← Κύπρος

SKYLINE HOLDINGS LIMITED ν. Ιωάννου κ.α., Αρ. Αγωγής: 814/18, 23/4/2020

SKYLINE HOLDINGS LIMITED ν. Ιωάννου κ.α., Αρ. Αγωγής: 814/18, 23/4/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2020:A60 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Α. Ν. Κονή, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 814/18 Μεταξύ: SKYLINE HOLDINGS LIMITED Εναγόντων -και-

  1. ΧΧΧΧ Ιωάννου
  2. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ., εκ Λευκωσίας Εναγομένων ---------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 6.8.2018 Ημερομηνία: 23 Απριλίου 2020 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες - Αιτητές: κα. Φ. Στεφάνου διά STEFANOU & STEFANOU LLC και ΚΩΣΤΑΣ ΜΕΛΑΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Εναγόμενους 1 - Καθών η Αίτηση 1: κα. Χρ.Θεοδώρου διά Λ. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑ & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Εναγόμενους 2 - Καθών η Αίτηση 2: κ. Ι. Τηλεμάχου διά ΗΛΙΑΣ ΝΕΟΚΛΕΟΥΣ & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε. ---------------------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Την 3.8.2018 οι Ενάγοντες Αιτητές καταχώρησαν κλητήριο ένταλμα Γενικώς Οπισθογραφημένο με το οποίο αξιώνουν εναντίον των Εναγομένων ακύρωση του διορισμού του εναγομένου 1 ως παραλήπτη και διαχειριστή της ενάγουσας εταιρίας λόγω παρανομίας ή και επειδή είναι το αποτέλεσμα δόλιας ή και κακόπιστης ή και καταχρηστικής συμπεριφοράς κλπ των εναγομένων 2, ακύρωση της Συμφωνίας Ομολόγου Επιβάρυνσης ημερ. 9.4.2008 λόγω απάτης ή και πλάνης ή και δόλου ή και ψευδών παραστάσεων κλπ, δήλωση του Δικαστηρίου ότι ο εναγόμενος 1 έχει ενεργήσει κακόπιστα, αυθαίρετα, παράνομα, εκδικητικά ή και με δόλιο τρόπο ή και οι ενέργειες του ήταν εκτός των νομίμων πλαισίων των καθηκόντων του κλπ, αποζημιώσεις για ζημιές που υπέστηκαν ή και υφίστανται οι ενάγοντες εξ αιτίας της παράνομης επέμβασης ή και της αυθαίρετης, κακόπιστης, εκδικητικής συμπεριφοράς των εναγομένων 1 και 2,αποζημιώσεις διά δόλια ή και αστική συνομωσία κλπ των εναγομένων 1 και 2,αποζημιώσεις εναντίον του εναγομένου 1,υπό την προσωπική του ιδιότητα ή και των εναγομένων 2 μέσω του αντιπροσώπου τους εναγομένου 1 ή και των εναγομένων 1 και 2 από κοινού, για παράβαση της υποχρέωσης να ενεργήσουν με καλή πίστη ,αποζημιώσεις για δυσφήμηση ή και ζημιά στο όνομα και φήμη κλπ των εναγόντων, απόφαση ότι τα πιο πάνω «ομόλογα» είναι εξασφαλίσεις συγκεκριμένης υποχρέωσης ή και συγκεκριμένης υποχρέωσης η οποία έχει εξοφληθεί, απόφαση ότι τα πιο πάνω «ομόλογα κυμαινόμενης επιβάρυνσης» στερούνται υποκειμένου ή και δεν καλύπτουν την ακίνητη περιουσία της ενάγουσας εταιρείας η οποία είναι εξ ολοκλήρου υποθηκευμένη προς όφελος των εναγομένων 2 ,αναγνωριστική απόφαση ότι η εγγραφή του διορισμού Παραλήπτη/Διαχειριστή στο Τμήμα Εφόρου Εταιρειών δεν έχει χαρακτήρα εκτελεστού μέτρου, επαυξημένες ή και τιμωρητικές ή και άλλες αποζημιώσεις λόγω ανέντιμης ή και δόλιας κλπ συμπεριφοράς των εναγομένων, οποιαδήποτε άλλη δήλωση, θεραπεία, απόφαση δίκαια και εύλογο υπό τας περιστάσεις, νόμιμους τόκους και έξοδα πλέον ΦΠΑ. Την 6.8.2018 οι Ενάγοντες - Αιτητές καταχώρησαν την παρούσα αίτηση και πέτυχαν μονομερώς την έκδοση των ακόλουθων διαταγμάτων: Α. Προσωρινό Διάταγμα με το οποίο αναστέλλεται η οποιαδήποτε ισχύς και/ή η εκτελεστότητα του διορισμού και/ή οι εξουσίες του εναγόμενου 1 ως Παραλήπτη και Διαχειριστή της ενάγουσας που έλαβε χώρα από την εναγόμενη 2 στις 30/07/2018, μέχρι εκδίκασης ή με διαφορετικό τρόπο αποπεράτωσης της παρούσης αίτησης για την έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Β. Προσωρινό Διάταγμα με το οποίο απαγορεύει στους εναγόμενους 1 και 2 και/ή αντιπροσώπους και/ή υπαλλήλους και/ή στελέχη τους, από το να χρησιμοποιούν και/ή να εφαρμόζουν και/ή να ασκούν οποιοδήποτε δικαίωμα και/ή να προβαίνουν σε οποιαδήποτε πράξη, που να έχει έρεισμα και/ή να στηρίζεται και/ή να βασίζεται στο έγγραφο με τίτλο ΟΜΟΛΟΓΟ ΕΠΙΒΑΡΥΝΣΗΣ ημερ. 09/04/2008 μέχρι εκδίκασης ή με διαφορετικό τρόπο αποπεράτωσης της παρούσης αίτησης για την έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Γ. Προσωρινό Διάταγμα με το οποίο απαγορεύει στους εναγόμενους 1 και 2 και/ή αντιπροσώπους και/ή υπαλλήλους και/ή στελέχη τους, από το να εισέρχονται και/ή να επεμβαίνουν και/ή να αλλάζουν τις κλειδαριές και/ή επιβαρύνουν και/ή να προβαίνουν σε προσφορές και/ή να αποξενώσουν και/ή να πωλήσουν και/ή να προβαίνουν σε οποιαδήποτε δικαιοπραξία σε σχέση με τα ακόλουθα ακίνητα και/ή υποστατικά και/ή διαμερίσματα της Ενάγουσας μέχρι εκδίκασης ή με διαφορετικό τρόπο αποπεράτωσης της παρούσας αίτησης για την έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου:
  3. Κατάστημα με αριθμό ΧΧΧΧ στο ισόγειο, με μεσοπάτωμα με αριθμό ΧΧΧΧ και με αποκλειστικό δικαίωμα χρήσης αυλής με αριθμό ΧΧΧΧ, με αριθμό εγγραφής 0/ΧΧΧΧ, Φ/Σχ. 51/ΧΧΧΧ, τμήμα ΧΧΧΧ, τεμάχιο επι ΧΧΧΧ, στην Κάτω Πάφο,
  4. Κατάστημα με αριθμό ΧΧΧΧ στο ισόγειο, με μεσοπάτωμα με αριθμό ΧΧΧΧ και με αποκλειστικό δικαίωμα χρήσης αυλής με αριθμό ΧΧΧΧ, με αριθμό εγγραφής 0/ΧΧΧΧ, Φ/Σχ. 51/ΧΧΧΧ, τμήμα ΧΧΧΧ, τεμάχιο επι ΧΧΧΧ, στην Κάτω Πάφο,
  5. Κατάστημα με αριθμό ΧΧΧΧ στο ισόγειο, με μεσοπάτωμα με αριθμό ΧΧΧΧ και με αποκλειστικό δικαίωμα χρήσης αυλής με αριθμό ΧΧΧΧ, με αριθμό εγγραφής 0/ΧΧΧΧ, Φ/Σχ. 51/ΧΧΧΧ, τμήμα ΧΧΧΧ, τεμάχιο επι ΧΧΧΧ, στην Κάτω Πάφο,
  6. Κατάστημα με αριθμό ΧΧΧΧ στο ισόγειο, με μεσοπάτωμα με αριθμό ΧΧΧΧ και με αποκλειστικό δικαίωμα χρήσης αυλής με αριθμό ΧΧΧΧ, με αριθμό εγγραφής 0/ΧΧΧΧ, Φ/Σχ. 51/ΧΧΧΧ, τμήμα ΧΧΧΧ, τεμάχιο επι ΧΧΧΧ, στην Κάτω Πάφο,
  7. Διαμέρισμα με αριθμό ΧΧΧΧ στο μεσοπάτωμα, με αριθμό εγγραφής 0/ΧΧΧΧ, Φ/Σχ. 51/ΧΧΧΧ, τμήμα ΧΧΧΧ, τεμάχιο επι ΧΧΧΧ, στην Κάτω Πάφο,
  8. Διαμέρισμα με αριθμό ΧΧΧΧ στο μεσοπάτωμα, με αποκλειστικό δικαίωμα χρήσης καλυμμένου χώρου στάθμευσης με αριθμό ΧΧΧΧ, με αριθμό εγγραφής 0/ΧΧΧΧ, Φ/Σχ. 51/ΧΧΧΧ, τμήμα ΧΧΧΧ, τεμάχιο επι ΧΧΧΧ, στην Κάτω Πάφο,
  9. Διαμέρισμα με αριθμό ΧΧΧΧ στο μεσοπάτωμα, με αριθμό εγγραφής 0/ΧΧΧΧ, Φ/Σχ. 51/ΧΧΧΧ, τμήμα ΧΧΧΧ, τεμάχιο επι ΧΧΧΧ, στην Κάτω Πάφο,
  10. Διαμέρισμα με αριθμό ΧΧΧΧ στον 1° όροφο, με αποκλειστικό δικαίωμα χρήσης καλυμμένου χώρου στάθμευσης με αριθμό ΧΧΧΧ, με αριθμό εγγραφής 0/ΧΧΧΧ, Φ/Σχ. 51/ΧΧΧΧ, τμήμα ΧΧΧΧ, τεμάχιο επι ΧΧΧΧ, στην Κάτω Πάφο,
  11. Διαμέρισμα με αριθμό ΧΧΧΧ στον 1° όροφο, με αποκλειστικό δικαίωμα χρήσης καλυμμένου χώρου στάθμευσης με αριθμό ΧΧΧΧ, με αριθμό εγγραφής 0/ΧΧΧΧ, Φ/Σχ. 51/ΧΧΧΧ, τμήμα ΧΧΧΧ, τεμάχιο επι ΧΧΧΧ, στην Κάτω Πάφο,
  12. Διαμέρισμα με αριθμό ΧΧΧΧ στον 1° όροφο, με αποκλειστικό δικαίωμα χρήσης καλυμμένου χώρου στάθμευσης με αριθμό ΧΧΧΧ, με αριθμό εγγραφής 0/ΧΧΧΧ, Φ/Σχ. 51/ΧΧΧΧ, τμήμα 2, τεμάχιο επι ΧΧΧΧ, στην Κάτω Πάφο,
  13. Διαμέρισμα με αριθμό ΧΧΧΧ στον 1° όροφο, με αποκλειστικό δικαίωμα χρήσης καλυμμένου χώρου στάθμευσης με αριθμό ΧΧΧΧ, με αριθμό εγγραφής 0/ΧΧΧΧ, Φ/Σχ. 51/ΧΧΧΧ, τμήμα ΧΧΧΧ, τεμάχιο επι ΧΧΧΧ, στην Κάτω Πάφο,
  14. Διαμέρισμα με αριθμό ΧΧΧΧ στο 1° όροφο, με αριθμό εγγραφής 0/ΧΧΧΧ, Φ/Σχ. 51/ΧΧΧΧ, τμήμα ΧΧΧΧ, τεμάχιο επι ΧΧΧΧ, στην Κάτω Πάφο,
  15. Διαμέρισμα με αριθμό ΧΧΧΧ στο 1° όροφο, με αριθμό εγγραφής 0/ΧΧΧΧ, Φ/Σχ. 51/ΧΧΧΧ, τμήμα ΧΧΧΧ, τεμάχιο επι ΧΧΧΧ, στην Κάτω Πάφο,
  16. Διαμέρισμα με αριθμό ΧΧΧΧ στο 1° όροφο, με αριθμό εγγραφής 0/ΧΧΧΧ, Φ/Σχ. 51/ΧΧΧΧ, τμήμα ΧΧΧΧ, τεμάχιο επι ΧΧΧΧ, στην Κάτω Πάφο. Δ. Προσωρινό Διάταγμα με το οποίο απαγορεύει στους εναγόμενους 1 και 2 και/ή αντιπροσώπους και/ή υπαλλήλους και/ή στελέχη τους, από το να προωθήσουν οποιαδήποτε διαδικασία άλλη και/η εκτός από αυτήν που προβλέπεται στον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65 όπως αυτός έχει κατά καιρούς τροποποιηθεί, με σκοπό την εκποίηση, πώληση και/η αποξένωση των πιο πάνω ακινήτων και υποστατικών της ενάγουσας, μέχρι εκδίκασης ή με διαφορετικό τρόπο αποπεράτωσης της παρούσας αίτησης για την έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων και/η μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Η αίτηση βασίζεται μεταξύ άλλων στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 άρθρο 32, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, άρθρα 4, 5 και 9, στον περί Εταιρειών Νόμο Κεφ 113, άρθρα 90, 93, 97, 337, 338 και 340 - 344, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ33 Κ15, Δ40 Κ10 και 11, Δ48 Κ1-4 και 7 , στη νομολογία, στο Δίκαιο της επιείκειας, στο Κοινοδίκαιο και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του ΧΧΧΧ Αλεξάνδρου, συζύγου της Διευθύντριας και αποκλειστικής μετόχου των Εναγόντων - Αιτητών, ΧΧΧΧ ΧΧΧΧ Αλεξάνδρου. Αναφορά στο περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του ΧΧΧΧ Αλεξάνδρου θα γίνεται όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Την 10.8.2018 ημερομηνία κατά την οποία τα ως άνω προσωρινά διατάγματα ήσαν επιστρεπτέα, οι Εναγόμενοι 1 και 2 Καθ'ών η αίτηση εμφανίστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου και δήλωσαν ότι έφεραν ένσταση στην συνέχιση της ισχύος τους. Ο Εναγόμενος 1 - Καθ΄ου η αίτηση 1 προβάλλει 17 λόγους για τους οποίους η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί οι οποίοι συνοψίζονται στο ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης ενδιάμεσων διαταγμάτων ως αυτές εκτίθενται στο άρθρο 32 του Ν14/60, το ισοζύγιο της ευχέρειας δεν κλίνει υπέρ της διατήρησης των εκδοθέντων διαταγμάτων, δεν αιτιολογείται το στοιχείο του κατεπείγοντος, οι Εναγοντες - Αιτητές δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια ή και δεν αποκάλυψαν όλα όσα γνώριζαν ή και όφειλαν να γνωρίζουν και ήταν ουσιώδη κατά την μονομερή εξέταση της αίτησης, η διατήρηση των εκδοθέντων διαταγμάτων εν ισχύ δύναται να προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στους Εναγόμενους, ο ενόρκως δηλών στην αίτηση δεν είναι ο κατάλληλος αφού δεν έχει καταδείξει επαρκή λόγο για τον οποίο ορκίζεται ο ίδιος και όχι η διευθύντρια των Εναγόντων - Αιτητών ή και δεν έχει παρουσιάσει την ισχυριζόμενη εξουσιοδότηση του από τη διευθύντρια των Εναγόντων Αιτητών ή και δεν αποκαλύπτει την πηγή πληροφόρησης του, το ίδιο το ομόλογο παρέχει εξουσία στους Εναγομένους 2 - Καθ'ων η Αίτηση 2 να διορίσουν τον Καθ΄ου η αίτηση 1 και καμία νομιμοποίηση δεν χρειάζεται να λάβει ο διορισμός του από το Δικαστήριο, το ίδιο το ομόλογο αποτελεί τη νόμιμη αιτία διορισμού του Εναγόμενου1- Καθ'ου η αίτηση 1 και ως εκ τούτου λοιπά δικονομικά διαβήματα που υπάρχουν ενώπιον του Δικαστηρίου δεν επηρεάζουν τον εν λόγω διορισμό ή και δεν αποτελούν κώλυμα για τον εν λόγω διορισμό και τέλος ο τίτλος της αγωγής πάσχει ή και είναι άκυρος ή και ακυρώσιμος καθότι ο Εναγόμενος 1 - Καθ΄ου η αίτηση 1 ενάγεται υπό την προσωπική του ιδιότητα καθότι δεν αναφέρεται στον τίτλο της αγωγής ότι οι Ενάγοντες - Αιτητές έχουν τεθεί σε καθεστώς διαχείρισης. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Εναγόμενου 1 - Καθ΄ου η αίτηση
  17. Αναφορά στο περιεχόμενο της θα γίνεται όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Οι Εναγόμενοι 2 - Καθ΄ων η αίτηση 2 προβάλλουν 5 λόγους για τους οποίους η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί, ότι δηλαδή το Δικαστήριο δεν είχε δικαιοδοσία να επιληφθεί της αίτησης για ενδιάμεση θεραπεία και να εκδώσει τα προσωρινά διατάγματα, το Δικαστήριο δεν έχει τη δικαιοδοσία να οριστικοποιήσει τα προσωρινά διατάγματα τα οποία θα πρέπει να ακυρωθούν, δεν υφίσταται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και σοβαρή πιθανότητα επιτυχίας ως επίσης οι Ενάγοντες - Αιτητές δεν αποδεικνύουν ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της απόρριψης της αίτησης και ακύρωσης των εκδοθέντων διαταγμάτων και ότι η αίτηση των Εναγόντων - Αιτητών είναι καταχρηστική και κακόπιστη. Σημειώνεται ότι οι πρώτοι τρεις λόγοι της αίτησης υποδιαιρούνται σε άλλους πιο εξειδικευμένους λόγους. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του ΧΧΧΧ Σταυρινού, Λειτουργού των Εναγομένων 2 - Καθ'ων η Αίτηση
  18. Αναφορά στο περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του θα γίνεται όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Η πλευρά των Εναγόντων - Αιτητών καταχώρησε μετά από άδεια του Δικαστηρίου συμπληρωματική ένορκη δήλωση του ΧΧΧΧ Αλεξάνδρου ημερ. 7.12.
  19. Αναφορά στο περιεχόμενο της εν λόγω ένορκης δήλωσης θα γίνεται όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Κατά την ακρόαση της παρούσας αίτησης οι ευπαίδευτοι δικηγόροι των μερών προχώρησαν σε αγορεύσεις χωρίς να ζητήσουν την αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων στην αίτηση και τις ενστάσεις. Η μελέτη των ως άνω ενόρκων δηλώσεων καταδεικνύει ότι αποτελούν κοινό έδαφος τα ακόλουθα: Κατά τον Απρίλιο του έτους 2008 οι Ενάγοντες - Αιτητές έλαβαν πιστωτικές διευκολύνσεις από τους Εναγόμενους 2- Καθ'ων η Αίτηση 2 έναντι κάποιων εξασφαλίσεων μια από τις οποίες ήταν και η υπογραφή προς όφελος των τελευταίων ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης επί της περιουσίας των Εναγόντων-Αιτητών ημερ.9.4.2008 (Τεκμήριο 2 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση) το οποίο ενεγράφη στον Έφορο Εταιρειών την 24.4.
  20. Οι Εναγόμενοι 2 ισχυριζόμενοι μη συμμόρφωση των Εναγόντων - Αιτητών με τις πρόνοιες των πιστωτικών διευκολύνσεων επέδωσαν την 30.7.2018 μέσω ιδιωτικής επίδοσης επιστολή ίδιας ημερομηνίας με την οποία καλούνταν οι τελευταίοι όπως μέχρι τις 12:30 μ.μ. της ίδιας μέρας εξοφλούσαν την οφειλή τους προς αυτούς. Η παράλειψη των Εναγόντων - Αιτητών να συμμορφωθούν με το περιεχόμενο της πιο πάνω επιστολής ενεργοποίησε τον διορισμό του Εναγόμενου 1 - Καθ'ου η Αίτηση 1 την ίδια ημερομηνία. Οι Εναγόμενοι 2 - Καθ'ων η Αίτηση 2 καταχώρησαν στο μεταξύ την 8.6.2016 αγωγή (ΧΧΧΧ/16 Ε. Δ. Πάφου) εναντίον των Αιτητών και της ΧΧΧΧ ΧΧΧΧ Ευαγγέλου (Εναγόμενοι 1 & 3) και ενός άλλου προσώπου(διευθυντή και γραμματέα των Αιτητών κατά τον ουσιώδη χρόνο) αξιώνοντας μεταξύ άλλων το υπόλοιπο του λογαριασμού δανείου, διάταγμα για εκποίηση της υποθήκης και παράδοση των βιβλίων που σχετίζονται με τη διαχείριση από τους Αιτητές των 14 καταστημάτων και διαμερισμάτων που αφορούν τα εκδοθέντα διατάγματα στη παρούσα αίτηση(Τεκμήριο 3 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση).Οι τελευταίοι καταχώρησαν υπεράσπιση (Τεκμήριο 4 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση). Οι Αιτητές θεωρώντας αδικαιολόγητο τον διορισμό του Καθ'ου η Αίτηση 1 ως Παραλήπτη/Διαχειριστή ως επίσης κακόπιστες ή και καταχρηστικές τις ενέργειες και γενικά τη συμπεριφορά των Εναγομένων 1 και 2 Καθ΄ων η Αίτηση, καταχώρησαν την παρούσα αγωγή και την παρούσα αίτηση. Αυτό που θα πρέπει πρώτα να λεχθεί είναι ότι μέχρι σήμερα, δηλαδή είκοσι περίπου μήνες μετά την καταχώρηση της αγωγής και της παρούσας αίτησης ως επίσης την έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων, δεν έχει ακόμη καταχωρηθεί Έκθεση Απαίτησης, σημείο που θίγει και η πλευρά του Καθ΄ου η Αίτηση 1 στην αγόρευση της. Η πλευρά του Καθ΄ου η Αίτηση 1 αναφέρει συγκεκριμένα ότι η στάση αυτή των Εναγόντων - Αιτητών καταδεικνύει την κακοπιστία τους. Δεν θεωρούν πραγματικά ότι έχουν καλή υπόθεση εναντίον των Εναγομένων - Καθ΄ων η αίτηση αλλά καταχώρησαν την παρούσα αγωγή για να τη χρησιμοποιήσουν σαν όχημα που θα τους οδηγούσε στην έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος με το οποίο να προκαλέσουν ζημιά στους Καθ΄ων η Αίτηση 2 και να καταστήσουν το διορισμό του Καθ΄ου η αίτηση 1 ανενεργό και μη γενόμενο. Η πλευρά των Εναγόντων - Αιτητών δεν αναφέρει οτιδήποτε ουσιαστικό που να δικαιολογεί αυτή την παράλειψη, δηλαδή την μη προώθηση της υπόθεσης τους για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα. Το γεγονός αυτό επενεργεί ως παράγοντας για ακύρωση των προσωρινών διαταγμάτων λόγω κατάχρησης διαδικασίας (Βλ. Γιώργος Ερωτοκρίτου & Πέτρος Αρτέμης «ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΑ, INJUNCTIONS» Έκδοση 2016 σελ. 24-28). Στη Vuiton ν. Δερμοσακ Λτδ. κ.α.

(1992)1 Α.Α.Δ. 1453, το Ανώτατο Δικαστήριο τόνισε ότι το κύριο έρεισμα για την παροχή προσωρινής θεραπείας, είναι η αντικειμενική αδυναμία της άμεσης διεξαγωγής της δίκης. Επομένως ο διάδικος που το επιδιώκει βαρύνεται με την υποχρέωση «να προλειάνει το ταχύτερο, το έδαφος για την εκδίκαση της υπόθεσης». Στη Goody's Evagorou Ltd ν. Lani Restaurants Ltd
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1572 το Ανώτατο Δικαστήριο υιοθετώντας τα σχόλια στη Louis Vuitton v. Δερμοσακ Λτδ κ.α. (ανωτέρω) διαπίστωσε ότι η επιδιωκόμενη θεραπεία έστω και με δια κλήσεως αίτηση δεν αποτελούσε αυτοσκοπό και ότι με την καθυστέρηση υπήρξε εκτροπή και αλλότρια χρήση διαδικασιών .Στην εν λόγω υπόθεση οι εφεσείοντες - ενάγοντες καταχώρησαν γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα και μονομερή αίτηση για έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος την 13.8.1997.Δόθηκαν οδηγίες από το Δικαστήριο για επίδοση της αίτησης. Την 26.2.1998 το Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση και ακολούθησε έφεση. Η έκθεση απαίτησης καταχωρήθηκε μετά την καταχώρηση της έφεσης, την 30.6.1998 δηλαδή πριν τη συμπλήρωση ενός έτους από τη καταχώρηση του γενικώς οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος και της αίτησης για έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος. Τα ίδια ίσχυσαν και στην Rousounides & Soteriou Trading Ltd. κ.α. ν. ΚΟΤ
(2002)1 (Β) Α.Α.Δ. 1274 για καθυστέρηση 15 μηνών. Η πιο πάνω αρχή επαναβεβαιώθηκε πρόσφατα στην Costappis Bros Ltd. v. Κρητικού- Ευσταθίου κ.α. Π.Ε. αρ. Ε209/2013 ημερ. 16.7.2019 όπου γίνεται αναφορά στη νομολογία και το Ανώτατο Δικαστήριο τόνισε ότι «Η μακρά και αδικαιολόγητη καθυστέρηση μετατοπίζει το κύριο βάρος στην εξασφάλιση της ενδιάμεσης θεραπείας ώστε να λειτουργεί ως αυτοσκοπός. Τα Δικαστήρια οφείλουν να ανακόπτουν αυτή την πρακτική». Το Ανώτατο Δικαστήριο διαπίστωσε ότι επρόκειτο για κατάχρηση της διαδικασίας και κατ΄ ακολουθία των νομολογηθέντων αρχών, δεν εξέτασε την ουσία της έφεσης επιτρέποντας την έφεση για το λόγο αυτό. Κρίνω επομένως ότι η πιο πάνω διαπιστωθείσα παράλειψη των Εναγόντων - Αιτητών αποτελεί κατάχρηση διαδικασίας, διαπίστωση που κρίνει την τύχη της παρούσας αίτησης και των εκδοθέντων διαταγμάτων. Παρά την πιο πάνω διαπίστωση μου θα προχωρήσω να εξετάσω την ουσία της αίτησης. Η μελέτη του Γενικώς Οπισθογραφημένου Κλητηρίου Εντάλματος (βλ. παράγραφο 9) ως επίσης της αίτησης και των ενστάσεων στην παρούσα υπόθεση καταδεικνύει ότι η ακίνητη ιδιοκτησία στην οποία αναφέρεται η παρούσα αίτηση αποτελεί ουσιαστικά αντικείμενο της αγωγής . Το πρώτο εδάφιο του άρθρου 4 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 εφαρμόζεται μόνο σε περιπτώσεις όπου η περιουσία της οποίας ζητείται η δέσμευση με διάταγμα συνιστά αντικείμενο της αγωγής : «4.-
(1)Το Δικαστήριο δύναται σε οποιοδήποτε χρόνο, ενώ εκκρεμεί σε αυτό αγωγή, να εκδίδει διάταγμα για τη μεσεγγύηση, διατήρηση, φύλαξη, πώληση, κατακράτηση ή επιθεώρηση περιουσίας που αποτελεί το αντικείμενο της αγωγής ή διάταγμα για την παρεμπόδιση οποιοσδήποτε απώλειας, ζημιάς ή δυσμενούς επηρεασμού που δυνατό, αν δεν εκδοθεί το διάταγμα αυτό, να προξενηθούν σε πρόσωπο ή περιουσία, ενόσω εκκρεμεί τελική δικαστική απόφαση σε ζήτημα που επηρεάζει το πρόσωπο αυτό ή περιουσία ή ενόσω εκκρεμεί η εκτέλεση της δικαστικής απόφασης.» Το Δικαστήριο μπορεί να εκδώσει προσωρινό διάταγμα που αφορά σε περιουσία η οποία είναι αντικείμενο της αγωγής δυνάμει του άρθρου 4 του Κεφ. 6 ανεξάρτητα από τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60) (Papastratis ν. Petrides
(1979)1 Α.Α.Δ. 231). Το Δικαστήριο βέβαια ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια θα καθοδηγηθεί από τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Ν. 14/60 το οποίο ενδεικτικά ενσωματώνει τις αρχές του δικαίου της επιείκειας (Γρηγορίου κ.α. ν. Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 ΑΑΔ 248, Dolego Estates Ltd κ.α. ν. Φιλίππου κ.α.
(1999)1 (Β) ΑΑΔ 1217). Υπάρχει πλούσια νομολογία αναφορικά με την εξουσία έκδοσης προσωρινού διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60. Οι προϋποθέσεις για έκδοση διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 επανεξετάστηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Odysseos ν. Α. Pieris Estates Ltd & Another
(1982)1 CLR 557 και σε πληθώρα άλλων αποφάσεων. Αρκεί να λεχθεί ότι θα πρέπει να ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου αυτού προτού εξεταστούν περαιτέρω εκείνοι οι παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου στο προκαταρκτικό αυτό στάδιο (Jonitexo Ltd ν. Adidas
(1984)1 CLR 263). Η πρώτη προϋπόθεση για ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση έχει επεξηγηθεί ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν από του να καταδειχθεί συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα δικόγραφα. Η δεύτερη προϋπόθεση της ύπαρξης πιθανότητας να δικαιούται ο αιτητής σε θεραπεία ικανοποιείται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης και είναι αρκετό να επιδειχθεί ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Αν ο αιτητής είναι σε θέση να δείξει κάτι πέρα από την απλή πιθανότητα επιτυχίας αλλά και κάτι λιγότερο από το βαθμό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων θεωρείται ότι ικανοποιεί το δεύτερο αυτό κριτήριο. Η τρίτη προϋπόθεση ικανοποιείται εφόσον καταδειχθεί ότι χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Το Δικαστήριο αφού λάβει υπόψη όλους τους πιο πάνω παράγοντες αποφασίζει κατά πόσο είναι δίκαιο ή πρόσφορο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Το Δικαστήριο δεν εξετάζει στο στάδιο αυτό την αίτηση με σκοπό την κατάληξη τελικών συμπερασμάτων είτε επί του πραγματικού είτε επί του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης αφού αυτό αποτελεί έργο του εκδικάζοντος την ουσία της υπόθεσης Δικαστηρίου (Jonitexo ν. Adidas
(1984)1 ΑΑΔ 263 και Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 ΑΑΔ 248). Βεβαίως κάποια αξιολόγηση της προσφερόμενης μαρτυρίας σε σχέση με την διαπίστωση της ικανοποίησης των τριών προϋποθέσεων είναι αναγκαία χωρίς όμως αυτό να ισοδυναμεί με τελεσίδικη κρίση (βλ. Οδυσσέως ν. Pieris Estates ανωτέρω). Οι δύο πρώτες προϋποθέσεις είναι σε κάποιο βαθμό αλληλένδετες και μπορεί να λεχθεί ότι ενώ το πρώτο κριτήριο εξετάζεται με τη νομική θεμελίωση της αξίωσης, το δεύτερο προχωρεί ακόμη ένα βήμα συσχετίζοντας τη νομική αυτή θεμελίωση με την προσφερόμενη μαρτυρία για την πραγματική θεμελίωση της αγωγής επί των γεγονότων. Εξετάζοντας την πρώτη προϋπόθεση διαπιστώνω ότι οι Ενάγοντες στηρίζουν τις αξιώσεις τους σε παρανομία ή και κακόπιστη ή και καταχρηστική κλπ συμπεριφορά εκ μέρους των Εναγόμενων 2 ή και των δύο εναγομένων ή και λόγω απάτης ή και πλάνης ή και δόλου ή και ψευδών παραστάσεων ή και αθέμιτης συμπεριφοράς εκ μέρους και των δύο εναγομένων κλπ. Η πλευρά των Εναγόντων - Αιτητών επικαλείται μέσω των ενόρκων δηλώσεων του ΧΧΧΧ Αλεξάνδρου ιδιαίτερα αυτή της 6.8.2018 ότι η διαδικασία που ακολουθήθηκε εκ μέρους των Εναγομένων -Καθών η Αίτηση και η εν γένει συμπεριφορά τους για διορισμό του Εναγόμενου 1 - Καθ΄ου η αίτηση 1 ως παραλήπτη / διαχειριστή των Εναγόντων ήταν καταχρηστική και κακόπιστη με παραπομπή σε νομολογία και νομικά συγγράμματα (The Law Relating to Receivers Managers and Administrators 4th Edition Hupert Picarda p.100, Mc Clary v. McPhilipps and Others
(2015)1 EAHC 591, R Jaffe Ltd. (in liquidation) v. Joffe (No. 2)
(1932)NZLR 195) υποστηρίζοντας ότι υπάρχει δυνατότητα επιτυχίας στις αξιώσεις τους. Η πλευρά των Εναγόντων Αιτητών επικαλείται επίσης υπερχρεώσεις εκ μέρους των Εναγόμενων 2 - Καθ΄ων η αίτηση 2, παράβαση συμβατικών και νομικών υποχρεώσεων τους (που αποτελούν το αντικείμενο άλλης αγωγής), παρεμβολή εμποδίων εκ μέρους των Εναγομένων 2 Καθ΄ων η αίτηση 2 για εξόφληση του δανείου του Εναγόντων - Αιτητών προς αυτούς, λανθασμένο τρόπο επίδοσης από τους Καθ'ων η Αίτηση 2 που τους έγινε για διορισμό του Καθ'ου η Αίτηση 1 ως παραλήπτη / διαχειριστή τους και ότι (ως αναφέρεται και πιο πάνω) ο διορισμός ήτο καταχρηστικός αφού δεν δικαιολογείτο με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης και ότι έγινε κατά παράβαση του ομολόγου επιβάρυνσης κλπ, ότι όλα τα ακίνητα των Εναγόντων - Αιτητών είναι υποθηκευμένα και άρα δεν μπορούν να περιλαμβάνονται στην περιουσία-εξασφάλιση του ομόλογου επιβάρυνσης. Έχω επίσης υπόψη μου ότι ο ενόρκως δηλών στην αίτηση δεν έχει αντεξετασθεί. Περαιτέρω δεν πρέπει να λησμονείται ότι σύμφωνα με τα όσα έχουν λεχθεί στην T.A. Micrologic Comp. Consult. V. Microsoft Corporation
(2002)1 A.A.Δ. 1802, 1809 ότι σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του. Κρίνω επομένως ότι η πρώτη και η δεύτερη προϋπόθεση ικανοποιούνται. Δεν μπορώ όμως να πω το ίδιο και για την τρίτη προϋπόθεση. Αμφότεροι οι Καθ'ων η Αίτηση θίγουν, τόσο μέσω των λόγων ένστασης όσο και μέσω των ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν τις ενστάσεις τους, αλλά και μέσω των αγορεύσεων τους, ότι οι Αιτητές μπορούν να ικανοποιηθούν με τη θεραπεία των αποζημιώσεων και ότι οι Αιτητές δεν κατάφεραν να πείσουν ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η πλευρά των Αναγόντων - Αιτητών προβάλλει μέσω της ένορκης δήλωσης του ΧΧΧΧ Αλεξάνδρου ότι ο Εναγόμενος 1 - Καθ΄ου η αίτηση 1 θα πωλήσει τα ακίνητα των Εναγόντων και θα προκληθεί ανεπανόρθωτη ζημιά σ΄αυτούς. Στην αγόρευση της βέβαια η πλευρά των Εναγόντων υποστηρίζει ότι σε περίπτωση που η αγωγή τους πετύχει, η περιουσία τους που θα έχει απωλεσθεί δεν θα μπορεί να τους επιστραφεί. Δεν μπορεί να τεθεί ζήτημα ότι οι Ενάγοντες μπορούν να αποζημιωθούν σε χρήμα για την απώλεση ακινήτων τους. Τα ακίνητα είναι μοναδικά. Το δικαίωμα ιδιοκτησίας είναι επί των συγκεκριμένων ακινήτων. Όμως τα ποιο πάνω δεν είναι αρκετά για να θεμελιώσουν την τρίτη προϋπόθεση ενώ υπενθυμίζεται ότι οι ενόρκως δηλούντες στις ενστάσεις δεν έχουν αντεξετασθεί με αποτέλεσμα οι πιο πάνω ισχυρισμοί να παραμένουν αναντίλεκτοι. Περαιτέρω μέσω της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης του ΧΧΧΧ Αλεξάνδρου η πλευρά των εναγόντων δεν αναφέρει οτιδήποτε ουσιαστικό για το ζήτημα αυτό. Η πρόσφατη νομολογία δεν δικαιώνει την πλευρά των Αιτητών. Στην πολύ πρόσφατη υπόθεση Loucas Panayiotou Estates Ltd κ.α. v. Hellenic Bank Public Company Ltd Π.Ε. E203/13 ημερ. 11.09.2019 αναφέρονται τα ακόλουθα τα οποία είναι αρκούντως διαφωτιστικά: «Σύμφωνα με τους εφεσείοντες το δικαίωμα ιδιοκτησίας προστατεύεται από το Άρθρο 23 του Συνάγματος και δεν θα έπρεπε το δικαστήριο να αφήσει το ενδεχόμενο να εκποιηθεί η ιδιοκτησία τους ενώ, όπως αποφασίστηκε πρωτοδίκως, όχι μόνο εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, αλλά και η πιθανότητα να δικαιούνται σε θεραπεία εδραζόμενη στον προβληθέντα ισχυρισμό περί παρανομίας των συναφθέντων συμφωνιών. Καμία αποζημίωση δεν μπορεί να υποκαταστήσει την ιδιοκτησία τους σε περίπτωση αποτυχίας της αγωγής των εφεσιβλήτων, τόνισε ο ευπαίδευτος συνήγορος των εφεσειόντων.» Η τρίτη προϋπόθεση που πρέπει να πληρείται, σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν. 14/60, για να δικαιολογείται η έκδοση ενός ενδιάμεσου διατάγματος, αφορά στο κατά πόσο, χωρίς την έκδοση του, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη, στον αιτητή, σε μεταγενέστερο στάδιο, στην περίπτωση όπου αυτή, επιτύχει στις αξιώσεις του. Στην Κυρίσαββα κ.ά. ν. Κύζη
(2001)1 Α.Α.Δ. 1245 αναφέρθηκε ότι «η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο περιλαμβάνει και άλλα, μεταβλητά κριτήρια, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη». (Βλ. επίσης Παπαστράτης ν. Πιερίδης
(1979)1 C.L.R. 231). Η πιο πάνω αντίκριση επαναλήφθηκε και στην υπόθεση Zena Company Ltd ν. Demenian Catering Ltd
(2011)1 Α.Α.Δ. 1848. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Highgate Primary School Ltd κ.ά. ν. Στέλιου Φυλακτίδη κ.ά.
(2009)1(A) Α.Α.Δ. 317 «η έννοια της απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι ταυτόσημη με την αποκατάσταση μόνο της υλικής ζημιάς, αλλά είναι ευρύτερη και σ' αυτήν περιλαμβάνεται και η προστασία των δικαιωμάτων των Απητών. Το γεγονός δηλαδή ότι οι Εφεσείοντες μπορεί να είναι σε οικονομική κατάσταση που τους επιτρέπει να αποζημιώσουν τους Εφεσίβλητους σε περίπτωση επιτυχίας των Εφεσιβλήτων στην αγωγή, δεν εξυπακούει αυτόματα ότι δεν θα προκληθεί οποιαδήποτε αδικία στους Εφεσίβλητους-Ενάγοντες, υπό την ευρύτερη έννοια». Η πιο πάνω νομολογία σαφώς προσδιορίζει ότι η έννοια της απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι ταυτόσημη με την υποκατάσταση της υλικής ζημιάς. Θα πρέπει, συνεπώς, να λαμβάνονται υπόψη και άλλα στοιχεία, περιλαμβανομένης της προστασίας των δικαιωμάτων των αιτητών. Το θέμα αυτό, βεβαίως, δεν εξετάζεται αορίστως, αλλά είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με το περιεχόμενο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον του δικαστηρίου και συμπεριλαμβάνονται μέσα στην ένορκη δήλωση, επί του προκειμένου, των εφεσειόντων. Στην ένορκη δήλωση του χχχ Παναγιώτου που κατατέθηκε για σκοπούς υποστήριξης της δια κλήσεως αίτησης, αναφέρονται τα εξής: «9. Πιστεύω ότι υπάρχει καλή υπεράσπιση και ανταπαίτηση εις βάρος των εναγόντων και ότι έχουμε καλή πιθανότητα επιτυχίας, είναι αναγκαία δε η έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων, γιατί μόνο έτσι θα διασφαλιστεί η ακίνητη περιουσία των Εναγομένων σε περίπτωση που απορριφθεί η Αγωγή των Εναγόντων και πετύχει η ανταπαίτηση μας. Σε διαφορετική περίπτωση θα είναι αδύνατη η παραμονή της ιδιοκτησίας της ακίνητης περιουσίας των Εναγομένων στα ονόματα τους, αφού υπάρχει σοβαρός και άμεσος κίνδυνος πώλησης των επιδίκων ακινήτων σε τρίτα πρόσωπα και σε περίπτωση αποξένωσης τους δεν θα υπάρχει δυνατότητα επιστροφής τους στους Εναγόμενους ιδιοκτήτες τους.» Είναι έκδηλο από το περιεχόμενο της πιο πάνω παραγράφου ότι η επίκληση της «παραμονής της ιδιοκτησίας» στους εφεσείοντες, ως παράγοντας έκδοσης του συντηρητικού διατάγματος, είναι ασαφής, αόριστη και ελλιπής. Δεν επεκτείνεται, με οποιοδήποτε τρόπο, και δεν ικανοποιείται η αναγκαία βάση για την «ζημιά» την οποία θα υποστούν οι εφεσείοντες σε περίπτωση μη έκδοσης του συντηρητικού διατάγματος. Η «παραμονή» της ιδιοκτησίας στους εφεσείοντες με δική τους συγκατάθεση έχει, εκ των προτέρων, τεθεί υπό αμφισβήτηση καθότι τα συγκεκριμένα ακίνητα έχουν αποτελέσει αντικείμενο υποθήκης. Με αυτό τον τρόπο οι ίδιοι οι εφεσείοντες έχουν απεμπολήσει ένα μέρος της δικής τους απολύτου ιδιοκτησίας, θέτοντας την περιουσία υπό ενδεχόμενη πώληση λόγω εκποίησης της υποθήκης.» Καταλήγω επομένως, έχοντας υπόψη τα πιο πάνω, ότι η τρίτη προϋπόθεση δεν ικανοποιείται. Επομένως η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί και για τον λόγο αυτό. Όμως η αίτηση δεν θα πρέπει να επιτύχει και για ένα άλλο λόγο. Ενδεχόμενη οριστικοποίηση των προσωρινών διαταγμάτων στην ουσία διεκπεραιώνει και ολόκληρη την αγωγή ή εν πάση περιπτώσει ένα ουσιαστικό μέρος της. Όλες ή σχεδόν όλες οι αξιώσεις των Εναγόντων στο Γενικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο αλλά και όλα σχεδόν τα ζητήματα που αναδεικνύονται μέσα από την Αίτηση και την ένορκη δήλωση που την συνοδεύει περιστρέφονται γύρω από τον διορισμό του Εναγόμενου 1 - Καθ'ου η αίτηση 1 ως παραλήπτη /διαχειριστή των Εναγόντων. Τα εκδοθέντα διατάγματα ουσιαστικά καθιστούν ανενεργό το διορισμό του εναγομένου 1 - Καθ'ου η Αίτηση 1 . Επομένως, παρά τα όσα υποστηρίζει η πλευρά των Εναγόντων - Αιτητών στη γραπτή της αγόρευση, τυχόν οριστικοποίηση των διαταγμάτων αναγκαστικά διεκπεραιώνει και ολόκληρη την αγωγή ή έστω ένα ουσιαστικό μέρος της. Το συμπέρασμα αυτό προκύπτει αβίαστα από απλή αντιπαραβολή του Γενικώς Οπισθογραφημένου Κλητηρίου Εντάλματος με τα εκδοθέντα διατάγματα. Σύμφωνα με τη νομολογία τα Δικαστήρια αποφεύγουν οποιαδήποτε απόφαση η οποία φαίνεται να διευθετεί το επίδικο θέμα της αγωγής υπέρ του ενός ή του άλλου διαδίκου (βλ. Michael v. Brevinos
(1969)1 C.L.R. 578, Akis Express v. Aris Express
(1998)1 (A) A.A.Δ. 149, Goody's Evagorou Ltd v. Lani Restaurants Ltd (ανωτέρω), Hλιάδη- Καλησπέρα κ.α. ν. Ακίνητα Σ. Ζ. Ηλιάδης Λτδ
(2007)1 (Β) Α.Α.Δ. 1076, Αβερκίου ν. Θέο Κτηματική Λτδ κ.α.
(2013)1 (Α) Α.Α.Δ. 222, Ερωτοκρίτου & Αρτέμης (ανωτέρω) σελ.152 -154) Κρίνω επομένως ότι για το λόγο αυτό δεν είναι δίκαιο και πρόσφορο η οριστικοποίηση των εκδοθέντων διαταγμάτων. Επίσης τυχόν οριστικοποίηση των εκδοθέντων διαταγμάτων επηρεάζει και τη διατήρηση του status quo ante αφού προηγήθηκε ο διορισμός τoυ Eναγομένoυ 1 - καθ΄ου η Αίτηση 1 και ακολούθησε η καταχώρηση της παρούσας αίτησης. Δηλαδή με την αίτηση επιδιώκεται ανατροπή του γεγονότος του διορισμού του εναγομένου 1 - Kαθ΄ου η αίτηση 1 ως παραλήπτη / διαχειριστή των Εναγόντων. Επιδιώκεται δηλαδή η ανατροπή μιάς κατάστασης πραγμάτων που είχε ήδη δημιουργηθεί και όχι η αποτροπή αποξένωσης περιουσιακών στοιχείων όπως προβάλλει η πλευρά των Εναγόντων - Αιτητών στην αγορευσή της. Επομένως το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της μη οριστικοποίησης των εκδοθέντων διαταγμάτων. Ενδεχομένως το ζήτημα αυτό να αγγίζει και το ζήτημα του κατ΄επείγοντος αλλά ενόψει όλων των πιο πάνω δεν κρίνω σκόπιμο να εξετάσω το ζήτημα αυτό ως επίσης άλλους επιμέρους λόγους ένστασης. Συνεπεία των πιο πάνω τα διατάγματα ημερομηνίας 6.8.2018 ακυρώνονται και η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Εναγομένων - Καθ΄ων η αίτηση και σε βάρος των Εναγόντων - Αιτητών ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............. Α. Ν. Κονής, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ../ΠΑN/Ε.Π. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.