A. KASIOULIS ESTATE AGENCY LIMITED ν. BUILDINGSLINK LTD, Αρ. Αγωγής: 1071/19, 5/3/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2020:A44 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1071/19 Μεταξύ: A. KASIOULIS ESTATE AGENCY LIMITED Ενάγουσα -και- BUILDINGSLINK LTD Εναγομένη ------------------------- Αίτηση ημερ. 3.10.19 για έκδοση Προσωρινού Διατάγματος ------------------------- Ημερομηνία: 5 Μαρτίου 2020 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: κα Αγγελίδου για Σιαηλής & Σιαηλή Δ.Ε.Π.Ε. Για την Καθ΄ ης η Αίτηση: κος Σ. Βασιλείου για Σ. Βασιλείου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό κρίση Αίτηση η ενάγουσα ζητά την έκδοση προσωρινού Διατάγματος εναντίον της εναγομένης ως ακολούθως: «Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο απαγορεύεται στην εναγόμενη - καθ΄ης η αίτηση και/ή στους Διευθυντές της και/ή στους αξιωματούχους της και/ή στους υπαλλήλους της και/ή στους αντιπροσώπους της και/ή σε οποιονδήποτε ενεργεί εκ μέρους της και/ή για λογαριασμό της από το να πωλήσουν και/ή να δωρίσουν και/ή να μεταβιβάσουν και/ή καθ΄οιονδήποτε τρόπο να αποξενώσουν ολόκληρο και/ή μέρος του ακινήτου με αρ. εγγραφής 0/XXX Φ/Σχ. XX/XX, τμήμα X, τεμάχιο XXX, εκτάσεως 5 Δεκάρια, τετραγωνικά μέτρα 519 στην Τοποθεσία «XXXX», στον Δήμο XXXXX, της Επαρχίας XXXX μέχρι τελικής εκδίκασης της αγωγής ή νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου.» Η Αίτηση στηρίζεται στο Κεφ. 6 άρθρα 5,7 και 9 και στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου. Ως προς τα γεγονότα η Αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκο δήλωση του κου Ανδρέα Κασιουλή διευθυντή της ενάγουσας εταιρείας, στην οποία αναφέρει ότι η ενάγουσα είναι κτηματομεσιτική εταιρεία εγγεγραμμένη με αριθμό μητρώου 405/Ε (τεκμήριο 1). Κατά ή περί τον Μάιο 2019 η εναγόμενη μέσω των διευθυντών της ζήτησε από την ενάγουσα κτηματομεσιτικές υπηρεσίες σχετικά με το ακίνητο του οποίου ζητείται η δέσμευση, το οποίο πωλείτο σε δημοπρασία μετά από αίτηση της Alpha Bank Cyprus Ltd στις 4.6.19 (τεκμήριο 2). Συγκεκριμένα του τηλεφώνησε ο κος Α. Νικολάου, διευθυντής της εναγομένης και του ανέφερε ότι χρειάζονται συμβουλές για την αξία, για το τίμημα πώλησης και τον συντελεστή του πιο πάνω περιγραφόμενου ακινήτου, λόγω του ότι η εναγόμενη ενδιαφερόταν να το αγοράσει. Στις 17.5.19 έγινε στην XXXX η πρώτη συνάντηση του κου Κασιουλή με τους διευθυντές της εναγομένης όπου παρόντες ήταν ο δημοπράτης και κάποιος κος Σεργίδης. Στη συνάντηση αυτή συμφωνήθηκε ότι η προμήθεια για τις υπηρεσίες της ενάγουσας αναφορικά με τις συμβουλές σχετικά με το ακίνητο, διατύπωση γνώμης για την αξία του, συνοδεία και παρουσία κατά τη διάρκεια του πλειστηριασμού, θα ανερχόταν σε 3% της τιμής πώλησης του ακινήτου πλέον Φ.Π.Α. και θα πληρωνόταν με την πληρωμή της προκαταβολής και κατοχύρωση του ακινήτου στην εναγομένη. Εάν δεν γινόταν κατορθωτή η αγορά του ακινήτου τότε συμφωνήθηκε ότι η αμοιβή θα ανερχόταν στο 1% της επιφυλασσόμενης τιμής πώλησης ως αυτή αναφερόταν στην ειδοποίηση του πλειστηριασμού. Ακολούθησαν και άλλες συζητήσεις όπου ο κος Κασιουλής τους ανέφερε τη γνώμη του αναφορικά με την αξία του ακινήτου και εν σχέση με την επιφυλασσόμενη τιμή του ακινήτου και το μέγιστο τίμημα πώλησης που η εναγόμενη ήταν διατεθειμένη να πληρώσει. Δοθήκαν επίσης οι παρατηρήσεις του σχετικά με το επενδυτικό πλάνο της εναγομένης σύμφωνα με το συντελεστή του ακινήτου, την αξία του και την καταλληλότητα του, εφόσον σκοπός της εναγομένης ήταν η ανέγερση πολυκατοικιών. Η τελευταία συνάντηση έγινε την 1.6.19 στην οποία ο ενόρκως δηλών πήγε με συνεργάτη της ενάγουσας όπου του αναφέρθηκε από πλευράς εναγομένης ότι υπήρχε πρόθεση να μεταπωληθεί το ακίνητο σε αυστραλό επιχειρηματία. Τους ενημέρωσε επίσης ότι δεν θα μπορούσε ο ίδιος να τους συνοδεύσει στον πλειστηριασμό καθότι θα ταξίδευε στο εξωτερικό και θα τους συνόδευε ο συνεργάτης του. Στις 4.6.19 πραγματοποιήθηκε ο πλειστηριασμός στον οποίο πλειοδότης εκ μέρους της εναγομένης ήταν ο κος Νικολάου ο οποίος συνοδευόταν από τον κο Σεργίδη, όπως του λέχθηκε από τον κο Γεωργίου ο οποίος συνόδευσε τον κο Νικολάου εκ μέρους της ενάγουσας. Δεν υπήρξε άλλος πλειοδότης και το ακίνητο κατοχυρώθηκε στην εναγομένη αφού πλήρωσε το 20% από την επιφυλαχθείσα τιμή η οποία ήταν €504.
- Όταν ο κος Γεωργίου ζήτησε την αμοιβή της ενάγουσας ο κος Νικολάου του ανέφερε ότι θα πλήρωνε τον ίδιο όταν θα επέστρεφε από το εξωτερικό. Ακολούθως η εναγόμενη δεν πλήρωνε τη συμφωνηθείσα αμοιβή ούτε ανταποκρίνονταν οι διευθυντές στις κλήσεις του, ενώ προσπάθησε να επιδώσει σχετική ειδοποίηση η οποία δεν μπορούσε να επιδοθεί λόγω του ότι ο διευθυντής της εναγομένης δεν ήταν συνεργάσιμος (τεκμήρια 3 και 4). Ακολούθως και όταν εκδόθηκε ο τίτλος ιδιοκτησίας ενώ η εναγόμενη ακόμα δεν πλήρωνε την ενάγουσα, εκδόθηκε το τιμολόγιο τεκμήριο 6 και δοθήκαν οδηγίες για τη λήψη δικαστικών μέτρων εφόσον το ρηθέν ακίνητο είναι το μοναδικό περιουσιακό στοιχείο της εναγομένης και σε περίπτωση αποξένωσης δεν θα μπορεί η ενάγουσα να εισπράξει το λαβείν της εφόσον η εναγόμενη έχει προσφάτως συσταθεί σύμφωνα με το τεκμήριο
- Η αξία του ακινήτου σύμφωνα με το τεκμήριο 7 ανέρχεται σε 904.
- Η Αίτηση υποστηρίζεται επίσης από την ένορκο δήλωση του κου Βρυώνη, δημοπράτη του πλειστηριασμού που αφορούσε το ακίνητο. Αναφέρει ότι κατά ή περί τον Μαίο του 2019 του τηλεφώνησε κάποιος κος Σεργίδης και του ανέφερε ότι γνωρίζει μετόχους κάποιας εταιρείας που ενδιαφέρονται να αγοράσουν το ακίνητο το οποίο πωλείτο μέσω της ειρημένης δημοπρασίας και του ζήτησε να συναντηθούν για να τους δώσει πληροφορίες για το ακίνητο. Ο ίδιος του αρνήθηκε αναφέροντας του ότι δεν τους γνώριζε και δεν μπορούσε να τους δώσει οποιαδήποτε πληροφορία σχετικά με το ακίνητο, προτρέποντας τον να αποταθεί σε κτηματομεσίτη. Την επομένη του τηλεφώνησε ο κος Κασιουλής ζητώντας του να συναντηθούν με τους πελάτες και αποδέχτηκε αφού ξεκαθάρισε ότι μόνο με διαδικαστικά θέματα θα μπορούσε να δώσει πληροφορίες. Ο ίδιος του ήταν παρών κατά την κατάρτιση της συμφωνίας για την αμοιβή της ενάγουσας ως αυτή περιγράφηκε πιο πάνω από τον κο Κασιουλή. Κατέθεσε ως τεκμήριο 1 έντυπο με το οποίο φαίνεται ότι παρών κατά τον πλειστηριασμό ήταν ο κος Νικολάου με τον κο Σεργίδη και τον κο Γεωργίου, συνεργάτη της ενάγουσας και ως τεκμήριο 2 την έκθεση δημοπρασίας. Η Αίτηση αν και προωθήθηκε μονομερώς, το Δικαστήριο δεν ικανοποιήθηκε ως προς την ύπαρξη του κατεπείγοντος και επιτράπηκε η επίδοση της. Η Αίτηση επιδόθηκε μετά από έκδοση Διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης μέσω θυροκολλήσεως για τους λόγους τους οποίους αναφέρονται στη σχετική αίτηση. Μετά την επίδοση της Αίτησης με τον τρόπο που διατάχθηκε, καταχωρήθηκε Ένσταση από μέρους της εναγομένης με την οποία προβάλλει ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου και των άρθρων 5,7 και 9 του Κεφ. 6, οποιαδήποτε συμφωνία ακόμα και αν υπήρχε είναι άκυρη και με βάση το Νόμο Περί Κτηματομεσιτών 71(Ι)/2010, η ενάγουσα δεν κατείχε άδεια κτηματομεσίτη κατά τον ουσιώδη χρόνο και τα γεγονότα που παρουσιάζει η αιτήτρια δεν είναι τα πραγματικά. Διαζευκτικά προβάλλεται ότι ο ως άνω Νόμος δεν εφαρμόζεται ούτε μπορεί να παρέχει θεραπεία στην ενάγουσα. Προβάλλεται επίσης ότι ζητείται η δέσμευση ακινήτου για ισχυριζόμενο χρέος πολύ μικρότερο από την αξία του ακινήτου και ως εκ τούτου το ισοζύγιο της ευχέρειας είναι υπέρ της απόρριψης της Αίτησης. Με την Ένσταση προβαλλόταν επίσης ότι το όνομα της εναγομένης είναι λανθασμένο. Καταχωρήθηκε τροποποιημένο κλητήριο ένταλμα στις 12.2.20 και ως εκ τούτου ο λόγος αυτός Ένστασης εγκαταλείφθηκε. Η Ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκο δήλωση του κου Νικολάου, ενός εκ των δύο διευθυντών της εναγομένης, ο οποίος αναφέρει κατ' αρχάς ότι ουδέποτε πριν τη λήψη της Αγωγής, γνώριζε για την ύπαρξη της ενάγουσας. Ως υποστηρίζει τα πραγματικά γεγονότα είναι τα ακόλουθα: Περί τις αρχές Μαίου 2019 μετά από έρευνα στο διαδίκτυο διαπίστωσε ότι θα γινόταν πλειστηριασμός σε σχέση με το επίδικο ακίνητο. Τότε επικοινώνησε με τον δημοπράτη κο Βρυώνη και του ζήτησε πληροφορίες για τη διαδικασία. Η επικοινωνία έγινε με την προσωπική του ιδιότητα εφόσον η εναγόμενη είχε συσταθεί στις 28.5.19 ενώ ο ίδιος του έμαθε για τη σύσταση της στις 3.6.
- Μετά από διάφορες τηλεφωνικές επικοινωνίες που είχε ο ίδιος και οι συνεργάτες του με τον κο Βρυώνη, του ζήτησε να συναντηθούν υπό την προσωπική του ιδιότητα. Η συνάντηση με τον κο Βρυώνη έγινε στις 17.5.
- Στη συνάντηση με τον κο Βρυώνη παρών ήταν και ο κος Κασιουλής τον οποίο σύστησε ως επίσης δημοπράτη, κάτι το οποίο επιβεβαίωσε με το τεκμήριο
- Κατά την ως άνω συνάντηση με τον κο Βρυώνη και τον κο Κασιουλή όπου συζητήθηκε η διαδικασία του πλειστηριασμού, ο κος Βρυώνη είπε χαμογελώντας: «Εάν τελικά πάρετε το ακίνητο να μην ξεχάσετε ότι σας βοηθήσαμε» ενώ ο ίδιος του δεν απάντησε. Κατά τη συνάντηση αυτή, δεν συμφωνήθηκε οποιοδήποτε ποσό και το μόνο που ειπώθηκε ήταν ότι εάν το ακίνητο κατέλειγε στον ίδιο για την μετέπειτα αξιοποίηση του ή μεταπώληση του θα συνεργάζονταν με τον κο Κασιουλή ο οποίος ανέφερε ότι εκτός από δημοπράτης είναι και κτηματομεσίτης, χωρίς να γίνει αναφορά είτε στην ενάγουσα είτε στην εναγομένη. Ακολούθησαν ακόμα δύο συναντήσεις στις 24.5.19 και 1.6.19 με τον κο Βρυώνη και κο Κασιουλή ενώ στην τελευταία συνάντηση ήρθε και τρίτο άτομο μαζί τους, όπου συζητήθηκε η διαδικασία του πλειστηριασμού και ανταλλαγήκαν απόψεις ως προς τον τρόπο που θα μπορούσε να αξιοποιηθεί το ακίνητο. Απορρίπτει ότι επικοινώνησε με τον κο Κασιουλή αναφέροντας ότι θα μπορούσε να είχε λάβει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες διαδικτυακά από την ιστοσελίδα του Κτηματολογίου. Αρνείται επίσης ότι στον πλειστηριασμό τον συνόδευσε και ο κος Γεωργίου, ο οποίος για άγνωστο λόγο που ο ίδιος του δεν γνωρίζει, ήταν εκεί. Τέλος υποστηρίζει ότι δεν υπάρχει καμία πρόθεση αποξένωσης του ακινήτου εφόσον αγοράστηκε για σκοπούς επένδυσης ενώ εάν υπήρχε τέτοια πρόθεση θα γινόταν στο διάστημα το οποίο μεσολάβησε. Μετά την καταχώρηση της Ένστασης καταχωρήθηκε συμπληρωματική ένορκος δήλωση από μέρους του κου Κασιουλή, με την οποία αναφέρει ότι ο κος Νικολάου δεν αναφέρει το λόγο για τον οποίο γίνονταν οι συναντήσεις εφόσον ισχυρίζεται ότι δεν υπήρχε συμφωνία πληρωμής, ενώ παραδέχεται ότι αυτές έγιναν, ενώ η θέση του είναι αντιφατική με τη θέση του ότι θα μπορούσε να λάβει τις πληροφορίες που ήθελε διαδικτυακά. Ως προς την άδεια κτηματομεσίτη, ανέφερε ότι η ενάγουσα είναι αδειούχος κτηματομεσίτης από την 16.5.18 και η άδεια δεν εκδόθηκε στις 17.7.19 αλλά ανανεώθηκε για το έτος
- Κατά την Ακρόαση της Αίτησης κατατέθηκαν εκατέρωθεν γραπτές αγορεύσεις με τις οποίες η κάθε πλευρά υποστήριξε τις θέσεις της. Έλαβα υπόψη το περιεχόμενο τους σε συνάρτηση με τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον μου και όπου κριθεί αναγκαίο θα αναφερθώ σ' αυτές. Η Αίτηση στηρίζεται τόσο στο άρθρο 32 του Νόμου 14/60 όσο και στα άρθρα 5,7 και 9 του Κεφ.
- Ως προς την εφαρμογή του άρθρου 5 του Κεφ. 6, σύμφωνα με τα όσα έχουν λεχθεί στην υπόθεση ABP Holdings Ltd v. Κιταλίδη,
(1994)1 ΑΑΔ 694: «... Τα άρθρα 4 και 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, κάνουν ειδική ρύθμιση των καταστάσεων στις οποίες αναφέρονται. Δεν αφαιρούν τίποτε από τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Ν.14/60, που προσδιορίζει, όπως είπαμε πιο πριν το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας των Δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων.» Θα πρέπει η ενάγουσα στην προκειμένη περίπτωση να ικανοποιήσει τις προϋποθέσεις που θέτει το ίδιο το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου και αυτές είναι η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας και ότι είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος (Odysseos v. Pieris Estates Ltd and Another
(1982)1 C.L.R. 557). Εφόσον η ενάγουσα ικανοποιήσει τις ως άνω προϋποθέσεις, το Δικαστήριο εξετάζει όλους τους παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη για την ορθή ενάσκηση της διακριτικής του ευχέρειας και σταθμίζει στα πλαίσια αυτά το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Πασχάλης Χατζηβασίλης
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 152). Στο προκαταρκτικό αυτό στάδιο της διαδικασίας, το Δικαστήριο δεν αποφασίζει επί της ουσίας της υπόθεσης, ενώ θα πρέπει να αποφεύγεται η άσκηση κρίσης επί της ουσίας της αγωγής. Το Δικαστήριο στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας, περιορίζεται και προσεγγίζει το μαρτυρικό υλικό με μόνο σκοπό τη διακρίβωση της ύπαρξης ή όχι των πιο πάνω προϋποθέσεων και κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263). Αναφορικά με τις δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 αναφέρεται στην Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita - Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 2015, ότι αυτό που πρέπει να αποκαλύπτεται από την ένορκη δήλωση είναι ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση και ότι ο ενάγων, έχει πιθανότητα επιτυχίας, υπό την έννοια ότι θα πρέπει να αποδείξει ότι έχει συζητήσιμη υπόθεση. Στην Πουργουρίδης κ.α. ν. Μέζου κ.α.
(1994)1 Α.Α.Δ. 201, αναφέρεται ότι η έννοια της πιθανότητας επιτυχίας περιλαμβάνει κάτι περισσότερο από απλή πιθανότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι το μέτρο απόδειξης στις αστικές υποθέσεις. Ως προς την τρίτη προϋπόθεση, αυτή σχετίζεται με τη δυνατότητα απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Σύμφωνα με τα όσα έχουν λεχθεί στην υπόθεση ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΑΡΚΤΙΝΟΣ» ΛΙΜΙΤΕΔ κ.α. ν. ΛΟΙΖΙΔΟΥ, Πολιτική Έφεση Αρ. E7/2018, 21/3/2019: «Όπως έχει κατ' επανάληψη νομολογηθεί, η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με την στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς, αλλά με μια πιο ευρεία αντίκρυση της προστασίας των δικαιωμάτων του προσώπου το οποίο επιδιώκει δικαστική θεραπεία. .Το τρίτο αυτό κριτήριο εξετάζεται προτού το Δικαστήριο ασκήσει τη διακριτική του εξουσία προκειμένου να αποφασίσει κατά πόσο θα είναι δίκαιο ή πρόσφορο να προχωρήσει στην έκδοση διατάγματος. Εν τέλει, η αδυναμία στην απονομή πλήρους δικαιοσύνης σε κατοπινό στάδιο συναρτάται από το σύνολο των γεγονότων που περιβάλλουν την υπόθεση, υπό την αίρεση πάντα ότι δεν αρκούν γενικοί και αόριστοι ισχυρισμοί προς τεκμηρίωση και ικανοποίηση της τρίτης προϋπόθεσης, αλλά αιτιολόγηση με σαφή και θετική μαρτυρία.» Ως προς το κατά πόσο είναι δίκαιο ή πρόσφορο να εκδοθεί ένα αιτούμενο διάταγμα, πρόσφατα, στην υπόθεση ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΙ ΦΟΥΛΗΣ ΜΙΧΑΗΛ ΛΙΜΙΤΕΔ ν. ΙΩΑΝΝΙΔΗ, Πολιτική Εφεση Αρ. Ε44/2014, 16/7/2019 λέχθηκε ότι, κατά την εξέταση του ισοζυγίου της ευχέρειας - ορθότερα των αναγκών της δικαιοσύνης ή ως πιο αρμόζουσα φράση «balance of justice», το Δικαστήριο ασχολείται με τη δικαιοσύνη και όχι με την ευχέρεια των διαδίκων. Έχοντας υπόψη μου τις ως άνω αρχές, θα εξετάσω τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον μου για σκοπούς και μόνο της παρούσας διαδικασίας, χωρίς η όποια κατάληξη μου να αφορά την ουσία των επιδίκων θεμάτων. Σύμφωνα με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς της ενάγουσας, κατά ή περί τον Μάιο 2019, προσέφερε τις υπηρεσίες της στην εναγομένη η οποία επιθυμούσε να αγοράσει το ακίνητο του οποίου επιδιώκεται η δέσμευση, το οποίο πωλείτο σε δημοπρασία. Ήταν ρητός όρος της μεταξύ τους συμφωνίας ότι η προμήθεια για τις υπηρεσίες της ενάγουσας θα ανερχόταν σε 3% της τιμής πώλησης του ακινήτου πλέον Φ.Π.Α. και θα πληρωνόταν με την πληρωμή της προκαταβολής και κατοχύρωσης του ακινήτου στην εναγομένη. Σε περίπτωση μη αγοράς η αμοιβή θα ανερχόταν σε 1%. Η ενάγουσα δια του διευθυντή της προσέφερε τις υπηρεσίες που ζήτησε η εναγομένη, πραγματοποιώντας τρεις συναντήσεις όπου συζητηθήκαν τα χαρακτηριστικά του ακινήτου και τα επενδυτικά πλάνα της εναγομένης. Σε μια εκ των συναντήσεων παρευρέθηκε επίσης ο δημοπράτης κος Βρυώνη. Το ακίνητο αγοράστηκε από την εναγομένη και παρά τις οχλήσεις της ενάγουσας δεν πληρώθηκε οποιοδήποτε ποσό και η ενάγουσα αξιώνει το ποσό των €17.992,80 δυνάμει τιμολογίου και/ή οφειλόμενο ως συμφωνηθείσα και/ή εύλογη αμοιβή και/ή ως προμήθεια για κτηματομεσιτικές εργασίες δυνάμει συμφωνίας και/ή δυνάμει των αρχών του αδικαιολόγητου πλουτισμού και/ή της επιείκειας. Ως προς την πρώτη προϋπόθεση θα πρέπει να λεχθεί κατ' αρχάς ότι σύμφωνα με το δικόγραφο της ενάγουσας δεν απαιτείται το αξιούμενο ποσό για υπηρεσίες διαμεσολάβησης για την αγορά του ακινήτου, κατά τρόπο που θα επιβαλλόταν η εφαρμογή του Περί Κτηματομεσιτών Νόμου Ν. 71(Ι)/
- Η αξίωση της ενάγουσας φαίνεται να στηρίζεται στην κατ' ισχυρισμό παροχή υπηρεσιών κυρίως συμβουλευτικών προς την εναγομένη, τις οποίες παρείχε κατόπιν, ως ισχυρίζεται, συμφωνίας η οποία καθόριζε την αμοιβή της ενάγουσας. Συνεπώς, διαπιστώνω ότι έχει καταδειχθεί η ύπαρξη μιας βάσιμης και συζητήσιμης αιτίας Αγωγής. Αναφορικά με τη δεύτερη προϋπόθεση, έχω εξετάσει τα όσα παρουσιάστηκαν ενώπιον μου μέσω των ενόρκων δηλώσεων και χωρίς να προβαίνω σε οποιαδήποτε αξιολόγηση της μαρτυρίας αυτής, διαπιστώνω, για σκοπούς και μόνο της παρούσας διαδικασίας, ότι δεν έχει καταδειχθεί η ύπαρξη μιας ορατής πιθανότητας επιτυχίας στο αναμενόμενο επίπεδο για το στάδιο αυτό. Κατά πρώτο, το όλο πλέγμα γεγονότων που περιβάλλουν την υπόθεση και αφορούν την πώληση ενός ακινήτου μέσω πλειστηριασμού, με την εμπλοκή του διευθυντή της ενάγουσας, ο οποίος ενεργεί και ως δημοπράτης αλλά και την παρουσία του ιδίου του δημοπράτη κου Βρυώνη σε συνάντηση ή συναντήσεις τις οποίες είχε ο διευθυντής της ενάγουσας με τον διευθυντή της εναγομένης, εγείρουν σοβαρούς και ουσιαστικούς προβληματισμούς, ως προς τη φύση και σκοπό της κατ' ισχυρισμό συμφωνίας την οποία επικαλείται η ενάγουσα και οι οποίοι δεν θα κριθούν στο στάδιο αυτό. Ούτε και έχουν δοθεί τέτοιες λεπτομέρειες ως προς τις συγκεκριμένες υπηρεσίες τις οποίες προσέφερε η ενάγουσα στην εναγομένη, εφόσον η αξία και άλλα χαρακτηριστικά του ακινήτου, τα οποία ως ισχυρίζεται η ενάγουσα αφορούσαν μέρος των συμβουλών προς την εναγομένη, είναι εμφανή από το τεκμήριο 7 το οποίο κατέθεσε η ενάγουσα και αποτελούν στοιχεία τα οποία λαμβάνονται από Κυβερνητική ιστοσελίδα, όπως προέβαλε και η πλευρά της εναγομένης. Κατά δεύτερο, ενώ η ενάγουσα επικαλείται συμφωνία μεταξύ της και της εναγομένης για την παροχή υπηρεσιών, στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκε το τιμολόγιο τεκμήριο 6 στην ένορκο δήλωση του κου Κασιουλή, εις το τιμολόγιο αυτό φαίνεται το όνομα άλλης εταιρείας ήτοι της Cyprian Star. Αν και το όνομά της ενάγουσας αναφέρεται στο τιμολόγιο, δεν φαίνεται τουλάχιστον για το στάδιο αυτό, ότι ήταν ο εκδότης του. Επίσης, η διεύθυνση του εκδότη του τιμολογίου όπως φαίνεται από αυτό, είναι η XX, XXXX XX XX XXXX XXXX XXXX X, XXXX6 XXXX, ενώ η διεύθυνση της ενάγουσας ως αυτή αναφέρεται στο κλητήριο ένταλμα αναφέρεται ως η Λεωφόρος XXXX XXXXX XX, XXXXX XXXX, XXXX XXXX. Κατά τρίτο, ενώ ο κος Κασιουλής υποστηρίζει ότι αμέσως μετά τον πλειστηριασμό ζητήθηκε η πληρωμή της αμοιβής από την εναγομένη, ήτοι την 4.6.19, το εν λόγω τιμολόγιο φαίνεται να εκδόθηκε την 2.10.19 δηλαδή τέσσερις μήνες αργότερα, ενώ ως ισχυρίζεται η ενάγουσα, η πληρωμή του αξιωνόταν αμέσως μετά τον πλειστηριασμό. Πέραν τούτου, εις το εν λόγω τιμολόγιο αναφέρεται χρέωση για προμήθεια, χωρίς να επεξηγηθεί για ποιο λόγο η ενάγουσα χρέωσε την εναγόμενη προμήθεια για την αγορά του ακινήτου μέσω του πλειστηριασμού. Τέλος, εφόσον η ενάγουσα αξιώνει το ποσό αυτό από την εναγομένη και υπό τη διαζευκτική βάση της εύλογης αμοιβής, θα έπρεπε να είχαν παρουσιαστεί στοιχεία με λεπτομέρειες τα οποία θα μπορούσαν να δώσουν στο Δικαστήριο μια εκ πρώτης όψεως εικόνα ως προς το εύλογο της αξιούμενης αυτής αμοιβής. Προσθέτω εδώ ότι η ενάγουσα παρουσίασε κατά πολύ γενικό τρόπο ακόμα και για το στάδιο αυτό, τις υπηρεσίες τις οποίες κατ' ισχυρισμό προσέφερε στην εναγομένη. Τα πιο πάνω, τα οποία επαναλαμβάνω προκύπτουν από την όψη και μόνο της μαρτυρίας χωρίς αυτή να αξιολογείται εις βάθος και χωρίς να αποκλείεται η επιτυχία της Αγωγής σε κατοπινό στάδιο, δεν μπορούν να καταδείξουν για το στάδιο αυτό και μόνο, ότι η ενάγουσα έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Αν και η μη ικανοποίηση της δεύτερης προϋπόθεσης οδηγεί σε απόρριψη της Αίτησης, για σκοπούς πληρότητας της απόφασης μου, εξέτασα κατά πόσο πληρείται και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου
- Από τη μια η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι η εναγόμενη ως νεοσυσταθείσα εταιρεία δεν έχει άλλη περιουσία για να ικανοποιήσει μια ενδεχόμενη απόφαση εναντίον της και ήδη βρίσκεται σε διαδικασία αποξένωσης του ακινήτου. Από την άλλη, η εναγόμενη χωρίς να υποστηρίζει συγκεκριμένα ότι μπορεί να ικανοποιήσει μια ενδεχόμενη απόφαση εναντίον της, υποστηρίζει ότι δεν έχει πρόθεση αποξένωσης του ακινήτου. Η αποξένωση ή μη του ακινήτου δεν αποτελεί τον μοναδικό παράγοντα εξέτασης της τρίτης προϋπόθεσης. Στην προκειμένη περίπτωση δεν μπορεί να παραγνωριστεί το γεγονός ότι η μόνη θεραπεία η οποία επιζητείται είναι χρηματικής φύσεως. Μπορεί το ποσό το οποίο ενδεχομένως να δικαιούται η ενάγουσα να είναι το αξιούμενο ή άλλο, το οποίο όμως μπορεί να καθοριστεί αναλόγως της μαρτυρίας που θα παρουσιάσει η ενάγουσα. Από τα όσα τεθήκαν ενώπιον μου, διαπιστώνω ότι εάν η ενάγουσα επιτύχει στην αγωγή της επί τη βάση της ισχυριζόμενης συμφωνίας η ζημιά της είναι ήδη υπολογισμένη, αν πάλι πετύχει στη βάση της εύλογης αμοιβής, πρόκειται και πάλι για ζημιά η οποία είναι εύκολο να υπολογισθεί, χωρίς να αποκλείεται άλλος τρόπος εκτέλεσης και ικανοποίησης μιας ενδεχόμενης Απόφασης που ήθελε εκδοθεί υπέρ της ενάγουσας. Επισημαίνω επίσης ότι στην προκειμένη περίπτωση δεν ζητείται η δέσμευση περιουσίας η οποία αποτελεί το αντικείμενο της Αγωγής. Σύμφωνα με τη νομολογία, και παραπέμπω ενδεικτικά στην υπόθεση SPIDERTRADE COM. FINANCE LIMITED v. Kώστα Χατζηγαβριήλ
(2003)1 Α.Α.Δ. 121, η αποστέρηση περιουσίας της εναγομένης, μέχρι την έκδοση τελικής απόφασης, η οποία δεν αποτελεί το αντικείμενο της αγωγής, δεν δικαιολογείται παρά μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις, ήτοι σε εκείνες όπου καταδεικνύεται ότι ισχυρή αιτία αγωγής θα παρέμενε χωρίς αντίκρισμα λόγω άμεσου κινδύνου αποξένωσης περιουσιακών στοιχείων προς παρεμπόδιση ικανοποίησης της ενδεχόμενης απόφασης. Στην προκειμένη περίπτωση και εφόσον δεν έχει καν καταδειχθεί η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας, δεν διαπιστώνω να υφίστανται τέτοιες εξαιρετικές περιστάσεις που θα επέβαλλαν τη δέσμευση του ακινήτου μέχρι τελείας εκδίκασης της Αγωγής. Τονίζεται επίσης ότι σύμφωνα με την υπόθεση MARKETRENDS (CAPITAL MARKET) LTD v. Μιχάλη Γεωργίου
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 1759, η έκδοση προσωρινού διατάγματος έξω από τα όρια του άρθρου 4 θα πρέπει να ασκείται με φειδώ και όχι ως μέτρο γενικής εξασφάλισης ενός ενάγοντα, πόσο μάλλον στην προκειμένη περίπτωση όπου ζητείται να δεσμευτεί ένα ακίνητο το οποίο σύμφωνα με την ενάγουσα η αξία του ανέρχεται στο ποσό των €904.000, με σκοπό την εξασφάλιση της ενάγουσας για μια απαίτηση των €17.992,80. Συνυπολογίζοντας όλα τα πιο πάνω και για τους λόγους τους οποίους εξήγησα, εφόσον δεν πληρούνται σωρευτικά οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου 14(Ι)/60, η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της εναγομένης και εναντίον της ενάγουσας ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, πληρωτέα στο τέλος της Αγωγής. (Υπ.) ................ Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο