HARRISON ν. HACKMAN, Αρ. Αγωγής: 767/2020, 15/9/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2020:A77 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Φυλακτού, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 767/2020 XXXXX XXXXX HARRISON Ενάγουσα KAI ΧΧΧΧΧΧ HACKMAN Εναγόμενος ----------------- Ημερομηνία: 15/9/2020 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα/Αιτήτρια: Άντρεα Ανθή για κ. Α. Δημητριάδη Για τον Εναγόμενο/Καθ' ων η Αίτηση: Ηλίας Ευθυμίου Ενάγουσα: Παρουσιάζεται ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με μονομερή αίτηση της η Ενάγουσα ζήτησε και πέτυχε την έκδοση προσωρινού διατάγματος με το οποίο διατασσόταν όπως ο Εναγόμενος μη αποξενώσει το επίδικο όχημα μαρτυρικό υπόβαθρο της αίτησης υπήρξε η Ένορκη Δήλωση της Ενάγουσας και σύμφωνα με την οποία έγινε συμφωνία αγοράς του επίδικου οχήματος με συγκεκριμένο τρόπο πληρωμής και χρονοδιάγραμμα πληρωμών που έγιναν, ως επίσης κάνει αναφορά και στην πληρωμή των αναγκαίων ποσών για εξασφάλιση πιστοποιητικών ασφάλειας, καταλληλόλητας και άδειας κυκλοφορίας του επίδικου οχήματος. Ακολούθως κάνει αναφορά στην ημερομηνία που έλαβε κατοχή και χρήση του επίδικου οχήματος έχοντας υπόψη και την Πανδημία που έλαβε χώρα στο μεσοδιάστημα. Ακολούθως πληροφορήθηκε ότι ο Εναγόμενος προτίθετο να πωλήσει το επίδικο ακίνητο σε συγκεκριμένα πρόσωπα τα οποία είναι γνωστοί της Ενάγουσας και ο Εναγόμενος όταν επικοινώνησε η Ενάγουσα μαζί του της ανέφερε ότι έχει καλλίτερες προσφορές και την απείλησε ότι θα επιδιώξει την ανάκτηση της κατοχής του επίδικου οχήματος με αποκορύφωμα σε συγκεκριμένη ημερομηνία να επιχειρήσει να εισέλθει στην κατοικία της και απαίτησε όπως του επιστραφεί το όχημα. Επιπρόσθετα ο Εναγόμενος επισκέφτηκε συγκεκριμένο Αστυνομικό Σταθμό, αλλά και το Τμήμα Τροχαίας, όπου επιχείρησε με καταγγελίες εναντίον της να του παραδώσει το επίδικο ακίνητο. Ο Εναγόμενος δεν έχει οικονομικούς πόρους, αφού και η ίδια η Ενάγουσα τον έχει βοηθήσει οικονομικά και ότι ανά πάσα στιγμή μπορεί να φύγει μόνιμα από την Κύπρο και απεγνωσμένα προσπαθούσε να πωλήσει το όχημα και να εξεύρει χρήματα. Ολοκληρώνοντας την Ένορκη της Δήλωση αναφέρει ότι σε περίπτωση που δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά και επιπρόσθετα ο Εναγόμενος δεν θα υποστεί οποιαδήποτε ζημιά αφού είναι σε θέση να τον αποζημιώσει. Η οριστικοποίηση του διατάγματος αντίκρισε την ένσταση του Εναγόμενου και προέβαλε σειρά λόγο ένστασης που είχαν ως σειρά κοινό πυρήνα ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την οριστικοποίηση του διατάγματος, ότι η Ενάγουσα δεν προσήλθε στην Δικαιοσύνη με καθαρά χέρια, ότι η απαίτηση βασίζεται σε πλαστογραφημένα έγγραφα και ότι η Ενάγουσα κατακρατεί παράνομα το επίδικο όχημα και γενικά ο Εναγόμενος αμφισβητεί στην ολότητα την εκδοχή της Ενάγουσας. Μαρτυρικό υπόβαθρο της ένστασης αποτέλεσε η Ένορκη Δήλωση του Εναγόμενου στην οποία υιοθετεί και επαναλαμβάνει τους λόγους της ένστασης και μέσα από το περιεχόμενο της Ένορκης Δήλωσης ο Εναγόμενος αποδομεί όλο το πλέγμα των γεγονότων και προωθώντας την θέση του και που ουσιαστικά κάνει αναφορά ότι η Ενάγουσα εκμεταλλεύτηκε την γνωριμία τους και προέβηκε σε παράνομη κατακράτηση του αυτοκινήτου και ότι ουσιαστικά η Ενάγουσα με κατασκευασμένα στοιχεία και πλαστογραφημένα έγγραφα επιδιώκει την αποστέρηση του επίδικου οχήματος από τον ίδιο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Ο αιτητής που με μονομερή αίτηση εξασφάλισε υπέρ του προσωρινό διάταγμα έχει το βάρος να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι το διάταγμα θα πρέπει να παραμείνει σε ισχύ (βλ. Dolego Estates Ltd κ.ά. ν. Φιλίππου κ.ά.
(1999)1 Α.Α.Δ. 1217, 1224). Για να παραμείνει σε ισχύ το διάταγμα πρέπει να ικανοποιούνται δύο παράμετροι: - ότι στη βάση των δεδομένων που είχαν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου από τον αιτητή ορθά εκδόθηκε το διάταγμα, και - ότι στη βάση των δεδομένων κατά την ακρόαση, αφ' ότου ορίστηκε επιστρεπτέτο, είναι ορθή η οριστικοποίηση του διατάγματος και συνέχιση της ισχύος του. Τα δεδομένα κατά την ακρόαση περιλαμβάνουν τα επιπλέον στοιχεία που τίθεται ενώπιον του Δικαστηρίου από το ενιστάμενο μέρος, τον καθ' ου η αίτηση. Το Δικαστήριο εξετάζει τα πιο κάτω: (α) Σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά τη δικάσιμο. Αυτό δεν πρέπει να ερμηνευθεί σαν επιβάλλον οτιδήποτε πέραν από την αποκάλυψη μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τη δικογραφία. (β) Πιθανότητες ότι ο ενάγοντας δικαιούται σε θεραπεία. Επιβάλλεται στον αιτητή να δείξει ότι έχει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας που σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή πιθανότητα, αλλά κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. (γ) Πρέπει να φανεί στο Δικαστήριο ότι χωρίς την έκδοση παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Το Δικαστήριο πρέπει να εξετάσει το θέμα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. (Σχετικές είναι οι αποφάσεις Odysseos v. Pieris Estates
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Acropol Shipping Co Ltd v. Rossis
(1976)1 Α.Α.Δ 38, Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263, National Bank of Greece v. Motovia
(1987)1 Α.Α.Δ. 303, ΚΟΤ ν. Θεωρή
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 255, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χ"Βασίλη
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 152 και Cyprus Sulphur & Copper Co Ltd & άλλων ν. Παραλράμα Λτδ
(1990)1 Α.Α.Δ. 1051). Περαιτέρω μετά την ικανοποίηση των προαναφερθέντων προϋποθέσεων στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του, το Δικαστήριο πρέπει να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και πρόσφορο η συνέχιση του διατάγματος με βάση το ισοζύγιο της ευχέρειας. Με βάση τις νομικές αρχές που διέπουν την έκδοση τέτοιων διαταγμάτων, στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο δεν επιχειρεί να αποφασίσει επί των αμφισβητούμενων γεγονότων της ουσίας της αγωγής και έχει υποχρέωση να αποφύγει να προχωρήσει σε αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας. Στη φάση αυτής της διαδικασίας το Δικαστήριο πρέπει να πεισθεί για σοβαρές ενδείξεις ουσιαστικών δικαιωμάτων και δεν είναι ο χρόνος για να κρίνει αν αυτά αποδείχθηκαν ή όχι (βλ. T. A. Micrologic Computer Consultant Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 Α.Α.Δ. 1802 και Δημοκρατίας της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka A.P.
(1999)1 Α.Α.Δ. 225). Στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή πρόσφορο έχοντας υπόψη τα γεγονότα της υπόθεσης να οριστικοποιήσει το εκδοθέν διάταγμα (βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Πασχάλη Χ"Βασίλη
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 152, Κ.Ο.Τ. v. Θεωρή
(1989)1 Ε Α.Α.Δ. 255). Ένας από τους παράγοντες που επηρεάζουν το ζήτημα του ισοζυγίου της ευχέρειας είναι η διατήρηση του status quo. Περαιτέρω σύμφωνα με την υπόθεση C.T. TOBACCO LIMITED v. Της Εταιρείας Εκδόσεις ΑΡΚΤΙΝΟΣ Λτδ κ.α.
(2003)1Β Α.Α.Δ 853 το Δικαστήριο δεν μπορεί στο στάδιο της έκδοσης ενός παρεμπίπτοντος διατάγματος να προβεί σε αξιολόγηση της μαρτυρίας των προσώπων που τυχόν αντεξετάσθηκαν για να καταλήξει σε εύρημα κατά πόσο ήταν αξιόπιστοι ή όχι. Σημειώνεται ότι σε περίπτωση ασάφειας στην όψη του διατάγματος δεν είναι επιτρεπτό το δικαστήριο να καταφύγει στα πρακτικά της διαδικασίας έκδοσης του διατάγματος για να διευκρινίσει την ασάφεια. (βλ. Northwest Territories Public Service Association -v- Commissioner of the Northwest Territories
(1980)107 DLR 458). Το Δικαστήριο δεν επιτρέπεται σε αυτό το στάδιο να εμπλακεί σε οτιδήποτε που να προσομοιάζει με προκαταρκτική εκδίκαση της αγωγής πάνω σε συγκρουόμενες ένορκες δηλώσεις για να αξιολογήσει τη δυνατότητα της υπόθεσης του κάθε μέρους. Η διαδικασία σε παρόμοιες αιτήσεις δεν είναι η πρέπουσα για τη διεξαγωγή έρευνας σε σχέση με τα αμφισβητούμενα γεγονότα (Βλ. Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co. Ltd.
(2002)1 Α.Α.Δ. 2026). Το Δικαστήριο κρίνει και αποφασίζει πάνω στην ολότητα του ενώπιον του υλικού χωρίς να διαφεύγει της προσοχής ότι σε ενδιάμεσες αιτήσεις, όπως την παρούσα, δεν είναι επιθυμητό να προσπαθήσει να αποφασίσει με βάση τη μαρτυρία που έχει ενώπιον του τα διαφιλονικούμενα θέματα πάνω στα οποία θα κριθεί τελικά η απαίτηση του ενάγοντα, έργο το οποίο εναπόκειται στην κρίση του Δικαστηρίου κατά τη δίκη της ουσίας της υπόθεσης (βλ. Jonitexo Ltd. v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 623 και Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Στην υπόθεση T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 Α.Α.Δ. 1802, υποδεικνύεται ότι σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του. Το άρθρο 32 των Περί Δικαστηρίων Νόμων παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία διακριτική ευχέρεια, εφόσον συντρέχουν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις του, να εκδώσει οποιοδήποτε προστακτικό ή απαγορευτικό παρεμπίπτον διάταγμα που θα έκρινε δίκαιο ή πρόσφορο. Αυτό έχει αποτελέσει αντικείμενο εξέτασης σε πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Κλασσική επί του προκειμένου θεωρείται η απόφαση στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates Ltd and Another
(1982)1 C.L.R. 557 όπου επανατοποθετήθηκε η αρχή πως για την επιτυχή επίκληση του άρθρου 32 απαιτούνται τρεις προϋποθέσεις. Αυτές είναι: - Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. - Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας. - Να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Αναγνωρίζεται πως αφού ο αιτητής ικανοποιήσει το Δικαστήριο πως πληρούνται όλες οι πιο πάνω προϋποθέσεις, το Δικαστήριο εξετάζει όλους τους παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη για την ορθή ενάσκηση της διακριτικής του ευχέρειας και σταθμίζει στα πλαίσια αυτά το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Πασχάλης Χατζηβασίλης
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 152). Στην προσπάθειά του να απονέμει δικαιοσύνη στο προκαταρκτικό αυτό στάδιο της υπόθεσης, το Δικαστήριο δεν αποφασίζει επί της απαίτησης του ενάγοντα και επιμελώς θα πρέπει να αποφεύγει την κρίση της ουσίας της αγωγής. Περιορίζεται και προσεγγίζει το μαρτυρικό υλικό με μόνο σκοπό τη διακρίβωση της ύπαρξης ή όχι των πιο πάνω προϋποθέσεων και κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. (Βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263). Οποιεσδήποτε διαπιστώσεις γίνονται για σκοπούς της εξέτασης της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος και όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για να αποφασιστούν όταν θα εκδικαστεί η ουσία της (Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka D.D.
(1999)1(A) A.A.Δ. 225, 236). Στην Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 2015, 2041 υιοθετείται η επί του προκειμένου Αγγλική νομολογία όπως εκφράζεται στο σύγγραμμα Copinger and Skone James on Copyright, 12η έκδοση παραγ. 621 (σε μετάφραση): «Συζητήσιμη υπόθεση. .. Αυτό που πρέπει να αποκαλύπτεται από την ένορκη δήλωση είναι ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση και ότι ο ενάγων έχει προοπτικές επιτυχίας οι οποίες υφίστανται στην ουσία και στην πραγματικότητα. Ο ενάγων δεν υπέχει υποχρέωση, όπως ήταν προηγουμένως η αντίληψη, να αποδείξει ότι έχει ισχυρή εκ πρώτης όψεως υπόθεση ή εκ πρώτης όψεως υπόθεση ή ακόμα πιθανότητα ότι θα επιτύχει στη δίκη. Το βάρος στον ενάγοντα είναι λιγότερο, πρέπει να αποδείξει ότι έχει συζητήσιμη υπόθεση .» ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ - ΕΝΣΤΑΣΗΣ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Το Δικαστήριο αντλώντας διαφώτιση και καθοδήγηση από το πιο πάνω νομοθετικό και νομολογιακό πλαίσιο και ασκώντας την διακριτική του ευχέρεια και έχοντας κατά νου τις θέσεις και των δύο πλευρών, κρίνει ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για την οριστικοποίηση του αιτούμενου διατάγματος για τους λόγους που το Δικαστήριο θα προσπαθήσει να εξηγήσει. Διαφαίνεται μέσα από την αίτηση ότι υπάρχει εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη υπόθεση και αυτό αποκρυσταλλώνεται πλήρως μέσα από την έκθεση απαίτησης και την Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση. Επίσης το Δικαστήριο έχει ικανοποιηθεί ότι σε περίπτωση που το προσωρινό διάταγμα ακυρωθεί υπάρχει ορατός ο κίνδυνος η Ενάγουσα να υποστεί ανεπανόρθωτη ζημία και συνεπώς το Δικαστήριο κρίνει ότι η διατήρηση του STATUS QUO του οχήματος απαγορεύεται η αποξένωση αυτού διασφαλίζεται με τον καλύτερο τρόπο το ιδιοκτησιακό καθεστώς αυτού μέχρι την αποπεράτωση της ακροαματικής διαδικασίας και επί αυτού του ζητήματος διασφαλίζονται και οι δύο πλευρές διότι από την μία διασφαλίζεται η Ενάγουσα σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής της να μην απωλέσει το επίδικο όχημα και συνεπώς εάν αποξενωνόταν το επίδικο όχημα θα δημιουργείτο ανεπανόρθωτη ζημιά σε αυτή έχοντας υπόψη το καθεστώς παραμονής του Εναγόμενου στην Κύπρο και την απουσία οποιασδήποτε ιδιοκτησίας και από την άλλη διασφαλίζεται ακόμα και ο ίδιος ο Εναγόμενος, διότι η Ενάγουσα έχει δεσμευθεί με εγγύηση ύψους 10.00 ευρώ για οποιαδήποτε ζημιά ήθελε προκληθεί στον Εναγόμενο ο οποίος δεν εμποδίζεται από το να προλάβει τους οποιουσδήποτε ισχυρισμούς κατά την ακροαματική διαδικασία. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Συνεπώς, με βάση και το ισοζύγιο της ευχέρειας και το Δικαστήριο ασκώντας την διακριτική του ευχέρεια κρίνει ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για την οριστικοποίηση του προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 17/7/2020 και συνεπώς αυτό καθίσταται απόλυτο μέχρι την εκδίκαση της κυρίως υπόθεσης. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας και εναντίων του Εναγομένου, όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ)............. Α. Φυλακτού, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο