SOFRONIOU & MARIA DEVELOPERS LTD ν. GORDIAN HOLDINGS LTD, ΑΡ. ΑΙΤΗΣΗΣ - ΕΦΕΣΗΣ 91/2019, 27/1/2020

(1)/2015, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας και ειδικότερα στο άρθρο 23, στις αρχές της Επιείκειας και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η Αίτηση - Εφεση βασίζεται στους ακόλουθους λόγους: Οι προσβαλλόμενες ειδοποιήσεις δεν έχουν επιδοθεί στα ενδιαφερόμενα μέρη. Οι προσβαλλόμενες ειδοποιήσεις είναι άκυρες, καθότι παραβιάζουν τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο, άρθρα 27, 44, Μέρος VIA και/ή το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η προωθούμενη διαδικασία διενεργείται καταχρηστικά, αφού το αξιούμενο από τον Ενυπόθηκο Δανειστή ποσό δεν είναι εκκαθαρισμένο και/ή ο Ενυπόθηκος Δανειστής αξιώνει αναφορικά με την πώληση των ενυπόθηκων ακινήτων ποσό το οποίο δεν δικαιούται και/ή είναι μεγαλύτερο από το ποσό που πραγματικά δικαιούται. Η εταιρεία Gordian Holdings Limited (HE378128) δεν νομιμοποιείται να προωθεί την επίδικη διαδικασία πλειστηριασμού λόγω του ότι κατά το χρόνο εξαγοράς των πιστωτικών διευκολύνσεων, το συνολικό υπόλοιπο υπερέβαινε το €1.000.000 και/ή η εξαγορά των πιστωτικών διευκολύνσεων έγινε κατά παράβαση του άρθρου 3

(1)(β) του περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και για άλλα Συναφή Θέματα Νόμου (Ν.169

(1)/2015). Η προωθούμενη διαδικασία διενεργείται καταχρηστικά, καθότι μεταξύ των Εφεσειόντων και των Εφεσιβλήτων εκκρεμεί ήδη η υπ' αριθμόν 2637/2014 Αγωγή στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας, με την οποία οι Εφεσίβλητοι αξιώνουν μεταξύ άλλων Διάταγμα εκποίησης της Υποθήκης με αριθμό XXXXX/

1. Περαιτέρω, μεταξύ των Εφεσειόντων και των Εφεσιβλήτων εκκρεμούν οι Αγωγές 3928/2012 και 1606/2017 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, με τις οποίες οι Εφεσείοντες, αμφισβητούν, μεταξύ άλλων, την ύπαρξη της επίδικης υποθήκης καθώς και του δανείου. Έχει ετοιμαστεί και θα καταχωρηθεί Αίτηση για έκδοση παρεμπιπτόντων απαγορευτικών διαταγμάτων, στα πλαίσια της υπ' αριθμό 1606/2017 Αγωγής, η οποία εκκρεμεί ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, με τα οποία Εφεσείοντες αιτούνται μεταξύ άλλων, την αναστολή του πλειστηριασμού ημερομηνίας 16/04/
2. Τα γεγονότα επί των οποίων βασίζεται η παρούσα Αίτηση - Έφεση καταγράφονται στην επισυνημμένη Ένορκη Δήλωση του XXXXX Σοφρονίου , διευθυντή της Αιτήτριας - Εφεσείουσας 1 και Αιτητή - Εφεσείοντα
3. Ο ομνύοντας στην Ένορκη Δήλωση του παραθέτει το ιστορικό της υπόθεσης και δηλώνει ότι τόσο ο ίδιος όσο και η Εφεσείουσα 1 αμφισβητούν την ύπαρξη της οφειλής στα πλαίσια διαφόρων δικαστικών διαδικασιών τις οποίες παραθέτει αναλυτικά. Αναφέρει επίσης ότι ενώ είχε συμφωνηθεί κάποιο πλαίσιο διευθέτησης της υπόθεσης, παράνομα και αδικαιολόγητα αποστάληκε στην Αιτήτρια - Εφεσείουσα 1, η Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ, ημερομηνίας 29/08/
4. Ισχυρίζεται επίσης ότι οι Ειδοποιήσεις Τύπου Ι, οι αναλυτικές καταστάσεις λογαριασμού και η Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ, δεν έχουν αποσταλεί σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη. Ο ομνύοντας ισχυρίζεται επίσης ότι η Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ, παραβιάζει τα συνταγματικά δικαιώματα των Αιτητών - Εφεσειόντων και συγκεκριμένα τα Άρθρα 23 και 30 του Συντάγματος και τα Άρθρα 1 και 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ). Τέλος ισχυρίζεται ότι οι Εναγόμενη, ήτοι η Gordian Holdings Limited, έχει αποκτήσει παράνομα, κατά παράβαση του άρθρου 3

(1)(β) του Νόμου Ν.169

(1)/2015, τις πιστωτικές διευκολύνσεις και κατ' επέκταση δεν νομιμοποιείται να προχωρήσει στον πλειστηριασμό των επιδίκων ακινήτων. Η Καθ΄ ης η Αίτηση - Εφεσίβλητη καταχώρισε ένσταση στην υπό κρίση Αίτηση - Εφεση, η οποία βασίζεται στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο του 1965 (Ν. 9/1965)ως έχει τροποποιηθεί στα Άρθρα 2, 5, 21, 27, 35, 36, 37, 44, 44 Α, 44 Β, 44 Γ

(1),

(2)και

(3), 44 Δ, 44 Ε έως 44ΙΔ, 441Ε και 44ΙΑΑ καθώς και στα παραρτήματα αυτού, στους περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Κανονισμούς, ΚΔΠ 185/2015, στον περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο, Κεφ. 224, στους περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς, στα άρθρα 2, 21, 22, 23, 29 - 32, 43 και 47 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/1960, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, άρθρα 4, 5, 9 και 22 - 34, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.39, Δ.48 Θ 1 - 9, 8 και 9, Δ.64, στα άρθρα 23, 26, 28 και 30 του Συντάγματος, στα άρθρα 6

(1)και 6

(2)της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στις αρχές του κοινοδικαίου και της επιείκειας και στην πρακτική και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: Η Αίτηση είναι νομικά αβάσιμη ή/και παράτυπη και δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που προβλέπει ο Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965 (Ν. 9/1965)ως έχει τροποποιηθεί για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Η Αίτηση, στο βαθμό που αφορά τον Αιτητή 2, είναι εκπρόθεσμη επειδή καταχωρήθηκε μετά την παρέλευση της προθεσμίας των 30 ημερών που καθορίζεται στον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο του 1965 (Ν.9/1965)ως έχει τροποποιηθεί και κατ' επέκταση, είναι υποκείμενη σε απόρριψη. Οι ισχυρισμοί ότι δεν επιδόθηκε στους Αιτητές - Εφεσείοντες και σε οποιοδήποτε Eνδιαφερόμενο Mέρος η Ειδοποίηση Τύπου I, οι καταστάσεις λογαριασμού και η Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ, δεν ευσταθούν. Το ενυπόθηκο χρέος που κατέστη απαιτητό με τη Ειδοποίηση Τύπου I προκύπτει καθ' όλα νόμιμα ή/και δικαιολογείται πλήρως από τις πρόνοιες της Υποθήκης και από την απόφαση του Δικαστηρίου που εκδόθηκε εναντίον των Αιτητών στο πλαίσιο της αγωγής 4004/12, του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας το οποίο ουδέποτε αμφισβητήθηκε και παραμένει μέχρι σήμερα οφειλόμενο. Σε κάθε περίπτωση, οι ισχυρισμοί της Αιτήτριας περί αυθαίρετων και λανθασμένων ποσών είναι ανεδαφικοί και προβάλλονται κακόπιστα και δεν αποτελούν λόγο από εκείνους που εξαντλητικά αναφέρονται στο άρθρο 44 Γ

(3)του Νόμου που θα μπορούσε να οδηγήσει στην επιτυχία της υπό κρίση Αίτησης. Η Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ είναι καθ' όλα έγκυρη και νομότυπη. Οι ισχυρισμοί της Αιτήτριας περί κατάχρησης της διαδικασίας από πλευράς των Καθ' ων η αίτηση ενόψει των δικαστικών αποφάσεων που εκδόθηκαν είναι νόμω και ουσία αβάσιμοι. Ο ισχυρισμός ότι το Μέρος VIΑ του Νόμου όπως εισήχθη με τον Τροποποιητικό Νόμο 142(Ι)/2014 είναι αντισυνταγματικό, ήτοι ότι αντίκειται στα άρθρα 23 και 30 του Συντάγματος προβάλλεται ' αυθαίρετα, αβάσιμα και ανεδαφικά'. Οι Αιτητές - Εφεσείοντες δεν εξειδικεύουν τους λόγους για τους οποίους οι νομοθετικές διατάξεις του Νόμου είναι αντισυνταγματικές. Ο ισχυρισμός ότι αν δεν ακυρωθεί ή ανασταλεί η διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου υπάρχει κίνδυνος η Αιτήτρια να απωλέσει την ακίνητη περιουσία της και να υποστεί ανεπανόρθωτη βλάβη προβάλλεται, παραπλανητικά και κακόπιστα εφόσον παραγνωρίζει εντελώς τις αποφάσεις ή/και τα νόμιμα δικαιώματα των Καθ' ων η αίτηση που προκύπτουν από τις πρόνοιες του Νόμου και της υποθήκης. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η παρούσα ένσταση καταγράφονται στην επισυνημμένη ένορκο δήλωση του XXXXX Αδάμου, υπαλλήλου της Τράπεζας, στο Τμήμα Ανακτήσεων, που είναι αρμόδιο για την παρακολούθηση προβληματικών δανείων και λογαριασμών. Τα συνοψίζω: Κατ' εφαρμογή του Άρθρου 18 του περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και Συναφή Θέματα Νόμου του 2015 (Ν. 169(Ι)/2015), ως έχει τροποποιηθεί και δυνάμει των προνοιών Σχεδίου Διακανονισμού το οποίο επικυρώθηκε την 23/05/2019 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, στην Αίτηση Εταιρειών Αρ. 372/2019, βάσει των Άρθρων 198, 199 και 200 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 και το οποίο τέθηκε σε ισχύ την 30/05/2019, τα επίδικα εξ αποφάσεως χρέη, οι πιστωτικές διευκολύνσεις και οι εξασφαλίσεις, περιλαμβανομένης και της επίδικης υποθήκης, έχουν μεταβιβαστεί από την Τράπεζα Κύπρου στην Gordian Holdings Limited. Η Αίτηση στρέφεται εναντίον της διαδικασίας που έχουν ξεκινήσει οι Καθ' ων η αίτηση για την ιδιωτική πώληση του ακινήτου που επιβαρύνεται με την υποθήκη XXXXX/06, τεκμήριο 1, με βάση τις πρόνοιες του Μέρους VΙΑ του Νόμου 9/1965, ως έχει τροποποιηθεί. Η ως άνω Υποθήκη εξασφαλίζει το χρέος που απορρέει από διάφορες πιστωτικές διευκολύνσεις που χορηγήθηκαν από τους Καθ' ων η αίτηση - Εφεσείουσα στην Αιτήτρια - Εφεσείουσα 1, με την αλληλέγγυα εγγύηση του Αιτητή - Εφεσείοντα 2 και της XXXXX Σωφρονίου. Η Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ παραχώρησε στην Αιτήτρια 1 δάνειο σε λογαριασμό με αριθμό XXXXX

1. Το πιο πάνω δάνειο το εγγυήθηκαν ο Αιτητής 2 και η XXXXX Σωφρονίου. Την 31/01/2017 εκδόθηκε απόφαση στα πλαίσια της Αγωγής 4004/2012, σε σχέση με το πιο πάνω δάνειο, υπέρ της Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ και εναντίον των Αιτητών και της XXXXX Σωφρονίου, για το ποσό των ευρώ 708.721,49, πλέον τόκους και έξοδα. Εκδόθηκε επίσης αριθμός διαταγμάτων εκποίησης των υποθηκών με τις οποίες ήταν εξασφαλισμένο το επίδικο δάνειο και μεταξύ άλλων διάταγμα εκποίησης της υποθήκης XXXXX/
2. Το πιο πάνω χρέος δεν έχει μέχρι σήμερα εξοφληθεί, συγκεκριμένα δεν έχει καταβληθεί οποιοδήποτε ποσό έναντι της πιο πάνω οφειλής. Την 30/09/2018 το χρέος ανερχόταν στο ποσό των ευρώ 1.275.806,45, πλέον τόκους και έξοδα. Η Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ παραχώρησε στην Αιτήτρια 1 και δεύτερο δάνειο σε λογαριασμό με αριθμό XXXXX7529, το οποίο εγγυήθηκαν γραπτώς ο Αιτητής 2 και η XXXXX Σωφρονίου. Σε σχέση με το χρέος αυτό εκκρεμεί η Αγωγή 2637/2014 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας. Οι Καθ΄ων η αίτηση, κατ΄εφαρμογή των δικαιωμάτων τους που πηγάζουν από το Μέρος VIA του Νόμου, προχώρησαν με τη διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου κτήματος. Επέδοσαν στην Αιτήτρια 1, με ιδιώτη επιδότη, την κατάσταση λογαριασμού και την Ειδοποίηση Τύπου Ι, την 10/05/
3. Η πιο επίδοση, τεκμήριο 7, έγινε στο εγγεγραμμένο γραφείο της Αιτήτριας
4. Στον Αιτητή 2 αποστάληκαν τα πιο πάνω έγγραφα, στη τελευταία γνωστή διεύθυνση του, με συστημένη επιστολή, η οποία ουδέποτε επιστράφηκε. Με βάση ενημέρωση που έλαβαν οι Καθ΄ων η αίτηση, τα έγγραφα παραλήφθηκαν από τον Αιτητή 2 την 09/04/
5. Στη XXXXX Σωφρονίου αποστάληκαν τα πιο πάνω έγγραφα με υπηρεσία ταχυμεταφορέα. Τα έγγραφα με βάση την ενημέρωση που έλαβαν οι Καθ΄ων η αίτηση παραλήφθηκαν από τη XXXXX Σωφρονίου την 05/04/
6. Μετά την παραλαβή της πιο πάνω Ειδοποίησης και της κατάστασης λογαριασμού, οι Αιτητές και η XXXXX Σωφρονίου δεν εξόφλησαν το ενυπόθηκο χρέος, εντός της προθεσμίας των 30 ημερών. Οι Καθ΄ων η αίτηση επέδοσαν στη συνέχεια στην Αιτήτρια 1 τις Ειδοποιήσεις Τύπου ΙΑ και ΙΒ. Οι επιδόσεις έγιναν στο εγγεγραμμένο γραφείο της Αιτήτριας 1, με ιδιώτη επιδότη, τη 11/09/
7. Σχετικά είναι τα τεκμήρια 13 και
8. Η Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ αποστάληκε στον Αιτητή 2 και στη XXXXX Σωφρονίου, με συστημένη επιστολή, στη τελευταία γνωστή διεύθυνση τους. Με βάση ενημέρωση που έλαβαν οι Καθ΄ων η αίτηση, τα έγγραφα παραλήφθηκαν από τον Αιτητή την 09/09/2019 και από τη XXXXX Σωφρονίου τη 07/09/
9. Σχετικά είναι τα τεκμήρια 15 μέχρι
10. Τα πιο πάνω στοιχεία δεν έχουν αμφισβητηθεί από τους Αιτητές, είτε δια της καταχωρίσεως συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είτε δια της αντεξετάσεως του ομνύοντα και ως εκ τούτου θα αποτελέσουν τη βάση εξέτασης της παρούσας Αίτησης. Ο ομνύοντας απορρίπτει τη θέση ότι οι Αιτητές και οι Καθ' ων η αίτηση διαπραγματεύονται σήμερα την επίτευξη εξώδικης διευθέτησης. Αναγνωρίζει ότι στο παρελθόν είχαν γίνει διαπραγματεύσεις μεταξύ των μερών, οι οποίες όμως δεν επέφεραν οποιοδήποτε θετικό αποτέλεσμα και ως εκ τούτου τερματίστηκαν. Στην παράγραφο 6.9 της ένορκης δήλωσης του ο κ. XXXXX Αδάμου επισημαίνει, μεταξύ άλλων, ότι οι Ειδοποιήσεις Τύπου ΙΑ, Τεκμήρια 2 μέχρι 9, αφορούν πλειστηριασμούς, η ημερομηνία των οποίων έχει παρέλθει. Παραθέτω τις εν λόγω παραγράφους αυτούσιες: «6.
11. Η Αίτηση, στο βαθμό που αφορά την αμφισβήτηση ειδοποιήσεων τύπου ΙΑ άλλων από την Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ, είναι εκπρόθεσμη επειδή καταχωρήθηκε μετά την παρέλευση της προθεσμίας των 30 ημερών που καθορίζεται στη σχετική νομοθεσία. Σε σχέση με αυτό, επισημαίνω τα ακόλουθα: 6.9.
12. Η ειδοποίηση τύπου ΙΑ, ημερομηνίας 17/09/2018 (Τεκμήριο 2 στην Αίτηση) αφορά διαδικασία πώλησης διαφορετικού ενυπόθηκου ακινήτου που επιβαρύνεται με διαφορετική υποθήκη και, εν πάση περιπτώσει, η εν λόγω ειδοποίηση τύπου ΙΑ αφορά ημερομηνία πλειστηριασμού που έχει ήδη παρέλθει, με αποτέλεσμα, τόσο αυτή όσο και οι σχετικοί ισχυρισμοί των Αιτητών που την αφορούν, να μην μπορούν να εξεταστούν στο πλαίσιο της παρούσας Αίτησης. 6.9.
13. Οι ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ, ημερομηνίας 23/08/2018 (Τεκμήρια 3, 4 και 5 στην Αίτηση), αφορούν διαδικασίες πώλησης διαφορετικών ενυπόθηκων ακινήτων που επιβαρύνονται με διαφορετικές υποθήκες και, εν πάση περιπτώσει, οι εν λόγω ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ αφορούν ημερομηνίες πλειστηριασμού που έχουν ήδη παρέλθει, με αποτέλεσμα, τόσο αυτές όσο και οι σχετικοί ισχυρισμοί των Αιτητών που τις αφορούν, να μην μπορούν να εξεταστούν στο πλαίσιο της παρούσας Αίτησης. 6.9.
14. Οι ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ, ημερομηνίας 16/01/2019 (Τεκμήρια 6, 7 και 8 στην Αίτηση), αφορούν διαδικασίες πώλησης διαφορετικών ενυπόθηκων ακινήτων που επιβαρύνονται με διαφορετικές υποθήκες και, εν πάση περιπτώσει, οι εν λόγω ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ αφορούν ημερομηνίες πλειστηριασμού που έχουν ήδη παρέλθει, με αποτέλεσμα, τόσο αυτές όσο και οι σχετικοί ισχυρισμοί των Αιτητών που τις αφορούν, να μην μπορούν να εξεταστούν στο πλαίσιο της παρούσας Αίτησης.» Στην παράγραφο 6.10 της Ένορκης του Δήλωσης κάνει αναφορά στις δικαστικές διαδικασίες που καταχωρήθηκαν ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας και αφορούν τα επίδικα δάνεια. Την παραθέτω αυτούσια αμέσως πιο κάτω: «6.
15. Εξ όσων συμβουλεύομαι από τους δικηγόρους των Καθ' ων η αίτηση, η προώθηση από τους Αιτητές της αγωγής 2938/2012 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας (Τεκμήριο 9 στην Αίτηση) αποτελεί κατάχρηση διαδικασίας εφόσον αφορά τα ίδια επίδικα ζητήματα σε σχέση με τα οποία εκδόθηκε η Απόφαση στην αγωγή 4004/12 του Ε.Δ. Λάρνακας (αναφορικά με το δάνειο υπ' αριθμό λογαριασμού XXXXX3899) καθώς και τα ίδια επίδικα ζητήματα που εκκρεμούν στο πλαίσιο της αγωγής 2637/2014 του Ε.Δ. Λάρνακας (αναφορικά με το δάνειο υπ' αριθμό λογαριασμού XXXXX7529). Σχετική με το ζήτημα αυτό είναι η απόφαση του Ε.Δ. Λάρνακας που εκδόθηκε στο πλαίσιο της αγωγής 2637/2014 στις 11/03/2015, αντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
16. Σε κάθε περίπτωση, η εκκρεμοδικία στην αγωγή 3928/2012 δεν αποτελεί λόγο που θα μπορούσε να εξεταστεί στο πλαίσιο της παρούσας Αίτησης και ούτε μπορεί να εμποδίσει τους Καθ' ων η αίτηση να προχωρήσουν στην πώληση του Ενυπόθηκου Ακινήτου (δικαίωμα το οποίο έχει άλλωστε επαληθευτεί με την Απόφαση). Ως εκ τούτου, και ως συμβουλεύομαι από τους δικηγόρους των Καθ' ων η αίτηση, οι σχετικοί ισχυρισμοί που προβάλλονται στην Αίτηση και την ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει είναι ανεδαφικοί, κακόπιστοι και καταχρηστικοί.» Η Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ, σύμφωνα πάντα με τον ομνύοντα, πληροί τον τύπο, το περιεχόμενο και τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στη σχετική νομοθεσία και έχει εκδοθεί δεόντως και νομοτύπως εφόσον υπογράφεται από καθ' όλα αρμόδια και πλήρως εξουσιοδοτημένα από τους Καθ' ων η αίτηση πρόσωπα. Οι ισχυρισμοί περί αντισυνταγματικότητας των προνοιών του Μέρους VIA του Νόμου είναι εντελώς αυθαίρετοι και αβάσιμοι και προβάλλονται χωρίς την αναγκαία εξειδίκευση και με τρόπο που δεν μπορούν να εξεταστούν από το Δικαστήριο. Ο ομνύοντας δηλώνει επίσης ότι δεν συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος παραμερισμού της Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ από αυτούς που εξαντλητικά αναφέρονται στο Άρθρο 44 Γ

(3)του Νόμου. Ισχυρίζεται ότι η παρούσα Αίτηση προωθείται κακόπιστα και καταχρηστικά. Αυτή ήταν συνοπτικά η μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιο του Δικαστηρίου. Η παρούσα υπόθεση αφορά διαδικασία πώλησης ενυποθήκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Μέρους VIΑ του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965, Ν. 9/1965, όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 142(Ι)/2014 και 87(Ι)/2018. Η διαδικασία που προβλέπεται από τις διατάξεις του Μέρους VIA του Νόμου αρχίζει με επίδοση από τον ενυπόθηκο δανειστή στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφης Ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Ι» του Δευτέρου Παραρτήματος του Νόμου. Η πιο πάνω Ειδοποίηση παρέχει τη δυνατότητα πληροφόρησης του ενυπόθηκου οφιλέτη για την οφειλή του και τον προσκαλεί να εξοφλήσει το οφειλόμενου ποσό, συμπεριλαμβανομένων τον τόκων και των εξόδων εντός προθεσμίας όχι μικρότερης των 30 ημερών από της επίδοσης (άρθρο 44Γ

(1)). Με την Ειδοποίηση Τύπου Θ, ο ενυπόθηκος δανειστής καλεί τον ενυπόθηκο οφειλέτη να προβεί σε αναδιάρθρωση του χρέους του. Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης δεν συμμορφωθεί με τις πιο πάνω ειδοποιήσεις, ήτοι δεν εξοφλήσει το χρέος και ή δεν προβεί σε αναδιάρθρωση, τότε ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό, σε συγκεκριμένη ημερομηνία. Η Ειδοποίηση αυτή επιδίδεται κατά τον Τύπο ΙΑ, εντός περιόδου 30 ημερών από την καθορισμένη ημέρα πώλησης (άρθρο 44Γ

(2)). Ο ενυπόθηκος οφειλέτης, καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος, δύναται εντός 30 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» να καταχωρίσει Αίτηση - Εφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης τύπου ΙΑ, για συγκεκριμένους μόνο λόγους που απαριθμούνται περιοριστικά στο Νόμο. Στην παρούσα υπόθεση, οι Αιτητές εφεσιβάλλουν δέκα Ειδοποιήσεις Τύπου ΙΑ. Οι Ειδοποιήσεις Τύπου ΙΑ, τεκμήρια 2 μέχρι 9, αφορούν πλειστηριασμούς, ο χρόνος διεξαγωγής των οποίων έχει παρέλθει, ενώ η Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ, τεκμήριο 13 στην ένσταση αφορά πλειστηριασμό που θα διεξαχθεί τη 29.01.2020. Σε σχέση με τις Ειδοποιήσεις Τύπου ΙΑ, τεκμήρια 2 μέχρι 9, συμφωνώ με τις θέσεις που προβάλλονται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση και υιοθετώ τα όσα καταγράφονται στην παράγραφο 6.9 και τις υποπαραγράφους αυτών, τις οποίες παραθέτω αυτούσιες πιο πάνω. Οι πιο πάνω Ειδοποιήσεις, Τεκμήρια 2 - 9, δεν μπορούν να αποτελούν αντικείμενο προς εξέταση στα πλαίσια Αίτησης Εφεσης, εφόσον ο χρόνος διεξαγωγής του πλειστηριασμού έχει παρέλθει. Σε σχέση με την Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ, Τεκμήριο 13 στην ένσταση, παρατηρώ, με βάση τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιο του Δικαστηρίου ότι, αφού παρήλθε άπρακτη η πρώτη Ειδοποίηση για εξόφληση (Τύπος «Ι»), επιδόθηκε στους Αιτητές η Ειδοποίηση για πώληση (Τύπος ΙΑ). Οι Αιτητές καταχώρισαν στη συνέχεια την προβλεπόμενη από το εδάφιο

(3)του άρθρου 44Γ Έφεση. Αποτελεί επίσης αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι το εξ αποφάσεως χρέος παραμένει μέχρι σήμερα οφειλόμενο εφόσον ουδεμία πληρωμή έγινε. Είναι η θέση των Αιτητών ότι οι Καθ΄ων η αίτηση παρέλειψαν να αποστείλουν στους ιδίους και στα ενδιαφερόμενα μέρη τις Ειδοποιήσεις Τύπου Ι και ΙΑ. Η θέση αυτή καταρρίπτεται από τα στοιχεία που παρουσίασαν οι Καθ΄ων η Αίτηση και τα τεκμήρια τα οποία επισυνάπτονται στην ένορκη δήλωση τους, τα οποία δεν έχουν αμφισβητηθεί. Στην υπό κρίση υπόθεση, τα ενυπόθηκα χρέη δεν έχουν ακόμη εξοφληθεί. Σύμφωνα δε με τον όρο 4 της επίδικης σύμβασης υποθήκης, που επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση, παρέχεται το δικαίωμα στον ενυπόθηκο δανειστή να πωλήσει την ενυπόθηκη περιουσία «είτε μέσω του Κτηματολογίου είτε απ΄ ευθείας είτε δυνάμει διατάγματος εκδοθέντος από το Δικαστήριο κατόπιν αγωγής, και χωρίς οποιαδήποτε προς εμέ προειδοποίηση». Παρατηρώ ότι η ίδια η σύμβαση υποθήκης προνοούσε για τη δυνατότητα του ενυπόθηκου δανειστή να προβεί σε πώληση των ενυπόθηκου ακινήτου των Αιτητών με ένα εκ των προαναφερόμενων τρόπων, ακόμη και 'απ΄ ευθείας'. Ανεξαρτήτως των πιο πάνω όμως επισημαίνω ότι η παρούσα διαδικασία δεν προσφέρεται για αμφισβήτηση του οφειλόμενου υπολοίπου και εξέτασης τυχόν υπερχρεώσεων. Υπενθυμίζω ότι με βάση τις πρόνοιες του Νόμου 9/1965, ως αυτές έχουν τροποποιηθεί, η Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ μπορεί να παραμερισθεί μόνο για τους λόγους που καθορίζονται ρητά στις υποπαραγάφους (α) μέχρι (στ) του άρθρου 44 Γ

(3). Τους παραθέτω αυτούσιους για σκοπούς εύκολης αναφοράς: «(α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις˙ (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί˙ (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή˙ (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου˙ (ε) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου˙ (στ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο "ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων" ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο». Διαπιστώνω, με βάση τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, ότι κανένας από τους πιο πάνω λόγους ισχύει στη συγκεκριμένη περίπτωση. Επισημαίνω δε ότι η αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος, που καταχωρήθηκε στα πλαίσια της αγωγής 1606/2017 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, έχει προ ολίγου απορριφθεί. Η επιβολή παράνομων χρεώσεων και ή αυθαίρετων τόκων δεν περιλαμβάνεται στους πιο πάνω λόγους και ως εκ τούτου το δικαστήριο δεν νομιμοποιείται να εξετάσει τους λόγους αυτούς στα πλαίσια της υπό κρίση Αίτησης - Εφεσης. Ενόψει των πιο πάνω ούτε αυτή η εισήγηση μπορεί να γίνει δεκτή. Εχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω καταλήγω ότι η επιδοθείσα Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ, τεκμήριο 13 στην ένσταση έχει εκδοθεί δεόντως και νομοτύπως από τους Καθ' ων η αίτηση και βρίσκεται σε πλήρη συνάρτηση με τον τύπο, τις προϋποθέσεις και το περιεχόμενο που προβλέπεται στο Μέρος VIA του Νόμου. Το επόμενο θέμα που καλούμαι να εξετάσω είναι το θέμα της συνταγματικότητας του Νόμου. To ζήτημα της αντισυνταγματικότητας κάποιου νόμου συνιστά νομικό θέμα ιδιάζουσας σημασίας και σπουδαιότητας και ως τέτοιο δεν εξετάζεται αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο αλλά θα πρέπει το ζήτημα να προσδιορίζεται επακριβώς με ειδική αναφορά στα άρθρα του Συντάγματος που κατ΄ισχυρισμό παραβιάζει. Σχετικές επί του θέματος είναι η αποφάσεις Hunter v. Συμβουλίου Εγγραφής Κτηματομεσιτών

(2012)2 Α.Α.Δ. 731 και Αχιλλέως κ.ά. v. Πιττάρα κ.ά.

(2012)1(Β) Α.Α.Δ.

1. Στην τελευταία αναφέρθηκαν σχετικά τα πιο κάτω: « . . Σε κάθε περίπτωση το θέμα της συνταγματικότητας νόμου πρέπει να προσδιορίζεται επακριβώς στα δικόγραφα και να εξετάζεται στο πλαίσιο των νομικών επιχειρημάτων που το στοιχειοθετούν ενώ η σκοπιμότητα της νομοθετικής ρύθμισης εκφεύγει του δικαστικού ελέγχου.» Σε σχέση με την αντισυνταγματικότητα του Νόμου, οι Αιτητές επικαλούνται τα πιο κάτω τα οποία θεωρώ σκόπιμο όπως παραθέσω αυτούσια:
2. Εξ' όσων με συμβουλεύουν οι δικηγόροι των Εφεσειόντων η πιο πάνω νομοθεσία και η εν λόγω διάταξη, η οποία δίδει το δικαίωμα στους πιστωτές να αποστείλουν τις προσβαλλόμενες ειδοποιήσεις, χωρίς προηγούμενη δικαστική απόφαση στερεί από τον διάδικο το κατά τα άλλα συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα του σε δίκαιη δίκη καθώς και στο δικαίωμα του να ακουστεί ενώ παράλληλα προσβάλλει και το αναφαίρετο δικαίωμά του στην ιδιοκτησία.» Στο σημείο αυτό θα ήθελα να επαναλάβω για μια ακόμη φορά ότι ήταν οι ίδιοι οι Αιτητές που απεμπόλησαν τα δικαιώματα τους επί των επιδίκων ακινήτων, συνάπτοντας το Εγγραφο Υποθήκης με το οποίο έδωσαν το δικαίωμα στον ενυπόθηκο δανειστή να πωλήσει το ενυπόθηκο ακίνητο ακόμη και απευθείας χωρίς καν να ενημερωθούν οι ίδιοι.. Ο συγκεκριμένος Νόμος όχι μόνο δεν επηρέασε τα συνταγματικά δικαιώματα των Αιτητών αλλά καθόρισε συγκεκριμένες διαδικασίες για την άσκηση των δικαιωμάτων που οι ίδιοι οι Αιτητές παραχώρησαν στον ενυπόθηκο δανειστή. Στην ουσία ο Νόμος παρέχει ασφαλιστικές δικλείδες στους ενυπόθηκους χρεώστες όσο αφορά την εκποίηση της περιουσίας τους από τους ενυπόθηκους δανειστές και τους διαδόχους αυτών. Βασικό επιχείρημα των Αιτητών στην παρούσα διαδικασία είναι ότι οι Αιτητές δεν νομιμοποιούνται στην καταχώριση της υπό κρίση Αίτησης καθότι η μεταβίβαση των πιστωτικών διευκολύνσεων έγινε κατά παράβαση του άρθρου 3

(1)(β) του Νόμου Ν.169

(1)/

1. Αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η μεταβίβαση των επιδίκων πιστωτικών διευκολύνσεων έγινε δυνάμει δικαστικού διατάγματος το οποίο βρίσκεται σε ισχύ. Αποτελεί βασική αρχή της νομολογίας μας ότι Δικαστήριο δεν μπορεί να αναθεωρεί αποφάσεις ομόβαθμου Δικαστηρίου. Τούτο, θα αποτελούσε εξέλιξη ανεπίτρεπτη και αντινομική. Το θέμα εξετάσθηκε πρόσφατα, σε βάθος, στην Αίτηση 32/2019 Λοϊζίδη, Παραλήπτη και Διαχειριστή ν. Περατικού, ημερομηνίας 17.04.2019, από το Σ. Ναθαναήλ Δ. Παραθέτω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα στο οποίο γίνεται εκτενής αναφορά σε σχετική νομολογία. « . Επί της ουσίας, η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου συγκλίνει στο ότι δεν είναι δυνατό για ένα Δικαστήριο να αναθεωρεί αποφάσεις ομοβάθμου Δικαστηρίου με δεδομένο ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο θεωρείται ενιαίο για σκοπούς απονομής της δικαιοσύνης και δεν έχει σχέση, ούτε και θα μπορούσε νόμιμα να αποτελούσε παράγοντα που επηρεάζει μια απόφαση, η κατά περίπτωση σύνθεση του κατωτέρου Δικαστηρίου. Δεν μπορεί, με άλλα λόγια, εφόσον έχει αποφασιστεί ένα ορισμένο ζήτημα κατά ένα τρόπο, στη συνέχεια ένα άλλο ομόβαθμο Δικαστήριο στο οποίο αναλόγισε η υπόθεση στην πορεία της διαδικασίας, να αποφασίζει κατά άλλο τρόπο. Στην πρόσφατη απόφαση στη Mikis + Markos Sideris Holdings Limited v.
2. Χρίστου Τριανταφυλλίδης, διαχειριστή της περιουσίας της αποβιωσάσης Φάνης Σιδέρη, τέως από τη Λευκωσία, κ.ά., ECLI:CY:AD:2019:A14, Πολ. Έφ. αρ. 21/2013, ημερ. 23.1.2019, επαναβεβαιώθηκε η πιο πάνω αρχή σε διαδικασία που αφορούσε την ορθότητα της χρήσης της εναρκτήριας κλήσης ως δικονομικό μέτρο προς επίλυση ορισμένων θεμάτων εντός της διαχείρισης. Στην υπόθεση έγινε αναφορά στην προηγηθείσα απόφαση Νικόλα Σιδέρη κ.ά.

(2010)1 Α.Α.Δ. 286, όπου το Ανώτατο Δικαστήριο στη δικαιοδοσία προνομιακών ενταλμάτων, έκρινε ότι εφόσον η ορθότητα της επιλογής του δικονομικού διαβήματος της εναρκτήριας κλήσης είχε ήδη αποφασιστεί με σχετική ενδιάμεση απόφαση ενός Ανώτερου Επαρχιακού Δικαστή, δεν μπορούσε στη συνέχεια άλλος ομόβαθμος Δικαστής να έκρινε διαφορετικά διότι η πρώτη απόφαση εφόσον δεν είχε αμφισβητηθεί με τη διαδικασία της έφεσης, παρέμενε αλώβητη στο νομικό στερέωμα και δεν ήταν δυνατό το θέμα της δικαιοδοσίας να εγείρεται κάθε φορά που προωθείται νέο δικονομικό διάβημα. Όπως λέχθηκε επί λέξει: «Οπωσδήποτε η αναίρεση της προηγούμενης απόφασης από ισόβαθμο δικαστήριο, θα συνιστούσε έλλειψη ή υπέρβαση δικαιοδοσίας πράγμα που θα εξουδετέρωνε την αποτελεσματικότητα της απονομής της δικαιοσύνης.» Εν κατακλείδι δεν είναι δυνατό για ένα Δικαστήριο να αναθεωρήσει απόφαση ομόβαθμου Δικαστηρίου έστω και αν διατηρεί διαφορετική άποψη, αν το πράξει θα ενεργήσει ως Εφετείο, κάτι βεβαίως που είναι ανεπίτρεπτο. Καταλήγω ότι το παρόν Δικαστήριο δεν κέκτηται εξουσίας να εξετάσει τη νομιμότητα του επιδίκου διατάγματος. Για όλους τους λόγους που ανέπτυξα πιο πάνω κρίνω ότι η Αίτηση δεν μπορεί να πετύχει και απορρίπτεται. Τα έξοδα ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ των Καθ΄ων η Αίτηση και εναντίον των Αιτητών, αλληλέγγυα και ή κεχωρισμένα. (Υπ)............. Τ.Καρακάννα Π.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο