Φακοντής ν. Κοινοτικό Συμβούλιο Αγίας Μαρινούδας, Αγωγή: 1167/2019, 13/3/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2020:A46 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε. Δ. Αγωγή: 1167/2019 ΜΕΤΑΞΥ: ΧΧΧΧΧ Φακοντής Ενάγοντας και Κοινοτικό Συμβούλιο Αγίας Μαρινούδας Εναγόμενος ---------------------------------------------------- Ημερομηνία: 13 Μαρτίου 2020 Για Ενάγοντα/Αιτητή: κος Χ. Φωτίου. Για Εναγόμενο/Καθ' ου η Αίτηση: κα Χ. Φιλίππου για Λ. Λουκαΐδου - Θεοφάνους. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (αίτηση ημερ. 29.11.2019 για έκδοση συνοπτικής απόφασης) Ο ενάγοντας καταχώρησε το ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο του την 25.10.
- Με αυτό, αξιώνει Διάταγμα εναντίον του εναγομένου με το οποίο να εξαναγκάζεται να συμμορφωθεί με τον Kανόνα Δικαστηρίου ο οποίος εκδόθηκε την 19.12.17 στην Αγωγή 1237/11 Ε.Δ. Πάφου και/ή διαζευκτικά ποσό €16.400 ως αποζημιώσεις. Την 14.11.2019 ο εναγόμενος καταχώρησε Σημείωμα Εμφάνισης στην Αγωγή. Την 29.11.2019 καταχωρήθηκε η παρούσα Αίτηση, με την οποία ο ενάγοντας αιτείται την έκδοση συνοπτικής απόφασης εναντίον του εναγομένου ως η Έκθεση Απαίτησης παράγραφος 16Α και Γ. Στην έκθεση απαίτησης δεν υπάρχει τέτοια παράγραφος με αριθμό 16, αλλά όπως φαίνεται από την ένορκο δήλωση του ενάγοντα η οποία συνοδεύει την Αίτηση, η απαίτηση του ενάγοντα περιορίζεται στην έκδοση Απόφασης για το ποσό των €16.400 ως αποζημιώσεις πλέον τόκους (παρ. 8 Β της έκθεσης απαίτησης). Η Αίτηση, μεταξύ άλλων, βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.18, Θ.1(α), 2 και Δ.
- Ως προς τα γεγονότα υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του ενάγοντα με την οποία υποστηρίζει ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο για την Αγωγή ήταν ιδιοκτήτης των οχημάτων τα οποία περιγράφει στην παρ. 3 της ενόρκου δηλώσεως του. Η αξία των εν λόγω αντικειμένων ανερχόταν κατά την 19.12.17 στο ποσό των €16.400 σύμφωνα με την αξία την οποία αναφέρει για κάθε αντικείμενο στην παρ. 4 της ενόρκου δηλώσεως. Γνωρίζει, ως ισχυρίζεται την αξία των οχημάτων και μηχανημάτων αυτών λόγω του ότι για δεκαετίες ήταν έμπορος αυτοκινήτων και μηχανημάτων. Την 19.12.17 εκδόθηκε κανόνας Δικαστηρίου στην Αγωγή 1237/11 του Ε.Δ. Πάφου με τον οποίο ο εναγόμενος δεσμεύτηκε δια του ως άνω κανόνα όπως λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα για παραλαβή και παράδοση των αντικειμένων από τον χώρο φύλαξης τους και να τα παραδώσει στον ενάγοντα (τεκμήριο 1). Παρά την παρέλευση δύο σχεδόν ετών ο εναγόμενος ακόμα να παραλάβει τα εν λόγω αντικείμενα και να τα παραδώσει στον ενάγοντα, κατά παράβαση του ως άνω κανόνα. Παρά την επιστολή ημερ. 14.10.19 προς τον εναγόμενο, αυτός μέχρι σήμερα παραλείπει να συμμορφωθεί καθώς επίσης ο ενάγοντας υποστηρίζει ότι μετέβηκε στο χώρο όπου φυλάττονται τα εν λόγω αντικείμενα και διαπίστωσε ότι έχουν αφαιρεθεί μέρη και εξαρτήματα από αυτά. Ενόψει των πιο πάνω ζητά Απόφαση εναντίον του εναγομένου για το ποσό των €16.400 ως αποζημιώσεις πλέον τόκους από 19.12.
- Από μέρους του εναγομένου καταχωρήθηκε Ένσταση με την οποία προβάλλει 24 λόγους. Ουσιαστικά υποστηρίζεται ότι η Αίτηση είναι παράτυπη, δεν στηρίζεται σε γεγονότα που να δικαιολογούν την έκδοση συνοπτικής απόφασης, δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για έκδοση συνοπτικής απόφασης, η ένορκη δήλωση δεν πληροί τις προϋποθέσεις των Δ.18 και/ή Δ.39 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ο εναγόμενος έχει καλόπιστη και βάσιμη υπεράσπιση, ο ενάγοντας δεν συμμορφώθηκε με τον κανόνα Δικαστηρίου και το ποσό το οποίο ζητά ο ενάγοντας δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Η Ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκο δήλωση του κου Χαράλαμπου Σάββα, προέδρου του Κοινοτικού Συμβουλίου Αγίας Μαρινούδας - εναγομένου. Υποστηρίζει ότι ο εναγόμενος κατά το 2011 μετακίνησε οχήματα ιδιοκτησίας του ενάγοντα τα οποία ήταν εγκαταλειμμένα μαζί με μια μηχανή παλιά πλυντηρίου και παλιά σιδερικά και μεταφερθήκαν στο υποστατικό Σ. Σταυρινού Λτδ και κάλεσαν τον ενάγοντα να τα παραλάβει εντός ενός μηνός αφού καταβάλει τα έξοδα. Λόγω διαφωνίας των μερών καταχωρήθηκε η Αγωγή από μέρους του εναγομένου στην παρούσα και εναντίον του ενάγοντα και εκδόθηκε ο εν λόγω κανόνας Δικαστηρίου (τεκμήριο 2). Ο κος Σταυρινού διευθυντής της εταιρείας Σ. Σταυρινού Λτδ, δεν επιτρέπει στον εναγόμενο την είσοδο στον περιφραγμένο χώρο φύλαξης ώστε να παραλάβουν τα αντικείμενα, ενώ στάληκε επιστολή ημερ. 20.2.18 (τεκμήριο 3). Περί την 4.3.19 οι δικηγόροι του εναγομένου έλαβαν επιστολή από τον τότε δικηγόρο του ενάγοντα με την οποία ζητούσαν πληροφορίες ως προς τις ενέργειες που έκανε ο εναγόμενος σε σχέση με την παραλαβή των αντικειμένων. Κατόπιν νομικής συμβουλής την οποία έλαβε ο εναγόμενος, πληροφορήθηκε ότι δεν θα μπορούσε μόνος του να κινηθεί εναντίον της Σ. Σταυρινού Λτδ εφόσον ο εναγόμενος δεν ήταν ιδιοκτήτης των αντικειμένων και θα έπρεπε σύμφωνα με τον κανόνα Δικαστηρίου ο ενάγοντας να ειδοποιήσει τον εναγόμενο κατά πόσο θα κινείτο εναντίον της ως άνω εταιρείας. Μετά από την ανταλλαγή επιστολών (τεκμήρια 5 και 6), με την επιστολή του ημερ. 8.10.19 ο ενάγοντας μέσω των δικηγόρων του πληροφορεί τους δικηγόρους του εναγομένου ότι ο ενάγοντας επιθυμεί να προβεί στη λήψη δικαστικών μέτρων επί τη βάση του αδικαιολόγητου πλουτισμού και αυτό θα πρέπει να γίνει με ομόδικους τον εναγόμενο ο οποίος παρέδωσε τα αντικείμενα στην ως άνω εταιρεία και δεσμεύτηκε σύμφωνα με τον κανόνα Δικαστηρίου ότι θα διεκδικήσουν την επιστροφή τους μαζί με τον ενάγοντα. Παρά την ως άνω επιστολή, στις 14.10.19 (τεκμήριο 7), με επιστολή άλλου δικηγόρου εκ μέρους του ενάγοντα, ζητήθηκε από τον εναγόμενο να παραδώσει τα αντικείμενα εντός 7 ημερών, κάτι το οποίο δεν είχε συμφωνηθεί με τον κανόνα Δικαστηρίου. Προτού εξεταστεί η επιστολή του ενάγοντα ημερ. 8.10.19 καταχωρήθηκε η παρούσα Αγωγή στις 25.10.19 ενώ στις 13.11.19 με επιστολή του ο εναγόμενος προς τον ενάγοντα (τεκμήριο 8), αναφέρει ότι αποδέχεται να κινηθεί νομικά εναντίον του Σταυρινού. Πέραν των πιο πάνω ο ενόρκως δηλών υποστηρίζει ότι τα αντικείμενα δεν έχουν την αξία την οποία αναφέρει ο ενάγοντας αφού πρόκειται για παλαιά χαλασμένα αντικείμενα με μηδαμινή σχεδόν αξία. Επί τη βάση όλων των πιο πάνω, ο ενόρκως δηλών υποστηρίζει ότι ο εναγόμενος έχει καλή υπεράσπιση την οποία δικαιούται να προβάλει. Κατά την Ακρόαση της Αίτησης αμφότερες πλευρές κατέθεσαν στο Δικαστήριο γραπτές αγορεύσεις με τις οποίες υποστήριξαν τις θέσεις τους, οι οποίες έχουν μελετηθεί, ληφθεί υπόψη και όπου κριθεί αναγκαίο θα αναφερθώ σε αυτές. Η εξουσία του Δικαστηρίου για έκδοση συνοπτικής απόφασης πηγάζει από τη Δ.18 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Σύμφωνα με πάγιες αρχές της νομολογίας, απόφαση δυνάμει της Δ.18 εκδίδεται μόνο όπου υπάρχει αυστηρή συμμόρφωση με τις προϋποθέσεις που θέτει η διαταγή αυτή και μόνο σε εκείνες τις υποθέσεις τα γεγονότα των οποίων εμφανέστατα δεν αφήνουν περιθώρια οποιασδήποτε νόμιμης υπεράσπισης (Roberts v. Plant
(1985)1 Q.B.597, 603). Οι προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται για να έχει το Δικαστήριο, σύμφωνα με τη Δ.18-θ.1 την απαραίτητη δικαιοδοσία για να εκδώσει συνοπτική απόφαση είναι οι ακόλουθες: (I) Το κλητήριο ένταλμα πρέπει να είναι ειδικά οπισθογραφημένο δυνάμει της Δ.2-θ.6. (II) Ο Εναγόμενος πρέπει να έχει καταχωρήσει εμφάνιση. (III) Πρέπει να υπάρχει ένορκη δήλωση του Ενάγοντα ή άλλου προσώπου που μπορεί να ορκιστεί θετικά ως προς τα γεγονότα και που βεβαιώνουν το αγώγιμο δικαίωμα και το ποσό που απαιτείται και δηλώνει ότι πιστεύει πως δεν υπάρχει υπεράσπιση στην αγωγή. Με την ικανοποίηση των πιο πάνω προϋποθέσεων, το βάρος μετατοπίζεται στους ώμους του εναγόμενου, ο οποίος οφείλει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση ή να αποκαλύψει τέτοια γεγονότα που να θεωρηθούν επαρκή ώστε να του δοθεί δυνατότητα να καταχωρήσει υπεράσπιση (βλ. Trans Middle East Trading Limited v. Abdul Aziz Tlais
(1991)1 ΑΑΔ 239). Σύμφωνα με πάγιες αρχές της Νομολογίας, η δικαιοδοσία δυνάμει της Δ.18 θα πρέπει να ασκείται με τη μεγαλύτερη προσοχή, ούτως ώστε διάδικος να μην αποκλείεται από την έγερση οποιασδήποτε υπεράσπισης την οποία μπορεί πράγματι να διαθέτει (βλ. ενδεικτικά Anglo - Italian Bank v. Wells (and Davies) 38 L.T. 197, C.A., Ford v. Harvey and Others, 9 T.L.R. 328 και Simon and Co v. Palmer's Stores [1912] 1 K.B. 259). Συνοπτική απόφαση πρέπει να εκδίδεται μόνο όπου είναι αναμφίβολο ότι ο εναγόμενος στερείται υπεράσπισης. Όπου παρέχονται λεπτομέρειες που δείχνουν την ύπαρξη καλόπιστης υπεράσπισης ή όπου σε απάντηση της αξίωσης εγείρονται θέματα που θα πρέπει να εκδικαστούν ή αποκαλύπτονται γεγονότα που κρίνονται ως αρκετά να του δώσουν το δικαίωμα να προβάλει υπεράσπιση, τότε του παρέχεται δικαίωμα για υπεράσπιση (Trans Middle East (Trading) (T.M.E.T.) Ltd v. Tlais
(1991)1 A.A.Δ. 239). Σύμφωνα με την υπόθεση Hermes Insurance Co Ltd v. Theodorides
(1983)1 C.L.R. 333, 338 ο εναγόμενος θα πρέπει να δείξει είτε ότι έχει καλή υπεράσπιση επί της ουσίας της αγωγής, είτε να αποκαλύψει τέτοια γεγονότα που να θεωρούνται ικανοποιητικά για να του παρασχεθεί το δικαίωμα να υπερασπιστεί. Ο εναγόμενος για να καταδείξει την ύπαρξη μιας καλής υπεράσπισης καλείται να αποκαλύψει γεγονότα ικανά να καταδείξουν καλόπιστα την ύπαρξη δικάσιμου θέματος. Τονίζεται επίσης από τη νομολογία ότι μόνο σε καθαρές περιπτώσεις το Δικαστήριο μπορεί να στερήσει σε διάδικο το δικαίωμα του να προβάλει την υπεράσπισή του. Διαφορετική αντιμετώπιση θα συνιστούσε άρνηση δικαιοσύνης (Trans Middle East (Trading) (T.M.E.T.) Ltd , ανωτέρω). Τονίζω συνεπώς ότι η διαδικασία τη συνοπτικής απόφασης είναι κατ' εξαίρεση διαδικασία που παρακάμπτει την κανονική διαδικασία της ακρόασης μιας υπόθεσης και απόφαση δυνάμει της Δ.18 εκδίδεται μόνο όταν υπάρχει αυστηρή συμμόρφωση με την προβλεπόμενη διαδικασία και αφού το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι δεν υπάρχει πιθανότητα ο εναγόμενος να διαθέτει υπεράσπιση ή ότι δεν έχει αποκαλύψει τέτοια γεγονότα που να θεωρούνται ικανά να του παράσχουν το δικαίωμα σε υπεράσπιση. Έχοντας υπόψη τις πιο πάνω αρχές και εξετάζοντας τις θέσεις των δύο πλευρών, παρατηρούνται τα ακόλουθα: Η πλήρωση των δύο πρώτων προϋποθέσεων της Δ.18 δεν αμφισβητείται από τους εναγόμενους αφού η αγωγή καταχωρήθηκε σε ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα και οι εναγόμενοι έχουν καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης στην αγωγή. Ως προς την τρίτη προϋπόθεση διαπιστώνω ότι η ένορκη δήλωση έγινε από τον ενάγοντα ο οποίος περιγράφει την απαίτηση του και τα γεγονότα τα οποία την περιβάλλουν. Αν και η αξίωση του σύμφωνα με το αιτητικό της Αίτησης διαφέρει από αυτό της ενόρκου δηλώσεως, προκύπτει από την ένορκο δήλωση του ενάγοντα ότι αυτό που αξιώνει είναι την καταβολή αποζημίωσης. Συνεπώς, οι τρεις πιο πάνω προϋποθέσεις, πληρούνται στην προκειμένη περίπτωση. Αποτέλεσμα των ως άνω είναι η μετατόπιση του βάρους στους ώμους του εναγομένου ο οποίος θα πρέπει να καταδείξει την ύπαρξη καλής και ουσιαστικής υπεράσπισης. Τα όσα προβάλλονται με την ένορκη δήλωση η οποία συνοδεύει την ένσταση, κρίνω ότι αποκαλύπτουν την ύπαρξη υπεράσπισης από μέρους του εναγομένου, η οποία τονίζω δεν αξιολογείται ούτε εξετάζεται η βασιμότητα της στο στάδιο αυτό, ως πιο κάτω εξηγώ. Η ουσία της Αγωγής του ενάγοντα στηρίζεται στον Κανόνα Δικαστηρίου ο οποίος δηλώθηκε στην Αγωγή 1237/11 Ε.Δ. Πάφου, ο οποίος προβλέπει τα ακόλουθα: «Τα ακόλουθα, καθίστανται κανόνας Δικαστηρίου: Ο εναγόμενος αρ. 1 λαμβάνει γνώση και αποδέχεται ότι τα αντικείμενα που απεικονίζονται στη δέσμη φωτογραφιών (ΤΕΚΜΗΡΙΟ Α) καθώς και διάφορα άλλα αντικείμενα (παλιοσίδερα) τα οποία δεν απεικονίζονται στις εν λόγω φωτογραφίες, βρίσκονται στην κατοχή του κ. Σταύρου Σταυρινού, στον οποίο τα έχουν παραδώσει οι ενάγοντες, για σκοπούς φύλαξης τους. Οι Ενάγοντες έχουν μεταβεί στο χώρο φύλαξης των εν λόγων επίδικων αντικειμένων, ο οποίος βρίσκεται στην περιοχή Μαραθούντα στην Πάφο και έχουν επικοινωνήσει με τον κ. Σταυρινού για σκοπούς παράδοσης και παραλαβής όλων των αντικειμένων, όμως ο κ. Σταυρινού αρνείται να τα παραδώσει, οπότε και έχει γίνει σχετική καταγγελία εναντίον του στην αστυνομία από τον Πρόεδρο των εναγόντων. Περαιτέρω, οι ενάγοντες δεσμεύονται να λάβουν όλα τα δέοντα μέτρα για παραλαβή των επίδικων αντικειμένων από τον παραπάνω χώρο φύλαξης και συγκεκριμένα από τον κ. Σταυρινού και παράδοση τους στον εναγόμενο αρ. 1, στον οποίο ανήκουν. Νοείται ότι σε περίπτωση που ο εναγόμενος αρ. 1 ήθελε προβεί στη λήψη δικαστικών μέτρων εναντίον του κ. Σταυρινού για σκοπούς παραλαβής της επίδικης περιουσίας του, οι ενάγοντες, για το σκοπό αυτό δεσμεύονται να συνενωθούν μαζί του ως ενάγοντες. Τα ακόλουθα αντικείμενα που εμφαίνονται στις φωτογραφίες (ΤΕΚΜΗΡΙΟ Α): 1. Όχημα με αρ. εγγραφής ΕΡΤ488 2. Όχημα με αρ. εγγραφής XG351 3. Όχημα με αρ. εγγραφής RS964 4. Όχημα CADILLAC 5. Όχημα με αρ. εγγραφής ΕΜΤ369 6. Όχημα με αρ. εγγραφής CE674 7. Όχημα με αρ. εγγραφής RB142 8. Όχημα με αρ. εγγραφής ΕΚΚ770 9. Όχημα με αρ. εγγραφής DAL839 10. Τράκτορ 11. Δύο μηχανήματα επεξεργασίας ελαστικών 12. Μία πίζα του τράκτορ 13. Ένα boiler 14. Ένα πλυντήριο αυτοκινήτων 15. Ένα ντεπόζιτο αέρα» Με βάση την ισχύουσα Νομολογία ο Κανόνας Δικαστηρίου ή συμφωνία επί Δικαστηρίω αποτελεί απλή σύμβαση μεταξύ των μερών που δεν μετατρέπεται αυτόματα σε δικαστική απόφαση, γι' αυτό και χρειάζεται η έγερση νέας αγωγής προς εφαρμογή της ή ακύρωσης της (βλ. Απαισιώτη ν. Ραγιά
(1993)1 ΑΑΔ 882, Μούχτου ν. Χείμαρου
(2001)1 ΑΑΔ, 1794 και Αίτηση Λευτέρη Μήλου κ.α. Αίτηση (Certiorari) Αρ. 18/2008, ημερ. 14.3.2008). Προκύπτει συνεπώς ότι η αξίωση επί τη βάση Κανόνα Δικαστηρίου στηρίζεται ουσιαστικά σε παράβαση συμφωνίας η οποία θα πρέπει να αποδειχθεί. Στα ως άνω πλαίσια, ο εναγόμενος υποστηρίζει και προβάλλει ως υπεράσπιση ότι παρά την προσπάθεια του να παραλάβει τα αντικείμενα από το χώρο φύλαξης εις τον οποίο βρίσκονται, δεν τους επιτρέπεται η είσοδος. Υποστηρίζει επίσης ότι δεν μπορεί ο εναγόμενος από μόνος του να εγείρει Αγωγή λόγω του ότι δεν είναι ιδιοκτήτης των αντικειμένων. Εξού και με την επιστολή του ημερ. 13.11.19 (τεκμήριο 8), αποδέχθηκε να κινηθεί Αγωγή εναντίον της Σ. Σταυρινού Λτδ, μετά από αίτημα του ίδιου του ενάγοντα με την επιστολή του ημερ. 8.10.19 (τεκμήριο 6). Με τα πιο πάνω, ο εναγόμενος υποστηρίζει ουσιαστικά ότι δεν παράβηκε τον Κανόνα Δικαστηρίου, με τον οποίο δεν υποχρεωνόταν να πράξει οτιδήποτε πέραν των όσων έπραξε αλλά και συμφώνησε στην έγερση Αγωγής. Πέραν των πιο πάνω, ο εναγόμενος αμφισβητεί την αξία των αντικειμένων ιδιοκτησίας του ενάγοντα, εφόσον ζητείται το ποσό των €16.400 ως αποζημιώσεις, στηριζόμενος εις το ότι τα αντικείμενα αυτά είναι παλαιά. Ο εναγόμενος, εφόσον η αξία των αντικειμένων δεν είχε καθοριστεί με τον Κανόνα Δικαστηρίου, έχει κάθε δικαίωμα να αμφισβητήσει την αξία τους αυτή, εφόσον ζητείται ως αποζημίωση για την ισχυριζόμενη παράβαση του Κανόνα Δικαστηρίου. Η παρούσα διαδικασία δεν αποτελεί το ορθό δικονομικό πλαίσιο για να εξεταστεί και αποκρυσταλλωθεί το επίδικο αυτό ζήτημα και αποτελεί ζήτημα για το οποίο θα πρέπει να επιτραπεί στον εναγόμενο να προβάλει δια της υπερασπίσεως του. Όλα τα πιο πάνω, αποκαλύπτουν στον απαιτούμενο βαθμό την ύπαρξη συζητήσιμης υπεράσπισης χωρίς στο στάδιο αυτό, επαναλαμβάνω, να αξιολογούνται οι εκατέρωθεν ισχυρισμοί ή η βασιμότητα της υπεράσπισης. Με βάση τις αρχές που αναλυτικώς παρατέθηκαν ανωτέρω, συνοπτική απόφαση εκδίδεται μόνο όπου είναι αναμφίβολο ότι ο εναγόμενος δεν έχει υπεράσπιση στην αγωγή. Στην προκειμένη περίπτωση, ο εναγόμενος παρέθεσε τέτοιες λεπτομέρειες που καταδεικνύουν μια υπεράσπιση που μπορεί να χαρακτηριστεί ως κάτι περισσότερο από σκιώδης, για την οποία θα πρέπει να του δοθεί η ευκαιρία να προβάλει στα πλαίσια κανονικής διαδικασίας. Ως εκ τούτου, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του εναγομένου -καθ' ου η αίτηση και εναντίον του ενάγοντα - αιτητή, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, τα οποία θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. Ο εναγόμενος να καταχωρήσει την υπεράσπιση του εντός 45 ημερών από σήμερα. Κατά τα λοιπά να ακολουθηθούν οι θεσμοί. (Υπ.) .................................... Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο