← Κύπρος

Στόκκος ν. Δημοσθένους, Αρ. Αγωγής: 209/2018, 8/5/2020

Στόκκος ν. Δημοσθένους, Αρ. Αγωγής: 209/2018, 8/5/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2020:A50 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 209/2018 Μεταξύ: XXXX Στόκκος Ενάγοντας και XXXX Δημοσθένους Εναγόμενος ---------------------------------------- Ημερομηνία: 8 Μαΐου 2020 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: κα Ποποβίδου για Γ. Χατζηνεοφύτου & Σια Δ.Ε.Π.Ε. Για τον Εναγόμενο: κα Καρακώστα για Α.Κ. Χατζηΐωάννου & Σια και Χάρης Καλογήρου & Σια Δ.Ε.Π.Ε. ---------------------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο ενάγοντας αξιώνει από τον εναγόμενο ειδικές αποζημιώσεις ύψους €660,45 για ζημίες τις οποίες υπέστη συνεπεία τροχαίου ατυχήματος το οποίο συνέβηκε την 11.8.15 στην Πάφο. Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης, κατά ή περί την 11.8.15 και ενώ το αυτοκίνητο του ενάγοντα βρισκόταν σταματημένο επί σήματος ΑΛΤ σε έξοδο επί της Λεωφόρου Τάφοι των Βασιλέων στην Πάφο, ο εναγόμενος ο οποίος προπορευόταν του οχήματος του ενάγοντα, οδηγώντας το όχημα με αρ. εγγραφής XXXX19, κινήθηκε με όπισθεν ταχύτητα με συνέπεια να επιπέσει επί του αυτοκινήτου του ενάγοντα με αρ. εγγραφής XXXX

  1. Σύμφωνα επίσης με τον ενάγοντα, το ατύχημα προκλήθηκε συνεπεία της αμελούς οδήγησης του εναγομένου σύμφωνα με τις δικογραφημένες λεπτομέρειες αμέλειας και/ή παραβάσεως των εκ του Νόμου και Κανονισμών απορρεόντων καθηκόντων του εναγομένου. Συνεπεία του ατυχήματος ο ενάγοντας υπέστη έξοδα και ζημιές σύμφωνα με τις δικογραφημένες λεπτομέρειες ζημιών ύψους €660,
  2. Δικογραφείται, επίσης, ότι το όχημα του ενάγοντα ήταν ασφαλισμένο στην Commercial General Insurance Ltd, η δε Αγωγή εγείρεται εξ ονόματος του ενάγοντα προσωπικώς και δια αποκαταστάσεως (by subrogation), προς ανάκτηση κάθε ποσού που πληρώθηκε από την ως άνω ασφαλιστική εταιρεία και/ή ολόκληρης της ζημιάς του ενάγοντα. Με την υπεράσπιση του ο εναγόμενος παραδέχεται μόνο ότι την 11.8.15 συνέβηκε δυστύχημα επί σήματος ΑΛΤ σε έξοδο επί της Λεωφόρου Τάφοι των Βασιλέων με κατεύθυνση προς την Κάτω Πάφο με ενεχόμενα τα ως άνω οχήματα. Κατά τον εναγόμενο, ενώ ήταν σταματημένος στο ΑΛΤ της εν λόγω εξόδου, ο ενάγοντας ήρθε πίσω του και κτύπησε το αυτοκίνητο του. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι η ασφάλεια του ενάγοντα δεν έχει δικαίωμα να υποκαταστήσει την αποζημίωση που έχει δώσει στον ενάγοντα εφόσον ο ενάγοντας ευθύνεται για την πρόκληση του ατυχήματος. Η υπό κρίση Αγωγή εμπίπτει στην κατηγορία της ταχείας εκδίκασης σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας ως αυτή έχει τροποποιηθεί. Οι διάδικοι καταχώρησαν την έγγραφη μαρτυρία τους και κατά την Ακρόαση κατέθεσαν γραπτές αγορεύσεις υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Προτού προχωρήσω στην αξιολόγηση της προσκομισθείσας μαρτυρίας θα παραθέσω συνοπτικά τη μαρτυρία η οποία παρουσιάστηκε από κάθε πλευρά. Ο ενάγοντας με την ένορκο του δήλωση, επανέλαβε ουσιαστικά τους δικογραφημένους ισχυρισμούς του ως προς τις συνθήκες υπό τις οποίες προκλήθηκε το επίδικο ατύχημα αποδίδοντας την ευθύνη πρόκλησης του στον εναγόμενο. Κατέθεσε ως τεκμήριο 1 αντίγραφο του τίτλου ιδιοκτησίας για το όχημα του και ως τεκμήριο 2 το ασφαλιστήριο συμβόλαιο. Η ασφάλεια του ήταν περιεκτική με ποσό απαλλαγής σε περίπτωση ατυχήματος το ποσό των €
  3. Κατά τον ενάγοντα, το ατύχημα προκλήθηκε ενώ ήταν σταματημένος με το όχημα του σε σημείο ΑΛΤ σε έξοδο επί της Λεωφόρου Τάφοι των Βασιλέων με κατεύθυνση προς Κάτω Πάφο, όταν ο εναγόμενος, ο οποίος προπορευόταν οδηγώντας το όχημα με αρ. εγγραφής XXXX19, εντελώς ξαφνικά και απροειδοποίητα χωρίς να του δώσει περιθώριο να αντιδράσει, οδήγησε με όπισθεν. Ειδοποίησε την ασφαλιστική του εταιρεία όπου μετέβηκε επί τόπου συνεργάτης αυτής, εις τον οποίο περιέγραψε το ατύχημα και ετοίμασε πρόχειρο σχεδιάγραμμα υποδεικνύοντας τη θέση του οχήματος του ως Χ1 και το όχημα του εναγομένου ως Χ
  4. Ο ενάγοντας στη συνέχεια υπέγραψε τη Δήλωση Ατυχήματος με πρόχειρο σχεδιάγραμμα της σκηνής, τα οποία κατέθεσε ως τεκμήριο
  5. Η ασφαλιστική εταιρεία του ενάγοντα, με επιστολή της ημερ. 12.8.15 προς την ασφαλιστική εταιρεία του εναγομένου, ενημέρωσε την τελευταία ότι ο ενάγοντας προτίθετο να υποβάλει απαίτηση για τη ζημιά του οχήματος του, την οποία κατέθεσε ως τεκμήριο
  6. Υποστηρίζει επίσης ότι οι ζημιές του οχήματος του επιδιορθωθήκαν και εκδόθηκε από τον ισιωτή κο Παναγιώτου, το τιμολόγιο με αρ. 0037 ημερ. 10.4.17 προς την ασφαλιστική του εταιρεία για ποσό €660.45σ, το οποίο κατέθεσε ως τεκμήριο
  7. Κατέθεσε επίσης ως τεκμήριο 6 απόδειξη πληρωμής ημερ. 18.7.17 για την πληρωμή του ποσού των €360 από την ασφαλιστική του εταιρεία καθώς επίσης κατάθεσε ως τεκμήριο 7 απόδειξη είσπραξης και απαλλαγής την οποία υπέγραψε για το ως άνω ποσό. Το υπόλοιπο ποσό των €300, ως ισχυρίζεται το πλήρωσε ο ίδιος του σε μετρητά στον κο Παναγιώτου και απώλεσε την εν λόγω απόδειξη. Τέλος περιγράφει τα έξοδα που αφορούν την αξιούμενη ζημιά του, η οποία ανέρχεται στο συνολικό ποσό των €
  8. Προς υποστήριξη της υπόθεσης του ενάγοντα κατατέθηκε επίσης η ένορκος δήλωση του κου XXXXX Χαραλαμπίδη, ο οποίος αναφέρει ότι είναι ιδιοκτήτης του οχήματος με αρ. εγγραφής XXXX77 και την 11.8.15 ώρα 17:00 περίπου οδηγούσε το όχημα του σε ένα δρόμο απέναντι από το Αγγλικό Γυμνάσιο στη Λεωφόρο Τάφοι των Βασιλέων. Μπροστά του κινείτο ένα όχημα μάρκας BMW χρώματος μαύρου (το όχημα του ενάγοντα) και πιο μπροστά οδηγείτο ένα διπλοκάμπινο μάρκας NAVARA (το όχημα το οποίο οδηγείτο από τον εναγόμενο). Μόλις έφτασαν στο σημείο ΑΛΤ του δρόμου, το όχημα το οποίο οδηγείτο μπροστά του σταμάτησε και σταμάτησε και ο ίδιος το αυτοκίνητο του. Σε κάποια στιγμή το διπλοκάμπινο μάρκας NAVARA, ξαφνικά έκανε όπισθεν και κτύπησε το αυτοκίνητο μάρκας BMW, το οποίο ήταν μπροστά του και ακολούθως προσπάθησε να φύγει από το σημείο της σύγκρουσης. Ο λόγος για τον οποίο, ως υποστηρίζει, ο οδηγός του διπλοκάμπινου οδήγησε με όπισθεν ήταν επειδή ο δρόμος προς τα δεξιά ήταν κλειστός. Αναφέρει τέλος, ότι δεν γνωρίζει κανένα εκ των οδηγών. Ο εναγόμενος με την ένορκο του δήλωση, υποστηρίζει ότι την 11.8.15 συνέβηκε δυστύχημα επί σήματος ΑΛΤ σε έξοδο επί της Λεωφόρου Τάφοι των Βασιλέων, με κατεύθυνση προς την Κάτω Πάφο, στο οποίο ενεπλάκησαν τα οχήματα των διαδίκων και ο ίδιος του είχε συνεπιβάτη τον XXXXX Πάλα. Κατά τον ίδιο, ενώ ήταν σταματημένος με το όχημα του στο ΑΛΤ με πρόθεση να στρίψει αριστερά και να πάρει τη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας της εν λόγω λεωφόρου, ο ενάγοντας αμελώς ήρθε από πίσω και του κτύπησε το αυτοκίνητο που οδηγούσε. Συγκεκριμένα, όπως αναφέρει, το όχημα του ενάγοντα κτύπησε με το μπροστινό του μέρος στο πίσω μέρος του οχήματος του και το όχημα του σπρώχθηκε μπροστά και μπήκε ελαφρώς μέσα στη λεωφόρο. Αμέσως μετά κατέβηκε από το όχημα του και είπε στον ενάγοντα να αφήσει το όχημα του εκεί όπως έκανε και ο ίδιος και να ενημερώσουν τις ασφάλειες. Ο ενάγοντας, ως υποστηρίζει ο εναγόμενος, δεν ήταν συνεργάσιμος, φώναζε και μετακίνησε το όχημα του προς τα πίσω. Κατέθεσε ως τεκμήριο 1 αντίγραφο της φιλικής δήλωσης τροχαίου ατυχήματος ημερ. 11.8.15 και την υπογραμμένη δήλωση την οποία έκανε ο ίδιος μαζί με το πρόχειρο σχέδιο το οποίο ετοίμασε ο ασφαλιστής του. Κατέθεσε ως τεκμήριο 2 φωτογραφίες της σκηνής, οι οποίες του δοθήκαν από την ασφαλιστική εταιρεία του οχήματος το οποίο οδηγούσε, τις οποίες αναγνωρίζει. Αποτέλεσε θέση του ότι από τα τεκμήρια 1 και 2 φαίνεται η αλήθεια των ισχυρισμών του ότι ο ενάγοντας μετακίνησε το όχημα του και ότι το δικό του σπρώχθηκε ελαφρώς μέσα στη λεωφόρο. Ως προς τη μαρτυρία του κου Χαραλαμπίδη, αναφέρει ότι ο ίδιος του εκπλάγηκε όταν έμαθε ότι υπήρχε άλλος μάρτυρας, εφόσον όταν έγινε το ατύχημα δεν υπήρχε κανείς πίσω από το όχημα του ενάγοντα και τα όσα αναφέρει το πρόσωπο αυτό δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Υποστηρίζει τέλος, ότι η ζημιά η οποία υπέστη ο ενάγοντας δεν είναι €660,45σ αλλά €
  9. Παρουσίασε προς τούτο ως τεκμήριο 3 την εκτίμηση ζημιάς του οχήματος του ενάγοντα από την C.A. Televantos Automotive Engineer Assessor, η οποία ετοιμάστηκε για την Κεντρική Ασφαλιστική Λτδ, ασφάλεια του οχήματος το οποίο οδηγούσε ο εναγόμενος. Προς υποστήριξη της εκδοχής του εναγομένου, κατατέθηκε η ένορκος δήλωση του κου XXXXX Ππαλά, συνεπιβάτη του εναγομένου κατά τον ουσιώδη χρόνο. Κατά τον ίδιο, το ατύχημα έγινε ενώ το όχημα εις το οποίο επέβαινε ήταν σταματημένο στο ΑΛΤ και ο ενάγοντας ήρθε από πίσω και κτύπησε το αυτοκίνητο, το οποίο λόγω του κτυπήματος σπρώχθηκε προς τα μπροστά και μπήκε ελαφρώς μέσα στη λεωφόρο. Τότε κατέβηκαν με τον εναγόμενο από το όχημα, όπου ο τελευταίος είπε στον ενάγοντα να αφήσει το όχημα του εκεί που είναι και να ενημερωθούν οι ασφάλειες. Ο ενάγοντας δεν ήταν συνεργάσιμος και μετακίνησε το όχημα του προς τα πίσω. Η παρουσία του σημειώθηκε από τον εκπρόσωπο της ασφάλειας αλλά δεν υπήρχε άλλος μάρτυρας ούτε υπήρχε άλλο όχημα πίσω από το όχημα του ενάγοντα όταν έγινε το ατύχημα. Από πλευράς υπεράσπισης, κατατέθηκε τέλος, η ένορκος δήλωση του κου XXXXX Τελεβάντου, ο οποίος είναι μηχανολόγος εκτιμητής μηχανοκινήτων οχημάτων στην C.A. Televantos Automotive Engineer Assessor. Αποφοίτησε από το Willesden College of Technology του Λονδίνου ως μηχανολόγος και ακολούθως έκανε ειδικότητα εκτιμητή στο Thatcham (The motor insurance repair research center) στο Λονδίνο. Από το 1991 διατηρεί γραφείο ανεξάρτητου εκτιμητή στη Λευκωσία και διετέλεσε δύο θητείες πρόεδρος του Παγκύπριου Συνδέσμου Εκτιμητών. Σήμερα έχει τη θέση του αντιπροσώπου του συνδέσμου στον ευρωπαϊκό σύνδεσμο εκτιμητών με έδρα το Παρίσι. Σύμφωνα με τον μάρτυρα, μετά από οδηγίες της Κεντρικής Ασφαλιστικής Λτδ και κατόπιν συνεννόησης με τον ενάγοντα, την 23.9.15 μετέβηκε στο Λεωνίδας Λουκά Γκαράζ, στη βιομηχανική περιοχή Πάφου για να επιθεωρήσει και εκτιμήσει τη ζημιά του οχήματος του ενάγοντα. Η ζημιά του οχήματος βρισκόταν στο μπροστινό μέρος και ήταν αρκετά μικρή γιατί πρόκειται για μικρό ατύχημα, ως υποστήριξε. Κατέθεσε ως τεκμήριο 1 την εν λόγω εκτίμηση την οποία ετοίμασε ο ίδιος. Ο μάρτυρας, διαφωνεί με το περιεχόμενο του τιμολογίου με αριθμό 0037 ημερ. 10.4.17 το οποίο εκδόθηκε από κάποιο XXXXX XXXXX Παναγιώτου εις το οποίο αναφέρει ότι τα έξοδα επισκευής του οχήματος του ενάγοντα ανέρχονται στο ποσό των €660,45σ, υποστηρίζοντας ότι αυτό είναι γενικό, αόριστο και αναφέρει υπερβολικές τιμές, προσθέτοντας ότι το τιμολόγιο αυτό δεν αφορά τη ζημιά την οποία υπέστηκε το όχημα του ενάγοντα συνεπεία του ατυχήματος ημερ. 11.8.15 το οποίο επιθεώρησε στις 23.9.
  10. Αναφέρει επίσης ότι το εν λόγω τιμολόγιο εκδόθηκε 1 χρόνο και 7 μήνες μετά την εκτίμηση την οποία έκανε και αυτό εκδόθηκε από διαφορετικό άτομο/γκαράζ από το γκαράζ εις το οποίο ήταν το όχημα του ενάγοντα όταν το επιθεώρησε. Τέλος, υποστήριξε ότι ο ιδιοκτήτης του γκαράζ που εξυπηρετούσε τον ενάγοντα, συμφώνησε με την εκτίμηση της ζημίας για το ποσό των €270 για εργατικά και μπογιατίσματα. Πιο πάνω κατέγραψα συνοπτικά την προσκομισθείσα μαρτυρία. Είναι καλά γνωστό ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο, την ποιότητα, την πειστικότητα και τη σύγκρισή της με την υπόλοιπη μαρτυρία (βλ. Ομήρου v. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 506), στη βάση πάντοτε των δικογραφημένων ισχυρισμών των διαδίκων και λαμβάνοντας υπόψη το περιεχόμενο των τεκμηρίων. Το επίδικο ατύχημα δεν διερευνήθηκε από την Αστυνομία ούτε έχει ετοιμαστεί σχέδιο με ακριβείς μετρήσεις. Πραγματική μαρτυρία η οποία τέθηκε ενώπιον μου αποτελούν οι φωτογραφίες (τεκμήριο 2 στην Ε/Δ εναγομένου) και το πρόχειρο σχέδιο της σκηνής (τεκμήριο 3 στην Ε/Δ ενάγοντα και τεκμήριο 1 στην Ε/Δ εναγομένου). Τα τεκμήρια αυτά δεν έτυχαν αμφισβήτησης. Σύμφωνα με το σύγγραμμα των κ.κ. Ηλιάδη & Σάντη «Το Δίκαιο της Απόδειξης», σελ. 337, φωτογραφίες μπορούν να κατατεθούν ως πραγματική μαρτυρία για την κατάδειξη ζημιών. Συνεπώς το Δικαστήριο μπορεί να λάβει υπόψη τις εν λόγω φωτογραφίες, ως καλό οδηγό για τη διακρίβωση της αξιοπιστίας των μαρτύρων ως προς την εκδοχή της κάθε πλευράς για το πώς προκλήθηκε το επίδικο ατύχημα. Στην προκειμένη όμως περίπτωση θα πρέπει να λεχθεί ότι εφόσον οι φωτογραφίες δεν έχουν συσχετιστεί με ακριβείς μετρήσεις αποστάσεων της σκηνής, τα όσα απεικονίζουν αποτελούν απλές ενδείξεις της σκηνής, χωρίς από μόνες τους να μπορούν να οδηγήσουν σε ασφαλή ευρήματα. Θα πρέπει επίσης να αναφέρω ότι το σχεδιαγράφημα το οποίο κατέθεσαν αμφότεροι διάδικοι, δεν φαίνεται να βασίζεται σε αντικειμενικά πραγματικά ευρήματα και μετρήσεις. Ως εκ τούτου, δεν μπορεί το σχέδιο αυτό να εξομοιωθεί με πραγματική μαρτυρία επί της οποίας θα μπορούσα να βασιστώ αποκλειστικά για την διεξαγωγή ευρημάτων ως προς τα γεγονότα πρόκλησης του ατυχήματος (βλ. Κυριακίδου ν. Νικολάου
(1993)1 Α.Α.Δ 45). Το σχεδιάγραμμα αλλά και οι φωτογραφίες στην προκειμένη περίπτωση, θα συνεκτιμηθούν υπό το φως του συνόλου της μαρτυρίας, εφόσον δεν αμφισβητούνται. Η μαρτυρία του ενάγοντα αναφέρω εξ' αρχής ότι δεν μπορεί να κριθεί πειστική και τεκμηριωμένη, ενώ η προσκόμιση της μαρτυρίας του ΜΕ2, εγείρει σοβαρούς και ουσιαστικούς προβληματισμούς κατά τρόπο όπου η μαρτυρία του ΜΕ2, προσδίδει μεγαλύτερη έλλειψη πειστικότητας και αληθοφάνειας στην όλη εκδοχή του ενάγοντα, για τους λόγους τους οποίους θα αναφέρω αμέσως πιο κάτω. Αντιπαραβάλλοντας αρχικά τη μαρτυρία του ενάγοντα με αυτή του κου Χαραλαμπίδη (ΜΕ2), διαπιστώνω ουσιαστική διάσταση μεταξύ τους σε βαθμό που κλονίζεται η αξιοπιστία και των δύο αυτών προσώπων. Ο ενάγοντας χωρίς να αναφέρει είτε στη δήλωση ατυχήματος η οποία έγινε αμέσως μετά το ατύχημα είτε στην ένορκο του δήλωση την οποία κατέθεσε ως μαρτυρία, την ύπαρξη μάρτυρα και δη του κου Χαραλαμπίδη (ΜΕ2), επιχειρεί να στηρίξει την υπόθεση του στη μαρτυρία του προσώπου αυτού, χωρίς ο ενάγοντας να παραθέτει λεπτομέρειες ως προς το πότε αντιλήφθηκε τον ΜΕ2 στη σκηνή, για ποιο λόγο δεν ανέφερε την ύπαρξη του στη δήλωση ατυχήματος και πως και με ποιο τρόπο ο μάρτυρας αυτός ανευρέθηκε στη συνέχεια για να καταθέσει στην υπόθεση. Διάσταση επίσης παρατηρείται και στην ουσία των όσων ανέφεραν ο ενάγοντας και ο ΜΕ
  1. Για παράδειγμα, χωρίς ο ενάγοντας να υποστηρίζει ή να δικογραφεί στην έκθεση απαίτησης του ότι μετά τη σύγκρουση ο εναγόμενος προσπάθησε να διαφύγει, για άγνωστο λόγο ο ΜΕ2 υποστήριξε ότι μετά τη σύγκρουση ο εναγόμενος προσπάθησε να διαφύγει. Πέραν τούτων, ο ενάγοντας στη δήλωση ατυχήματος την οποία κατέθεσε ως τεκμήριο 3, δεν ανέφερε κάτι τέτοιο, παρά μόνο περιορίστηκε να αναφέρει ότι ενώ ανέμενε στο σήμα ΑΛΤ ο εναγόμενος με όπισθεν ταχύτητα κτύπησε το όχημα του. Διαπιστώνω επίσης την ύπαρξη ουσιαστικού κενού εις τη μαρτυρία του ενάγοντα, η οποία εντοπίζεται στο ότι σύμφωνα με την εκδοχή του, ο εναγόμενος οδήγησε με όπισθεν ταχύτητα κτυπώντας εις το όχημα του. Εάν έτσι είχαν τα γεγονότα, θα αναμενόταν τα δύο οχήματα εις τις τελικές τους θέσεις, όπως φαίνονται στο σχέδιο της σκηνής τεκμήριο 3 στην Ε/Δ ενάγοντα, να μην έχουν μεταξύ τους κάποια απόσταση, έχοντας μάλιστα υπόψη ότι ο ενάγοντας δεν ισχυρίστηκε ότι συνεπεία της σύγκρουσης μετακινήθηκε οποιοδήποτε από τα οχήματα ούτε ότι ο εναγόμενος μετακίνησε το όχημα του. Προσθέτω εδώ ότι παρά του ότι το σχέδιο δεν στηρίζεται σε ακριβείς μετρήσεις, η απόσταση μεταξύ των δύο οχημάτων είναι εμφανής κατά τρόπο που δεν απαιτείται ο υπολογισμός της, καθώς επίσης η απόσταση αυτή επιβεβαιώνεται από φωτογραφία του τεκμηρίου 2 στην Ε/Δ του εναγομένου. Ούτε μπορώ να υποθέσω ότι η απόσταση αυτή προκλήθηκε ενδεχομένως από την προσπάθεια του εναγομένου να διαφύγει, ως υποστήριξε ο ΜΕ2, εφόσον η θέση του αυτή δεν έγινε αποδεκτή. Συνεπώς, εφόσον εις το πρόχειρο σχέδιο φαίνεται ότι τα δύο οχήματα μεταξύ τους έχουν κάποια απόσταση και το όχημα του εναγόμενου φαίνεται να εισήλθε εντός της Λεωφόρου Τάφοι των Βασιλέων, η ύπαρξη της απόστασης μεταξύ των δύο οχημάτων και η τελική θέση του οχήματος του εναγομένου, ήτοι εντός της Λεωφόρου, τείνει να καταρρίψει την εκδοχή του ενάγοντα ενώ υποστηρίζει αυτήν του εναγομένου. Η μαρτυρία του ενάγοντα ως προς τις αξιούμενες ζημιές και πάλι δεν μπορεί να κριθεί πειστική, εφόσον η μαρτυρία του κου Τελεβάντου, την οποία παρουσίασε ο εναγόμενος, περί του ότι το όχημα του ενάγοντα επιθεωρήθηκε σε άλλο γκαράζ, του Λεωνίδα Λουκά ο οποίος συμφώνησε με την εκτίμηση του μάρτυρα για το ποσό των €270, έθεσε σε ουσιαστική αμφιβολία την εκδοχή του ενάγοντα ως προς το ύψος της ζημιάς. Ναι μεν η ασφαλιστική εταιρεία του ενάγοντα πλήρωσε το ποσό των €360 έναντι του συνολικού ποσού της ζημίας η οποία κατά τον ενάγοντα ανερχόταν στο ποσό των €660, όμως ο ενάγοντας πέραν του τιμολογίου δεν παρουσίασε οποιαδήποτε μαρτυρία αναφορικά με την εκτίμηση της ζημιάς από δικής του πλευράς ή της ασφάλειας του. Προβληματισμό επίσης εγείρει το γεγονός ότι το τιμολόγιο τεκμήριο 5 το οποίο κατέθεσε ο ενάγοντας φαίνεται να εκδόθηκε σχεδόν δύο χρόνια μετά το ατύχημα, χωρίς να δοθεί οποιαδήποτε εξήγηση για την παρέλευση του χρόνου αυτού. Δεν μπορεί επίσης να κριθεί πειστική η θέση του ότι ο ίδιος του πλήρωσε το ποσό των €300 σε μετρητά ενώ έχασε την απόδειξη, εφόσον δεν παρουσίασε οποιαδήποτε μαρτυρία προς τούτο που θα μπορούσε να υποστηρίξει τον ισχυρισμό του αυτό. Προβληματισμό επίσης εγείρει η κατ' ισχυρισμό απώλεια της απόδειξης πληρωμής των €300, τη στιγμή όπου ο ενάγοντας γνώριζε ότι θα διεκδικούσε την ανάκτηση του ποσού αυτού και όφειλε να φροντίσει να την έχει στην κατοχή του. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, καταλήγω ότι υφίστανται τέτοια ουσιαστικά κενά στη μαρτυρία του ενάγοντα, με αποτέλεσμα να μην προσδίδεται σ' αυτήν η απαιτούμενη πειστικότητα, τεκμηρίωση και αξιοπιστία και συνεπώς δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Για τους λόγους τους οποίους ήδη κατέγραψα πιο πάνω, δεν μπορεί επίσης να γίνει αποδεκτή η μαρτυρία του ΜΕ2, εφόσον δεν αναφέρθηκε η παρουσία του στη σκηνή εξ' αρχής από τον ενάγοντα ούτε και εξηγήθηκε για το πώς εντοπίστηκε ο μάρτυρας αυτός ούτε και μετά από τόσα χρόνια πως ο μάρτυρας αυτός θυμόταν τόσες λεπτομέρειες. Επαναλαμβάνω, η θέση του ότι ο εναγόμενος προσπάθησε να διαφύγει από τη σκηνή, δεν αναφέρθηκε καν από τον ενάγοντα ούτε κάτι τέτοιο δικογραφεί στην έκθεση απαίτησης του. Θα αναμενόταν τουλάχιστον, κάποια εξήγηση ως προς τις συνθήκες υπό τις οποίες ο ΜΕ2 έγινε αντιληπτός στη σκηνή και από ποιον και πως στη συνέχεια εντοπίστηκε και κλήθηκε να καταθέσει για την υπόθεση του ενάγοντα. Η μαρτυρία του ΜΕ2, δεν υποστηρίζεται επίσης από λεπτομέρειες οι οποίες θα μπορούσαν να προσδώσουν κάποια πειστικότητα σ' αυτήν. Όπως για παράδειγμα από ποια απόσταση παρατήρησε αυτά τα οποία περιέγραψε, σε πόσο χρονικό διάστημα είχε την ευκαιρία να παρατηρήσει τα όσα ισχυρίζεται ότι έγιναν και για ποιο λόγο δεν σταμάτησε στη σκηνή. Τα πιο πάνω κενά στη μαρτυρία του ΜΕ2 προκαλούν ουσιαστικό ρήγμα τόσο στη μαρτυρία του ΜΕ2 όσο και στην όλη εκδοχή του ενάγοντα, χωρίς να μπορεί να δοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα στη μαρτυρία του. Ουσιαστική επίσης διαπίστωση μου, η οποία κλονίζει περαιτέρω την αξιοπιστία του μάρτυρα, αποτελεί το ότι ο ΜΕ2 ερμήνευσε την ενέργεια του εναγόμενου να οδηγήσει με όπισθεν λόγω του ότι ο δρόμος προς τα δεξιά ήταν κλειστός, χωρίς να αναφέρει πως διαπίστωσε κάτι τέτοιο αλλά κυρίως χωρίς να αναφερθεί οτιδήποτε προς τούτο από μέρους του ενάγοντα, ο οποίος μάλιστα βρισκόταν κατά το χρόνο της σύγκρουσης ακριβώς πίσω από το όχημα το οποίο οδηγούσε ο εναγόμενος και δεν ανέφερε ότι αντιλήφθηκε τέτοια πρόθεση του εναγομένου ή ότι ο δρόμος προς τα δεξιά ήταν κλειστός. Συνεπώς, η μαρτυρία του ΜΕ2 δεν κρίνεται αξιόπιστη και δεν μπορεί να δοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα σ' αυτήν. Από την άλλη η μαρτυρία του εναγομένου κρίνεται πειστική και ειλικρινής ενώ υποστηρίζεται από το πρόχειρο σχέδιο της σκηνής, το οποίο επαναλαμβάνω δεν αμφισβητείται, εφόσον το όχημα το οποίο οδηγούσε ο εναγόμενος, φαίνεται στην τελική του θέση να είχε εισέλθει εντός της Λεωφόρου, γεγονός που επιβεβαιώνει τον ισχυρισμό του ότι περίμενε στο ΑΛΤ και μετά το κτύπημα του ενάγοντα από πίσω μετακινήθηκε προς τα εμπρός. Επαναλαμβάνω εδώ ότι ο ενάγοντας ουδέποτε ανέφερε ότι ο εναγόμενος μετακινήθηκε από τη θέση του μετά τη σύγκρουση. Η όλη εκδοχή του εναγομένου υποστηρίζεται επίσης και από τη μαρτυρία των ΜΥ2 και ΜΥ3, η οποία ως θα διαφανεί πιο κάτω γίνεται αποδεκτή και συνεπώς κρίνεται αξιόπιστη και την αποδέχομαι. Η μαρτυρία του ΜΥ2, ναι μεν έχει προσεγγιστεί με προσοχή λόγω του ότι βρισκόταν κατά τον ουσιώδη χρόνο εις το όχημα το οποίο οδηγούσε ο εναγόμενος, δεν διαπιστώνω όμως να παρουσίασε οτιδήποτε με απώτερο σκοπό να βοηθήσει τον εναγόμενο, εφόσον οι θέσεις του για το πως έγινε το ατύχημα και τι ακολούθησε επιβεβαιώνονται από τα ίδια τα τεκμήρια αλλά και τα όσα ανέφερε ο εναγόμενος και ήδη έγιναν αποδεκτά. Συνεπώς η μαρτυρία του ΜΥ2 κρίνεται αξιόπιστη και την αποδέχομαι. Εις ότι αφορά τον ΜΥ3, να αναφέρω κατ' αρχάς ότι αποδέχομαι ότι κατέθεσε ως εμπειρογνώμονας, σύμφωνα με τα ακαδημαϊκά του προσόντα και την εμπειρία του. Όπως είναι γνωστό, ένας εμπειρογνώμονας θα πρέπει να τεκμηριώσει τα συμπεράσματα του κατά τρόπο που θα βοηθήσει το Δικαστήριο να καταλήξει στα δικά του συμπεράσματα. Με την εκτίμηση του τεκμήριο 1, ο ΜΥ3 περιγράφει ότι οι ζημιές βρίσκονταν στο μπροστινό μέρος, με τον μπροστινό προφυλακτήρα και το διακοσμητικό προφυλακτήρα να έχουν κτυπηθεί αλλά να μπορούν να επιδιορθωθούν και να μπογιατιστούν. Καθώς επίσης χαρακτήρισε το κτύπημα ως ελαφρύ ενόψει των ζημιών που παρατήρησε και ακολούθως κοστολόγησε τις εργασίες οι οποίες χρειάζονταν να γίνουν και ανέρχονται στο ποσό των €
  2. Η μαρτυρία του κρίνεται τεκμηριωμένη εφόσον συναρτήθηκε με φωτογραφίες αλλά και επιθεώρηση και εκτίμηση της ζημίας από τον ίδιο, εν αντιθέσει με την παντελή απουσία μαρτυρίας ως προς το ύψος της ζημιάς ως αυτή προβλήθηκε από μέρους του ενάγοντα. Δεν έχω επίσης λόγο να μην αποδεχτώ τη θέση του ότι η επιθεώρηση του οχήματος του ενάγοντα έγινε σε άλλο γκαράζ από αυτό το οποίο ανέφερε ο ενάγοντας, εφόσον η έκθεση του ημερ. 24.9.15 αναφέρει το γκαράζ XXXXX Λουκά και ότι σε αυτό έγινε η επιθεώρηση στις 23.9.15, εν αντιθέσει με το τιμολόγιο το οποίο παρουσίασε ο ενάγοντας το οποίο εκδόθηκε από άλλο γκαράζ, σχεδόν δύο χρόνια μετά το ατύχημα. Όπως δεν έχω λόγο να μην αποδεχτώ τη θέση του ότι εις το ποσό το οποίο κατέληξε συμφώνησε και ο ιδιοκτήτης του ως άνω γκαράζ ο οποίος εξυπηρετούσε τον ενάγοντα. Για τους πιο πάνω λόγους, η μαρτυρία του ΜΥ3 κρίνεται τεκμηριωμένη και αξιόπιστη και την αποδέχομαι στο σύνολο της, ενώ αποτελεί ασφαλής βάση για να καταλήξω στα δικά μου συμπεράσματα. Επί τη βάση της ως άνω αξιολόγησης της προσκομισθείσας μαρτυρίας καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα ως προς τα γεγονότα τα οποία περιβάλλουν την υπόθεση: Την 11.8.15 επεσυνέβηκε ατύχημα σε σημείο ΑΛΤ σε έξοδο προς τη Λεωφόρο Τάφοι των Βασιλέων στην Πάφο, με εμπλεκόμενα οχήματα του ενάγοντα με αρ. εγγραφής XXXX61 και το όχημα το οποίο οδηγούσε ο εναγόμενος με αρ. εγγραφής XXXX19, έχοντας ως συνεπιβάτη τον κο Π. Ππαλά. Ενώ ο εναγόμενος ήταν σταματημένος σε σημείο ΑΛΤ επί της ως άνω εξόδου, ο ενάγοντας, ο οποίος βρισκόταν πίσω από το όχημα του εναγομένου, οδήγησε το όχημα του προς το όχημα του εναγομένου και προκλήθηκε η σύγκρουση, από την οποία το όχημα του εναγομένου σπρώχθηκε προς τα εμπρός και εισήλθε ελαφρώς εντός της ως άνω λεωφόρου. Μετά τη σύγκρουση ο ενάγοντας μετακίνησε το όχημα του προς τα πίσω. Κλήθηκαν οι ασφαλιστικές εταιρείες των δύο οχημάτων όπου ετοιμάστηκε πρόχειρο σχέδιο με το οποίο συμφώνησαν οι διάδικοι, καταγραφήκαν οι δηλώσεις των οδηγών και λήφθηκαν φωτογραφίες από τη σκηνή. Κατά τη δήλωση ατυχήματος η οποία έγινε στη σκηνή από τους διαδίκους δεν αναφέρθηκε η παρουσία άλλων προσώπων στη σκηνή πέραν των διαδίκων και του συνεπιβάτη του εναγομένου. Λόγω της σύγκρουσης το όχημα του ενάγοντα υπέστη ελαφρές ζημιές ήτοι στο μπροστινό μέρος, με τον μπροστινό προφυλακτήρα και το διακοσμητικό προφυλακτήρα να έχουν κτυπηθεί, οι οποίες μπορούσαν να επιδιορθωθούν και να μπογιατιστούν. Το όχημα του ενάγοντα επιθεωρήθηκε από τον κο Τελεβάντο εκ μέρους της ασφάλειας του οχήματος το οποίο οδηγούσε ο εναγόμενος, στις 23.9.15 εις το γκαράζ του Λεωνίδα Λουκά όπου η ζημιά καθορίστηκε στο ποσό των €
  3. Ο ενάγοντας έλαβε από τη δική του ασφαλιστική εταιρεία το ποσό των €
  4. Η υπό κρίση αγωγή στηρίζεται στο αστικό αδίκημα της αμέλειας, η έννοια της οποίας προσδιορίζεται από το άρθρο 51 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου. Αναφορικά με το βάρος απόδειξης σε υποθέσεις αμέλειας παραπέμπω στην υπόθεση Σοφοκλέους ν. Καλογήρου
(1997)1 (Α) Α.Α.Δ 369, όπου έχει κριθεί ότι το βάρος απόδειξης το φέρει ο ενάγοντας. Περαιτέρω ο ενάγοντας έχει υποχρέωση να αποδείξει και την αιτιώδη συνάφεια μεταξύ αμέλειας και ζημίας. Σχετική, επίσης, είναι η υπόθεση Ράλλης Μακρίδης και Υιοί Λτδ ν. Λουκά
(2003)1 (Α) Α.Α.Δ 447, όπου κρίθηκε ότι ο ενάγοντας θα πρέπει θετικά να αποδείξει ότι η ζημιά ήταν αποτέλεσμα της αμέλειας του εναγομένου. Ως προς την έννοια και το εύρος του καθήκοντος επιμέλειας οδηγού οχήματος θεμελιακή είναι η απόφαση Συκοπετρίτης ν. Χριστοδούλου
(2004)1 (Α) Α.Α.Δ. 218, όπου αναφέρθηκε ότι το καθήκον επιμέλειας οδηγού οχήματος «προσδιορίζεται αντικειμενικά, είναι απρόσωπο και καθολικό, οφειλόμενο σε κάθε τρίτο, που, κατά λογική πρόβλεψη μπορεί να επηρεαστεί από τις πράξεις του». Οι παράμετροι του αντικειμενικού κριτηρίου της αμέλειας οριοθετούνται από τη συμπεριφορά και αντιδράσεις του μέσου συνετού και όχι του τέλειου οδηγού, ο οποίος χρησιμοποιεί τον δρόμο λελογισμένα και με αίσθημα ευθύνης (βλ. Βίκης ν. Νεοφύτου
(1990)1 Α.Α.Δ. 345, Βασιλείου ν. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 202, Αλεξάνδρου ν. Λεβέντη
(1996)1 Α.Α.Δ 420, Ξιπτέρα ν. Κυπριανού
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1696 και Κουμής ν. Χίνη
(2000)1 Α.Α.Δ. 383). Πέραν των πιο πάνω, είναι γνωστό από τη νομολογία ότι μόνο αξιόπιστη μαρτυρία μπορεί να μετατοπίσει το βάρος απόδειξης το οποίο φέρει ένας διάδικος. Σύμφωνα με την υπόθεση ΕΤΑΙΡΕΙΑ GP MICHAELIDES & SONS (ESTATES) LTD ΕΚ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΜΠΟΡΕΥΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΥΠΟ ΤΗΝ ΕΠΩΝΥΜΙΑ GP MICHAELIDES ESTATES LTD ν. ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ M & S CLIMATHERM MECHANICAL LTD κ.α., ECLI:CY:AD:2018:A156, Πολιτική Έφεση Αρ. 467/2011, 3/4/2018: «Το κριτήριο της αξιολόγησης είναι κατά πόσο η εκδοχή ενός ενάγοντα ιδωμένη και εξεταζόμενη στη βάση ενός αντικειμενικού επιπέδου πιθανότητας είναι πιο αληθής παρά όχι και όχι κατά πόσο η εκδοχή αυτή είναι πιο πιθανή από του εναγομένου, (Μπούλος Μαρσέλ ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ
(2001)1 Α.Α.Δ. 1858 και Κύπρος Ξενοφώντος ν. K.N. Zoo Restaurant Ltd κ.ά., ECLI:CY:AD:2016:A554, Πολ. Έφ. αρ. 447/2011, ημερ. 15.12.2016). Αυτό σημαίνει ότι όπου η εκδοχή του ενάγοντα προκύπτει να είναι αληθής, τότε μετατοπίζεται το βάρος στον εναγόμενο για να στηρίξει τη δική του εκδοχή έναντι αυτής του αντιδίκου του.» Στην προκειμένη περίπτωση και εφόσον η μαρτυρία την οποία παρουσίασε ο ενάγοντας δεν έγινε αποδεκτή αλλά και επί τη βάση των ως άνω ευρημάτων μου, ο ενάγοντας απέτυχε να αποδείξει ότι ο εναγόμενος οδηγούσε αμελώς κατά τρόπο που η οδηγητική του συμπεριφορά προκάλεσε την επίδικη σύγκρουση. Αντιθέτως, επί τη βάση των ευρημάτων μου, διεφάνηκε ότι ο ενάγοντας ήταν αυτός που με τη συμπεριφορά του προκάλεσε τη σύγκρουση με το όχημα του εναγομένου, εφόσον κινήθηκε προς το όχημα που οδηγούσε ο εναγόμενος. Δεν έχει τεθεί ενώπιον μου οποιαδήποτε αποδεκτή μαρτυρία η οποία θα μπορούσε να καταδείξει ότι ο εναγόμενος με την οδική του συμπεριφορά έχει παραβεί το καθήκον επιμέλειας του προς τον ενάγοντα όπως δεν έχει αποδειχθεί ότι η πρόκληση της ζημιάς την οποία υπέστη ο ενάγοντας και έγινε αποδεκτή, συνδέεται με οποιαδήποτε αμελή πράξη του εναγομένου. Αν και η ως άνω κατάληξη σφραγίζει το αποτέλεσμα της Αγωγής, για σκοπούς πληρότητας και σε περίπτωση όπου η ως άνω κατάληξη μου ανατραπεί, το ποσό το οποίο θα δικαιούτο ο ενάγοντας προς επιδίκαση, σύμφωνα με τη μαρτυρία του ΜΥ3 η οποία έγινε αποδεκτή και τα ευρήματα εις τα οποία κατέληξα πιο πάνω, ανέρχεται στο ποσό των €270 πλέον νόμιμο τόκο από την καταχώρηση της Αγωγής ένεκα της υπέρμετρης και αδικαιολόγητης καθυστέρησης στην καταχώρηση της σχεδόν τρία χρόνια μετά το ατύχημα, ενώ τα γεγονότα ήταν ξεκάθαρα εξ αρχής. Υπό το φως των πιο πάνω, καταλήγω ότι ο ενάγοντας απέτυχε να αποδείξει τη υπόθεση του εφόσον δεν παρουσίασε πειστική και αξιόπιστη μαρτυρία και η Αγωγή απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ του εναγομένου και εναντίον του ενάγοντα, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........................... Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.