LAWSON ν. SHAODAN, Aρ. Αγωγής: 1421/14, 13/1/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2020:A5 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Κωνσταντίνου, Α.Ε.Δ. Aρ. Αγωγής: 1421/14 Μεταξύ: XXXXX LAWSON Ενάγοντα και xxx SHAODAN Εναγόμενης ------------------- Μονομερής αίτηση, ημερομηνίας 22.7.2019 για έκδοση προσωρινού διατάγματος ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 13.1.2020 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για ενάγοντα - αιτητή: κ. Χουβαρτάς, για A. Danos & Associates LLC Για εναγόμενη - καθ' ης αίτηση: κα Δρακουλάκου, για Michael Kyprianou & Co LLC ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Για λόγους που θα διαφανούν αργότερα θεωρώ αναγκαίο να παραθέσω μέρος του πολύ μεγάλου ιστορικού της υπόθεσης. Ειδικότερα: Ο ενάγοντας καταχώρησε την αγωγή του με γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, στις 24/6/
- Με αυτή αξιώνει - μεταξύ άλλων - τ' ακόλουθα: Πρώτο, δήλωση ότι είναι ο νόμιμος ιδιοκτήτης και/ή κύριος και/ή δυνάμενος προς εγγραφή ιδιοκτήτης, συγκεκριμένου ακινήτου στην Αναρίτα της επαρχίας Πάφου (στο εξής «επίδικο ακίνητο»), δεύτερο, δήλωση ότι η μεταβίβαση του επίδικου ακινήτου στην εναγόμενη είναι παράνομη και/ή άκυρη και/ή το αποτέλεσμα συνομωσίας και/ή ψευδών παραστάσεων και/ή δόλιων ενεργειών και/ή αθέμιτης επιρροής εκ μέρος της εναγόμενης προς τον ίδιο με σκοπό την εξαπάτηση και οικονομική εκμετάλλευσή του, τρίτο, δήλωση ότι η εναγόμενη ουδέποτε απέκτησε νόμιμο και/ή έγκυρο τίτλο ιδιοκτησίας του επίδικου ακινήτου, τέταρτο, διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται ο Διευθυντής του Επαρχιακού Κτηματολογίου Πάφου και οι αντιπρόσωποί του, όπως προβούν στη διαγραφή και/ή ακύρωση των καταχωρήσεων μεταβίβασης του επίδικου ακινήτου στην εναγόμενη, πέμπτο, διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται ο Διευθυντής του Επαρχιακού Κτηματολογίου Πάφου και οι αντιπρόσωποί του, όπως προχωρήσουν αμέσως στη διόρθωση των κτηματικών μητρώων ώστε να καταστεί το όνομα του ενάγοντα ως του νόμιμου ιδιοκτήτη και κυρίου του επίδικου ακινήτου, έκτο, δήλωση ότι τα χρήματα σε συγκεκριμένο τραπεζικό λογαριασμό της εναγόμενης (στο εξής «επίδικος λογαριασμός») της Τράπεζα Κύπρου ανήκουν στον ενάγοντα και όχι στην εναγόμενη, τα οποία αυτή απέκτησε με τη χρήση δόλου και/ή απάτης και/ή ψευδών παραστάσεων και/ή αθέμιτου επιρροής, έβδομο, διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται η εναγόμενη και/ή η Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, όπως επιστρέψουν αμέσως στον ενάγοντα όλα τα χρήματα που βρίσκονται στον επίδικο λογαριασμό και τέλος, όγδοο, γενικές και ειδικές αποζημιώσεις. «Διαζευκτικά ή σε αδυναμία:», ο ενάγοντας αξιώνει απόφαση εναντίον της εναγόμενης, για το ποσό των €920.000,00, το οποίο αυτή ωφελήθηκε και οικειοποιήθηκε και/ή στο οποίο κατέστη πλουσιότερη, άδικα και σύμφωνα με τις αρχές περί άδικου πλουτισμού και/ή των αρχών της επιείκειας και/ή απέσπασε δόλια και/ή με ψευδείς παραστάσεις και/ή απάτη και/ή αθέμιτη επιρροή. Ο ενάγοντας, στις 30/10/2014 εξασφάλισε διάταγμα για επίδοση της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος στην εναγόμενη, εκτός δικαιοδοσίας, με διπλοσυστημένη επιστολή, σε συγκεκριμένη διεύθυνση, στην Κίνα. Η σχετική επίδοση «έγινε» στις 26/1/
- Επειδή η εναγόμενη παρέλειψε να καταχωρήσει εμφάνιση εντός της ταχθείσας - με το εν λόγω διάταγμα - προθεσμίας των 60 ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος, ο ενάγοντας καταχώρησε έκθεση απαίτησης και μονομερή αίτηση για έκδοση απόφασης εναντίον της. Το Δικαστήριο (υπό την κυρία Πρόεδρο) που είχε επιληφθεί της αίτησης, στις 10/3/2016 εξέδωσε την ακόλουθη απόφαση: πρώτο, με την οποία δηλώνει ότι τα χρήματα στον επίδικο λογαριασμό της εναγόμενης ανήκουν στον ενάγοντα και όχι στην εναγόμενη, η οποία τα απέκτησε με τη χρήση δόλου και/ή απάτης και/ή ψευδών παραστάσεων και/ή αθέμιτης επιρροής, δεύτερο, διάταγμα, με το οποίο διατάσσεται η εναγόμενη, όπως επιστρέψει αμέσως στον ενάγοντα, όλα τα χρήματα που βρίσκονται στον επίδικο λογαριασμό, τα οποία ανήκουν σε εκείνο και όχι στην ίδια και τρίτο, απόφαση, όπως η εναγόμενη πληρώσει στον ενάγοντα το ποσό τον €920.000,00, πλέον τόκους. Με την ίδια απόφαση, η εναγόμενη καταδικάστηκε και στα έξοδα της αγωγής, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η εναγόμενη, στις 11/8/2017 καταχώρησε αίτηση παραμερισμού της πιο πάνω απόφασης. Ο ενάγοντας καταχώρησε ένσταση, ακολούθησε ακρόαση της αίτησης και το Δικαστήριο - με διαφορετική σύνθεση από το παρόν -, στις 22/1/2019, με την έκδοση της σχετικής - αιτιολογημένης απόφασής του, παραμέρισε την πιο πάνω απόφαση ex debito justitiae. Με την ίδια απόφαση, η συνάδελφος που είχε επιληφθεί της αίτησης έδωσε στην εναγόμενη το δικαίωμα να καταχωρήσει εμφάνιση, εντός 20 ημερών. Ο ενάγοντας εφεσίβαλε την εν λόγω απόφαση και η έφεση εκκρεμεί. Η εναγόμενη καταχώρησε την εμφάνισή της, στις 25/1/2019, ενώ ο ενάγοντας, στις 26/2/2019 καταχώρησε μονομερή αίτηση, με την οποία ζητούσε την έκδοση του ακόλουθου διατάγματος: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει στην Καθ' ης η Αίτηση 1 να πωλήσει, υποθηκεύσει, μεταβιβάσει, διαθέσει και/ή καθ' οποιονδήποτε τρόπο αποξενώσει την ακίνητη περιουσία που είναι εγγεγραμμένη επ' ονόματι της και ειδικότερα το ακίνητο με αρ. εγγραφής xxx, Φ/Σχ. 0/2-156-345, τεμ. xxx, μερίδιο 1/1 στην Αναρίτα της Επαρχίας Πάφου μέχρι τελικής εκδίκασης της παρούσας αγωγής. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει στην Καθ' ης η Αίτηση 2 και εγγεγραμμένη μέτοχο των μετοχών της LEFIG LTD από το να πωλήσει, μεταβιβάσει, διαθέσει εκχωρήσει και/ή καθ' οποιονδήποτε τρόπο αποξενώσει τις μετοχές της LEFIG LTD ήτοι τις χίλιες
(1000)συνήθεις μετοχές αξίας ένα Ευρώ η κάθε μετοχή, τελική δικαιούχος των οποίων είναι η Εναγόμενη xxx Shaodan, μέχρι τελική εκδίκαση της παρούσας αγωγής.» Διευκρινιστικά να πω ότι αποτελεί κοινό έδαφος μεταξύ των μερών, ότι τελική δικαιούχος των 1000 συνήθων μετοχών της εταιρείας LEFIG LTD - που είχε προστεθεί ως καθ' ης αίτηση 1 στον τίτλο της αίτησης -, οι οποίες είναι εγγεγραμμένες στη xxxxx Τσιάτταλου - που είχε προστεθεί ως καθ' ης αίτηση 2 στον τίτλο της αίτησης - είναι η εναγόμενη. Η τελευταία καταχώρησε ένσταση στην αίτηση, η οποία απορρίφθηκε από την κυρία Πρόεδρο, με τη σχετική - ενδιάμεση απόφασή της, ημερομηνίας 4/7/2019. Ο ενάγοντας, στις 22/7/2019 καταχώρησε την υπό κρίση αίτηση, με την οποία ζητά τ' ακόλουθα: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει στην Καθ' ης η Αίτηση και τελική δικαιούχο των μετοχών της εταιρείας LEFIG LTD να υπογράψει οποιαδήποτε έγγραφα και/ή να δώσει οδηγίες και/ή εντολές στους αξιωματούχους της εταιρείας και/ή να προβεί σε οποιεσδήποτε άλλες ενέργειες που να αποσκοπούν στην πώληση, υποθήκευση, μεταβίβαση, διάθεση και/ή καθ' οιονδήποτε τρόπο αποξένωση της ακίνητης περιουσίας που είναι εγγεγραμμένη επ' ονόματι της εταιρείας LEFIG LTD και της οποίας είναι τελική δικαιούχος και/ή ιδιοκτήτρια η ίδια, και ειδικότερα το ακίνητο με αρ. εγγραφής xxx, Φ/Σχ. 0/2-156-345, τεμ. xxx, μερίδιο 1/1 στην Αναρίτα της Επαρχίας Πάφου μέχρι τελικής εκδίκασης της παρούσας αγωγής. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει στην Καθ' ης η Αίτηση και τελική δικαιούχο των μετοχών της εταιρείας LEFIG LTD να υπογράψει οποιαδήποτε έγγραφα και/ή να δώσει οδηγίες στην εγγεγραμμένη μέτοχο των μετοχών της LEFIG LTD xxxxx Τσιαττάλου και/ή στην οποιονδήποτε εκάστοτε εγγεγραμμένο μέτοχο και/ή να προβεί σε οποιεσδήποτε ενέργειες που να αποσκοπούν στην πώληση, μεταβίβαση, διάθεση, εκχώρηση και/ή καθ' οιονδήποτε τρόπο αποξένωση των μετοχών της LEFIG LTD ήτοι τις χίλιες
(1000)συνήθεις μετοχές αξίας ένα Ευρώ η κάθε μετοχή, μέχρι τελική εκδίκαση της παρούσας αγωγής.» Η αίτηση βασίζεται στα άρθρα 4, 5, 7 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 και τέλος, στη Δ.48 Θ.Θ.1, 2 και 8 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση εκτίθενται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση, της δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων του ενάγοντα, xxxxx Φιλίππου. Επιλήφθηκα της αίτησης, στις 25/7/2019 που ήταν ορισμένη για εξέταση και με τη σύμφωνη γνώμη της κυρίας Φιλίππου η οποία είχε εμφανιστεί για τον ενάγοντα, διέταξα την επίδοσή της, στις 5/8/2019. Η εναγόμενη καταχώρησε ένσταση στην αίτηση, η οποία αποτελείται από 16 λόγους και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση καθώς και από συμπληρωματική ένορκη δήλωση, της δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων της εναγόμενης, xxxxx Παναγιώτου. Η ακρόαση της αίτησης διεξάχθηκε στη βάση του περιεχομένου των ενόρκων δηλώσεων. Δεν προτίθεμαι να επαναλάβω το περιεχόμενό τους και το ίδιο ισχύει και για το περιεχόμενο των εκατέρωθεν γραπτών αγορεύσεων. Στη συνέχεια και στο βαθμό που κριθεί αναγκαίο, θα διαφανεί - με αναφορά, τόσο στη μαρτυρία όσο και στις γραπτές αγορεύσεις - ποιες από τις θέσεις κάθε πλευράς αποδέχομαι και ποιες απορρίπτω. Με τον 1ο λόγο ένστασης υποβάλλεται - μεταξύ άλλων -, ότι ο ενάγοντας με την παρούσα αίτηση, κατά κατάχρηση της διαδικασίας, με έγερση 4, συνολικά, όμοιων αιτήσεων στοχεύει στη μη αποξένωση του επίδικου ακινήτου και/ή των μετοχών της εταιρείας LEFIG LTD. Με το 16ο λόγο ένστασης υποβάλλεται και πάλι για την υπό κρίση αίτηση - μεταξύ άλλων -, ότι υποβάλλεται για σκοπούς καταχρήσεως των πολλαπλών δικαστικών διαδικασιών που εγείρονται επαλειμμένα, εμπίπτοντα στη σφαίρα της καταχρήσεως (abuse of process), με σκοπό να πλήξει τα δικαιώματα της εναγόμενης και/ή να υποσκάψει τα θεμέλια της απονομής της δικαιοσύνης, καταχωρώντας αλλεπάλληλες πανομοιότυπες αιτήσεις έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων που το σεβαστό Δικαστήριο έχει ήδη αποφανθεί και/ή η παρούσα αίτηση αποτελεί προϊόν δεύτερων και απαντητικών θέσεων επί της μη τελεσφορήσας αιτήσεως προσωρινών διαταγμάτων, ημερομηνίας 26/2/2019, η οποία θίγει τα ίδια θέματα, εις απόκριση και/ή συμπλήρωση των θέσεων του ενάγοντα επί προβαλλόμενων ενστάσεων και ισχυρισμών στην ένσταση της εναγόμενης. Επειδή αυτό που υποβάλλεται με τους υπό κρίση - συναφείς - λόγους ένστασης είναι ότι η καταχώρηση της παρούσας αίτησης αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας θεωρώ καθ' όλα σχετικά τ' ακόλουθα από την υπόθεση Loukos Trading Co. Ltd v. Ρέινμποου Πλήτσιηγκ και Ντάιγκ Κο. Λτδ
(2000)1(Β) Α.Α.Δ. 1014: «΄Εχει νομολογηθεί ότι τα δικαστήρια έχουν εξουσία να ελέγχουν τις διαδικασίες προς αποφυγή καταχρήσεως της δικαστικής διαδικασίας. Έχει, επίσης, νομολογηθεί ότι η κατάχρηση της διαδικασίας μπορεί να προσλάβει πολλές μορφές και ότι ανάλογα ευρεία είναι και η δικαιοδοσία του δικαστηρίου για την παρεμπόδιση της (βλ. Constantinides v. Vima Ltd
(1983)1 C.L.R. 348, ΄Ελληνας ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 149, Αρχιεπίσκοπος Κύπρου (Αρ. 2)
(1993)1 Α.Α.Δ. 248, Διευθυντής Φυλακών ν. Περρέλλα
(1995)1 Α.Α.Δ. 217, Re Beogradska D.D., Πολιτική ΄Εφεση 9495/6.9.1996 και Βασιλείου ν. Μακρίδη, Ποινική ΄Εφεση 6804/24.2.2000). Στην Περρέλλα, πιο πάνω, σελ. 222, υποδείχθηκε ότι "η δικαιοδοσία για την παρεμπόδιση, περιστολή, απόρριψη ή αναστολή διαδικασίας, που συνιστά κατάχρηση των δικαιοδοσιών του Δικαστηρίου, εκπηγάζει από την ίδια τη φύση της δικαστικής λειτουργίας που έχει ως λόγο το δίκαιο και μέσο τους μηχανισμούς που προάγουν την κατίσχυση του".» Στην υπόθεση Vuitton ν. Δέρμοσακ Λτδ και άλλης (1992 1(Β) Α.Α.Δ. 1453), το γεγονός ότι οι εφεσείοντες, ενώ επέμεναν στην εξασφάλιση επειγόντως ενδιάμεσης θεραπείας, εντούτοις παρέλειψαν να προωθήσουν την εκδίκαση της υπόθεσης, θεωρήθηκε απαράδεκτη πρακτική. Ακολουθεί το σχετικό απόσπασμα: «Πριν τελειώσουμε, θέλουμε να επισύρουμε την προσοχή σε μια απαράδεκτη τακτική. Παρά την επιμονή των εφεσειόντων στην εξασφάλιση επειγόντως ενδιάμεσης θεραπείας, παρέλειψαν να προωθήσουν την εκδίκαση της υπόθεσης, παραλείποντας μέχρι και την ακρόαση της έφεσης, τριάμισυ περίπου χρόνια μετά την αγωγή, να καταχωρήσουν την έκθεση με την απαίτησή τους. Θέλουμε να τονίσουμε ότι η παροχή ενδιάμεσης θεραπείας δεν είναι αυτοσκοπός αλλά μέτρο συνυφασμένο με την πιθανότητα εξασφάλισης ανάλογης θεραπείας κατά τη δίκη. Η δίκη είναι η καθιερωμένη διαδικασία για τον καθορισμό και διακήρυξη των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των διαδίκων. Το κύριο έρεισμα για την παροχή προσωρινής θεραπείας είναι η αντικειμενική αδυναμία της άμεσης διεξαγωγής της δίκης. Επομένως βαρύνεται ο διάδικος που την επιδιώκει να προλειάνει, το ταχύτερο, το έδαφος για την εκδίκαση της υπόθεσης.» Ακολούθως, στην υπόθεση Goody's Evagorou Ltd v. Lani Restaurants Ltd
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1572, η αγωγή είχε καταχωρηθεί με γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, στις 13/8/1997. Την ίδια μέρα καταχωρήθηκε και μονομερής αίτηση για παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα. Με οδηγίες του Δικαστηρίου διατάχθηκε η επίδοση της αίτησης, η οποία απορρίφθηκε στις 26/2/1998, μετά από ακρόαση. Η σχετική απόφαση εφεσιβλήθηκε και μέχρι τότε δεν είχε γίνει οτιδήποτε για σκοπούς προώθησης της αγωγής. Το θέμα τέθηκε στο Εφετείο και εκκρεμούσης της έφεσης και συγκεκριμένα, στις 30/6/1998 καταχωρήθηκε η έκθεση απαίτησης. Ενόψει αυτών των χειρισμών των εφεσειόντων, οι εφεσίβλητοι εισηγήθηκαν την απόρριψη της έφεσης, ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο. Το Εφετείο, με αναφορά στο παραπάνω απόσπασμα από τη Vuitton (ανωτέρω) καθώς και σε κάποιο άλλο απόσπασμα από την υπόθεση Άκης (Μεταφορές Δεμάτων Εξπρές) Λτδ ν. C. Koukkouris Trading Co. Ltd
(1998)1(Α) Α.Α.Δ. 149, στη βάση των παραπάνω γεγονότων, βασικά, υιοθετώντας την εισήγηση των εφεσίβλητων απέρριψε την έφεση, χωρίς να υπεισέλθει στην ουσία της. Το σκεπτικό του Εφετείου περικλείεται στο απόσπασμα που ακολουθεί: «Η ευπαίδευτη συνήγορος των εφεσειόντων ήταν ειλικρινής στην τοποθέτησή της. Το σημείωμα εμφάνισης καταχωρίστηκε στις 25.8.97 και άρχισε από τότε η προθεσμία των 10 ημερών για την καταχώριση της έκθεσης απαίτησης. Όμως, όπως εξήγησε, στις πλείστες περιπτώσεις, με την έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος λύεται και η διαφορά στην ουσία της. Έχουμε και εν προκειμένω εκτροπή και χρήση του μηχανισμού για την έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος για σκοπό διαφορετικό από εκείνο που είναι ταγμένο να εξυπηρετήσει. Ας σημειωθεί πως οι εφεσείοντες ζήτησαν και η έφεση εκδικάστηκε κατά προτεραιότητα ως επείγουσα. Ενώ, όπως φάνηκε, κάθε άλλο παρά ενδιαφέρτηκαν να προωθήσουν την αγωγή. Η αγωγή αφέθη στάσιμη με την προσδοκία της ικανοποίησης του ουσιαστικού αιτήματός της, με παρεμπίπτον διάταγμα.» Η ίδια προσέγγιση υιοθετήθηκε και στη μεταγενέστερη υπόθεση Κίτσιος κ.ά. ν. A.C. Kitsios Motors Ltd κ.ά.
(2010)1(Β) Α.Α.Δ. 1262. Περαιτέρω, στην υπόθεση Rousounides & Soteriou Trading Ltd κ.ά. ν. K.O.T.
(2002)1(B) A.A.Δ. 1274, στις 20/12/2000 είχε καταχωρηθεί από τον εφεσίβλητο ποινική υπόθεση εναντίον των εφεσειόντων για λειτουργία κέντρου αναψυχής, χωρίς άδεια λειτουργίας. Ταυτόχρονα καταχωρήθηκε και αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος αναστολής λειτουργίας του κέντρου, το οποίο δόθηκε στις 22/3/2001, μετά από ακρόαση. Κατά την ακρόαση της καταχωρηθείσας έφεσης κατά της εν λόγω απόφασης, στις 21/6/2002, το Εφετείο διερωτήθηκε για την τύχη της κυρίως υπόθεσης, η οποία εκκρεμούσε. Ο εφεσίβλητος Κ.Ο.Τ., δεν την είχε προωθήσει με τη δικαιολογία ότι ο φάκελός της ήταν στο Εφετείο, λόγω της έφεσης και έτσι η υπόθεση παρέμεινε εκκρεμής, εν αναμονή του αποτελέσματος της έφεσης. Στη βάση των γεγονότων αυτών, το Εφετείο, με αναφορά και πάλι στη Vuitton (ανωτέρω) αποφάσισε ως ακολούθως: «Δεν προτιθέμεθα να ασχοληθούμε με την ουσία της έφεσης. Προτιθέμεθα να τερματίσουμε την ισχύ του εκδοθέντος διατάγματος για το λόγο ότι η συνέχισή του θα συνιστούσε κατάχρηση της διαδικασίας. Στην υπόθεση Louis Vuitton v. Δερμοσάκ Λτδ κ.ά.
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453, υπεδείχθη η ορθή διάσταση ενδιάμεσης θεραπείας σε συνάρτηση με το πλαίσιο της όλης υπόθεσης.» Όπως αναφέρεται καταληκτικά: «Μόνη αρμόζουσα ενέργεια υπό τις συνθήκες είναι ο άμεσος τερματισμός της ισχύος του εκδοθέντος διατάγματος, το οποίο έπαυσε από πολλού να εξυπηρετεί το σκοπό για τον οποίο εξεδόθη και συνιστά πλέον κατάχρηση της διαδικασίας, εκφράζοντας την άκρα απαρέσκεια και απογοήτευση μας για την πορεία της υπόθεσης, αποκαλυπτική ελλείψεως στοιχειώδους ενδιαφέροντος για την τήρηση θεμελιακών αρχών του δικαίου.» Τέλος, στην υπόθεση T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 1802 επισημαίνονται τα εξής: «Μακρά και αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην προώθηση της υπόθεσης, με μετατόπιση του κύριου βάρους στην εξασφάλιση και διατήρηση ενδιάμεσης θεραπείας ώστε να φαίνεται πια αυτή να μοιάζει σαν αυτοσκοπός στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων ενάγοντος, αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας. Η έκταση της καθυστέρησης συχνά μιλά αφεαυτής. Υπάρχουν όμως περιπτώσεις όπου αποκτούν σημασία και άλλοι παράγοντες.» Με υπαγωγή των δεδομένων της παρούσας υπόθεσης σ' όλες τις παραπάνω αρχές, παρατηρώ τα εξής: Ο ενάγοντας καθώς ήδη έχει αναφερθεί καταχώρησε την αγωγή του με γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, στις 24/6/
- Οι βασικές αξιώσεις του με αυτή είναι πρώτο, να καταστεί ιδιοκτήτης του επίδικου ακινήτου και δεύτερο, η έκδοση απόφασης εναντίον της εναγόμενης, για το ποσό των €920.000,
- Στις 10/3/2016 εξασφάλισε δικαστική απόφαση, με την οποία ικανοποιήθηκε, η δεύτερη από τις πιο πάνω αξιώσεις του. Ωστόσο, η εν λόγω απόφαση, στις 22/1/2019 παραμερίστηκε από το Δικαστήριο ex debito justitiae. Με την ίδια απόφαση, το Δικαστήριο έδωσε στην εναγόμενη το δικαίωμα να καταχωρήσει εμφάνιση, εντός 20 ημερών, όπως και έγινε. Η εναγόμενη καταχώρησε την εμφάνισή της, τρεις μέρες αργότερα και συγκεκριμένα, στις 25/1/
- Και ενώ μετά από αυτή την εξέλιξη, το επόμενο διαδικαστικό διάβημα που θα πρεπε να είχε γίνει για σκοπούς προώθησης της αγωγής - η οποία είχε καταχωρηθεί 4 ½ και πλέον χρόνια προηγουμένως -, ήταν η καταχώρηση νέας έκθεσης απαίτησης εκ μέρους του ενάγοντα (δεδομένου ότι αυτή που είχε καταχωρήσει την 1/12/2015 και γενικά οτιδήποτε είχε γίνει στην αγωγή, μετά την έκδοση του διατάγματος για επίδοση της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος στην εναγόμενη εκτός δικαιοδοσίας μέχρι και τις 22/1/2019 που εκδόθηκε η απόφαση παραμερισμού της ερήμην απόφασης εναντίον της εναγόμενης, συνεπεία του παραμερισμού της εν λόγω απόφασης, ουσιαστικά έπαψαν να έχουν οποιαδήποτε νομική ισχύ και τούτο, επειδή ο παραμερισμός και κατ' επέκταση, η ακυρότητα της απόφασης συμπαρέσυρε σε ακυρότητα και όλα τα πρηγηθέντα διαδικαστικά διαβήματα, με εξαίρεση την αγωγή και το διάταγμα για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας) αντ' αυτού, ο ενάγοντας προέβη στα ακόλουθα διαδικαστικά διαβήματα: καταρχήν, εφεσίβαλε - φυσικά ως είχε δικαίωμα - την απόφαση, ημερομηνίας 22/1/2019, με την οποία παραμερίστηκε η ερήμην απόφαση που είχε εξασφαλίσει εναντίον της εναγόμενης. Ακολούθως και συγκεκριμένα, στις 26/2/2019 καταχώρησε τη μονομερή αίτηση, με την οποία ζητούσε την έκδοση, ουσιαστικά των ίδιων προσωρινών διαταγμάτων τα οποία ζητά και με την υπό κρίση αίτηση, με μόνη διαφορά, ότι η πρώτη αίτηση στρεφόταν εναντίον της εταιρείας LEFIG LTD και της εγγεγραμμένης μετόχου των 1000 μετοχών της και η υπό κρίση - την οποία καταχώρησε στις 22/7/2019, δηλαδή, 18 μόλις μέρες μετά την απόρριψη της πρώτης αίτησης - στρέφεται απευθείας εναντίον της εναγόμενης, υπό την ιδιότητά της ως της τελικής δικαιούχου και/ή ιδιοκτήτριας της εταιρείας LEFIG LTD καθώς και των μετοχών της. Το πρώτο που ζητά ο ενάγοντας με την υπό κρίση αίτηση είναι προσωρινό διάταγμα, με το οποίο να απαγορεύεται η καθοιονδήποτε τρόπο αποξένωση του επίδικου ακινήτου «μέχρι τελικής εκδίκασης της παρούσας αγωγής.» Και το δεύτερο, προσωρινό διάταγμα που να απαγορεύει στην εναγόμενη, υπό την ιδιότητά της ως τελικής δικαιούχου των 1000 συνήθων μετοχών της εταιρείας LEFIG LTD, να υπογράψει οποιαδήποτε έγγραφα στην εγγεγραμμένη μέτοχο των μετοχών της ίδιας εταιρείας και/ή στον οποιοδήποτε εγγεγραμμένο μέτοχο και/ή να προβεί σε οποιεσδήποτε ενέργειες που να αποσκοπούν στην καθοιονδήποτε τρόπο αποξένωση των εν λόγω μετοχών, της ίδιας, πάντοτε, εταιρείας και πάλι, «μέχρι τελικής εκδίκασης της παρούσας αγωγής.» Και ενώ από τις 22/1/2019 που παραμερίστηκε η απόφαση στην αγωγή και ακολούθως, από τις 25/1/2019 που η εναγόμενη καταχώρησε την εμφάνισή της στην αγωγή, μέχρι σήμερα, παρήλθε περίοδος, σχεδόν ενός έτους, ο ενάγοντας, ο οποίος με την υπό κρίση αίτηση - καθώς και με την προηγούμενη - ζητά την έκδοση προσωρινού - απαγορευτικού διατάγματος, μέχρι την τελική εκδίκαση της παρούσας αγωγής, ουδέν μέτρο έχει λάβει προς την κατεύθυνση προώθησης εκδίκασης της αγωγής. Συγκεκριμένα, δεν έχει καταχωρήσει ακόμη έκθεση απαίτησης. Και, αν υποτεθεί ότι αυτό συμβαίνει επειδή ενδεχομένως θεωρεί ότι ισχύει η έκθεση απαίτησης, την οποία είχε καταχωρήσει την 1/12/2015, εν τοιαύτη περιπτώσει όφειλε να είχε καταχωρήσει προ πολλού, αίτηση για έκδοση απόφασης εναντίον της εναγόμενης, λόγω της παράλειψής της να καταχωρήσει υπεράσπιση στην αγωγή. Και με δεδομένο ότι, ενώ από τη μια, ουδεμία εξήγηση ή δικαιολογία προβάλλει για την επί του προκειμένου παράλειψη, αδράνεια και απραξία του μα ούτε και φαίνεται να τον απασχολεί το θέμα και από την άλλη, ενώ η διαδικασία της αγωγής δεν έχει ανασταλεί, το μόνο που φαίνεται να τον απασχολεί δεν είναι η προώθηση και εκδίκαση της αγωγής, αλλά, η εξασφάλιση του αιτούμενου διατάγματος και η προώθηση της έφεσής του κατά της απόφασης παραμερισμού της ερήμην απόφασης που είχε εξασφαλίσει εναντίον της εναγόμενης, ευελπιστώντας ότι η έφεση θα γίνει αποδεκτή, οπότε η απόφαση που είχε εξασφαλίσει εναντίον της εναγόμενης, θα αναβιώσει, με όλα τα νομικά συνεπακόλουθα, όλα αυτά σε συνδυασμό βέβαια και με την έκταση της καθυστέρησης, θεωρώ ότι αποτελούν κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. Εάν ο ενάγοντας είχε υπόψη του οποιοδήποτε άλλο παράγοντα, ο οποίος θα μπορούσε να με οδηγήσει σε διαφορετικό συμπέρασμα, όφειλε να τον αναδείξει (βλ. την T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd - ανωτέρω -). Δεδομένου ότι για όλους τους παραπάνω λόγους, η αίτηση αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, χρησιμοποιώντας το λεκτικό του Εφετείου στη Loukos (ανωτέρω), στην άσκηση της σύμφυτης δικαιοδοσίας μου, η οποία αποβλέπει στην αποτροπή υπονόμευσης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, θεωρώ ότι πρέπει να δοθεί τέλος στην παρούσα διαδικασία, με διάταγμα απόρριψης της αίτησης. Μάλιστα, ακολουθώντας την πρακτική του Εφετείου, στις υποθέσεις Goody's Evagorou Ltd και Rousounides & Soteriou Trading Ltd κ.ά. (ανωτέρω επίσης), δηλώνω ευθέως, πως δεν είμαι διατεθειμένος να υπεισέλθω στην ουσία της αίτησης. Κατ' ακολουθία όλων των παραπάνω διαπιστώσεων και συμπερασμάτων μου, η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ της εναγόμενης και σε βάρος του ενάγοντα και θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) ................ Κ. Κωνσταντίνου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΚ Subject: Civil/Other Actions /Interim (Αναφορά: Πολιτική - αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο