ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. ΦΩΤΙΟΥ κ.α., Αγωγή: 3618/2010, 5/2/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2020:A27 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Αγωγή: 3618/2010 Μεταξύ: ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Ενάγουσα - και -
- XXXX ΦΩΤΙΟΥ
- XXXX ΦΩΤΙΟΥ Εναγομένων Επί τοις αφορώσι το Νόμο περί Δόλιων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμο, Κεφ. 62 -και- Επί τοις αφορώσι την Αίτηση της ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Αιτητών -και- XXXX ΦΩΤΙΟΥ Καθ' ης η αίτηση -------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 12.9.2017 για ακύρωση καταδολιευτικής μεταβίβασης Ημερομηνία: 5 Φεβρουαρίου 2020 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες - Αιτητές: κα Μιχαήλ για Α. Κακογιάννης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε Για τους Καθ' ων η αίτηση (Εναγόμενη 2, Ανδρέα Φωτίου και Κωνσταντίνο Φωτίου): κος Δημητρίου για κο Α. Μαθηκολώνη. Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα Αίτηση, η ενάγουσα - αιτήτρια ζητά την έκδοση των ακόλουθων Διαταγμάτων: «Α. Διάταγμα ακύρωσης καταδολιευτικών μεταβιβάσεων ή επιβαρύνσεων και ειδικότερα της δωρεάς με ημερομηνία εγγραφής 09/09/2011 X/X/XXXX/2011, από την Εναγόμενη 2 - Καθ' ης η Αίτηση επ' ονόματι του Φωτίου XXXX και Φωτίου XXXX για το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/XXX25, Φ/Σχ. XX/XX, τεμάχιο αρ. XXXX, χωράφι στο χωριό XXXX της Επαρχίας XXXX, μερίδιο το όλο. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η επανεγγραφή της πιο πάνω αναφερόμενης ακίνητης περιουσίας εις το όνομα της Εναγομένης 2 - Καθ' ης η αίτηση.» Η αίτηση στηρίζεται στον περί Δόλιων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμο άρθρα 2-5, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ. 1-4, 8 & 9 και στο Κεφ. 6 άρθρα 82,83 και
- Ως προς τα γεγονότα η Αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκο δήλωση του κου Σταυρινού στην οποία αναφέρει την ύπαρξη του εξ αποφάσεως χρέους της εναγομένης 2 σύμφωνα με την Απόφαση ημερ. 9.3.12 (τεκμήριο Α), στην εγγραφή του ΜΕΜΟ με αριθμό ΕΒXXXX/XX ημερ. 4.7.12 επί της περιουσίας της εναγομένης 2 (τεκμήριο Β) καθώς επίσης αναφέρει ότι η ενάγουσα καταχώρησε αίτηση αναγκαστικής πώλησης με αριθμό ΑΝΠ XXX/XX ημερομηνίας 8.11.12 στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο XXXX ώστε να καταστεί δυνατή η εκποίηση των ενυπόθηκων ακινήτων, όπως και έγινε εν σχέση με τον εναγόμενο 1, (τεκμήριο Γ). Προσθέτει δε ότι η εναγόμενη 2 στερείται κινητής περιουσίας υποκείμενης σε κατάσχεση. Η εναγόμενη 2 μέχρι σήμερα ουδέν ποσό πλήρωσε έναντι του χρέους και επισυνάπτει προς τούτο ως τεκμήριο Δ σχετική κατάσταση λογαριασμού αναφορικά με το υπόλοιπο. Μετά από σχετική έρευνα στο Κτηματολόγιο λήφθηκε πιστοποιητικό έρευνας ακίνητης περιουσίας με ημερομηνία 11.8.17 από το οποίο διεφάνηκε ότι η εναγόμενη 2 στις 9.9.11 μεταβίβασε δυνάμει δωρεάς στους Φωτίου XXXX και Φωτίου XXXX το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/XXXX, το όλο μερίδιο (τεκμήριο Ε). Όπως υποστηρίζει ο ομνύον η Αγωγή καταχωρήθηκε στις 15.10.10 καθώς και άλλες σχετικές Αγωγές, πέντε στο σύνολο, και έκτοτε η εναγόμενη 2 γνώριζε την ύπαρξη της και δει τον κίνδυνο να εκδοθεί απόφαση εναντίον της. Ενόψει τούτου, αποτελεί θέση της ενάγουσας ότι η εναγόμενη 2 έχοντας γνώση την πιθανότητα έκδοσης απόφασης εναντίον της αποξένωσε το αναφερόμενο ακίνητο με σκοπό την καταδολίευση των πιστωτών της και με στόχο να καταστήσει αδύνατη την εκτέλεση της δικαστικής απόφασης. Η εναγόμενη 2 και ο XXXX Φωτίου, καταχώρησαν κοινή Ένσταση στην Αίτηση, με την οποία προβάλλουν ουσιαστικά ότι η ενάγουσα δεν ήταν εξ αποφάσεως πιστωτής κατά το χρόνο της μεταβίβασης εν τη εννοία του Νόμου αλλά κατέστη εξ αποφάσεως πιστωτής σε μεταγενέστερο χρόνο της μεταβίβασης, η αίτηση είναι νομικά αβάσιμη και στηρίζεται σε ανύπαρκτο Νόμο, η Αίτηση είναι παράτυπη και άκυρη, δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του Νόμου και της νομολογίας για την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων, οι επίδικες μεταβιβάσεις δεν ήταν δόλιες και δεν υπήρχε πρόθεση να καθυστερήσουν ή να παρεμποδίσουν την είσπραξη του χρέους που προέκυψε μετά τη μεταβίβαση, η Αίτηση είναι καταχρηστική εφόσον το χρέος είναι εξασφαλισμένο και δεσμεύει με υποθήκες ακίνητα μεγαλύτερης αξίας, δεν είναι ορθή η επίδοση σε όλους τους ενδιαφερόμενους, η ένορκη δήλωση περιέχει αναλήθειες, οι μεταβιβάσεις δεν ήταν δωρεά αλλά έγιναν γνήσια και με αντάλλαγμα, οι αποδεχόμενοι τις μεταβιβάσεις ουδέποτε έλαβαν γνώση της αγωγής ή του χρέους και δεν αποδεικνύεται η ύπαρξη οποιασδήποτε οφειλής και το Δικαστήριο δεν μπορεί να λάβει υπόψη τα τεκμήρια τα οποία δεν πληρούν τις προϋποθέσεις του Κεφ.
- Η Ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκο δήλωση της εναγομένης 2 και του XXXX Φωτίου. Η εναγόμενη 2 με την ένορκο της δήλωση, αρνείται την ύπαρξη οποιασδήποτε οφειλής, υποστηρίζοντας ότι η καταχώρηση Αγωγής και μόνο δεν της στερεί το δικαίωμα να χρησιμοποιεί και να εκμεταλλεύεται την περιουσία της προσθέτοντας ότι οι πιστωτικές διευκολύνσεις είναι εξασφαλισμένες με υποθήκες άλλων ακινήτων και η ενάγουσα δεν διατρέχει κίνδυνο να μην λάβει το λαβείν της. Αποτελεί θέση της ότι ουδέποτε είχε σκοπό την καταδολίευση της ενάγουσας. Η εκ συμφώνου Απόφαση του Δικαστηρίου εκδόθηκε στις 9.3.12, μετά τις μεταβιβάσεις και κατά το χρόνο όπου αυτές έγιναν δεν είχε στο μυαλό της την ενάγουσα ως εξ αποφάσεως πιστωτή και κατά τον ουσιώδη χρόνο η ενάγουσα ήταν ανύπαρκτος εξ αποφάσεως πιστωτής. Σύμφωνα με την εναγόμενη 2, ο λόγος για τον οποίο προέβηκε στις μεταβιβάσεις του ακινήτου είναι διότι συμφώνησε με τα παιδιά της όπως τους μεταβιβάσει το ½ μερίδιο όλης της περιουσίας. Η συμφωνία αυτή έγινε πριν πολλά χρόνια και προχώρησε στη μεταβίβαση μετά που είχε διαγνωσθεί με σοβαρή στένωση της κοιλιακής αορτής και λαγόνιες με κίνδυνο τη ζωή της. Προηγουμένως δεν μπορούσε επίσης να μεταβιβάσει το ακίνητο λόγω του ότι δεν της επέτρεπε ο αναδασμός. Προσθέτει δε ότι κατά το χρόνο όπου είχε διαγνωστεί, οι γιατροί της έδιναν μειωμένο προσδόκιμο ζωής, εκτός αν υποβαλλόταν σε εγχείρηση. Καταθέτει ως τεκμήριο 1 πιστοποιητικά από διαγνωστικό κέντρο. Πέραν των πιο πάνω αναφέρει ότι μεταβίβασε το ακίνητο στα παιδιά της λόγω του ότι ο σύζυγος της, εναγόμενος 1, αντιμετώπιζε διαδικασίες πτώχευσης και είχε εκδοθεί εναντίον του Διάταγμα παραλαβής στης 17.11.
- Αυτό σήμαινε κατά την ίδια ότι σε περίπτωση θανάτου της το ακίνητο θα συμπεριλαμβανόταν στην παραλαβή της περιουσίας του (τεκμήριο 2). Σύμφωνα με την εναγομένη 2, τα παιδιά της ουδέποτε γνώριζαν για την ύπαρξη της Αγωγής ή του χρέους και δεν είχαν πρόθεση να καθυστερήσουν ή να παρεμποδίσουν την ενάγουσα. Υποστηρίζει τέλος, ότι το ακίνητο είναι αξίας €8.900.- και δεν εξυπηρετείται η δικαιοσύνη με το να πάρει η ενάγουσα ένα ακίνητο με τόσο μικρή αξία ενώ οι οφειλές ξεπερνούν το €1.000.000 και το χρέος ήδη εξασφαλίζεται από τις υποθήκες. Με την ένορκο του δήλωση ο XXXX Φωτίου, επαναλαμβάνει τα όσα αναφέρει η μητέρα του εναγομένη 2 και προσθέτει ότι ουδέποτε είχε γνώση των πράξεων και χρεών της μητέρας του ούτε και γνώση της Αγωγής και της Απόφασης. Η αποδοχή της μεταβίβασης από μέρους του ήταν γνήσια χωρίς να γνωρίζει την ύπαρξη της Απόφασης και υποστηρίζει ότι η μεταβίβαση έγινε λόγω του ότι η μητέρα του τρομοκρατήθηκε μετά όπου διαγνώσθηκε με στένωση κοιλιακής αορτής με κίνδυνο τη ζωή της. Ένσταση επίσης καταχωρήθηκε από τον XXXX Φωτίου, με την οποία προβάλλει τους ίδιου λόγους Ένστασης με αυτούς τους οποίους προέβαλαν η εναγόμενη 2 και ο XXXX Φωτίου και έχουν ήδη καταγραφεί πιο πάνω. Η Ένσταση του XXXX Φωτίου υποστηρίζεται από ένορκο δήλωση του ιδίου με την οποία υποστηρίζει ότι ο ίδιος του δεν είχε γνώση της Αγωγής ή της Απόφασης και η αποδοχή της μεταβίβασης από μέρους του ήταν γνήσια επαναλαμβάνοντας τους λόγους για τους οποίους η μητέρα του προχώρησε στη μεταβίβαση του ακινήτου στον ίδιο και στον αδελφό του και έχουν ήδη καταγραφεί πιο πάνω. Κατά την Ακρόαση της Αίτησης, κατατέθηκαν γραπτές αγορεύσεις, το περιεχόμενο των οποίων στο σύνολο τους μελετήθηκε και λήφθηκε υπόψη και όπου κριθεί αναγκαίο θα αναφερθώ σ' αυτές, χωρίς να κρίνεται αναγκαία η επανάληψη του περιεχομένου τους. Η διαδικασία που αφορά την υπό εξέταση Αίτηση ως αυτή προβλέπεται από το Κεφ. 6, σκοπό έχει, σύμφωνα με τη Νομολογία και παραπέμπω ενδεικτικά στην υπόθεση Χριστοφόρου ν. Σ.Π.Ε. Ακακίου
(2008)1Α Α.Α.Δ 708, τη «διασφάλιση της εκτέλεσης των δικαστικών αποφάσεων, ύψιστο βέβαια ζήτημα που αφορά καίρια την απονομή της δικαιοσύνης γιατί αν οι αποφάσεις των Δικαστηρίων δεν εκτελούνται τότε η δικαιοσύνη θα απονέμεται επί ματαίω». Το άρθρο 91A του Κεφ. 6 διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «Πράξεις καταδολίευσης εξ αποφάσεως πιστωτών 91A.-
(1)Πράξεις καταδολίευσης εξ αποφάσεως πιστωτών συνιστούν, μεταξύ άλλων, οι ακόλουθες ενέργειες από ή εκ μέρους του εξ αποφάσεως οφειλέτη- (α) Οποιαδήποτε δωρέα, μεταβίβαση ή επιβάρυνση προς όφελος τρίτου οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου του εξ αποφάσεως οφειλέτη, ή (β) οποιαδήποτε μετακίνηση, απόκρυψη ή άλλη αποξένωση οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου του εξ αποφάσεως οφειλέτη, εφόσον αυτές γίνονται με σκοπό την παρεμπόδιση ή καθυστέρηση ικανοποίησης των εξ αποφάσεως χρεών του οφειλέτη.
(2)Οι ενέργειες που αναφέρονται στις παραγράφους (α) και (β) του εδαφίου
(1)τεκμαίρονται, μέχρις απόδειξης του αντιθέτου, ότι έγιναν με σκοπό την καταδολίευση του εξ αποφάσεως πιστωτή, ανεξαρτήτως εάν έγιναν πριν ή μετά την καταχώρηση της αγωγής δυνάμει της οποίας εκδόθηκε απόφαση την εκτέλεση της οποίας επιδιώκει ο ειρημένος πιστωτής.» (η υπογράμμιση και έμφαση είναι του Δικαστηρίου) Το Κεφ. 62, επί του οποίου επίσης στηρίζεται η Αίτηση, προβλέπει τα ακόλουθα εις τα σχετικά άρθρα 3 και 4: «Ακύρωση δόλιωv μεταβιβάσεωv 3.-
(1)Κάθε δωρεά, πώληση, εvέχυρo, υπoθήκη ή άλλη μεταβίβαση ή διάθεση oπoιασδήπoτε κιvητής ή ακίvητης περιoυσίας πoυ γίvεται από oπoιoδήπoτε πρόσωπo με πρόθεση vα παρεμπoδίσει ή καθυστερήσει τoυς πιστωτές τoυ ή oπoιoδήπoτε από αυτoύς vα αvακτήσoυv από αυτόv, τα χρέη αυτoύ ή αυτώv, θα θεωρείται ότι είvαι δόλια, και θα είvαι άκυρη εvαvτίov τoυ εv λόγω πιστωτή ή πιστωτώv, και αvεξάρτητα από oπoιαδήπoτε τέτoια δωρεά, πώληση, εvέχυρo, υπoθήκη ή άλλη μεταβίβαση ή διάθεση, η περιoυσία πoυ φέρεται ότι μεταβιβάστηκε ή έτυχε μεταχείρισης κατά άλλo τρόπo δύvαται vα κατασχεθεί και vα πωληθεί πρoς ικαvoπoίηση oπoιoυδήπoτε χρέoυς από δικαστική απόφαση πoυ oφείλεται από τo πρόσωπo πoυ πρoβαίvει στη δωρεά, πώληση, εvέχυρo, υπoθήκη ή άλλη μεταβίβαση ή διάθεση.
(2)Σε oπoιαδήπoτε αίτηση, βάσει τωv διατάξεωv τoυ Νόμoυ αυτoύ για ακύρωση μεταβίβασης ή εκχώρησης oπoιασδήπoτε περιoυσίας πoυ έγιvε σε oπoιoδήπoτε γovιό, σύζυγo, παιδί, αδελφό ή αδελφή τoυ δικαιoπάρoχoυ ή εκχωρητή, όχι με χρηματικό αvτάλλαγμα ή με αvτάλλαγμα άλλη περιoυσία ισoδύvαμης αξίας ή με καλή αvτιπαρoχή, τo βάρoς απόδειξης ότι αυτή η μεταβίβαση ή εκχώρηση έγιvε καλή τη πίστει και δεv έγιvε με πρόθεση vα παρεμπoδίσει ή καθυστερήσει τoυς πιστωτές τoυ θα έχει o δικαιoπάρoχoς ή εκχωρητής και τo πρόσωπo στo oπoίo έγιvε η εv λόγω μεταβίβαση ή εκχώρηση.
(3)Καμιά πώληση, υπoθήκη, μεταβίβαση ή εκχώρηση πoυ γίvεται με αvτάλλαγμα χρημάτωv ή άλλης περιoυσίας ισoδύvαμης αξίας δεv θα είvαι ακυρώσιμη βάσει τωv διατάξεωv τoυ Νόμoυ αυτoύ, εκτός αv o αγoραστής, o εvυπόθηκoς δαvειστής, o δικαιoδόχoς ή εκδoχέας φαvεί ότι έχει απoδεχτεί αυτή εv γvώσει τoυ ότι η πώληση αυτή, υπoθήκη, μεταβίβαση ή εκχώρηση έγιvε από τov πωλητή, εvυπόθηκo oφειλέτη, δικαιoπάρoχo ή εκχωρητή με πρόθεση vα καθυστερήσει ή καταδoλιεύσει τoυς πιστωτές τoυ. Διαδικασία ακύρωσης μεταβίβασης 4. Οπoιαδήπoτε δωρεά, πώληση, εvέχυρo, υπoθήκη ή άλλη μεταβίβαση ή διάθεση oπoιασδήπoτε κιvητής ή ακίvητης περιoυσίας πoυ θεωρείται ως δόλια βάσει τωv διατάξεωv τoυ άρθρoυ 3 τoυ Νόμoυ αυτoύ η oπoία έγιvε πριv από ή μετά τηv έvαρξη αγωγής ή άλλης διαδικασίας στηv oπoία τo δικαίωμα για αvάκτηση τoυ χρέoυς έχει απoδειχτεί, δύvαται vα ακυρωθεί με διάταγμα τoυ Δικαστηρίoυ πoυ εξασφαλίζεται με αίτηση oπoιoυδήπoτε εξ απoφάσεως πιστωτή πoυ γίvεται στηv εv λόγω αγωγή ή άλλη διαδικασία, και στo Δικαστήριo εvώπιov τoυ oπoίoυ η αγωγή ή άλλη διαδικασία έχει ακoυστεί ή εκκρεμεί.» Στην υπόθεση ΔΗ.ΜΑ.ΡΩ. ΛΤΔ (ΣΕ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ) ΗΕ 106855 κ.α. ν. LAKIS GEORGIOU CONSTRUCTION LTD, ECLI:CY:AD:2018:A422, Πολιτική Έφεση Αρ. 214/2012, 28/9/2018, η οποία αφορούσε αποξένωση ακίνητης περιουσίας, λεχθήκαν τα ακόλουθα: «Ένα Δικαστήριο έχει κατά το άρθρο 91Γ του Κεφ. 6, τη δυνατότητα ακύρωσης καταδολιευτικής μεταβίβασης και, αναλόγως, δύναται να διατάξει την ακύρωση της εγγραφής και την επαναεγγραφή στο όνομα του οφειλέτη, με ταυτόχρονη εγγραφή του εξ αποφάσεως χρέους ως επιβάρυνση επί του περιουσιακού στοιχείου. Κατά δε το άρθρο 91Α του Κεφ. 6, μεταξύ άλλων, θεωρείται πράξη καταδολίευσης εξ αποφάσεως πιστωτή, η δωρεά, μεταβίβαση ή επιβάρυνση προς όφελος τρίτου οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου του εξ αποφάσεως οφειλέτη εφόσον γίνεται με σκοπό την παρεμπόδιση ή καθυστέρηση ικανοποίησης των εξ αποφάσεως χρεών. Τέτοια πράξη λογίζεται κατά το εδάφιο
(2)του άρθρου ως γενόμενη με σκοπό την καταδολίευση του εξ αποφάσεως πιστωτή μέχρις αποδείξεως του αντιθέτου. Περαιτέρω, τέτοια πράξη θεωρείται καταδολιευτική, ανεξαρτήτως του αν έγινε πριν ή μετά την καταχώρηση αγωγής δυνάμει της οποίας εκδόθηκε απόφαση υπέρ του πιστωτή. Παρατηρείται επομένως ότι υπάρχει τεκμήριο το οποίο λειτουργεί υπέρ του πιστωτή με τον οφειλέτη να βαρύνεται με την απόδειξη του αντιθέτου. Απόδειξη που ικανοποιείται στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων, (Ευαγγέλου ν. Κωστάκης Κουρέας και Υιός Λτδ
(2005)2 Α.Α.Δ. 415)...Παρόμοιες πρόνοιες υπάρχουν στο Κεφ. 62, το άρθρο 3
(1)του οποίου προνοεί ότι κάθε δωρεά, πώληση, κλπ, με πρόθεση την παρεμπόδιση ή καθυστέρηση των πιστωτών θα θεωρείται ως δόλια, κατά τεκμήριο, δηλαδή, με το βάρος κατά το εδάφιο
(2), απόδειξης της καλής πίστης της μεταβίβασης ή εκχώρησης να φέρει ο δικαιοπάροχος ή εκχωρητής καθώς και το πρόσωπο στο οποίο έγινε η μεταβίβαση ή εκχώρηση.» Τα πιο πάνω έχουν επαναληφθεί και στην πιο πρόσφατη απόφαση στην υπόθεση GRON ν. ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗ, ECLI:CY:AD:2019:A146, Πολιτική Έφεση Αρ. 328/2013, 16/4/
- Προκύπτει σαφέστατα από το λεκτικό των άρθρων 91Α και 91Γ του Κεφ. 6 και του άρθρου 3 του Κεφ. 62 αλλά και από την ως άνω Νομολογία ότι με την απόδειξη μεταβίβασης περιουσιακού στοιχείου από εξ αποφάσεως οφειλέτη, η οποία ανεξαρτήτως του αν έγινε πριν ή μετά την καταχώρηση αγωγής δυνάμει της οποίας εκδόθηκε απόφαση υπέρ του πιστωτή, τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του αντιθέτου, ότι η πράξη έγινε με σκοπό την καταδολίευση του εξ αποφάσεως πιστωτή. Το βάρος αυτό καλείται πλέον να αποσείσει ο εξ αποφάσεως οφειλέτης αλλά και τα πρόσωπα προς τα οποία έγινε η μεταβίβαση. Αρχικά θα εξετάσω το λόγο ένστασης των καθ' ων η αίτηση με τον οποίο υποστηρίζουν ότι η ενάγουσα δεν ήταν πιστωτής κατά τον ουσιώδη χρόνο όπου έγινε η μεταβίβαση εφόσον δεν είχε εκδοθεί απόφαση υπέρ της. Θα πρέπει στη σημείο αυτό να αναφέρω ότι με την ένορκο δήλωση η οποία συνοδεύει την Αίτηση και το τεκμήριο της κατάστασης λογαριασμού το οποίο επισυνάπτεται, προωθήθηκε αρχικά η θέση ότι εναντίον της εναγομένης 2 εκδόθηκε Απόφαση και για την πληρωμή της οφειλής που αφορά η Απόφαση. Η Απόφαση όμως η οποία εκδόθηκε στις 9.3.12 εις ότι αφορά την εναγομένη 2 αφορά μόνο την έκδοση Διατάγματος για την εκποίηση της Υποθήκης XXXXX/02 και της Υποθήκης ΒΥXXXX/03 και την καταβολή των εξόδων της Αγωγής τα οποία υπολογιστήκαν από τον Πρωτοκολλητή εις το ποσό των €5.119 πλέον τόκο προς 5,5% από 15.10.10 πλέον Φ.Π.Α., τα οποία επιδικαστήκαν αλληλέυγγυα και/ή κεχωρισμένα με τον εναγόμενο
- Μετά από διευκρινήσεις τις οποίες ζήτησε το Δικαστήριο, αναφέρθηκε από πλευράς αιτήτριας, ότι το εξ αποφάσεως χρέος που αφορά την εναγομένη 2 και αφορά την πληρωμή χρημάτων αφορά την πληρωμή των εξόδων, υποστηρίζοντας ότι το ποσό των εξόδων και πάλι αποτελεί χρέος της εναγομένης 2 προς την ενάγουσα, καθιστώντας έτσι την ενάγουσα εκ αποφάσεως πιστωτή. Από πλευράς καθ' ων η αίτηση αν και προωθήθηκε η θέση ότι η εναγόμενη 2 δεν ήταν πιστωτής κατά τον ουσιώδη χρόνο και δεν οφείλεται οποιοδήποτε ποσό, η θέση αυτή δεν συσχετίστηκε με το περιεχόμενο της Απόφασης. Είναι δεδομένο ότι η πληρωμή των εξόδων αφορά χρέος το οποίο οφείλεται από την εναγόμενη 2 στην ενάγουσα και προέκυψε μετά τη δήλωση της εκ συμφώνου Απόφασης και το ποσό καθορίστηκε μετά από υπολογισμό των εξόδων από τον Πρωτοκολλητή και την έγκριση αυτών από το Δικαστήριο. Σύμφωνα με το άρθρο 2 του Κεφ. 62, "από δικαστική απόφαση χρέoς" σημαίvει όχι μόvo χρέoς για τηv πληρωμή τoυ oπoίoυ έχει εκδoθεί απόφαση από αρμόδιo Δικαστήριo, αλλά επίσης κάθε χρέoς σε σχέση με τo oπoίo τo πρόσωπo πρoς τo oπoίo oφείλεται έχει δεόvτως απoδείξει τo δικαίωμα τoυ vα κατατάσσεται ως πιστωτής τoυ πρoσώπoυ από τo oπoίo oφείλεται τo χρέoς κατά τη διαvoμή της περιoυσίας τoυ αμέσως πιo πάvω αvαφερόμεvoυ πρoσώπoυ βάσει oπoιoυδήπoτε vόμoυ πoυ πρovoεί για τη διαvoμή της περιoυσίας πρoσώπωv πoυ πτώχευσαv ή αφερέγγυωv πρoσώπωv μεταξύ τωv πιστωτώv τoυς.» Σύμφωνα επίσης με το ίδιο άρθρο, "πιστωτές oφειλέτη" σημαίvει όχι μόvo τα πρόσωπα στα oπoία αυτός πράγματι oφείλει, αλλά επίσης κάθε επιτετραμμέvo επί της εκτέλεσης τωv δικαστικώv απoφάσεωv, και κάθε πρόσωπo πoυ εvεργεί στo όvoμα αυτoύ, o oπoίoς vόμιμα πρoβαίvει σε εκτέλεση oπoιασδήπoτε δικαστικής απόφασης πoυ εκδόθηκε εvαvτίov τoυ oφειλέτη, και επίσης κάθε πρόσωπo (αv υπάρχει) στo oπoίo η περιoυσία τoυ oφειλέτη ή τo δικαίωμα vα πωλήσει και διαθέσει αυτή, περιέρχεται, είτε με πράξη τoυ ιδίoυ είτε με εφαρμoγή vόμoυ για τo κoιvό όφελoς όλωv τωv πρoσώπωv στα oπoία αυτός oφείλει.» Ως προς το τι εστί πιστωτής, καθοδηγητική είναι η απόφαση στην υπόθεση Lymperopoulou v. Christodoulou a.ο.
(1957)Vol. 22, C.L.R. 184, στην οποία κρίθηκε ότι μια δόλια μεταβίβαση είναι άκυρη εναντίον πιστωτή του οποίου ο μεταβιβάζων και ο δεχόμενος τη μεταβίβαση είχαν πρόθεση να παρεμποδίσουν ή να καθυστερήσουν να εισπράξει το χρέος του. Δόλια μεταβίβαση μπορεί να ακυρωθεί μόνο εάν ο πιστωτής που υποβάλλει την αίτηση ακύρωσης συγκαταλέγεται μεταξύ αυτών που ο χρεώστης και μεταβιβάζων, κατά το χρόνο μεταβίβασης, είχε πρόθεση να παρεμποδίσει ή να καθυστερήσει την είσπραξη του χρέους. Είναι ξεκάθαρο από τη νομολογία αλλά και τις πρόνοιες του Νόμου ότι δεν παρέχεται θεραπεία για μεταγενέστερο ή μελλοντικό πιστωτή, ο οποίος δεν βρισκόταν στη σκέψη του χρεώστη κατά το χρόνο της μεταβίβασης. Σχετική με τα πιο πάνω είναι η υπόθεση Pampos Zenios Trading Ltd v. Χ"Παύλου & Υιός Λτδ κ.α.
(2011)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2322, στην οποία, με αναφορά στη Lymperopoulou (ανωτέρω), λεχθήκαν τα ακόλουθα: «Στην προαναφερόμενη υπόθεση υπογραμμίστηκε ότι μια δόλια μεταβίβαση είναι άκυρη εναντίον πιστωτή ή πιστωτών τους οποίους, ο μεταβιβάζων και ο δεχόμενος τη μεταβίβαση είχαν πρόθεση να παρεμποδίσουν ή να καθυστερήσουν να ανακτήσουν τα χρέη τους. Δόλια μεταβίβαση μπορεί να ακυρωθεί μόνο δυνάμει των προνοιών του Αρθρου 3
(1)του περί Δολίων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμου, Κεφ. 62, όπως ήταν αρχικά και Κεφ. 95 όπως έγινε αργότερα, και μόνον εάν ο πιστωτής, που υποβάλλει την αίτηση ακύρωσης, συγκαταλέγεται μεταξύ αυτών που ο μεταβιβάζων (χρεώστης), κατά το χρόνο της μεταβίβασης, είχε πρόθεση να παρεμποδίσει ή να καθυστερήσει, στην ανάκτηση του οφειλόμενου, προς αυτόν, χρέους του. Ο Νόμος δεν παρέχει θεραπεία για «μεταγενέστερο πιστωτή», δηλαδή πιστωτή ο οποίος δεν βρισκόταν στη σκέψη του χρεώστη κατά το χρόνο της δόλιας μεταβίβασης.» ( η έμφαση και υπογράμμιση είναι δική μου) Είναι δεδομένο επί τη βάση των πιο πάνω, ότι θα πρέπει να καταδειχθεί ότι κατά το χρόνο μεταβίβασης, ο χρεώστης είχε στη σκέψη του και γενικότερα υπόψη του την ύπαρξη του συγκεκριμένου πιστωτή, ενώ ρητά δεν παρέχεται θεραπεία σε πρόσωπο το οποίο κατέστη πιστωτής σε μεταγενέστερο στάδιο. Η ιδιότητα ενός προσώπου ως πιστωτής, προκύπτει από τα διάφορα στοιχεία και γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση, χωρίς να εξαρτάται από το κατά πόσο είχε ήδη εκδοθεί ή όχι απόφαση υπέρ του προσώπου αυτού κατά το χρόνο της μεταβίβασης. Σημαντικό δε κριτήριο αποτελεί το κατά πόσο κατά το χρόνο της μεταβίβασης, ο συγκεκριμένος πιστωτής βρισκόταν στη σκέψη του χρεώστη. Στην προκειμένη περίπτωση, με το κλητήριο ένταλμα το οποίο καταχωρήθηκε στην παρούσα Αγωγή και το οποίο επιδόθηκε στην εναγομένη 2, δεν ζητείτο εναντίον της η πληρωμή οποιουδήποτε ποσού, παρά μόνο η ενάγουσα αξίωνε την έκδοση Διατάγματος εκποίησης των υποθηκών. Η εναγόμενη 2 επίσης είχε καταχωρήσει αρχικά υπεράσπιση με την οποία αμφισβητούσε την αξίωση αυτή της ενάγουσας που αφορούσε την ίδια. Προτού εκδοθεί Απόφαση, η εναγόμενη 2 μεταβίβασε στα παιδιά της το επίδικο ακίνητο. Κατά το χρόνο της μεταβίβασης, ήτοι στις 9.9.11, επί τη βάση και του κλητηρίου εντάλματος το οποίο επιδόθηκε στην εναγομένη 2, η ενάγουσα δεν αξίωνε εναντίον της την πληρωμή οποιουδήποτε ποσού. Ούτε διεφάνηκε ότι η ενάγουσα ακόμα και πριν την καταχώρηση της Αγωγής ζήτησε από την εναγόμενη 2 την πληρωμή οποιουδήποτε ποσού που να αφορά τη συγκεκριμένη Αγωγή και το συγκεκριμένο λογαριασμό, καταστάσεις του οποίου κατέθεσε ο κος Σταυρινού ως τεκμήριο Δ. Το ότι επιδικαστήκαν εναντίον της εναγομένης 2, αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα μετά του εναγομένου 1, τα έξοδα της Αγωγής κατά την έκδοση της Απόφασης, δεν θα μπορούσε να αποτελέσει αυτόδηλο και αυτονόητο γεγονός το οποίο θα ήταν σε θέση η εναγόμενη 2 να γνωρίζει εκ των προτέρων και ειδικότερα κατά τη μεταβίβαση, εφόσον ακόμα σ' εκείνο το στάδιο αμφισβητούσε την Αγωγή χωρίς να αποτελεί ένα βέβαιο και καθορισμένο γεγονός η επιδίκαση των εξόδων υπέρ της ενάγουσας. Η διευθέτηση της Αγωγής στο τέλος της ημέρας με την έκδοση της εκ συμφώνου Απόφασης δεν οδηγεί πάντοτε και στην επιδίκαση των εξόδων εναντίον ενός εναγομένου, εφόσον προς τούτου δύνανται να γίνουν και άλλες διευθετήσεις ως προς τα έξοδα, π.χ. θα μπορούσε να είχε συμφωνηθεί όπως η κάθε πλευρά καταβάλει τα έξοδα της. Ακόμα δε πιο σημαντικό, κατά το χρόνο της μεταβίβασης, πέραν του ότι η επιδίκαση των εξόδων υπέρ της ενάγουσας αποτελούσε ένα αβέβαιο γεγονός, το ποσό και ύψος των εξόδων δεν ήταν καν καθορισμένο. Η διαταγή για έξοδα εναντίον των εναγομένων και υπέρ της ενάγουσας, συμφωνήθηκε σε στάδιο που ακολούθησε τη μεταβίβαση όπως επίσης συμφωνήθηκε μετά τη μεταβίβαση ότι αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και υπόκεινται στην έγκριση του Δικαστηρίου. Συνεπώς, κατά το χρόνο της μεταβίβασης δεν υφίστατο οποιοδήποτε καθορισμένο ποσό εξόδων ούτε οποιαδήποτε συγκεκριμένη οφειλή από την εναγομένη 2 προς την ενάγουσα. Προσθέτω δε, ότι κατά το χρόνο της μεταβίβασης και επί τη βάση του κλητηρίου εντάλματος, η ενάγουσα αξίωνε από την εναγομένη 2, Διατάγματα εκποίησης των υποθηκών, τα οποία εκδοθήκαν εκ συμφώνου σε κατοπινό στάδιο και η ενάγουσα ήδη προχώρησε στην αίτηση για αναγκαστική πώληση με αριθμό ΑΝΠXXX/
- Αποτέλεσε εισήγηση από πλευράς ενάγουσας ότι όπως αναφέρεται και στην ένορκο δήλωση του κου Σταυρινού, η εναγόμενη 2 αντιμετώπιζε κατά τον ουσιώδη χρόνο και άλλες Αγωγές. Η ιδιότητα της ενάγουσας ως πιστωτή, δεν κρίνεται κατά γενικό τρόπο και δεν επεκτείνεται σε όλες τις μεταξύ της σχέσεις με την εναγομένη 2, αλλά κρίνεται στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης και υπό το φως των δικών της γεγονότων, ενώ το κατά πόσο η ενάγουσα είναι πιστωτής για σκοπούς άλλων Αγωγών, αποτελεί ζήτημα το οποίο θα πρέπει να κριθεί στα πλαίσια των Αγωγών αυτών. Επί τη βάση όλων των πιο πάνω καταλήγω ότι κατά το χρόνο της μεταβίβασης, η ενάγουσα δεν ήταν πιστωτής ούτε μπορούσε να ήταν στη σκέψη της εναγομένης 2 ως πιστωτής. Παρά του ότι η ως άνω κατάληξη μου σφραγίζει την τύχη της Αίτησης, με αποτέλεσμα το βάρος απόδειξης να μην έχει μετατοπιστεί στους ώμους των καθ' ων η αίτηση για να αποδείξουν ότι η μεταβίβαση δεν ήταν καταδολιευτική, για σκοπούς πληρότητας, αναφέρω ότι η μαρτυρία των καθ' ων η αίτηση κρίνεται πειστική, εφόσον κατά το χρόνο της μεταβίβασης και ενώ είχε ήδη επιδοθεί η Αγωγή στην εναγόμενη 2 με την οποία η αιτήτρια αξίωνε μόνο την εκποίηση της υποθήκης, δεν θα μπορούσαν να είχαν σκοπό να εμποδίσουν την αιτήτρια από του να ικανοποιήσει το χρέος της το οποίο διατάχθηκε να πληρώσει ο εναγόμενος
- Από τη μαρτυρία της εναγομένης 2 δεν αποδέχομαι τη θέση της ότι η μεταβίβαση έγινε με αντάλλαγμα εφόσον δεν παρουσίασε οποιοδήποτε στοιχείο προς τούτο, κατάληξη η οποία δεν θα μπορούσε να καθορίσει την έκβαση της Αίτησης, ενόψει της ως άνω κατάληξης μου ότι η ενάγουσα δεν ήταν πιστωτής κατά το χρόνο μεταβίβασης. Για σκοπούς και πάλι πληρότητας, εξέτασα επίσης τους λόγους Ένστασης οι οποίοι έχουν προβληθεί επί διαδικαστικών θεμάτων. Με τους λόγους Ένστασης 3,4,5,6 και 7, οι καθ' ων η αίτηση υποστηρίζουν ότι η Αίτηση στηρίζεται σε λανθασμένη νομική βάση, είναι παράτυπη και άκυρη. Οι λόγοι αυτοί Ένστασης κρίνονται αβάσιμοι. Η Αίτηση ορθά στηρίζεται στα σχετικά άρθρα του Κεφ. 62 και στο άρθρο 91 του Κεφ. 6, τα οποία προβλέπουν πότε μια μεταβίβαση θεωρείται καταδολιευτική και πότε αυτή δύναται να ακυρωθεί. Ως προς τον τύπο της Αίτησης, ορθά αυτή καταχωρήθηκε στον τύπο δια Κλήσεως Αίτηση στα πλαίσια της Αγωγής εις την οποία εκδόθηκε η Απόφαση εναντίον της εναγομένης 2, σύμφωνα και με τα όσα λεχθήκαν στην υπόθεση ΔΗ. ΜΑ. ΡΩ ΛΤΔ (βλ. ανωτέρω). Με το λόγο Ένστασης υπ' αριθμό 12, οι καθ' ων η αίτηση υποστηρίζουν ότι δεν έγινε ορθή επίδοση και δεν ακολουθήθηκε η ορθή διαδικασία επίδοσης σε όλους τους ενδιαφερομένους. Ούτε ο λόγος αυτός Ένστασης μπορεί να επιτύχει. Η Αίτηση επιδόθηκε δεόντως τόσο στην εναγομένη 2 όσο και στα πρόσωπα εις τα οποία έγινε η μεταβίβαση, τα οποία εμφανιστήκαν στη διαδικασία και καταχώρησαν την Ένσταση τους, δίδοντας τους έτσι το δικαίωμα να ακουστούν και να προβάλουν τις θέσεις τους ενώπιον του Δικαστηρίου. Η Ακρόαση μάλιστα της Αίτησης δεν ξεκίνησε προτού η Αίτηση επιδοθεί και στον XXXX Φωτίου, ο οποίος έλαβε γνώση τελευταίος και καταχώρησε τη δική του ξεχωριστή Ένσταση. Με την αγόρευση τους οι καθ' ων η αίτηση υποστηρίζουν ότι ενόψει του γεγονότος ότι η αιτήτρια επέλεξε να μην προσκομίσει προφορική μαρτυρία και επέλεξε να μην αντεξετάσει τους ενόρκως δηλούντες, τότε οι ισχυρισμοί των καθ' ων η αίτηση ότι η μεταβίβαση ήταν γνήσια, παραμένουν σε ισχύ. Σύμφωνα με τη Νομολογία και αναφέρομαι ενδεικτικά στην υπόθεση Ιωακείμ κ.α. ν. Λαικής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ (Αρ. 1)
(2003)1Α Α.Α.Δ. 198, στην οποία παρέπεμψαν αμφότερες πλευρές, η παρούσα διαδικασία είναι αυτοτελής και υπέχει πρωτογενή χαρακτήρα. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η διαδικασία διεξάγεται ως η διαδικασία Ακρόασης μιας Αγωγής. Η Αίτηση καταχωρείται δια Κλήσεως και συνοδεύεται από ένορκες δηλώσεις στις οποίες περιλαμβάνεται η μαρτυρία την οποία παρουσιάζει η κάθε πλευρά, διατηρώντας πάντοτε τη δυνατότητα αντεξέτασης ή και ακόμα εάν δικαιολογείται να παρουσιαστεί προφορική μαρτυρία. Το Δικαστήριο έχει ενώπιον του μαρτυρία η οποία παρουσιάζεται υπό μορφή ενόρκων δηλώσεων, στις οποίες όλα τα μέρη έθεσαν τους ισχυρισμούς και τα τεκμήρια τα οποία θεωρούν αναγκαία προς υποστήριξη των θέσεων τους. Καθοδήγηση για τα πιο πάνω αντλώ επίσης από τα όσα αναφερθήκαν στην υπόθεση GRON (βλ. ανωτέρω) ως εξής: «δεν εντοπίζουμε περιθώρια παρέμβασής μας στο έργο της αξιολόγησης της μαρτυρίας από το πρωτόδικο Δικαστήριο, το οποίο, στα πλαίσια των εξουσιών του, είχε κάθε δικαίωμα να καταλήξει στα ευρήματά του, χωρίς την ανάγκη αναζήτησης περαιτέρω προφορικής μαρτυρίας ή γραπτών αποδεικτικών στοιχείων προς ενίσχυση των όσων προέβαλε ο Εφεσίβλητος.» Προκύπτει συνεπώς ότι καμία υποχρέωση έφερε η αιτήτρια για να παρουσιάσει προφορική μαρτυρία ούτε η διεξαγωγή της διαδικασίας απαιτεί κάτι τέτοιο. Συνεπώς, ουδέν μεμπτό διαπιστώνω εις τον τρόπο με τον οποίο παρουσιάστηκε η μαρτυρία της ενάγουσας για την προώθηση της Αίτησης της. Ενόψει του ότι η ενάγουσα - αιτήτρια, απέτυχε να αποδείξει ότι ήταν πιστωτής της εναγομένης 2 κατά το χρόνο της μεταβίβασης του επίδικου ακινήτου, για τους λόγους τους οποίους εξήγησα πιο πάνω, παρέλκει η εξέταση των λοιπών ζητημάτων. Ως εκ των πιο πάνω κρίνω ότι η Αίτηση δεν μπορεί να πετύχει και συνεπώς απορρίπτεται, με έξοδα υπέρ των καθ' ων η αίτηση και εναντίον της αιτήτριας, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Ενόψει της κοινής εκπροσώπησης των καθ' ων η αίτηση, ένα σετ εξόδων να υποβληθεί. (Υπ.) ................................... Χρ. Χατζηγεωργίου Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο