ALPHA BANK CYPRUS LTD ν. SUNKEY INVESTMENTS LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 113/17, 14/1/2020

(1)Ισόγεια κατοικία με αριθμό εγγραφής 0/ΧΧΧΧ, τεμάχιο 198 του Φύλλου/Σχεδίου 45/6121V01 που βρίσκεται μέσα στο χωριό, στο χωριό ΧΧΧΧ της επαρχίας Πάφου.

(2)Χωράφι με αριθμό εγγραφής 0/ΧΧΧΧ, τεμάχιο 62 του Φύλλου/Σχεδίου 46/20 που βρίσκεται στην τοποθεσία «ΧΧΧΧ», στο χωριό ΧΧΧΧ της επαρχίας Πάφου.

(3)Χωράφι με αριθμό εγγραφής 0/ΧΧΧΧ, τεμάχιο 569 του Φύλλου/Σχεδίου 46/02 που βρίσκεται στην τοποθεσία «ΧΧΧΧ» στο χωριό ΧΧΧΧ της επαρχίας Πάφου.» Την 21.08.2019, ημερομηνία κατά την οποία το πιο πάνω διάταγμα ήταν επιστρεπτέο η πλευρά της Εναγομένης 2 παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο αναφέροντας ότι θα ενστεί στην αίτηση και στη διατήρηση του διατάγματος σε ισχύ, πράγμα που έπραξε. Προτού προχωρήσω στην εξέταση της ουσίας της αίτησης κρίνω σκόπιμο όπως παραθέσω το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση ως επίσης την ένσταση της εναγόμενης 2 και την ένορκη δήλωση που την συνοδεύει ούτως ώστε να υπάρχει μια ολοκληρωμένη εικόνα ως προς τις θέσεις των δύο πλευρών. Ο XXXXX Άδωνη, υπάλληλος της Ενάγουσας είναι ο ενόρκως δηλών στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση. Σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα, ο οποίος παραπέμπει και στο περιεχόμενο της Έκθεσης Απαίτησης, η Emporiki Bank Cyprus Ltd, η οποία στη συνέχεια συγχωνεύθηκε με την Ενάγουσα, παραχώρησε διάφορες πιστωτικές διευκολύνσεις στην Εναγόμενη 1 (πιστωτικού ορίου στον τρεχούμενο λογαριασμό ύψους £10.000,00 δυνάμει συμφωνίας ημερ. 20.05.2004 και τριών δανείων ύψους £60.000,00 δυνάμει συμφωνίας ημερ. 17.05.2007, ύψους €427.150,36 δυνάμει συμφωνίας ημερ. 22.04.2008 και ύψους €420.000,00 δυνάμει συμφωνίας ημερ. 13.06.2008). Η Εναγόμενη 2 έχει δεσμευθεί σε σχέση με την εξασφάλιση των συμβατικών υποχρεώσεων της Εναγόμενης 1 και έχει παραχωρήσει ορισμένες εξασφαλίσεις προς όφελος της τράπεζας. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 στην Υπεράσπιση τους παραδέχονται ότι συνήψαν τις συμφωνίες σε σχέση με τις ως άνω πιστωτικές διευκολύνσεις προβάλλοντας βέβαια κάποιους ισχυρισμούς. Επίσης παραδέχονται την υπογραφή ομόλογου κυμαινόμενης επιβάρυνσης ημερομηνίας 20.05.2014 ύψους €20.000,00 ως επίσης την υπογραφή των Συμβάσεων Υποθήκευσης Ακινήτων και των πληρεξουσίων εγγράφων προβάλλοντας και στην περίπτωση αυτή διάφορους ισχυρισμούς. Οι Εναγόμενοι στην Υπεράσπιση τους παραδέχονται ακόμη την υπογραφή εκ μέρους της Εναγόμενης 2 των εγγράφων εγγύησης ημερ. 22.04.2008 και 13.06.

1. Επισυνάπτονται στη συνέχεια στην ένορκη δήλωση τα Τεκμήρια Α, Β, Γ και Δ που αφορούν τις επιστολές τερματισμού ημερ. 03.02.2016 της λειτουργίας του τρεχούμενου λογαριασμού και των τριών λογαριασμών δανείων ως επίσης τα τεκμήρια Ε και ΣΤ που αφορούν επιστολές ημερ. 03.02.2016 που αποστάληκαν στην Εναγόμενη 1 αναφορικά με τις υποθήκες ΥΧΧΧΧ/2008, ΥΧΧΧΧ/2008 και ΥΧΧΧΧ/
2. Επισυνάπτονται ακόμα τα Τεκμήρια Ζ, Η, Θ, Ι, ΙΑ, ΙΒ, ΙΓ, ΙΔ, ΙΕ και ΙΣΤ που αφορούν επιστολές ημερ. 03.02.2016 που αποστάληκαν στην Εναγόμενη 2 με τις οποίες ενημερωνόταν σχετικά με τον τερματισμό των λογαριασμών των πιστωτικών διευκολύνσεων οι οποίες είχαν παραχωρηθεί από την Ενάγουσα προς την Εναγόμενη 1 και την υποθήκη ΥΧΧΧΧ/07 από την Εναγόμενη 2 για εξασφάλιση των υποχρεώσεων της Εναγόμενης
3. Επισυνάπτεται ακόμα ως Τεκμήριο ΙΖ οι αποδείξεις κατάθεσης των πιο πάνω συστημένων επιστολών οι οποίες δεν επιστράφηκαν ως μη παραληφθείσες. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει στη συνέχεια ότι η Εναγόμενη 2 ως το μοναδικό άτομο το οποίο έχει εγγυηθεί και έχει προσφέρει εξασφάλιση σε σχέση με τις υποχρεώσεις της Εναγόμενης 1 εκχώρησε την 17.05.2007 ασφάλεια ζωής για το ποσό των £100.000,00 (€170.860,14) γεγονός που είναι παραδεκτό στην Υπεράσπιση των Εναγομένων ενώ, ως αναφέρεται πιο πάνω, αποδέχθηκε την 18.05.2007 την εγγραφή της υποθήκης ΥΧΧΧ/07 Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου επί του μεριδίου της (2/3 επί του όλου μεριδίου) στο ακίνητο με αριθμό εγγραφής ΧΧΧΧ, τεμάχιο 240, Φ./Σχ. 51/8 στην τοποθεσία «ΧΧΧΧ» στο χωριό ΧΧΧΧ της επαρχίας Πάφου για το ποσό των £60.000,00 (€102.516,08) γεγονός που επίσης είναι παραδεκτό στην Υπεράσπιση των Εναγομένων. Επιπλέον η Εναγόμενη 2, ως επίσης αναφέρεται πιο πάνω, εγγυήθηκε και προσωπικά την Εναγόμενη 1, αρχικά την 22.04.2008 για το ποσό των €663.000,00 ενώ στη συνέχεια την 13.06.2008 για το ποσό των €420.000,
4. Επισυνάπτονται ως Τεκμήρια ΙΗ και ΙΘ αντίστοιχα τα πιο πάνω έγγραφα εγγύησης που υπέγραψε η Εναγόμενη
5. Επιπλέον η Εναγόμενη 2 υπόγραψε έγγραφα εγγύησης και αποζημίωσης σε σχέση με το ομόλογο κυμαινόμενης επιβάρυνσης που υπέγραψε η Εναγόμενη 1 την 20.05.
6. Μετά από συμβουλή, συνεχίζει ο ενόρκως δηλών, που έλαβε από τους δικηγόρους της Ενάγουσας η δυνατότητα μελλοντικά η ενάγουσα να εκτελέσει έστω και μερικώς εις βάρος αμφοτέρων των Εναγομένων απόφαση την οποία, έχοντας υπόψη και τη δύναμη της υπόθεσης της Ενάγουσας εναντίον των Εναγομένων, όπως προσδοκεί η πλευρά της Ενάγουσας ότι θα εκδοθεί εναντίον αμφοτέρων των Εναγομένων, σε αρκετό βαθμό εξαρτάται και από το κατά πόσο αυτή θα μπορεί να ικανοποιηθεί με εκτέλεση και εναντίον της Εναγόμενης
7. Η αξίωση της Ενάγουσας εναντίον της Εναγόμενης 1 που καταγράφεται και στην Έκθεση Απαίτησης μαζί με τους τόκους είναι για ποσό πέραν των δύο εκατομμυρίων ευρώ ενώ η Εναγόμενη 2 έχει εγγυηθεί προσωπικά την Εναγόμενη 1 για ποσό πέραν του ενός εκατομμυρίου ευρώ παρέχοντας ταυτόχρονα και τις εξασφαλίσεις που αναφέρονται πιο πάνω. Επομένως ο βαθμός σημασίας και σύνδεσης της δυνατότητας εκτέλεσης ενδεχόμενης απόφασης προς όφελος της Ενάγουσας είναι εμφανής, έχοντας υπόψη ότι η Εναγόμενη 2 είναι το μοναδικό πρόσωπο που έχει μέχρι σήμερα δεσμευθεί με τις προαναφερόμενες εξασφαλίσεις κυρίως προσωπικά όσο και μερικώς ως ενυπόθηκος οφειλέτρια. Περαιτέρω ο ενόρκως δηλών αναφέρει στην ένορκη δήλωση του πως οι αξίες των επίδικων ενυπόθηκων ακινήτων είτε της Εναγόμενης 1 είτε της Εναγόμενης 2 προς όφελος της Ενάγουσας σε ορισμένες περιπτώσεις έχουν μειωθεί σημαντικά όπως φαίνεται από την πρόσφατη διεξαγωγή και δημοσίευση της νέας γενικής εκτίμησης σε τιμές 1/1/2018 από το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ως ο αρμόδιος φορέας του κράτους για τη διενέργεια εκτιμήσεων για οποιοδήποτε σκοπό. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει χαρακτηριστικά την πραγματικά εντυπωσιακή μείωση αξίας της περίπτωσης του ενυπόθηκου ακινήτου το οποίο αναφέρεται στην παράγραφο 17(α) της Έκθεσης Απαίτησης του οποίου ενώ η εκτιμημένη αξία σε τιμές 1/1/2013 ήταν €1.284.300,00 πλέον η νέα του εκτιμημένη αξία σε τιμές 1/1/2018 είναι €562.900,00 (Τεκμήριο Κ). Πέραν από τις προαναφερόμενες γενικές εκτιμήσεις του 2013 και 2018 αξίζει να σημειωθεί πως η αποδοχή της ΥΧΧΧΧ/08 ως επιβάρυνση επί του συγκεκριμένου ακινήτου της παραγράφου 17(α) της Έκθεσης Απαίτησης είχε γίνει αρχικά ως εξασφάλιση με Πρώτη Υποθήκη για το ποσό των €512.580,43 κατά την ημερομηνία της υπογραφής της Σύμβασης και Δήλωσης Υποθηκεύσεως Ακινήτου στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου στις 23/4/2008 και στη συνέχεια στις 20/6/2008 ως εξασφάλιση για το ποσό των €268.100,00 με εγγραφή Δεύτερης Υποθήκης (σχετική είναι η παράγραφος 19(ια) της Έκθεσης Απαίτησης). Δηλαδή συνολικά για ποσό ύψους €861.000,
8. Σαφώς η αποδοχή της συγκεκριμένης εξασφάλισης και στις δύο περιπτώσεις από την Ενάγουσα βασιζόταν και στην κατά πολύ διαφορετικά εκτιμημένη αξία του συγκεκριμένου ακινήτου κατά τον ουσιώδη χρόνο αποδοχής του ως ενυπόθηκο ακίνητο. Σε σχέση με την Εναγόμενη 2, ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι η υποθήκη η οποία αναφέρεται στην παράγραφο 11(α) της Έκθεσης Απαίτησης για το ποσό των £60.000,00 (€102.526,08) έγινε σε σχέση με το ενυπόθηκο ακίνητο με αριθμό εγγραφής ΧΧΧΧ, τεμάχιο 240 του Φύλλου/Σχεδίου 51/8 το οποίο βρίσκεται στην τοποθεσία «ΧΧΧΧ» του χωριού ΧΧΧΧ της επαρχίας Πάφου. Η υποθήκη έγινε σε σχέση με το μερίδιο της Εναγόμενης 2 το οποίο είναι 2/3 επί του όλου μεριδίου. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι ενώ το 2007 έγινε δεκτό από την Emporiki Bank - Cyprus Ltd το ενυπόθηκο ακίνητο ως εξασφάλιση για το ποσό των £60.000,00 (€102.516,08) εντούτοις σε τιμές της γενικής εκτίμησης του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ημερομηνίας 1/1/2013 η αξία του ενυπόθηκου ακινήτου ήταν €68.500,00 ενώ πλέον με την νέα γενική εκτίμηση ημερομηνίας 1/1/2018 η αξία αυτή έχει μειωθεί στα €63.200,00 (Τεκμήριο ΚΑ). Ιδιαίτερης σημασίας βεβαίως έχει το γεγονός ότι η εναγόμενη 2 έχει μόνο 2/3 μερίδιο επί του όλου μεριδίου στο συγκεκριμένο τεμάχιο συνεπώς το ύψος της συγκεκριμένης εξασφάλισης μειώνεται ακόμη περισσότερο από €63.200,00 σε περίπου €42.133,33 ενώ βεβαίως στις 18/5/2007 όταν το συγκεκριμένο μερίδιο των 2/3 επί του όλου μεριδίου είχε γίνει δεκτό ως εξασφάλιση, αυτό έγινε για το ισότιμο σε ευρώ ποσό των €102.516,
9. Είναι εμφανής πλέον η ανεπάρκεια της συγκεκριμένης εξασφάλισης η οποία δεν αποκλείεται να μειώνεται ακόμη περισσότερο σε περίπτωση καταναγκαστικής πώλησης. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει ως παράδειγμα καταναγκαστικής πώλησης, η οποία μάλιστα προέκυψε σε σχέση με τις εξασφαλίσεις οι οποίες είχαν δοθεί εντός του πλαισίου χορήγησης πιστωτικών διευκολύνσεων προς την Εναγόμενη 1, την εξής περίπτωση. Την αποδοχή από την εναγόμενη 1 στις 20.6.2008 εγγραφής της υποθήκης ΥΧΧΧΧ/08 για το ποσό των €151.900,00 σε ολόκληρο το μερίδιο της στο ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/ΧΧΧΧ, τεμάχιο 55 του Φύλλου/Σχεδίου 44/08 το οποίο βρίσκεται στην τοποθεσία «ΧΧΧΧ» στο Δήμο ΧΧΧΧ της επαρχίας Πάφου (σχετική είναι η παράγραφος 22(α) της Έκθεσης Απαίτησης). Αναφορικά με την συγκεκριμένη υποθήκη για το ποσό των €151.900,00 εν τέλει το ενυπόθηκο ακίνητο πωλήθηκε στις 11/2/2019 σε πλειστηριασμό για το ποσό των €100.000,
10. Ως αποτέλεσμα στις 7/3/2019 μετά και από μεταβίβαση του συγκεκριμένου ακινήτου κατατέθηκε έναντι των επίδικων οφειλών το ποσό των €99.918,
11. Αναφορικά με το αίτημα της Ενάγουσας για έκδοση προσωρινού διατάγματος και προς υποστήριξη του ουσιαστικά, η Ενάγουσα καλεί το Δικαστήριο όπως λάβει υπόψη του και αυτές τις διαφοροποιήσεις στην αξία ενός ενυπόθηκου ακινήτου. Υπό την έννοια βεβαίως της μείωσης της αξίας των εξασφαλίσεων οι οποίες έχουν δοθεί σε σχέση με τις πιστωτικές διευκολύνσεις οι οποίες χορηγήθηκαν από την Ενάγουσα προς την Εναγόμενη
12. Ακόμη και στην περίπτωση των ακινήτων των οποίων ζητείται η δέσμευση με την παρούσα αίτηση, το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/ΧΧΧΧ, τεμάχιο 198 του Φύλλου/Σχεδίου 45/6121V01 που βρίσκεται μέσα στο χωριό ΧΧΧΧ της επαρχίας Πάφου ενώ σε τιμές 1/1/2013 είχε εκτιμημένη αξία €23.600,00 η νέα του εκτιμημένη αξία σε τιμές 1/1/2018 είναι €11.700,00 δηλαδή περίπου 50% της προηγούμενης αξίας (€11.800,00). Αποτελεί θέση του ενόρκως δηλούντα ότι σε περίπτωση κατά την οποία η αξίωση της Ενάγουσας γίνει τελικά δεκτή θα έχει ιδιαίτερη σημασία για σκοπούς παρεμπόδισης της Ενάγουσας στην εκτέλεση της απόφασης εναντίον και των δύο Εναγομένων, η δυνατότητα προώθησης αυτής της εκτέλεσης και εναντίον της Εναγόμνενης
13. Είναι εντός των πιο πάνω πλαισίων εξέτασης της δυνατότητας εκτέλεσης της απόφασης που πρόσφατα περιήλθε στην αντίληψη της Ενάγουσας και άλλων ακινήτων εγγεγραμμένων στο όνομα της Εναγόμενης 2 τα οποία επίσης θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν έστω και μερικώς ως εξασφάλιση σε περίπτωση έκδοσης απόφασης υπέρ της Ενάγουσας ανεξάρτητα από το συγκριτικά χαμηλό ύψος της αξίας τους. Ο ενόρκως δηλών συνεχίζει λέγοντας ότι σύμφωνα με το πιστοποιητικό έρευνας που εξασφάλισε η Ενάγουσα (Τεκμήριο ΚΒ) διαπίστωσε ότι η Εναγόμενη 2 είχε επ΄ ονόματι της τα ακόλουθα ακίνητα τα οποία ήταν ελεύθερα από οποιαδήποτε επιβάρυνση. Πρώτο, μία ισόγεια κατοικία με αριθμό εγγραφής 0/ΧΧΧΧ, τεμάχιο 198 του Φύλλου /Σχεδίου 45/6121V01 που βρίσκεται μέσα στο χωριό Κοίλη της επαρχίας Πάφου (εκτιμημένης αξίας 1/1/2018 €11.700,00) ελεύθερη από επιβαρύνσεις, δεύτερο ένα χωράφι με αριθμό εγγραφής 0/ΧΧΧΧ, τεμάχιο 62 του Φύλλου/Σχεδίου 46/20 που βρίσκεται στην τοποθεσία «ΧΧΧΧ», στο χωριό ΧΧΧΧ της επαρχίας Πάφου (εκτιμημένης αξίας €19.300,00) επίσης ελεύθερο από επιβαρύνσεις και τρίτο, ένα χωράφι με αριθμό εγγραφής 0/ΧΧΧΧ, τεμάχιο 569 του Φύλλου/σχεδίου 46/02 που βρίσκεται στην τοποθεσία «ΧΧΧΧ», στο χωριό ΧΧΧΧ της επαρχίας Πάφου (εκτιμημένης αξίας €3.600,00), επίσης ελεύθερο από επιβαρύνσεις. Η συνολική εκτιμημένη αξία και των τριών ακινήτων είναι €34.600,00 (Τεκμήρια ΚΓ, ΚΔ και ΚΕ αντίστοιχα). Ο ενόρκως δηλών αναφέρει επίσης ότι έχοντας υπόψη τις αξιώσεις της ενάγουσας στην Έκθεση Απαίτησης (περίπου €1.770,000,00 πλέον τόκους μείον το ποσό των €99.918,83 που αναφέρεται πιο πάνω), την πολύ καλή προοπτική η Ενάγουσα να εξασφαλίσει απόφαση εναντίον και των δυο Εναγομένων σε συνδυασμό με το ανεπαρκές ύψος της σημερινής αξίας των εξασφαλίσεων που έχουν δοθεί από τους δύο Εναγόμενους αναμφίβολα υπάρχει πιθανότητα η Ενάγουσα να παρεμποδιστεί στην έστω και μερική ικανοποίηση μιας μελλοντικής απόφασης υπέρ της σε περίπτωση αποξένωσης των πιο πάνω ακινήτων που είναι εγγεγραμμένα στο όνομα της Εναγόμενης 2 και τα οποία είναι ελεύθερα από οποιαδήποτε επιβάρυνση. Θα ήταν δηλαδή άδικο, σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα να αφεθεί ελεύθερη η Εναγόμενη 2 να αποξενώσει την ακίνητη περιουσία που έχει στο όνομα της ενώ η ίδια να εξακολουθεί να οφείλει στην Ενάγουσα εφόσον αυτή η ακίνητη ιδιοκτησία θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί με σκοπό την ικανοποίηση τουλάχιστον μέρους της απόφασης που πιστεύει ότι θα εκδοθεί σε βάρος και των δύο Εναγομένων. Το γεγονός ότι η πιο πάνω ακίνητη ιδιοκτησία της Εναγόμενης 2 δεν έχει οποιαδήποτε επιβάρυνση ασφαλώς καθιστά πιο εύκολη την αποξένωση ή ακόμη και την υποθήκευση της ως εξασφάλιση για άλλες υποχρεώσεις είτε της Εναγόμενης 1 είτε της Εναγόμενης
14. Αποτελεί ακόμη θέση του ενόρκως δηλούντα ότι αποδεικνύεται η αφερεγγυότητα της εναγόμενης 1 τόσο από το γεγονός της παράλειψης της να συμμορφωθεί με τους όρους των συμφωνιών των πιστωτικών διευκολύνσεων που της χορηγήθηκαν με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί το οφειλόμενο υπόλοιπο όσο και από το δεδομένο ότι εξακολουθεί να παραλείπει να εξοφλήσει αυτό το ποσό. Η Ενάγουσα απέστειλε κατ΄ επανάληψη επιστολές στην εναγόμενη 1 και κατέβαλε προσπάθειες για διευθέτηση της εξόφλησης των πιστωτικών διευκολύνσεων οι οποίες χορηγήθηκαν σ΄ αυτήν χωρίς αποτέλεσμα, γεγονός που αποτελεί σαφή ένδειξη τόσο της αφερεγγυότητας της Εναγόμενης 1 όσο και της έλλειψης διάθεσης της να τακτοποιήσει το οφειλόμενο υπόλοιπο ποσό τα οποία η Ενάγουσα της χορήγησε πριν από πέραν των δέκα ετών. Το ίδιο ισχύει και για την Εναγόμενη 2 που εγγυήθηκε την Εναγόμενη 1 ως προς την τήρηση των συμβατικών της υποχρεώσεων. Είναι γι΄ αυτό που η Ενάγουσα επικαλείται την βοήθεια του Δικαστηρίου με την έγκαιρη έκδοση του αιτούμενου προσωρινού διατάγματος. Στην ένσταση την οποία καταχώρησε την 06.09.2019, η πλευρά της Εναγόμενης 2 προβάλλει πέντε συνολικά λόγους ένστασης, ότι δηλαδή δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, η αίτηση στηρίζεται σε λανθασμένα ή και ανεπαρκή ή και ψευδή ή και παραπλανητικά γεγονότα, ο Αιτητής δεν προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια (clean hands), δεν αποκαλύπτει ουσιαστικά γεγονότα τα οποία αφορούν την υπόθεση και παραπλανεί το Δικαστήριο. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του ΧΧΧΧ Φιλίππου, δικηγόρου και πατέρα της Εναγόμενης
15. Ο ΧΧΧΧ Φιλίππου αναφέρει στην ένορκη δήλωση του ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση βρίθει από υπερβολές, ανακρίβειες και αοριστίες ως επίσης ότι ο ενόρκως δηλών στην αίτηση δεν αποκάλυψε ουσιαστικά γεγονότα που αφορούν την υπόθεση αλλά και παραπλάνησε το Δικαστήριο με ισχυρισμούς λανθασμένους ή και ψευδείς ή και παραπλανητικούς. Αφού παραθέτει περιληπτικά τα όσα κατά τη γνώμη του προκύπτουν από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ο ΧΧΧΧ Φιλίππου αναφέρει τα ακόλουθα: «4.4 Ο ενόρκως δηλών στη παράγραφο 26 της Ε/Δ ουσιαστικά καλεί το Δικαστήριο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα λόγω της μείωσης της αξίας των ακινήτων τα οποία εξασφαλίζουν την απαίτηση της ενάγουσας και παραθέτει παράδειγμα στην παράγραφο 27 της Ε/Δ. 4.
16. Η μείωση της αξίας των ενυπόθηκων ακινήτων κατά την γνώμη μου δεν αποτελεί λόγο για έκδοση του αιτούμενου προσωρινού διατάγματος πέραν αυτού και για τους λόγους που θα εξηγήσω πιο κάτω η Eνάγουσα δεν δικαιούται στην αιτούμενη θεραπεία διότι το ποσό το οποίο ενδεχομένως θα της επιδικαστεί θα είναι γύρω στο €1.600.
17. Από το ποσό αυτό πρέπει να αφαιρεθεί το ποσό των €100.000 που εισέπραξε η Ενάγουσα κατά τον Φεβρουάριο 2019 από τον πλειστηριασμό του τεμαχίου
18. Επίσης θα πρέπει να αφαιρεθεί ποσό €450.000 που αφορά ζημιά που προξένησε η Ενάγουσα στην Eναγόμενη 1 από την άρνηση της να συγκατατεθεί στην πώληση του τεμαχίου 55 για €550.
19. Συνεπώς το υπόλοιπο που ενδεχομένως θα οφείλεται στην Ενάγουσα θα είναι γύρω στο €1.050.000 που καλύπτεται από την αξία των ενυπόθηκων ακινήτων. Αν προκύψει κάποιο υπόλοιπο θα το εξοφλήσει η Εναγόμενη 1 και είναι απίθανο να χρειαστεί να πληρώσει οποιοδήποτε ποσό δυνάμει της εγγύησης της η Εναγόμενη 2.» Σύμφωνα επίσης με τον ΧΧΧΧ Φιλίππου κατά το τέλος του 2018 κάποια Γερμανική εταιρεία είχε ενδιαφερθεί να αγοράσει τα δύο ακίνητα της Εναγομένης 1 καθώς και 11 άλλα ακίνητα δύο άλλων συνδεδεμένων εταιρειών. Ο ίδιος ενημέρωσε προσωπικά την Ενάγουσα προφορικά και μέσω επιστολής για το γεγονός αυτό. Η Ενάγουσα διά του δικηγόρου της έθεσε κάποιους όρους για να συναινέσει στην πώληση όμως τελικά δεν συγκατατέθηκε στην πώληση τους (επισυνάπτονται ως Τεκμήρια 1, 2 και 3 η ανταλλαγείσα αλληλογραφία). Περαιτέρω η Ενάγουσα προχώρησε στην πώληση του τεμαχίου 55 μέσω πλειστηριασμού το οποίο πωλήθηκε έναντι του ποσού των €100.000,00 με αποτέλεσμα η Εναγόμενη 1 να υποστεί ζημιά €450.000,00 την οποία και θα ανταπαιτήσει από την Ενάγουσα. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει στη συνέχεια: «
20. Σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα η απαίτηση της Ενάγουσας είναι πέραν των €2.000.000 (παράγραφος 19 της Ε/Δ) και βασίζεται σε δάνεια τα οποία παραχώρησε στην Εναγόμενη 1 τα οποία σύμφωνα με τις πρόνοιες της παραγράφου 6 της Ε/Δ είναι: α) Πιστωτικό όριο σε τρεχούμενο λογαριασμό ύψους £10.000 ήτοι €17.080 ημερομηνίας 20/05/
21. β) Δάνειο ύψους £60.000 ήτοι €102.516 ημερομηνίας 17/05/
22. γ) Δάνειο ύψους €427.150,36 ημερομηνίας 22/04/
23. δ) Δάνειο ύψους €420.000,00 ημερομηνίας 13/06/
24. 7.1 Παρατηρώ ότι τα 3 δάνεια ανέρχονται στο συνολικό ποσό των €949.666 πλέον το υπόλοιπο του τρεχούμενου λογαριασμού που είχε όριο ήταν ύψους €17.
25. Ο ενόρκως δηλών παραλείπει σκόπιμα να προσδιορίσει από πότε οφείλονται τόκοι και με ποιο επιτόκιο. 7.2 Ο ισχυρισμός του ενόρκως δηλούντα ότι η ενάγουσα έχει βάσιμη απαίτηση πέραν των €2.000.000 μετά την αφαίρεση €100.000 που προήλθαν από πλειστηριασμού ακινήτου της Εναγόμενης 1 είναι εντελώς αβάσιμος διότι μόνο με τοκογλυφία και με αυθαίρετες χρεώσεις είναι δυνατό οι €950.000 περίπου δάνειο κατά τα μέσα του 2008 να είναι σήμερα με τους τόκους πέραν των €2.000.
26. Σημειώνω ότι τα επιτόκια από το 2008 και μετά ακολούθησαν καθοδική πορεία. Επισυνάπτω αντίγραφο με τις διακυμάνσεις του επιτοκίου Euribor 3 μηνών από το 2008 μέχρι σήμερα σαν ΤΕΚΜΗΡΙΟ
27. Το επιτόκιο ήταν γύρω στα 4% κατά το 2008 και ακολούθησε καθοδική πορεία και από το 2015 είναι γύρω στο 0%. Για παράδειγμα το επιτόκιο για το δάνειο των €420.000 ήταν 3 μηνών Euribor πλέον 2% περιθώριο. Επισυνάπτω αντίγραφο της 1ης σελίδας της συμφωνίας δανείου σαν ΤΕΚΜΗΡΙΟ 5 προς επιβεβαίωση. 7.3 Επιπρόσθετα προς τα πιο πάνω διαπιστώνω ότι σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα (παράγραφο 34 της Ε/Δ) η Ενάγουσα αξιεί €1.770.000 πλέον τόκους, (μετά την αφαίρεση ποσού €99.918,83 ως παράγραφος 25 της Ε/Δ.» Σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα οι ως άνω ισχυρισμοί του ενόρκως δηλούντα στην αίτηση είναι αντιφατικοί, αόριστοι χωρίς οποιαδήποτε λογική τεκμηρίωση ενώ περιέχουν τοκογλυφία, και δεν λαμβάνουν υπόψη την υπεράσπιση των Εναγομένων και την ως άνω ζημιά των €450.000,00 που προκάλεσε η Ενάγουσα στην Εναγόμενη
28. Αναφέρει επίσης ότι ο ενόρκως δηλών στην αίτηση έδωσε μεγάλη έμφαση στη μείωση της αξίας των ενυπόθηκων ακινήτων καθώς και των ακινήτων των οποίων ζητά τη δέσμευση βασιζόμενος λανθασμένα στη σύγκριση των γενικών εκτιμήσεων για τις αξίες των ακινήτων κατά την 01.01.2013 και 01.01.2018 που έκανε το Κτηματολόγιο ενώ θα έπρεπε να χρησιμοποιήσει τις εκτιμήσεις που είχε στην κατοχή της η Ενάγουσα για να διαπιστώσει την τάση της αξίας των ακινήτων. Αυτό έγινε σκόπιμα σύμφωνα με τον Π. Φιλίππου για να παραπλανηθεί το Δικαστήριο. Ο Π. Φιλίππου αναφέρει στη συνέχεια τους λόγους για τους οποίους οι εκτιμήσεις του Κτηματολογίου είναι λανθασμένες και επισυνάπτει σχετικά έγγραφα (Τεκμήρια 6 και 7), ενώ ισχυρίζεται ότι σκόπιμα ο ενόρκως δηλών στην αίτηση απέκρυψε τις εκτιμήσεις τις οποίες διενήργησε η Ενάγουσα ως επίσης τις εκτιμήσεις που εξασφάλισε στα πλαίσια της διαδικασίας πλειστηριασμού των ενυπόθηκων ακινήτων. Αναφέρει ακόμη ότι το ενυπόθηκο τεμάχιο 74 (το οποίο στην παράγραφο 23 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση αναφέρεται ότι η αξία του μειώθηκε από €1.284.300,00 σύμφωνα με εκτίμηση της 01.01.2013 μειώθηκε σε €562.900,00 την 01.01.2018) ενώ συμφωνήθηκε να πωληθεί σε ξένους επενδυτές αντί του ποσού του €1.050.000,00, η συμφωνία πώλησης δεν ολοκληρώθηκε εξαιτίας της Ενάγουσας. Ο Π. Φιλίππου αναφέρεται και στο τεμάχιο 240 (το οποίο αναφέρεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ότι ενώ την 01.01.2013 άξιζε €68.500,00, την 01.01.2018 η αξία του μειώθηκε στις €63.500,00) δηλώνοντας ότι κατά τη γνώμη του η σημερινή αγοραία αξία του τεμαχίου αυτού κυμαίνεται γύρω στις €250.000,
29. Αποτελεί θέση του ενόρκως δηλούντα ότι υπάρχει εκ μέρους της Ενάγουσας - Αιτήτριας απόκρυψη γεγονότων σε σχέση με τα όσα έχουν αναφερθεί πιο πάνω για τη συμφωνία πώλησης των τεμαχίων 55 και 74 ως επίσης τις εκτιμήσεις της αγοραίας αξίας των εν λόγω τεμαχίων τις οποίες διενήργησε και διενεργεί η Ενάγουσα. Αποτελεί ακόμη θέση του ότι η πλευρά της Ενάγουσας - Αιτήτριας απέκρυψε από το δικαστήριο ότι το επιτόκιο του επίδικου δανείου των €420.000 είχε συμφωνηθεί ότι θα ήταν «3 μηνών euribor πλέον 2% περιθώριο» κάτι που επιβεβαιώνεται από το Τεκμήριο
30. Απέκρυψε επίσης από το Δικαστήριο τις γνωστοποιήσεις του Κτηματολογίου (Τεκμήρια 6 και 7) οι οποίες είναι αναρτημένες στην ιστοσελίδα του, αναφορικά με τις γενικές εκτιμήσεις που διενήργησε το Κτηματολόγιο κατά τα έτη 2013 και 2018 τις οποίες ο ενόρκως δηλών στην αίτηση όφειλε να γνωρίζει. Απέκρυψε ακόμη ότι η Εναγόμενη 1 στα πλαίσια της παρούσας αγωγής είχε υποβάλει αίτηση στο Δικαστήριο για έκδοση διατάγματος το οποίο θα εμπόδιζε την ενάγουσα να προβεί σε ιδιωτικό πλειστηριασμό των ενυπόθηκων ακινήτων και ο ενόρκως δηλών είχε προβεί στα πλαίσια εκείνης της διαδικασίας σε ένορκη δήλωση. Περαιτέρω απέκρυψε από το Δικαστήριο τις επίδικες συμφωνίες δανείου μεταξύ της Ενάγουσας και της Εναγομένης 1 στις οποίες αναφέρεται το συμφωνηθέν επιτόκιο, στοιχείο ιδιαίτερα σημαντικό «διότι στέρησε στο Δικαστήριο από τη δυνατότητα να αξιολογήσει το ύψος του ποσού που ενδεχομένως θα επιδικαστεί στην Ενάγουσα». Τέλος αναφέρει ότι ο ενόρκως δηλών στην αίτηση παρέλειψε να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου τα γεγονότα που αφορούν την άρνηση της Ενάγουσας να συγκατατεθεί στην πώληση των δύο τεμαχίων της Εναγομένης 1 αντί του ποσού των €1.600.000 και τον πλειστηριασμό του τεμαχίου 55 με επιφυλαχθείσα τιμή €24.600 και κατακύρωση του αντί του ποσού των €100.000 με αποτέλεσμα να μην μπορεί το Δικαστήριο να αξιολογήσει το ποσό που ενδεχομένως θα επιδικάζετο στην Εναγομένη 1 ως αποζημίωση και το οποίο θα μείωνε το ποσό που ενδεχομένως θα επιδικάζετο στην Ενάγουσα διότι δύναται να μειώσει το ποσό της απαίτησης. Όσον αφορά τις προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινού διατάγματος ο ΧΧΧΧ Φιλίππου αναφέρει ότι συμφωνεί ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ορατή πιθανότητα επιτυχίας της Ενάγουσας στην αγωγή της. Ο ΧΧΧΧ Φιλίππου διαφωνεί πλήρως με το ποσό το οποίο ενδεχομένως να επιδικαστεί στην Ενάγουσα και ειλικρινά πιστεύει ότι δεν υπάρχει πιθανότητα να επιδικαστεί στην Ενάγουσα ποσό πέραν των €2.000.000 όπως ισχυρίζεται ο ενόρκως δηλών στην αίτηση για το οποίο δεν έχει παραθέσει οποιαδήποτε ουσιαστική μαρτυρία. Κατά τη γνώμη του, αφού παραθέτει κάποια στοιχεία, στην καλύτερη περίπτωση ανέρχεται στο ποσό του €1.6000.000 από το οποίο θα πρέπει να αφαιρεθεί το ποσό των €100.000 που εισέπραξε η Ενάγουσα από την πώληση του τεμαχίου 55 ενώ θα πρέπει να αφαιρεθεί η ζημιά την οποία προξένησε η ενάγουσα στην Εναγομένη 1 με την άρνηση της να δώσει τη συγκατάθεση της για πώληση του τεμαχίου αυτού αντί του ποσού των €550.000 και την επιμονή της ενάγουσας, την οποία θεωρεί ύποπτη, για τον πλειστηριασμό του τεμαχίου στην επιφυλαχθείσα τιμή €24.
31. Σύμφωνα με τον ΧΧΧΧ Φιλίππου η πλευρά της Ενάγουσας δεν έχει προσφέρει ουσιαστική μαρτυρία ότι η εναγόμενη 1 είναι αφερέγγυα ή ότι δεν έχει τη δυνατότητα να εξοφλήσει τυχόν απόφαση εναντίον της ενώ δεν έχει προσφέρει μαρτυρία σε σχέση με την οικονομική επιφάνεια της Εναγομένης
32. Χαρακτηρίζει λάθος τη θέση του ενόρκως δηλούντα στην αίτηση ότι το ύψος του οφειλόμενου υπολοίπου σε συνδυασμό με το ανεπαρκές ύψος της σημερινής αξίας των εξασφαλίσεων δημιουργούν τη δυνατότητα να παρεμποδιστεί η Ενάγουσα στην έστω και μερική ικανοποίηση υπέρ της σε περίπτωση αποξένωσης. Ο ενόρκως δηλών στην αίτηση δεν έχει δώσει οποιαδήποτε λογική αιτιολογία ότι η Εναγόμενη 2 είναι πιθανόν να αποξενώσει τα επίδικα τεμάχια. Αν είχε τέτοια πρόθεση η εναγόμενη 2 θα το έκανε εδώ και πάρα πολύ καιρό αφού η αγωγή κινήθηκε από τις αρχές του έτους
33. Διαφωνεί επίσης με τη θέση του ενόρκως δηλούντα στην αίτηση ότι είναι άδικο η Εναγόμενη 2 να είναι ελεύθερη να διαχειρίζεται την περιουσία της ενώ εξακολουθεί να οφείλει χρήματα στην Ενάγουσα. Η Εναγόμενη 2 είναι εγγυήτρια της εναγόμενης 1 που είναι πρωτοφειλέτης και θα πρέπει η Ενάγουσα να εξασφαλίσει απόφαση εναντίον της για να την καταστήσουν χρεώστη της Ενάγουσας. Περαιτέρω η ακίνητη περιουσία εκάστου προσώπου προστατεύεται από το σύνταγμα και είναι δίκαιο ο ιδιοκτήτης να τη διαχειρίζεται ελεύθερα. Εξάλλου οι πιστωτές προστατεύονται από τυχόν καταδολιευτικές μεταβιβάσεις. Προβάλλει ακόμα ότι ο ισχυρισμός του ενόρκως δηλούντα στην αίτηση ότι υπάρχει ορατός κίνδυνος να μην ικανοποιηθεί δικαστική απόφαση η οποία πολύ πιθανόν να εκδοθεί υπέρ της Ενάγουσας είναι γενικός και αόριστος. Τέλος ο ενόρκως δηλών στην ένσταση αναφέρει ότι είναι ψευδής ο ισχυρισμός του ενόρκως δηλούντα στην αίτηση ότι η Ενάγουσα κατέβαλε προσπάθειες για διευθέτηση των πιστωτικών διευκολύνσεων που παραχωρήθηκαν στην Εναγόμενη
34. Περαιτέρω η Ενάγουσα άσκησε καταχρηστικά το δικαίωμα που της παραχώρησε ο Νόμος για ιδιωτικό πλειστηριασμό των ενυπόθηκων ακινήτων και εκβίαζε την Εναγομένη 1 να συγκατατεθεί στην πληρωμή επιτοκίου που κυμαίνετο γύρω στο 15% όπως είναι και η αγωγή της. Ο ενόρκως δηλών στην ένσταση καταλήγει ότι δεν πληρούνται οι εκ του Νόμου προϋποθέσεις για την έκδοση του επίδικου διατάγματος ενώ η πλευρά της ενάγουσας δεν προσήλθε με καθαρά χέρια στο Δικαστήριο και το έχει παραπλανήσει. Κατά την ακρόαση της παρούσας αίτησης οι δικηγόροι των δύο πλευρών προχώρησαν σε αγορεύσεις χωρίς να ζητήσουν την αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων στην αίτηση και την ένσταση. Υπάρχει πλούσια νομολογία αναφορικά με την εξουσία έκδοσης προσωρινού διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/
35. Οι προϋποθέσεις για έκδοση διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 επανεξετάστηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd & Another

(1982)1 CLR 557 και σε πληθώρα άλλων αποφάσεων και είναι αχρείαστη οποιαδήποτε επανάληψη τους σε έκταση. Αρκεί μόνο να λεχθεί ότι πρέπει να ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου αυτού προτού εξεταστούν περαιτέρω εκείνοι οι παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου στο προκαταρκτικό αυτό στάδιο (Jonitexo Ltd v. Adidas

(1984)1 CLR 263). Η πρώτη προϋπόθεση για ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση έχει επεξηγηθεί ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν από του να καταδειχθεί συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα δικόγραφα. Η δεύτερη προϋπόθεση της ύπαρξης πιθανότητας να δικαιούται ο αιτητής σε θεραπεία ικανοποιείται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης και είναι αρκετό να επιδειχθεί ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Αν ο αιτητής είναι σε θέση να δείξει κάτι πέραν από την απλή πιθανότητα επιτυχίας αλλά και κάτι λιγότερο από τον βαθμό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων θεωρείται ότι ικανοποιεί το δεύτερο αυτό κριτήριο. Η τρίτη προϋπόθεση ικανοποιείται εφόσον καταδειχθεί ότι χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Το Δικαστήριο δεν εξετάζει στο στάδιο αυτό την αίτηση με σκοπό την κατάληξη τελικών συμπερασμάτων είτε επί του πραγματικού είτε επί του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης αφού αυτό αποτελεί έργο του εκδικάζοντος την ουσία της υπόθεσης Δικαστηρίου (Jonitexo v. Adidas (ανωτέρω) και Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου

(1995)1 ΑΑΔ 248). Βεβαίως κάποια αξιολόγηση της προσφερόμενης μαρτυρίας σε σχέση με την διαπίστωση της ικανοποίησης των τριών προϋποθέσεων είναι αναγκαία χωρίς όμως αυτό να ισοδυναμεί με τελεσίδικη κρίση (βλ. Οδυσσέως ν. Pieris Estates ανωτέρω). Τέλος θα πρέπει να αναφερθεί ότι η έννοια του ενδιάμεσου διατάγματος είναι υπό συνήθεις συνθήκες η διατήρηση του status quo ante μέχρι της εκδίκασης της υπόθεσης και όχι η προκατάληψη της έκβασης της υπόθεσης επί της ουσίας (Βλ. Κοσμά ν. Χατζηκυπρή κ.ά.

(2000)1 ΑΑΔ 169, Michael v. Brevinos

(1969)1 CLR 578). Εξετάζοντας την υπό κρίση αίτηση κρίνω σκόπιμο όπως εξεταστεί πρώτα το θέμα του κατά πόσον υπήρξε τέτοια απόκρυψη γεγονότων κατά το μονομερές στάδιο ώστε το Δικαστήριο να ακυρώσει το διάταγμα χωρίς να προχωρήσει καν στην εξέταση της ουσίας του. Στην υπόθεση Pescara Inv. Ltd v. Πλοίου Ganza,

(1998)1 ΑΑΔ 1454 λέχθηκε ότι: "Είναι νομολογιακά θεμελιωμένο ότι διάδικος ο οποίος επιδιώκει με μονομερή αίτηση τη χορήγηση θεραπείας πρέπει να προβαίνει σε πλήρη αποκάλυψη των γεγονότων τα οποία επιδρούν στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του δικαστηρίου για την παροχή ή μη της αιτούμενης θεραπείας. Η αρχή αυτή συναρτάται με την καλή πίστη η οποία πρέπει να επιδεικνύεται κατ΄ εξοχή στην περίπτωση τέτοιων αιτήσεων. Το στοιχείο της πρόθεσης εξαπάτησης είναι άσχετο. Εκείνο που έχει αποφασιστική σημασία είναι η μη αποκάλυψη γεγονότων εξ αντικειμένου ουσιώδους σημασίας για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου εφ΄ όσον, στην απουσία τους, η απόφαση του Δικαστηρίου καθίσταται ακροσφαλής (βλέπε, μεταξύ άλλων, Amathus Navigation Co. Ltd v. Concort Express Liners and others

(1993)1 Α.Α.Δ. 1030, Γρηγορίου και άλλοι ν. Χριστοφόρου και άλλων

(1995)1 ΑΑΔ 248, Demstar Limited v. Zim Israel Navigation Co. Limited κ.α.,

(1996)1(Α) ΑΑΔ 597, Caspi Shipping Ltd και άλλοι v. Πλοίου SAPPHIRE SEAS, (Αρ.2)

(1997)1(Β) ΑΑΔ 833, The Timberland Co. of U.S.A. ν. Evans & Sons Limited και άλλοι,

(1998)1 ΑΑΔ 1179, The Andria,

(1984)1 All E.R. 1126 (C.A.)." Περαιτέρω στην υπόθεση Α. ELIA & CO LTD, (Αρ.2)

(1999)1 ΑΑΔ 428 λέχθηκε ότι: «Η υποχρέωση της πλήρους αποκάλυψης δεν καλύπτει μόνο εκείνα τα γεγονότα που ήταν γνωστά στον αιτητή, αλλά επεκτείνεται και σε εκείνα τα γεγονότα τα οποία ο αιτητής θα μπορούσε να αποκαλύψει με μια εύλογη έρευνα. (Ιδε Χριστοφόρου ν. Γρηγορίου

(1995)1 ΑΑΔ 224). Αν ο αιτητής παραλείψει να συμμορφωθεί με την πιο πάνω υποχρέωση τότε το Δικαστήριο μπορεί να αρνηθεί να προβεί στην έκδοση του διατάγματος, ανεξάρτητα αν η παράλειψη ήταν αθώα ή σκόπιμη. (Ιδε Lloyds Bowmaker Ltd v. Britannia Arrow Holdings plc (Lavens, third party)

(1998)3 All E.R. 178).» Ομοίως στην υπόθεση Brink's Mat Ltd ν. Elcombe

(1988)1 W.L.R. 1350, αναφέρεται ότι η υποχρέωση της πλήρους αποκάλυψης δεν καλύπτει μόνο γεγονότα που είναι γνωστά στον αιτητή αλλά επεκτείνεται και σε εκείνα που θα μπορούσε να ανακαλύψει με εύλογη έρευνα. Κρίνω ότι δεν υπάρχει στην παρούσα υπόθεση απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων. Η πλευρά της Ενάγουσας περιγράφει με αρκετή ακρίβεια και σαφήνεια τα γεγονότα και τις διάφορες ενέργειες στις οποίες προέβηκε. Παραπέμπει αρκετά συχνά στην Έκθεση Απαίτησης στην οποία αναφέρονται διάφορα στοιχεία π.χ. τα επιτόκια των επίδικων συμβάσεων. Τα όσα η πλευρά της Εναγόμενης 2 υποστηρίζει αποτελούν δικές της αιτιάσεις. Το γεγονός ότι η πλευρά της Ενάγουσας επέμενε στη πώληση μέσω πλειστηριασμού του εν λόγω κτήματος δεν είναι κάτι που θα πρέπει να της χρεωθεί αρνητικά. Το γεγονός ότι η πλευρά της Εναγόμενης 2 ισχυρίζεται ότι υπήρχε αγοραστής που θα μπορούσε να το πωλήσει σε τιμή πολύ μεγαλύτερη των €100.000,00 δεν αποτελεί στοιχείο που θα έπρεπε να το αποκαλύψει στο Δικαστήριο. Η πλευρά τα Ενάγουσας κινήθηκε στα πλαίσια των δικαιωμάτων της που της αναγνωρίζονται από το Νόμο. Περαιτέρω το γεγονός ότι η πλευρά της Εναγόμενης 2 υπολογίζει ότι το ποσό που θα επιδικαστεί σε περίπτωση έκδοσης απόφασης υπέρ της Ενάγουσας είναι μικρότερο από αυτό που εκτιμά η πλευρά της Ενάγουσας και πάλι δεν είναι ζήτημα που θα έπρεπε να γνωστοποιηθεί στο Δικαστήριο. Θα πρέπει πάντως να σημειωθεί ότι δεν διαπιστώνεται ιδιαίτερα μεγάλη διαφορά στις εκτιμήσεις των δύο πλευρών σε σχέση με το ζήτημα αυτό. Η πλευρά της Ενάγουσας το υπολογίζει σε περίπου €1.770.000,00 πλέον τόκους μείον το ποσό των €99.918,83 ενώ η πλευρά της Εναγόμενης 2 σε ποσό €1.600.000,00 μείον το πιο πάνω ποσό των €99.918,83. Όσον αφορά τις διάφορες εκτιμήσεις ακινήτων στις οποίες αναφέρθηκε, η πλευρά της Ενάγουσας κατέθεσε σχετικές εκτιμήσεις του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας. Από τη στιγμή που παρουσίασε τέτοιες εκτιμήσεις από το αρμόδιο κυβερνητικό τμήμα δεν υπάρχει υποχρέωση να παρουσιάσει οποιαδήποτε άλλη εκτίμηση. Καταλήγω επομένως ότι η Ενάγουσα - Αιτήτρια έχει συμμορφωθεί με την αρχή της αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων. Θα προχωρήσω στη συνέχεια στην εξέταση της ουσίας της αίτησης. Όσον αφορά την πρώτη προϋπόθεση η Ενάγουσα-Αιτήτρια βασίζει τις αξιώσεις της σε παράβαση συμφωνίας εκ μέρους της Εναγόμενης 1 και της Εναγομένης 2 η οποία την εγγυήθηκε. Καταδεικνύεται επομένως η ύπαρξη συζητήσιμης υπόθεσης δηλαδή η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση και ως εκ τούτου κρίνω ότι η πρώτη προϋπόθεση ικανοποιείται. Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση παρατίθενται τόσο στην Έκθεση Απαίτησης όσο και στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση στοιχεία για καθυστερήσεις στις πληρωμές εκ μέρους της Εναγόμενης 1 την οποία εγγυήθηκε η Εναγόμενη 2 οι οποίες πηγάζουν από τις συνομολογηθείσες συμφωνίες, αντίγραφα των οποίων επισυνάπτονται ως επίσης διάφορες επιστολές και αλλά και επιστολές τερματισμού των συμφωνιών εκ μέρους της Ενάγουσας στις οποίες αναφέρονται τα οφειλόμενα υπόλοιπα. Οι ισχυρισμοί της πλευράς της Εναγόμενης 2 ότι θα πρέπει να αφαιρεθεί από το αξιούμενο από την Ενάγουσα ποσό το ποσό των €450.000,00 που αποτελεί ζημιά που υπέστη η Εναγόμενη 1, πέραν των όσων έχουν ήδη αναφερθεί κατά το στάδιο εξέτασης του ισχυρισμού περί απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων, δεν καλύπτεται από τα δικόγραφα. Κρίνω επομένως ότι και η δεύτερη προϋπόθεση ικανοποιείται. Υπενθυμίζεται ότι η πλευρά της Εναγόμενης 2 δέχεται ότι οι δύο πρώτες προϋποθέσεις ικανοποιούνται. Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση η πλευρά της Ενάγουσας-Αιτήτριας υποστηρίζει ότι η Εναγόμενη 1 είναι αφερέγγυα αλλά και η Εναγόμενη 2 που την εγγυήθηκε. Τα πιο πάνω μαζί με το ύψος της απαίτησης και μαζί με την πολύ καλή προοπτική έκδοσης απόφασης υπέρ της και σε βάρος των δύο εναγομένων αλλά και το γεγονός της μείωσης της αξίας των ενυπόθηκων ακινήτων καθιστούν αναγκαία την διατήρηση του διατάγματος σε ισχύ ούτως ώστε να αποφευχθεί παρεμπόδιση στην εκτέλεση της απόφασης εναντίον και των δύο Εναγομένων. Τα εν λόγω ακίνητα είναι ελεύθερα εμπράγματων βαρών. Η πλευρά της Εναγομένης 2 αρνείται βέβαια ότι υπάρχει πρόθεση αποξένωσης των ακινήτων εκ μέρους της ως επίσης ότι είναι αφερέγγυα. Στην Όξινος κ.α. ν. Λου

(2011)1(Β) Α.Α.Δ. 1066 τονίστηκε ότι σε τελική ανάλυση η αδυναμία στην απονομή πλήρης δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο εξαρτάται από το σύνολο των γεγονότων που περιβάλλουν το αίτημα, σε συνάρτηση με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του διαδίκου που επιδιώκει τη θεραπεία. Σε περίπτωση που επιζητείται διάταγμα μη αποξένωσης ακίνητης περιουσίας δεν είναι ανάγκη να προσκομιστεί μαρτυρία ότι ο Εναγόμενος πράγματι εξέφρασε την πρόθεση να αποξενώσει ή να επιβαρύνει την περιουσία του. Στη C. Phasarias (Automotive Center) Ltd v. Σκυροποιία «Λεωνίκ» Λτδ

(2001)1(B) A.A.Δ. 785 λέχθηκε ότι εκείνο που μετρά είναι η «πιθανή επίδραση» που θα έχει η αποξένωση ή επιβάρυνση δηλαδή ο κίνδυνος να μην ικανοποιηθεί η Δικαστική απόφαση αν αποξενωθεί η περιουσία. Σχετικές είναι επίσης οι υποθέσεις Κιτρομηλίδου ν. Ελληνικής Τράπεζας

(2005)1 (Β) Α.Α.Δ. 1165, Καλογήρου ν. C.C.F. Credit Capital Finance Ltd

(2005)1(Β) Α.Α.Δ. 1235 και το σύγγραμμα Γιώργος Ερωτοκρίτου & Πέτρος Αρτέμης «ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΑ» «INJUCTIONS» σελ. 131-136. Έχοντας λοιπόν υπόψη όλα τα πιο πάνω ότι δηλαδή οι αξίες των ακινήτων που αποτελούν τις εμπράγματες εξασφαλίσεις έχουν σήμερα μειωθεί σημαντικά, ότι καταδεικνύεται σε ικανοποιητικό βαθμό η αφερεγγυότητα της Εναγομένης 1 (λόγω του οφειλομένου ποσού) την οποία έχει εγγυηθεί η Εναγόμενη 2 αλλά και την πιθανή επίδραση ενδεχόμενης αποξένωσης ή επιβάρυνσης των ακινήτων των οποίων επιδιώκεται η απαγόρευση αποξένωσης στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχόμενα θα εκδοθεί, κρίνω ότι ικανοποιείται και η τρίτη προϋπόθεση. Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι η παρούσα αίτηση βασίζεται και στο άρθρο 5 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6 το οποίο αφορά ακριβώς δέσμευση περιουσίας που δεν είναι αντικείμενο της αγωγής για χάριν εκτέλεσης. Οι δύο πρώτες παράγραφοι του άρθρου 5 του Κεφ. 6 έχουν ως ακολούθως: «5.-

(1)Κάθε Δικαστήριο, στο οποίο εκκρεμεί αγωγή για χρέος ή αποζημίωση, δύναται, σε οποιοδήποτε χρόνο μετά την έγερση της αγωγής, να διατάξει όπως ο εναγόμενος παρεμποδιστεί να απαλλοτριώσει τόσο μέρος της ακίνητης ιδιοκτησίας που είναι εγγεγραμμένη στο όνομα του ή για την οποία δικαιούται κατά νόμο να εγγραφεί ως ιδιοκτήτης, όσο, κατά τη γνώμη του Δικαστηρίου, είναι επαρκές να ικανοποιήσει την απαίτηση του ενάγοντα μαζί με τα έξοδα της αγωγής.

(2)Το διάταγμα αυτό δεν εκδίδεται εκτός αν φαίνεται στο Δικαστήριο ότι ο ενάγων έχει καλή βάση αγωγής, και ότι με την πώληση ή τη μεταβίβαση της ιδιοκτησίας σε τρίτο είναι πιθανό να εμποδιστεί ο ενάγων στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που τυχόν θα εκδοθεί υπέρ του.» Έχει νομολογηθεί ότι η πρώτη προϋπόθεση του εν λόγω άρθρου η «καλή βάση αγωγής» αντιστοιχεί με τις δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 (Κυτάλα ν. Χρυσάνθου κ.α.

(1996)1(A) A.A.Δ. 253, 258, Τσιολάκκης κ.α. ν. Στυλιανίδη

(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 782, Lakatamitis v. Theodorou

(1983)1(B) C.L.R. 520, Seamark Consultancy Services Ltd κ.α. ν. Joseph P. Lasala κ.α.

(2007)1 (Α) Α.Α.Δ. 162, 180. Έχει επίσης νομολογηθεί ότι η δεύτερη προϋπόθεση η «πιθανότητα παρεμπόδισης του Ενάγοντα να ικανοποιήσει την απόφαση του» αντιστοιχεί στην τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 (βλ. C. Phasarias (Automotive Centre) Ltd v. Σκυροποιεία «Λεωνίκ» Λτδ (ανωτέρω), Ρένα Αριστοτέλους Λτδ κ.α. ν. Benfleet Enterprises Ltd κ.α.

(2006)1 (Α) Α.Α.Δ. 280, 285, Larticon Co v. Detergenta Developments Ltd,

(2004)1(Β) Α.Α.Δ. 1121, 1128, Γιώργος Ερωτοκρίτου & Πέτρος Αρτέμης (ανωτέρω) σελ. 110-115). Προκύπτει από τα πιο πάνω ότι και με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 5 του Κεφ. 6 το οποίο εξετάζεται σε συνδυασμό με τις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14.1960, οι προϋποθέσεις για έκδοση προσωρινού διατάγματος ικανοποιούνται. Περαιτέρω κρίνω ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας σαφώς κλείνει υπέρ της διατήρησης του διατάγματος σε ισχύ έχοντας υπόψη το σύνολο των περιστάσεων που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση και ιδιαίτερα το γεγονός ότι με την διατήρηση του διατάγματος σε ισχύ δεν διαταράσσεται το status quo ante μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης. Περαιτέρω η διατήρηση του διατάγματος σε ισχύ δεν φαίνεται να προκαλεί ζημιά ή δυσανάλογη ζημιά στην Εναγόμενη 2. Η πλευρά της Εναγομένης 2 πρόβαλε κατά το στάδιο των αγορεύσεων τον ισχυρισμό ότι κατά το στάδιο έκδοσης του διατάγματος δεν ικανοποιείτο το στοιχείο του κατ΄ επείγοντος. Έχω μελετήσει με προσοχή τόσο τους λόγους ένστασης όσο και την ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει. Έχω διαπιστώσει ότι όχι μόνο οι λόγοι ένστασης δεν καλύπτουν το ζήτημα αυτό αλλά και στη ένορκη δήλωση δεν αναφέρεται οτιδήποτε που να παραπέμπει σε αυτό. Επομένως το ζήτημα αυτό δεν καλύπτεται από τους λόγους ένστασης και ως εκ τούτου δεν θα εξεταστεί. Τυχόν εξέταση του ζητήματος αυτού θα ήταν εξάλλου άδικο για την πλευρά της Ενάγουσας η οποία δεν αγόρευσε σε σχέση με αυτό αφού κάτι τέτοιο δεν συμπεριλαμβάνεται στους λόγους ένστασης. Συνεπεία των πιο πάνω το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 12.08.2019 καθίσταται απόλυτο με έξοδα υπέρ της Ενάγουσας-Αιτήτριας και εναντίον της Εναγομένης 2-Καθ΄ ης η Αίτηση ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το δικαστήριο στο τέλος της όλης υπόθεσης. (Υπ.) ........... Α. Ν. Κονής, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο