Rositsa ν. Saint George's Private Hospital LIMITED κ.α., Aρ. Αγωγής: 858/2011, 6/3/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2020:A45 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Κωνσταντίνου, Α.Ε.Δ. Aρ. Αγωγής: 858/2011 Μεταξύ: xxxxx Rositsa Ενάγουσας και
- Saint George's Private Hospital LIMITED
- xxxxx Πάρπα Εναγόμενων ------------------ Αίτηση τροποποίησης έκθεσης απαίτησης, ημερομηνίας 30.1.2020 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 6.3.2020 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για ενάγουσα - αιτήτρια: κα Καρακώστα, για Π. ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε. Για εναγόμενους 1 και 2 - καθ' ων η αίτηση: κα Αργυρού, για Λεωνίδα Γ. Γεωργίου και κα Παπούτσα, για ΗΛΙΑ ΝΕΟΚΛΕΟΥΣ & ΣΙΑ ΔΕΠΕ, αντίστοιχα ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η αξίωση της ενάγουσας εναντίον των εναγόμενων 1 και 2 σύμφωνα με το γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα της αγωγής της πρώτης είναι για γενικές και ειδικές αποζημιώσεις, για σωματική βλάβη και/ή πόνους και/ή ταλαιπωρία και/ή για ψυχική οδύνη που υπέστη κατά η περί τις 14/5/2008, λόγω αμέλειας και/ή επαγγελματικής αμέλειας και/ή παράβασης των εκ του νόμου και κανονισμών απορρεόντων καθηκόντων και υποχρεώσεων των εναγόμενων 1 και
- Σύμφωνα με την τροποποιημένη έκθεση απαίτησης, στον ουσιώδη χρόνο, οι εναγόμενοι 1 ήταν ιατρικό ίδρυμα, στο οποίο ο εναγόμενος 2 ασκούσε το ιατρικό λειτούργημά του. Κατά ή περί τις 14/5/2008, η ενάγουσα, η οποία, όπως την είχε ενημερώσει ο εναγόμενος 2 είχε κύστη στην αριστερή ωοθήκη, κατόπιν ιατρικής συμβουλής που έτυχε εκ μέρους του χειρουργήθηκε από αυτόν στις εγκαταστάσεις των εναγόμενων
- Παρότι μετά την εγχείρηση είχε μεγάλο αίσθημα δυσφορίας στο επιγάστριο και/ή στην κοιλιακή χώρα, οξύτητα στο στόμα, άλγος και αφόρητους οξείς πόνους, τους οποίους ανάφερε στους εναγόμενους, αυτοί, ουδέν έπραξαν και της έδωσαν αυθημερόν εξιτήριο. Επειδή δεν έβρισκε ανταπόκριση εκ μέρους τους επισκέφθηκε το Γενικό Νοσοκομείο Πάφου, όπου, στις 7/7/2008 υποβλήθηκε σε ακτινογραφίες και/ή υπερήχους και/ή MRI ώστε να διαπιστωθεί, τι της προκαλούσε τους αφόρητους οξείς πόνους. Διαπιστώθηκε εγκεκυστρωμένο υγρό στο επιγάστριο, με περιεχόμενο, χειρουργική γάζα και/ή ιατρικά εργαλεία, τα οποία αφέθηκαν εξ υπαιτιότητας των εναγόμενων κατά τη διάρκεια της εγχείρησης, στην οποία την υπόβαλαν, στις 14/5/
- Συνεπεία αυτού, οι γιατροί του νοσοκομείου, την επομένη, 8/7/2008, την εισήγαγαν στη χειρουργική κλινική όπου την εγχείρισαν εκ νέου ώστε να γίνει καθαρισμός της κοιλιακής χώρας και/ή του επιγάστριου όπου αφέθηκαν τα ιατρικά εργαλεία και/ή η χειρουργική γάζα, εξ υπαιτιότητας των εναγόμενων. Από το νοσοκομείο πήρε εξιτήριο, στις 17/7/
- Αποτελεί θέση της, ότι οι πράξεις και/ή συμπεριφορά των εναγόμενων ήσαν προϊόν αμέλειας και/ή επαγγελματικής αμέλειας και/ή παράβασης των καθηκόντων τους. Επειδή, όπως θα διαφανεί αργότερα, έχει σημασία, οι παράγραφοι 13 μέχρι 16 της τροποποιημένης έκθεσης απαίτησης, ακολουθούν αυτούσιες: «
- Η Ενάγουσα αναφέρει ότι λόγω της αμέλειας εκ της επέμβασης ημερ. 14/5/2008 υπέστη μόνιμη βλάβη και/ή κατάλοιπα και/ή επιδείνωση της κατάστασης της υγείας της για την οποία υποβλήθηκε στην εγχείρηση της ημερ. 14/5/2008, με συγκόλληση των εντέρων και/ή δημιουργία πολλαπλών και/ή πολλών και/ή μη αναμενόμενων κυστών στο επιγάστριο και/ή κοιλιακή χώρα και/ή στις ωοθήκες και συναφή περιοχή και/ή άλλων παθήσεων που σχετίζονται με το ως άνω πρόβλημα, δημιουργώντας συμφόρηση και/ή ταλαιπωρία και/ή μόνιμα προβλήματα στην ίδια, για το υπόλοιπο της ζωής της.
- Ως εκ των ανωτέρω, η Ενάγουσα εμποδίστηκε και/ή εμποδίζεται από το να ασχολείται με πράγματα που ασχολείτο και προηγουμένως όπως αθλητισμό, τρέξιμο, βάδην, περπάτημα, χορό καθώς επίσης κατέστη ανίκανη για διεκπεραίωση της οικιακής εργασίας και φροντίδας του ανηλίκου της παιδιού.
- Περαιτέρω, η Ενάγουσα υπέφερε και/ή υποφέρει από προβληματισμούς και/ή ανησυχίες αφορώσι την μετέπειτα πορεία της υγείας της και διακατέχεται από φόβους για το ότι θα χάσει την ζωή της και η όλη κατάσταση της έχει επηρεάσει αρνητικά τη σεξουαλική της σχέση με τον σύζυγό της και γενικά τις ανέσεις της και την ομαλή διαβίωση της.
- Ως αποτέλεσμα της επιδειχθείσας αμέλειας των Εναγομένων, η Ενάγουσα υπέστη σωματικές βλάβες και/ή βλάβες στην υγεία της και/ή απώλειες και/ή πόνους, ταλαιπωρίες, ψυχολογικά τραύματα και άλλες συναφείς ζημιές.» Οι λεπτομέρειες αμέλειας και/ή παράβασης των νομικών καθηκόντων των εναγόμενων που τους αποδίδει η ενάγουσα εκτίθενται στην παράγραφο 12 (υπό Α μέχρι ΙΗ) της έκθεσης απαίτησης και οι λεπτομέρειες ειδικών ζημιών της, στην παράγραφο
- Διευκρινιστικά να πω ότι η ευθύνη για όσα αποδίδει η ενάγουσα στους εναγόμενους με την αγωγή της, πλέον δεν αποτελεί επίδικο θέμα της αγωγής και τούτο, επειδή η ευθύνη γι' αυτά, στις 17/12/2019 αναλήφθηκε εξ ολοκλήρου από τους εναγόμενους, σε ποσοστό, 60%, οι εναγόμενοι 1 και 40%, ο εναγόμενος
- Η ενάγουσα, με την υπό κρίση αίτηση - την οποία καταχώρησε στις 30/1/2020 - επιδιώκει να τροποποιήσει για δεύτερη φορά την έκθεση απαίτησης της αγωγής της, με την προσθήκη στο τέλος της παραγράφου 16, 43 υποπαραγράφων (με αριθμό 16.1 μέχρι 16.43.), οι οποίες περικλείουν ίσο αριθμό λεπτομερειών σωματικών βλαβών. Επιπλέον επιδιώκει και διεύρυνση της περιόδου απώλειας εισοδημάτων από την εργασία της και αύξηση του σχετικού συνολικού ποσού που αξιώνει υπό μορφή ειδικής ζημιάς. Η αίτηση - μεταξύ άλλων - βασίζεται στη Δ.25 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στα Άρθρα 23 και 30 του Συντάγματος, στο Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και στο Άρθρο 1 του Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της, στο κοινοδίκαιο και στις αρχές της επιείκειας, στη νομολογία και τέλος, στη διακριτική ευχέρεια, συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση εκτίθενται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση της ενάγουσας. Οι δυο εναγόμενοι, όπως και στην προηγούμενη αίτηση τροποποίησης της ενάγουσας έτσι και σ' αυτή καταχώρησαν από κοινού, μια, μόνο, ένσταση. Αποτελείται από 19 λόγους και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση - και πάλι - της δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων του εναγόμενου 2, xxxxx Παπούτσα. Η ακρόαση της αίτησης διεξάχθηκε στη βάση του περιεχομένου των ενόρκων δηλώσεων. Δεν προτίθεμαι να επαναλάβω το περιεχόμενό τους και το ίδιο ισχύει και για το περιεχόμενο των εκατέρωθεν - γραπτών - αγορεύσεων. Στη συνέχεια και στο βαθμό που κριθεί αναγκαίο, θα διαφανεί - με αναφορά τόσο στη μαρτυρία όσο και στις αγορεύσεις - ποιες από τις θέσεις κάθε πλευράς αποδέχομαι και ποιες απορρίπτω. Οι αρχές που διέπουν το θέμα τροποποίησης δικογράφων εκτίθενται σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Preece κ.ά. ν. Ρωσσίδου
(2011)1(Γ) Α.Α.Δ. 2138 επισημαίνονται τα εξής: «Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας, Διαταγή 25 καν. 1, παρέχουν δυνατότητα τροποποίησης των δικογράφων. Η επί τούτου απόφαση, ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου η οποία ασκείται στη βάση καθιερωμένων κριτηρίων. Αίτηση για τροποποίηση δικογράφου μπορεί να εγκριθεί σε κάθε στάδιο της διαδικασίας εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις οι οποίες καθιστούν την τροποποίηση απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης. Το συμφέρον της δικαιοσύνης αποτιμάται ύστερα από συνεκτίμηση όλων των παραγόντων της κάθε υπόθεσης, συμπεριλαμβανομένων και των επιπτώσεων που ενδεχομένως θα προκληθούν στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Βλ. Εθν. Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. κ.α. ν. Βιομ. Χαρ. Αλωνεύτης Λτδ κα
(2002)1(Α) ΑΑΔ 237. Στην Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 ΑΑΔ 934 έχει ειπωθεί ότι η σύγχρονη τάση είναι να επιτρέπουν τα δικαστήρια τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμα και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα. Στην Astor Manufacturing and Exporting Co και Άλλων ν. A.G. Levendis και Άλλων
(1993)1 ΑΑΔ 726 αναφορικά με τον παράγοντα του χρόνου ειπώθηκαν τα εξής, «Ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός. Δεν είναι όμως εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Το ίδιο ισχύει για τον κάθε ένα από τη σειρά παραγόντων που η νομολογία καθιέρωσε ως διαδραματίζοντας ρόλο. Η διακριτική εξουσία του δικαστηρίου ασκείται αφού συνυπολογισθούν τα σχετικά στο πλαίσιο των ιδιαιτεροτήτων της κάθε υπόθεσης.»» Ομοίως και στην Παπαχρυσοστόμου ν. Γρηγοριάδης & Συνεταίροι κ.ά.
(2012)1(Α) Α.Α.Δ. 817, από την οποία το απόσπασμα που ακολουθεί: «Οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου σε σχέση με αιτήσεις που έχουν ως νομικό υπόβαθρο τις πρόνοιες του κ. 1 της Δ.25[1], όπως είναι η παρούσα περίπτωση, έχουν γίνει αντικείμενο εξέτασης και λεπτομερούς ανάλυσης σε πληθώρα υποθέσεων[2]. Το συμπέρασμα που μπορεί με ασφάλεια να συναχθεί από τη σχετική νομολογία, είναι ότι το θέμα, τροποποίησης δικογράφων, ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου η οποία ασκείται φιλελεύθερα και δεν διέπεται από άκαμπτους κανόνες, αλλά από διάφορους παράγοντες, η βαρύτητα των οποίων ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Η βασική αρχή η οποία πηγάζει μέσα από την εν λόγω νομολογία είναι ότι στις περιπτώσεις όπου ο προσδιορισμός της ουσίας της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων και η αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών επιβάλλουν την τροποποίηση των δικογράφων, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται υπέρ της έγκρισης της αίτησης νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί βλάβη ή αδικία στην άλλη πλευρά η οποία δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα ή ο αιτητής δεν ενεργεί κακόπιστα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της οποιασδήποτε καθυστέρησης στη διατύπωση των θέσεων του αιτητή, ποικίλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη τροποποίησης δικογράφων, όμως η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου στο στάδιο αυτό, ασκείται με φειδώ. Τέλος μπορεί να λεχθεί ότι η εισαγωγή ενός νέου θέματος δεν συνεπάγεται κατ' ανάγκη και την απόρριψη της αίτησης, νοουμένου όμως ότι δεν έχει καταλυτικές συνέπειες για την αντίδικη πλευρά.» Και λίγο παρακάτω: «Δεν έχει διαφύγει της προσοχής μας ότι ο λόγος καθυστέρησης από μόνος του δεν συνιστά κατ' ανάγκη αιτία για απόρριψη αίτησης για τροποποίηση, ούτε και ότι το γεγονός της καθυστέρησης δεν εξισούται κατ' ανάγκη με κακοπιστία. Ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός και συνιστά έναν από τους πολλούς παράγοντες που το δικαστήριο λαμβάνει υπόψη στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, συνεκτιμάται δε σαν λογική απόρροια του άρθρου 30.2 του Συντάγματος (Astor Manufacturing (πιο πάνω) και Clive Preece (πιο πάνω)).» Καθ' όλα σχετικά είναι και τ' ακόλουθα από την υπόθεση Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου Λτδ ν. Χαρίδη
(2011)1(Β) Α.Α.Δ.825: «Στην απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση Federal Bank of Lebanon (S.A.L.) ν. Νίκου Κ. Σιακόλα
(1999)1 Α.Α.Δ. 44, επιβεβαιώθηκε κατ΄αρχάς η λεγόμενη σύγχρονη τάση της νομολογίας όπως τα Δικαστήρια επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις, ακόμη και αν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα. Σημειώνεται ότι στην υπόθεση εκείνη, η αγωγή είχε καταχωρηθεί κατά το 1986 ενώ το συγκεκριμένο αίτημα τροποποίησης υποβλήθηκε κοντά το 1998, δηλαδή περί τα 12 χρόνια αργότερα και ενώ η ακρόαση είχε προηγουμένως αρχίσει και διεξαχθεί μερικώς δύο φορές αλλά διατάχθηκε η εξ υπαρχής ακρόαση λόγω διορισμού των εκδικαζόντων Προέδρων ως δικαστών του Ανωτάτου Δικαστηρίου.» Παραπέμπω τέλος και στην υπόθεση Ikos Cif Ltd v. Martin Coward κ.ά, Πολιτικές Εφέσεις Αρ. 137/2013 και 138/2013, ημερομηνίας 20 Μαρτίου, 2014 σύμφωνα με την οποία: «Σταθερή γραμμή της Νομολογίας επιβεβαιώνει ως θεμελιακή αρχή πως τροποποίηση δικογράφων είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που αυτό κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για την αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Ακόμη και στις περιπτώσεις που επιδιώκεται νέα βάση αγωγής, η αίτηση τροποποίησης δεν είναι καταδικασμένη σε αποτυχία, αλλά εξετάζεται και συνεκτιμάται υπό το πρίσμα του συνόλου των στοιχείων της δεδομένης περίπτωσης. Το συμφέρον της δικαιοσύνης συνιστά, σε κάθε περίπτωση, κυρίαρχο παράγοντα, κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, να επιτρέπει τροποποίηση.» Και σε άλλο σημείο (πιο κάτω): «Ειδικότερα ως προς το θέμα του παράγοντα χρόνου στην υποβολή αιτήματος τροποποίησης, σταθερή γραμμή της Νομολογίας αναγνωρίζει ότι ο παράγοντας αυτός είναι σχετικός. Δεν είναι όμως εξαρχής και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Όταν η καθυστέρηση οφείλεται σε σφάλμα του αιτητή, η δικαιολόγηση της και η σημασία της ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά κάθε υπόθεσης, κυρίως σε συσχετισμό με τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. Η όποια καθυστέρηση δεν πρέπει να εξετάζεται μεμονωμένα από απόψεως μόνο χρονικής διάστασης, αλλά θα πρέπει να συναρτάται με άλλους παράγοντες, όπως για παράδειγμα την ανυπαρξία καλής πίστης. Τροποποίηση μπορεί να επιτραπεί, ασχέτως εάν επιδείχθηκε αμέλεια και καθυστέρηση από διάδικο, αν αυτό απαιτεί το συμφέρον της δικαιοσύνης. Όπως ήδη έχει καταγραφεί, τελικά ο κρίσιμος παράγοντας είναι η ανάγκη για προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων και η διατύπωση των θέσεων των διαδίκων (Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου,
(1991)1 Α.Α.Δ. 934, Ταξί Κυριάκος Λτδ v. Ανδρέα Παύλου,
(1995)1 Α.Α.Δ. 560, Astor Manufacturing & Exporting Co κ.α. v. A.G. Leventis κ.α.,
(1993)1 Α.Α.Δ. 726, SABA & Co. (T.M.P.) v. T.M.P. Agents,
(1994)1 A.A.Δ. 426, Ιωάννης Νικολάου v. Ζωής Μυλτιάδους κ.ά,
(2007)1 Α.Α.Δ. 1005). Πάγια νομολογία διαμόρφωσε τον κανόνα ότι αίτηση τροποποίησης δεν είναι δυνατό να επιτύχει αν το υλικό, το οποίο σκοπείται να εισαχθεί, ήταν σε γνώση του αιτητή ή μπορούσε με εύλογη επιμέλεια να εντοπιστεί έγκαιρα. Η δε αλλαγή δικηγόρου διαδίκου δεν μπορεί να θεωρηθεί ως δικαιολογία για παρατηρούμενη καθυστέρηση που οδηγεί σε εκτροχιασμό της δίκης και δεν παρέχει, αφ΄εαυτής, λόγο για την τροποποίηση της δικογραφίας. (Γραμμές Στριντζή Αιγαίου Ναυτική Εταιρεία v. Always Travel Holidays Ltd
(1995)1 Α.Α.Δ. και United SeaTransport Ltd v. Zakou
(1980)1 A.Α.Δ. 501, 510). Η γραμμή αυτή της νομολογίας συναρτάται απόλυτα με την φειδώ με την οποία το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια, ιδίως στις περιπτώσεις όπου η όποια καθυστέρηση ενέχει καταλυτικές επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου.» Υπεισέρχομαι στην ουσία της αίτησης, η οποία θα ιδωθεί σε συνάρτηση με όσους από τους λόγους ένστασης σ' αυτή ήθελε κριθεί αναγκαίο να ληφθούν υπόψη. Με το 2ο λόγο ένστασης υποβάλλεται ότι δε συντρέχουν οι προϋποθέσεις για έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Με τον 3ο λόγο υποβάλλεται ότι όλοι οι ισχυρισμοί που προβάλλονται από την ενάγουσα είναι γενικοί, αόριστοι, αδικαιολόγητοι και μη επαρκείς και σε καμιά περίπτωση δε δικαιολογούν την ανάγκη της αιτούμενης τροποποίησης. Με τον 4ο λόγο υποβάλλεται ότι η υπέρμετρη και/ή αδικαιολόγητη καθυστέρηση υπό τις περιστάσεις στην υποβολή της αίτησης για τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης, για γεγονότα που είναι γνωστά και/ή θα έπρεπε να είναι γνωστά από το 2008 και/ή εν πάση περιπτώσει, πριν ή κατά την τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης το 2018, προσλαμβάνει τη μορφή περιφρόνησης του Δικαστηρίου και κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας. Με τον 6ο λόγο υποβάλλεται ότι η αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας και των διαδικαστικών θεσμών, αφού, μεταξύ άλλων, δεν ασκήθηκε εκ μέρους της πλευράς της ενάγουσας, η στοιχειώδης επιμέλεια. Η αίτηση, προστίθεται, ενέχει κακοπιστία και προσπάθεια υπερβολικής διόγκωσης των γεγονότων και εξόγκωσης των σωματικών βλαβών και/ή γενικών και/ή ειδικών αποζημιώσεων. Με τον 7ο λόγο υποβάλλεται ότι δεν επεξηγείται και/ή δεν παραχωρείται από πλευράς της ενάγουσας, οποιαδήποτε επαρκής και/ή καθόλου επεξήγηση της καθυστέρησης στην καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης και/ή η ενάγουσα δεν έχει αποσείσει το βάρος για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Τέλος, με το 13ο λόγο υποβάλλεται ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι ουσιαστικά αβάσιμη και/ή αναληθής και/ή στερείται λογικής συνοχής και τα γεγονότα που αναφέρει η ενόρκως δηλούσα, δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και/ή δεν υποστηρίζουν την αναγκαιότητα τροποποίησης της έκθεσης απαίτησης. Η ενάγουσα προκειμένου να δικαιολογήσει την ανάγκη καθώς και το χρόνο που επέλεξε να καταχωρήσει την υπό κρίση αίτηση, στην υποστηρικτική της αίτησης, ένορκη δήλωσή της, μεταξύ άλλων αναφέρει τα εξής: Περιήλθαν στη γνώση και αντίληψή της γεγονότα, για τα οποία ζητά την τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης και θεωρεί αυτή απαραίτητη ώστε να συνάδουν τα πραγματικά γεγονότα με τη δικογραφία. Συγκεκριμένα, όπως την πληροφόρησαν οι δικηγόροι της, οι λόγοι που αιτείται την τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης είναι οι ακόλουθοι: Αντιλήφθηκε τόσο η ίδια όσο και οι δικηγόροι της, ότι οι μόνιμες σωματικές βλάβες στην υγεία της έχουν επεκταθεί με συγκόλληση των εντέρων και άλλων πολλαπλών κυστών και συναφών παθήσεων και που αυτά τα κατέδειξε η μόλις πρόσφατη έκθεση και προφορική πληροφόρηση που έλαβε από το Δρ. Νεοφύτου, μετά την ολοκλήρωση της έκθεσής του, ημερομηνίας 29/11/
- Η εν λόγω έκθεση αποτελεί καινούργιο γεγονός που προέκυψε μεταγενέστερα της πρώτης αίτησης τροποποίησης. Αντιλήφθηκε με συμβουλή των δικηγόρων της, ότι βάσει αυτής της έκθεσης, τα όσα έχουν ήδη δικογραφηθεί ως σωματικές της βλάβες χρειάζεται να εξειδικευτούν περαιτέρω προς διάφορες κατευθύνσεις που θα προκύψουν από την ακροαματική διαδικασία και μεταξύ ενδεχόμενης μάχης εμπειρογνωμόνων. Αυτή είναι η δεύτερη αίτηση τροποποίησης, αλλά τα γεγονότα και ισχυρισμοί που εντάσσονται με την παρούσα αίτηση και ως φαίνονται με λεπτομέρεια στα διατακτικά της παρούσας αίτησης, προήλθαν αποκλειστικά όταν είχε ολοκληρωμένη εικόνα για την κατάσταση της υγείας της και μετά που χρειάστηκε να ολοκληρωθεί δεκασέλιδη περίπου ιατρική έκθεση. Περαιτέρω, όπως την πληροφορούν οι δικηγόροι της, οι πιο πάνω τροποποιήσεις, θα θέσουν με σαφήνεια τις αξιώσεις της και ειδικότερα περί των σωματικών βλαβών και θα επιτρέψουν στο Δικαστήριο και όλα τα μέρη της διαδικασίας να κατανοήσουν περαιτέρω την έκταση των σωματικών της βλαβών. Η αιτούμενη τροποποίηση σκοπό έχει να διαλευκάνει την ακροαματική διαδικασία και που αυτή η διαδικασία μετασχηματίστηκε συνεπεία του μεθεπόμενου καινούργιου γεγονότος, της παραδοχής ευθύνης, στις 17/12/2020, με ποσοστό ευθύνης, 40% ο εναγόμενος 2 και 60%, οι εναγόμενοι
- Με την ως άνω παραδοχή παραμένει πλέον προς εκδίκαση το ύψος των αποζημιώσεων και ως εκ τούτου θεωρεί ότι η περαιτέρω εξειδίκευση περί των σωματικών της βλαβών συγκλίνει μόνο προς το συμφέρον και περαιτέρω διαφάνεια στην απονομή της δικαιοσύνης. Ειδικότερα αυτό κρίνει αναγκαίο, αφού κατά πάσα πιθανότητα προβλέπει στην παρούσα ακροαματική διαδικασία μάχη εμπειρογνωμόνων, στην ειδικότητα της γυναικολογίας. Είναι η θέση της, ότι οι αιτούμενες τροποποίησης είναι αναγκαίες για τον καλύτερο προσδιορισμό των ζημιών της και προπάντων, για να ελαχιστοποιηθεί κάθε ενδεχόμενο αδικίας και να έρθει εξαπίνης η άλλη πλευρά κατά την ακροαματική διαδικασία και ειδικότερα, όταν αυτά αφορούν στην πλειοψηφία τους όρους που αφορούν αναγκαία τεχνικά και επιστημονικά δεδομένα και στοιχεία, όπως αυτά που λεπτομερώς εκθέτει με τα αιτητικά τροποποίησης της παρούσας. Ουδεμία ζημιά θα υποστούν οι ενάγοντες 1 και 2 (προφανώς οι εναγόμενοι ήθελε να πει) που να μην μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα και ουδεμία καθυστέρηση μπορεί να προκληθεί που να είναι αδικαιολόγητη, αφού όλα αυτά που αιτείται όπως περιληφθούν στους τροποποιημένους ισχυρισμούς της, προέκυψαν από την έκθεση του Δρ. xxxxx Νεοφύτου και μόλις την ημερομηνία 29/11/2019 και την ολοκληρωμένη πληροφόρηση που παρείχε προφορικά και αναλυτικά τόσο στην ίδια όσο και στους δικηγόρους της για σκοπούς προώθησης της παρούσας αγωγής. Στην υπόθεση Loukos Trading Co. Ltd κ.ά. v. Ρέινμποου Πλήτσιηγκ και Ντάιγκ Κο. Λτδ
(2000)1(Β) Α.Α.Δ. 1014 αναφέρονται τα εξής: «΄Εχει νομολογηθεί ότι τα δικαστήρια έχουν εξουσία να ελέγχουν τις διαδικασίες προς αποφυγή καταχρήσεως της δικαστικής διαδικασίας. Έχει, επίσης, νομολογηθεί ότι η κατάχρηση της διαδικασίας μπορεί να προσλάβει πολλές μορφές και ότι ανάλογα ευρεία είναι και η δικαιοδοσία του δικαστηρίου για την παρεμπόδιση της (βλ. Constantinides v. Vima Ltd
(1983)1 C.L.R. 348, ΄Ελληνας ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 149, Αρχιεπίσκοπος Κύπρου (Αρ. 2)
(1993)1 Α.Α.Δ. 248, Διευθυντής Φυλακών ν. Περρέλλα
(1995)1 Α.Α.Δ. 217, Re Beogradska D.D., Πολιτική ΄Εφεση 9495/6.9.1996 και Βασιλείου ν. Μακρίδη, Ποινική ΄Εφεση 6804/24.2.2000). Στην Περρέλλα, πιο πάνω, σελ. 222, υποδείχθηκε ότι "η δικαιοδοσία για την παρεμπόδιση, περιστολή, απόρριψη ή αναστολή διαδικασίας, που συνιστά κατάχρηση των δικαιοδοσιών του Δικαστηρίου, εκπηγάζει από την ίδια τη φύση της δικαστικής λειτουργίας που έχει ως λόγο το δίκαιο και μέσο τους μηχανισμούς που προάγουν την κατίσχυση του".» Περαιτέρω σύμφωνα με την Αρχιεπίσκοπος Κύπρου (ανωτέρω): «Η επίκληση των δικαιοδοσιών του Ανωτάτου Δικαστηρίου ελέγχεται προς αποτροπή κατάχρησης των δικαιοδοσιών. Η επιδίωξη όμοιων σκοπών με την υιοθέτηση παράλληλων ένδικων μέσων ελέγχεται από το Δικαστήριο όπως και γενικότερα η πολλαπλότητα των διαδικασιών για την επίτευξη του ίδιου στόχου.» Οι πιο πάνω αρχές επαναβεβαιώνονται και στις πολύ πρόσφατες υποθέσεις, Αναφορικά με την αίτηση της Wayplay Technologies Ltd ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας κ.ά., ECLI:CY:AD:2015:A323, Πολιτική Έφεση Αρ. 43/14, ημερομηνίας 11/5/2015 και Χριστοφίδου ν. Ραδιοφωνικού Ιδρύματος Κύπρου, ECLI:CY:AD:2017:A412, Πολιτική Έφεση Αρ. 226/2012, ημερομηνίας 22/11/
- Με υπαγωγή των δεδομένων της παρούσας υπόθεσης σ' όλες τις παραπάνω αρχές, για λόγους που θα αναφέρω στη συνέχεια, ενώ από τη μια, δε θεωρώ απαραίτητες ή αναγκαίες τις αιτούμενες τροποποιήσεις, για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης, σε βαθμό που η καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης, κατά τη γνώμη μου προσλαμβάνει τη μορφή κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας, από την άλλη, η ενάγουσα απότυχε να με πείσει συναφώς με το χρόνο που επέλεξε να καταχωρήσει την αίτηση. Αρχίζοντας από το πρώτο, παρατηρώ τα εξής: Σύμφωνα με τη Δ.19 Θ.4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας - για ό,τι μας ενδιαφέρει -, κάθε δικόγραφο, θα πρέπει να περιέχει μόνο σύντομη έκθεση των ουσιωδών γεγονότων επί των οποίων ο διάδικος που υποβάλλει το δικόγραφο στηρίζει την απαίτησή του, αλλά, όχι μαρτυρία με την οποία θα αποδειχθούν τα γεγονότα. Στην προκειμένη περίπτωση, το τι παρατηρώ είναι το εξής: η ενάγουσα, μολονότι με την προβολή όλων των παραπάνω ισχυρισμών της προσπαθεί να με πείσει τόσο για την αναγκαιότητα των αιτούμενων τροποποιήσεων όσο και για το χρόνο που επέλεξε να καταχωρήσει την υπό κρίση αίτηση, σ' ό,τι αφορά το πρώτο, κατά παράβαση της παραπάνω διαταγής, ουσιαστικά ομολογεί ότι οι αιτούμενες τροποποιήσεις δεν είναι αναγκαίες μα ούτε και απαραίτητες για σκοπούς ορθής, δίκαιης και αποτελεσματικής δικαιοσύνης. Προς τούτο, παραπέμπω στην παράγραφο 19 της ένορκης δήλωσής της που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση, η οποία ακολουθεί αυτούσια: «Για όλους τους πιο πάνω λόγους και για την ορθή απονομή της Δικαιοσύνης, αιτούμαι την έκδοση διατάγματος του Δικαστηρίου ως η παρούσα αίτηση παρέχοντας επισυναπτόμενη την προτιθέμενη τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης (με εμφάσεις και υπογραμμίσεις για σκοπούς ευκολίας ανάγνωσης στις σκοπούμενες τροποποιήσεις) ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ ΣΤ. Από το επισυνημμένο φαίνεται ότι οι σωματικές βλάβες είναι ήδη δικογραφημένες από την υφιστάμενη έκθεση απαίτησης. Όμως αφού παρουσιάζεται για την πλευρά της Ενάγουσας, η ευκαιρία όπως αυτές εξειδικευτούν περαιτέρω και με καλύτερο τρόπο, ειδικότερα σε τόσο εξειδικευμένα και επιστημονικά ζητήματα, υποστηρίζω τότε αναλόγως το αίτημα τροποποίησης για να γνωρίζουν οι παράγοντες της δίκης με περαιτέρω λεπτομέρεια τι θα αντιμετωπισθεί στη δίκη.» (η έμφαση - όπου υπάρχει - είναι δική μου). Από τα πιο πάνω που αναφέρει η ενάγουσα και ιδιαίτερα, δεδομένης της θέσης της, ότι οι σωματικές της βλάβες είναι ήδη δικογραφημένες από την υφιστάμενη έκθεση απαίτησης, το αίτημά της για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος είναι από κάθε άποψη αχρείαστο και αδικαιολόγητο. Η θέση της, ότι υποστηρίζει το αίτημα για να γνωρίζουν οι παράγοντες της δίκης με περαιτέρω λεπτομέρεια, τι θα αντιμετωπισθεί στη δίκη, ουδόλως διαφοροποιεί τα πράγματα. Το ίδιο ισχύει και για το απόσπασμα που παραθέτει από την, ομολογουμένως, πολύ ενδιαφέρουσα και σημαντική, από κάθε άποψη, πρόσφατη ομιλία του έντιμου Προέδρου του Ανωτάτου Δικαστηρίου στο συνέδριο της Παθολογικής Εταιρείας Κύπρου, ημερομηνίας 30/11/2019, με θέμα «ιατρική αμέλεια», το οποίο, με κάθε σεβασμό προς την ενάγουσα, ουδεμία σχέση έχει με το λόγο για τον οποίο το επικαλείται. Αναφορικά με το πρώτο, αφ' ης στιγμής αποτελεί θέση της ενάγουσας, ότι οι σωματικές της βλάβες είναι ήδη δικογραφημένες από την υφιστάμενη έκθεση απαίτησης, θέμα περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών συναφώς με αυτές, μπορεί να εγερθεί μόνο από τους αντίδικούς της με το κατάλληλο δικονομικό διάβημα και όχι από την ίδια, με αίτηση τροποποίησης της δικογραφίας της. Αυτό συνάγεται ευθέως από τη σχετική Δ.19 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, την οποία θεωρώ πως δε χρειάζεται να αναλύσω. Συναφώς με το θέμα, θα ήθελα απλώς να παρατηρήσω τα εξής: με την έκδοση της ενδιάμεσης απόφασής μου, ημερομηνίας 14/2/2019 αποδέχθηκα - μετά από ακρόαση - την πρώτη αίτηση τροποποίησης της ενάγουσας, ημερομηνίας 15/11/
- Η ενάγουσα καταχώρησε την τροποποιημένη έκθεση απαίτησης, στις 22/2/2019 και ο εναγόμενος 2, με την επιστολή των δικηγόρων του, με τίτλο «ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΓΙΑ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ (Δ.
- Θ.7)» - η οποία καταχωρήθηκε στις 28/2/2019 και βρίσκεται στο φάκελο της υπόθεσης - ζήτησε από τους δικηγόρους της ενάγουσας να του παράσχουν εντός 7 ημερών, περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες σε σχέση με συγκεκριμένες παραγράφους της έκθεσης απαίτησης. Μολονότι δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω κατά πόσο δόθηκαν στον εναγόμενο 2 οι αιτούμενες λεπτομέρειες, η ουσία του πράγματος έγκειται στο γεγονός, ότι αυτός, στις 6/3/2019 καταχώρησε την υπεράσπισή του στην τροποποιημένη έκθεση απαίτησης της ενάγουσας, χωρίς να έχει καταχωρήσει οποιαδήποτε αίτηση για παροχή λεπτομερειών. Με όλα αυτά δεδομένα είναι σαφές, ότι η ενάγουσα δεν μπορεί να ισχυρίζεται ότι υποστηρίζει το αίτημα τροποποίησης για να γνωρίζουν οι παράγοντες της δίκης με περαιτέρω λεπτομέρεια, τι θα αντιμετωπισθεί στη δίκη. Απ' εκεί και πέρα ούτε και το απόσπασμα από την ομιλία του έντιμου Προέδρου του Ανωτάτου Δικαστηρίου βοηθά την ενάγουσα, στην προσπάθειά της να με πείσει να δεχθώ την αίτηση. Ακολουθεί αυτούσιο: «Η αξιολόγηση της μαρτυρίας αποτελεί δικαστικό έργο και καθήκον και προϋποθέτει συσχέτιση της μαρτυρίας, στο σύνολο της, και αντιπαραβολή των εκατέρωθεν θέσεων. Όσο πιο σύνθετη είναι η ενώπιον του Δικαστηρίου διαφορά, τόσο περισσότερο προβάλλει η ανάγκη σαφούς αξιολόγησης της μαρτυρίας. Οι υποθέσεις ιατρικής αμέλειας είναι ιδιαιτέρως περίπλοκες, ως εκ τούτου χρήζουν της μεγίστης προσοχής από το εκδικάζον Δικαστήριο.» Το απαύγασμα όσων αναφέρει ο Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου πιο πάνω, έγκειται στην επίστηση της προσοχής του Δικαστηρίου, στην ανάγκη σαφούς - και με ιδιαίτερη προσοχή - αξιολόγησης της μαρτυρίας, σε υποθέσεις ιατρικής αμέλειας. Όσα ακολουθούν καταρρίπτουν τη θέση της ενάγουσας, ως προς το χρόνο που επέλεξε να καταχωρήσει την υπό κρίση αίτηση: Συναφώς με αυτό, στις παραγράφους 2., 3., 3.
- και 3.
- της ένορκης δήλωσής της η οποία υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση, αναφέρει τα εξής: «
- Αναφέρω ότι περιήλθαν στη γνώση και αντίληψη μου γεγονότα για τα οποία αιτούμαι την τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης, και θεωρώ αυτή ως απαραίτητη ώστε να συνάδουν τα πραγματικά γεγονότα με την δικογραφία και συγκεκριμένα με την Έκθεση Απαίτησης μου.
- Συγκεκριμένα όπως με πληροφόρησαν οι δικηγόροι μου, οι λόγοι που αιτούμαι τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης είναι οι ακόλουθοι: 3.
- Αντιλήφθηκα τόσο η εγώ όσο και οι δικηγόροι μου ότι οι μόνιμες σωματικές βλάβες στην υγεία μου έχουν επεκταθεί με συγκόλληση των εντέρων και άλλων πολλαπλών κυστών και συναφών παθήσεων και που αυτά τα κατέδειξε η μόλις πρόσφατη έκθεση και προφορική πληροφόρηση που έλαβα από το Δρ. Νεοφύτου μετά την ολοκλήρωση της έκθεσης του ημερ. 29/11/
- 3.
- Αναφέρω ότι αυτή είναι η δεύτερη αίτηση τροποποίησης αλλά τα γεγονότα και ισχυρισμούς που εντάσσονται με την παρούσα αίτηση τροποποίησης και ως φαίνονται με λεπτομέρεια στα διατακτικά της παρούσας αίτησης, προήλθαν αποκλειστικά όταν είχα ολοκληρωμένη εικόνα για την κατάσταση της υγείας μου και μετά που χρειάστηκε να ολοκληρωθεί δεκασέλιδη περίπου ιατρική έκθεση. » Και ενώ αυτοί είναι οι λόγοι για τους οποίους ζητά να τροποποιήσει την έκθεση απαίτησης στο παρόν στάδιο, ας δούμε και τι αναφέρει στην αντίστοιχη ένορκη δήλωση στην οποία είχε προβεί προς υποστήριξη της προηγούμενης αίτησης τροποποίησης, την οποία είχε καταχωρήσει στις 15/11/
- Δηλαδή, 14 και πλέον μήνες προηγουμένως. Οι σχετικές παράγραφοι 2.,
- και 3.
- ακολουθούν και πάλι αυτούσιες: «
- Λόγω του ότι περιήλθαν στη γνώση και αντίληψη μου τα γεγονότα για τα οποία αιτούμαι την τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης, μετά την ολοκλήρωση των δικογράφων είναι απαραίτητη η παρούσα τροποποίηση ώστε να συνάδουν τα πραγματικά γεγονότα με την δικογραφία και συγκεκριμένα με την Έκθεση Απαίτησης μου.
- Συγκεκριμένα όπως με πληροφόρησαν οι δικηγόροι μου, οι λόγοι που αιτούμαι τροποποίηση είναι οι ακόλουθοι: 3.
- αντιλήφθηκα ότι οι μόνιμες σωματικές βλάβες στην υγεία μου έχουν επεκταθεί με συγκόλληση των εντέρων και/ή άλλες πολλαπλές κύστες και συναφείς παθήσεις.» Με απλή αντιπαραβολή όσων αναφέρει η ενάγουσα στις δυο ένορκες δηλώσεις (πιο πάνω), είναι φανερό, ότι πρόκειται για τους ίδιους ισχυρισμούς, με μόνη διαφορά, ότι στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση, ισχυρίζεται - προφανώς αβάσιμα - ότι τα όσα έχει αντιληφθεί συναφώς με τις μόνιμες σωματικές βλάβες στην υγεία της κ.ο.κ., που αποτελούν ένα από τους λόγους που αιτείται τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης, τα κατέδειξε η μόλις πρόσφατη έκθεση και προφορική πληροφόρηση που έλαβε από το Δρ. Νεοφύτου, μετά την ολοκλήρωση της έκθεσής του, ημερομηνίας 29/11/2019 (παράγραφος 3.1.), ως επίσης, ότι τα γεγονότα και ισχυρισμοί που εντάσσονται στην υπό κρίση αίτηση, προήλθαν αποκλειστικά όταν είχε ολοκληρωμένη εικόνα για την κατάσταση της υγείας της και μετά που χρειάστηκε να ολοκληρωθεί η ίδια ιατρική έκθεση (παράγραφος 3.4.). Προφανώς, δεν μπορεί να ισχύουν και τα δυο. Όμως, και ως θέμα καθαρά κοινής λογικής, το αβάσιμο των παραπάνω ισχυρισμών της είναι κατάδηλο από το περιεχόμενο σημαντικού αριθμού τροποποιήσεων που επιδιώκει να εισάξει στην έκθεση απαίτησής της. Με τη διευκρίνιση ότι, με εξαίρεση μια, μόνο, από τις αιτούμενες τροποποιήσεις, όλες οι άλλες (43 συνολικά) αφορούν σε λεπτομέρειες σωματικών βλαβών, παρατηρώ τα εξής: Με τη 2η και 3η αιτούμενη τροποποίηση γίνεται αναφορά σε δημιουργία δυνατών και/ή αφόρητων πόνων. Με την 4η, σε αδυναμία της ενάγουσας να κινηθεί και/ή να βαδίσει. Με την 5η, σε έντονη ευαισθησία στην κοιλιακή χώρα. Με την 6η, σε διενέργεια διαγνωστικών εξετάσεων και/ή ερευνητική και/ή επέμβαση λαπαροτομής και/ή δεύτερη δύσκολη και/ή επικίνδυνη και/ή άλλη χειρουργική επέμβαση και/ή υπό γενική αναισθησία από το Γενικό Νοσοκομείο Πάφου, κατά ή περί τις 25/6/2008 και/ή 7/7/2008 και/ή 8/7/
- Οι επόμενες 7 αιτούμενες τροποποιήσεις είναι άμεσα σχετικές με την 6η. Με τη 14η αιτούμενη τροποποίηση γίνεται αναφορά σε έκθεση της ζωής της ασθενούς σε κινδύνους. Με την 21η, σε μετεγχειρητικά προβλήματα και/ή πόνους και/ή ενοχλήσεις. Με την 27η, σε διενέργεια διαγνωστικών εξετάσεων και/ή ερευνητικής και/ή επέμβασης λαπαροτομής και/ή τρίτης δύσκολης και/ή επικίνδυνης χειρουργικής επέμβασης κ.ο.κ., που έγινε κατά ή περί 16/9/2013 - 23/9/2013 από νοσοκομείο στη Σόφια Βουλγαρίας. Με την 29η, σε δημιουργία αισθήματος ανασφάλειας για μελλοντικά προβλήματα υγείας και/ή επηρεασμό της ποιότητας ζωής της ασθενούς, εφ' όρου ζωής. Με την 34η, σε παρουσία σωρείας ουλών και/ή δυσμορφιών του δέρματος που επικαλύπτει την κοιλιακή χώρα κ.ο.κ.. Με την 35η, σε ψυχολογικά προβλήματα και τραυματικές εμπειρίες, οι οποίες δημιουργήθηκαν μετά που η ενάγουσα αναγκάστηκε να υποβληθεί στις διάφορες επεμβάσεις. Με την 36η, σε ψυχολογικά προβλήματα και τραυματικές εμπειρίες, οι οποίες δημιουργήθηκαν και/ή επιδεινώθηκαν από το αίσθημα εγκατάλειψης που προκάλεσαν οι εναγόμενοι στην ενάγουσα, συνεπεία της αδιαφορίας και/ή παθητικότητας που επέδειξαν, αγνοώντας τα κατ' επανάληψη παράπονά της που τους εξέφραζε μετά από την πρώτη εγχείρηση όπου αφέθηκε η γάζα στον οργανισμό της. Τέλος, με την 38η αιτούμενη τροποποίηση, η ενάγουσα επιδιώκει να εισάξει τη θέση - υπό μορφή, πάντοτε, λεπτομερειών σωματικών βλαβών -, ότι λόγω των σοβαρών επώδυνων βιωμάτων της από τις πολλαπλές εγχειρήσεις, συνεπεία της άφεσης ξένου σώματος στον οργανισμό της και των μετέπειτα αλγεινών συμπτωμάτων, έχει απωλέσει την ερωτική της επιθυμία και/ή ικανότητα κ.ο.κ.. Ότι στην ανεπιτυχή προσπάθειά της να με πείσει, γιατί επέλεξε τόσο αργά να καταχωρήσει την υπό κρίση αίτηση (συγκεκριμένα, 9 σχεδόν χρόνια μετά την καταχώρηση της αγωγής της), αλλά και σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα μετά την καταχώρηση της προηγούμενης αίτησης τροποποίησης που είχε καταχωρήσει (συγκεκριμένα, σε λιγότερο από 15 μήνες, αργότερα), θα έφθανε στο σημείο να ισχυρίζεται - μεταξύ άλλων - ότι οι διάφορες χειρουργικές επεμβάσεις στις οποίες έχει υποβληθεί στην Κύπρο, το 2008 και στο εξωτερικό, το 2013, περαιτέρω, ότι πριν και μετά τις εν λόγω επεμβάσεις πονούσε και τέλος, ότι λόγω των σοβαρών επώδυνων βιωμάτων της από τις πολλαπλές εγχειρήσεις, συνεπεία της άφεσης ξένου σώματος στον οργανισμό της και των μετέπειτα αλγεινών συμπτωμάτων, έχει απωλέσει την ερωτική της επιθυμία, αποτελούν σωματικές βλάβες στην υγεία της, που τις κατέδειξε η μόλις πρόσφατη έκθεση και προφορική πληροφόρηση που έλαβε από το Δρ. Νεοφύτου, μετά την ολοκλήρωση της έκθεσής του, ημερομηνίας 29/11/2019, είτε ακόμη, γεγονότα που προήλθαν αποκλειστικά όταν είχε ολοκληρωμένη εικόνα για την κατάσταση της υγείας της και μετά που χρειάστηκε να ολοκληρωθεί η εν λόγω ιατρική έκθεση, ομολογώ πως δεν το περίμενα. Δε νομίζω πως χρειάζεται να επεκταθώ. Συγκεφαλαιώνοντας - για να καταλήξω - δεδομένου ότι, από τη μια, κάθε άλλο παρά δικαιολογημένες και αναγκαίες θεωρώ τις αιτούμενες τροποποιήσεις, για σκοπούς ορθής, δίκαιης και αποτελεσματικής απονομής της δικαιοσύνης και από την άλλη, η ενάγουσα, ουδεμία πειστική εξήγηση ή δικαιολογία προβάλλει συναφώς με το λόγο που επέλεξε να καταχωρήσει τόσο αργοπορημένα την υπό κρίση αίτηση, είτε ακόμη, γιατί τα όσα επιδιώκει να συμπεριλάβει με αυτή στην έκθεση απαίτησης - τα οποία δεν περιλαμβάνονται στην υφιστάμενη -, δεν επιδίωξε να τα συμπεριλάβει με την πρώτη αίτησή της, ημερομηνίας 15/11/2018, ιδιαίτερα, αν ληφθεί υπόψη, ότι τα περισσότερα, θα μπορούσε κάλλιστα να τα περιλάβει στην αρχική έκθεση απαίτησης, κατά την άσκηση της διακριτικής μου ευχέρειας που διέπει το θέμα, δεν μπορώ να αποδεχτώ την αίτηση. Και με δεδομένο ότι αυτή, για όλους τους παραπάνω λόγους αποτελεί και κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, χρησιμοποιώντας το λεκτικό του Εφετείου στη Loukos (ανωτέρω), στην άσκηση της σύμφυτης δικαιοδοσίας μου, η οποία αποβλέπει στην αποτροπή υπονόμευσης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, θεωρώ ότι πρέπει να δοθεί τέλος στην παρούσα διαδικασία, με διάταγμα απόρριψης της αίτησης. Κατ' ακολουθία όλων των παραπάνω διαπιστώσεων και συμπερασμάτων μου, η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ των εναγόμενων 1 και 2 και σε βάρος της ενάγουσας. Θα είναι δε εισπρακτέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) . ........... Κ. Κωνσταντίνου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΚ- Subject: Civil/Interim (Αναφορά: Αίτηση τροποποίησης έκθεσης απαίτησης.) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο