ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ ν. ΟΔΥΣΣΕΩΣ κ.α., Αρ. Αγ. 2308/93, 22/10/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2020:A108 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Αρ. Αγ. 2308/93 Μεταξύ: ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ Εναγόντων και 1. ....... ΟΔΥΣΣΕΩΣ, κ.α. Εναγόμενων ----------------------------------------------------- Αίτηση ημερ.12/09/19 για
(1)παράταση του χρόνου για ανανέωση ή και εκτέλεση δικαστικής απόφασης και
(2)παροχή άδειας ανανέωσης ή και εκτέλεσης δικαστικής απόφασης Ημερομηνία: 22 Οκτωβρίου 2020 Εμφανίσεις: (Δεν υπήρξε φυσική παρουσία των ευπαίδευτων συνηγόρων και η γραπτή τους αγόρευση απεστάλη μέσω ηλεκτρονικού μηνύματος) Για ενάγοντες/αιτητές: Δρ. Ανδρέας Π. Ποιητή & Σία ΔΕΠΕ ΑΠΟΦΑΣΗ (δοθείσα αυθημερόν) Ενώπιον μου εκκρεμεί η αίτηση για
(1)παράταση του χρόνου για ανανέωση ή και εκτέλεση της δικαστικής απόφασης ημερ.15/02/1995 και
(2)παροχή άδειας ανανέωσης ή και εκτέλεσης της εν λόγω δικαστικής απόφασης. Η επίδικη απόφαση αφορούσε τους εναγόμενους 4, 5 και
- Η αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.1-4, 8 και 9, Δ.40 Θ.8 και Δ.57 Θ.2, υποστηρίζεται δε από ένορκη δήλωση (ΕΔ) του Χ. Σωτηρίου, αλλά και από συμπληρωματική ΕΔ του ίδιου προσώπου. Επειδή εκ πρώτης προέκυπτε ότι δεν πληρούνται οι προυποθέσεις έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων το Δικαστήριο έδωσε την ευκαιρία στους συνηγόρους των εναγόντων αν επιθυμούσαν να αγορεύσουν. Έτσι έγινε. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των εναγόντων απέστειλε γραπτώς την αγόρευση του, υποστηρίζοντας βεβαίως πως το Δικαστήριο θα πρέπει να εγκρίνει την αίτηση και να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα. Το Δικαστήριο έχει μελετήσει την γραπτή αγόρευση των αιτητών. Η νομολογία που αφορά στην χορήγηση άδειας για εκτέλεση απόφασης μετά την πάροδο της εκ του Νόμου προβλεπόμενης προθεσμίας είναι γνωστή και δεν θα την επαναλάβω. Γίνεται ουσιαστικά μια εξισορρόπηση της ανάγκης για εκτέλεση της απόφασης από τη μια και από την άλλη της στάσης και συμπεριφοράς που έχει επιδείξει ο εξ αποφάσεως πιστωτής στο θέμα εκτέλεσης (βλ. μεταξύ άλλων MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LTD ΟΠΩΣ ΜΕΤΟΝΟΜΑΣΤΗΚΕ ΣΕ CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LTD ν. Π. Κ. κ.α., Πολιτική ΄Εφεση Αρ. 219/2012, 31/1/2019 : «Το δικαστήριο παραχωρεί άδεια για λήψη μέτρων εκτέλεσης, ασκώντας προς τούτο διακριτική εξουσία, εφόσον ο εξ αποφάσεως πιστωτής καταδεικνύει, κατ' ελάχιστο, προς ικανοποίησή του, ότι εξακολουθεί να υφίσταται το εξ αποφάσεως χρέος ή οποιοδήποτε μέρος του, ότι δικαιολογημένα δεν έχουν αποδώσει τα μέτρα εκτέλεσης που ο ίδιος τυχόν να έχει λάβει εμπρόθεσμα, ώστε να καθίσταται αναγκαία η λήψη επιπρόσθετων μέτρων και ότι τα προτιθέμενα μέτρα δυνατό να οδηγήσουν στην είσπραξη του εξ αποφάσεως χρέους, προς ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης. Επιπρόσθετα, η αδράνεια εξ αποφάσεως πιστωτή στη λήψη μέτρων εκτέλεσης, προς είσπραξη του εξ αποφάσεως χρέους πρέπει να αιτιολογείται ειδικά, προς ικανοποίηση του δικαστηρίου ότι δικαιολογείται η παραχώρηση της αιτούμενης άδειας μετά την πάροδο δέκα ετών. Σε τέτοια περίπτωση, το εν λόγω δικαίωμα αντισταθμίζεται και με τυχόν μεταβολή των συνθηκών του εξ αποφάσεως χρεώστη, ώστε να διασφαλίζεται πως η παραχώρηση της αιτούμενης άδειας δε θα του προκαλέσει οποιοδήποτε δυσμενή επηρεασμό, (βλ. Duer v Frazer [2001] 1 All ER 249, σελίδα 255, The "Good Challenger" [2004] 1 Lloyd's Rep. 67, σελίδες 85 έως 86, και Ανδρέας Τρύφωνος ν. Τράπεζας Κύπρου Λτδ, ECLI:CY:AD:2017:A373, ECLI:CY:AD:2017:A373, ECLI:CY:AD:2017:A373, Πολιτική ΄Εφεση Αρ. 206/2012, 26.10.2017). Εξετάζοντας τώρα την επίδικη αίτηση αναφέρω τα εξής. Η δικαστική απόφαση στην παρούσα εκδόθηκε στις 15/02/95 και αφορούσε το ποσό των Λ.Κ.4.450,76 με τόκο 9% από 01/01/93 μέχρι εξόφλησης, πλέον Λ.Κ.137,15 έξοδα με τόκο 6% επί ποσού Λ.Κ.127,85 από 15/02/95 μέχρι εξόφλησης. Οι αιτητές έλαβαν μέτρα εκτέλεσης μόνον εναντίον του εναγόμενου
- Συγκεκριμένα καταχώρησαν αίτηση μηνιαίων δόσεων και εξεδόθη εναντίον του διάταγμα για Λ.Κ.30 από 01/09/
- Έκτοτε καμία άλλη ενέργεια προς εκτέλεση της απόφασης δεν έχει γίνει, παρά το γεγονός ότι το χρέος δεν εξοφλήθηκε. Η απόφαση να σημειωθεί ανανεώθηκε μόνον στις 17/02/03, χωρίς ν' αναφέρεται στο διάταγμα για πόση περίοδο (ούτε στην σχετική αίτηση γινόταν αναφορά). Θεωρώ όμως ότι ήταν για 6 χρόνια αφού η ισχύς μιας απόφασης τότε, με βάση την Δ.48 Θ.8 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ήταν 6 χρόνια. Είναι πολύ αργότερα και συγκεκριμένα στις 09/09/11 που η ισχύς μιας απόφασης αυξήθηκε σε 10 έτη, ενώ πρόσφατα και συγκεκριμένα από 27/03/20 αυξήθηκε σε 12 έτη (σε κάθε περίπτωση κατόπιν βεβαίως τροποποίησης της Δ.40 Θ.8). Άρα μετά την ανανέωση η απόφαση ίσχυε μέχρι τον Φεβρουάριο 2009 και έκτοτε δεν έχει ανανεωθεί ή και κανένα ενδιαφέρον δεν επέδειξαν οι ενάγοντες για ανανέωση της ή για να λάβουν μέτρα εκτέλεσης. Οι αιτητές αποτείνονται δε στο Δικαστήριο για παροχή άδειας πέραν των 10 χρόνων από την εκπνοή της. Από εκεί και πέρα όμως διαπιστώνω ότι ο Σωτηρίου στην προσπάθεια του να δικαιολογήσει την αδράνεια των αιτητών (και ο ίδιος έτσι τη χαρακτηρίζει στην παράγραφο 9 της ΕΔ του) καταφεύγει, με κάθε σεβασμό λέω, σε γενικές και αόριστες αναφορές, χωρίς όμως να πείθει. Οι εναγόμενοι, ισχυρίζεται γενικά και αόριστα, επισκέφθηκαν το γραφείο τους και τους ζήτησαν χρόνο να τακτοποιήσουν την απόφαση. Ως προς το πότε έγινε αυτό λέει στη συμπληρωματική ΕΔ του ότι δεν μπορεί να το καθορίσει, ενώ προσθέτει, με τον ίδιο γενικό και αόριστο τρόπο ότι μπορεί με σιγουριά να πει ότι τους επισκέφθηκαν μερικοί ή και κάποιοι από τους διαδίκους τουλάχιστον 7 φορές. Πως είναι σε θέση να γνωρίζει κάτι τέτοιο δεν λέει, αλλά σε κάθε περίπτωση είχε σημασία να αναφέρει πότε συγκεκριμένα έγινε αυτό και ποιοι εναγόμενοι τους επισκέφθηκαν. Ας σημειωθεί ότι οι αιτητές ουδέν αναφέρουν, σε αυτά τα πλαίσια, περί πληρωμής από τους εναγόμενους οιωνδήποτε ποσών έναντι της οφειλής τους (όπως ήταν η περίπτωση για παράδειγμα στην Πολ. Εφ.11/13,
- Biochemie Rose Ltd κ.α. v. Τράπεζας Κύπρου, ECLI:CY:AD:2018:A264, όπου ακριβώς οι εφεσείοντες, πέραν από τη σειρά μέτρων που έλαβε η τράπεζα, ζητούσαν παράταση χρόνου προς εξόφληση καταβάλλοντας παράλληλα διάφορα ποσά). Ως προς τις επιστολές των αιτητών προς το δικηγόρο τους που επισυνάπτονται στην ΣΕΔ για να μην προχωρήσει με μέτρα εκτέλεσης θεωρώ πως υπό τις περιστάσεις και έχοντας υπόψη όσα αναφέρθηκαν ανωτέρω καμία ουσιαστική σημασία δεν έχουν. Όμως σε μια εκ των επιστολών και συγκεκριμένα σε αυτήν με ημερ.25/11/02 υπάρχουν θα έλεγα ενδιαφέροντα στοιχεία για τους εναγόμενους 4, 5 και 6, τα οποία οι αιτητές παραλείπουν να σχολιάσουν. Αναφέρει συγκεκριμένα η επιστολή ότι ο 4ος είναι εξωτερικό, ο 5ος είναι φυλακή και ο 6ος είναι άγνωστος. Δεν διαφεύγει ότι έκτοτε έχουν παρέλθει αρκετά χρόνια. Όμως οι αιτητές όφειλαν θεωρώ να δώσουν εξήγηση ως προς το τι άλλαξε έκτοτε. Όπως όφειλαν θεωρώ να εξηγήσουν, συνδυαστικά με τα πιο πάνω, από πού προέρχεται αυτή η πληροφόρηση στην παράγραφο 13 της ΕΔ του Σωτηρίου ότι τώρα οι εναγόμενοι μπορούν να καταβάλουν το ποσό με μηνιαίες δόσεις, που βεβαίως υπό τις περιστάσεις δεν μπορεί παρά να χαρακτηριστεί και αυτός γενικός και αόριστος. Τέλος, να πω και το εξής. Οι αιτητές ισχυρίζονται ότι οι καθ'ων η αίτηση δεν θα υποστούν ζημιά γιατί η καθυστέρηση έγινε προς όφελος τους και όχι προς ζημιά τους (βλ. παρ.11 της ΕΔ Σωτηρίου). Αυτό όμως εκ πρώτης δεν μπορεί να θεωρηθεί βάσιμο. Διότι το χρέος των καθ'ων η αίτηση με τον τοκισμό του όλα αυτά τα χρόνια έχει φτάσει τις €47.809,39.- (βλ. την κατάσταση λογαριασμού στην ΕΔ Σωτηρίου) και συνεχίζει να τοκίζεται, άρα η υποχρέωση τους έναντι των αιτητών αυξήθηκε υπερβολικά εν σχέση με την αρχική οφειλή. Συνοψίζω λέγοντας ότι η αδράνεια των εξ αποφάσεως πιστωτών/αιτητών στη λήψη μέτρων εκτέλεσης, προς είσπραξη του εξ αποφάσεως χρέους, κατά την κρίση μου δεν έχει αιτιολογηθεί επαρκώς προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου ότι δικαιολογείται η παραχώρηση της αιτούμενης άδειας. Αυτό είναι βεβαίως άμεσα συνυφασμένο και με το κατά πόσο η παροχή άδειας θα επηρέαζε δυσμενώς τους καθ'ων η αίτηση (βλ. Biochemie Rose Ltd ανωτέρω). Στη βάση όλων των πιο πάνω η επίδικη αίτηση απορρίπτεται χωρίς έξοδα. Η παρούσα απόφαση ή και επιστολή με την αναγκαία πληροφόρηση για το τι αφορούσε η παρούσα και με την κατάληξη να κοινοποιηθεί μέσω του Πρωτοκολλητείου στους εναγόμενους 4, 5 και
- (Υπ.)..................... Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο