ANDREAS CHR. DEMETRIADES LLC ν. ΠΕΝΤΑΡΑΣ κ.α., Αρ. Γενικής Αίτησης: 341/2018, 25/11/2020

(3)του παλαιού περι Δικηγόρων Νόμου Κεφ. 3. Επιπρόσθετα προβάλλεται η θέση ότι τα Advocates Rules είχαν θεσπισθεί πριν το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας δυνάμει του παλαιού περί Δικηγόρων Κεφ. 3 που αντικαταστάθηκε από τον περί Δικηγόρων Νόμο Κεφ. 2 μετά την ίδρυση της Δημοκρατίας και η άσκηση δικηγορίας διέπεται από τις πρόνοιες του εν λόγω νόμου και έτσι θεσπίσθηκαν ειδικά οι θεσμοί της πολιτικής Δικονομίας που ρυθμίζουν το ζήτημα της καταβολής των δικηγορικών εξόδων σε Δικαστηριακές υποθέσεις. Είναι η θέση των καθ΄ ων η αίτηση ότι η σχέση δικηγόρου και πελάτη ρυθμίζεται από τον περί Δικηγόρων Νόμο Κεφ. 2 και το ζήτημα της αμοιβής δικηγόρου, καθώς και η συμβατική σχέση δικηγόρου - πελάτη υπόκειται σε κάποιους περιορισμούς, εξ΄ αιτίας της ιδιότητας του δικηγόρου, της σχέσης εμπιστοσύνης μεταξύ δικηγόρου και πελάτη και τις πρόνοιες του άρθτου 30 του Συντάγματος που κατοχυρώνουν το δικαίωμα πρόσβασης του ατόμου στο Δικαστήριο, καθώς και το δικαίωμα σε υπηρεσίες δικηγόρου της επιλογής του. Είναι επίσης η θέση των καθ΄ ων η αίτηση ότι ακόμη και στην περίπτωση που θεωρηθεί ότι τα Advocates Rules παρέχουν κάποια καθοδήγηση για την ρύθμιση του ζητήματος της αμοιβής δικηγόρου σε Δικαστηριακές υποθέσεις, σε κάθε περίπτωση το Δικαστήριο έχει το δικαίωμα και την εξουσία στα πλαίσια αίτησης για την εφαρμογή αυτής της ειδικής συμφωνίας δικηγόρου και πελάτη σε σχέση με το ζήτημα της αμοιβής του το Δικαστήριο να παραμερίσει την ειδική συμφωνία και να διατάξει όπως τα έξοδα μεταξύ δικηγόρου και πελάτη ψηφισθούν. Ως επιπρόσθετο λόγο ένστασης προβάλλεται ότι οι πρόνοιες της συγκεκριμένης συμφωνίας μεταξύ δικηγόρου και πελάτη και ειδικότερα των αιτητών και των καθ΄ ων η αίτηση 1 και 2 παραπέμπουν σε υπολογισμό των εξόδων και συγκεκριμένα το συνολικό ποσό των εξόδων που διεκδικούν οι αιτητές θα πρέπει να υπολογισθεί, λαμβάνοντας υπόψη τις πρόνοιες του ειδικού Δικαστηρίου και σε κάθε περίπτωση ο πελάτης θα είχε το δικαίωμα να αποταθεί για ψήφιση εξόδων με βάση την Δ.59 των θεσμών ή με τον κανονισμό των Advocates Rules. Ως προς την Δ.59, οι καθ΄ ων η αίτηση αναφέρουν ότι ο κανονισμός 3 αυτής προνοεί ότι οι δικηγόροι έχουν δικαίωμα να χρεώσουν τον πελάτη τους την αμοιβή που καθορίζεται από το παράρτημα Β που επισυνάπτεται στους θεσμούς και επιπρόσθετα με την Δ.59 το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει πιο ψηλή αμοιβή από την καθορισμένη, ως προνοείται από το παράρτημα των χρεώσεων, στην περίπτωση που η υπόθεση είναι περίπλοκη ή στην περίπτωση που για ειδικό λόγο δικαιολογείται αυτό. Προβάλλεται επίσης η θέση ότι οι κανονισμοί 14 έως 17 της Δ.59 δίνουν την εξουσία στον πρωτοκολλητή κατά την διάρκεια της ψήφισης να ανακόψει έξοδα που έχουν προκύψει και ήταν περιττά για την ορθή απονομή της Δικαιοσύνης και που προέκυψαν εξ΄ αιτίας αμέλειας του δικηγόρου κατά τον χειρισμό της υπόθεσης. Δεν απαγορεύεται για τον δικηγόρο να συνάψει ειδική συμφωνία με τον πελάτη του σε σχέση με τις υπηρεσίες του, νοουμένου ότι αυτή η συμφωνία δεν επηρεάζει τρίτο πρόσωπο που δεν είναι μέρος της συμφωνίας. Σε σχέση με υπηρεσίες που παρέχονται στα πλαίσια της αγωγής, αυτά πρέπει να προκύπτουν από τον δικογραφικό φάκελο της υπόθεσης και στην περίπτωση υπηρεσιών που δεν αφορούν την διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου ο δικηγόρος υποχρεούται κατά την ψήφιση να παρέχει αποδεικτικά στοιχεία σε σχέση με την παροχή της εργασίας. Είναι οι θέση των καθ΄ ων η αίτηση 1 και 2 ότι οι επίδικες ειδικές συμφωνίες μεταξύ των αιτητών και των ιδίων είναι άδικες και μη εύλογες και/ή άλλως πως και το Δικαστήριο είτε θα πρέπει να ακυρώσει τις συμφωνίες αυτές, είτε θα πρέπει να μειώσει το αξιούμενο ποσό δυνάμει της ειδικής συμφωνίας. Επιπρόσθετα αναφέρουν ότι τα αξιούμενα ποσά για δικηγορική αμοιβή δεν είναι εύλογα και δεν επιδικάζεται τόκος στο ποσό της δικηγορικής αμοιβής του δικηγόρου εναντίον του πελάτη του και/ή από τα επισυναφθέντα τεκμήρια δεν δικαιολογείται η επιδίκαση τόκου και/ή τόκου προς 9% ετησίως. Προβάλλεται επίσης η θέση ότι επειδή οι δικογραφικοί φάκελοι και/ή οι φάκελοι των υποθέσεων ευρίσκονται στην κατοχή των αιτητών, οι καθ΄ ων η αίτηση 1 και 2 δεν είναι σε θέση να ελέγξουν ότι πράγματι οι επίδικες εργασίες προσφέρθηκαν και να τις παραδεχθούν ή να μην τις παραδεχθούν και δια τούτο αγνοούν και καλούν τους αιτητές σε αυστηρή απόδειξη αυτών. Θίγουν επίσης οι καθ΄ων η αίτηση ότι η ενόρκως δηλούσα δεν γνωρίζει θετικά και προσωπικά όλα τα γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση για τα οποία έχει ορκιστεί, ότι η αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή καταχρηστική και/ή ότι πάσχει, ότι οι αιτητές δεν νομιμοποιούνται στις αιτούμενες θεραπείες, οι οποίες θίγουν και παραβιάζουν το θεμελιώδης δικαίωμα των καθ΄ ων η αίτηση να ψήφιση από τον πρωτοκολλητή και κατ΄ επέκταση η αίτηση των αιτητών είναι εντελώς αδικαιολόγητη και καταχρηστική και σε περίπτωση έγκρισης της θα επηρεάσει καταλυτικά και αρνητικά τα δικαιώματα και συμφέροντα των καθ΄ων η αίτηση 1 και 2, δηλαδή δεν θα γίνει η απαραίτητη έρευνα από τον πρωτοκολλητή, όπως θα γινόταν κατά την διαδικασία της ψήφισης των εξόδων, η οποία έρευνα θα εξετάσει το εύλογο των χρεώσεων μεταξύ του πελάτη και του δικηγόρου του. Τέλος, οι καθ΄ ων η αίτηση προβάλλουν ως λόγους ένστασης ότι η παρούσα αίτηση υποβάλλεται παραβιάζοντας τους Δικαστικούς Θεσμούς και την δικονομία, αποτελεί ή συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου και επηρεάζει δυσμενώς τα δικαιώματα και τα συμφέροντα των καθ΄ ων η αίτηση 1 και 2 να θέσουν ενώπιον του πρωτοκολλητή τις θέσεις τους, ότι τα γεγονότα τα οποία αναφέρουν οι αιτητές προς υποστήριξη της αίτησης και τα τεκμήρια που επισυνάπτουν δεν μπορούν καθ΄ οιονδήποτε τρόπο να υποστηρίξουν την αίτηση τους και να επιτύχουν σε αυτήν, οι αιτούμενες θεραπείες θα είναι αιτία πρόκλησης ζημιάς στα συμφέροντα των καθ΄ ων η αίτηση 1 και 2 και σε περίπτωση έγκρισης της αίτησης θέτει σε δυσμένεια τους καθ΄ ων η αίτηση 1 και 2, η δε αίτηση καταχωρήθηκε κατά κατάχρηση των δικονομικών κανόνων. Μαρτυρικό υπόβαθρο της ένστασης αποτέλεσε η ένορκη δήλωση του καθ΄ ου η αίτηση 1, στην οποία κάνει αναφορά στην πηγή άντλησης της γνώσης του ως προς τα γεγονότα και της εξουσιοδότησης του από τον καθ΄ ου η αίτηση 2 να προβεί στην ένορκη του δήλωση. Σε αυτήν απορρίπτει το περιεχόμενο των ισχυρισμών των αιτητών που έρχονται σε αντίθεση με τους ισχυρισμούς των καθ΄ ων η αίτηση και επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης, με κάποια επί μέρους διάνθιση και ανάπτυξη των λόγων ένστασης, δίνοντας κυρίως έμφαση ότι η δέουσα διαδικασία που έπρεπε να ακολουθηθεί είναι αυτή της ψήφισης των εξόδων από τον πρωτοκολλητή. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ - ΕΝΣΤΑΣΗΣ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το Δικαστήριο έχει εξετάσει με πάρα πολλή προσοχή το μαρτυρικό υλικό που προσκομίστηκε από τους αιτητές, τους λόγους ένστασης από τους καθ΄ ων η αίτηση και τις εμπεριστατωμένες τους αγορεύσεις και το Δικαστήριο εκφράζει την ευαρέσκεια του για την εκπόνηση αυτής της εργασίας εκ μέρους τους που ήταν πολύ βοηθητική για το Δικαστήριο και την στενογράφο, εξοικονομώντας έτσι πολύτιμο Δικαστικό χρόνο. Ως προς το νομικό πλαίσιο της αίτησης, κύριο υπόβαθρο αποτελούν οι κανονισμοί 10 και 12 των κανονισμών, γνωστών και ως Advocates Rules, που έχουν παραμείνει σε ισχύ. Ασφαλώς, είναι αναπόφευκτη η διασύνδεση αυτών των κανονισμών με τους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας που διέπουν το ζήτημα της ψήφισης των καταλόγων εξόδων σε Δικαστηριακές υποθέσεις. Συγκεκριμένα, όπως είναι διατυπωμένος ο κανονισμός 10, είναι εφικτή η δυνατότητα σύναψης συμφωνίας που αφορούν την δικηγορική αμοιβή, είτε με συγκεκριμένο ποσό, ή ποσοστό, προμήθεια ή μεγαλύτερο ή μικρότερο ποσό από αυτό που προνοούν οι θεσμοί. Αυτή η συμφωνία, δυνάμει του κανονισμού 12, μπορεί με αίτηση προς το Δικαστήριο, να εφαρμοστεί, νοουμένου ότι το Δικαστήριο κρίνει ότι η συμφωνία αυτή είναι δίκαιη και εύλογη (fair and reasonable) και θα έχει ισχύ ως απόφαση Δικαστηρίου και σε περίπτωση που το Δικαστήριο κρίνει ότι αυτή η συμφωνία δεν είναι δίκαιη και εύλογη, μπορεί να διατάξει τον παραμερισμό της συμφωνίας και να διατάξει όπως τα έξοδα ψηφιστούν. Το Δικαστήριο κρίνει ότι ο όρος ΄΄δίκαιη και εύλογη΄΄(fair and reasonable), είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το περιεχόμενο αυτής της συμφωνίας και είναι θέμα ουσίας και περιεχομένου που έχει ως επίκεντρο την αμοιβή και όχι με τον τρόπο που θα ζητηθεί η αμοιβή και στην προκειμένη περίπτωση με την έκδοση τιμολογίου, ως αναγράφεται δηλαδή στα πληρεξούσια (retainers) που υπογράφηκαν. Η παρούσα περίπτωση έχει τις δικές τις ιδιομορφίες και ιδιαιτερότητες. Έχει γίνει μια συμφωνία όπως για τις Δικαστηριακές υποθέσεις που αναφέρονται στα παρακλητικά Α, Β και Γ, η οποία προνοεί ότι η αμοιβή που θα καταβληθεί θα είναι στην ανώτατη κλίμακα των θεσμών μεν, με την έκδοση τιμολογίου δε. Η προσθήκη αυτής της αναφοράς, ήτοι η έκδοση τιμολογίου, κρίνεται από το Δικαστήριο ότι δεν δύναται να μετουσιώσει τα πληρεξούσια (retainers) σε ειδική συμφωνία που να εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής των πιο πάνω αναφερόμενων κανονισμών, διότι δεν έχει γίνει κάποια ειδική διαφοροποίηση ως προς το ύψος της δικηγορικής αμοιβής, ήτοι παραμένει αναλλοίωτη η διασύνδεση με το ανώτατο ύψος που προνοούν οι Θεσμοί. Η προσθήκη της αναφοράς για έκδοση τιμολογίου δεν προσθέτει, ούτε διαφοροποιεί τον τρόπο υπολογισμού της δικηγορικής αμοιβής, ήτοι την άρρηκτη διασύνδεση με τους Θεσμούς, διότι δεν γίνεται κάποια ειδική μνεία ή διαφοροποίηση που να εμπίπτει στις πρόνοιες του κανονισμού 10, ήτοι π.χ. με συγκεκριμένο ποσό, ή ποσοστό, προμήθεια ή μεγαλύτερο ή μικρότερο ποσό από αυτό που προνοούν οι θεσμοί. Η έκδοση τιμολογίου δεν αφορά την ουσία και το περιεχόμενο της συμφωνίας, αλλά τον τρόπο που θα γίνει η πληρωμή. Συνεπώς, στην παρούσα περίπτωση, όσον αφορά τα παρακλητικά Α, Β και Γ, το Δικαστήριο κρίνει ότι είναι ορθό και δίκαιο, επειδή αφορούν υπηρεσίες που έγιναν σε Δικαστηριακές υποθέσεις όπως αυτές καταγράφονται στα παρακλητικά και επειδή το Δικαστήριο δεν έχει ενώπιον του τους φακέλους αυτών των διαδικασιών, ούτε τυχόν αντίγραφα των πρακτικών που παραπέμπουν σε συγκεκριμένες ημερομηνίες και να καταδεικνύεται η φύση και η έκταση των όσων έχουν λάβει χώρα σε εκείνες τις διαδικασίες και ούτε το Δικαστήριο έχει ενώπιον του εκείνο το αναγκαίο υπόβαθρο που να το διαφωτίζει για τα πιο πάνω και επειδή στην υπόθεση ΕΜΠΟΡΙΚΑ ΨΥΓΕΙΑ ΒΟΡΕΙΟΣ ΠΟΛΟΣ ΛΤΔ - ν - ΦΑΡΜΑ ΡΕΝΟΣ Χ΄΄ΙΩΑΝΝΟΥ 2012 1Β Α.Α.Δ. σελ. 1358, λέχθησαν τα ακόλουθα: ΄΄Αναφορικά με τιμολόγια, σημειώνω ότι αυτά δεν έχουν αυτοδύναμη αποδεικτική αξία. Παραπέμπω προς τούτο σε σχετικό απόσπασμα από την Θεόδωρος Θεοδώρου ν. Χριστάκη Χ. Αντωνίου Ξυλουργικές Εργασίες Λτδ

(2003)1 Α.Α.Δ. 1492, όπου λέχθηκαν τα εξής: «Το τιμολόγιο δε συνιστά μαρτυρία για την εργασία η οποία έγινε αλλά σημείωση γι' αυτή, η οποία συναρτάται με τη γνώση του γράφοντος για αυτά που κατέγραψε»΄΄ και εν πάση περιπτώσει επειδή όπως είναι διατυπωμένα τα τιμολόγια και εν τη απουσία συγκεκριμένης μαρτυρίας δεν δύναται να εξάξει οποιαδήποτε ασφαλή ευρήματα και συμπεράσματα, το Δικαστήριο κρίνει ότι είναι ορθό και δίκαιο όπως για τις υπηρεσίες που αναγράφονται στα παρακλητικά Α, Β και Γ ακολουθηθεί η διαδικασία ψήφισης καταλόγων εξόδων από τον πρωτοκολλητή που θα έχει ενώπιον του το σύνολο της δικογραφίας και ακολούθως τα ψηφισθέντα έξοδα τύχουν της ασφαλιστικής δικλείδας της έγκρισης από το Δικαστήριο που θα τεθούν ενώπιον του τα έξοδα προς έγκριση και το ίδιο ισχύει για όλους τους καθ΄ ων η αίτηση ανεξαιρέτως και για τους ίδιους λόγους που αναφέρθηκαν πιο πάνω, λόγω ακριβώς του κοινού υποβάθρου. Τα πράγματα διαφέρουν όμως ως προς τα παρακλητικά Δ και Ε. Οι συγκεκριμένες υπηρεσίες έχουν εντελώς διαφορετικό πραγματικό και νομικό υπόβαθρο με τα παρακλητικά Α, Β και Γ της αίτησης, διότι αφορούν εξωδικαστηριακές υπηρεσίες. Επιπρόσθετα, όσον αφορά αυτές τις υπηρεσίες, το Δικαστήριο κρίνει ότι έχει ενώπιον του το αναγκαίο και επαρκές εκείνο μαρτυρικό υπόβαθρο για να εξάξει ασφαλή ευρήματα και συμπεράσματα ως προς την φύση και την έκταση των εξωδικαστηριακών δικηγορικών υπηρεσιών που παρασχέθηκαν, διότι μέσα από το περιεχόμενο των παραγράφων 12.4 και 12.5 της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την αίτηση, διαφαίνεται ότι παρασχέθηκαν εξωδικαστηριακές δικηγορικές υπηρεσίες που αφορούν οδηγίες για λήψη Δικαστικών μέτρων εναντίον συγκεκριμένου πιστωτικού ιδρύματος, ως επίσης και λήψη συνέντευξης διάρκειας 1.5 ώρας με τους καθ΄ ων η αίτηση 1 και 2 στα γραφεία των αιτητών και συντάχθηκε η συγκεκριμένη επιστολή η οποία επισυνάφθηκε ως τεκμήριο 11. Το Δικαστήριο δεν έχει διαπιστώσει οποιοδήποτε στοιχείο που να καταδεικνύει ότι η συμφωνία για αυτές τις υπηρεσίες και το σύνολο των χρεώσεων είναι μη δίκαιες και εύλογες, έχοντας υπ΄ όψη τις υπηρεσίες που παρασχέθηκαν και τις χρεώσεις που έγιναν. Συνεπώς το Δικαστήριο κρίνει ότι αυτές οι χρεώσεις είναι μεν εύλογες και δίκαιες, πλην όμως ως προς το αξιούμενο επιτόκιο, το Δικαστήριο κρίνει ότι η πιο δίκαιη Διαταγή είναι όπως αυτά φέρουν νόμιμο τόκο από την ημερομηνία καταχώρησης της παρούσας αίτησης μέχρι εξοφλήσεως, έχοντας μάλιστα υπ΄ όψη τον χρόνο που παρήλθε μέχρι την έγερση της παρούσας διαδικασίας. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για τους λόγους που το Δικαστήριο προσπάθησε να εξηγήσει, τα παρακλητικά Α, Β και Γ της αίτησης απορρίπτονται για όλους τους καθ΄ ων η αίτηση και θα πρέπει για τις Δικαστηριακές υποθέσεις που αναφέρονται στα εν λόγω παρακλητικά να ακολουθηθεί η διαδικασία ψήφισης ενώπιον του πρωτοκολλητή και ακολούθως τα έξοδα εγκριθούν από το Δικαστήριο αναλόγως. Εκδίδεται Διάταγμα με το οποίο οι καθ΄ ων η αίτηση 1 και 2 πληρώσουν στους αιτητές τα ποσά που αναφέρονται στα παρακλητικά Δ και Ε της αίτησης ως δίκαιη και εύλογη αμοιβή για τις εξωδικαστηριακές αμοιβές που αναφέρονται σε αυτές, με νόμιμο τόκο από την ημερομηνία καταχώρησης της παρούσας αίτησης μέχρι εξοφλήσεως. Επιδικάζονται τα έξοδα υπέρ αιτητών και εναντίον των καθ΄ ων η αίτηση 1 και 2 στην κλίμακα επιτυχίας, όπως αυτά υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............... Α. Φυλακτού, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο