ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ (πρώην CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LTD πρώην MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LTD) ν. ΚΩΣΤΑ κ.α., Αρ. Αγωγής: 1683/13, 21/1/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2020:A14 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Ν. Κονή, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1683/13 Ως ετροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 30.06.2016 Μεταξύ: ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ (πρώην CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LTD πρώην MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LTD) Εναγόντων Και
- ΧΧΧΧ ΝΙΚΟΛΑΣ ΚΩΣΤΑ
- ΧΧΧΧ ΚΩΣΤΑΣ ΔΗΜΗΤΡΑΚΗ Εναγομένων ------------------------ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 21.01.2020 Αίτηση ημερομηνίας 23.07.2019 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Αιτητές-Ενάγοντες: κ. Π. Ευθυμίου για Παύλος Γ. Ευθυμίου ΔΕΠΕ Για Καθ΄ ου η Αίτηση-Εναγόμενο 1: κα Μ. Τσαντικίδου για Ανδρέας Χρ. Δημητριάδης ΔΕΠΕ Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Την 08.072016 η Ενάγουσα καταχώρησε ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα όπως αυτό τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 30.06.2016 με το οποίο αξιώνει εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 αλληλέγγυα και ξεχωριστά:
- Ποσό €108.894,74 ως υπόλοιπο δυνάμει συμφωνίας και ως ποσό που ο Εναγόμενος δανείστηκε από τους Ενάγοντες και ωφελήθηκε εις βάρος τους, και ως ποσό που ο Εναγόμενος 2 εγγυήθηκε προς τους Ενάγοντες πλέον προς 12% από την 18.02.2013 μέχρι εξόφλησης, του τόκου κεφαλαιοποιημένου κάθε 30.06 και 31.12 κάθε έτους.
- Ποσό €3.559,89, ως υπόλοιπο δυνάμει συμφωνίας για την λειτουργία τρεχούμενου λογαριασμού και ως ποσό που οι Εναγόμενοι ωφελήθηκαν εις βάρος των Εναγόντων και ως ποσό που ο Εναγόμενος 2 εγγυήθηκε προς τους Ενάγοντες με τόκους προς 12% από την 18.02.2013 μέχρι εξόφλησης, του τόκου κεφαλαιοποιημένου την 30.06 και 31.12 κάθε χρόνου, ως επίσης τόκους και έξοδα. Περαιτέρω αξιώνει εναντίον του Εναγόμενου 1 δήλωση ή και διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να αναγνωρίζεται ότι οι Ενάγοντες είναι οι αποκλειστικοί δικαιούχοι όλων των δικαιωμάτων του Εναγόμενου αρ. 1 που απορρέουν από το αγοραπωλητήριο έγγραφο ημερομηνίας 22.10.2009 με βάση το οποίο ο Εναγόμενος αρ. 1 αγόρασε από την εταιρεία Sloane Square Property Investments Anavargos Ltd, το διαμέρισμα αριθμός ΧΧΧΧ, που κτίστηκε σε μέρος του τεμαχίου XXX, φύλλο σχέδιο 45/60, αριθμός εγγραφής 0/ΧΧΧΧ, στο ΧΧΧΧ Πάφου ως επίσης διάφορες άλλες αναγνωριστικές αποφάσεις ή και διατάγματα σε σχέση με το ως άνω αγοραπωλητήριο έγγραφο ή και το ακίνητο. Την 12.12.2016 οι Εναγόμενοι 1 και 2 κατεχώρησαν την Υπεράσπιση τους στο ως άνω τροποποιημένο δικόγραφο με την οποία απορρίπτουν τις θέσεις και αξιώσεις της Ενάγουσας ενώ ανταπαιτούν εναντίον της αναγνωριστική απόφαση του Δικαστηρίου ότι οι επίδικες συμφωνίες είναι άκυρες ή και χωρίς αποτέλεσμα ή και ανύπαρκτες ή και πλήρως εξοφληθείσες, διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ρευστοποιείται η εγγυητική υπ΄ αρ. ΧΧΧΧ/2009 για το ποσό των €110.000,00 πλέον τόκους, το ποσό των €112.448,63 , γενικές αποζημιώσεις, νόμιμο τόκο και έξοδα. Η Ενάγουσα καταχώρησε Απάντηση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση την 14.12.2016 με την οποία αρνείται τους ισχυρισμούς των Εναγομένων στην Υπεράσπιση ως επίσης την Ανταπαίτηση τους και επαναλαμβάνει τους ισχυρισμούς της στην Έκθεση Απαίτησης. Η αγωγή εκκρεμεί προς εκδίκαση. Την 23.07.2019 η Ενάγουσα καταχώρησε την παρούσα αίτηση με την οποία εξαιτείται: «Α. Προσωρινό, παρεμπίπτον απαγορευτικό Διάταγμα με το οποίο να απαγορεύει εις τον εναγόμενο αρ.1 και / η σε οιονδήποτε άλλο πρόσωπό για λογαριασμό του, από το να πωλήσει και μεταβιβάσει και / η αποξενώσει και / η επιβαρύνει καθ οιονδήποτε τρόπο το ακίνητο με αριθμό έγγραφης 0/ΧΧΧΧ, τεμάχιο XXX, φύλλο σχέδιο 35/58,στον ΧΧΧΧ, μέχρι τελικής αποπεράτωσης και εκδίκασης της αγωγής αυτής.» Η αίτηση στηρίζεται μεταξύ άλλων στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/1960, άρθρα 31 και 32, στον Περί Πολίτικης Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6 άρθρα 4, 5 και 9 και στο δίκαιο της επιείκειας. Αναφέρεται στο σώμα της αίτησης ότι οι λόγοι της αίτησης φαίνονται στη συνημμένη ένορκη δήλωση και είναι σε συντομία οι πιο κάτω: «
- Οι ενάγοντες επιδιώκουν με την αγωγή τους διάφορα κατ' ισχυρισμό οφειλόμενα ποσά στην βάση συμφωνιών παραχώρησης τραπεζικών διευκολύνσεων.
- Οι επίδικες συμφωνίες παραβιάστηκαν, κατ ισχυρισμό , από μέρους του εναγόμενου αρ.2 και τερματίστηκαν δικαιωματικά και νομότυπα από μέρους των εναγόντων.
- Οι εναγόμενοι υπερασπίζουν την αγωγή αυτή, και ανταπαιτούν διάφορες θεραπείες ισχυριζόμενοι ότι οι επίδικες συμφωνίες είναι άκυρες, και/η, ακυρώσιμες και/ή, ανύπαρκτες και/ή, πλήρως εξοφληθείσες.
- Ο εναγόμενος αρ. 1 ενάγεται ως πρωτοφειλέτης και ως το πρόσωπο που ωφελήθηκε από την παροχή των επίδικων τραπεζικών διευκολύνσεων.
- Υπάρχει συζητήσιμο θέμα στην υπόθεση αυτή.
- Υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας, των εναγόντων.
- Εάν δεν δοθεί το επίδικο διάταγμα θα είναι δύσκολο και/ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο.
- Η έκδοση του αιτουμένου Διατάγματος διατηρεί την κατάσταση πραγμάτων μέχρι την οριστική αποπεράτωση της αγωγής, ενώ η μη έκδοση του, πιθανόν να την ανατρέψει.
- Η έκδοση του αιτουμένου Διατάγματος, δεν προκαλεί οιανδήποτε ζημία εις τον εναγόμενο αρ.
- Η πιθανή αποξένωση του ακίνητου του εναγόμενου αρ. 1 θα έχει δυσμενείς συνέπειες εις την πιθανή μελλοντική εκτέλεση της απόφασης εναντίον του εναγόμενου.
- Είναι ορθό και δίκαιο να δοθεί το αιτούμενο Διάταγμα.» Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του ΧΧΧΧ Σταυρινού που βρίσκεται στην υπηρεσία της Ενάγουσας. Ο ΧΧΧΧ Σταυρινού στην ένορκη δήλωση του επισυνάπτει ως Τεκμήρια Α και Β αντίγραφα δύο συμφωνιών που τερματίστηκαν από την Ενάγουσα ενώ επισυνάπτει επίσης αντίγραφο της επιστολής τερματισμού (Τεκμήριο Γ). Αναφέρει μεταξύ άλλων ότι ο Εναγόμενος 1 ενάγεται ως πρωτοφειλέτης και το πρόσωπο που ωφελήθηκε από την παροχή των επίδικων τραπεζικών διευκολύνσεων. Αναφέρει επίσης ότι υπάρχει συζητήσιμο θέμα στην παρούσα υπόθεση όπως προκύπτει από τις δικογραφημένες θέσεις των Εναγόντων ως επίσης ορατή πιθανότητα επιτυχίας της υπόθεσης των Εναγόντων γιατί αυτή στηρίζεται σε γραπτές συμφωνίες που η υπογραφή τους δεν αμφισβητείται και στο δικαιωματικό και νόμιμο τερματισμό τους από την Ενάγουσα. Αναφέρει ακόμα ότι σε περίπτωση που δεν δοθεί το επίδικο διάταγμα θα είναι δύσκολο ή και αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αφού ο Εναγόμενος 1 δεν έχει άλλη περιουσία στο όνομα του και φαίνεται να είναι αφερέγγυο άτομο. Αυτό φαίνεται από πρόσφατο πιστοποιητικό έρευνας του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου (Τεκμήριο Δ). Αποτελεί επίσης θέση του ενόρκως δηλούντα ότι ενδεχόμενη έκδοση του αιτούμενου διατάγματος διατηρεί την κατάσταση πραγμάτων μέχρι την οριστική αποπεράτωση της αγωγής, ενώ η μη έκδοση του πιθανόν να την ανατρέψει και δεν προκαλεί οιαδήποτε ζημιά στον Εναγόμενο
- Πιθανή αποξένωση του ακινήτου του Εναγόμενου 1, συνεχίζει ο ενόρκως δηλών, θα έχει δυσμενείς συνέπειες στη μελλοντική εκτέλεση της απόφασης εναντίον του Εναγόμενου 1 ως επίσης ότι η Ενάγουσα είναι φερέγγυα νομική οντότητα, έτοιμη και πρόθυμη να παρέχει εγγύηση για οποιοδήποτε ποσό ήθελε διατάξει το Δικαστήριο για την κάλυψη οποιασδήποτε ζημιάς στον Εναγόμενο 1 σε περίπτωση που ήθελε αποδειχθεί ότι εσφαλμένα εκδόθηκε το αιτούμενο διάταγμα. Ο Εναγόμενος 1 - Καθ΄ ου η Αίτηση καταχώρησε ένσταση η οποία βασίζεται μεταξύ άλλων στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/1960, άρθρα 21, 29
(1)(γ), 31 και 32, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, άρθρα 4, 5, 6, 7 και 9 και στις αρχές της επιείκειας. Ο Εναγόμενος 1 - Καθ΄ ου η Αίτηση προβάλλει 18 λόγους για τους οποίους το αιτούμενο διάταγμα δεν θα πρέπει να εκδοθεί, οι οποίοι συνοψίζονται στο ότι η αίτηση είναι παράτυπη ή και αντίθετη με τους Διαδικαστικούς Κανονισμούς και την πρακτική του Δικαστηρίου, δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Νόμου ούτε της νομολογίας για τη χορήγηση της αιτούμενης θεραπείας, ενδεχόμενη έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα δημιουργήσει πασιφανή αδικία και τεράστια οικονομική ζημιά στον Εναγόμενο 1, ο οποίος έχει πολύ καλή και βάσιμη υπεράσπιση και ανταπαίτηση, ότι η Αιτήτρια δεν έχει παραθέσει στοιχεία που να αφορούν την οικονομική δυνατότητα του Εναγόμενου 1 και δεν έχει καταδείξει ότι στερείται οικονομικής δυνατότητας να την αποζημιώσει σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής της, η Αιτήτρια στερείται καλής πίστης και παραθέτει ελλιπή γεγονότα ή και αποκρύπτει γεγονότα, σε περίπτωση μη έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος η Αιτήτρια δεν θα υποστεί οποιαδήποτε ζημιά, η αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας η οποία καταχωρήθηκε με μοναδικό σκοπό να πιέσει τον Καθ΄ ου η Αίτηση να συμβιβαστεί ή και εκβιαστικά για να μειώσει την οικονομική δυνατότητα του να προωθήσει την απαίτηση του και να υπερασπιστεί το εαυτό του στην παρούσα διαδικασία, η Αιτήτρια δεν παρουσίασε οποιαδήποτε εκτίμηση που να απεικονίζει την αξία του ακινήτου που ζητεί την δέσμευση, η αξία του οποίου είναι πολύ υψηλότερη από το ποσό που αξιώνει η Αιτήτρια. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Εναγόμενου 1 - Καθ΄ ου η Αίτηση στην οποία επαναλαμβάνονται και αναπτύσσονται οι λόγοι ένστασης και θα γίνεται αναφορά στο περιεχόμενο της όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Κατά την ακρόαση της παρούσας αίτησης οι δικηγόροι των δύο πλευρών προχώρησαν σε αγορεύσεις χωρίς να ζητήσουν την αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων στην αίτηση και στην ένσταση. Έχω μελετήσει με προσοχή την αίτηση και την ένσταση με τις ένορκες δηλώσεις που τις συνοδεύουν μαζί με τα επισυναπτόμενα τεκμήρια ως επίσης τις αγορεύσεις των δικηγόρων των δύο πλευρών. Όπως γίνεται αντιληπτό η παρούσα αίτηση βασίζεται στο άρθρο 5 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6 του οποίου οι δύο πρώτες παράγραφοι έχουν ως ακολούθως: «5.-
(1)Κάθε Δικαστήριο, στο οποίο εκκρεμεί αγωγή για χρέος ή αποζημίωση, δύναται, σε οποιοδήποτε χρόνο μετά την έγερση της αγωγής, να διατάξει όπως ο εναγόμενος παρεμποδιστεί να απαλλοτριώσει τόσο μέρος της ακίνητης ιδιοκτησίας που είναι εγγεγραμμένη στο όνομα του ή για την οποία δικαιούται κατά νόμο να εγγραφεί ως ιδιοκτήτης, όσο, κατά τη γνώμη του Δικαστηρίου, είναι επαρκές να ικανοποιήσει την απαίτηση του ενάγοντα μαζί με τα έξοδα της αγωγής.
(2)Το διάταγμα αυτό δεν εκδίδεται εκτός αν φαίνεται στο Δικαστήριο ότι ο ενάγων έχει καλή βάση αγωγής, και ότι με την πώληση ή τη μεταβίβαση της ιδιοκτησίας σε τρίτο είναι πιθανό να εμποδιστεί ο ενάγων στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που τυχόν θα εκδοθεί υπέρ του.» Σύμφωνα με τα πιο πάνω οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 5
(2)του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6 είναι ο Ενάγοντας να έχει καλή βάση αγωγής που όπως έχει νομολογηθεί αντιστοιχεί με τα δύο πρώτα κριτήρια του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/1960 (βλ. Κυτάλα κ.ά ν. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 253, 258, Τσιολάκκης κ.α. ν. Στυλιανίδη
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 782, Hellenic Bank Public Co Ltd v. Alpha Panareti Public Ltd
(2013)1 A.A.Δ. 1235, Lakatamitis v. Theodorou
(1983)1(B) C.L.R. 520, Γιώργος Ερωτοκρίτου & Πέτρος Αρτέμης «ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΑ» «INJUCTIONS» Έκδοση 2016, σελ. 112). Πρέπει επίσης να υπάρχει πιθανότητα παρεμπόδισης του Ενάγοντα να ικανοποιήσει την απόφαση του που σύμφωνα επίσης με την νομολογία αντιστοιχεί στην τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/1960 (βλ. C. Phasarias (Automotive Centre) Ltd v. Σκυροποιεία «Λεωνίκ» Λτδ
(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 785, 789, Ρένα Αριστοτέλους Λτδ κ.α. ν. Benfleet Enterprises Ltd κ.α.
(2006)1(A) A.A.Δ. 280, 285, Larticon Co v. Detergenta Developments Ltd
(2004)1(B) A.Α.Δ. 1121, 1128, Seamark Consultancy Services Ltd κ.α. v. Joseph P. Lasala κ.α.
(2007)1(Α) Α.Α.Δ. 162, 180, Ερωτοκρίτου & Αρτέμης (ανωτέρω) σελ. 112-114). Όπως προκύπτει από τα πιο πάνω το Δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια θα καθοδηγηθεί από τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Νόμου 14/1960 το οποίο ενδεικτικά ενσωματώνει τις αρχές του δικαίου της επιείκειας. Υπάρχει πλούσια νομολογία αναφορικά με την εξουσία έκδοσης προσωρινού διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/1960. Οι προϋποθέσεις για έκδοση διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Νόμου 14/1960 επανεξετάστηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Odysseos ν. A. Pieris Estates Ltd & Another
(1982)1 CLR 557 και σε πληθώρα άλλων αποφάσεων. Αρκεί να λεχθεί ότι θα πρέπει να ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου αυτού προτού εξεταστούν περαιτέρω εκείνοι οι παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου στο προκαταρκτικό αυτό στάδιο (Jonitexo Ltd ν. Adidas
(1984)1 CLR 263). Η πρώτη προϋπόθεση για ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση έχει επεξηγηθεί ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν από του να καταδειχθεί συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα δικόγραφα. Η δεύτερη προϋπόθεση της ύπαρξης πιθανότητας να δικαιούται ο Αιτητής σε θεραπεία ικανοποιείται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης και είναι αρκετό να επιδειχθεί ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Αν ο Αιτητής είναι σε θέση να δείξει κάτι πέρα από την απλή πιθανότητα επιτυχίας αλλά και κάτι λιγότερο από το βαθμό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων θεωρείται ότι ικανοποιεί το δεύτερο αυτό κριτήριο. Η τρίτη προϋπόθεση ικανοποιείται εφόσον καταδειχθεί ότι χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Το Δικαστήριο αφού λάβει υπόψη όλους τους πιο πάνω παράγοντες αποφασίζει κατά πόσο είναι δίκαιο ή πρόσφορο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Το Δικαστήριο δεν εξετάζει στο στάδιο αυτό την αίτηση με σκοπό την κατάληξη τελικών συμπερασμάτων είτε επί του πραγματικού είτε επί του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης αφού αυτό αποτελεί έργο του εκδικάζοντος την ουσία της υπόθεσης Δικαστηρίου (Jonitexo ν, Adidas
(1984)1 ΑΑΔ 263 και Γρηγορίου ν, Χριστοφόρου
(1995)1 ΑΑΔ 248). Βεβαίως κάποια αξιολόγηση της προσφερόμενης μαρτυρίας σε σχέση με την διαπίστωση της ικανοποίησης των τριών προϋποθέσεων είναι αναγκαία χωρίς όμως αυτό να ισοδυναμεί με τελεσίδικη κρίση (βλ. Οδυσσέως ν. Pieris Estates ανωτέρω). Εξετάζοντας την πρώτη προϋπόθεση διαπιστώνω ότι η Ενάγουσα στηρίζει τις αξιώσεις της σε παράβαση συμφωνιών οι οποίες τερματίστηκαν από αυτή. Οι συμφωνίες αυτές, Τεκμήρια Α και Β στη ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, δεν αμφισβητούνται ότι υπογράφηκαν από τον Εναγόμενο
- Η επιστολή τερματισμού επίσης επισυνάπτεται. Κρίνω επομένως ότι τόσο η πρώτη όσο και η δεύτερη προϋπόθεση ικανοποιούνται αφού καταδεικνύεται η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση αλλά και η πιθανότητα επιτυχίας. Δεν μπορώ να πω όμως το ίδιο για την τρίτη προϋπόθεση η οποία δεν ικανοποιείται. Κατ΄ αρχήν ενώ αναφέρεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ότι επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Δ πιστοποιητικό έρευνας του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου, δεν εντοπίζεται τέτοιο έγγραφο στα επισυναπτόμενα έγγραφα. Το στοιχείο αυτό δεν έχει ιδιαίτερη σημασία όσον αφορά την ιδιοκτησία του τεμαχίου που επιδιώκεται η έκδοση διατάγματος αφού είναι αποδεκτό από την πλευρά του Εναγόμενου 1 - Καθ΄ ου η Αίτηση ότι του ανήκει. Όμως έχει σημασία σε σχέση με τον ισχυρισμό της Αιτήτριας - Ενάγουσας ότι ο Εναγόμενος 1 δεν έχει άλλη περιουσία στο όνομα του. Η απουσία ενός τέτοιου εγγράφου καθιστά τον ισχυρισμό αυτό μετέωρο. Από την άλλη πλευρά ο Εναγόμενος 1 - Καθ΄ ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι τόσο ο ίδιος όσο και ο Εναγόμενος 2 είναι φερέγγυοι. Η πλευρά της Ενάγουσας δεν αναφέρει οτιδήποτε σε σχέση με την φερεγγυότητα ή όχι του Εναγόμενου 2, στοιχείο σημαντικό σε σχέση με την ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχόμενα θα εκδοθεί, ούτε οτιδήποτε σχετικό σε σχέση με τον Εναγόμενο
- Η απλή φράση στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ότι ο Εναγόμενος 1 φαίνεται να είναι αφερέγγυο άτομο δεν είναι αρκετή. Δεν είναι ικανοποιητική μια απλή δήλωση περί αφερεγγυότητας. Επιπλέον δεν υπάρχει οποιαδήποτε εκτίμηση της αξίας του ακινήτου του οποίου επιδιώκεται η δέσμευση. Αναφέρεται στην γραπτή αγόρευση των δικηγόρων της Αιτήτριας ότι η αξία του σύμφωνα με το πιστοποιητικό έρευνας είναι €244.
- Όμως στην απουσία του εγγράφου αυτού και αυτός ο ισχυρισμός παραμένει μετέωρος. Στο σύγγραμμα Ερωτοκρίτου & Αρτέμης (ανωτέρω) στη σελίδα 113 αναφέρεται ότι σε τέτοιες περιπτώσεις αναμένεται από τον Ενάγοντα να προσκομίσει στοιχεία τόσο για τη φύση όσο και για την εκτιμημένη αξία της ακίνητης περιουσίας που επιζητά τη δέσμευση της και ότι στον καθορισμό της αξίας λαμβάνεται υπόψη, αν υπάρχει μαρτυρία, η τιμή που θα έχει ενδεχομένως μια αναγκαστική πώληση. Το Δικαστήριο δεσμεύει τόση από την περιουσία όση χρειάζεται για να ικανοποιηθεί η απαίτηση του Ενάγοντα (βλ. Ρένα Αριστοτέλους Λτδ κ.α. ν. Benfleet Enterprises Ltd κ.α. (ανωτέρω)). Περαιτέρω στα έγγραφα που αποτελούν το Τεκμήριο Β στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση (Συμφωνία στεγαστικού δανείου) αναφέρεται ως εξασφάλιση ή εκχώρηση του αγοραπωλητηρίου συμβολαίου για το ποσό των €140.000 σε σχέση με το διαμέρισμα αρ. ΧΧΧΧ στο συγκρότημα ΧΧΧΧ Oasis αρ. εγγραφής 0/ΧΧΧΧ, τεμάχιο XXX, Φ./Σχ. 54/60, Τμήμα 0, ΧΧΧΧ, ΧΧΧΧ ΧΧΧΧ, Πάφος. Σε σχέση με αυτή την εξασφάλιση η Ενάγουσα αξιώνει διάφορες αναγνωριστικές αποφάσεις ή και διατάγματα. Δεν αναφέρεται αν αυτό το ακίνητο έχει ανεγερθεί και ολοκληρωθεί ενώ δεν υπάρχει οποιαδήποτε εκτίμηση του εν λόγω ακινήτου ούτως ώστε να γίνει αντιληπτό κατά πόσο αυτό αποτελεί επαρκή εξασφάλιση για την Ενάγουσα, στοιχείο πολύ σημαντικό που θίγει και η πλευρά του Εναγόμενου 1 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση. Καταλήγω επομένως ότι η τρίτη προϋπόθεση δεν ικανοποιείται. Προς συμπλήρωση της όλης εικόνας σημειώνεται ότι σε περίπτωση που η τρίτη προϋπόθεση ικανοποιείτο τότε το ισοζύγιο της ευχέρειας θα έκλινε υπέρ της έκδοσης του διατάγματος αφού σε τέτοια περίπτωση δεν θα προκαλείτο οποιαδήποτε ζημιά ή δυσανάλογη ζημιά στον Εναγόμενο 1 - Καθ΄ ου η Αίτηση, ως επίσης θα λειτουργούσε υπέρ της διατήρησης του status quo ante. Λόγω όμως του γεγονότος ότι η τρίτη προϋπόθεση δεν ικανοποιείται η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Συνεπεία των πιο πάνω η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Εναγόμενου 1 - Καθ΄ ου η Αίτηση και σε βάρος της Ενάγουσας - Αιτήτριας ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της όλης υπόθεσης. (Υπ.) ........... Α. Ν. Κονής, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΙ Subject: Civil/Interim Order cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο