← Κύπρος

G. GEORGIOU ENERGY SYSTEMS (PAPHOS) LTD ν. Λαζάρου κ.α., Αρ. Αγωγής: 51/13, 27/2/2020

G. GEORGIOU ENERGY SYSTEMS (PAPHOS) LTD ν. Λαζάρου κ.α., Αρ. Αγωγής: 51/13, 27/2/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2020:A34 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Φ. Τιμοθέου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 51/13 Μεταξύ: G. GEORGIOU ENERGY SYSTEMS (PAPHOS) LTD Εναγόντων και

  1. XXXX Λαζάρου
  2. XXXX Λαζάρου Εναγομένων Ημερομηνία: 27.2.2020 Για Ενάγοντες: κ. Ν. Παπακλεοβούλου για Νίκος Παπακλεοβούλου Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγόμενους 1 και 2: κ. Λεοντίου για κ. Α. Αλεξάνδρου. ΑΠΟΦΑΣΗ Δια της παρούσης αγωγής οι Ενάγοντες αξιώνουν το ποσό των €5.000,65 ως οφειλόμενο για θερμοσίφωνες και άλλα υλικά που πώλησαν και εγκατέστησαν και για εργασίες που έκαναν για τους Εναγόμενους, πλέον νόμιμο τόκο και έξοδα. Δικογραφημένες θέσεις Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης οι Ενάγοντες είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης και έχουν, μεταξύ άλλων, ως δραστηριότητα την εγκατάσταση θερμοσιφώνων και των συναφών εξαρτημάτων, υλικών και εργασιών. Οι Εναγόμενοι κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ήταν σύζυγοι και διέμεναν στην ΧΧΧΧ. Κατά και/ή περί τον Απρίλιο του 2007 οι Εναγόμενοι συμφώνησαν προφορικά με του Ενάγοντες να αγοράσουν από τους τελευταίους και αυτοί να τους εγκαταστήσουν, σε οικοδομή τους στην Χλώρακα, τρεις ηλιακούς θερμοσίφωνες, τα είδη υγιεινής και την επέκταση των κεντρικών σωλήνων θέρμανσης από το σπίτι στο μηχανοστάσιο. Το τίμημα για τα πιο πάνω συμφωνήθηκε στο ποσό των Λ.Κ.2.926,75 (ισόποσο των €5.000,65) υπό τον ρητό και/ή εξυπακουόμενο όρο ότι με την εκτέλεση και παράδοση, οι Ενάγοντες θα εξέδιδαν σχετικό τιμολόγιο που θα ήταν πληρωτέο και/ή θα εξοφλείτο χωρίς χρονοτριβή. Οι Ενάγοντες εκτέλεσαν τις ως άνω συμφωνηθείσες εργασίες και/ή υπηρεσίες και παρέδωσαν τα συμφωνηθέντα πράγματα στους Εναγόμενους, οι οποίοι τα παρέλαβαν προς πλήρη ικανοποίηση τους κατά ή περί τις 8.5.
  3. Με την εκτέλεση των πιο πάνω οι Ενάγοντες εξέδωσαν και παρέδωσαν στους Εναγόμενους το τιμολόγιο υπ' αρ. 3265 για Λ.Κ.2.926,75 (ισόποσο των €5.000,65). Οι Εναγόμενοι ζήτησαν πίστωση σύντομου χρόνου προς εξόφληση του τιμολογίου αλλά μέχρι σήμερα απέτυχαν και/ή αρνούνται να πληρώσουν το οφειλόμενο ποσό. Οι Ενάγοντες επανειλημμένα όχλησαν τους Εναγόμενους ως και με επιστολές των δικηγόρων τους ημερ. 3.7.2009 και 27.11.2012 πλην όμως οι Εναγόμενοι δεν ανταποκρίθηκαν και εξακολουθούν να οφείλουν ολόκληρο το πιο πάνω ποσό. Οι Εναγόμενοι καταχώρησαν έκθεση υπεράσπισης και ανταπαίτηση. Στην έκθεση υπεράσπισης τους αρχικά δηλώνουν ότι αγνοούν και αρνούνται ότι οι Ενάγοντες είναι εταιρεία που ασκεί τις αναφερόμενες δραστηριότητες. Παραδέχονται ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν σύζυγοι και διέμεναν στην ΧΧΧΧ. Αρνούνται ότι έκαναν οποιαδήποτε συμφωνία με τους Ενάγοντες τον Απρίλιο του 2007 καθώς και το τιμολόγιο που επικαλούνται οι Ενάγοντες και τις λεπτομέρειες αυτού. Ισχυρίζονται δε ότι ήταν κατά ή περί τον Μάιο του 2005, που συμφώνησαν με τους Ενάγοντες την αγορά τριών θερμοσίφωνων, την εγκατάσταση και την σύνδεση τους με το μηχανοστάσιο και/ή τις υδραυλικές εργασίες που απαιτούνταν για την εγκατάσταση τους και άλλες εργασίες που αφορούσαν την θέρμανση, τα κλιματιστικά, την σύνδεση με τους μετρητές και τις βρύσες της αυλής, για το ποσό των Λ.Κ.3.400 και κατέβαλαν ως προκαταβολή το ποσό των Λ.Κ.
  4. Αφού οι Ενάγοντες έλαβαν το ποσό της προκαταβολής, για μεγάλο χρονικό διάστημα δεν ανταποκρίθηκαν στα συμφωνηθέντα και μετά από αρκετές πιέσεις των Εναγομένων κατά ή περί τον Νοέμβριο του 2005 μετέφεραν τους τρεις θερμοσίφωνες στην κατοικία τους και οι Εναγόμενοι τους κατέβαλαν το ποσό των Λ.Κ.1.
  5. Οι Ενάγοντες υποσχέθηκαν ότι εντός ολίγων ημερών θα προχωρούσαν στην εγκατάσταση και σύνδεση αυτών. Αφού παρήλθε αρκετό χρονικό διάστημα οι Ενάγοντες δεν προχωρούσαν στα πιο πάνω και μετά από αρκετές πιέσεις των Εναγομένων προς τούτο ζήτησαν περαιτέρω το ποσό των Λ.Κ.500 έναντι του συμφωνηθέντος ποσού, για να προχωρήσουν. Έτσι οι Εναγόμενοι τους κατέβαλαν το ποσό των Λ.Κ.500 με επιταγή την 21.2.2006 καθώς και το ποσό των Λ.Κ.1.000 λίγες μέρες αργότερα. Οι Ενάγοντες έλαβαν το ποσό αυτό αλλά εξαφανίστηκαν και παρέλειψαν να προχωρήσουν με τα υπόλοιπα συμφωνηθέντα. Έτσι οι Εναγόμενοι αναγκάστηκαν να αναθέσουν την εκτέλεση των εν λόγω εργασιών σε άλλο πρόσωπο, στο οποίο κατέβαλαν το ποσό των Λ.Κ.
  6. Ως εκ των άνω είναι η θέση των Εναγομένων ότι ουδέν οφείλουν στους Ενάγοντες και ότι όχι μόνο τους έχουν εξοφλήσει πλήρως αλλά κατέβαλαν ποσό Λ.Κ.100 (ισόποσο των €170,86) επιπλέον του συμφωνηθέντος τιμήματος, για εργασίες που οι Ενάγοντες ανέλαβαν να εκτελέσουν και παρέλειψαν. Για αυτό και αξιώνουν την απόρριψη της αγωγής και ανταπαιτούν από τους Ενάγοντες το ποσό των €170,86, πλέον νόμιμο τόκο, λόγω αθέτησης συμφωνίας και/ή παράβασης αυτής και/ή βάση των αρχών του αδικαιολόγητου πλουτισμού. Τέλος ισχυρίζονται ότι σκοπίμως οι Ενάγοντες δεν προώθησαν έγκαιρα την αγωγή ευελπιστώντας ότι οι Εναγόμενοι θα είχαν απωλέσει σχετικά στοιχεία και/ή αποδείξεις και θα μπορούσαν έτσι να πετύχουν στην αξίωση της. Οι ίδιοι δεν προώθησαν την ανταπαίτηση τους καθότι ο διευθυντής των Εναγόντων και/ή μέτοχος αυτών ήταν συγγενικό τους πρόσωπο. Στην απάντηση τους στην υπεράσπιση και στην υπεράσπιση τους στην ανταπαίτηση οι Ενάγοντες αρνούνται όλους και εν έκαστο των ισχυρισμών των Εναγομένων, συνενώνουν τα επίδικα θέματα επί των αμφισβητούμενων γεγονότων και επαναλαμβάνουν τα όσα αναφέρουν στην έκθεση απαίτησης τους. Ζητούν δε εν κατακλείδι απόρριψη της ανταπαίτησης με έξοδα υπέρ τους. Μαρτυρία Για την απόδειξη της υπόθεσης των Εναγόντων κατέθεσαν δύο μάρτυρες. Προς υποστήριξη της υπόθεσης των Εναγομένων κατέθεσαν τρεις μάρτυρες. Σύμφωνα με τον ΧΧΧΧ Γεωργίου (Μ.Ε.1) εκ των διευθυντών των Εναγόντων, οι τελευταίοι είναι εταιρεία με αριθμό εγγραφής HE
  7. Οι κύριες δραστηριότητες τους είναι οι κεντρικές θερμάνσεις, τα κλιματιστικά, οι υδραυλικές και ηλεκτρικές εγκαταστάσεις. Το 2005 ο Εναγόμενος 2 ζήτησε από τον μάρτυρα τις υπηρεσίες των Εναγόντων. Τότε έχτιζε τον σκελετό για την προσθήκη ενός ακόμα ορόφου πάνω στην υφιστάμενη στο ισόγειο οικία, η οποία κατοικείτο. Η προσθήκη του επάνω ορόφου σκέπαζε όμως τον υπάρχοντα θερμοσίφωνα που έπρεπε να μετακινηθεί (αποσυναρμολογηθεί και επανεγκατασταθεί) στη νέα ταράτσα του ορόφου εφόσον εμπόδιζε και τις εργασίες και εκεί που ήταν δεν έβραζε γιατί ήταν κάτω από σκιά. Με την μεταφορά του χρειαζόταν να γίνουν και οι ανάλογες επεκτάσεις και συνδέσεις στις σωλήνες, με το ισόγειο και την ύδρευση, για την επαναλειτουργία του, που υπολογίστηκαν στις συνδέσεις του ηλιακού μαζί με τα υδραυλικά σημεία. Επίσης τότε συμφώνησαν και την τιμή για την εγκατάσταση από τους Ενάγοντες και πέντε προνοιών για κλιματιστικά δηλ. για τις πρόνοιες για την τοποθέτηση των κουτιών πάνω στους τοίχους, τις διασωληνώσεις που θα συνέδεαν τα κλιματιστικά με το ηλεκτρικό ρεύμα και την εξαγωγή του νερού που παράγεται κατά την λειτουργεία. Συμφωνήθηκαν επίσης και οι τιμές για εννέα υδραυλικά σημεία που χρειαζόταν να γίνουν στον προστιθέμενο όροφο. Υδραυλικό σημείο είναι το τέρμα εκεί όπου καταλήγει μια σωλήνα μέσα στο σπίτι για να ενωθούν οι βρύσες και τα είδη υγιεινής με το νερό. Το συνολικό ποσό που συμφωνήθηκε για τα πιο πάνω ήταν Λ.Κ.2.765,75 περιλαμβανομένου Φ.Π.Α., όπως τα ποσά αυτά επιμερίζονται στο τιμολόγιο αρ. 2458, ημερ. 29.11.2005 (τεκμήριο 3 - το πρωτότυπο δόθηκε στον Εναγόμενο 2). Η μετακίνηση του θερμοσίφωνα έγινε πριν την διασωλήνωση της κεντρικής θέρμανσης που επακολούθησε για το πανωσήκωμα. Η δουλειά του 2005 δεν αφορούσε την προμήθεια ηλιακών θερμοσιφώνων. Τον Δεκέμβριο του 2006, μετά που το ζήτησε ο Εναγόμενος 2, οι Ενάγοντες τοποθέτησαν δύο πάνελ στον υφιστάμενο θερμοσίφωνα, που μεταφέρθηκε και επανατοποθετήθηκε στον επάνω όροφο, γιατί ο θερμοσίφωνας δεν απέδιδε. Το κόστος αυτού συμφωνήθηκε στις Λ.Κ.234,25 και έτσι η όλη οφειλή για τις εν λόγω εργασίες ήταν Λ.Κ.3.000, ποσό που πληρώθηκε σταδιακά. Για κάθε πληρωμή εκδόθηκαν από τους Ενάγοντες αποδείξεις ως ακολούθως:

(1)για ποσό Λ.Κ.500, απόδειξη αριθμός 1802, ημερ. 16.05.2005,
(2)για ποσό Λ.Κ.1.000, απόδειξη αριθμός 1806, ημερ. 14.11.2005,
(3)για ποσό Λ.Κ.500, απόδειξη αριθμός 1853, ημερ. 22.2.2006 και
(4)για ποσό Λ.Κ.1.000, απόδειξη αριθμός 1897, ημερ. 20.12.2006, σύνολο Λ.Κ.3.000 (τεκμήριο 5). Μεταγενέστερα το 2007, οι Εναγόμενοι ζήτησαν από τους Ενάγοντες να τους προμηθεύσουν και εγκαταστήσουν στην ίδια ταράτσα τρείς νέους ηλιακούς θερμοσίφωνες για κάλυψη των αναγκών τους. Η συμφωνηθείσα τιμή ανά θερμοσίφωνα ήταν Λ.Κ.650 πλέον Φ.Π.Α. Επίσης τότε συμφώνησαν και για τις εφαρμογές των ειδών υγιεινής στον επάνω όροφο, που ήδη τότε ήταν έτοιμος να τις δεχθεί, για άλλες Λ.Κ.375 πλέον ΦΠΑ. Τέλος συμφωνήθηκε και η επέκταση των κεντρικών σωλήνων της θέρμανσης, με έξοδο τους ψηλά στο ύψος του πατώματος του επάνω ορόφου, εκεί κοντά όπου αργότερα θα κτιζότανε το μηχανοστάσιο. Το κόστος συμφωνήθηκε στις Λ.Κ.220 πλέον ΦΠΑ. Όλα αυτά που προέβλεπε η εν λόγω συμφωνία έγιναν και συμπληρώθηκαν πλήρως. Είναι δε αυτά που αναγράφονται στο τιμολόγιο αρ. 3265 της 8.5.2007 (τεκμήριο 4 - το πρωτότυπο δόθηκε στην Εναγόμενη 1). Σχετικά με τις εργασίες αυτού του τιμολογίου οι Ενάγοντες δεν πληρώθηκαν οτιδήποτε. Επειδή περνούσε ο καιρός και οι Εναγόμενοι δεν πλήρωναν, οι Ενάγοντες ανέθεσαν την υπόθεση στους δικηγόρους για να ενεργήσουν δικαστικά. Οι δικηγόροι συνέταξαν και απεύθυναν προς τους Εναγομένους και επιστολή με ημερ. 3.7.2009 (τεκμήριο 6). Οι δικηγόροι των Εναγόντων ειδοποιήσαν ξανά τους Εναγόμενους με νέα επιστολή ημερ. 27.11.2012 (τεκμήριο 7). Οι Εναγόμενοι όμως δεν ανταποκρίθηκαν. Το τεκμήριο 8 δεν το συνέταξε ο μάρτυρας και δεν αποτελεί συμφωνία του με τους Εναγόμενους, ως αυτοί ισχυρίζονται. Ως Μ.Ε.2 κατέθεσε ο ΧΧΧΧ Βρυώνης. Ως ανέφερε εργάζεται ως τεχνικός σε ξενοδοχείο αλλά στον ελεύθερο του χρόνο, όταν είχε «off» από την εργασία του έκανε και ιδιωτικές εργασίες όπως εγκαταστάσεις και υδραυλικά. Γνωρίζει τον Μ.Ε.1 καθότι συνεργάζονταν και συγκεκριμένα ο τελευταίος του ανέθετε εργασίες και τον πλήρωνε. Εξήγησε ότι σε τέτοιες περιπτώσεις ο ιδιοκτήτης του έπαιρνε τα είδη υγιεινής και ο μάρτυρας τα εγκαθιστούσε, τα ένωνε με τα νερά, έκανε το «τελικό finish» και άνοιγε την παροχή νερού. Στα πλαίσια της συνεργασίας τους ο Μ.Ε.1 του ανέθεσε να εγκαταστήσει είδη υγιεινής σε υποστατικό στην ΧΧΧΧ. Πήγε εκεί με τον Μ.Ε.1, ο οποίος του ζήτησε να εγκαταστήσει τα είδη υγιεινής, αποχωρητήρια, μπάνια, βούρνα και μίξερ. Συμφώνησαν το ποσό και μετά που οι ιδιοκτήτες του πήραν τα σχετικά, ο μάρτυρας πήγε και τα τοποθέτησε σε διάστημα 2-3 ημερών και πληρώθηκε. Δεν θυμόταν σε ποια οδό στην ΧΧΧΧ έκανε την πιο πάνω εργασία. Θυμόταν όμως ότι το υποστατικό ήταν σε ένα αδιέξοδο και η είσοδος του ήταν «όπως τον Παρθενώνα». Δεν γνωρίζει τους ιδιοκτήτες. Τους είδε μια με δύο φορές τότε όταν του προμήθευσαν τα υλικά και είδε την γυναίκα όταν εγκαθιστούσε τα είδη υγιεινής αλλά σήμερα δεν θα μπορούσε να τους αναγνωρίσει. Η πληρωμή του για την πιο πάνω εργασία έγινε από τον Μ.Ε.1 τον Μάιο του 2007, με επιταγή για το ποσό των Λ.Κ.
  1. Υπέδειξε δε την επιταγή στον συνήγορο των Εναγομένων όταν του ζητήθηκε αλλά αυτή δεν κατατέθηκε ως τεκμήριο. Σύμφωνα με τον Εναγόμενο 2 (Μ.Υ.1) κατά ή περί τον Μάιο του 2005 αυτός και η Εναγόμενη 1 σύζυγος του, συμφώνησαν με τους Ενάγοντες να τους καταβάλουν το ποσό των Λ.Κ.3.400 για την αγορά τριών θερμοσίφωνων, την εγκατάσταση και σύνδεση αυτών με το μηχανοστάσιο καθώς και όλες τις υδραυλικές εργασίες που απαιτούνταν για την εγκατάσταση τους και άλλες εργασίες που αφορούσαν την θέρμανση, τα κλιματιστικά, την σύνδεση με τους μετρητές και τις βρύσες στην αυλή. Αυτή η προφορική συμφωνία φαίνεται στο τεκμήριο 8 που σύνταξε ο Μ.Ε.
  2. Οι Εναγόμενοι κατέβαλαν τότε στους Ενάγοντες, ως προκαταβολή το ποσό των Λ.Κ.
  3. Αφού οι Ενάγοντες έλαβαν το ποσό αυτό, για μεγάλο χρονικό διάστημα δεν ανταποκρίθηκαν στα συμφωνηθέντα και μετά από αρκετές πιέσεις που άσκησαν οι Εναγόμενοι, κατά ή περί τον Νοέμβριο του 2005 οι Ενάγοντες μετέφεραν τελικά τους τρεις θερμοσίφωνες στην κατοικία τους και οι Εναγόμενοι τους κατέβαλαν επιπλέον το ποσό των Λ.Κ.1.
  4. Οι Ενάγοντες υποσχέθηκαν ότι εντός ολίγων ημερών θα προχωρούσαν στην εγκατάσταση και σύνδεση αυτών με το μηχανοστάσιο καθώς και ότι θα προχωρούσαν στην εκτέλεση των αναγκαίων υδραυλικών εργασιών. Αφού παρήλθε αρκετό χρονικό διάστημα και οι Ενάγοντες δεν προχωρούσαν με τα πιο πάνω, μετά από αρκετές πιέσεις των Εναγομένων, ζήτησαν περαιτέρω το ποσό των Λ.Κ.500 έναντι του ποσού που συμφωνήθηκε για να προχωρήσουν. Ακολούθως οι Εναγόμενοι κατέβαλαν το ποσό των Λ.Κ.500 με επιταγή στις 21.2.2006 καθώς και το ποσό των Λ.Κ.1.000 λίγες μέρες αργότερα. Οι Ενάγοντες αφού έλαβαν τα ποσά αυτά εξαφανίστηκαν και παρέλειψαν να προχωρήσουν στην εγκατάσταση των θερμοσιφώνων και των υδραυλικών εργασιών που συμφώνησαν. Έτσι οι Εναγόμενοι αναγκάστηκαν να αναθέσουν την εκτέλεση των εργασιών σε άλλο πρόσωπο, στο οποίο κατέβαλαν για τον σκοπό αυτό το ποσό των Λ.Κ.500 ήτοι Λ.Κ.100 περισσότερες από την συμφωνία που έκαναν με τους Ενάγοντες και το οποίο πρόσωπο τώρα βρίσκεται στο εξωτερικό. Στις 6.4.2006 το Κοινοτικό Συμβούλιο ΧΧΧΧ εγκατέστησε στο υποστατικό των Εναγομένων τρεις υδρομετρητές και από τότε ξεκίνησε η κατανάλωση νερού ενώ από τον Μάιο του 2006 ξεκίνησαν να ενοικιάζονται τα διαμερίσματα. Δεν υπήρξε άλλη συμφωνία με τους Ενάγοντες τον Απρίλιο του 2007 όπως εκείνοι υποστηρίζουν και οι Εναγόμενοι δεν οφείλουν σε αυτούς οποιοδήποτε ποσό. Αντίθετα κατέβαλαν το προαναφερόμενο ποσό των Λ.Κ.100 (ισόποσο των €170,86) το οποίο οι Ενάγοντες οφείλουν να τους επιστρέψουν, για τις εργασίες που ανέλαβαν να εκτελέσουν και δεν εκτέλεσαν και πληρώθηκε άλλο πρόσωπο να τις διεκπεραιώσει. Σκοπίμως οι Ενάγοντες δεν προώθησαν έγκαιρα την παρούσα αγωγή ευελπιστώντας ότι οι Εναγόμενοι θα είχαν απωλέσει σχετικά στοιχεία ή αποδείξεις και θα μπορούσαν έτσι να πετύχουν στην αξίωση τους. Οι Εναγόμενοι δεν προώθησαν την ανταπαίτηση τους καθότι ο διευθυντής των Εναγόντων ήταν συγγενικό πρόσωπο προς την Εναγόμενη
  5. Ως Μ.Υ.2 κατέθεσε ο ΧΧΧΧ Μεταξά. Αυτός κατά την κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι ενοικίαζε από τον Ιούνιο του 2006 μέχρι το τέλος του 2009, διαμέρισμα από τους Εναγόμενους 1 και
  6. Το διαμέρισμα αυτό ήταν λειτουργικό δηλ. ήταν όπως ένα σπίτι κανονικό, είχε νερό και ρεύμα και από όλα. Κατά την περίοδο ενοικίασης πλήρωνε το νερό, το ρεύμα και τους φόρους κάθε τέλος του χρόνου. Δεν υπέπεσε στην αντίληψη του κατά την περίοδο αυτή να πάει κάποιος εκεί να εκτελέσει εργασίες. Ο ίδιος δεν είχε κάποιο πρόβλημα για να πάει κάποιος να το επιδιορθώσει. Ως Μ.Υ.3 κατέθεσε ο ΧΧΧΧ Ττοουλιάς, γραμματέας και προϊστάμενος των Υπηρεσιών του Κοινοτικού Συμβουλίου ΧΧΧΧ. Ως εξήγησε ο μάρτυρας, το εν λόγω Κοινοτικό Συμβούλιο παρέχει στους κατοίκους της κοινότητας, μεταξύ άλλων, υπηρεσίες παροχής πόσιμου νερού και διαχειρίζεται το δίκτυο υδατοπρομήθειας. Για τον σκοπό αυτό αγοράζει νερό από το διυλιστήριο Πάφου και έχει υδατοδεξαμενές και δίκτυο υδατοπρομήθειας, μέσω του οποίου διανέμει νερό. Περαιτέρω στα πλαίσια αυτά τοποθετεί υδρομετρητές για κάθε κατοικία ή άλλο επαγγελματικό υποστατικό αφού προηγηθεί κάποια διαδικασία. Συγκεκριμένα γίνεται αίτηση προς το Κοινοτικό Συμβούλιο και καταβάλλονται τα ανάλογα έξοδα. Ο μάρτυρας στα πλαίσια της αίτησης εξετάζει εάν ο αιτητής έχει άδεια οικοδομής για τα ανεγειρόμενα υποστατικά και εάν έχει τοποθετήσει τον κεντρικό διανεμητή και στην συνέχεια η αίτηση εγκρίνεται με όρους ή χωρίς όρους. Μετά την έγκριση της το Τεχνικό Τμήμα Υδατοπρομήθειας τοποθετεί τον υδρομετρητή. Με την τοποθέτηση του υδρομετρητή αυτόματα δίνεται και κωδικός φορολογίας του υποστατικού και έτσι αρχίζει να επιβάλλεται φόρος κοινοτικών υπηρεσιών, φόρος καθαριότητας και τέλος υδατοπρομήθειας. Γνωρίζει τους Εναγόμενους 1 και 2, οι οποίοι έχουν ανεγείρει και είναι ιδιοκτήτες κατοικίας και διαμερισμάτων στην Κοινότητα της ΧΧΧΧ. Σύμφωνα με τον μάρτυρα, με βάση τα στοιχεία που έχει στο ηλεκτρονικό σύστημα το Κοινοτικό Συμβούλιο, φαίνεται ότι στις 6.4.2006 έχουν τοποθετηθεί τρεις υδρομετρητές στο εν λόγω υποστατικό. Όταν ρωτήθηκε εάν γνωρίζει κατά πόσο η λειτουργία των πιο πάνω υδρομετρητών και η κατανάλωση νερού άρχισε από τις 6.4.2006 είπε ότι για να απαντήσει έπρεπε να ανατρέξει στα στοιχεία για την συγκεκριμένη ημερομηνία και τις καταναλώσεις. Είπε δε ότι είχε στην κατοχή του στοιχεία που επιβεβαιώνουν τα όσα λέει για την τοποθέτηση των συγκεκριμένων υδρομετρητών. Προσπάθεια κατάθεσης τους προσέκρουσε σε ένσταση του συνηγόρου των Εναγόντων. Αφού το Δικαστήριο άκουσε τους συνηγόρους επί της ένστασης, για τους λόγους που εξηγούνται στην απόφαση του, έκρινε ότι δεν πρέπει να επιτραπεί η κατάθεση των εγγράφων για τους ίδιους λόγους που δεν επιτράπηκε τέτοια και όταν κατέθετε ο Εναγόμενος
  7. Τέλος αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε ότι σε περίπτωση που ένα διαμέρισμα ή κατοικία ενοικιάζεται και ο ενοικιαστής πάει στο Κοινοτικό Συμβούλιο και καταθέσει ντεπόζιτο τότε ο μετρητής μεταφέρεται στον ενοικιαστή. Το ίδιο ισχύει και για τους φόρους του υποστατικού. Αξιολόγηση μαρτυρίας Ο Μ.Ε.2 μου έκανε καλή εντύπωση. Κατά την μαρτυρία του άφησε στο Δικαστήριο την εντύπωση ότι πρόκειται για πρόσωπο που δεν είχε οποιοδήποτε συμφέρον στην υπόθεση και ότι προσήλθε για να πει την αλήθεια για όσα γνώριζε. Αυτό προκύπτει από το σύνολο της μαρτυρίας του, από την οποία φαίνεται ότι απαντούσε στις ερωτήσεις με ειλικρίνεια, χωρίς περιστροφές ή οποιεσδήποτε υπερβολές ή ασυνέπειες και πάντα στην βάση των όσων θυμόταν. Δεν θυμόταν δε τους Εναγόμενους και την διεύθυνση του υποστατικού όπου έκανε τις εργασίες αλλά μόνο ότι αυτές έγιναν το Πάσχα του 2007, ότι το υποστατικό βρισκόταν στην ΧΧΧΧ, σε αξιέξοδο και είχε ως χαρακτηριστική είσοδο που έμοιαζε «όπως τον Παρθενώνα». Εδώ να λεχθεί ότι παρά τούτο από την λοιπή μαρτυρία και μάλιστα αυτή των Εναγομένων προκύπτει ότι ο μάρτυρας αναφερόταν στο επίδικο υποστατικό. Συγκεκριμένα αυτό συνάγεται από την μαρτυρία του Μ.Υ.2, αδελφού της Εναγόμενης 1, ο οποίος κατά την αντεξέταση του ουσιαστικά αποκάλυψε ότι στην είσοδο του υποστατικού «μπορεί να υπάρχει» κατασκευή που μοιάζει σαν το αέτωμα του Παρθενώνα αλλά και από την παραδοχή του Εναγόμενου 2 ότι ο Μ.Ε.1 δεν έκανε ο ίδιος τις εργασίες αλλά για να τελειώσει έπαιρνε απογεύματα ένα υπάλληλο «που δούλευε σε άλλη εργασία». Ως εκ των άνω η μαρτυρία του Μ.Ε.2 γίνεται δεκτή. Ο Μ.Ε.1 μου έκανε επίσης καλή εντύπωση. Κατά την μαρτυρία του περιέγραψε με λεπτομέρεια και σαφήνεια τις εργασίες και τον χρόνο που εκτέλεσε αυτές η εταιρεία του για λογαριασμό των Εναγομένων, διαχωρίζοντας τις σε δύο διαφορετικές χρονικές περιόδους, στην βάση δύο διαφορετικών συμφωνιών με διαφορετικό κόστος (μια που αφορά το τιμολόγιο τεκμήριο 3 όταν η συμφωνία έγινε με τον Εναγόμενο 2 και μια το τιμολόγιο τεκμήριο 4 όταν η συμφωνία έγινε και με τους δύο Εναγόμενους). Ήταν δε σταθερός και συνεπής στις θέσεις του, οι οποίες βρίσκουν έρεισμα στην λογική και συνάδουν με τα τεκμήρια που κατέθεσε, δεν περιέπεσε σε ουσιώδεις αντιφάσεις και η μαρτυρία του παρέμεινε ακλόνητη κατά την αντεξέταση του. Έδωσε δε πειστικές απαντήσεις για όλα όσα ρωτήθηκε. Για παράδειγμα: · Όσον αφορά το τιμολόγιο τεκμήριο 3 ήταν ξεκάθαρος ότι δεν γνωρίζει κατά πόσο το υπέγραψαν οι Εναγόμενοι καθότι, ως ανέφερε, αυτό δόθηκε στον Εναγόμενο 2 από το γραφείο των Εναγόντων και όχι από τον ίδιο. · Ήταν επίσης κατηγορηματικός ότι το τιμολόγιο τεκμήριο 4 το εξέδωσε ο ίδιος και ότι υποχρεώθηκε να πάει και να το δώσει στην Εναγόμενη 1, καθότι ο Εναγόμενος 2 δεν ανταποκρινόταν στις τηλεφωνικές κλήσεις του για να πληρώσει. Εξήγησε επίσης ότι δεν της ζήτησε να το υπογράψει, αφού ως είπε σπάνια υποχρεώνει τους πελάτες του να υπογράψουν τιμολόγιο. · Ήταν κατηγορηματικός ότι δεν συνέταξε το τεκμήριο 8, αυτό δεν φέρει τον γραφικό του χαρακτήρα και δεν αποτελεί συμφωνία που έκανε με τους Εναγόμενους, ως ισχυρίζεται ο Εναγόμενος
  8. · Εξήγηση έδωσε και για την τελευταία απόδειξη του τεκμηρίου 5 (με αριθμό 1897) ότι δηλ. σε αυτή δεν αναγράφεται αριθμός επιταγής καθότι νομίζει ότι πληρώθηκε τοις μετρητοίς καθώς και ότι η πληρωμή έγινε σε κοπέλα στο γραφείο των Εναγόντων, η οποία συμπλήρωσε κάποια πράγματα και επειδή δεν γνώριζε για τα υπόλοιπα έδωσε την απόδειξη στον μάρτυρα, στον χώρο των ίδιων γραφείων, και αυτός την συμπλήρωσε, γράφοντας «εξωφλ. τιμ. 2458 + πλαίσια» αναφερόμενος και στα πάνελ που πρόσθεσε αργότερα στον θερμοσίφωνα που μετακινήθηκε στην ταράτσα του νέου ορόφου. Για το θέμα αυτό ανέφερε δε ότι επειδή ο εν λόγω θερμοσίφωνας δεν απέδιδε του ζήτησαν και τοποθέτησε τον Δεκέμβριο του 2006 ακόμη δύο πάνελ. · Ήταν κατηγορηματικός ότι οι πληρωμές για τις εργασίες του 2005 δεν έγιναν κατόπιν έκδοσης διατακτικού αρχιτέκτονα ως γενικά του τέθηκε και είπε ότι δεν γνώριζε καν ποιος ήταν ο αρχιτέκτονας και ουδέποτε εκδόθηκε σχετικό πιστοποιητικό, αλλά τις πληρωμές τις έκανε ο Εναγόμενος
  9. · Σε σχέση με την αναφορά στο τιμολόγιο τεκμήριο 4 για επέκταση των σωλήνων θέρμανσης από το σπίτι στο μηχανοστάσιο δέχθηκε κατά την αντεξέταση του ότι το μηχανοστάσιο είναι στο ισόγειο αλλά και πάλι εξήγησε ότι όταν είχε τοποθετήσει σωλήνες, αυτές έβγαιναν στο σημείο που θα γινόταν το μηχανοστάσιο στο ύψος του πατώματος του επάνω ορόφου αλλά μετά αποφάσισαν οι Εναγόμενοι ότι το μηχανοστάσιο δεν θα γινόταν εκεί αλλά θα μετακινείτο μακριά και έτσι αυτός μετέφερε τις σωλήνες όπως του ζήτησαν. Εδώ να σημειωθεί ότι, αναφορικά με την θέση των Εναγομένων ότι τα υποστατικά αυτών λειτουργούσαν πλήρως από τον Απρίλιο του 2006, δεν υποβλήθηκε στον Μ.Ε.1 ότι τοποθετήθηκαν εκεί, από το Κοινοτικό Συμβούλιο ΧΧΧΧ, τρεις υδρομετρητές στις 6.4.2006 ώστε να το σχολιάσει και να αξιολογηθεί η εκδοχή του. Τέλος όσον αφορά τα τιμολόγια που παρουσίασε (τεκμήρια 3 και 4) θα πρέπει να λεχθεί ότι οι Ενάγοντες, ως προκύπτει από την έκθεση απαίτησης τους, στηρίζουν την αξίωση τους σε προφορική συμφωνία και όχι σε αυτό καθαυτό το τιμολόγιο τεκμήριο 4 ενώ το τιμολόγιο τεκμήριο 3 το κατέθεσαν ουσιαστικά για αντικρούσουν την υπεράσπιση και ανταπαίτηση των Εναγομένων. Περαιτέρω θα πρέπει να λεχθεί ότι, ως έχει νομολογηθεί τα τιμολόγια σίγουρα δεν έχουν αυτοδύναμη αποδεικτική δύναμη. Υπάρχουν για να συνεκτιμηθούν στο σύνολο της προσκομισθείσας μαρτυρίας (βλ. Palatino Developments Limited v. Telectronics Communication Limited
(2002)1Β Α.Α.Δ. 962 και Demil Imports Exports Ltd v. Ζήνων Η. Κωνσταντινίδης Λτδ
(2011)1Α Α.Α.Δ. 462). Στην Haleko Hanseatisches Lebensmittelkontor GMBH & Co OHG v. L.S.E.Life Style Enterprises Ltd
(2011)1Β Α.Α.Δ. 1055 με παραπομπή στο Halsbury's Laws of England, τρίτη έκδοση, τόμος 24, σελ. 171 και στην Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ v. Πολυβίου
(2009)1 Α.Α.Δ. 339 λέχθηκε ότι τα τιμολόγια αποτελούν τον έγγραφο λογαριασμό μεταξύ των διαδίκων, σε σχέση με προϊόντα παραδοθέντα στον αγοραστή, με αναφορά στην τιμή ή τη χρέωση. Ως τέτοια πρέπει να συνεκτιμούνται με την υπόλοιπη μαρτυρία. Ως έχει δε λεχθεί στην Παναγιώτης Μαστρής Λτδ ν. Επιπλώσεις Λάσκο Λτδ
(2006)1Α Α.Α.Δ 728, η παρουσίαση τιμολογίων είναι μαρτυρία, που αν γίνει αποδεκτή, τείνει να αποδείξει την απαίτηση. Όμως το περιεχόμενο αυτών (π.χ. εργασίες ή εμπορεύματα και εκτέλεση ή παράδοση αυτών) μπορεί να αποδειχθεί και με άλλη, άμεση προφορική μαρτυρία, χωρίς αναφορά στα τιμολόγια. Στην προκειμένη οι Ενάγοντες δεν αρκέστηκαν στην κατάθεση των τιμολογίων τεκμήρια 3 και 4 αλλά ο Μ.Ε.1, που είχε προσωπική γνώση των γεγονότων, κατέθεσε για τις συμφωνηθείσες εργασίες που αυτά περιλαμβάνουν, το κόστος αυτών καθώς και το ποιες πληρωμές έγιναν και πότε. Ενόψει λοιπόν αυτού και του ότι η μαρτυρία του κρίνεται αξιόπιστη, είναι αδιάφορο το κατά πόσο τα τιμολόγια είναι ή όχι ανυπόγραφα εφόσον αυτά δεν εξετάζονται ως η μόνη βάση για την αξιολόγηση της θέσης των Εναγόντων αλλά στο σύνολο της μαρτυρίας. Σε κάθε περίπτωση πρέπει να λεχθεί ότι τα όσα ανέφερε ο Μ.Ε.1 συνάδουν με τα καταγραφόμενα στα εν λόγω τιμολόγια και όλα μαζί καθιστούν την μαρτυρία των Εναγόντων πειστική. Ως εκ των άνω η μαρτυρία του Μ.Ε.1 γίνεται δεκτή. Ο Μ.Υ.2 δεν μου έκανε καλή εντύπωση. Είναι προφανές από το σύνολο της μαρτυρίας του ότι δεν προσήλθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια αλλά με μόνο σκοπό να βοηθήσει τον Εναγόμενο 2 γαμπρό του και την Εναγόμενη 1 αδελφή του να πείσουν για την εκδοχή τους. Συγκεκριμένα: Παρέλειψε προφανώς σκόπιμα στην κυρίως εξέταση του να αποκαλύψει την σχέση τους με τους Εναγόμενους, προσπαθώντας να παραστήσει τον εαυτό του ως κάποιο τρίτο πρόσωπο που είχε απλά την ιδιότητα ενοικιαστή σε κάποιο από τα διαμερίσματα των Εναγομένων. Αποκάλυψε δε την σχέση του αυτή μόνο όταν ρωτήθηκε συγκεκριμένα στην αντεξέταση του. Πέραν των πιο πάνω το ότι δεν είπε την αλήθεια προκύπτει και από τα εξής: Όταν ρωτήθηκε στην αντεξέταση εάν είχε κάποια απόδειξη ότι πλήρωνε ενοίκιο, κάτι που θα ήταν λογικό να κατέχει, είπε ότι δεν είχε τέτοια. Υποστήριξε δε ότι είχε ενοικιαστήριο έγγραφο, το οποίο όμως δεν του ζητήθηκε κατά την κυρίως εξέταση να παρουσιάσει. Όταν δε ρωτήθηκε εάν είχε απόδειξη πληρωμής ρεύματος για το διαμέρισμα είπε ότι μπορεί όταν κοιτάξει να έχει αποδείξεις για ρεύμα, νερό και φόρους. Παρά ταύτα όχι μόνο δεν προσκόμισε τέτοιες στο Δικαστήριο αλλά ούτε καν του ζητήθηκε αυτό στην κυρίως εξέταση του, κάτι που θα ήταν λογικά αναμενόμενο. Ενώ δε ισχυρίσθηκε ότι διέμενε στο συγκεκριμένο διαμέρισμα για μια περίοδο 3 ετών, όταν ρωτήθηκε ποιος ενοικίαζε το διπλανό διαμέρισμα είπε ότι στις αρχές ήταν μόνος του και μετά από κάποιο καιρό ήρθαν και κάποιοι άλλοι. Όταν όμως ρωτήθηκε να πει πότε ήταν ενοικιασμένο το διπλανό είπε ότι δεν θυμάται ακριβώς. Την ίδια απάντηση έδωσε όταν ρωτήθηκε εάν ξέρει κάποιον άλλο ενοικιαστή εκεί το
  1. Τέλος ερωτώμενος εάν το συγκεκριμένο κτίριο έχει κατασκευή ως είσοδο τριγωνική που μοιάζει με το αέτωμα του Παρθενώνα αρχικά είπε ότι δεν έχει αλλά στη συνέχεια πρόσθεσε «Μπορεί να είναι στην είσοδο, μπορεί να έχει καμιά μικρή τέλια που κάτω αλλά δεν θυμούμαι», κάτι που όμως στη συνέχεια, προφανώς αντιλαμβανόμενος ότι δεν έπρεπε να αναφέρει αναίρεσε λέγοντας ότι πάνω στο κτίριο ψηλά δεν έχει τέτοια, ούτε στο ισόγειο. Η αποκάλυψη για την ύπαρξη τέτοιου χαρακτηριστικού στην είσοδο συνάδει με την μαρτυρία του Μ.Ε.2 αναφορικά με το υποστατικό στο οποίο έκανε την εγκατάσταση των ειδών υγιεινής το 2007 για λογαριασμό των Εναγόντων. Ως εκ των άνω κρίνω ότι ο Μ.Υ.2 δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο και συναφώς η μαρτυρία του δεν γίνεται δεκτή. Ο Μ.Υ.3 μου έκανε καλή εντύπωση. Αναφέρθηκε στα καθήκοντα του και στην διαδικασία που ακολουθείται για την τοποθέτηση υδρομετρητών στην Κοινότητα του αλλά και για την τοποθέτηση 3 τέτοιων στο υποστατικό των Εναγομένων στις 6.4.2006 και η μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε. Η μαρτυρία του γίνεται λοιπόν δεκτή. Όμως θα πρέπει να λεχθεί ότι ο μάρτυρας δεν γνώριζε πότε άρχισε η κατανάλωση νερού στα υποστατικά και καμία άλλη μαρτυρία δεν προσήχθη που να καταδεικνύει ότι τέτοια εγκατάσταση οδηγεί άνευ ετέρου σε συμπέρασμα ότι άρχισε ταυτόχρονα και η λειτουργία των μετρητών και η κατανάλωση νερού ως υποστήριξε ο Εναγόμενος 2 για να πείσει ότι τότε είχαν ολοκληρωθεί οι εργασίες και τα υποστατικά ήταν πλήρως λειτουργικά. Παρομοίως δεν προσήχθη οποιαδήποτε μαρτυρία που να δείχνει ότι η τοποθέτηση των υδρομετρητών προϋπέθετε την περάτωση των εργασιών που ανέφερε ο Μ.Ε.1 ότι έκανε αργότερα και δη το
  2. Τέλος ο Εναγόμενος 2 δεν μου έκανε καλή εντύπωση. Προσπάθησε να πείσει ότι μόνο μια συμφωνία έγινε με τους Ενάγοντες και αυτή το 2005 καθώς και ότι οι τελευταίοι ουσιαστικά δεν τήρησαν αυτήν με αποτέλεσμα να αναγκασθεί να αναθέσει σε άλλο πρόσωπο την εκτέλεση της και να πληρώσει συνολικά ποσό μεγαλύτερο κατά Λ.Κ.100 εκείνου που συμφωνήθηκε, το οποίο και ανταπαιτεί. Η όλη εκδοχή του όμως δεν κρίνεται πειστική καθότι δεν χαρακτηρίζεται από συνέπεια και δεν βρίσκει έρεισμα στην λογική ενώ προσπάθησε, μη πειστικά, να την προσαρμόσει ώστε να συνάδει με κάποια από τα τεκμήρια που αποδέχεται και να διαψεύσει τα λοιπά τεκμήρια αλλά και να πείσει ότι η αγωγή καταχωρήθηκε σκόπιμα το 2012 ώστε να απωλέσει στοιχεία που υποστηρίζουν τις θέσεις του. Συγκεκριμένα: Υποστήριξε ότι η συμφωνία που έγινε περί τον Μάιο του 2005 ήταν αυτός και η σύζυγος του Εναγόμενη 1 να καταβάλουν στους Ενάγοντες το ποσό των Λ.Κ.3.400 για την αγορά τριών θερμοσίφωνων, την εγκατάσταση και σύνδεση αυτών με το μηχανοστάσιο καθώς και όλες τις υδραυλικές εργασίες που απαιτούνταν για την εγκατάσταση τους καθώς και άλλων εργασιών που αφορούσαν την θέρμανση, τα κλιματιστικά, την σύνδεση με τους μετρητές και τις βρύσες στην αυλή. Μάλιστα στηρίζει την θέση του στο τεκμήριο 8 όπου σύμφωνα με τον ίδιο αποτυπώνεται η εν λόγω προφορική συμφωνία, όπως την κατέγραψε ο Μ.Ε.
  3. Σε σχέση με αυτό να λεχθεί κατ' αρχάς ότι ο Μ.Ε.1 ήταν κατηγορηματικός ότι δεν συνέταξε τέτοιο έγγραφο και ο γραφικός χαρακτήρας δεν είναι ο δικός του. Περαιτέρω το εν λόγω τεκμήριο δεν αναφέρεται σε τρεις θερμοσίφωνες αλλά γενικά σε «ΗΛΙΑΚΑ» των οποίων η αξία μαζί με «ΠΙΕΣΤΙΚΑ», «ΜΕΤΡΗΤΕΣ» και «ΦΟΝΤΑΝΕΣ ΑΥΛΗΣ» καθορίζεται συνολικά σε 400, τιμή που δεν συνάδει με την χρέωση που γίνεται από τους Ενάγοντες στο τεκμήριο 4 για τους θερμοσίφωνες που είναι Λ.Κ.650 έκαστος. Εδώ να σημειωθεί δε ότι στην εν λόγω συμφωνία δεν φαίνεται να περιλαμβάνεται η μετακίνηση του υφιστάμενου θερμοσίφωνα από την στέγη της προϋφιστάμενης ισόγειας οικία στην στέγη του νέου ορόφου που ανεγέρθηκε, ως ήταν η θέση του Μ.Ε.1, η οποία ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση του και την μετακίνηση του οποίου αποδέχθηκε και ο ίδιος ο Εναγόμενος
  4. Προσπάθησε επίσης να πείσει για την θέση του λέγοντας ότι το τιμολόγιο τεκμήριο 3 αναφέρεται σε σύνδεση ηλιακών και ρολογιών. Σε σχέση με αυτό θα πρέπει όμως να λεχθεί ότι στο τεκμήριο 3 αναγράφεται καθαρά η φράση «σύνδεση ρολογιού», δεν φαίνεται καθαρά η άλλη φράση να είναι σύνδεση «ηλιακών» και δεν ρωτήθηκε για τα εν λόγω γραφόμενα κατά την αντεξέταση του Μ.Ε.1, ο οποίος υποστήριξε ότι εκεί δεν καταγράφονται οι εργασίες του 2007 για τοποθέτηση τριών θερμοσιφώνων και ότι στις εργασίες του τεκμηρίου 3 περιλαμβανόταν μετακίνηση και σύνδεση δηλ. επανεγκατάσταση του υφιστάμενου θερμοσίφωνα. Περαιτέρω δεν βρίσκει έρεισμα στην λογική η όλη θέση του Εναγόμενου 2 όσον αφορά την μη συμμόρφωση των Εναγόντων με την συμφωνία. Και εξηγώ. Συγκεκριμένα ισχυρίζεται ότι οι Εναγόμενοι κατέβαλαν το ποσό των Λ.Κ.500, το οποίο οι Ενάγοντες έλαβαν αλλά για μεγάλο χρονικό διάστημα δεν ανταποκρίθηκαν στα συμφωνηθέντα και ότι ήταν μετά από αρκετές πιέσεις που άσκησαν οι Εναγόμενοι, κατά ή περί τον Νοέμβριο του 2005 που οι Ενάγοντες μετέφεραν τελικά τους τρεις θερμοσίφωνες στην κατοικία και οι Εναγόμενοι τους κατέβαλαν επιπλέον το ποσό των Λ.Κ.1.000, οπόταν οι Ενάγοντες υποσχέθηκαν ότι εντός ολίγων ημερών θα προχωρούσαν στην εγκατάσταση και σύνδεση αυτών με το μηχανοστάσιο καθώς και στην εκτέλεση των αναγκαίων υδραυλικών εργασιών. Πάλι όμως οι Ενάγοντες δεν προχώρησαν στα πιο πάνω και αφού παρήλθε αρκετό χρονικό διάστημα, μετά από αρκετές πιέσεις των Εναγομένων, ζήτησαν περαιτέρω το ποσό των Λ.Κ.500 για να προχωρήσουν, ποσό που οι Εναγόμενοι τους κατέβαλαν στις 21.2.2006 καθώς και το ποσό των Λ.Κ.1.000 λίγες μέρες αργότερα. Οι Ενάγοντες αφού έλαβαν τα ποσά αυτά εξαφανίστηκαν και παρέλειψαν να προχωρήσουν στην εγκατάσταση των θερμοσιφώνων και των υδραυλικών εργασιών που συμφώνησαν. Έτσι οι Εναγόμενοι αναγκάστηκαν να αναθέσουν την εκτέλεση των εργασιών σε άλλο πρόσωπο, στο οποίο κατέβαλαν το ποσό των Λ.Κ.
  5. Με βάση όμως την πιο πάνω περιγραφόμενη στάση και συμπεριφορά που αποδίδει στους Ενάγοντες δεν είναι λογική η θέση του ότι παρά το ότι εκείνοι δεν προχωρούσαν στην εκτέλεση της συμφωνίας για μεγάλο χρονικό διάστημα και επιδείκνυαν αδιαφορία, αυτός και η σύζυγος του συνέχιζαν να τους καταβάλλουν χρήματα όταν αυτοί τα απαιτούσαν και στο τέλος πλήρωσαν σχεδόν το σύνολο του συμφωνηθέντος ποσού, με τις τελευταίες Λ.Κ.1.000 να καταβλήθηκαν λίγες μέρες μετά την καταβολή των Λ.Κ.500 και ενώ οι Ενάγοντες συνέχιζαν να μην ανταποκρίνονται στα συμφωνηθέντα. Είναι δε προφανές ότι ο Εναγόμενος 2 διαμόρφωσε την θέση του ώστε να συνάδει με τις αποδείξεις πληρωμής που του εξέδωσαν οι Ενάγοντες και να πείσει για την όλη εκδοχή του. Εδώ να σημειωθεί ότι παρά το ότι δέχθηκε ότι για όλες τις πληρωμές που έκανε οι Ενάγοντες του εξέδιδαν απόδειξη και ότι οι αποδείξεις που κατέθεσε ο Μ.Ε.1 (τεκμήριο 5) αντιστοιχούν στα πιο πάνω ποσά, αμφισβήτησε μόνο την απόδειξη ημερ. 20.12.
  6. Είναι δε προφανές ότι το έκανε αυτό καθότι εκεί αναφέρεται η εξόφληση του τιμολογίου τεκμήριο 3 και των «πλαισίων» που σύμφωνα με τον Μ.Ε.1 ήταν τα πάνελ τα οποία ζητήθηκε και τοποθετήθηκαν μεταγενέστερα της αρχικής συμφωνίας. Στην εν λόγω απόδειξη αναφέρεται το πιο πάνω ενώ η ημερομηνία, τόσο αυτή που είναι εντυπωμένη αλλά και αυτή που είναι περασμένη από πάνω είναι οι ίδιες (20.12.06) και άρα καμία αλλοίωση δεν υπάρχει στην ουσία. Περαιτέρω είναι προφανές από την πιο πάνω εκδοχή του Εναγόμενου 2 ότι οι Ενάγοντες το μόνο που εκτέλεσαν από την ισχυριζόμενη συμφωνία ήταν να μεταφέρουν στην οικία των Εναγομένων τους τρεις θερμοσίφωνες και να τους τοποθετήσουν στην ταράτσα του ορόφου. Συνεπώς είναι η θέση των Εναγομένων ότι όσα δεν εκτέλεσαν με βάση τη συμφωνία τα έκανε το άλλο πρόσωπο, στον οποίο αναγκάσθηκαν να προσφύγουν για τον σκοπό αυτό. Πέραν όμως του γεγονότος ότι καμία απόδειξη πληρωμής στο εν λόγω πρόσωπο προσκόμισαν, η οποία να επιβεβαιώνει την θέση τους, δεν είναι λογική η θέση ότι για τις εργασίες αυτές που σύμφωνα με το τεκμήριο 8 (μόνο για «ΥΔΡΑΥΛΙΚΑ, ΘΕΡΜΑΝΣΗ» και «AIR CONDITION») η συμφωνία ήταν για το ποσό των Λ.Κ.3.000 το άλλο πρόσωπο να τους χρέωσε μόνο Λ.Κ.
  7. Να λεχθεί δε ότι η εν λόγω απόδειξη ήταν σημαντική και θα έπρεπε εάν μη τι άλλο να προσκομισθεί για σκοπούς απόδειξης της ανταπαίτησης των Εναγομένων. Όσον δε αφορά την τοποθέτηση πάνελ στον υφιστάμενο θερμοσίφωνα που ανέφερε ο Μ.Ε.1 ότι έκανε, ο Εναγόμενος 2 προσπάθησε να πείσει ότι αυτό δεν ευσταθεί για τον λόγο ότι τέτοια πάνελ υπήρχαν ήδη. Όμως ο Μ.Ε.1 ουσιαστικά ανέφερε και δεν αμφισβητήθηκε ότι αυτά που τοποθέτησε ήταν επιπλέον καθότι ο θερμοσίφωνας ως είχε δεν απέδιδε. Ήταν επίσης η θέση του Εναγόμενου 2 ότι οι Ενάγοντες σκοπίμως δεν προώθησαν έγκαιρα την παρούσα αγωγή ευελπιστώντας ότι οι Εναγόμενοι θα είχαν απωλέσει σχετικά στοιχεία ή αποδείξεις και θα μπορούσαν έτσι να πετύχουν στην αξίωση τους καθώς και ότι οι Εναγόμενοι δεν προώθησαν την ανταπαίτηση τους καθότι ο Μ.Ε.1 ήταν συγγενικό πρόσωπο της Εναγόμενης
  8. Ούτε όμως αυτή η θέση ευσταθεί ούτε και πείθει. Και εξηγώ. Ο Μ.Ε.1 κατά την μαρτυρία του ανέφερε ότι οι δικηγόροι τους συνέταξαν και απεύθυναν προς τους Εναγόμενους επιστολή με ημερ. 3.7.2009 (τεκμήριο 6) και ότι τους ειδοποιήσαν ξανά με νέα επιστολή ημερ. 27.11.2012 (τεκμήριο 7), στις οποίες οι Εναγόμενοι δεν ανταποκρίθηκαν. Τα πιο πάνω δεν αμφισβητήθηκαν κατά την αντεξέταση του Μ.Ε.1 ενώ θα πρέπει να σημειωθεί ότι δεν αμφισβητήθηκαν ούτε με την έκθεση υπεράσπισης όπου σε σχέση με την παράγραφο 6 της έκθεσης απαίτησης, στην οποία γίνεται αναφορά στις επιστολές, προβάλλουν ότι αμφισβητούν την παράγραφο «6 υπό στοιχεία Α εώς Γ» που αφορούν όμως όχι τις επιστολές αλλά το αιτητικό της αγωγής. Τα πιο πάνω ουσιαστικά διαψεύδουν έτσι την θέση του Εναγόμενου 2 ότι δεν έλαβε οποιαδήποτε ενημέρωση. Εδώ να λεχθεί ότι όσον αφορά την επιστολή τεκμήριο 7 είπε ότι δεν την παρέλαβε ενώ για την άλλη επιστολή απέφυγε να αναφέρει κατά πόσο την παρέλαβε. Με τις εν λόγω επιστολές ημερ. 3.7.2009 και 27.11.2012 (τεκμήρια 6 και 7) οι Εναγόμενοι ενημερώνονται για την αξίωση των Εναγόντων, με αναφορά στο τιμολόγιο ημερ. 8.5.2007 (τεκμήριο 4), τους ζητείται να καταβάλουν το οφειλόμενο ποσό των €5.000,65 και προειδοποιούνται ότι σε περίπτωση παράλειψης του θα ληφθούν εναντίον τους δικαστικά μέτρα. Μάλιστα στην επιστολή τεκμήριο 7 γίνεται λεπτομερής αναφορά στις εργασίες και στις χρεώσεις του εν λόγω τιμολογίου. Δεν είναι δε και πάλι λογικό, οι Εναγόμενοι να αμφισβητούν την ύπαρξη της συμφωνίας του 2007 και την εκτέλεση της και παρά ταύτα και την λήψη των επιστολών με τις οποίες αξιωνόταν ποσό €5.000,65, να μην απαντήσουν σε αυτές προβάλλοντας τις θέσεις τους. Όπως δεν είναι λογικό να μην προχώρησαν δικαστικά στην αξίωση που προβάλλουν δια της ανταπαίτησης τους και να ανέμεναν να το πράξουν όταν πλέον κινήθηκε εναντίον τους η παρούσα αγωγή. Ούτε ο λόγος που έδωσαν για την μη διεκδίκηση του ποσού που ανταπαιτούν είναι πειστικός εφόσον ο ίδιος ο Μ.Ε.1 ανέφερε ότι η όποια συγγένεια είχε με την Εναγόμενη 1 ήταν μακρινή, κάτι που δεν αμφισβητήθηκε. Περαιτέρω η λήψη των εν λόγω επιστολών καθιστά μη πειστική την θέση του Εναγόμενου 2 ότι ουσιαστικά λόγω του χρόνου που παρήλθε μέχρι την έγερση της αγωγής δεν φρόντισε να φυλάξει έγγραφα που αποδεικνύουν την εκδοχή του. Σε κάθε όμως περίπτωση ακόμη και εάν γινόταν δεκτή η θέση του ότι δεν είχε υπόψην του ότι οι Ενάγοντες θα προέβαιναν στην επίδικη αξίωση φαίνεται ότι είχε την ευχέρεια να προσκομίσει τέτοια έγγραφα. Αυτό καθότι, ως υποστήριξε, πέραν των εγγράφων που σύμφωνα με αυτόν αποδείκνυαν την κατανάλωση νερού, η κατάθεση των οποίων δεν επιτράπηκε κατόπιν ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου, είχε ενοικιαστήρια έγγραφα που αποδείκνυαν ότι ενοικίαζε τα υποστατικά πριν τον Μάιο του 2007 κάτι που σύμφωνα με εκείνον δείχνει ότι είχαν περατωθεί προηγουμένως οι όποιες εργασίες και τα υποστατικά ήταν πλήρως λειτουργικά ενώ κατείχε και αποδείξεις κατανάλωσης ρεύματος, έγγραφα όμως που ουδέποτε κατέθεσε ως τεκμήρια. Πέραν των πιο πάνω με σκοπό να διαψευστεί η θέση του Μ.Ε.1, ο συνήγορος υπεράσπισης του υπέβαλε ότι για τις πληρωμές των εργασιών δεν εκδιδόταν τιμολόγιο καθότι για αυτές εκδιδόταν διατακτικό από τον αρχιτέκτονα, κάτι που ο Μ.Ε.1 αρνήθηκε. Αυτό το υποστήριξε και ο ίδιος ο Εναγόμενος 2 λέγοντας μάλιστα ότι οι εργασίες που αφορούν τις υδραυλικές κατασκευές πρέπει να ενεγράφησαν στην πιστοποίηση εκτελεσθείσας εργασίας του αρχιτέκτονα. Όταν δε ρωτήθηκε που βρίσκονται τα σχετικά πιστοποιητικά που εκδόθηκαν από τον αρχιτέκτοντα υποστήριξε ότι τα έχασε. Όταν όμως πολύ λογικά του τέθηκε ουσιαστικά ότι μπορούσε να τα εξασφαλίσει από τον ίδιο τον αρχιτέκτονα, είπε αρχικά ότι δήθεν δεν γνωρίζει εάν τα έχασε και εκείνος, για να παραδεχθεί στην συνέχεια ότι δεν τον ρώτησε καθότι δεν είχε χρόνο και να προσθέσει ότι δήθεν η υπόθεση είναι ξεκάθαρη και δεν χρειαζόταν να τον ρωτήσει και σε άλλο σημείο ότι δεν το έκανε γιατί θεωρούσε ότι όλα τα έγγραφα των Εναγόντων ήταν πλαστά και θεωρούσε ότι δεν οφείλει οποιαδήποτε χρήματα σε αυτούς και δεν χρειάζονταν αυτά τα χαρτιά. Αντιλαμβανόμενος δε την ασυνέπεια στην θέση του πρόσθεσε μετά όμως ότι εάν χρειάζεται μπορεί να πάει στον αρχιτέκτονα και να τα φέρει. Τέτοια όμως δεν προσκομίσθηκαν ποτέ. Πέραν δε τούτου θα πρέπει να λεχθεί ότι και η ίδια η θέση ότι εκδίδονταν διατακτικά από τον αρχιτέκτονα για τέτοιες εργασίες δεν είναι πειστική. Αυτό καθότι ο ίδιος παραδέχθηκε ότι δεν είχε αναθέσει το έργο σε εργολάβο και ότι ασχολείτο με το θέμα ο πεθερός του, ο οποίος είναι σιδεράς και παρά ταύτα υποστήριξε, χωρίς να εξηγήσει πως και γιατί, ότι για κάποιες εργασίες όπως οι υδραυλικές χρειάζονταν τέτοια διατακτικά. Θα πρέπει τέλος να λεχθεί ότι η θέση του ότι τα υποστατικά ήταν πλήρως λειτουργικά το 2006 δεν υποστηρίζεται από την μαρτυρία του Μ.Υ.3, στην οποία έγινε λόγος ανωτέρω καθότι η σύνδεση των υδρομετρητών, ως εξηγήθηκε, δεν οδηγεί από μόνη της σε τέτοιο συμπέρασμα. Ως εκ των άνω κρίνω ότι ο Εναγόμενος 2 δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο και συναφώς η μαρτυρία του δεν γίνεται δεκτή. Ευρήματα Από την μαρτυρία, η οποία γίνει δεκτή στην παρούσα καταλήγω στα ακόλουθα: Οι Ενάγοντες είναι εταιρεία εγγεγραμμένη με αρ. εγγραφής HE
  9. Οι κύριες δραστηριότητες τους είναι οι κεντρικές θερμάνσεις, τα κλιματιστικά, οι υδραυλικές και ηλεκτρικές εγκαταστάσεις. Το 2005 οι Εναγόμενοι έχτιζαν τον σκελετό για την προσθήκη ορόφου στην υφιστάμενη ισόγειο οικία τους. Τότε ο Εναγόμενος 2 συμφώνησε με τους Ενάγοντες όπως οι τελευταίοι μετακινήσουν (αποσυναρμολογήσουν και επανεγκαταστήσουν) τον θερμοσίφωνα της οικίας από την ταράτσα αυτής στην ταράτσα του νέου ορόφου και κάνουν τις ανάλογες εργασίες για την επαναλειτουργία του και όπως κάνουν την διασωλήνωση για την κεντρική θέρμανση, την εγκατάσταση πέντε προνοιών για κλιματιστικά και την εγκατάσταση εννέα υδραυλικών σημείων στο νέο όροφο. Το συνολικό ποσό για τις πιο πάνω εργασίες συμφωνήθηκε στις Λ.Κ.2.765,75 περιλαμβανομένου του Φ.Π.Α. Για τον σκοπό αυτό οι Ενάγοντες εξέδωσαν το τιμολόγιο αρ. 2458, ημερ. 29.11.2005 (τεκμήριο 3). Όλες οι πιο πάνω εργασίες εκτελέσθηκαν κανονικά από τους Ενάγοντες. Περαιτέρω αυτοί τον Δεκέμβριο του 2006, μετά που το ζήτησε ο Εναγόμενος 2, εγκατέστησαν και δύο επιπλέον πάνελ στον προαναφερόμενο θερμοσίφωνα. Το κόστος για αυτό συμφωνήθηκε στις Λ.Κ.234,
  10. Έτσι το συνολικό κόστος όλων των πιο πάνω εργασιών ανήλθε στις Λ.Κ.3.
  11. Αυτό πληρώθηκε εξ ολοκλήρου σταδιακά και οι Ενάγοντες εξέδιδαν για τον σκοπό αυτό αποδείξεις ως ακολούθως:
(1)Λ.Κ.500 με απόδειξη αριθμός 1802, ημερ. 16.05.2005,
(2)Λ.Κ.1.000 με απόδειξη αριθμός 1806, ημερ. 14.11.2005,
(3)Λ.Κ.500 με απόδειξη αριθμός 1853, ημερ. 22.2.2006 και
(4)Λ.Κ.1.000, με απόδειξη αριθμός 1897, ημερ. 20.12.
  1. Το 2007 οι Εναγόμενοι 1 και 2 συμφώνησαν με τους Ενάγοντες όπως οι τελευταίοι τους προμηθεύσουν και εγκαταστήσουν στην ταράτσα του νέου ορόφου του πιο πάνω υποστατικού τους, τρείς νέους ηλιακούς θερμοσίφωνες, για το ποσό των Λ.Κ.650 πλέον Φ.Π.Α. έκαστος, όπως εγκαταστήσουν τα είδη υγιεινής στο νέο όροφο για το ποσό των Λ.Κ.375 πλέον Φ.Π.Α. και όπως κάνουν την επέκταση των κεντρικών σωλήνων της θέρμανσης από το σπίτι στο μηχανοστάσιο που θα κτιζότανε, για το ποσό των Λ.Κ.220 πλέον Φ.Π.Α. Το συνολικό συμφωνηθέν τίμημα για τις εν λόγω εργασίες ήταν Λ.Κ.2,926.75 περιλαμβανομένου του Φ.Π.Α. (το ισόποσο των €5.000,65). Οι Ενάγοντες προμήθευσαν τους τρεις θερμοσίφωνες, εκτέλεσαν κανονικά όλες τις προαναφερόμενες εργασίες στο υποστατικό των Εναγομένων και εξέδωσαν για αυτά το τιμολόγιο αρ. 3265, ημερ. 8.5.2007 (τεκμήριο 4), το οποίο παραδόθηκε στην Εναγόμενη
  2. Επειδή περνούσε ο καιρός και οι Εναγόμενοι δεν πλήρωναν τίποτε όσον αφορά τα πιο πάνω, οι Ενάγοντες ανέθεσαν την υπόθεση στους δικηγόρους τους, οι οποίοι συνέταξαν και απεύθυναν προς τους Εναγόμενους επιστολή ημερ. 3.7.2009 (τεκμήριο 6), με την οποία τους καλούσαν να καταβάλουν το οφειλόμενο ποσό και τους προειδοποιούσαν ότι εάν δεν το έπρατταν, μετά από 8 ημέρες θα λαμβάνονταν δικαστικά μέτρα εναντίον τους. Οι Εναγόμενοι δεν ανταποκρίθηκαν στην εν λόγω επιστολή και οι δικηγόροι των Εναγόντων απέστειλαν σε αυτούς νέα επιστολή ημερ. 27.11.2012 (τεκμήριο 7), στην οποία έκαναν αναφορά στην προηγούμενη επιστολή τους καθώς και στο πιο πάνω οφειλόμενο ποσό και στο σχετικό τιμολόγιο τεκμήριο 4, με αναφορά σε μια έκαστη των συμφωνηθέντων και εκτελεσθέντων εργασιών και στο κόστος αυτής. Ούτε σε αυτή την επιστολή ανταποκρίθηκαν οι Εναγόμενοι και μέχρι σήμερα κανένα ποσό κατέβαλαν έναντι του ως άνω χρέους τους με αποτέλεσμα μέχρι σήμερα να οφείλουν στους Ενάγοντες το ποσό των €5.000,
  3. Κατάληξη Ενόψει των ανωτέρω κρίνεται ότι οι Ενάγοντες πέτυχαν να αποδείξουν την απαίτηση τους, στον απαιτούμενο για αστικές υποθέσεις βαθμό, δηλ. σε αυτό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων και συναφώς η αγωγή επιτυγχάνει. Αντίθετα οι Εναγόμενοι απέτυχαν να αποδείξουν την ανταπαίτηση τους, η οποία και απορρίπτεται. Εν κατακλείδι εκδίδεται απόφαση υπέρ των Εναγόντων και εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα για το ποσό των €5.000,65, με νόμιμο τόκο μέχρι εξοφλήσεως, πλέον τα έξοδα της υπόθεσης, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .................... Φ. Τιμοθέου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/Final (Αναφορά:Αστικό-Τελική-Οφειλή) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.