ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ ν. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗ κ.α., Αρ. Αγ. 4194/96, 3/12/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2020:A115 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Αρ. Αγ. 4194/96 Μεταξύ: ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ Εναγόντων και
- ...... ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗ
- ..... ΓΙΩΡΓΑΛΛΙΔΗ
- .... ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗ Εναγόμενων ----------------------------------------------------- Αίτηση ημερ.07/10/20 για παράταση του χρόνου καταχώρησης αίτησης για ανανέωση ή και εκτέλεση δικαστικής απόφασης και για παροχή άδειας ανανέωσης ή και εκτέλεσης Ημερομηνία: 03 Δεκεμβρίου 2020 Εμφανίσεις: (Δεν υπήρξε φυσική παρουσία των ευπαίδευτων συνηγόρων και η γραπτή τους αγόρευση απεστάλη μέσω ηλεκτρονικού μηνύματος) Για ενάγοντες/αιτητές: Δρ. Ανδρέας Π. Ποιητή & Σία ΔΕΠΕ ΑΠΟΦΑΣΗ (δοθείσα αυθημερόν) Ενώπιον μου εκκρεμεί η αίτηση ημερ. 07/10/20 για παράταση του χρόνου καταχώρησης αίτησης για ανανέωση ή και εκτέλεση της δικαστικής απόφασης ημερ.17/12/1996 και για παροχή άδειας ανανέωσης ή και εκτέλεσης της εν λόγω δικαστικής απόφασης. Η επίδικη απόφαση αφορούσε όλους τους εναγόμενους. Η αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.1-4, 8 και 9, Δ.40 Θ.8 και Δ.57 Θ.2, υποστηρίζεται δε από ένορκη δήλωση (ΕΔ) του Χ. Σωτηρίου, αλλά και από συμπληρωματική ΕΔ του ίδιου προσώπου. Επειδή εκ πρώτης προέκυπτε ότι δεν πληρούνται οι προυποθέσεις έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων το Δικαστήριο έδωσε την ευκαιρία στους συνηγόρους των εναγόντων αν επιθυμούσαν να αγορεύσουν. Έτσι έγινε. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των εναγόντων απέστειλαν γραπτώς την αγόρευση τους, υποστηρίζοντας βεβαίως πως το Δικαστήριο θα πρέπει να εγκρίνει την αίτηση και να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα. Το Δικαστήριο έχει μελετήσει την γραπτή αγόρευση των αιτητών. Η νομολογία που αφορά στην χορήγηση άδειας για εκτέλεση απόφασης μετά την πάροδο της εκ του Νόμου προβλεπόμενης προθεσμίας είναι γνωστή και δεν θα την επαναλάβω. Γίνεται ουσιαστικά μια εξισορρόπηση της ανάγκης για εκτέλεση της απόφασης από τη μια και από την άλλη της στάσης και συμπεριφοράς που έχει επιδείξει ο εξ αποφάσεως πιστωτής στο θέμα εκτέλεσης (βλ. μεταξύ άλλων MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LTD ΟΠΩΣ ΜΕΤΟΝΟΜΑΣΤΗΚΕ ΣΕ CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LTD ν. Π. Κ. κ.α., Πολιτική ΄Εφεση Αρ. 219/2012, 31/1/2019 : «Το δικαστήριο παραχωρεί άδεια για λήψη μέτρων εκτέλεσης, ασκώντας προς τούτο διακριτική εξουσία, εφόσον ο εξ αποφάσεως πιστωτής καταδεικνύει, κατ' ελάχιστο, προς ικανοποίησή του, ότι εξακολουθεί να υφίσταται το εξ αποφάσεως χρέος ή οποιοδήποτε μέρος του, ότι δικαιολογημένα δεν έχουν αποδώσει τα μέτρα εκτέλεσης που ο ίδιος τυχόν να έχει λάβει εμπρόθεσμα, ώστε να καθίσταται αναγκαία η λήψη επιπρόσθετων μέτρων και ότι τα προτιθέμενα μέτρα δυνατό να οδηγήσουν στην είσπραξη του εξ αποφάσεως χρέους, προς ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης. Επιπρόσθετα, η αδράνεια εξ αποφάσεως πιστωτή στη λήψη μέτρων εκτέλεσης, προς είσπραξη του εξ αποφάσεως χρέους πρέπει να αιτιολογείται ειδικά, προς ικανοποίηση του δικαστηρίου ότι δικαιολογείται η παραχώρηση της αιτούμενης άδειας μετά την πάροδο δέκα ετών. Σε τέτοια περίπτωση, το εν λόγω δικαίωμα αντισταθμίζεται και με τυχόν μεταβολή των συνθηκών του εξ αποφάσεως χρεώστη, ώστε να διασφαλίζεται πως η παραχώρηση της αιτούμενης άδειας δε θα του προκαλέσει οποιοδήποτε δυσμενή επηρεασμό, (βλ. Duer v Frazer [2001] 1 All ER 249, σελίδα 255, The "Good Challenger" [2004] 1 Lloyd's Rep. 67, σελίδες 85 έως 86, και Ανδρέας Τρύφωνος ν. Τράπεζας Κύπρου Λτδ, ECLI:CY:AD:2017:A373, ECLI:CY:AD:2017:A373, ECLI:CY:AD:2017:A373, Πολιτική ΄Εφεση Αρ. 206/2012, 26.10.2017). Στο Halsbury's Laws of England, Third Edition, Vol. 16, para. 9, αναφέρεται ότι «Τhe granting of leave is a matter of discretion, and the Court may refuse leave, or postpone it, or impose terms, or direct any necessary question to be tried first.». Aναφορικά με τον τρόπο άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου και τους παράγοντες που πρέπει να λαμβάνει υπόψη του, στο The Annual Practice 1958, p. 1020 αναφέρονται τα ακόλουθα: « ..application for leave to issue execution on a judgment more than six years old should be made to a Master in Chambers ex parte, on an affidavit of facts by the party applying, or his solicitor, stating
(1)the date of the judgment, amount of original judgment debt, and amount still remaining due;
(2)showing that the applicant is entitled to execution, i.,e. that there has been no change of parties, or devolution of interest, or, if any such, the precise nature of it, and
(3)showing causes of delay. The Master will, however, generally direct a summons to issue.» Περαιτέρω, στην Duer v. Frazer [2001] 1 ALL ER 249 αποφασίστηκε ότι το Δικαστήριο, πέραν των πιο πάνω παραγόντων και της εξήγησης που θα πρέπει να δώσει ο αιτητής για την μη εκτέλεση της απόφασης εντός της περιόδου των έξι ετών, θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη του και οποιαδήποτε αλλαγή έχει επέλθει στην κατάσταση του εξ' αποφάσεως oφειλέτη από την καθυστέρηση και γενικά οποιοδήποτε δυσμενή επηρεασμό υπέστη. Εξετάζοντας τώρα την επίδικη αίτηση αναφέρω τα εξής. Η δικαστική απόφαση στην παρούσα εκδόθηκε εναντίον των εναγόμενων 1-3 στις 17/12/96 και αφορούσε το ποσό των Λ.Κ.2.014,08 με τόκο 8,5% από 01/01/96 μέχρι εξόφλησης, πλέον Λ.Κ.178,50 έξοδα με τόκο 8% επί ποσού Λ.Κ.168 από 17/12/96 μέχρι εξόφλησης. Στις 28/11/97 εκδόθηκε διάταγμα μηνιαίων δόσεων εναντίον του εναγόμενου 1 για καταβολή του μηνιαίου ποσού των Λ.Κ.200.- αρχής γενομένης από 01/02/
- Στις 04/02/97 καταχωρίστηκε ριτ κινητών εναντίον όλων των εναγόμενων, το οποίο επιστράφηκε ανεκτέλεστο καθότι στερούνταν κινητής περιουσίας. Στις 06/07/98 εκδόθηκε διάταγμα φυλάκισης εναντίον του εναγόμενου 1 λόγω καθυστερημένων δόσεων ποσού Λ.Κ.800.-. Ο εναγόμενος 2 ήταν πτωχεύσας και έχει αποκατασταθεί αυτοδικαίως στις 09/04/
- Όλες οι προσπάθειες συνεπώς για είσπραξη σταματούν στα μέσα του 1998, παρά το γεγονός ότι το χρέος δεν εξοφλήθηκε. Η απόφαση δεν ανανεώθηκε ποτέ. Αναφέρεται δε εδώ ότι η ισχύς της επίδικης απόφασης ήταν για 6 χρόνια (βλ. την Δ.48 Θ.8 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας). Είναι πολύ αργότερα και συγκεκριμένα στις 09/09/11 που η ισχύς μιας απόφασης αυξήθηκε σε 10 έτη, ενώ πρόσφατα και συγκεκριμένα από 27/03/20 αυξήθηκε σε 12 έτη (σε κάθε περίπτωση κατόπιν βεβαίως τροποποίησης της Δ.40 Θ.8). Άρα η απόφαση ίσχυε μέχρι τον Δεκέμβριο 2002 και έκτοτε δεν έχει ανανεωθεί ή και κανένα ενδιαφέρον δεν επέδειξαν οι ενάγοντες για ανανέωση της ή για να λάβουν μέτρα εκτέλεσης. Οι αιτητές αποτείνονται δε στο Δικαστήριο για παροχή άδειας πέραν των 17,5 χρόνων από την εκπνοή της και πέραν των 23,5 χρόνων από την έκδοση της. Από εκεί και πέρα όμως διαπιστώνω ότι ο Σωτηρίου στην προσπάθεια του να δικαιολογήσει την αδράνεια των αιτητών (και ο ίδιος έτσι τη χαρακτηρίζει στην παράγραφο 9 της ΕΔ του) καταφεύγει, με κάθε σεβασμό λέω, σε γενικές και αόριστες αναφορές, χωρίς όμως να πείθει. Οι εναγόμενοι, ισχυρίζεται γενικά και αόριστα, επικοινώνησαν με το γραφείο τους και τους ζήτησαν χρόνο να τακτοποιήσουν την απόφαση. Ως προς το πότε έγινε αυτό λέει στη ΣΕΔ του ότι δεν μπορεί να το καθορίσει, όπως δεν είναι σε θέση λέει να αναφέρει ποιοι συγκεκριμένα εκ των εναγόμενων επικοινώνησαν και με ποιο λειτουργό μίλησαν. Πως είναι σε θέση να γνωρίζει αυτά τα πράγματα δεν εξηγεί, παρά μόνον αναφέρεται γενικά και αόριστα σε μια πρακτική των εναγόντων να επικοινωνούν τηλεφωνικά με τους οφειλέτες για υπενθύμιση της οφειλής. Εν πάση περιπτώσει θεωρώ πως μόνον αν οι αιτητές ικανοποιούσαν το Δικαστήριο για τέτοια επικοινωνία, καθορίζοντας το χρόνο της, και αυτά συνδυάζονταν ίσως με κάποιες πληρωμές εκ μέρους των εναγόμενων θα αποκτούσε ενδεχομένως κάποια σημασία το θέμα αυτό (βλ. για παράδειγμα την Πολ. Εφ.11/13,
- Biochemie Rose Ltd κ.α. v. Τράπεζας Κύπρου, ECLI:CY:AD:2018:A264, όπου ακριβώς οι εφεσείοντες, πέραν από τη σειρά μέτρων που έλαβε η τράπεζα, ζητούσαν παράταση χρόνου προς εξόφληση καταβάλλοντας παράλληλα διάφορα ποσά). Ας σημειωθεί ότι εδώ η τελευταία πληρωμή έγινε στις 18/03/97 ήτοι 23 χρόνια προηγουμένως. Περαιτέρω, δεν προκύπτει οι αιτητές να έχουν προβεί μετά από την παρέλευση τόσων χρόνων σε οποιαδήποτε έρευνα για τους εναγόμενους και αντίθετα έρχονται με ένα γενικό αίτημα για να τους δοθεί άδεια εκτέλεσης, προκειμένου να κάνουν λένε έρευνα στο κτηματολόγιο και να καταχωρήσουν ριτ κινητών. Τι άλλαξε από το 1997 που επιστράφηκε ανεκτέλεστο το ριτ κινητών επειδή οι εναγόμενοι στερούνταν περιουσία; Ο εναγόμενος 2 μετά την αποκατάσταση του από την πτώχευση το 2010 σε τι κατάσταση βρίσκεται; Ουδεμία αναφορά γίνεται γενικότερα για τυχόν αλλαγές στην κατάσταση των εναγόμενων. Τέλος, να πω και το εξής. Οι αιτητές ισχυρίζονται ότι οι καθ'ων η αίτηση (στην ΕΔ προφανώς εκ λάθους αναφέρονται σε εξ' αποφάσεως πιστωτές) δεν θα υποστούν ζημιά γιατί η καθυστέρηση έγινε προς όφελος τους και όχι προς ζημιά τους (βλ. παρ.11 της ΕΔ Σωτηρίου). Αυτό όμως εκ πρώτης δεν μπορεί να θεωρηθεί βάσιμο. Διότι το χρέος των καθ'ων η αίτηση με τον τοκισμό του όλα αυτά τα χρόνια έχει φτάσει τις €17.029,36.- (βλ. την κατάσταση λογαριασμού στην ΕΔ Σωτηρίου) και συνεχίζει να τοκίζεται, άρα η υποχρέωση τους έναντι των αιτητών αυξήθηκε υπερβολικά εν σχέση με την αρχική οφειλή. Συνοψίζω λέγοντας ότι η αδράνεια των εξ αποφάσεως πιστωτών/αιτητών στη λήψη μέτρων εκτέλεσης, προς είσπραξη του εξ αποφάσεως χρέους, κατά την κρίση μου δεν έχει αιτιολογηθεί επαρκώς προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου ότι δικαιολογείται η παραχώρηση της αιτούμενης άδειας. Αυτό είναι βεβαίως άμεσα συνυφασμένο και με το κατά πόσο η παροχή άδειας θα επηρέαζε δυσμενώς τους καθ'ων η αίτηση (βλ. Biochemie Rose Ltd ανωτέρω). Επιπλέον δεν έχει καταδειχθεί ότι τα προτιθέμενα μέτρα δυνατό να οδηγήσουν στην είσπραξη του εξ αποφάσεως χρέους, προς ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης. Στη βάση όλων των πιο πάνω η επίδικη αίτηση απορρίπτεται χωρίς έξοδα. Η παρούσα απόφαση ή και επιστολή με την αναγκαία πληροφόρηση για το τι αφορούσε η παρούσα και με την κατάληξη να κοινοποιηθεί μέσω του Πρωτοκολλητείου στους εναγόμενους 1, 2 και
- (Υπ.)................. Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο