ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ, Αίτηση/Έφεση: 39 / 2019, 3/1/2020

(1)/2014. Με την υπό κρίση Αίτηση/Έφεση ο Αιτητής-Εφεσείοντας αιτείται όπως: Α. Η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ», η οποία επιδόθηκε στις 25.10.2019, ακυρωθεί και/ή παραμεριστεί. Β. Ο πλειστηριασμός των ενυπόθηκων ακινήτων, ο οποίος ορίστηκε στις 14.1.2020, ακυρωθεί. Η υπό κρίση Αίτηση/Έφεση στηρίζεται, μεταξύ άλλων, στον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65, όπως τροποποιήθηκε με τον Νόμο 142

(1)/2014, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο (Ν.14/60), στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, στον περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας Νόμο, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, άρθρα 23, 26, 28 και 30, στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου, στις αρχές της επιείκειας και στο κοινοδίκαιο καθώς και στην νομολογία. Προβάλλονται 27 Λόγοι Έφεσης οι οποίοι εν πολλοίς είναι επαναλαμβανόμενοι και οι οποίοι συνοψίζονται ως εξής: (

1. i)Η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» δεν πληροί τις απαιτούμενες από τον Νόμο 9/65 (όπως έχει τροποποιηθεί), προϋποθέσεις. (
2. ii)Οι Καθ'ων η Αίτηση δεν ενομιμοποιούντο να αποστείλουν την επίδικη Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ», καθότι η Υποθήκη Υ1063/2011 ουδέποτε ενεγράφη προς όφελος τους. (iii) Η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» δεν επεδόθη νόμιμα ή/και νομότυπα ή/και δεόντως στον Εφεσείοντα-Αιτητή και/ή στους ενυπόθηκους οφειλέτες και/ή προς όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. (
3. iv)Η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» απεστάλη πριν την λήξη της προθεσμίας καταβολής του ποσού και χωρίς να είχε προηγηθεί η επίδοση της προγενέστερης σε σειρά Ειδοποίησης Τύπος «Ι», στον Εφεσείοντα-Αιτητή και/ή προς τους ενυπόθηκους οφειλέτες και/ή προς όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. (
4. v)Η προωθούμενη διαδικασία δεν ξεκίνησε νομότυπα ή/και νόμιμα ή/και σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους VIA του Νόμου 9/65, καθότι η Ειδοποίηση Τύπος «Ι» είναι παράνομη ή/και παράτυπη ή/και παραβιάζει τις διατάξεις του Νόμου 9/1965 ως έχει τροποποιηθεί και ως εκ τούτου είναι άκυρη. (
5. vi)Η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» είναι παράνομη καθότι δεν υπογράφεται ή/και δεν υπογράφεται νομότυπα από τον ενυπόθηκο δανειστή ή/και από αρμόδιους υπαλλήλους του όπως επιτακτικά προβλέπει ο Νόμος. (vii) Το περιεχόμενο της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» είναι λανθασμένο ή/και αυθαίρετο ή/και αντίκειται στις διατάξεις του Νόμου, καθότι δεν είναι «αυτό που αναφέρεται» στην επίδικη Σύμβαση Υποθήκης. (viii) Η κατ' ισχυρισμόν Κατάσταση Λογαριασμού που συνοδεύει την Ειδοποίηση Τύπος «Ι», είναι εσφαλμένη καθότι δεν εκτίθενται σ'αυτήν με σαφήνεια και λεπτομέρεια, οι χρεωπιστώσεις του Λογαριασμού. (
6. ix)Η προωθούμενη από τους Εφεσίβλητους διαδικασία είναι παράνομη και άκυρη, καθότι ο ενυπόθηκος οφειλέτης δεν είναι υπερήμερος δυνάμει του άρθρου 27 του Νόμου 9/65. (
7. x)Η ακολουθητέα διαδικασία είναι παράνομη και/ή άκυρη καθότι οι εφεσίβλητοι απαιτούν από τον Εφεσείοντα-Αιτητή σε δύο διαφορετικές περιπτώσεις, ήτοι με την Ειδοποίηση Τύπος «Ι» και με την Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ», δύο διαφορετικά ποσά ή/και υπόλοιπα ή/και τόκους. (
8. xi)Η ακολουθητέα διαδικασία προωθείται καταχρηστικά καθότι επιδιώκεται η εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου ενώ οι Εφεσίβλητοι-Καθ'ων η αίτηση εξασφάλισαν διάταγμα εκποίησης της Υποθήκης στα πλαίσια της αγωγής XXXXX/14 Ε.Δ. Αμμοχώστου. Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του αιτητού XXXXX Περικλέους ο οποίος επιχειρηματολογεί υπέρ της έγκρισης της Αίτησης, επαναλαμβάνοντας ουσιαστικά τους Λόγους της Αίτησης/Έφεσης. Όπως αναφέρει περαιτέρω, στις 25.10.2019 του επιδόθηκε με ιδιώτη επιδότη η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ». Η ίδια Ειδοποίηση επεδόθη και στους XXXXX Φελλά, XXXXX Χατζηθεοδούλου, XXXXX Σταυρή, XXXXX Περικλέους και XXXXX Ιωάννου. Είναι η θέση του πως η εν λόγω Ειδοποίηση δεν του επεδόθη νομότυπα καθότι αυτή θα έπρεπε να αποσταλεί με διπλοσυστημένη επιστολή και σε περίπτωση που δεν καθίστατο εφικτή η παράδοση της, τότε «να γίνει με ιδιωτική επίδοση». Διατείνεται επίσης πως προ της επίδοσης της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ», δεν προηγήθηκε η επίδοση της Ειδοποίησης Τύπος «Ι», η οποία προηγείται, σύμφωνα με τον Νόμο, της πρώτης. Όσον αφορά την Ειδοποίηση Τύπος «Ι», υποστηρίζει αφενός μεν πως αυτή δεν επεδόθη δεόντως στον ίδιο, στους ενυπόθηκους οφειλέτες και στα υπόλοιπα ενδιαφερόμενα πρόσωπα και αφετέρου πως με αυτή ζητούνται «διαφορετικά ποσά ή/και υπόλοιπα ή/και τόκοι» από την Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ». Οι εφεσίβλητοι-καθ'ων η αίτηση καταχώρησαν Ένσταση προβάλλοντας πως δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτουμένου διατάγματος. Ειδικώτερα προβάλλουν πως: (α) Η Ειδοποίηση Τύπος «Ι» η οποία είναι σύμφωνη με τις επιταγές του Νόμου (Αρ. 9/65), επεδόθη νόμιμα ή/και νομότυπα ή/και δεόντως, τόσο στον εφεσείοντα-αιτητή όσο και στους ενυπόθηκους οφειλέτες καθώς και σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. (β) Η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ», ο τύπος και το περιεχόμενο της οποίας συνάδει με ό,τι ο Νόμος 9/65 προβλέπει, επιδόθηκε νόμιμα ή/και νομότυπα ή/και δεόντως, τόσο στον εφεσείοντα-αιτητή όσο και σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. (γ) Οι καθ'ων η αίτηση-εφεσίβλητοι νομιμοποιούνται πλήρως ως «προς την έναρξη και ολοκλήρωση της διαδικασίας πώλησης των ενυπόθηκων ακινήτων». (δ) Η υπό κρίση Αίτηση/Έφεση συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας και ταυτόχρονα παραβιάζει τα συνταγματικώς κατοχυρωμένα δικαιώματα των εφεσιβλήτων-καθ'ων η αίτηση, οι οποίοι δικαιούνται να εισπράξουν το λαβείν τους. Η υπό κρίση διαδικασία αποτελεί την «φυσική συνέχεια» του διατάγματος πώλησης των ενυπόθηκων ακινήτων που εξασφαλίστηκε στα πλαίσια της αγωγής XXXXX/2014, Ε.Δ. Αμμοχώστου. Η Ένσταση (στηρίζεται στην ίδια με την Αίτηση νομική βάση) υποστηρίζεται από την Ένορκη Δήλωση της XXXXX Βασιλείου. Όπως η ομνύουσα αναφέρει, μέχρι την 31.1.2018, βρισκόταν στην υπηρεσία των καθ'ων η αίτηση. Οι τελευταίοι έχουν τα ίδια δικαιώματα που είχαν τα διάφορα Πιστωτικά Ιδρύματα (περιλαμβανομένης και της ΣΠΕ Σωτήρας Αμμοχώστου Λτδ), προτού αυτά συγχωνευθούν σε ένα, το οποίο άλλαξε αρκετές ονομασίες και κατέληξε στην «ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ». Από 1.2.2018 η ίδια μεταφέρθηκε στην υπηρεσία της εταιρείας Altamira Asset Management (Cyprus) Ltd, η οποία ενεργεί για λογαριασμό των καθ'ων η Αίτηση, έχοντας αναλάβει την διαχείριση αριθμού υποθέσεων των τελευταίων, στην βάση μεταξύ τους συμφωνίας. Μεταξύ των υποθέσεων που ανέλαβε η Altamira είναι και η παρούσα, η οποία αφορά το δάνειο που παραχωρήθηκε στον εφεσείοντα-αιτητή και σε άλλα πρόσωπα. Η ομνύουσα απορρίπτει τους ισχυρισμούς του εφεσείοντα-αιτητή και ειδικώτερα τον ισχυρισμό πως η Ειδοποίηση Τύπος «Ι» δεν επεδόθη σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Διατείνεται πως η συγκεκριμένη Ειδοποίηση επεδόθη στους XXXXX Ανδρέα Σταυρή, XXXXX Περικλή Περικλέους, XXXXX Παντελή Ιωάννου, XXXXX Περικλή Ιωάννου και στον Αιτητή XXXXX Περικλή Περικλέους (εναγόμενοι 1-5 στην αγωγή αρ. XXXXX/14), στις 13.3.2019 ενώ στους XXXXX Κωνσταντή Φελλά και XXXXX Σταυρή Χατζηθεοδούλου (εναγόμενοι 6-7 στην ίδια αγωγή) στις 23.3.2019. Με την Ειδοποίηση εδίδετο σ' όλα τα προαναφερόμενα πρόσωπα, χρόνος 30 ημερών για να εξοφλήσουν το οφειλόμενο ποσό. Κατά την ομνύουσα, όλες οι Ειδοποιήσεις Τύπος «Ι» πληρούσαν τον Τύπο και το περιεχόμενο που ο Νόμος Αρ. 9/65 προνοεί και ήσαν καθόλα νόμιμες και/ή νομότυπες. Μετά την παρέλευση της ταχθείσης προθεσμίας, οι καθ'ων η αίτηση επέδωσαν την Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ», στους μεν εναγόμενους 6-7 (στην αγωγή 651/14) στις 23.10.2019, στους δε εναγόμενους 1-5 (στην ίδια αγωγή) στις 25.10.2019. Καταληκτικά είναι η θέση της πως η όλη διαδικασία που ακολουθήθηκε δεν ξεφεύγει του γράμματος του Νόμου Αρ. 9/65. Κατά τις τελικές αγορεύσεις η κάθε πλευρά υπεραμύνθηκε της θέσης της. Το πλαίσιο αναφορικά με την διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου, προωθούμενης από τον δανειστή, διέπεται από τις διατάξεις του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965 (Ν.9/1965)όπως τροποποιήθηκε από τον Νόμο με αρ. 142

(1)/2014 (Τροποποιητικός), ο οποίος ενσωματώθηκε στο Μέρος VIA του Νόμου. Ο ίδιος Νόμος (Αρ. 9/1965) τροποποιήθηκε στην συνέχεια με τον τροποποιητικό Νόμο 87

(1)/2018 ο οποίος ψηφίστηκε στις 13.7.

1. Με τον τελευταίο τροποποιητικό Νόμο έχει ουσιαστικά καταργηθεί η προϋπόθεση ακύρωσης της εκποίησης ενυπόθηκου ακινήτου λόγω καταχώρησης αγωγής και έχει αντικατασταθεί από την προϋπόθεση ύπαρξης Ενδιάμεσου Διατάγματος το οποίο να έχει εκδοθεί δυνάμει του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Αρ. 14/
2. Μετά την τελευταία τροποποίηση του Νόμου, η ακολουθητέα διαδικασία εκποίησης ενυπόθηκου ακινήτου από δανειστή, βάσει του Μέρους VIA του Νόμου 9/65, έχει ως ακολούθως: Σε περίπτωση υπερημερίας όπως ορίζει το άρθρο 27, αποτέλεσμα της οποίας ολόκληρο το ενυπόθηκο χρέος καθίσταται πληρωτέο και η υπερημερία διαρκεί πέραν των εκατόν είκοσι

(120)ημερών από την ημερομηνία αυτή (που το χρέος καθίσταται πληρωτέο), τότε ο ενυπόθηκος δανειστής, δύναται να προχωρήσει στην προβλεπόμενη από το Μέρος VIA διαδικασία [άρθρο 44Β όπως έχει τροποποιηθεί με τον Νόμο 87

(1)/2018]. Η έναρξη της διαδικασίας επιτυγχάνεται με την αποστολή της Ειδοποίησης Τύπος «Ι», η οποία, στην περίπτωση που ο δανειστής είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα, συνοδεύεται από την Ειδοποίηση Τύπος «Θ». Μαζί με την Ειδοποίηση Τύπος «Ι», αποστέλλεται Κατάσταση Λογαριασμού του ενυπόθηκου χρέους, των τόκων κα όλων των εξόδων που προκλήθηκαν και οφείλονται προς είσπραξη. Με αυτήν καλείται ο οφειλέτης όπως εξοφλήσει εντός προθεσμίας 30 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της, το οφειλόμενο ποσό. Αν δεν προκύψει συμμόρφωση με την Ειδοποίηση Τύπος «Ι», αποστέλλεται προς τον ενυπόθηκο οφειλέτη ή προς οιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ», στην οποία αναφέρεται ότι ο ενυπόθηκος δανειστής προτίθεται να προχωρήσει στην πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Εναντίον της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» είναι δυνατό να καταχωρισθεί Έφεση για παραμερισμό της, εντός 30 ημερών από την παραλαβή της, εάν συντρέχουν συγκεκριμένοι λόγοι. Oι λόγοι για τους οποίους δύναται να παραμεριστεί η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» είναι, σύμφωνα με το άρθρο 44 Γ

(3)του Νόμου 9/65 όπως αυτό έχει τροποποιηθεί με τον Τροποποιητικό Νόμο 87(Ι)/2018, οι ακόλουθοι: (α) η επιδοθείσα Ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις, (β) η Ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί, (γ) η Ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν την λήξη της προθεσμίας για επιβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή, (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, (ε) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου, (στ) η συμμετοχή του ενυπόθηκου οφειλέτη στο σχέδιο «ΕΣΤΙΑ» για αντιμετώπιση μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων ή σε οποιοδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης. Είναι σαφές πως δεν απαιτείται να συντρέχουν σωρευτικά οι πιο πάνω λόγοι για να παραμεριστεί Ειδοποίηση για σκοπούμενη πώληση υποθηκευμένου ακινήτου δυνάμει των προνοιών του Μέρους VIA του Νόμου 9/

1. Σε περίπτωση που συντρέχει έστω και ένας από αυτούς, το Δικαστήριο δύναται να παραμερίσει την ρηθείσα Ειδοποίηση. Τούτων λεχθέντων, επανέρχομαι στην υπό κρίση Αίτηση/Έφεση. Η θέση του Εφεσείοντα-Αιτητή πως οι εφεσίβλητοι «όφειλαν να επιδώσουν την Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» μέσω παράδοσης της με διπλοσυστημένη επιστολή και εάν η παραλαβή της δεν ήταν εφικτή, τότε να προχωρούσαν με την επίδοση της μέσω ιδιωτικής επίδοσης», δεν με βρίσκει σύμφωνη και απορρίπτεται. Είναι καλά γνωστό και νομολογημένο πως η καλή επίδοση συνδέεται αναπόφευκτα με την δυνατότητα του επηρεαζόμενου προσώπου να γνωρίζει τους λόγους για τους οποίους εγκαλείται στο Δικαστήριο. Τότε μόνο του παρέχεται η δυνατότητα να υπερασπισθεί τον εαυτόν του, βάσει των δικαιωμάτων που το άρθρο 30.3(α) και (β) του Συντάγματος, του παρέχουν. Το ζήτημα της επίδοσης των σχετικών Ειδοποιήσεων, το ρυθμίζει ο ίδιος ο Νόμος Αρ. 9/
2. Σχετικό είναι το άρθρο 44 ΙΕ το οποίο έχει ως ακολούθως: «"επίδοση" σημαίνει σε κάθε περίπτωση την παράδοση ειδοποίησης ή επικοινωνίας με συστημένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραμμένου γραφείου του προσώπου, στο οποίο η ειδοποίηση ή η επικοινωνία απευθύνεται, ή στη σχετική διεύθυνση που είναι καταχωρισμένη σε μητρώο του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό, την ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης ή επικοινωνίας σε τέτοιο πρόσωπο: Νοείται ότι η ιδιωτική επίδοση δύναται να γίνει με οποιονδήποτε τρόπο προβλέπεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, περιλαμβανομένης και της δυνατότητας υποκατάστατης επίδοσης με διάταγμα Δικαστηρίου κατόπιν γενικής αίτησης. Νοείται περαιτέρω ότι η επίδοση εκτός δικαιοδοσίας δυνατόν να γίνει με οποιονδήποτε τρόπο προβλέπεται σε Κανονισμό, διεθνή σύμβαση, νόμο, δευτερογενή νομοθεσία ή διαδικαστικό κανονισμό ισχύει στη Δημοκρατία. Νοείται έτι περαιτέρω ότι, σε περίπτωση που το πρόσωπο προς το οποίο απευθύνεται η ειδοποίηση ή η επικοινωνία είναι πρόσωπο το οποίο έχει δικαίωμα στο εκπλειστηρίασμα της πώλησης λόγω της εγγραφής στο κτηματικό μητρώο επί του ενυπόθηκου ακινήτου οποιουδήποτε εμπράγματου βάρους προς όφελός του, η εν λόγω ειδοποίηση αποστέλλεται στη διεύθυνση που είναι καταχωρισμένη στο σχετικό Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο σε σχέση με το πρόσωπο αυτό και την οποία ο ενυπόθηκος δανειστής ή ο κάτοχος εμπράγματου βάρους δικαιούται να ζητήσει και να λάβει από το εν λόγω κτηματολογικό γραφείο.» Θεωρώ πως εναπόκειται στον δανειστή να επιλέξει τον τρόπο με τον οποίο θα επιδώσει τις σχετικές Ειδοποιήσεις. Είτε με την αποστολή τους μέσω ταχυδρομείου με συστημένη επιστολή, είτε μέσω επίδοσης διά επιδότη. Το ζητούμενο είναι να πληροφορηθούν τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα για την διαδικασία. Το άρθρο έτσι όπως είναι διατυπωμένο, δεν επιδέχεται την ερμηνεία που ο Εφεσείοντας-Αιτητής θέλει να του προσδώσει. Στην προκειμένη περίπτωση κρίνω πως ο σκοπός της πληροφόρησης των επηρεαζόμενων προσώπων, επετεύχθη. Η θέση επίσης πως δεν προηγήθηκε της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» η επίδοση της Ειδοποίησης Τύπος «Ι» και πάλι δεν με βρίσκει σύμφωνη και απορρίπτεται. Βάσει των όσων η XXXXX Βασιλείου ανέφερε στην Ένορκη της Δήλωση, η εν λόγω Ειδοποίηση επεδόθη στους ενυπόθηκους οφειλέτες (XXXXX Κωνσταντή Φελλά και XXXXX Σταυρή Χατζηθεοδούλου) στις 23.3.2019 ενώ στα υπόλοιπα ενδιαφερόμενα μέρη (εναγόμενοι 1-5 στην αγωγή XXXXX/
3. Ε.Δ. Αμμοχώστου), στις 13.3.
4. Η XXXXX Βασιλείου δεν αντεξετάστηκε από τον Εφεσείοντα-Αιτητή επί του περιεχομένου της Ενόρκου Δηλώσεως της παρόλο που ένα τέτοιο διάβημα προσφέρεται από την δικονομία (Supreme Court Practice 1988, σελ. 806). Επομένως οι σχετικοί ισχυρισμοί των δύο μερών έχουν παραμείνει ως έχουν στις αντίστοιχες Ένορκες Δηλώσεις τους. Θεωρώ πως το βάρος θεμελίωσης της Αίτησης πέφτει πάνω στους ώμους του Αιτητή. Τα όσα διατείνεται (γεγονότα θεμελιωτικά των ισχυρισμών του) όχι μόνο έχουν αμφισβητηθεί από την άλλη πλευρά, αλλά η τελευταία έχει προβάλει εκ διαμέτρου αντίθετες θέσεις. Κρίνω πως ο Αιτητής είχε το βάρος να αποδείξει τους ισχυρισμούς του και όχι το αντίθετο. Καταληκτικά θεωρώ πως στην απουσία αντεξέτασης της XXXXX Βασιλείου, τα όσα κατέθεσε παρέμειναν αναντίλεκτα. Περαιτέρω θα πρέπει να σημειωθεί πως προωθούνται δύο αντιφατικοί Λόγοι Έφεσης. Από την μία, προωθείται η θέση πως η Ειδοποίηση Τύπος «Ι» δεν επεδόθη σε κανένα επηρεαζόμενο πρόσωπο και από την άλλη πως «οι εφεσίβλητοι-καθ'ων η αίτηση απαιτούν από τον Αιτητή σε δύο διαφορετικές περιπτώσεις, ήτοι με την Ειδοποίηση Τύπος «Ι» και με την Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ», δύο διαφορετικά ποσά ή/και υπόλοιπα ή/και τόκους». Ο τελευταίος ισχυρισμός επαναλαμβάνεται και στην Ένορκη Δήλωση του Εφεσείοντα-Αιτητή (στην παράγραφο 10.9 αναφέρεται: "η προσβληθείσα Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» είναι άκυρη, παράτυπη και δέον όπως ακυρωθεί διότι στην πρώτη σε σειρά Ειδοποίηση Τύπου «Ι» της οποίας η επίδοση προηγείται της επίδικης Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ», απαιτούνται ποσά, τόκοι και έξοδα τα οποία είναι διαφορετικά και εσφαλμένα και κατά παράβαση της διαδικασίας και δεν αφορούν στην επίδικη Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ»." Το εύλογο ερώτημα το οποίο τίθεται και στο οποίο ο Εφεσείοντας-Αιτητής δεν έδωσε καμία απάντηση, είναι πώς γνωρίζει το περιεχόμενο της Ειδοποίησης Τύπος «Ι» αφού αυτή, όπως υποστηρίζει, δεν επιδόθηκε ούτε στον ίδιο αλλά ούτε και στα υπόλοιπα επηρεαζόμενα πρόσωπα; Η θέση επίσης του Εφεσείοντα-Αιτητή πως η ύπαρξη δικαστικής απόφασης στην αγωγή 651/2014, Ε.Δ. Αμμοχώστου (με αυτήν διετάχθη η εκποίηση των ενυπόθηκων ακινήτων) αποτελεί τροχοπέδη στην ακολουθητέα εκ μέρους των Εφεσίβλητων-Καθ'ων η Αίτηση διαδικασία, ομοίως δεν γίνεται αποδεκτή και απορρίπτεται. Η θέσπιση του μέρους VIA του Νόμου, στόχευε στο να προσδώσει ταχύτητα στις διαδικασίες πώλησης των ενυπόθηκων ακινήτων και στην είσπραξη των οφειλόμενων και εξασφαλιζόμενων με υποθήκη, ποσών. Γι' αυτό και οι προθεσμίες των 30 ημερών που τίθενται για πληρωμή αλλά ακόμη και η προθεσμία των 30 ημερών για καταχώρηση της Έφεσης. Το Μέρος VIA του Νόμου ξεκινά με το άρθρο 44Α το οποίο καθορίζει την εφαρμογή του μέρους αυτού σε κάθε σύμβαση υποθήκης, προγενέστερης ή μεταγενέστερης του Νόμου. Στην συνέχεια ο Νόμος [άρθρο 44Α

(2)και

(3)] συσχετίζει το Μέρος VIA με το προηγούμενο Μέρος VI, στη βάση του οποίου η πώληση επιτυγχάνετο μετά από αίτηση προς τον Διευθυντή του Κτηματολογίου. Από τα πιο πάνω συνάγεται πως δεν υπάρχει στον Νόμο (Μέρος VIA) καμία διάταξη που να απαγορεύει την χρησιμοποίηση από τον ενυπόθηκο δανειστή της διαδικασίας του εν λόγω Μέρους για εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου. Το Μέρος VIA του Νόμου προβλέπει την διαδικασία που θα πρέπει να ακολουθηθεί ώστε το χρέος να καταστεί υπερήμερο, καθώς το εν λόγω Μέρος (VIA) εφαρμόζεται όπου το χρέος είναι «οφειλόμενο». Οφειλόμενο όμως παραμένει και το εκ δικαστικής αποφάσεως ποσό, με τη διαφορά ότι η υπερημερία του είναι επιβεβαιωμένη. Φυσικά στη περίπτωση που έχει εκδοθεί δικαστική απόφαση, δεν τίθεται θέμα αναδιάρθρωσης του «δανείου», (Τύπος Θ) αφού το δάνειο έχει καταστεί πλέον εξ' αποφάσεως χρέος. Εκείνο που παραμένει είναι το χρέος το οποίο είναι «οφειλόμενο» και για το οποίο υπάρχει πάντα η δυνατότητα της διευθέτησης του. Θεωρώ πως η ύπαρξη διατάγματος Δικαστηρίου για πώληση ενυπόθηκου ακινήτου, δεν καθιστά καταχρηστική την επιδίωξη πώλησης του δυνάμει του Μέρους VIA του Νόμου, δεδομένου του ότι ο δανειστής επιδιώκει το ίδιο αποτέλεσμα, με κάποιον άλλο τρόπο που του παρέχει ο σχετικός Νόμος. Η έκδοση δικαστικής απόφασης, περιλαμβανομένου διατάγματος για πώληση ενυπόθηκου ακινήτου, παρέχει δικαιώματα στον εξ αποφάσεως δανειστή. Δεν εναποθέτει υποχρέωση. Ούτε περιορίζει το δικαίωμα του δανειστή να ακολουθήσει άλλη μέθοδο εκτέλεσης ή πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου, όταν ο Νόμος του το επιτρέπει. Τα όσα έχουν προαναφερθεί σε σχέση με το κατά πόσον το χρέος έχει καταστεί υπερήμερο ή όχι, απαντούν και στην θέση του Εφεσείοντα-Αιτητή πως η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ», έχει «διαφορετικό περιεχόμενο» από την δικαστική απόφαση και την Σύμβαση Υποθήκης, θέση η οποία απορρίπτεται. Τέλος ως προς την θέση του Εφεσείοντα-Αιτητή πως η διαδικασία πώλησης καθίσταται τρωτή λόγω του ότι η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» δεν υπογράφεται νομότυπα από τον ενυπόθηκο δανειστή ή «από αρμόδιους υπαλλήλους του», δεν έχω να πω πολλά. Η επίδικη Ειδοποίηση είναι δεόντως υπογεγραμμένη. Είναι αχρείαστο, κατά την κρίση μου, να αναγράφονται ολογράφως τα ονόματα των λειτουργών που ενεργούν για τον ενυπόθηκο δανειστή. Το ζητούμενο είναι να αποκαλύπτεται η ταυτότητα του ενυπόθηκου δανειστή. Στην προκειμένη περίπτωση, τούτο ικανοποιείται. Εξάλλου και ο ίδιος ο Εφεσείοντας-Αιτητής γνωρίζει σε ποιόν οφείλονται χρήματα. Η εκδοθείσα απόφαση στην αγωγή 651/14 Ε.Δ. Αμμοχώστου, ομιλεί από μόνη της. Ο επί τούτου λόγος Έφεσης είναι άνευ ερείσματος και απορρίπτεται. Βάσει των προαναφερθέντων καταλήγω πως ο Εφεσείοντας-Αιτητής δεν κατάφερε να αποσείσει το βάρος που ο ίδιος είχε, να αποδείξει ότι οι προϋποθέσεις που θέτει η νομοθεσία δεν εκπληρώθηκαν από πλευράς των Εφεσιβλήτων-Καθ'ων η αίτηση ή ότι συντρέχει οποιαδήποτε από τις προϋποθέσεις, ειδικότερα του άρθρου 44Γ

(3)του Νόμου 9/1965 (όπως αυτός έχει τροποποιηθεί με τον Νόμο 87

(1)/2018) και συνεπώς η διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου θα πρέπει να ανασταλεί. Δια ταύτα η Αίτηση/Έφεση απορρίπτεται. Όσον αφορά τα έξοδα δεν βλέπω κανένα λόγο ώστε να αποκλίνω από τον κανόνα ότι ο επιτυχών διάδικος δικαιούται και τα έξοδα. Ως εκ τούτου επιδικάζονται έξοδα υπέρ των Εφεσιβλήτων-Καθ'ων η αίτηση και εναντίον του Εφεσείοντα-Αιτητή, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.).............. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο