την κρίση μου τίποτε ουσιαστικό δεν προσφέρει. Εν πάση περιπτώσει σημειώνω ότι μεταξύ άλλων, στην παράγραφο 25 της ΕΔ του ο εναγόμενος 1 καθορίζει τους λόγους για τους οποίους, όπως τον ενημερώνουν οι δικηγόροι του, το Δικαστήριο θα πρέπει να παραμερίσει το επίδικο διάταγμα. Αναφέρει συγκεκριμένα ότι: « ί) Οι Ενάγοντες/ Καθ' ων η Αίτηση αμέλησαν να ζητήσουν έγκαιρα την ανανέωση και την άδεια εκτέλεσης της Απόφασης ημερ. 20/01/2004, καθώς έχουν παρέλθει 15 χρόνια από την ημερομηνία έκδοσης της εν λόγω Απόφασης.
  1. ii)Εξ' όσων με ενημερώνουν οι δικηγόροι μου, η γενική αρχή είναι ότι το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να παρατείνει το χρόνο εκτέλεσης δικαστικής απόφασης πέραν των 10 ετών, εκτός εάν ικανοποιηθεί από τον αιτητή ότι κάτι τέτοιο θα ήταν δίκαιο υπό τις περιστάσεις και με βάση τα στοιχεία που παρουσιάζονται, κάτι το οποίο στην προκειμένη περίπτωση δεν ευσταθεί καθώς ουδένας λόγος υπάρχει που να δικαιολογεί την παράταση χρόνου εκτέλεσης της απόφασης ημερ. 20/01/2004. ίii) Η αδράνεια εξ' αποφάσεως πιστωτή στη λήψη μέτρων εκτέλεσης, προς είσπραξη του εξ' αποφάσεως χρέους πρέπει να αιτιολογείται ειδικά, προς ικανοποίηση του δικαστηρίου ότι δικαιολογείται η παραχώρηση της αιτούμενης άδειας μετά την πάροδο δέκα ετών. Επομένως, δεν υπήρχε κανένας σοβαρός λόγος και ιδιαίτερη αιτιολογία για την παράλειψη των Εναγόντων/Καθ' ων η Αίτηση να ζητήσουν νωρίτερα από το Δικαστήριο την ανανέωση και την άδεια εκτέλεσης της Απόφασης ημερ. 20/01/2004. ίν) Η Αίτηση τους θα έπρεπε να γινόταν δια κλήσεως και όχι μονομερώς καθώς δεν υπάρχει καμία κατ' εξαίρεση περίπτωση για να γίνει μονομερώς και ως εκ τούτου το εν λόγω διάταγμα θα πρέπει να παραμεριστεί. Συγκεκριμένα δεν δόθηκε στους Αιτητές η ευκαιρία να ακουστούν ενώπιον του Δικαστηρίου, πριν την έκδοση του Διατάγματος ημερ. 08/05/2019 και αποστερήθηκαν με αυτό τον τρόπο το δικαίωμα ακρόασης ως προνοεί το άρθρο 30 του Συντάγματος.
  2. v)Οι Ενάγοντες/Καθ' ων η Αίτηση έδωσαν την εντύπωση σε εμένα και στην Εναγόμενη/Αιτήτρια 2 ότι δεν θα προχωρούσαν με την εκτέλεση της απόφασης. Εξ' όσων με ενημερώνουν οι Δικηγόροι μου, με βάση την Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, το Εφετείο κατέληξε ότι "η λυδία λίθος για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, και το πιο σημαντικό κριτήριο, είναι ο δυσμενής επηρεασμός του εξ αποφάσεως χρεώστη, στην προκειμένη περίπτωση των Αιτητών. Ως τέτοιος προσδιορισμός του δυσμενούς επηρεασμού θα πρέπει να θεωρείται όταν ο εξ αποφάσεως πιστωτής αφήνει τον εξ αποφάσεως οφειλέτη να πιστεύει πως η απραξία του σημαίνει πως δεν πρόκειται να εκτελέσει ". Επομένως, υπάρχει δυσμενής επηρεασμός της έκδοσης του εν λόγω Διατάγματος τόσο για εμένα αλλά και για την Αιτήτρια 2, με αποτέλεσμα η συνέχιση ισχύος του να προκαλέσει σε εμάς ανεπανόρθωτη ζημιά. νί) Από νομική συμβουλή που λαμβάνω, με την Δ.48, θ. 8
(4)παρέχεται η δυνατότητα επανεξέτασης θέματος που ρυθμίστηκε εξ πάρτε, όταν εκείνος που επηρεάζεται επιθυμεί να ασκήσει το θεμελιώδες δικαίωμα του να ακουσθεί με προοπτική την ακύρωση ή την διαφοροποίηση του. Στην προκειμένη περίπτωση, τόσο εγώ αλλά και η Αιτήτρια υπ' αριθμόν 2 έχουμε επηρεαστεί αρνητικά με την έκδοση του εν λόγω διατάγματος, καθώς δεν μας έχει δοθεί καν η ευκαιρία για να ακουστούμε και να θέσουμε ενώπιον του Δικαστηρίου τις θέσεις μας αλλά και την τωρινή οικονομική μας κατάσταση και τυχόν συνέχιση της ισχύος του εν λόγω διατάγματος θα επιφέρει σε εμάς ανεπανόρθωτη βλάβη. νii) Το Διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας ημερ. 08/05/2019 στην παρούσα Αγωγή έχει εκδοθεί καταχρηστικά και ουδεμία νομική ισχύ δεν έχει, καθότι παραβιάζει τις πρόνοιες του Περί Παραγραφής Αγωγίμων Δικαιωμάτων Νόμου του 2012. Συγκεκριμένα, παραβιάζει το άρθρο 5
(1)και
(2)το οποίο προνοεί ότι δεν μπορεί να εγερθεί οποιαδήποτε διαδικασία εκποιήσεως ενυπόθηκης ακίνητης ιδιοκτησίας μετά την πάροδο των δώδεκα
(12)ετών. Περαιτέρω, το άρθρο 10 του Περί Παραγραφής Αγωγίμων Δικαιωμάτων Νόμος του 2012 προνοεί ότι καμία αγωγή επί ή για ή σε σχέση με δικαστική απόφαση δεν εγείρεται μετά την πάροδο δεκαπέντε
(15)ετών από της τελεσιδικίας της απόφασης. νίii) Η μεγάλη καθυστέρηση πρόθεσης για λήψη μέτρων εκτέλεσης και συγκεκριμένα η παρέλευση 15 ετών από την έκδοση της απόφασης, ήτοι από το 2004 μέχρι σήμερα, χωρίς τη λήψη οιωνδήποτε μέτρων εκτέλεσης για ικανοποίηση του εξ' αποφάσεως χρέους, ανεξάρτητα με τις οιεσδήποτε διαβουλεύσεις που οι Ενάγοντες/Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίζονται ότι εγίνοντο, δεν είναι δυνατό να δικαιολογήσουν τόσο μεγάλη περίοδο απραξίας και ως εκ τούτου το διάταγμα ημερ. 08/05/2019 για ανανέωση και εκτέλεση της απόφασης ημερ. 20/01/2004 δεν θα έπρεπε να εκδοθεί και θα πρέπει να παραμεριστεί από το Δικαστήριο. » Η Ένσταση των Εναγόντων Οι ενάγοντες αντέδρασαν καταχωρώντας ένσταση στην αίτηση, εις την οποία προβάλλουν 15 λόγους ένστασης, που είναι οι εξής:
  1. Η αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη και/ή δεν έχει οποιοδήποτε ουσιαστικό και/ή νομικό υπόβαθρο και/ή στηρίζεται σε λανθασμένη και/ή ελλιπή νομική βάση.
  2. Η παρούσα αίτηση είναι κατ' ουσία και νόμο αβάσιμη και/ή χωρίς κανένα νομικό έρεισμα και/ή αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας και/ή του χρόνου του Δικαστηρίου.
  3. Δεν προβάλλονται σοβαροί, εύλογοι και δικαιολογημένοι λόγοι για την ακύρωση και/ή τον παραμερισμό του Διατάγματος ημερομηνίας 08/05/2019 και/ή δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του νόμου και της νομολογίας για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος παραμερισμού.
  4. Οι Αιτητές έχουν ερμηνεύσει εσφαλμένα τις διατάξεις του Περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμου του 2012 (66(Ι) / 2012).
  5. Η αίτηση για άδεια εκτέλεσης της απόφασης καταχωρείται μονομερώς και καταχωρήθηκε νομότυπα και σύμφωνα με τους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας και της Νομολογίας.
  6. Οι Αιτητές δεν έχουν προσέλθει στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια καθότι η αίτηση και η ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει αποκρύπτει ουσιώδη στοιχεία και γεγονότα που σχετίζονται άμεσα με αυτήν και δύνανται να επηρεάσουν την κρίση του Δικαστηρίου και/ή προβάλλουν ανυπόστατους και ψευδείς ισχυρισμούς
  7. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση δεν έγινε σύμφωνα με τους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας και ως εκ τούτου η αίτηση δεν στηρίζεται σε οποιαδήποτε μαρτυρία όπως προβλέπουν οι θεσμοί και η νομολογία και/ή γίνονται εκτεταμένες αναφορές σε νομολογία και/ή νομοθεσίες.
  8. Σε κανένα σημείο της ένορκης δήλωσης που στηρίζει την αίτηση δεν τεκμηριώνονται ή/και στοιχειοθετούνται ή/και επεξηγούνται οι προϋποθέσεις που θέτουν οι Θεσμοί της Πολιτικής Δικονομίας και η Νομολογία για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Συνεπώς, η ένορκη δήλωση που στηρίζει την εν λόγω αίτηση είναι γενική, αόριστη και ασαφής.
  9. Η παρούσα αίτηση δεν καταχωρίστηκε εντός εύλογου χρόνου και/ή καταχωρίστηκε κατόπιν υπέρμετρης καθυστέρησης και τα αιτήματα και/ή διατάγματα που επιδιώκονται με αυτήν εγείρονται με αλλότρια κίνητρα και/ή αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις και/ή μεθοδεύσεις και/ή τεχνάσματα των Αιτητών προς αποφυγή εκπλήρωσης των υποχρεώσεων τους έναντι στους Καθ' ων η Αίτηση χωρίς να δίδεται οποιαδήποτε σχετική εξήγηση και/ή επαρκή τεκμηρίωση για την εν λόγω καθυστέρηση.
  10. Η παρούσα Αίτηση είναι παράτυπη και/ή έχει καταχωρηθεί καταχρηστικά και/ή αδικαιολόγητα και/ή μοναδικό σκοπό έχει να αποτρέψει την λήψη οποιονδήποτε μέτρων εκτέλεσης εναντίον των Αιτητών και/ή έχει μοναδικό σκοπό να αποστερήσει τους Καθ'ων η Αίτηση από τα δικαιώματα τους και/ή από την είσπραξη του λαβείν τους δημιουργώντας παράλληλα αχρείαστα έξοδα.
  11. Η συμπεριφορά των Αιτητών και το γεγονός ότι οι Αιτητές έχουν έρθει σε άμεση επαφή με υπαλλήλους των Καθ' ων η Αίτηση προς διευθέτηση του χρέους τους αποτελεί αδιαμφισβήτητη απόδειξη ότι οι πρώτοι αναγνωρίζουν το χρέος τους και/ή τις υποχρεώσεις τους που εκκρεμούν έναντι των Καθ' ων η Αίτηση και επομένως κωλύονται λόγω συμπεριφοράς (estoppel by conduct) να προωθούν την παρούσα αίτηση.
  12. Οι Αιτητές δεν έχουν ακόμα διευθετήσει τις συμβατικές υποχρεώσεις τους απέναντι στους Καθ'ων η Αίτηση.
  13. Σε περίπτωση που εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα οι Καθ'ων η Αίτηση θα χάσουν τα δικαιώματά τους ως αυτά απορρέουν από τις αποφάσεις ημερομηνίας 02/07/2003 και 20/01/2004 στην υπ'αρ. αγωγή 1728/2003 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας και/ή θα παραμείνουν ανεξασφάλιστοι και/ή θα χάσουν το δικαίωμα τους για εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου υπ'αρ. Υ966/99 με ημερομηνία εγγραφής 23/03/1999 στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λάρνακας.
  14. Περαιτέρω, τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων συνεπάγει άμεσο επηρεασμό των βασικών συνταγματικών δικαιωμάτων και πρόκληση ανεπανόρθωτης ζημιάς στους Καθ' ων η Αίτηση αφού θα εμποδιστούν από το να εισπράξουν το εξ αποφάσεως χρέος και δεν είναι ορθό και δίκαιο να δοθούν υπό τις περιστάσεις.
  15. Δεν είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων καθώς τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα πλήξουν βασικά συνταγματικά δικαιώματα των Καθ'ων η Αίτηση. Η ένσταση βασίζεται στη Δ.48 θ.8
(4), Δ.40 Θ.8, Δ.64 και Δ.59 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στη διακριτική ευχέρεια και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, στον Περί Παραγραφής Δικαιωμάτων Νόμο του 2012 (66(Ι)/2012), στη Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στο Άρθρο 30 του Συντάγματος, στις αρχές του Δικαίου της Επιείκειας και στην Αρχή της Φυσικής Δικαιοσύνης. Την ένσταση δε υποστηρίζει ένορκη δήλωση της XXXXX Κουμή, λειτουργού της Υπηρεσίας Ανάκτησης Χρεών των εναγόντων, η οποία πλην κάποιων παραδεχτών ισχυρισμών, απορρίπτει τους ισχυρισμούς των εναγόμενων και βεβαίως τους λόγους για τους οποίους ζητείται ο παραμερισμός του διατάγματος πιο πάνω. Η Ακρόαση της αίτησης Η ακρόαση της αίτησης έγινε βάσει των ενόρκων δηλώσεων, χωρίς να ζητηθεί η αντεξέταση οιουδήποτε εκ των ενόρκως δηλούντων. Η επιχειρηματολογία των δικηγόρων των διαδίκων Οι θέσεις των δύο πλευρών περιλαμβάνονται σημειώνω στις γραπτές αγορεύσεις που ετοίμασαν και παρέδωσαν στο Δικαστήριο οι ευπαίδευτοι συνήγοροι τους. Δεν κρίνω σκόπιμο σημειώνω να παραθέσω εδώ όσα οι συνήγοροι αναφέρουν στις εν λόγω αγορεύσεις τους και θα αρκεστώ να αναφέρω ότι οι αγορεύσεις έχουν τύχει ενδελεχούς μελέτης από το Δικαστήριο. Εφόσον δε τούτο κριθεί αναγκαίο θα γίνει αναφορά σε συγκεκριμένο ή συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων κατωτέρω. Νομική Πτυχή Σύμφωνα με τη Δ.48
(8)
(4)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας παρέχεται ευχέρεια σε οποιοδήποτε πρόσωπο επηρεάζεται από ένα διάταγμα το οποίο εκδόθηκε μονομερώς, να αποταθεί στο Δικαστήριο με αίτηση δια κλήσεως για να το παραμερίσει. Η δυνατότητα αυτή παρέχεται σε κάθε διάταγμα το οποίο εκδίδεται μονομερώς (βλ. Πολ. Εφ. 290/10 Γιαννάκη Κτωρίδη v. Alpha Bank ECLI: CY: AD: 2014: A407, ημερ.19/06/2014). Να σημειωθεί όμως ότι στην περίπτωση αυτή το Δικαστήριο δεν δύναται να ενεργήσει ως εφετείο του εαυτού του και να κρίνει κατά πόσο ορθά εκδόθηκε ένα τέτοιο διάταγμα αλλά να εξετάσει κατά πόσο με την αίτηση υπάρχει ενώπιον του επαρκής μαρτυρία ή περιστάσεις που αντικειμενικώς δικαιολογούν ένα τέτοιο παραμερισμό ή ακύρωση (βλ. Πολ. Εφ.124/09 Τράπεζα Κύπρου Λτδ v. Μαρκίδη κ.α.
(2012)1 ΑΑΔ 1218, ημερ.07/06/12). Εξέταση της Αίτησης Ερχόμενος τώρα στην προκειμένη περίπτωση και έχοντας μελετήσει πολύ προσεκτικά την επίδικη αίτηση και την ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει, την ένσταση και την ένορκη δήλωση που συνοδεύει αυτήν, όπως επίσης τις γραπτές αγορεύσεις, αναφέρω τα ακόλουθα:
  1. Το Δικαστήριο με βάση τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον του μέσω της μονομερούς αίτησης ικανοποιήθηκε πως πληρούνται οι προυποθέσεις για την έκδοση του διατάγματος και παραχώρησε την αιτούμενη άδεια. Έλαβε δε σαφώς υπόψη του τόσο τον παράγοντα χρόνο όσο και τους λόγους που οι ενάγοντες δεν έλαβαν μέτρα εκτέλεσης.
  2. Ως προς τη θέση των εναγόμενων ότι οι ενάγοντες ενήργησαν με δόλιο και κακόβουλο τρόπο, καταχωρώντας την μονομερή αίτηση μόλις έλαβαν γνώση του περιεχομένου της αίτησης DLO 32/19, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Το γεγονός ότι μόλις οι ενάγοντες αντιλήφθηκαν, ένεκα της καταχώρησης της εν λόγω αίτησης, ότι δεν υπάρχει πιθανότητα διευθέτησης, όπως εξηγεί και η Κουμή στην ΕΔ της, αποτάθηκαν στο Δικαστήριο για να τους δοθεί άδεια εκτέλεσης, ασκώντας ένα δικαίωμα που είχαν, σίγουρα δεν μπορεί να τους αποδώσει δόλο. Επίσης δεν είναι αποδεκτό ότι οι ενάγοντες απέκρυψαν την καταχώρηση της εν λόγω αίτησης. Αντίθετα το Δικαστήριο όταν εξέδιδε το διάταγμα στα πλαίσια της μονομερούς αίτησης είχε υπόψη του ότι καταχωρήθηκε η αίτηση / έφεση 32/19 αφού αναφέρθηκε στην ΕΔ που συνόδευε την αίτηση (βλ. παρ.21), η οποία ήταν επίσης της Κουμή.
  3. Το Δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια έκρινε ότι δεν χρειαζόταν επίδοση της αίτησης και αυτό συνάγεται από το γεγονός ότι χορήγησε μονομερώς το διάταγμα. Με βάση τη Δ.48 Θ.8
(1)(κκ) των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας μπορούσε να ενεργήσει τοιουτοτρόπως. Το πρόσωπο δε που θεωρεί ότι επηρεάζεται και επιθυμεί να ακουστεί, έχει το δικαίωμα να καταχωρήσει αίτηση με βάση την Δ.48, Θ.
(8)
(4)(βλ. μεταξύ άλλων την απόφαση Κτωρίδη πιο πάνω και την Πολ. Αιτ. 7/12 Μιχαήλ
(2012)1ΑΑΔ 135). Έτσι ενήργησαν και οι εναγόμενοι εδώ και με την επίδικη αίτηση τους έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου όλους τους ισχυρισμούς που επιθυμούσαν. Συνεπώς η θέση που προβάλλεται ότι δεν τους δόθηκε η ευκαιρία να ακουστούν απορρίπτεται.
  1. Ο ισχυρισμός του Δίγκλη για το ότι τους δόθηκε η εντύπωση από τους ενάγοντες ότι δεν θα προχωρήσουν με την εκτέλεση της απόφασης δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός. Με βάση όσα αναφέρονται στην ΕΔ της Κουμή, τα οποία παρέμειναν αναντίλεκτα, προκύπτει ότι υπήρχε συνεχής επικοινωνία με τους εναγόμενους για εξεύρεση συμβιβαστικής λύσης μέχρι και το 2018, ενώ οι εναγόμενοι μέχρι τον Αύγουστο του 2018 κατέβαλλαν διάφορα ποσά έναντι του χρέους τους (βλ. τεκμ.12 στην ΕΔ της Κουμή). Συνεπώς και οι ενάγοντες δια των διαπραγματεύσεων δήλωναν ότι θέλουν να εισπράξουν το λαβείν τους και οι εναγόμενοι προκύπτει ξεκάθαρα ότι αναγνώριζαν την οφειλή τους και ότι πρέπει να πληρώσουν. Εν πάση περιπτώσει αναφέρω εδώ ότι αυτή η συνεχής επικοινωνία των εναγόντων και των εναγόμενων αλλά και οι πληρωμές ήταν υπόψη του Δικαστηρίου όταν παραχώρησε την άδεια για εκτέλεση και προφανώς αποδόθηκε σε αυτά η ανάλογη σημασία από το Δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, σε συνάρτηση με τον χρόνο που παρήλθε και τη μη λήψη μέτρων εκτέλεσης.
  2. Θεωρώ πως η εισήγηση περί παραγραφής στην προκειμένη περίπτωση, κατ' επίκληση των άρθρων 5
(1)
(2)και 10 του Περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμου του 2012 (αρ.66(Ι)/2012), με αναφορά στο θέμα εκποίησης της υποθήκης, δεν έχει θέση στα πλαίσια της υπό συζήτηση διαδικασίας. Παραθέτω τα εν λόγω άρθρα και η απλή μελέτη τους θεωρώ πως επιβεβαιώνει του λόγου το αληθές. « Υποθήκη-Ενέχυρο 5.-
(1)Καμιά αγωγή επί ή για ή σε σχέση με υποθήκη ή ενέχυρο δεν εγείρεται μετά την πάροδο δώδεκα ετών από την ημέρα που συμπληρώθηκε η βάση της αγωγής.
(2)Οποιαδήποτε διαδικασία εκποιήσεως ενυπόθηκης ακίνητης ιδιοκτησίας ή ενεχυριασμένου πράγματος δυνάμει οποιουδήποτε νόμου θεωρείται αγωγή.» « Αγωγή επί, για ή σε σχέση με δικαστική απόφαση 10.- Καμιά αγωγή επί ή για ή σε σχέση με δικαστική απόφαση δεν εγείρεται μετά την πάροδο δεκαπέντε ετών από της τελεσιδικίας της απόφασης. » 6. Ίσως εκ του περισσού, τέλος, να επαναλάβω ότι το παρόν Δικαστήριο δεν μπορεί να ενεργήσει ως Εφετείο του εαυτού του, ενώ καμία σημασία δεν έχει το γεγονός ότι το επίδικο διάταγμα εκδόθηκε υπό διαφορετική σύνθεση (βλ. Έλληνας v. Χριστοδούλου
(1995)1 Α.Α.Δ 438). Λέγοντας αυτά αναφέρω πως έχοντας κατά νουν τους ισχυρισμούς των εναγόμενων, μέσω του Δίγκλη, είναι προφανές ότι στην μεγαλύτερη τους έκταση οι ισχυρισμοί τους αποσκοπούν ακριβώς σε αναθεώρηση της προηγούμενης απόφασης του Δικαστηρίου, καλώντας το Δικαστήριο να ενεργήσει σαν Εφετείο. Κάτι τέτοιο δεν μπορεί να γίνει. Κατάληξη Υπό το φως όλων των ανωτέρω θεωρώ πως δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου οτιδήποτε που να δικαιολογεί τον παραμερισμό και ή ακύρωση του επίδικου διατάγματος και η αίτηση ημερ.17/09/19 απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγόμενων 1 και 2 όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............... Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.