ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. ΑΝΤΩΝΙΟΥ κ.α., Αρ. Αγ. 2935/92, 10/11/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2020:A111 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Αρ. Αγ. 2935/92 Μεταξύ: ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Εναγόντων και
- .... ΑΝΤΩΝΙΟΥ, κ.α. Εναγόμενων ----------------------------------------------------- Αίτηση ημερ.25/08/20 για παράταση του χρόνου καταχώρησης αίτησης για άδεια εκτέλεσης της απόφασης ημερ.16/12/1992 και για παροχή άδειας ανανέωσης ή και εκτέλεσης της εν λόγω δικαστικής απόφασης Ημερομηνία: 10 Νοεμβρίου 2020 Εμφανίσεις: (Δεν υπήρξε φυσική παρουσία των ευπαίδευτων συνηγόρων και η γραπτή τους αγόρευση απεστάλη μέσω ηλεκτρονικού μηνύματος) Για ενάγοντες/αιτητές: Δρ. Ανδρέας Π. Ποιητή & Σία ΔΕΠΕ ΑΠΟΦΑΣΗ Ενώπιον μου εκκρεμεί η αίτηση για παράταση του χρόνου για καταχώρηση αίτησης για άδεια εκτέλεσης της δικαστικής απόφασης ημερ.16/12/1992 και για παροχή άδειας ανανέωσης ή και εκτέλεσης της εν λόγω δικαστικής απόφασης. Η επίδικη απόφαση αφορούσε τους εναγόμενους 1, 3, 4 και
- Η αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.1-4, 8 και 9, Δ.40 Θ.8 και Δ.57 Θ.2, υποστηρίζεται δε από ένορκη δήλωση (ΕΔ) του Μ. Σοφρονίου, αλλά και από συμπληρωματική ΕΔ του ίδιου προσώπου. Επειδή εκ πρώτης προέκυπτε ότι δεν πληρούνται οι προυποθέσεις έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων το Δικαστήριο έδωσε την ευκαιρία στους συνηγόρους των εναγόντων αν επιθυμούσαν να αγορεύσουν. Έτσι έγινε. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των εναγόντων απέστειλαν γραπτώς την αγόρευση τους, υποστηρίζοντας βεβαίως πως το Δικαστήριο θα πρέπει να εγκρίνει την αίτηση και να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα. Το Δικαστήριο έχει μελετήσει την γραπτή αγόρευση των αιτητών. Η νομολογία που αφορά στην χορήγηση άδειας για εκτέλεση απόφασης μετά την πάροδο της εκ του Νόμου προβλεπόμενης προθεσμίας είναι γνωστή και δεν θα την επαναλάβω. Γίνεται ουσιαστικά μια εξισορρόπηση της ανάγκης για εκτέλεση της απόφασης από τη μια και από την άλλη της στάσης και συμπεριφοράς που έχει επιδείξει ο εξ αποφάσεως πιστωτής στο θέμα εκτέλεσης (βλ. μεταξύ άλλων MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LTD ΟΠΩΣ ΜΕΤΟΝΟΜΑΣΤΗΚΕ ΣΕ CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LTD ν. Π. Κ. κ.α., Πολιτική ΄Εφεση Αρ. 219/2012, 31/1/2019 : «Το δικαστήριο παραχωρεί άδεια για λήψη μέτρων εκτέλεσης, ασκώντας προς τούτο διακριτική εξουσία, εφόσον ο εξ αποφάσεως πιστωτής καταδεικνύει, κατ' ελάχιστο, προς ικανοποίησή του, ότι εξακολουθεί να υφίσταται το εξ αποφάσεως χρέος ή οποιοδήποτε μέρος του, ότι δικαιολογημένα δεν έχουν αποδώσει τα μέτρα εκτέλεσης που ο ίδιος τυχόν να έχει λάβει εμπρόθεσμα, ώστε να καθίσταται αναγκαία η λήψη επιπρόσθετων μέτρων και ότι τα προτιθέμενα μέτρα δυνατό να οδηγήσουν στην είσπραξη του εξ αποφάσεως χρέους, προς ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης. Επιπρόσθετα, η αδράνεια εξ αποφάσεως πιστωτή στη λήψη μέτρων εκτέλεσης, προς είσπραξη του εξ αποφάσεως χρέους πρέπει να αιτιολογείται ειδικά, προς ικανοποίηση του δικαστηρίου ότι δικαιολογείται η παραχώρηση της αιτούμενης άδειας μετά την πάροδο δέκα ετών. Σε τέτοια περίπτωση, το εν λόγω δικαίωμα αντισταθμίζεται και με τυχόν μεταβολή των συνθηκών του εξ αποφάσεως χρεώστη, ώστε να διασφαλίζεται πως η παραχώρηση της αιτούμενης άδειας δε θα του προκαλέσει οποιοδήποτε δυσμενή επηρεασμό, (βλ. Duer v Frazer [2001] 1 All ER 249, σελίδα 255, The "Good Challenger" [2004] 1 Lloyd's Rep. 67, σελίδες 85 έως 86, και Ανδρέας Τρύφωνος ν. Τράπεζας Κύπρου Λτδ, ECLI:CY:AD:2017:A373, ECLI:CY:AD:2017:A373, ECLI:CY:AD:2017:A373, Πολιτική ΄Εφεση Αρ. 206/2012, 26.10.2017). Εξετάζοντας τώρα την επίδικη αίτηση αναφέρω τα εξής. Η δικαστική απόφαση στην παρούσα εκδόθηκε εναντίον των εναγόμενων 1, 3, 4 και 5 στις 16/12/92 και αφορούσε το ποσό των Λ.Κ.14.431,34 με τόκο 6% από 16/12/92 μέχρι εξόφλησης, πλέον Λ.Κ.261,95 έξοδα με τόκο 6% επί ποσού Λ.Κ.250 από 16/12/92 μέχρι εξόφλησης. Στις 22/11/96 εκδόθηκαν διατάγματα μηνιαίων δόσεων εναντίον των εναγόμενων 1 και
- Σημειώνω ότι περαιτέρω λεπτομέρειες δεν έχουν δοθεί. Καταχωρήθηκαν δε εντάλματα κινητής περιουσίας, που επιστράφηκαν ανεκτέλεστα και στις 18/12/98 εξεδόθησαν διατάγματα φυλακίσεως εναντίον των εναγόμενων 1 και
- Παρεμβάλλω εδώ πως παρά το γεγονός ότι ζητήθηκε μέσω ΣΕΔ όπως δοθούν λεπτομέρειες για τα εν λόγω εντάλματα και διατάγματα, τούτο δεν έγινε. Τέλος, οι αιτητές την 01/12/04 ενέγραψαν ΜΕΜΟ στην ακίνητη περιουσία της εναγόμενης 4, το οποίο εξέπνευσε. Όμως περισσότερες λεπτομέρειες οι αιτητές για άγνωστο λόγο δεν έχουν δώσει. Επίσης δεν έχουν δοθεί στοιχεία που να υποστηρίζουν ότι η απόφαση έχει ανανεωθεί οποτεδήποτε. Αναφέρεται δε εδώ ότι η ισχύς της επίδικης απόφασης ήταν για 6 χρόνια (βλ. την Δ.48 Θ.8 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας). Είναι πολύ αργότερα και συγκεκριμένα στις 09/09/11 που η ισχύς μιας απόφασης αυξήθηκε σε 10 έτη, ενώ πρόσφατα και συγκεκριμένα από 27/03/20 αυξήθηκε σε 12 έτη (σε κάθε περίπτωση κατόπιν βεβαίως τροποποίησης της Δ.40 Θ.8). Άρα η απόφαση ίσχυε μέχρι τον Δεκέμβριο 1998 και έκτοτε δεν έχει ανανεωθεί ή και κανένα ενδιαφέρον δεν επέδειξαν οι ενάγοντες για ανανέωση της ή για να λάβουν μέτρα εκτέλεσης. Σημειώνεται πως δεν υπάρχουν στοιχεία ότι το ΜΕΜΟ πιο πάνω καταχωρήθηκε ενόσω υπήρχε ανανεωμένη απόφαση, αλλά σε κάθε περίπτωση το γεγονός ότι το άφησαν να εκπνεύσει, χωρίς άλλη εξήγηση, δείχνει την έλλειψη ενδιαφέροντος από πλευράς εναγόντων. Οι αιτητές αποτείνονται δε στο Δικαστήριο για παροχή άδειας κάτι λιγότερο από 22 χρόνια από την εκπνοή της απόφασης και κάτι λιγότερο από 28 χρόνια από την έκδοση της. Από εκεί και πέρα όμως διαπιστώνω ότι ο Σοφρονίου στην προσπάθεια του να δικαιολογήσει την αδράνεια των αιτητών (και ο ίδιος έτσι τη χαρακτηρίζει στην παράγραφο 6 της ΕΔ του) καταφεύγει, με κάθε σεβασμό λέω, σε γενικές και αόριστες αναφορές, χωρίς όμως να πείθει. Οι εναγόμενοι, ισχυρίζεται γενικά και αόριστα, επισκέφθηκαν το γραφείο τους και τους ζήτησαν χρόνο να τακτοποιήσουν την απόφαση. Ως προς το πότε έγινε αυτό λέει στη ΣΕΔ του ότι δεν μπορεί να το καθορίσει, ενώ προσθέτει, με τον ίδιο γενικό και αόριστο τρόπο, ότι μπορεί να πει ότι έγινε κοντά στο
- Πως είναι σε θέση να γνωρίζει κάτι τέτοιο δεν λέει, παρόλο που σημειώνω ότι η ισχυριζόμενη επικοινωνία 15 χρόνια πριν, ακόμη και αν γινόταν αποδεκτό ότι υπήρξε, καμία ουσιαστική σημασία δεν έχει. Ας σημειωθεί ότι οι αιτητές ουδέν αναφέρουν, σε αυτά τα πλαίσια, περί πληρωμής από τους εναγόμενους οιωνδήποτε ποσών έναντι της οφειλής τους (όπως ήταν η περίπτωση για παράδειγμα στην Πολ. Εφ.11/13,
- Biochemie Rose Ltd κ.α. v. Τράπεζας Κύπρου, ECLI:CY:AD:2018:A264, όπου ακριβώς οι εφεσείοντες, πέραν από τη σειρά μέτρων που έλαβε η τράπεζα, ζητούσαν παράταση χρόνου προς εξόφληση καταβάλλοντας παράλληλα διάφορα ποσά). Εδώ η τελευταία πληρωμή με βάση την κατάσταση λογαριασμού τεκμ.1 στην ΕΔ ήταν στις 21/11/00 και αφορούσε ποσό €103.-. Επίσης εδώ θα πρέπει ν' αναφερθεί ότι και η αναφορά του στη ΣΕΔ ότι προτίθενται να καταχωρήσουν ΜΕΜΟ στην ακίνητη περιουσία των εναγόμενων 1, 2 και 3, ριτ κινητών και αίτησης μηνιαίων δόσεων κρίνεται ως γενική και αόριστη. Τι έρευνα έχουν κάνει και τι στοιχεία κατέχουν για να προχωρήσουν τοιουτοτρόπως; Και τι άλλαξε εν σχέση με προηγουμένως που λέει ότι δεν προχωρούσαν λόγω της άσχημης οικονομικής κατάστασης των καθ'ων η αίτηση και της οικονομικής κρίσης του 2013 για να μην τους καταστρέψουν οικονομικά; Σημειώνεται δε ότι καμία εξήγηση δεν έχει δοθεί γιατί αφενός εξαιρούν τους εναγόμενους 4 και 5 και αφετέρου πως θα προχωρήσουν εναντίον του εναγόμενου 2 αφού δεν τον αφορά η επίδικη απόφαση. Είναι εμφανές δε ότι ο Σοφρονίου θέτει τον συγκεκριμένο ισχυρισμό απλά και μόνον για να δικαιολογήσει την αίτηση. Τέλος, να πω και το εξής. Οι αιτητές ισχυρίζονται ότι οι καθ'ων η αίτηση (στην ΕΔ προφανώς εκ λάθους αναφέρονται σε εξ' αποφάσεως πιστωτές) δεν θα υποστούν ζημιά γιατί η καθυστέρηση έγινε προς όφελος τους και όχι προς ζημιά τους (βλ. παρ.8 της ΕΔ Σοφρονίου). Αυτό όμως εκ πρώτης δεν μπορεί να θεωρηθεί βάσιμο. Διότι το χρέος των καθ'ων η αίτηση με τον τοκισμό του όλα αυτά τα χρόνια έχει φτάσει τις €44.42,74.- (βλ. την κατάσταση λογαριασμού στην ΕΔ Σοφρωνίου) και συνεχίζει να τοκίζεται, άρα η υποχρέωση τους έναντι των αιτητών έχει αυξηθεί κατά πολύ εν σχέση με την αρχική οφειλή. Συνοψίζω λέγοντας ότι η αδράνεια των εξ αποφάσεως πιστωτών/αιτητών στη λήψη μέτρων εκτέλεσης, προς είσπραξη του εξ αποφάσεως χρέους, κατά την κρίση μου δεν έχει αιτιολογηθεί επαρκώς προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου ότι δικαιολογείται η παραχώρηση της αιτούμενης άδειας. Αυτό είναι βεβαίως άμεσα συνυφασμένο και με το κατά πόσο η παροχή άδειας θα επηρέαζε δυσμενώς τους καθ'ων η αίτηση (βλ. Biochemie Rose Ltd ανωτέρω). Επιπλέον δεν έχει καταδειχθεί ότι τα προτιθέμενα μέτρα δυνατό να οδηγήσουν στην είσπραξη του εξ αποφάσεως χρέους, προς ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης. Στη βάση όλων των πιο πάνω η επίδικη αίτηση απορρίπτεται χωρίς έξοδα. Η παρούσα απόφαση ή και επιστολή με την αναγκαία πληροφόρηση για το τι αφορούσε η παρούσα και με την κατάληξη να κοινοποιηθεί μέσω του Πρωτοκολλητείου στους εναγόμενους 1, 3, 4 και
- (Υπ.)................. Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο