ΦΛΟΥΡΚΑ ν. ΠΕΤΣΑ, Αρ. Αγωγής: 139/2018, 16/1/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2020:A128 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: ΔΩΡΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 139/2018 Μεταξύ: XXXXX ΦΛΟΥΡΚΑ Ενάγοντα -και- XXXXX ΠΕΤΣΑ Εναγόμενης ------ Ημερομηνία: 16 Ιανουαρίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για ενάγοντα: Η κα Μ. Παπαλεοντίου, για Αδάμος Χατζηχριστοδούλου & Σία ΔΕΠΕ. Για εναγόμενη: Ο κ. Μ. Τάσου. ------ Α Π Ο Φ Α Σ Η (Ex Tempore) Με την παρούσα αγωγή, ο ενάγοντας επιδιώκει την έκδοση απόφασης για το ποσό των €1.780,00, με νόμιμο τόκο επί του εν λόγω ποσού, στη βάση κατ΄ ισχυρισμό καθυστερημένων οφειλόμενων ενοικίων από πλευράς της εναγόμενης, καθώς επίσης και οφειλής για κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος και νερού. Στην ουσία, εκείνο που δικογραφικά προωθείται είναι ότι ο ενάγοντας και η εναγόμενη κατέληξαν σε προφορική συμφωνία ενοικίασης συγκεκριμένου ακινήτου του πρώτου έναντι του μηνιαίου ενοικίου των €210,00 και με χρονική διάρκεια ενός έτους από τον Ιούλιο του
- Είναι, ακριβώς, η θέση του ενάγοντα ότι, έναντι του ενοικίου καταβλήθηκε το ποσό των €840,00, που αφορούσε στο ενοίκιο των πρώτων τεσσάρων μηνών της ενοικίασης, ενώ το υπόλοιπο ποσό των €1.780,00, που αφορούσε στους υπόλοιπους οχτώ μήνες (περιλαμβανομένων των τελών κατανάλωσης ρεύματος και νερού), μέχρι και την παράδοση του ακινήτου στον ενάγοντα, δεν καταβλήθηκε. Από την άλλη, η εναγόμενη προέβαλε τη θέση ότι ουδεμία συμβατική σχέση έχει με τον ενάγοντα. Γνωρίζει περί της ενοικιάσεως του ακινήτου του τελευταίου, πλην όμως η σχετική συμφωνία έλαβε χώρα μεταξύ του ενάγοντα και του πρώην συζύγου της, ο οποίος απεβίωσε σε χρόνο προ της παράδοσης του ακινήτου στον ενάγοντα. Είναι δε η θέση της εναγόμενης ότι, ο ενάγοντας, ανήμπορος, πλέον, να εισπράξει τα οφειλόμενα από τον σύζυγό της, ο οποίος και απεβίωσε, στρέφεται, εντελώς αδικαιολόγητα, εναντίον της και ζητά από αυτή την καταβολή τους. Πρόκειται για αγωγή η οποία αφορά σε ποσό κάτω των €3.000 και, κατά συνέπεια, εφαρμογής τυγχάνουν οι πρόνοιες της νέας Διαταγής
- Είναι δε στη βάση αυτού του δεδομένου που το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες, και οι συνήγοροι των μερών τις ακολούθησαν και καταχωρήθηκε γραπτή ένορκη μαρτυρία από την κάθε πλευρά. Προς υποστήριξη της αγωγής, ο ενάγοντας παρουσίασε ένα μάρτυρα και συγκεκριμένα ένορκη δήλωση του αδελφού του, XXXXX XXXXX Φλουρή, ημερομηνίας 16/4/2019, επί της οποίας και επισυνάπτονται και τέσσερα τεκμήρια. Από πλευράς της εναγομένης, ένορκη κατάθεση ετοίμασε μόνο η ίδια, ημερομηνίας 30/5/
- Δεν επισυνάπτονται οποιαδήποτε τεκμήρια επ' αυτής. Ως προκύπτει από το μαρτυρικό υλικό που προσκόμισε ο ενάγοντας, εκείνο που προβάλλεται είναι ότι η συμφωνία των μερών ήταν προφορική και είχε λάβει χώρα αρχές Ιουλίου 2016, στην παρουσία του ομνύοντα της ενόρκου δηλώσεως που υποστηρίζει την αγωγή, του ενάγοντα και της εναγόμενης. Ως προς τους όρους, δε, της συμφωνίας αυτής, σύμφωνα πάντα με τη μαρτυρία που υποστηρίζει την αγωγή, τούτοι ήταν ότι, το ενοίκιο θα ανέρχεται στα €210 τον μήνα και θα είναι πληρωτέο κατά την πρώτη μέρα έκαστου μήνα. Επίσης, ότι, το ακίνητο θα χρησιμοποιείται από την εναγόμενη και τα μέλη της οικογένειάς της χωρίς δικαίωμα υπενοικίασης η παραχώρησης άδεια χρήσης του σε τρίτους χωρίς τη γραπτή συγκατάθεση του ενάγοντα. Τέλος, ότι, η εναγόμενη θα βαρυνόταν με την καταβολή των τελών και ή εξόδων σε σχέση με την κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος, νερού, τελών αποκομιδής σκυβάλων και οποιαδήποτε άλλα τέλη και φόρους που αφορούν στην κατοχή και εκμετάλλευση του ακινήτου κατά τον χρόνο της ενοικίασης και υποχρεούτο όπως παραδώσει τούτο με τη λήξη της ενοικίασης στην ίδια καλή κατάσταση που το παρέλαβε, εξαιρουμένης της φυσικής φθοράς. Η εναγόμενη, σύμφωνα πάντα με την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αγωγή, με συγκεκριμένη κατάθεση, τοις μετρητοίς, σε λογαριασμό που τηρεί ο ενάγοντας στην Ελληνική Τράπεζα, τον Οκτώβριο του 2016, κατέθεσε το συνολικό ποσό των €840,00, με ειδική αναφορά ότι πρόκειται για καταβολή ενοικίου των μηνών Ιουλίου μέχρι και Οκτωβρίου του
- Προς υποστήριξη του ισχυρισμού αυτού, ο ομνύοντας της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την αγωγή, κατέθεσε, ως τεκμήριο Δ, σχετικό αντίγραφο κατάστασης λογαριασμού του συγκεκριμένου τραπεζικού λογαριασμού του ενάγοντα. Επίσης, σύμφωνα πάντα με τον ομνύοντα της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την αγωγή, ο ίδιος, καθ΄ όλους τους ουσιώδεις για την παρούσα αγωγή χρόνους, ενεργούσε ως εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος του ενάγοντα. Ως τεκμήριο Α, επεσύναψε στην ένορκη δήλωσή του αντίγραφο σχετικού γενικού πληρεξούσιου εγγράφου που του παραχώρησε ο ενάγοντας. Τέλος, σύμφωνα πάντα με το μαρτυρικό υλικό που προσκομίστηκε από πλευράς του ενάγοντα, περί τον Ιούλιο του 2017, που παραδόθηκε το ακίνητο, υπήρχαν οφειλόμενα ενοίκια για τους μήνες από Νοέμβριο του 2016 μέχρι και Ιούνιο του 2017, τα οποία, παρά τις οχλήσεις του ενάγοντα προς την εναγόμενη, ουδέποτε καταβλήθηκαν. Προς υποστήριξη δε του τελευταίου αυτού ισχυρισμού, ως τεκμήρια Β και Γ στην ένορκη δήλωσή του, ο αδελφός του ενάγοντα καταθέτει σχετική επιστολή που απεστάλη από τους δικηγόρους του ενάγοντα προς την εναγόμενη ημερομηνίας 16/10/2017 και απάντηση της τελευταίας, ημερομηνίας 25/10/2017 αντίστοιχα. Ως προς τις θέσεις που προβάλλει η εναγόμενη προς υπεράσπισή της, ο ομνύοντας για λογαριασμό του ενάγοντα ισχυρίζεται ότι πρόκειται για εκ των υστέρων σκέψεις της ιδίας με μόνο σκοπό την αποφυγή της πληρωμής των οφειλόμενων ενοικίων. Τέλος, αναφορικά με την απαίτηση, ο ομνύοντας, για λογαριασμό του ενάγοντα, περιορίζει τούτη στα €1.680,00 και δη στο ποσό που αφορά στα ενοίκια των οχτώ τελευταίων μηνών και μόνον, μιας και εγκαταλείπει την απαίτηση των €100, αφού αδυνατεί, ως ο ίδιος αναφέρει, να ανεύρει αποδείξεις από τους σχετικούς παρόχους. Η εναγόμενη, στην αντίπερα όχθη, με την ένορκη της δήλωση, στην ουσία, επαναλαμβάνει ισχυρισμούς της υπεράσπισης της προβάλλοντας τη θέση ότι ουδέποτε η ίδια συμφώνησε με τον ενάγοντα για την ενοικίαση του επίδικου ακινήτου και ότι η επίδικη σύμβαση είχε ως αντισυμβαλλόμενους τον ενάγοντα και τον πρώην σύζυγό της, ο οποίος και απεβίωσε. Όσον δε αφορά στην καταβολή του ποσού των €840, προβάλλει τη θέση ότι προέβει στη κατάθεση αυτή, μιας και της έδιδε τα χρήματα ο πρώην σύζυγός της για να τα καταθέτει. Τέλος, ισχυρίζεται ότι, η ίδια ουδέποτε κατείχε ή χρησιμοποιούσε το ακίνητο και ότι μετά τον θάνατο του συζύγου της η ίδια παρέδωσε, προσωπικά, τα κλειδιά και κατοχή του στον ενάγοντα. Αξιολόγηση μαρτυρίας Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι το βάρος απόδειξης σε αστικές υποθέσεις φέρει πάντα ο ενάγων ο οποίος πρέπει να αποδείξει ότι η δική του εκδοχή είναι πιο πιθανή παρά όχι, όπως πολύ ορθά υπέδειξε και ο συνήγορος της εναγόμενης στη γραπτή του αγόρευση. Στην προκείμενη περίπτωση, ο μάρτυρας του ενάγοντα παρουσιάζει μια εκδοχή η οποία φαίνεται συμπαγής και η οποία δεν παρουσιάζει οποιαδήποτε κενά. Ουσιαστικοί ισχυρισμοί του επιβεβαιώνονται και από το περιεχόμενο των τεκμηρίων, τα οποία και έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου. Παρατηρείται δε στη μαρτυρία του μια λογική εξέλιξη των πραγμάτων και η απαραίτητη συνοχή ώστε να μπορεί ακριβώς να γίνει δεκτή από το Δικαστήριο. Πρέπει να σημειωθεί, στο σημείο αυτό, ότι, για κάθε ένα ισχυρισμό που η εναγόμενη προβάλλει στη δική της μαρτυρία, υπάρχει σχετική θέση που προβάλλεται από τον ομνύοντα προς υποστήριξη της αγωγής, μιας και τούτος (ο ομνύοντας) ήταν γνώστης των θέσεών της από το περιεχόμενο της υπεράσπισης. Από την άλλη, η μαρτυρία της εναγόμενης παρουσιάζει αρκετές αδυναμίες επί ουσιωδών ζητημάτων και σε κάποια σημεία της παρουσιάζει ουσιώδεις αντιφάσεις. Για σκοπούς αιτιολόγησης της τελευταίας αυτής κρίσης μου ως προς την ποιότητα της μαρτυρίας της εναγόμενης, σημειώνω τα εξής: Ενώ επικαλείται μη κατοχή και χρησιμοποίηση από πλευράς της του επίδικου ακινήτου (διαμερίσματος), στην παράγραφο 5 της ένορκης της δήλωσης αναφέρει ρητά ότι η ίδια παρέδωσε την κατοχή του διαμερίσματος, χωρίς να εξηγεί πως ήταν σε θέση να πράξει τούτο. Επίσης, ενώ προβάλλει τον θάνατο του πρώην συζύγου της ως ουσιαστικότατη εξέλιξη για την προώθηση της παρούσας αγωγής, στη βάση του ότι εκείνος κατείχε το διαμέρισμα και εκείνος ήταν ο ενοικιαστής του, εντούτοις, καμιά εξήγηση δεν δίδει για ποιο λόγο το διαμέρισμα δεν παραδόθηκε άμα τον θάνατο του συζύγου της και παραδόθηκε μόλις τον Ιούλιο του
- Αν δε ληφθεί υπόψη η σχετική αναφορά στην υπεράσπιση της εναγόμενης (η οποία γίνεται δεκτή από τον ενάγοντα στην Απάντησή του), που θέλει τον θάνατο του συζύγου της να επισυμβαίνει την 1η Μαϊου 2017, τότε διερωτάται κάποιος, ποιος ο λόγος να μην παραδοθεί το διαμέρισμα για δύο ολόκληρους μήνες αν, πράγματι, η ίδια ουδέποτε κατείχε και χρησιμοποιούσε τούτο. Ακόμα, η δικαιολογία που η εναγόμενη δίδει για το ότι είναι η ίδια που προέβη στην κατάθεση των €840, δεν συμβαδίζει με την αδιαμφισβήτητη σχετική ενώπιόν μου μαρτυρία. Και εξηγώ: Είναι η θέση της εναγόμενης ότι γνώριζε ότι το ύψος του ενοικίου είναι €210 τον μήνα, καθότι, ως αναφέρει στην παράγραφο 4 της ένορκης δήλωσής της, το συγκεκριμένο ποσό της το έδιδε ο σύζυγός της για να το καταθέτει στον λογαριασμό του ενάγοντα, αφήνοντας ξεκάθαρα να νοηθεί ότι οι σχετικές καταθέσεις διενεργούντο κάθε μήνα δια ποσού €
- Ωστόσο, ως το περιεχόμενο του τεκμηρίου Δ της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την αγωγή καταμαρτυρεί, και τούτο δεν αμφισβητήθηκε, διενεργήθηκε μια κατάθεση συνολικού ποσού €840 σε συγκεκριμένη ημερομηνία για κάλυψη των τεσσάρων ενοικίων σωρευτικά. Τέλος, ξενίζει και το γεγονός ότι, κατά την πρώτη ευκαιρία που δόθηκε στην εναγόμενη να τοποθετηθεί γραπτώς ως προς την απαίτηση του ενάγοντα, και τούτο σε χρόνο προ της καταχώρισης της αγωγής, δεν προέβαλε τον αναμενόμενο, αν ήταν αληθείς, ισχυρισμό περί ευθύνης του πρώην συζύγου της για καταβολή του ενοικίου, και αναφέρομαι στο περιεχόμενο της επιστολής που απέστειλε η εναγόμενη προς απάντηση της επιστολής των συνηγόρων του ενάγοντα, τεκμήριο Γ της ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αγωγής. Καμιά αναφορά στην εν λόγω επιστολή περί συζύγου της και ή περί του ότι τούτος απεβίωσε και ή περί του ότι τούτος ήταν συμβαλλόμενος στην επίδικη συμφωνία ενοικίασης. Αντίθετα, εκείνο που εκεί παρατηρείται είναι ότι η εναγόμενη παρουσιάζει τον εαυτό της να μην γνωρίζει το πρόσωπο το οποίο ήταν αντισυμβαλλόμενος του ενάγοντα για την ενοικίαση του επιδίκου ακινήτου και να παραπέμπει, με τον λόγο της, τους δικηγόρους του ενάγοντα, στο να τον ενημερώσουν (τον ενάγοντα) «να απευθυνθεί σ΄ αυτόν που έχει έρθει σε οποιαδήποτε συμφωνία μαζί του για ενοικίαση του ακινήτου για την απόκτηση των οφειλών του», ως εάν και το πρόσωπο αυτό ήταν εν ζωή και μπορούσε να ανευρεθεί. Είμαι της γνώμης ότι, αν ο ισχυρισμός της εναγόμενης ήτο αληθής, και ο πραγματικός αντισυμβαλλόμενος του ενάγοντα για την ενοικίαση του επίδικου ακινήτου ήταν ο πρώην σύζυγός της, τούτο θα αναφερόταν με ξεκάθαρο τρόπο στην επιστολή της, που, ως σημείωσα ανωτέρω, αποτέλεσε και τη πρώτη γραπτή τοποθέτηση της ίδιας σε σχέση με την επίδικη απαίτηση του ενάγοντα. Για τους λόγους που εξήγησα πιο πάνω, η μαρτυρία της εναγόμενης, στο βαθμό που τούτη συγκρούεται με την υπόλοιπη ενώπιον του Δικαστηρίου αποδεκτή μαρτυρία, δεν μπορεί να γίνει δεκτή. Τελικά Ευρήματα Στη βάση της ανωτέρω αξιολόγησης της ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρίας, προβαίνω σε ευρήματα σύμφωνα με τη μαρτυρία του ομνύοντα της ενόρκου δηλώσεως προς υποστήριξη της αγωγής, κ. XXXXX XXXXX Φλουρή. Για εξοικονόμηση χρόνου, δεν θεωρώ αναγκαίο να τα παραθέσω και να επαναλάβω τούτα στο σημείο αυτό. Νομική Πτυχή Συνεπεία της νομικής βάσης της αγωγής, και δη της παράβασης συμφωνίας, χρήσιμο, κρίνεται, να παρατεθούν τα όσα αποφασίστηκαν σε σχέση με τις πρόνοιες του άρθρου 73
(1)του Περί Συμβάσεων Νόμου Κεφ. 149[1]. Εκείνο που προκύπτει από την σχετική με το θέμα νομολογία είναι ότι, η αποζημίωση που επιδικάζεται υπέρ του αναίτιου συμβαλλόμενου, αφορά την ζημιά, η οποία προέκυψε φυσιολογικά κατά την συνήθη ροή των πραγμάτων ή την ζημιά, που οι συμβαλλόμενοι γνώριζαν, κατά τον χρόνο σύναψης της σύμβασης, ότι θα προέκυπτε, ως φυσιολογικό αποτέλεσμα της παράβασης. Η δε συνισταμένη των αρχών που διέπουν τον καθορισμό των αποζημιώσεων, είναι η αποκατάσταση του αθώου μέρους, ώστε τούτο να βρεθεί στην θέση που θα βρισκόταν αν δεν σημειωνόταν η διάρρηξη της σύμβασης. Κατά κανόνα, τούτο επιτυγχάνεται με την επιδίκαση τέτοιου ύψους αποζημιώσεων που κατά την λογική πρόβλεψη, κατά τον χρόνο εκτέλεσης της σύμβασης, θα πρόκυπταν ως αποτέλεσμα της διάρρηξης της συμφωνίας. Αναφέρθηκε ακόμα ότι, η αποζημίωση έχει την έννοια της αποκατάστασης εκείνης της απώλειας ή της ζημιάς που στην πραγματικότητα υπέστη το αθώο μέρος. Τέλος, ως προς τον χρόνο υπολογισμού της ζημιάς, αποφασίστηκε ότι «(η) έκταση της ζημιάς την οποία είναι πιθανό να υποστεί το αθώο μέρος, είναι συνήθως διακριτέα κατά το χρόνο της διάρρηξης. Οι επιπτώσεις από την διάρρηξη καθίστανται γνωστές κατά το χρόνο της διάρρηξης. Έτσι συνήθως η ζημιά υπολογίζεται κατά το χρόνο της διάρρηξης» (βλέπε George Charalambous Ltd v. Kalos Kafes ltd κ. α.
(1997)1 ΑΑΔ 199, Μιχαήλ Μουρτζινός ν. πλοίου «Galaxias» κ.α.
(1997)1 ΑΑΔ 80, Αλπάν (Αδελφοί Τάκοι) Λτδ κ.α. ν. Θέλμας Τρυφωνίδου
(1996)1 ΑΑΔ 679, Ηλίας Αριστοδήμου ν. Τάκη Χαραλάμπους
(1990)1 ΑΑΔ 319, Saab and Another v. Holy Monastery of Ay. Noephytos
(1982)1 C.L.R. 499, Charalambous v. Vakana
(1982)1 C.L.R. 310, Markou v. Michael 19 C.L.R. 282 και Johnson v. Agnew [1979], 1 Αll E.R. 883). Υπαγωγή γεγονότων που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση στο σχετικό νομικό πλαίσιο Στη βάση των ανωτέρω, και έχοντας κατά νου τα τελικά μου ευρήματα, αλλά και τη νομική πτυχή που περιβάλλει την υπόθεση, κρίνω ότι ο ενάγοντας κατάφερε, στον απαραίτητο βαθμό, να αποδείξει την υπόθεσή του εναντίον της εναγόμενης αφού κατάφερε να αποδείξει ότι η εκδοχή του είναι πολύ πιο πιθανή παρά όχι, εκδοχή ακριβώς που θέλει την εναγόμενη να είναι η ενοικιάστρια του επίδικου ακινήτου το οποίο παραδόθηκε στο ενάγοντα τον Ιούλιο του 2017 και για το οποίο καταβλήθηκαν ενοίκια μόνο για τους πρώτους τέσσερις μήνες, ενώ για τους υπόλοιπους οκτώ τα ενοίκια δεν έχουν ακόμα καταβληθεί και είναι οφειλόμενα. Ως εκ των ως άνω, και έχοντας υπόψη και τη σχετική νομολογία ως προς τη θεραπεία που αποδίδεται στα αναίτια μέρη μιας παραβιασθείσας συμφωνίας, θεωρώ την απαίτηση του ενάγοντα δικαιολογημένη και κατά συνέπεια εκδίδεται απόφαση υπέρ του και εναντίον της εναγόμενης για το ποσό των €1.680,00 με νόμιμο τόκο επί του εν λόγω ποσού από τις 7/2/2018 (δεν καταδείχθηκε λόγος γιατί η αγωγή καθυστέρησε τόσο να καταχωριστεί) μέχρι εξοφλήσεως. Επίσης, τα έξοδα της αγωγής, ως τούτα θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ του ενάγοντα και εναντίον της εναγόμενης, μιας και δεν έχει τεθεί οποιοσδήποτε λόγος που να δικαιολογεί παρέκκλιση από τον κανόνα που θέλει τούτα να ακολουθούν το αποτέλεσμα της διαδικασίας. (Υπ.) .............. Δώρος Θεοδώρου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΧΚ. [1] 73.-
(1)Σε περίπτωση παράβασης της σύμβασης, ο συμβαλλόμενος που ζημιώνεται από την εν λόγω παράβαση έχει δικαίωμα αποζημίωσης από τον υπαίτιο αντισυμβαλλόμενο, για τη ζημιά ή απώλεια που υπέστη συνεπεία αυτής, η οποία προέκυψε φυσικά κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων από την εν λόγω παράβαση ή την οποία οι συμβαλλόμενοι γνώριζαν όταν συνήπτετο η σύμβαση, ως ενδεχόμενη συνέπεια της παράβασης της σύμβασης. Καμιά αποζημίωση δεν καταβάλλεται για απομακρυσμένη και έμμεση απώλεια ή ζημιά που προξενήθηκε συνεπεία παράβασης της σύμβασης.
(2)Το πρόσωπο το οποίο ζημιώνεται από τη μη εκπλήρωση υποχρέωσης που προσομοιάζει με τις συμβατικές, δικαιούται να λάβει από τον υπαίτιο την ίδια αποζημίωση, ωσάν να επρόκειτο για παράβαση σύμβασης.
(3)Κατά τον υπολογισμό της απώλειας ή της ζημιάς που προέκυψε από την παράβαση της σύμβασης, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα μέσα τα οποία υπήρχαν για θεραπεία της δυσχέρειας η οποία προκλήθηκε συνεπεία της μη εκτέλεσης της σύμβασης. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο