← Κύπρος

ADAIRPORT MEDIA LTD κ.α. ν. HARRISON PROPERTY AUCTIONEERS (CYPRUS) LTD, Αρ. Αγωγής: 442/12, 23/1/2020

ADAIRPORT MEDIA LTD κ.α. ν. HARRISON PROPERTY AUCTIONEERS (CYPRUS) LTD, Αρ. Αγωγής: 442/12, 23/1/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2020:A16 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Ν. Κονή, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 442/12 ΜΕΤΑΞΥ: ADAIRPORT MEDIA LTD Εναγόντων Και HARRISON PROPERTY AUCTIONEERS (CYPRUS) LTD Εναγομένων ------------------------- KAI ΩΣ ΕΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΔΥΝΑΜΕΙ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ Ε.Δ. ΠΑΦΟΥ ΗΜΕΡ. 22.10.2014 ΜΕΤΑΞΥ:

  1. ADAIRPORT MEDIA LTD
  2. HERMES AIRPORTS LIMITED Εναγόντων Και HARRISON PROPERTY AUCTIONEERS (CYPRUS) LTD Εναγομένων ------------------------ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 23.01.2020 Αίτηση ημερομηνίας 26.07.2019 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Αιτητές-Ενάγοντες: κα Εύη Μαυρικίου για Δημόκριτος Αριστείδου ΔΕΠΕ Για Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγόμενους: κα Ι. Κουκούνη Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αίτηση οι Ενάγοντες-Αιτητές εξαιτούνται: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να επιτρέπει την τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης ως ακολούθως:
  3. Στο τέλος της υφιστάμενης παραγράφου 1, αμέσως μετά τη λέξη Κύπρο να προστεθεί η φράση «και οι οποίοι ενεργούν ως αντιπρόσωποι και/ή πληρεξούσιοι αντιπρόσωποι των Εναγόντων αρ. 2, σε θέματα σύναψης συμφωνιών διαφήμισης και/ή διαφήμισης και/ή εισπράξεων οποιονδήποτε ποσών που οφείλονται δυνάμει συμφωνιών διαφήμισης στα αεροδρόμια Πάφου και Λάρνακας».
  4. Στην υφιστάμενη παράγραφο 5, υποπαράγραφο (β) στο τέλος της πρώτης πρότασης αμέσως μετά την λέξη υπηρεσίες, να προστεθεί η φράση «η οποία υπόκειται σε αύξηση 3% που θα άρχιζε κατά την έναρξη του 3ου έτους της συμφωνίας.» Στην ίδια παράγραφο να διαγραφεί η φράση όπως οι Ενάγοντες 1 θα αποφάσιζαν και να προστεθεί η φράση «ως η μεταξύ των Εναγόντων συμφωνία».
  5. Στην υφιστάμενη παράγραφο 5, αμέσως μετά την υποπαράγραφο (γ) να προστεθεί νέα υποπαράγραφος (δ) ως εξής: « Η Εναγόμενη κατέβαλε ως εγγύηση (Deposit) με την υπογραφή της συμφωνίας το ποσό των €8.511 το οποίο θα αντιστοιχούσε σε δικαιώματα διαφήμισης για περίοδο 3 μηνών και το οποίο κατά την λήξη της συμφωνίας θα καταλογιζόταν έναντι και/ή ως μέρος της πληρωμής του ποσού που η Εναγόμενη θα όφειλε προς τους Ενάγοντες για τους 2 τελευταίους μήνες της επίδικης συμφωνίας.»
  6. Μετά την υφιστάμενη παράγραφο 5, να προστεθεί νέα παράγραφος ως εξής « Ήταν όρος της επίδικης συμφωνίας ότι στην περίπτωση που η Εναγόμενη παραβιάσει οποιοδήποτε όρο της συμφωνίας, οι Ενάγοντες θα έχουν το δικαίωμα να αξιώσουν από την Εναγόμενη να τους καταβάλει όλα τα μηνιαία ποσά (monthly fee) πλέον Φ.Π.Α. από την ημέρα που η Εναγόμενη ενέργησε αντισυμβατικά και/ή σταμάτησε να καταβάλει αυτά μέχρι την λήξη της συμφωνίας. Ο όρος αυτός θα ίσχυε και στην περίπτωση που η Εναγόμενη τερμάτιζε την συμφωνία πριν την λήξη της.»
  7. Στο τέλος της υφιστάμενης παραγράφου 7 μετά την λέξη πρόσωπο να προστεθεί η φράση «για περίοδο 3 μηνών. Μετά την πάροδο των 3 μηνών και μέχρι την λήξη της επίδικης συμφωνίας οι Ενάγοντες, δεν κατάφεραν να ενοικιάσουν και/ή να παραχωρήσουν τους συγκεκριμένους χώρους σε άλλους πελάτες παρά τις εύλογες προσπάθειες που κατέβαλαν.
  8. Στο τέλος της υφιστάμενης παραγράφου 9 μετά το ποσό €55,108.78σ να προστεθεί η φράση «το οποίο οφείλεται στους Ενάγοντες ως ακολούθως: Α) Ενάγοντας αρ. 1.................................................. €30,748.34 Β) Ενάγοντας αρ. 2.................................................. €24,360.44
  9. Την αναρίθμηση των υποπαραγράφων (δ) και (ε) της παραγράφου 5 σε υποπαραγράφους (ε) και (στ) αντίστοιχα.
  10. Την αναρίθμηση των παραγράφων 6,7,8,9 και 10 σε 7,8,9,10 και 11 αντίστοιχα. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να επιτρέπει την τροποποίηση των αιτούμενων αξιώσεων (παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης) ως ακολούθως:
  11. Στην υφιστάμενη παράγραφο Α μετά την λέξη αναφέρεται την προσθήκη της φράσης « εκ του οποίου το ποσό των €30,748.34 να καταβληθεί στην Ενάγουσα 1 και το ποσό των €24,360.44 να καταβληθεί στην Ενάγουσα 2, ως οφειλόμενο δυνάμει σύμβασης και/ή δυνάμει τιμολογίων.
  12. Μετά την υφιστάμενη παράγραφο Β να προστεθούν οι πιο κάτω νέες παράγραφοι: «Συμπληρωματικά με τα ανωτέρω: Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσετε η Εναγόμενη να καταβάλει στην Ενάγουσα 1 το ποσό των €78,193.17 πλέον Φ.Π.Α το οποίο αποτελεί τα μηνιαία ποσά ως αυτά καθορίζονται στην συμφωνία για την περίοδο από 15/4/2010 μέχρι την λήξη της συμφωνίας, υπό μορφή εκκαθαρισμένων αποζημιώσεων και/ή ειδικής ζημιάς και/ή απολεσθέντων εσόδων και/ή ειδικών αποζημιώσεων και/ή άλλως πως. Δ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσετε η Εναγόμενη να καταβάλει στην Ενάγουσα 2 το ποσό των €71,913.42 πλέον Φ.Π.Α το οποίο αποτελεί τα μηνιαία ποσά ως αυτά καθορίζονται στην συμφωνία για την περίοδο από 15/4/2010 μέχρι την λήξη της συμφωνίας, υπό μορφή εκκαθαρισμένων αποζημιώσεων και/ή ειδικής ζημιάς και/ή απολεσθέντων εσόδων και/ή ειδικών αποζημιώσεων και/ή άλλως πως.»
  13. Μετά την υφιστάμενη παράγραφο Γ να προστεθεί η πιο κάτω νέα παράγραφος ως ακολούθως: «ΣΤ. Οποιοδήποτε Διάταγμα το Δικαστήριο ήθελε κρίνει δίκαιο και εύλογο υπό τις περιστάσεις.»
  14. Την αναρίθμηση της παραγράφου Γ. σε παράγραφο Ε. και της παραγράφου Δ. σε παράγραφο Ζ.» Η αίτηση βασίζεται στη Δ.25 Κ.1-6, Δ.48 Κ.1-4, 8 και Δ.64 Κ.1 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, στη διακριτική ευχέρεια και τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της ΧΧΧΧ Νικόλα, δικηγόρου σε δικηγορικό γραφείο στην Πάφο που συνεργάζεται με τους δικηγόρους των Εναγόντων. Η ενόρκως δηλούσα στην αίτηση αναφέρει στην ένορκη δήλωση της μεταξύ άλλων ότι λόγω αβλεψίας ή και καλόπιστου λάθους δεν συμπεριλήφθηκαν οι επιδιωκόμενοι να προστεθούν ισχυρισμοί στην Έκθεση Απαίτησης. Οι αιτούμενες τροποποιήσεις συνιστούν απλή παράλειψη των Εναγόντων να εκθέσουν τις προτεινόμενες λεπτομέρειες οι οποίες συνδέονται άμεσα με τα επίδικα θέματα. Η προσθήκη των αιτούμενων λεπτομερειών ουδόλως θα επηρεάσει τα δικαιώματα των Εναγομένων. Οι αιτούμενες τροποποιήσεις είναι απαραίτητες λόγω του ότι σε διαφορετική περίπτωση η παρουσίαση της υπόθεσης των Εναγόντων θα είναι ελλιπής και θα είναι δύσκολο να προχωρήσει η διαδικασία στην αγωγή. Τέλος η ενόρκως δηλούσα αναφέρει ότι η αίτηση είναι καλόπιστη, αποσκοπεί στη δίκαιη απονομή της δικαιοσύνης και δεν προκαλείται οποιαδήποτε ανεπανόρθωτη ζημιά στα συμφέροντα των Εναγομένων. Οι Καθ΄ ων η αίτηση - Εναγόμενοι καταχώρησαν ένσταση. Η ένσταση βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.19 Κ.4, Δ.25, Δ.48 Κ.1-9, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, στο άρθρο 30

(2)του Συντάγματος, στις συμφυείς εξουσίες, πρακτική και νομολογία του Δικαστηρίου. Οι Καθ΄ ων η αίτηση προβάλλουν 22 συνολικά λόγους ένστασης για τους οποίους δεν θα πρέπει η αίτηση να γίνει αποδεκτή και οι οποίοι συνοψίζονται στο ότι η αίτηση δεν δικαιολογείται υπό τις περιστάσεις, είναι αβάσιμη, αντικανονική και δεν συνάδει με τις νομολογιακές αρχές, υποβάλλεται με υπέρμετρη καθυστέρηση η οποία δεν δικαιολογείται επαρκώς και συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας, η αίτηση είναι κακόπιστη και θα προκαλέσει καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης, με την αίτηση επιδιώκεται διαφοροποίηση και επαύξηση των διεκδικούμενων αξιώσεων, εισάγονται νέα επίδικα θέματα και επιδιώκεται ο επαναπροσδιορισμός των επίδικων θεμάτων, οι Ενάγοντες επιχειρούν να εισάξουν ισχυρισμούς αντίθετους με αυτούς που προβάλλονται στην Έκθεση Απαίτησης ως επίσης μαρτυρία που δεν επιτρέπεται να περιέχεται σε δικόγραφα, τα αιτούμενα διατάγματα σε περίπτωση που εκδοθούν θα επιφέρουν βλάβη στους Εναγόμενους που δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί με έξοδα. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι παράτυπη ή και αντικανονική, γενική και αόριστη και έχει ως σκοπό να παραπλανήσει το Δικαστήριο αποκρύβοντας ουσιώδη γεγονότα, η ενόρκως δηλούσα στην αίτηση δεν έχει άμεση γνώση των γεγονότων της υπόθεσης. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της ΧΧΧΧ Ηarrison, διευθύντριας των Εναγομένων. Η ενόρκως δηλούσα στην ένσταση ουσιαστικά επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης τονίζοντας ιδιαίτερα ότι η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε 6 ½ ολόκληρα χρόνια μετά την καταχώρηση της Έκθεσης Απαίτησης και ενώ η πλευρά των Εναγόντων έχει ήδη προχωρήσει σε αίτηση τροποποίησης κατόπιν αίτησης που καταχώρησε την 03.06.2014 και θα μπορούσε να συμπεριλάβει σε αυτήν τις αιτούμενες τροποποιήσεις ως επίσης ότι δεν δίδεται οιαδήποτε σοβαρή και ουσιαστική εξήγηση για την καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης. Κατά την ακρόαση της παρούσας αίτησης οι δικηγόροι των δύο πλευρών προχώρησαν σε αγορεύσεις χωρίς να ζητηθεί η αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων στην αίτηση και την ένσταση. Υπάρχει ευρεία νομολογία σχετική με το θέμα της τροποποίησης δικογράφων με βάση την «παλαιά» Δ.25 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών η οποία εφαρμόζεται στην παρούσα περίπτωση. Η έγκριση ή όχι τέτοιων αιτημάτων εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Οι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου έχουν αναλυθεί σε σειρά αποφάσεων. Στην υπόθεση Χρήστου ν. Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704, 707, λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις είναι πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής. Στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου συνεκτιμάται και ο παράγων της καθυστέρησης στην υποβολή αίτησης σαν λογικής απόρροιας των διατάξεων του άρθρου 30.2 του συντάγματος που επιτάσσει τη διεξαγωγή και περάτωση της δίκης σε εύλογα χρονικά όρια.» Περαιτέρω στην υπόθεση Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου και άλλης
(1991)1 Α.Α.Δ.934, 939 λέχθηκαν τα εξής: «Αναμφίβολα η σύγχρονη τάση, όπως βγαίνει από τη σχετική νομολογία, είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα.» Αρκετοί από τους λόγους ένστασης των Καθ΄ ων η Αίτηση περιστρέφονται γύρω από τη θέση ότι τα γεγονότα τα οποία επιδιώκεται να εισαχθούν στην Έκθεση Απαίτησης ήσαν γνωστά στους Ενάγοντες από πολύ παλιά και θα μπορούσαν να προστεθούν μέσω της προηγούμενης αίτησης τους ημερ. 03.06.2014 χωρίς να δίδεται ικανοποιητικός λόγος για την καθυστέρηση την οποία χαρακτηρίζουν ως υπέρμετρη. Στην υπόθεση Astor Manufacturing & Exporting Co. v. A. & G Leventis & Company (Nigeria) Ltd
(1993)1 Α.Α.Δ. 726, 730, 731 λέχθηκε σχετικά με το θέμα της καθυστέρησης ότι: «Ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός. Δεν είναι όμως εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Το ίδιο ισχύει για τον καθένα από τη σειρά των παραγόντων που η νομολογία καθιέρωσε ως διαδραματίζοντα ρόλο. Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου ασκείται αφού συνυπολογιστούν τα σχετικά στο πλαίσιο των ιδιαιτεροτήτων της κάθε υπόθεσης.» Η σημασία της καθυστέρησης σε συνδυασμό και με άλλους σχετικούς παράγοντες σχολιάσθηκε και στην υπόθεση Saba & Co (Τ.Μ.Ρ.) ν. Τ.Μ.Ρ. Agents
(1994)1 Α.Α.Δ. 426: «Μένει το ερώτημα της δικαιολόγησης της καθυστέρησης. Η σημασία ποικίλλει ανάλογα με τα περιστατικά κάθε υπόθεσης κυρίως σε συσχετισμό προς τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή τον βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. Στην παρούσα υπόθεση δεν έχει γίνει τέτοιος ή άλλος ανάλογος ισχυρισμός και δεν συμφωνούμε πως καλόπιστη αίτηση για τροποποίηση προς κάλυψη πραγματικής και σημαντικής ανάγκης θα πρέπει να απορριφθεί επειδή, ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο, η καθυστέρηση δικαιολογήθηκε με αναφορά σε αβλεψία ή παραδρομή.» Περαιτέρω στην Federal Bank of Lebanon (S.A.L.) ν. Σιακόλα
(1999)1(Γ) Α.Α.Δ. 44, το Ανώτατο Δικαστήριο μετά από εκτενή αναφορά στη σχετική νομολογία προέβη στην επαναβεβαίωση της πιο πάνω κατευθυντήριας αρχής και των σχετικών παραγόντων αναφορικά με την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου σε αίτηση για τροποποίηση δικογράφου. Ένα σημαντικό στοιχείο στην ως άνω υπόθεση το οποίο διαδραμάτισε κάποιο ρόλο στη διαμόρφωση της απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου, χωρίς όμως αρνητικές συνέπειες για την αίτηση, ήτο ότι αυτή είχε υποβληθεί με καθυστέρηση δώδεκα και πλέον χρόνων. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση αναφέρεται ότι η ανάγκη τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης προέκυψε κατά την προετοιμασία της ακρόασης της υπόθεσης και ότι η μη συμπερίληψη των επιδιωκόμενων τροποποιήσεων στην Έκθεση Απαίτησης οφείλεται σε αβλεψία ή και σε καλόπιστο λάθος. Υπενθυμίζεται ότι η ενόρκως δηλούσα στην αίτηση δεν αντεξετάστηκε κατά την ακρόαση της αίτησης σε σχέση με τους ισχυρισμούς της που περιέχονται στην ένορκη δήλωση της. Το γεγονός ότι αυτή δεν είναι η πρώτη αίτηση τροποποίησης που καταχωρήθηκε εκ μέρους των Εναγόντων δεν διαφοροποιεί τα δεδομένα. Η πρώτη τροποποίηση που έλαβε χώρα όπως φαίνεται από το φάκελο της υπόθεσης την 22.10.2014 όταν και εξεδόθη το σχετικό διάταγμα του Δικαστηρίου αφορούσε ουσιαστικά την προσθήκη διαδίκου δηλαδή των Εναγόντων υπ' αρ. 2. Συνεπεία των πιο πάνω ότι οι λόγοι ένστασης που σχετίζονται με το χρόνο κατά τον οποίο καταχωρίστηκε η παρούσα αίτηση δεν γίνονται δεκτοί. Η δικηγόρος της Εναγόμενης ήγειρε το θέμα της εισαγωγής νέων επίδικων θεμάτων και αντίθετων ισχυρισμών με αυτούς που ήδη υπάρχουν στην αίτηση τροποποίησης, στοιχεία που δείχνουν κακοπιστία εκ μέρους των Εναγόντων-Αιτητών. Σύμφωνα με τη νομολογία το ότι με την τροποποίηση επιδιώκεται η εισαγωγή νέας βάσης αγωγής δεν σημαίνει αφ' εαυτού ότι η τροποποίηση δεν πρέπει να επιτραπεί (Βλ. Saba & Co. Τ.Μ.Ρ. ν. Τ.Μ.Ρ. Agents και Χρίστου ν. Αζά (ανωτέρω)). Όπως επίσης αναφέρεται στο Annual Practice
(1959)σελ.627, το Δικαστήριο δεν θα αρνηθεί να επιτρέψει μια τροποποίηση απλά και μόνο επειδή εισάγει νέα υπόθεση. Θα το πράξει όμως εκεί που η τροποποίηση θα άλλαζε την αγωγή σε μια τελείως διαφορετικού χαρακτήρα η οποία και θα ήταν πολύ πιο ευχερές να περιλαμβανόταν σε μια τελείως νέα αγωγή. Στην υπόθεση Κώστας Παφίτης & Υιοί Λτδ ν. Γενικού Εισαγγελέα
(2012)1(Α) Α.Α.Δ. 745 λέχθηκε πως όταν επιδιώκεται η εισαγωγή νέας βάσης αγωγής η οποία δεν έχει παραγραφεί η αίτηση τροποποίησης δεν οδηγείται χωρίς άλλο σε απόρριψη αλλά ο παράγοντας αυτός συνεκτιμάται με τα υπόλοιπα στοιχεία. Κρίνω ότι με την παρούσα αίτηση δεν επιχειρείται η αλλαγή της αγωγής σε μια εντελώς διαφορετικού χαρακτήρα. Αντίθετα μάλιστα, φαίνεται οι αιτούμενες τροποποιήσεις να είναι στο ίδιο πνεύμα με τους υπόλοιπους ισχυρισμούς των Εναγόντων στην Έκθεση Απαίτησης και είναι σχετικές με τα επίδικα θέματα. Ούτε διαπιστώνεται οποιαδήποτε αντίφαση των επιδιωκόμενων μέσω της τροποποιήσεως ισχυρισμών με τους ήδη υπάρχοντες στην Έκθεση Απαίτησης. Επομένως δεν παρατηρείται οποιαδήποτε κακοπιστία εκ μέρους των αιτητών ούτε παρατηρείται να δημιουργεί πρόβλημα ο χρόνος στον οποίο επιχειρείται η τροποποίηση. Σημειώνεται ότι η ακρόαση της παρούσας αγωγής δεν έχει ακόμα αρχίσει. Τέλος η πλευρά της Εναγόμενης-Καθ΄ ης η Αίτηση ισχυρίζεται ότι η ενόρκως δηλούσα στην αίτηση δεν έχει γνώση των γεγονότων και η ένορκη δήλωση στηρίζεται σε εξ ακοής μαρτυρία. Στη Δ.39 Κ.2 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς προνοούνται τα ακόλουθα: «39
(2)Affidavits shall be confined to such facts as the witness is able of his own knowledge to prove, but on interlocutory applications an affidavit may contain statements of information and belief, with the sources and grounds thereof. The costs of every affidavit which shall unnecessarily set forth matter of hearsay, or argumentative matter, or copies of or extracts from documents, shall be paid by the party filing the same.» Και σε μετάφραση: «39
(2)Ένορκοι δηλώσεις πρέπει να περιορίζονται σε τέτοια γεγονότα που ο μάρτυρας είναι ικανός να αποδείξει εξ ιδίας γνώσεως αλλά σε ενδιάμεσες αιτήσεις μια ένορκος δήλωση μπορεί να περιέχει δηλώσεις κατόπιν πληροφορίας και πίστης (εξ όσων κάλλιον πιστεύει και πληροφορείται) με τις πηγές και πού βασίζονται αυτές. Τα έξοδα κάθε ενόρκου δηλώσεως που θα παραθέτει μη αναγκαία ζητήματα, εξ ακοής (hearsay) ή συζητήσιμα θέματα ή αντίγραφα ή περικοπές από έγγραφα θα πληρώνονται από το διάδικο που την καταχωρεί» Προκύπτει αβίαστα από τα πιο πάνω ότι η ενόρκως δηλούσα στην αίτηση είναι δυνατόν να ορκίζεται για θέματα για τα οποία δεν έχει άμεση γνώση φτάνει να αποκαλύπτει την πηγή γνώσης της. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση η ενόρκως δηλούσα αναφέρει ότι γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης από την μελέτη του φακέλου της όσο και από πληροφορίες που έλαβε από τους Ενάγοντες και το δικηγόρο που χειρίζεται την υπόθεση ως επίσης είναι δεόντως εξουσιοδοτημένη από τους Ενάγοντες να προβεί στην ένορκη αυτή δήλωση. Προκύπτει από τα πιο πάνω ότι η ενόρκως δηλούσα αποκαλύπτει τις πηγές γνώσης των γεγονότων για τα οποία ορκίζεται ως επίσης ότι είναι δεόντως εξουσιοδοτημένη από τους Ενάγοντες να προβεί στην ένορκη αυτή δήλωση, στοιχεία που καθιστούν τις σχετικές ενστάσεις της πλευράς των Εναγομένων - Καθ΄ ων η Αίτηση αβάσιμες. Ως εκ των ανωτέρω κρίνω ότι οι λόγοι ένστασης δεν μπορούν να γίνουν δεκτοί και η αίτηση εγκρίνεται. Εκδίδεται διάταγμα ως η αίτηση. Οι Ενάγοντες-Αιτητές να καταχωρήσουν κλητήριο ένταλμα ειδικώς οπισθογραφημένο εντός 15 ημερών από τη σύνταξη του παρόντος διατάγματος. Κατά τα λοιπά να ακολουθηθούν οι θεσμοί. Τα έξοδα της αίτησης ως επίσης όλα τα έξοδα τα οποία καθίστανται αναγκαία λόγω της τροποποίησης επιδικάζονται εναντίον των Εναγόντων-Αιτητών και υπέρ των Εναγομένων- Καθ΄ ων η Αίτηση ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της υπόθεσης (βλ. Ι. Γ. Κασουλίδης & Υιός Λτδ ν. ΧΧΧ Μιχαήλ, Π.Ε. Ε187/2013 ημερ. 09.10.2018). (Υπ.) ........... Α. Ν. Κονής, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΙ Subject: Civil/Interim Order cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.