ΝΕΟΦΥΤΟΥ ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αρ. Αίτησης - Έφεσης: 317/2019, 7/1/2020

(2)του Νόμου, ειδοποίηση που αναφέρεται στον Τύπο «Θ» του Δεύτερου Παραρτήματος, την οποία επέδωσαν στον εφεσείοντα, στις 30/7/2019, μαζί με την - χωρίς ημερομηνία - προβλεπόμενη στο άρθρο 44Γ

(1)του Νόμου, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος, η οποία συνοδεύεται από κατάσταση λογαριασμού. Στις 26/8/2019 εξέδωσαν και την προβλεπόμενη στο εδάφιο

(2)του άρθρου 44Γ του Νόμου, δεύτερη, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» καθώς και την προβλεπόμενη στο άρθρο 44Δ

(2)του Νόμου, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΒ», τις οποίες επέδωσαν στον εφεσείοντα, με ιδιωτική επίδοση, στις 17/10/2019. Με την ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» ειδοποιούν τον εφεσείοντα - μεταξύ άλλων - ότι το ενυπόθηκο και εξασφαλιζόμενο με την επίδικη υποθήκη προς όφελός τους, χρέος, έχει καταστεί πληρωτέο, από το 2012 και γι' αυτό προτίθενται να προχωρήσουν σε πώληση του επίδικου ακινήτου με τη διαδικασία πλειστηριασμού, όπως προβλέπεται στο Μέρος VIA του Νόμου, «.στις 21/1/2020 μεταξύ των ωρών 9:00 π.μ. και 5:00 μ.μ.», σε συγκεκριμένη διεύθυνση - η οποία αναφέρεται - στην Έμπα. Στην τελευταία πρόταση αναφέρονται τα εξής: «Το ποσό το οποίο κατέστη απαιτητό δυνάμει της πιο πάνω Υποθήκης ανέρχεται στο ποσό των €167.442,94 πλέον τόκος €39.403,49 πλέον τόκοι επί €206.334,83 προς ετήσιο κυμαινόμενο επιτόκιο 0,50 (Βασικό Επιτόκιο Τράπεζας προσαυξημένο κατά 0,50 επί τοις εκατόν ετησίως με κεφαλαιοποίηση μία φορά το χρόνο) επί τοις εκατόν από 01/07/2019, πλέον έξοδα €0,00.» (η έμφαση - όπου υπάρχει - είναι δική μου) Όλα τα παραπάνω γεγονότα απορρέουν από την ενώπιόν μου μαρτυρία και, είτε αποτελούν κοινό έδαφος μεταξύ των μερών είτε δεν επιδέχονται αμφισβήτησης εκ μέρους τους. Ο εφεσείοντας, στις 13/11/2019 καταχώρησε την υπό κρίση έφεση, με την οποία ζητά: πρώτο, διάταγμα με το οποίο να παραμερίζεται και/ή να ακυρώνεται η ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» (ανωτέρω), δεύτερο, διάταγμα που να ακυρώνει το σκοπούμενο με την εν λόγω ειδοποίηση, πλειστηριασμό του επίδικου ακινήτου, ένεκα της ακυρότητας ή του παραμερισμού της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» και τρίτο, διάταγμα με το οποίο να ακυρώνεται και/ή αναστέλλεται η διαδικασία που προβλέπεται στο Μέρος VIA του Νόμου, ένεκα της ακυρότητας ή του παραμερισμού της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». Η έφεση αποτελείται από 7 λόγους και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του εφεσείοντα. Οι εφεσίβλητοι καταχώρησαν ένσταση στην έφεση η οποία αποτελείται από 11 λόγους και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της υπαλλήλου τους, xxxxx Κανάρη. Δεν προτίθεμαι να επαναλάβω το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων. Το ίδιο ισχύει και για το περιεχόμενο των εκατέρωθεν γραπτών αγορεύσεων. Στη συνέχεια και στο βαθμό που κριθεί αναγκαίο, θα διαφανεί - με αναφορά, τόσο στη μαρτυρία όσο και στις γραπτές αγορεύσεις - ποιες από τις θέσεις κάθε πλευράς αποδέχομαι και ποιες απορρίπτω. Υπεισέρχομαι στην ουσία της έφεσης, η οποία θα ιδωθεί υπό το φως όσων από τους λόγους της ήθελε κριθεί αναγκαίο να εξεταστούν σε συνάρτηση βέβαια, με όσους από τους λόγους ένστασης, επίσης ήθελε κριθεί αναγκαίο να ληφθούν υπόψη. Με τον 1ο λόγο ένστασης υποβάλλεται ότι δε συνενωθήκαν στην έφεση, όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα που έχουν λάβει ή κατά τη γνώμη του εφεσείοντα δεν έλαβαν και έπρεπε να είχαν λάβει την ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ», ενώ η διαδικασία της ανακοπής του άρθρου 44Γ

(3)του Νόμου, συνιστά αντιπαραθετική δίκη εναντίον των εφεσίβλητων. Είναι μέρος της ίδιας διαδικασίας του πλειστηριασμού. Ακολουθεί η θέση μου: Με μόνο λόγο ότι αποτελεί θέση των εφεσίβλητων - σύμφωνα με το περιεχόμενο της παραγράφου 8.

1. της γραπτής αγόρευσης των ευπαίδευτων δικηγόρων τους - ότι δεν υπάρχουν ενδιαφερόμενα πρόσωπα, στα οποία έπρεπε να γίνει επίδοση και δεν έγινε, οι εφεσίβλητοι κωλύονται να εγείρουν τέτοιο λόγο ένστασης στην έφεση. Για να συνεχίσω, οι επίδικες ειδοποιήσεις Τύπου «Θ», «Ι», «ΙΑ» και «ΙΒ» εκδόθηκαν και επιδόθηκαν στον εφεσείοντα δυνάμει των σχετικών - κατά περίπτωση - προνοιών του Νόμου, μετά την τροποποίησή του από τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικό) Νόμο 87(Ι)/2018, ο οποίος τέθηκε σε ισχύ - με τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας -, στις 13/7/
2. Σύμφωνα με το άρθρο 44Γ του Νόμου: «

(1)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 44Β, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται από τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των τριάντα

(30)ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού: Νοείται ότι, με την ειδοποίηση ενημερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης του οφειλόμενου ποσού που καθορίζεται σε αυτήν, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμά του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση τις διατάξεις του παρόντος Μέρους: Νοείται περαιτέρω ότι, μετά την επίδοση της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Ι», οποιαδήποτε αρμόδια αρχή παρέχει, μετά από την υποβολή σχετικού αιτήματος από τον ενυπόθηκο δανειστή, όλες τις σχετικές πληροφορίες, αναφορικά με τους φόρους, τα τέλη και τις χρεώσεις που επιβαρύνουν το ενυπόθηκο ακίνητο, εντός δεκαπέντε

(15)ημερών από την ημερομηνία υποβολής τέτοιου αιτήματος.

(2)Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης που του επιδίδεται δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου

(1), ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό˙ η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον Τύπο «IΑ» του Δευτέρου Παραρτήματος, εντός περιόδου όχι μικρότερης των τριάντα

(30)ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου.

(3)Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός τριάντα

(30)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο

(2)να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης μόνο, για τους ακόλουθους λόγους: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις˙ (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί˙ (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή˙ (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου˙ (ε) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου˙ (στ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο "ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων" ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο.» Από το παραπάνω άρθρο, ερμηνευτικά - για ό,τι μας ενδιαφέρει -προκύπτουν τ' ακόλουθα: Ο ενυπόθηκος δανειστής μπορεί να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου δυνάμει του Μέρους VIA του Νόμου, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος του Νόμου, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του, καλώντας τον να ξοφλήσει το ποσό σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού και τάσσοντάς του προθεσμία για το σκοπό αυτό, όχι μικρότερη των 30 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της εν λόγω ειδοποίησης. Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης δε συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της παραπάνω ειδοποίησης, ο ενυπόθηκος δανειστής μπορεί να του επιδώσει τη - δεύτερη - έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ», στην οποία θα πρέπει να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό. Η εν λόγω ειδοποίηση, θα πρέπει να επιδίδεται και πάλι, εντός περιόδου, όχι μικρότερης των 30 ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Ο ενυπόθηκος οφειλέτης μπορεί εντός 30 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της εν λόγω ειδοποίησης, να καταχωρήσει έφεση για παραμερισμό της, μόνο για τους 6 λόγους που αναφέρονται εξαντλητικά στο εδάφιο

(3)του άρθρου 44Γ (ανωτέρω). Συναφώς με τα παραπάνω, στην εντελώς πρόσφατη υπόθεση Μυλωνάς ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Πολιτική Έφεση Αρ. Ε176/2019, ημερομηνίας 10/12/2019, αναφέρονται τα εξής: «Ο Εφεσείοντας αιτήθηκε την έκδοση παρεμπίπτοντων διαταγμάτων για να αποτρέψει την πώληση του ακινήτου που είχε υποθηκεύσει προς όφελος της Τράπεζας όταν η τελευταία εκκίνησε τη διαδικασία για την πώληση του δυνάμει των διατάξεων του Μέρους VIA των περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμων του 1965 έως 2018. Πρόκειται για τη διαδικασία που έχει εισαχθεί με τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικό) Νόμο του 2014 (Ν.142(Ι)/2014)που αφορά στην πώληση ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή. Η διαδικασία εκποίησης υποθήκης δυνάμει των προνοιών του Μέρους VIA των Νόμων άρχεται με την επίδοση ειδοποίησης σύμφωνα με τον τύπο «Ι». Εάν ο ενυπόθηκος οφειλέτης δεν συμμορφωθεί με την ειδοποίηση αυτή, ο ενυπόθηκος δανειστής μπορεί να του επιδώσει ειδοποίηση σύμφωνα με τον τύπο «ΙΑ» στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό. Τα δικαιώματα του ενυπόθηκου οφειλέτη ή άλλου ενδιαφερομένου προσώπου κατοχυρώνονται από τις πρόνοιες του άρθρου 44Γ

(3)το οποίο παρέχει δικαίωμα καταχώρισης έφεσης για παραμερισμό της ειδοποίησης σύμφωνα με τον τύπο «ΙΑ» εντός 30 ημερών από την παραλαβή της και σε αυτό αναφέρονται εξαντλητικά οι λόγοι για τους οποίους η ειδοποίηση μπορεί να παραμεριστεί. Ο περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικός) Νόμος του 2018 (Ν.87(Ι)/2018) που δημοσιεύτηκε και τέθηκε σε ισχύ την 13.7.2018, επέφερε διάφορες αλλαγές στο Μέρος VIA των Νόμων. Μια σημαντική αλλαγή ήταν ότι η πρόνοια του άρθρου 44Γ

(3)(δ), που καθιστούσε λόγο έφεσης για τον παραμερισμό ειδοποίησης κατά τον τύπο «ΙΑ» την εκκρεμοδικία αγωγής για την ειδοποίηση κατά τον τύπο «Ι», καταργήθηκε και αντικαταστάθηκε με πρόνοια που καθιστά λόγο έφεσης την έκδοση παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη.» Από το παραπάνω απόσπασμα της εφετειακής απόφασης, η τελευταία πρόταση καταδεικνύει και το αβάσιμο του 4ου λόγου έφεσης, με τον οποίο υποβάλλεται ότι εκκρεμεί η αγωγή XXXX/2012 (ανωτέρω), στην οποία ο εφεσείοντας έχει καταχωρήσει υπεράσπιση και ανταπαίτηση με την οποία ανταπαιτεί - μεταξύ άλλων - την ακύρωση και εξάλειψη της επίδικης υποθήκης. Με τον 1ο λόγο έφεσης υποβάλλεται - μεταξύ άλλων -, ότι οι επίδικες ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» δεν έχουν αποσταλεί δεόντως και/ή νομότυπα, ένεκα του ότι δεν αποστάληκαν με συστημένο ταχυδρομείο, αλλά με ιδιωτική επίδοση. Επειδή η μη δέουσα επίδοση της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ» αποτελεί νόμιμο λόγο παραμερισμού της με βάση το άρθρο 44Γ

(3)του Νόμου, στο ερώτημα, εάν η επίδικη ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» έχει επιδοθεί δεόντως στον εφεσείοντα, παρατηρώ τα εξής: Το άρθρο 44ΙΕ προνοεί ότι: «Για σκοπούς του παρόντος Μέρους - .... «επίδοση» σημαίνει σε κάθε περίπτωση την παράδοση ειδοποίησης ή επικοινωνίας με συστημένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραμμένου γραφείου του προσώπου, στο οποίο η ειδοποίηση ή η επικοινωνία απευθύνεται, ή στη σχετική διεύθυνση που είναι καταχωρισμένη σε μητρώο του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό, την ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης ή επικοινωνίας σε τέτοιο πρόσωπο: Νοείται ότι η ιδιωτική επίδοση δύναται να γίνει με οποιονδήποτε τρόπο προβλέπεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, περιλαμβανομένης και της δυνατότητας υποκατάστατης επίδοσης με διάταγμα Δικαστηρίου κατόπιν γενικής αίτησης: ....» Από την παραπάνω διάταξη, ως θέμα ερμηνείας - για ό,τι μας ενδιαφέρει - προκύπτουν τα εξής: Η επίδοση της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ», θα πρέπει σε κάθε περίπτωση (δηλαδή υποχρεωτικά, ως πρώτη επιλογή) να γίνεται με παράδοσή της με συστημένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας του προσώπου στο οποίο απευθύνεται και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό (δηλαδή, να γίνει επίδοση της ειδοποίησης με συστημένη επιστολή), τότε, η ειδοποίηση μπορεί να επιδοθεί με ιδιωτική επίδοση. Νοείται ότι η ιδιωτική επίδοση μπορεί να γίνει με οποιοδήποτε τρόπο προβλέπεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, περιλαμβανομένης και της δυνατότητας υποκατάστατης επίδοσης, με δικαστικό διάταγμα, κατόπιν γενικής αίτησης. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως ισχυρίζεται ο εφεσείοντας - και έτσι είναι -, οι εφεσίβλητοι, του επέδωσαν την επίδικη ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ», στις 17/10/2019, με ιδιωτική επίδοση. Με αυτό δεδομένο, εάν η μαρτυρία του εφεσείοντα ήταν και η μόνη που είχε τεθεί ενώπιόν μου συναφώς με το θέμα, ο συγκεκριμένος λόγος έφεσης, θα ήταν βάσιμος. Και τούτο, επειδή, με βάση την προηγηθείσα ανάλυση, οι εφεσίβλητοι όφειλαν να του είχαν επιδώσει την επίδικη ειδοποίηση με συστημένη επιστολή και μόνο σε περίπτωση που αυτό δεν ήταν εφικτό, θα μπορούσαν να του την είχαν επιδώσει με ιδιωτική επίδοση. Όπως και έκαναν, γεγονός το οποίο τεκμηριώνεται πλήρως από τη μαρτυρία της Κανάρη που υποστηρίζει τους λόγους της ένστασής τους στην έφεση. Προς τούτο παραπέμπω στους ακόλουθους ισχυρισμούς της, των παραγράφων 16 και 17 της ένορκης δήλωσής της: Η ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» επιδόθηκε στον εφεσείοντα και στην εγγυήτρια του χρέους και η επίδοσή της, εξ όσων γνωρίζει ήταν νομότυπη και καλή επίδοση. Συγκεκριμένα, επιχειρήθηκε να γίνει πρώτα με συστημένο ταχυδρομείο. Ωστόσο, δεν επιτεύχθηκε, δηλαδή δεν έγινε παράδοση, προφανώς, γιατί ο εφεσείοντας που ανάμενε ότι θα ακολουθήσει η ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» αρνήθηκε ή αμέλησε να πάει στο ταχυδρομείο να παραλάβει τη συστημένη επιστολή. Εφόσον δεν επιτεύχθηκε η παράδοση με συστημένο ταχυδρομείο, τότε διενεργήθηκε η επίδοση με ιδιωτική επίδοση. Και με δεδομένο ότι οι παραπάνω ισχυρισμοί της Κανάρη, οι οποίοι τεκμηριώνονται από τις σχετικές αποδείξεις αποστολής της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» (τεκμήριο 2, στην ένορκη δήλωση της Κανάρη, οι αποδείξεις), τόσο στον εφεσείοντα όσο και στη σύζυγό του παρέμειναν αναντίλεκτοι και ο εφεσείοντας έχει το βάρος απόδειξης της έφεσης και κάθε λόγου που τη συνιστά, οι εφεσίβλητοι απέδειξαν ότι επέδωσαν την επίδικη ειδοποίηση στον εφεσείοντα, με ιδιωτική επίδοση, επειδή δεν ήταν εφικτό να του την επιδώσουν με συστημένη επιστολή. Αυτό, με απλά λόγια σημαίνει ότι του την επέδωσαν δεόντως. Ακολουθεί ότι ο υπό κρίση λόγος έφεσης είναι αβάσιμος. Με τον 3ο λόγο έφεσης υποβάλλεται ότι οι επίδικες ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» - για τους 8 λόγους που συνθέτουν τη σχετική αιτιολογία του συγκεκριμένου λόγου έφεσης - δεν πληρούν τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις και/ή το περιεχόμενό τους είναι εσφαλμένο και/ή παράνομο και/ή παράτυπο και/ή κατά παράβαση του νομοθετημένου τύπου του Δεύτερου Παραρτήματος του Νόμου. Επειδή σύμφωνα με το εδάφιο

(3)του άρθρου 44Γ του Νόμου και αυτός ο λόγος έφεσης αποτελεί αναγνωρισμένο λόγο παραμερισμού της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ», παρατηρώ τα εξής: Σύμφωνα με το άρθρο 42 του περί Ερμηνείας Νόμου, Κεφ. 1, κάθε Παράρτημα σε Νόμο θα ερμηνεύεται και εφαρμόζεται ως μέρος του Νόμου. Ακολούθως σύμφωνα με το άρθρο 36 του ίδιου Νόμου, εκτός εάν προνοείται ρητά, όταν καθορίζονται τύποι, μικρές παρεκκλίσεις από αυτούς, ή αναγκαίες αλλαγές σ' αυτούς, οι οποίες δεν επηρεάζουν την ουσία ή οι οποίες δεν υπολογίζουν να παραπλανήσουν, δεν καθιστούν άκυρους τους τύπους. Στην εντελώς πρόσφατη υπόθεση Marios Nikolaou Developers Ltd κ.ά., Πολιτική ECLI:CY:AD:2018:D378, Αίτηση Αρ. 101/2018, ημερομηνίας 14/8/2018 επισημαίνονται τα εξής: «Είναι νομολογιακά γνωστό ότι βασικό κριτήριο για την ερμηνεία ενός νομοθετήματος αποτελεί η συνήθης σημασία των λέξεων. Εκεί όπου οι πρόνοιες της νομοθεσίας είναι σαφείς στις λέξεις θα πρέπει να δίδεται η γραμματική τους έννοια. Κεντρική επιδίωξη και στόχος του ερμηνευτικού έργου του Δικαστηρίου είναι η διακρίβωση της πρόθεσης του νομοθέτη που είναι και το μόνο ζητούμενο (βλ. Κωμοδρόμος ν. White Knight Holdings

(2010)1 A.Α.Δ. 1903).» Από τα παραπάνω, το πρώτο που μπορεί να λεχθεί είναι το εξής: η διαλαμβανόμενη στο Δεύτερο Παράρτημα του Νόμου, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» αποτελεί μέρος του Νόμου. Με αυτό δεδομένο, προκειμένου να δοθεί απάντηση στο ερώτημα, κατά πόσο η επίδικη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις, καταρχήν αναγκαιεί αντιπαραβολή του περιεχομένου της πρώτης με το περιεχόμενο της δεύτερης (της διαλαμβανόμενης στο Δεύτερο Παράρτημα του Νόμου, έγγραφης ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ»). Σε περίπτωση που διαπιστωθεί ότι η πρώτη, δεν είναι σύμφωνη ως προς το περιεχόμενο με τη δεύτερη, θα πρέπει να παραμεριστεί. Το ίδιο θα πρέπει να γίνει και σε περίπτωση που διαπιστωθεί ότι δε συνάδει ως προς τον τύπο με το νενομισμένο τύπο, εκτός εάν, τυχόν παρεκκλίσεις που θα διαπιστωθούν είναι τόσο μικρές ή αναγκαίες, που δεν επηρεάζουν την ουσία ή δεν υπολογίζουν (δηλαδή αποσκοπούν) να παραπλανήσουν. Αυτονόητο πως, κατά το σχετικό έλεγχο θα πρέπει να ληφθεί υπόψη και το απόσπασμα από την πιο πάνω απόφαση. Όσα ακολουθούν αποβλέπουν στο να δώσουν απάντηση στο ερώτημα, κατά πόσο η επίδικη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις: Το μέρος της επίδικης ειδοποίησης που μας ενδιαφέρει, ακολουθεί και πάλι αυτούσιο: «... γι' αυτό προτίθεμαι να προχωρήσω σε πώληση στις 21/1/2020 μεταξύ των ωρών 9:00 π.μ. και 5:00 μ.μ. . Το ποσό το οποίο κατέστη απαιτητό δυνάμει της πιο πάνω Υποθήκης ανέρχεται στο ποσό των €167.442,94 πλέον τόκος €39.403,49 πλέον τόκοι επί €206.334,83 προς ετήσιο κυμαινόμενο επιτόκιο 0,50 (Βασικό Επιτόκιο Τράπεζας προσαυξημένο κατά 0,50 επί τοις εκατόν ετησίως με κεφαλαιοποίηση μία φορά το χρόνο) επί τοις εκατόν από 01/07/2019, πλέον έξοδα €0,00.» Ακολουθεί μέρος του νενομισμένου Τύπου «ΙΑ», το οποίο περικλείει και το αντίστοιχο μέρος της επίδικης ειδοποίησης κατά τον ίδιο τύπο. «4 του 142(Ι) του 2014. ΤΥΠΟΣ «ΙΑ» [Άρθρο 44Γ

(2)] ΟΙ ΠΕΡΙ ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΕΩΣ ΚΑΙ ΥΠΟΘΗΚΕΥΣΕΩΣ ΑΚΙΝΗΤΩΝ ΝΟΜΟΙ ΤΟΥ 1965 ΜΕΧΡΙ 2014 ΕΙ∆ΟΠΟΙΗΣΗ ΠΡΟΣ ΟΛΑ ΤΑ ΕΝ∆ΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ............................................................................ Ειδοποιείσθε ότι το ενυπόθηκο χρέος το εξασφαλιζόμενο με την υποθήκη με αριθμό Υ......., του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου ........, προς όφελος μου, έχει καταστεί πληρωτέο από τις ........................ και γι' αυτό προτίθεμαι να προχωρήσω σε πώληση στις ............................ και ώρα ..... .............................................................................. Το ποσό το οποίο κατέστη απαιτητό δυνάµει της πιο πάνω Υποθήκης ανέρχεται στο ποσό των €... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ..., πλέον τόκος, €... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... . . . . . . . .. . πλέον έξοδα €... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... . . . . . . . .. .» Με απλή αντιπαραβολή του αποσπάσματος της επίδικης ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ» με το αντίστοιχο απόσπασμα από νενομισμένο τύπο είναι σαφές, ότι η επίδικη ειδοποίηση, κάθε άλλο παρά πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις. Συγκεκριμένα, ενώ σύμφωνα με το νενομισμένο τύπο, θα πρέπει να καθορίζεται επακριβώς η ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου, στην επίδικη ειδοποίηση καθορίζεται χρονικό διάστημα 8 ωρών, που με απλά λόγια σημαίνει ότι η πώληση μπορεί να γίνει οποτεδήποτε κατά το χρονικό αυτό διάστημα. Εάν ο νομοθέτης ήθελε να επιτρέψει στον ενυπόθηκο δανειστή να προχωρεί σε πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με πλειστηριασμό, οποιαδήποτε ώρα ήθελε αποφασίσει και συγκεκριμένα, εντός χρονικού πλαισίου, τόσο μεγάλης διάρκειας, κατά τη γνώμη μου, θα διατύπωνε ανάλογα και το σχετικό μέρος του νενομισμένου τύπου. Όμως, κάτι δε συμβαίνει και θεωρώ ότι υπάρχει λόγος γι' αυτό. Απ' εκεί και πέρα, ενώ σύμφωνα με το νενομισμένο τύπο, το ποσό του ενυπόθηκου χρέους, το ποσό του τόκου καθώς και το ποσό των εξόδων, θα πρέπει να αναγράφονται αριθμητικά σε ευρώ, χωρίς να περιλαμβάνεται οποιοδήποτε άλλο στοιχείο συναφώς και με τα τρία αυτά ποσά, στην επίδικη ειδοποίηση, μετά την αναγραφή του ποσού του τόκου, ακολουθεί η φράση «πλέον τόκοι επί €206.334,83 προς ετήσιο κυμαινόμενο επιτόκιο 0,50 (Βασικό Επιτόκιο Τράπεζας προσαυξημένο κατά 0,50 επί τοις εκατόν ετησίως με κεφαλαιοποίηση μία φορά το χρόνο) επί τοις εκατόν από 01/07/2019, .», η οποία δεν προβλέπεται στο νενομισμένο τύπο. Η διαδικασία εκποίησης ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή δυνάμει του Μέρους VIA του Νόμου, χωρίς αμφιβολία είναι ιδιαίτερα δραστική και με προφανείς επιπτώσεις για τον ενυπόθηκο οφειλέτη και για κάθε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, ιδίως για τον πρώτο. Ενώ με την ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» παρέχεται η δυνατότητα στον ενυπόθηκο δανειστή να ορίσει την ημερομηνία κατά την οποία θα προχωρήσει στην πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με πλειστηριασμό, στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε κάθε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, το μόνο δικονομικό δικαίωμα που παρέχεται από το Νόμο προκειμένου να μπορούν να επιδιώξουν ματαίωση της σκοπούμενης πώλησης δυνάμει της εν λόγω ειδοποίησης είναι να καταχωρήσουν έφεση για παραμερισμό της, για τους 6 μόνο λόγους, οι οποίοι αναφέρονται εξαντλητικά στο εδάφιο

(3)του άρθρου 44Γ του Νόμου. Ανάμεσά σ' αυτούς τους λόγους και θεωρώ πως, όχι τυχαία είναι και ο υπό εξέταση. Συγκεκριμένα, ότι η επιδοθείσα ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις. Για να επαναλάβω, θεωρώ πως, όχι τυχαία ο συγκεκριμένος λόγος αποτελεί αναγνωρισμένο λόγο παραμερισμού της εν λόγω ειδοποίησης. Κατά την γνώμη μου, μέσω της ακριβείας που θα πρέπει να τη διέπει, ως προς το περιεχόμενο, ο νομοθέτης θέλησε να δώσει την ευκαιρία στον ενυπόθηκο οφειλέτη καθώς και σε κάθε ενδιαφερόμενο πρόσωπο στο οποίο επιδίδεται μια τέτοια ειδοποίηση, σε περίπτωση που, έστω και την υστάτη επιθυμούν να αποφύγουν τις επιπτώσεις που συνεπάγεται η πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με πλειστηριασμό, να μπορούν να το κάνουν, καταβάλλοντας στον ενυπόθηκο δανειστή το ποσό το οποίο κατέστη απαιτητό δυνάμει της υποθήκης, το ποσό των τόκων και τέλος, το ποσό των εξόδων. Ωστόσο, για να μπορεί να συμβεί αυτό και τα τρία αυτά ποσά, αλλά και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου, θα πρέπει να αναφέρονται κατά ρητό, ξεκάθαρο και απολύτως ακριβή τρόπο στη σχετική ειδοποίηση. Διαφορετικά, ο ενυπόθηκος οφειλέτης και κάθε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν μπορούν να ασκήσουν ένα τέτοιο δικαίωμα. Δεδομένου ότι έχουν το δικαίωμα, ακόμη και λίγη ώρα πριν από την καθορισμένη ώρα διεξαγωγής του πλειστηριασμού, να ξοφλήσουν τον ενυπόθηκο δανειστή, καθιστώντας έτσι τον πλειστηριασμό, άνευ αντικειμένου και ως θέμα καθαρά κοινής λογικής, θα πρέπει να είναι σε θέση να γνωρίζουν επ' ακριβώς όλα τα παραπάνω στοιχεία. Ούτε και είναι ορθό να υποβάλλονται στη βασανιστική διαδικασία της αναμονής, για 8 ολόκληρες ώρες, χωρίς να γνωρίζουν πότε ο ενυπόθηκος δανειστής θα αποφασίσει κατά το δοκούν να προχωρήσει σε πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου έτσι ώστε σε περίπτωση που οι ίδιοι επιθυμούν να ασκήσουν το παραπάνω δικαίωμά τους, να μπορούν να το κάνουν. Για να καταλήξω, στην προκειμένη περίπτωση, το βάσιμο του υπό κρίση λόγου παραμερισμού της επίδικης ειδοποίησης αποδεικνύεται και από το γεγονός, ότι, όπως είναι διατυπωμένο σ' αυτή το παραπάνω απόσπασμα, ως προς τους τόκους, ο εφεσείοντας - τον οποίο αφορά η εν λόγω ειδοποίηση -, ακόμη και με μαθηματικούς υπολογισμούς, μου φαίνεται πως είναι αδύνατο να γνωρίζει το συνολικό ποσό των τόκων επί του ενυπόθηκου χρέους, που εκτός κι αν καταβάλει στους εφεσίβλητους - ενυπόθηκους δανειστές (μαζί βέβαια με το ποσό του ενυπόθηκου χρέους), οι τελευταίοι θα μπορούν να προχωρήσουν στην πώληση του επίδικου ακινήτου του με πλειστηριασμό. Από τα παραπάνω, αλλά και για τους λόγους που θα αναφέρω στη συνέχεια, οι ακόλουθες θέσεις της ενόρκως δηλούσας για τους εφεσίβλητους, οι οποίες αποβλέπουν να με πείσουν ότι η επίδικη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις, δε με βρίσκουν σύμφωνο: Πρώτο, επειδή ο τόκος, ως εκ φύσεως ρέει και δεν είναι ένα συγκεκριμένο ποσό, σε κάθε χρονική στιγμή, το οφειλόμενο ποσό δεν παραμένει σταθερό, συνεπώς, από την 1/7/2019 και μέχρι εξόφλησης (οποτεδήποτε κι αν συμβεί αυτή), θα υπάρχουν τόκοι προς 0,50% επί του ποσού των €206.334,83, με κεφαλαιοποίηση, μια φορά ετησίως, πρόσθετα, αναφέρθηκε κι αυτό το δεδομένο στην ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» που εκδόθηκε. Όπως αναφέρθηκε και στην ειδοποίηση Τύπου «Ι» που είχε προηγηθεί. Ενημερωτικά αναφέρθηκε στην ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» για να μπορεί να γνωρίζει ο παραλήπτης, για τι χρέος θα πλειστηριαστεί το ακίνητο, εάν στο μεταξύ δεν υπάρξει εξόφληση. Δε θα ήταν ορθό να υπολογίζονταν και να αναγράφονταν πάνω στην ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» που εκδόθηκε στις 26/8/2019, ποσό τόκου είτε μέχρι την ημερομηνία έκδοσης της ειδοποίησης, εφόσον λόγω των τόκων μέχρι την ημερομηνία πλειστηριασμού, θα έχει αυξηθεί. Δε θα ήταν επίσης ορθό να αναγράφονταν το ποσό τόκου με προϋπολογισμένους τους τόκους μέχρι και την προκαθορισμένη ημερομηνία πλειστηριασμού, εφόσον θα επρόκειτο για αναφορά σε οφειλή που δε θα υπήρχε στις 26/8/2019, άρα σε μη πραγματική οφειλή και που δε θα ήταν και γνωστό εάν θα υπήρχε μέχρι την προαναγγελλόμενη ημερομηνία πλειστηριασμού, εφόσον μπορεί οποιαδήποτε πληρωμή να γίνει οποιαδήποτε προηγούμενη χρονική στιγμή. Ο τρόπος με τον οποίο έγινε η αναφορά του χρέους είναι ορθός και σύμφωνος με τον Τύπο «ΙΑ». Δεύτερο, η ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» δεν εκδίδεται για να καθορίσει το χρόνο του πλειστηριασμού, αλλά για να προαναγγείλει το σκοπό του πλειστηριασμού. Είναι η ειδοποίηση πλειστηριασμού - δελτίο Α' που καθορίζει το χρόνο και τον τρόπο διεξαγωγής της δημοπρασίας, το όνομα του δημοπράτη και όλες τις σχετικές πληροφορίες. Η ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ», ουδεμία σχέση έχει με τον καθορισμό των λεπτομερειών της δημοπρασίας (χρόνος, τόπος, τρόπος κ.λ.π.). Τρίτο, η ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ», δεν εκδίδεται, ούτε για να καλέσει τους παραλήπτες της να ξοφλήσουν το χρέος που αναγράφεται σ' αυτή. Μπορούν ασφαλώς να ξοφλήσουν οποτεδήποτε επιθυμούν μέχρι και την τελευταία στιγμή πριν τον πλειστηριασμό (αυτό είναι πρόδηλο από τους κανονισμούς), αλλά, όχι με βάση την ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ», αλλά, με βάση την ειδοποίηση Τύπου «Ι». Η ειδοποίηση Τύπου «Ι» είναι που καλεί σε εξόφληση και σε εκείνη μπορεί να υπάρξει συμμόρφωση και πριν τον πλειστηριασμό, ανεξαρτήτως της έκδοσης και επίδοσης της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ», της ειδοποίησης πλειστηριασμού και της προώθησης της όλης διαδικασίας. Εφόσον εκδόθηκε η ειδοποίηση Τύπου «Ι», οποιαδήποτε κι αν είναι η εξέλιξη, εκείνη υφίσταται και σε εκείνη θα πρέπει να συμμορφωθεί ο εφεσείοντας. Μάλιστα, ο τύπος της ειδοποίησης Τύπου «Ι», που πρώτιστα απευθύνεται στον ενυπόθηκο οφειλέτη και τον καλεί σε εξόφληση, προβλέπει τρόπο αναγραφής του χρέους, διαφορετικό από τον Τύπο «ΙΑ» της ειδοποίησης που απευθύνεται προς όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα και κοινολογεί το σκοπό του πλειστηριασμού. Ο τρόπος με τον οποίο καλείται να πληρώσει ο ενυπόθηκος οφειλέτης με βάση την ειδοποίηση Τύπου «Ι» είναι με αναγραφή του ποσοστού του τόκου και όχι του ποσού του τόκου. Ακριβώς γιατί πρέπει να αναφέρεται το πλήρες χρέος, με τον τόκο που ρέει και διαμορφώνει την οφειλή κάθε χρονική στιγμή. Από την άλλη, ο σκοπός αναγραφής κάποιου ποσού και στην ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ», που δεν είναι νομοθετημένος σκοπός είναι για να γνωρίζουν οι παραλήπτες, για τι χρέος επισπεύδει το σκοπούμενο πλειστηριασμό ο συγκεκριμένος ενυπόθηκος πιστωτής. Άρα, για να γνωρίζουν εάν οι ίδιοι έχουν να λαμβάνουν από το εκπλειστηρίασμα. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως και να αναγράφονταν το ποσό ή και μόνο το ποσό κεφαλαίου να αναγράφονταν, το πρόδηλο για τους παραλήπτες θα ήταν ότι δεν έχουν να λαμβάνουν από το εκπλειστηρίασμα ενός ακινήτου, η αξία του οποίου είναι χαμηλότερη από το ενυπόθηκο χρέος για το οποίο επισπεύδεται ο πλειστηριασμός. Τέταρτο, η ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ», ως ειδοποίηση που προαναγγέλλει απλά το σκοπό του πλειστηριασμού, δεν έχει κάποιο άλλο ρόλο ή νόημα μέσα στη διαδικασία του πλειστηριασμού. Γνωρίζοντας οι παραλήπτες ότι συγκεκριμένος ενυπόθηκος πιστωτής σπεύδει να πλειστηριάσει, μπορούν να ανακόψουν αυτή τη διαδικασία με έφεση βάση του άρθρου 44Γ

(3)του Νόμου. Πέμπτο, και η αναφορά της ώρας στην ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ», υπό μορφή χρονικού πλαισίου, είναι για να συνάδει η εν λόγω ειδοποίηση, με ό,τι προβλέπει ο Κανονισμός 3

(2)της Κ.Δ.Π. 185/2015, ο οποίος προβλέπει συγκεκριμένο χρονικό πλαίσιο διεξαγωγής των πλειστηριασμών. Δεν προβλέπεται στο άρθρο 44Γ

(3)του Νόμου, ότι κατά την έκδοση της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ», ο ενυπόθηκος πιστωτής θα πρέπει να ξέρει και να αναγράφει συγκεκριμένη ώρα που θα διεξαχθεί η δημοπρασία. Παρατηρώ τα εξής: Αρχίζοντας από το πρώτο, το γεγονός ότι οι τόκοι ρέουν και το οφειλόμενο ποσό δεν παραμένει σταθερό, δε νομιμοποιεί τους εφεσίβλητους - ενυπόθηκους δανειστές να παρανομούν και να διατυπώνουν την επίδικη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ», κατά τρόπο που να μην είναι σύμφωνος με το νενομισμένο τύπο. Όμως, επί της ουσίας της θέσης τους, ως προς το λόγο για τον οποίο η επίδικη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ», σε σχέση με τον τόκο, δεν είναι σύμφωνη με το νενομισμένο τύπο, θα ήθελα να πω τα εξής: Αν υποτεθεί ότι η επίδικη ειδοποίηση ήταν σύμφωνη με το νενομισμένο τύπο και ο εφεσείοντας, μετά την παραλαβή της, προκειμένου να ματαιώσει τον πλειστηριασμό του επίδικου ακινήτου του, κατέβαλλε στους εφεσίβλητους το συνολικό ποσό που θα προέκυπτε από την πρόσθεση του ποσού του ενυπόθηκου χρέους με το ποσό του τόκου και παρέλειπε ή αρνείτο ή αμελούσε να τους καταβάλει και το επιπλέον ποσό των ρεόντων τόκων, οι εφεσίβλητοι, προφανώς θα είχαν το δικαίωμα να το αξιώσουν στο πλαίσιο της εναντίον του αγωγής τους. Το ίδιο δικαίωμα θα είχαν και σε περίπτωση που ο εφεσείοντας δεν καταχωρούσε την υπό κρίση έφεση, είτε ακόμη που αυτή απορριπτόταν και μετά την πώληση του επίδικου ακινήτου, δυνάμει του Μέρους VIA του Νόμου, το προϊόν της πώλησης δε θα ήταν αρκετό για εξόφληση, όχι απλώς του ενυπόθηκου χρέους του - περιλαμβανομένων και των σχετικών τόκων - αλλά, του χρέους του από τις πιστωτικές διευκολύνσεις που του είχαν παραχωρήσει, προς εξασφάλιση των οποίων συνέστησε προς όφελός τους την επίδικη υποθήκη. Εξάλλου, θέση τους είναι, ότι η εκτιμημένη αξία του επίδικου ακινήτου υπολείπεται κατά πολύ, όχι μόνο του χρέος του εφεσείοντα για τις πιστωτικές διευκολύνσεις που του είχαν παραχωρήσει, αλλά, ακόμη και του ενυπόθηκου χρέους του. Η δεύτερη από τις παραπάνω θέσεις των εφεσίβλητων είναι τελείως έκνομη. Και τούτο, επειδή παραβλέπει ότι η δεύτερη, έγγραφη ειδοποίηση (κατά τον Τύπο «ΙΑ»), στην οποία αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό, σύμφωνα με το άρθρο 44Γ

(3)του Νόμου επιδίδεται κατά τον Τύπο «ΙΑ» του Δεύτερου Παραρτήματος, το οποίο, καθώς ήδη έχει αναφερθεί αποτελεί μέρος του Νόμου. Και με απλή ανάγνωση του περιεχομένου της εν λόγω ειδοποίησης προκύπτει ότι αυτή θα πρέπει να περικλείει τα ακόλουθα - μεταξύ άλλων - στοιχεία: το πρόσωπο στο οποίο απευθύνεται, τον αριθμό της υποθήκης, το κτηματολογικό γραφείο στο οποίο αυτή έχει δηλωθεί, την ημερομηνία κατά την οποία έχει καταστεί πληρωτέο το ενυπόθηκο χρέος, την ημερομηνία, ώρα, τόπο και τρόπο πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου, το όνομα του ιδιοκτήτη του, πλήρη στοιχεία του ακινήτου, το ποσό του ενυπόθηκου χρέους, το ποσό του τόκου και τέλος, το ποσό των εξόδων. Αναφορικά με το τρίτο, το μόνο που θέλω να πω υπό μορφή ερωτήματος είναι το εξής: εάν - όπως είναι η θέση των εφεσίβλητων -, ο λόγος αναγραφής κάποιου ποσού στην ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» είναι απλώς για να γνωρίζουν οι παραλήπτες της, εάν οι ίδιοι έχουν να λαμβάνουν από το εκπλειστηρίασμα του ενυπόθηκου ακινήτου, τότε, για ποιο λόγο ο Νόμος διαλαμβάνει διαφορετικό τρόπο αναγραφής του ενυπόθηκου χρέους στις ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» και «ΙΑ»; Αναφορικά με το τέταρτο, η θέση των εφεσίβλητων, ότι ο μόνος ρόλος της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ» είναι ότι προαναγγέλλει απλά το σκοπό του πλειστηριασμού, είναι τελείως εσφαλμένη. Και τούτο, επειδή αυτό που συμβαίνει με την εν λόγω ειδοποίηση είναι ότι ορίζεται ημερομηνία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου, για το λόγο που αναφέρεται στην ειδοποίηση, που είναι ότι το ενυπόθηκο και εξασφαλιζόμενο προς όφελος του ενυπόθηκου δανειστή, χρέος, έχει καταστεί πληρωτέο. Απ' εκεί και πέρα, ενώ είναι ορθό, ότι οι παραλήπτες της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ» μπορούν να ανακόψουν τη διαδικασία πλειστηριασμού, με έφεση, με βάση το άρθρο 44Γ

(3)του Νόμου, αυτό δεν αναιρεί και τη δυνατότητά τους, όπως, για τον ίδιο σκοπό, αντί έφεσης, καταβάλουν στον ενυπόθηκο δανειστή τα τρία ποσά που θα πρέπει να αναγράφονται κατά απολύτως ακριβή τρόπο στην εν λόγω ειδοποίηση. Τέλος, δεδομένου ότι - για να επαναλάβω -, η επίδικη ειδοποίηση διαλαμβάνεται στο Δεύτερο Παράρτημα του Νόμου, οπότε και η ίδια αποτελεί μέρος του Νόμου, η θέση των εφεσίβλητων, ότι στο άρθρο 44Γ

(3)του Νόμου δεν προβλέπεται ότι κατά την έκδοση της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ», ο ενυπόθηκος δανειστής θα πρέπει να αναγράφει συγκεκριμένη ώρα που θα διεξαχθεί η δημοπρασία, είναι αβάσιμη. Και τούτο, επειδή, πολύ απλά, στο νενομισμένο τύπο της εν λόγω ειδοποίησης, η σχετική αναφορά ως προς το χρόνο διεξαγωγής του πλειστηριασμού είναι σε ώρα και όχι «υπό μορφή χρονικού πλαισίου», όπως εσφαλμένα ισχυρίζεται η ενόρκως δηλούσα για τους εφεσίβλητους, στην παράγραφο 19 της ένορκης δήλωσής της. Απ' εκεί και πέρα, ο Κανονισμός 3

(2)των περί Πώλησης Ενυπόθηκου Ακινήτου σύμφωνα με το Μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, Κανονισμών του 2015 (Κ.Δ.Π. 185/2015), ο οποίος ορίζει ότι η διεξαγωγή των δημοπρασιών λαμβάνει χώρα σε οποιαδήποτε μέρα της εβδομάδας εκτός από το Σαββατοκύριακο, με την πρώτη δημοπρασία να αρχίζει στις 9:00 π.μ. και την τελευταία, στις 5:00 μ.μ., θα πρέπει να ιδωθεί σε συνάρτηση με τον Κανονισμό 4 των ίδιων Κανονισμών, ο οποίος προνοεί ότι κάθε ειδοποίηση για πλειστηριασμό εκδίδεται κατά τον τύπο του Δελτίου Α που προβλέπεται στο Δεύτερο Παράρτημα. Με απλή - και πάλι - ανάγνωση του Δελτίου Α είναι σαφές, ότι η διατύπωση ως προς το χρόνο διεξαγωγής του πλειστηριασμού είναι ίδια ακριβώς με την αντίστοιχή της στην ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ». Το σχετικό μέρος (από το Δελτίο Α), ακολουθεί αυτούσιο: «Η πώληση θα διεξαχθεί στο ......., στις ..... και ώρα ...» Δε νομίζω πως χρειάζεται να επεκταθώ. Συγκεφαλαιώνοντας, δεδομένης της αποδοχής του 3ου λόγου έφεσης, αυτή επιτυγχάνει. Εκδίδεται διάταγμα παραμερισμού της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ», ημερομηνίας 26/8/2019. Αναφορικά με τα έξοδα, παρατηρώ τα εξής: Όπως αναφέρει η ενόρκως δηλούσα για τους εφεσίβλητους στην τελευταία παράγραφο της ένορκης δήλωσής της, ενώ η αξία του ενυπόθηκου ακινήτου για το οποίο επισπεύδεται ο πλειστηριασμός είναι περίπου €53.000,00 κι αυτή είναι που χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου του πλειστηριασμού, ο εφεσείοντας, λανθασμένα υπόβαλε την έφεση σε κλίμακα εξόδων €100.000,00 - €500.000,00, χρησιμοποιώντας ως βάση το ύψος του ενυπόθηκου χρέους. Ακολουθεί η θέση μου: Ο εφεσείοντας, πολύ ορθά καταχώρησε την έφεσή του σε κλίμακα εξόδων: €100.000,00 - €500.000,00, χρησιμοποιώντας ως βάση το ύψος του ενυπόθηκου χρέους και τούτο, επειδή, σύμφωνα με το ισχύον πρόγραμμα δικαστικής εργασίας, οι εφέσεις δυνάμει του Μέρους VIA του Νόμου, όπου το ενυπόθηκο χρέος είναι στην κλίμακα: €100.000,00 - €500.000,00, ανατίθενται σε Ανώτερο Επαρχιακό Δικαστή. Αυτό είναι το κριτήριο προσδιορισμού της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου το οποίο επιλαμβάνεται εφέσεων δυνάμει του Μέρους VIA του Νόμου και στην προκειμένη περίπτωση σύμφωνα με την επίδικη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ», το ενυπόθηκο χρέος ανέρχεται σε €167.442,94, πλέον τόκος. Κατά συνέπεια, τα έξοδα της έφεσης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή - στην κλίμακα της έφεσης - και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ του εφεσείοντα και σε βάρος των εφεσίβλητων. (Υπ.) .............. Κ. Κωνσταντίνου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΚ Subject: Civil/Other Actions /Final/Interim (Αναφορά: Πολιτική - Έφεση για παραμερισμό της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ») cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο