Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν. Γεωργίου, Αρ. Υπόθεσης: 772/18, 24/2/2020

(4)κατηγορίες και συγκεκριμένα για διάρρηξη καταστήματος και κλοπή, κατά παράβαση των άρθρων 291, 294(α) και 255 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154 (κατηγορίες 1 και 2), για κατοχή διαρρηκτικών οργάνων κατά τη διάρκεια της ημέρας με σκοπό της διάπραξη κακουργήματος, κατά παράβαση του άρθρου 296(δ) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154 (κατηγορία 3) και για διάρρηξη κατοικίας εν καιρώ νυκτός και κλοπή, κατά παράβαση των άρθρων 291, 292(α) και 255 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154 (κατηγορία 4). Στο σημείο αυτό αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος προέβη σε παραδοχή στις κατηγορίες 1 και 2 και αυτές είναι ορισμένες για έκθεση γεγονότων και επιβολή ποινής. Ως εκ τούτου η ακρόαση προχώρησε μόνον για τις κατηγορίες 3 και 4, τις οποίες δεν παραδέχτηκε. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 3ης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος στις 04/05/17 στη Ξυλοτύμπου της επαρχίας Λάρνακας, κατά τη διάρκεια της ημέρας, είχε στην κατοχή του διάφορα διαρρηκτικά όργανα δηλαδή ένα κατσαβίδι και ένα μάλλινο σκούφο. Σύμφωνα δε με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 4ης κατηγορίας ο κατηγορούμενος στις 03/11/2017 και μεταξύ των ωρών 1840-2300 στην οδό XXXXX στη Ξυλοτύμπου της επαρχίας Λάρνακας, κατά τη διάρκεια της νύκτας, διέρρηξε και εισήλθε στην οικία της XXXXX Ζαπίτη από τη Ξυλοτύμπου και έκλεψε διάφορα χρυσαφικά αξίας €5.000.-. Για την κατηγορούσα αρχή κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου ένας

(1)μάρτυρας ενώ σημειώνεται ότι μεγάλο μέρος της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής κατατέθηκε εκ συμφώνου ως παραδεκτή. Μετά δε την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης στις κατηγορίες που αναφέρονται ανωτέρω, ο κατηγορούμενος επέλεξε να προβεί σε ανώμοτη δήλωση και δεν κάλεσε μάρτυρες υπεράσπισης. Μετά την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας, τόσο ο ευπαίδευτος συνήγορος της κατηγορούσας αρχής όσο και ο κατηγορούμενος αγόρευσαν προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου. Δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω όσα ανέφεραν οι δύο πλευρές στις αγορεύσεις τους και αρκούμαι εδώ να αναφέρω ότι έχω μελετήσει ενδελεχώς τις θέσεις που προβλήθηκαν. Θα γίνει σημειώνω αναφορά σε συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων κατωτέρω εφόσον τούτο κριθεί αναγκαίο. Η μαρτυρία Α) Διά ζώσης ΜΚ1 Α/Αστ.XXXXX XXXXX Ιωάννου. Τον επίδικο χρόνο υπηρετούσε στο ΤΑΕ Αμμοχώστου και σχετικά με την υπόθεση που αφορά η 4η κατηγορία έχει ετοιμάσει την κατάθεση τεκμ.1, με το περιεχόμενο της οποίας συμφωνεί. Εις αυτήν αναφέρει τα ακόλουθα: « Υπηρετώ στην Αστυνομική Διεύθυνση Επαρχίας Αμμοχώστου και είμαι αποσπασμένος στον Τμήμα Ανιχνεύσεως Εγκλημάτων. Την 04/11/2017 καταγγέλθηκε στο ΤΑΕ Αμμοχώστου από την XXXXX Ζαπίτη ΔΤ. XXXX20, 53 ετών τηλ. XXXXX71 ότι μεταξύ των ωρών 1840-2130 της 03/11/2017 άγνωστοι διέρρηξαν την κατοικία της με αριθμό 23 στην οδό XXXXX στη Ξυλοτύμπου και έκλεψαν διάφορα χρυσαφικά συνολικής αξίας 5000 ευρώ Την ίδια μέρα επισκεφθηκα την σκηνή και από εξετάσεις που διενηργησα δεν εντόπισα οποιαδήποτε παραβίαση. Είσοδος των δραστών έγινε από συρόμενη αλουμινένια μπαλκονόπορτα στην ανατολική πλευρά της κατοικίας η οποία αφέθηκε από την παραπονούμενη κλειστή αλλά ξεκλείδωτη. Επίσης διαπίστωσα ότι ο δράστης εισήρθε στην αυλή της κατοικίας από τοίχο περίφραξης στην δυτική πλευρά της κατοικίας. Στην προσπάθεια του να εισέρθει στην αυλή της κατοικίας, αποκόπηκε ένα μέρος στην άκρια αυτού του τοίχου. Την ίδια μέρα 04/11/2017 και ώρα 1030 παρέλαβα από την σκηνή ως τεκμήριο ένα τενεκεδάκι SHARK το οποίο εντοπίστηκε στο τραπέζι της βεράντας διπλά από την συρόμενη αλουμινένια μπαλκονόπορτα στην ανατολική πλευρά της κατοικίας. Το πιο πάνω τεκμήριο τα συσκεύασα σε φάκελο τον οποίο σφράγισα με αστυνομική ταινία ασφαλείας στην οποία τοποθέτησα την υπογραφή μου και την 29/11/2017 τα παρέδωσα στον Αστ. XXXXX για να το μεταφέρει στο ινστιτούτο νευρολογίας και γενετικής για επιστημονικές εξετάσεις. Την 12/03/2018 και μεταξύ των ωρών 1050-1217 στα γραφεία του ΤΑΕ Αμμοχώστου στο Παραλίμνι έλαβα ανακριτική κατάθεση από τον XXXXX Γεωργίου ο οποίος συνελήφθηκε κατόπιν δικαστικού εντάλματος σχετικά με την υπόθεση, αφού προηγουμένως τον πληροφόρησα γραπτώς για τα αδικήματα τα οποία διερευνούσα και του επέστησα την προσοχή του στον νομό. Μετά την λήψη της κατάθεσης του την πρόσφερα και την διάβασε ακολούθως του την διάβασα και εγώ, τον πληροφόρησα ότι μπορούσε να κάμει οποιεσδήποτε διορθώσεις αλλαγές ή προσθήκες ήθελε, ανάφερε ότι ήταν ορθή και την υπέγραψε στην παρουσία μου. Ακολούθως του απαγόρευσα και έγραψε την σχετική ιδιόχειρη βεβαίωση την οποία υπέγραψε στην παρουσία μου. Την 12/03/2018 και ώρα 1225 κατόπιν οδηγιών από Ανωτ. Υπαστυνόμο Π. Παρασκευά στα γραφεία του ΤΑΕ Αμμοχώστου ζήτησα από τον XXXXX Γεωργίου να μου δώσει δυο παρειακά επιχρίσματα για σκοπούς σύγκρισης με το τεκμήριο που παραλήφθηκε από την σκηνή της διάρρηξης της οικίας με αριθμό 23 στην οδό XXXXX στη Ξυλοτύμπου και τον πληροφόρησα ότι είναι υπόχρεος να τα δώσει και βάση του άρθρου 25

(1)(α)

(3)του περί Αστυνομίας Νόμου 73

(1)/04 αν αρνηθεί ή παρεμποδίσει ή δεν επιτρέψει να ληφθούν τα πιο πάνω διαπράττει ποινικό αδίκημα, του επέστησα την προσοχή του στον νόμο και απάντησε Εντάξει. Αφού αυτός έδωσε την συγκατάθεση του η ώρα 1230 έλαβα από τον XXXXX Γεωργίου δυο παρειακά επιχρίσματα τα όποια συσκεύασα σε φάκελο τον όποιο σφράγισα στην παρουσία του XXXXX Γεωργίου με αστυνομική ταινία ασφαλείας στην οποία τοποθέτησα την μονογραφή μου και στην οποία κάλεσα τον XXXXX Γεωργίου και τοποθέτησε και την δική του υπογραφή στην παρουσία μου, του τα υπέδειξα του επέστησα την προσοχή του στον νόμο και απάντησε Εντάξει. » Στη συνέχεια ο μάρτυρας δε κατέθεσε τα ακόλουθα έγγραφα: - Έντυπο Αστ.161, με βάση το οποίο έστειλε τα τεκμήρια για εξέταση στο Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής, ως τεκμήριο

1. - Έκθεση του Εργαστηρίου Δακτυλοσκοπίας του Αρχηγείου Αστυνομίας, αναφορικά με κάποιες αποσπάσεις αποτυπωμάτων από τη σκηνή που εστάλησαν για εξέταση, ως τεκμήριο
2. - Κατάλογο με τα τεκμήρια της υπόθεσης ως τεκμήριο
3. - Το τενεκεδάκι Shark ως τεκμήριο
4. - Το φάκελο με τα παρειακά επιχρίσματα του κατηγορούμενου, ως τεκμήριο
5. - Έκθεση του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου ημερ.23/02/18, ως τεκμήριο 7: σύμφωνα με τα συμπεράσματα της το πλήρες ανδρικό γενετικό προφίλ του μόνου γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το άδειο τενεκεδάκι Shark (επίχρισμα από το στόμιο) ταυτίζεται με το γενετικό προφίλ του γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το παρειακό επίχρισμα του κατηγορούμενου. Για τις χρωμοσωμικές θέσεις που συγκρίθηκαν, εκτιμάται ότι η πιθανότητα εντοπισμού του πιο πάνω γενετικού προφίλ στον Ελληνοκυπριακό πληθυσμό είναι περίπου 1:8.800.000.000.000.000.000.000 (η εκτίμηση έγινε με βάση τις συχνότητες αλληλίων στον Ελληνοκυπριακό πληθυσμό). Από το ίδιο αντικείμενο δε (επίχρισμα από το τενεκεδάκι εξωτερικά) απομονώθηκε πολύ μικρή ποσότητα μικτού γενετικού υλικού και ο κατηγορούμενος δεν μπορεί να αποκλειστεί από δότης του. - 2η Έκθεση του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου ημερ.23/02/18, ως τεκμήριο 8: σύμφωνα με τα συμπεράσματα, που ενδιαφέρουν για σκοπούς της παρούσας υπόθεσης, ο κατηγορούμενος δεν μπορεί να αποκλειστεί από δότης μέρους του γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το κατσαβίδι με γκρίζο και πορτοκαλί χρώμα, είναι δότης μέρους του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από τον μαύρο μάλλινο σκούφο (εξωτερικά και από επίχρισμα από την περιοχή που είναι δεμένη η κλωστή), καθώς επίσης είναι ο κύριος δότης του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το μάλλινο σκούφο και συγκεκριμένα από επίχρισμα εσωτερικά. Στην έκθεση εμπεριέχονται δε και τα συμπεράσματα πιο πάνω για το τενεκεδάκι Shark. - Το ένταλμα σύλληψης αναφορικά με τον κατηγορούμενο, με οπισθογράφηση αναφορικά με την εκτέλεση του, ως τεκμήριο
6. - Το ένταλμα έρευνας αναφορικά με την οικία του κατηγορούμενου, με οπισθογράφηση αναφορικά με την εκτέλεση του, ως τεκμήριο
7. - Την αίτηση προφυλάκισης του κατηγορούμενου, ως τεκμήριο
8. - Την ανακριτική κατάθεση που έλαβε από τον κατηγορούμενο στις 12/03/18 ως τεκμήριο
9. - Το ημερολόγιο ενεργείας που ετοίμασε σχετικά με κάποιες ενέργειες που έκανε για την υπόθεση ως τεκμήριο 13 : Στις 12/03/18 επισκέφθηκε την Γεωργία Κωνσταντίνου Πορτέσιη, η οποία ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος επισκέφθηκε την οικίας της πριν από δύο περίπου βδομάδες, ενώ η προηγούμενη του επίσκεψη ήταν πριν από μερικά χρόνια και δεν επισκέφθηκε την οικία της το
10. Η οικία της βρίσκεται στην οδό XXXXX 15 στη Ξυλοτύμπου. Επίσης επικοινώνησε με τον XXXXX Πορτέσιη, ο οποίος διαμένει στην ίδια διεύθυνση πιο πάνω και είναι θείος του κατηγορούμενου. Ανέφερε ότι την τελευταία φορά που ο τελευταίος επισκέφθηκε την οικία του ήταν πριν δύο βδομάδες περίπου, ενώ η προηγούμενη φορά ήταν πριν κάποια χρόνια. Ανέφερε δε ότι το τελευταίο χρονικό διάστημα τον επισκέπτεται στο περιβόλι που έχει, όχι στην οικία του. Κατά την αντεξέταση του ερωτήθηκε αν επικοινώνησαν ουσιαστικά με τον XXXXX Γεωργίου, με τον οποίο ως ισχυρίστηκε είχαν συνεταιρικό το αυτοκίνητο και τον XXXXX Κωνσταντίνου, μηχανικό μοτόρων. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι λήφθηκαν καταθέσεις από τα εν λόγω πρόσωπα και είναι μέρος του μαρτυρικού υλικού (βλ. τεκμ.14 και 15 αντίστοιχα). Στην ίδια ερώτηση αναφορικά με τον XXXXX Γεωργίου και XXXXX Πολυδώρου, ο μάρτυρας έδωσε αρνητική απάντηση. Τέλος, στη θέση του κατηγορούμενου ότι υπέστη ξυλοδαρμό από 6 μέλη του ΤΑΕ, ο μάρτυρας απάντησε ότι δεν έγινε οποιοσδήποτε ξυλοδαρμός. Β) Εκ συμφώνου κατατεθείσα Τα τεκμήρια 16-27 κατατέθηκαν εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου τους, ενώ περαιτέρω για τα τεκμήρια 7, 8, 14 και 15 που κατατέθηκαν ήδη από τον ΜΚ1 δηλώθηκε επίσης ότι είναι εκ συμφώνου αποδεκτά ως προς την αλήθεια του περιεχομένου τους. Για τα τεκμήρια 7 και 8 που αφορούν εκθέσεις του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου σχετική αναφορά για τα συμπεράσματα τους έγινε ανωτέρω. - Κατάθεση XXXXX Γεωργίου ημερ. 12/03/18, Τεκμήριο 14: Γνωρίζει τον κατηγορούμενο, ο οποίος είχε ένα αυτοκίνητο Primera χαλασμένο δίπλα από το σπίτι του σε ανοικτό χώρο. Του το είχε φέρει για να βγάλει κάτι εξαρτήματα από αυτό, όμως δεν έβγαλε οτιδήποτε και ο κατηγορούμενος το έπιασε μια μέρα και το έφυγε από το χωράφι. Η μετακίνηση του αυτοκινήτου έγινε πριν 6 μήνες περίπου. Ήταν καλοκαίρι του
11. Σίγουρα τον Νιόβρη του 2017 το αυτοκίνητο δεν ήταν εκεί. - Κατάθεση XXXXX Κωνσταντίνου ημερ. 12/03/18, Τεκμήριο 15: Είναι μηχανικός και γνωρίζει τον κατηγορούμενο, ο οποίος είναι χωριανός του. Ο κατηγορούμενος τον Σεπτέμβριο του 2017 πήγε στο μαγαζί του και του ζήτησε ένα σφυρί και κατσαβίδια. Ήταν με το αυτοκίνητο του και όχι περπατητός. Ο κατηγορούμενος δεν ξαναπήγε στο μαγαζί του. Σίγουρα όμως δεν πήγε εκεί Νιόβρη του
12. - Κατάθεση XXXXX Ζαπίτη ημερ. 09/03/18, Τεκμήριο 16: Σχετικά με τη διάρρηξη της κατοικίας του που έγινε στις 03/11/17 και έδωσε κατάθεση η γυναίκα του XXXXX ανέφερε ότι εκείνη τη μέρα και γύρω στις 1930 έφυγε από το σπίτι και έκλεισε τις πόρτες του σπιτιού αλλά δεν κλείδωσε. Επέστρεψε στις 2130 αλλά δεν κατάλαβε κάτι. Κατά τις 2200 την ίδια μέρα όταν επέστρεψε η XXXXX του έδειξε ένα τενεκεδάκι Σιαρκ και τον ρώτησε αν είναι δικό του και της είπε όχι. Του είπε ότι το βρήκε έξω στο τραπεζάκι της βεράντας. Ο ίδιος δεν το είχε δει. - Συμπληρωματική κατάθεση XXXXX Ζαπίτη ημερ. 12/03/18, Τεκμήριο 17: συμπληρωματικά αναφέρει ότι την ημέρα που έγινε η διάρρηξη στο σπίτι του αυτός που μπήκε στο σπίτι, προσπαθώντας να σκαρφαλώσει στον τοίχο στην δυτική πλευρά έριξε ένα κομμάτι του. Ο τοίχος αυτός ήταν τοίχος περίφραξης. - Κατάθεση XXXXX Ζαπίτη ημερ. 04/11/17, Τεκμήριο 18: Αναφέρει ότι χθες, 03/11/17, γύρω στις 1840, έφυγαν από το σπίτι και επέστρεψαν γύρω στις
13. Μέσα σε αυτό το διάστημα κάποιος μπήκε στο σπίτι και έκλεψε τα αντικείμενα που λεπτομερώς αναφέρει, συνολικής αξίας €5000.-. Δεν καλύπτονται από ασφάλεια για κλοπή και δεν υποψιάζονται κανέναν. - Συμπληρωματική κατάθεση XXXXX Ζαπίτη ημερ. 09/03/18, Τεκμήριο 19: συμπληρωματικά αναφέρει ότι το τενεκεδάκι Σιάρκ βρισκόταν στο τραπέζι της βεράντας της κατοικίας της έξω από την πόρτα που μπήκαν οι διαρρήκτες και το πρόσεξε γύρω στις 2200 όταν επέστρεψε από την δουλειά, ενώ όταν έφυγε στις 03/11/2017 και ώρα 1200 για την δουλειά είναι εκατό τοις εκατό σίγουρη ότι το τενεκεδάκι του Σιαρκ δεν ήταν εκεί στο τραπέζι. Μάλιστα όταν είδε το τενεκεδάκι ρώτησε τον άντρα της XXXXX Ζαπίτη που επέστρεψε εκείνη την μέρα γύρω στις 2130 αν ήταν δικό του και του είπε όχι και εκείνη το έβαλε την ίδια ώρα σπίτι. Επίσης αναφέρει ότι εκείνη την ημέρα που έγινε η διάρρηξη δεν είχαν καμία επίσκεψη ούτε η ίδια ούτε ο άντρας της στο σπίτι, ενώ ούτε πίνουν ή έχουν Σιαρκ στο σπίτι που μένουν μόνο οι ίδιοι. Αυτό το τενεκεδάκι Σιαρκ που ανάφερε είναι αυτό που έδωσε στον αστυνομικό που της πήρε κατάθεση στις 04/11/2017 για την διάρρηξη και τον ενημέρωσε ότι το βρήκε την προηγούμενη μέρα στο τραπέζι της βεράντας. - Κατάθεση Α/Αστ.XXXXX Δ. Λάντου ημερ. 14/03/18, Τεκμήριο 20: Υπηρετεί στην Αστυνομική Διεύθυνση Αμμοχώστου και είναι τοποθετημένος στο ΤΑΕ. Στις 11/3/18 και ώρα 1210 στην Ξυλοτύμπου συνέλαβε δυνάμει δικαστικού εντάλματος τον κατηγορούμενο σχετικά με διερευνώμενη υπόθεση νυκτερινής διάρρηξης κατοικίας και κλοπής, του εξήγησε τους λόγους της σύλληψης του και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο απάντησε: "Δεν έκαμα έτσι πράμα". - Κατάθεση Αστ.XXXXX Α. Αγαθοκλέους, Τεκμήριο 21: Υπηρετεί στην Αστυνομική Διεύθυνση Αμμοχώστου και είναι τοποθετημένος στο ΤΑΕ. Την 29/11/2017 παρέλαβε από τον Α/Αστ.XXXXX τα τεκμήρια που αναφέρονται στην αναφορά ΥΠ.ΕΓ.Ε Αρ. 5395/2017 και την ίδια μέρα και ώρα 1210 τα μετέφερε και τα παρέδωσε στην Μ. Χατζηβασιλείου του Ινστιτούτου Γενετικής και Νευρολογίας. - Κατάθεση Α/Αστ.XXXXX Δ. Λάντου, Τεκμήριο 22: Υπηρετεί στο ΤΑΕ (βλ. και τεκμ.20). Στις 10/05/17 παρέλαβε από τον Αστ.295 Αντρέα Μισό του ΤΑΕ Αμμοχώστου, ένα κατσαβίδι γκρίζο και πορτοκαλί χρώμα, και ένα μαύρο μάλλινο σκούφο, τα οποία την ίδια μέρα και ώρα 1315, παρέδωσε στην Μ. Χ''Βασιλείου του Ινστιτούτου Γενετικής για επιστημονικές εξετάσεις. - Κατάθεση XXXXX Βαρνάβα ημερ.12/03/18, τεκμήριο 23: Ο μαύρος σκούφος και το κατσαβίδι που βρήκε στις 04/05/17 έξω από την είσοδο της υπεραγοράς του δεν γνώριζε ποιού είναι και τα παρέδωσε. Δεν θυμάται ακριβώς τι ώρα τα βρήκε αλλά σίγουρα ήταν πρωινές ώρες. Τα βρήκε έξω ακριβώς από την αλουμινένια δίφυλλη πόρτα της υπεραγοράς του. Επίσης αναφέρει ότι τη συγκεκριμένη πόρτα προσπάθησαν να την παραβιάσουν, μόνο κατά το έτος 2017, τουλάχιστον 3 φορές, πριν βρει το σκούφο και το κατσαβίδι. Η τελευταία φορά ήταν τον Απρίλη του
14. - Κατάθεση Αστ. XXXXX XXXXX Μισού, τεκμήριο 26: Υπηρετεί στην Αστυνομική Διεύθυνση Αμμοχώστου και είναι τοποθετημένος στο ΤΑΕ Αμμοχώστου. Στις 05/04/17 και περί ώρα 0335 παρέλαβε από την υπεραγορά "ΚΑΛΛΗΣ" στη Ξυλοτύμπου ένα κατσαβίδι γκρίζο και πορτοκαλί χρώμα, και η ώρα 0340 ένα μαύρο μάλλινο σκούφο, τα οποία στις 10/05/17 παρέδωσε στον Α/Αστ.XXXXX Δ. Λάντο του ΤΑΕ Αμμοχώστου. Στις 12/03/18 και μεταξύ των ωρών 1240-1255, στα γραφεία του ΤΑΕ Αμμοχώστου στο Παραλίμνι, έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον XXXXX Γεωργίου, ΔΤ.XXXXX31, σύμφωνα με τον 2ο Δικαστικό Κανόνα σχετικά με διερευνώμενη υπόθεση κατοχής διαρρηκτικών εργαλείων κατά τη διάρκεια της νύχτας. Με βάση την έκθεση του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής τεκμ.24 προκύπτει ότι δότης μέρους του γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το κατσαβίδι και τον σκούφο είναι άγνωστος άντρας, ενώ τα συμπεράσματα της έκθεσης του Ινστιτούτου τεκμ.25 είναι ίδια με τις εκθέσεις τεκμ.7 και 8 πιο πάνω. Ως τεκμήριο 27 κατατέθηκε ο κατάλογος τεκμηρίων της υπόθεσης που αφορά η κατηγορία
15. Η ανακριτική κατάθεση του κατηγορούμενου ημερ. 12/03/18 (άλλη από την κατάθεση τεκμ.12) κατατέθηκε ως τεκμήριο 28, ως προς το γεγονός της λήψης της από τον κατηγορούμενο. Ο σκούφος και το κατσαβίδι που αφορά η 3η κατηγορία κατατέθηκαν επίσης εκ συμφώνου ως τεκμήρια 29 και 30 αντίστοιχα. Ο κατηγορούμενος ως προανέφερα προέβη σε ανώμοτη δήλωση. Ανέφερε συγκεκριμένα τα εξής: « Την οικία Ζαπιτή την χρησιμοποιούσα μόνον ως διάδρομο για να πάω να πάρω εργαλεία από τον XXXXX Κωνσταντίνου, το οποίο δήλωσα στην κατάθεση μου και από τον XXXXX Γεωργίου. Αν για ένα Shark να φάω μια διάρρηξη που δεν έχω κάνει σημαίνει ότι μπορούμε να καταδικάσουμε και ένα παιδί που σχολάνει από το σχολείο και πετάσσει το χυμό του». ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Όσον αφορά τη μαρτυρία που κατατέθηκε εκ συμφώνου ήτοι τα τεκμήρια 7-8 και 14-27, δεν χρειάζεται θεωρώ να λεχθεί τίποτε περισσότερο πέραν του ότι αυτή θεωρείται δεδομένη (βλ. κατ΄ αναλογίαν, Αντρέα και Άλλων ν Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 498, 501, Γιαννίδης v. Αστυνομίας, Ποιν.Εφ.7007

(2002)2 Α.Α.Δ. 143 και το άρθρο 19 του Περί Αποδείξεως Νόμου), γίνεται αποδεκτή και αποτελεί ευρήματα του Δικαστηρίου. Από εκεί και πέρα αναφέρω πως η αξιολόγηση της μαρτυρίας του Α/Αστ. XXXXX Ιωάννη Ιωάννου, ΜΚ1, ομολογουμένως δεν παρουσιάζει ιδιαίτερη δυσκολία αφού η μαρτυρία του ουσιαστικά δεν έχει αμφισβητηθεί. Εν πάση περιπτώσει παρατηρώ πως δεν υπάρχει κανένας λόγος για να μην γίνει αποδεκτή. Συνεπώς κάνω αποδεκτή τη μαρτυρία του. Ανώμοτη δήλωση κατηγορούμενου Όσον αφορά την επιλογή του αυτή κατ' αρχήν πρέπει να λεχθεί ότι αποτελεί απόλυτο δικαίωμα του και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη εναντίον του. Όσον αφορά τη βαρύτητα και την αξία ανώμοτης δήλωσης είναι νομολογιακά αποσαφηνισμένο ότι αυτή εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας ανάλογα με το πως ταιριάζει στη συγκεκριμένη περίπτωση. Τέτοια δήλωση χωρίς όρκο δεν πρέπει να παραμερίζεται ολότελα. Το Δικαστήριο έχει την υποχρέωση να της δώσει το βάρος που της αρμόζει και να τη λάβει υπόψη του πριν φτάσει στο συμπέρασμα κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση (βλ. Rv. Frost

(1964)64 Cr. App. R. 284). Η ενδεχόμενη αξία της της είναι πειστική μάλλον παρά αποδεικτική εφόσον δεν μπορεί να αποδείξει γεγονότα που δεν είναι με άλλο τρόπο αποδεδειγμένα με μαρτυρία. Δεν εξομοιώνεται δηλ. με ένορκη μαρτυρία η οποία υπόκειται σε έλεγχο δηλ. η οποία δοκιμάζεται από αντεξέταση (βλ. Vrakas v. Republic

(1973)2 C.L.R. 139, Themistokleous v.The Police

(1981)2 CLR 200, Anastasiades v. Republic

(1977)2 C.L.R. 97). Μπορεί να βοηθήσει το Δικαστήριο να δει τα αποδεδειγμένα γεγονότα και τα συμπεράσματα που πρέπει να βγουν από αυτά με διαφορετικό φως (Rv. Coughlan

(1976)64 Cr. App. R. 11). Με αυτά υπόψη αναφέρω ότι μέρος της δήλωσης του, δηλ. στο βαθμό που τοποθετεί γενικότερα τον εαυτό του στο χώρο της οικίας Ζαπίτη και δέχεται ουσιαστικά ότι έχει σχέση με το τενεκεδάκι shark, είναι αποδεκτό. Από εκεί και πέρα στο βαθμό που εννοεί ότι δεν έχει καμία σχέση με τη διάρρηξη και κλοπή που αφορά η 4η κατηγορία αυτό δεν γίνεται αποδεκτό διότι αυτό αφορά ακριβώς την τελική κρίση του Δικαστηρίου και η ενοχή του ή μη θα αποφασιστεί κατόπιν αξιολόγησης του συνόλου της αποδεκτής μαρτυρίας. Ως προς την αξιολόγηση των καταθέσεων του κατηγορούμενου σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ 109: «Εκείνο το οποίο διασαφήνισε η υπόθεση Duncan είναι ότι κάθε μέρος της κατάθεσης του κατηγορουμένου που γίνεται δεκτό αποτελεί αποδεκτή μαρτυρία για την αλήθεια των γεγονότων στα οποία αναφέρεται και όχι μόνο το μέρος εκείνο που συνιστά άμεσα ή έμμεσα παραδοχή του αδικήματος. Η προηγούμενη νομολογία στο θέμα αυτό ήταν ασαφής ή αντιφατική ως προς την αποδεικτική αξία των δηλώσεων που γίνονται στην κατάθεση του κατηγορουμένου που δεν συνιστούν παραδοχή. Δηλώσεις του κατηγορουμένου που συνιστούν άμεσα ή έμμεσα παραδοχή του αδικήματος γίνονται παραδεκτές ως μαρτυρία κατ' εξαίρεση προς τον κανόνα που αποκλείει την εξ ακοής μαρτυρία (hearsay rule). Αυστηρή εφαρμογή του κανόνα περί εξ ακοής μαρτυρίας θα περιόριζε την αποδεικτική αξία του μέρους της κατάθεσης κατηγορουμένου που δεν συνιστά άμεσα ή έμμεσα παραδοχή σε πρωτογενή μαρτυρία (original evidence). Στην υπόθεση Duncan αποφασίστηκε ότι κάθε μέρος της κατάθεσης λαμβάνεται υπόψη και εκτιμάται και ως προς την αλήθεια των ισχυρισμών που προβάλλονται. Η προσέγγιση αυτή είναι και ρεαλιστική και δίκαιη. Τονίστηκε όμως στην Duncan ότι το Δικαστήριο είναι ελεύθερο και μπορεί να αποδώσει την βαρύτητα που κρίνει ότι επιβάλλεται σε διαφορετικά μέρη κατάθεσης. Όπως είναι φυσικό μπορεί να αποδοθεί μεγαλύτερη βαρύτητα στο μέρος εκείνο το οποίο συνθέτει παραδοχή στο αδίκημα ή περιέχει δηλώσεις ενάντια προς τα συμφέροντα του κατηγορουμένου. Είναι όμως ελεύθερο το Δικαστήριο να αποδώσει μικρότερη σημασία ή ακόμη να απορρίψει άλλα μέρη της κατάθεσης για τα οποία παρέχεται εξήγηση ή δικαιολογία για εκ πρώτης όψης εγκληματικές πράξεις. Συνοψίζοντας η απόφαση στην Duncan αφήνει το βάρος το οποίο θα αποδοθεί στα διάφορα μέρη της κατάθεσης κατηγορουμένου στη διακριτική ευχέρεια των κριτών των γεγονότων της υπόθεσης». Η εκτίμηση λοιπόν των καταθέσεων του κατηγορούμενου είναι θέμα που ανάγεται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να κρίνει την αξιοπιστία των μαρτύρων (βλ. και Κωνσταντινίδης ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ 190 και Γαβριήλ ν. Δημοκρατίας

(2009)2 Α.Α.Δ 693). Από την εξέταση λοιπόν των καταθέσεων καταλήγω ως εξής: Κατάθεση του κατηγορούμενου ημερ. 12/03/18 - τεκμ.12 (αφορά το αδίκημα της 4ης κατηγορίας): Το γεγονός ότι γνωρίζει που είναι το συγκεκριμένο σπίτι και περνούσε από εκεί 5-6 μήνες πριν, ότι πέρασε 3-4 φορές μέσα στο 2017 από την αυλή της επίδικης κατοικίας, ότι πίνει Shark και ότι μια μέρα πήγε να πεταχτεί από τον τοίχο και ο τοίχος έπεσε, είναι αποδεκτά ως παραδοχές ή και δηλώσεις ενάντια στα συμφέροντα του. Οι υπόλοιπες αναφορές του για το ότι δεν έχει σχέση με τη διάρρηξη δεν είναι αποδεκτές αφού μέσα από αυτές παρέχεται εξήγηση ή δικαιολογία για εκ πρώτης όψης εγκληματικές πράξεις. Εν πάση περιπτώσει το κατά πόσο διέπραξε ή όχι το αδίκημα, ως ήδη ανέφερα στα πλαίσια αξιολόγησης της ανώμοτης του δήλωσης, θα αποφασιστεί από το Δικαστήριο στα πλαίσια της αξιολόγησης του συνόλου της αποδεκτής μαρτυρίας. Κατάθεση του κατηγορούμενου ημερ. 12/03/18 - τεκμ.28 (αφορά το αδίκημα της 3ης κατηγορίας): Δεν είναι αποδεκτά όσα αναφέρει ο κατηγορούμενος αφού μέσα από αυτά παρέχεται εξήγηση ή δικαιολογία για εκ πρώτης όψης εγκληματικές πράξεις. Εν πάση περιπτώσει θα επαναλάβω και εδώ ότι το κατά πόσο διέπραξε ή όχι το αδίκημα της 3ης κατηγορίας θα αποφασιστεί από το Δικαστήριο στα πλαίσια της αξιολόγησης του συνόλου της αποδεκτής μαρτυρίας. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Όπως γίνεται αντιληπτό τα ευρήματα του Δικαστηρίου πηγάζουν από την αποδεκτή μαρτυρία, η οποία προέρχεται ουσιαστικά από τη μαρτυρία του ΜΚ1 και τις παραδεκτές καταθέσεις και την οποία δεν χρειάζεται θεωρώ να επαναλάβω και εδώ αφού σημειώθηκε λεπτομερώς πιο πάνω. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το αδίκημα της κατοχής διαρρηκτικών οργάνων κατά την διάρκεια της ημέρας με σκοπό τη διάπραξη κακουργήματος, που αφορά η 3η κατηγορία, βασίζεται στο άρθρο 296(δ) του Ποινικού Κώδικα, το οποίο προβλέπει τα ακόλουθα: « 296. Όποιος ενδέχεται να βρεθεί κάτω από οποιαδήποτε από τις ακόλουθες περιστάσεις, δηλαδή- ................ (γ) έχει στην κατοχή του διαρρηκτικό όργανο κατά τη διάρκεια νύχτας, χωρίς νόμιμη δικαιολογία γι αυτό, της οποίας φέρει και το βάρος της απόδειξης (δ) έχει στην κατοχή του τέτοιο όργανο κατά τη διάρκεια ημέρας με σκοπό διάπραξης κακουργήματος .............., είναι ένοχος κακουργήματος και υπόκειται- (i) ..............., (ii) σε περίπτωση καταδίκης δυνάμει της παραγράφου (δ) ή (ζ), σε φυλάκιση τριών χρόνων. » Παρόμοιο αδίκημα προβλεπόταν από το άρθρο 28

(2)του Αγγλικού Larceny Act 1916. Η αγγλική αυτή διάταξη αναφέρεται συγκεκριμένα σε κάποια διαρρηκτικά όργανα αλλά δεν περιορίζεται σε αυτά εφόσον περιλαμβάνει και «other implement of housebreaking». Έτσι ως έχει ερμηνευθεί η φράση αυτή, διαρρηκτικό όργανο θεωρείται οποιοδήποτε όργανο το οποίο από τη φύση του μπορεί να χρησιμοποιηθεί για σκοπούς διάρρηξης, παρά το ότι η συνήθης χρήση του είναι για νόμιμο σκοπό (βλ. Archbold 35th ed. par. 1851). Όσον δε αφορά την κατοχή αυτή έχει την έννοια της φυσικής κατοχής (βλ. επίσης Archbold 35th ed. παρ. 1851). Σύμφωνα με τη σχετική δική μας νομολογία, κατοχή ενός αντικειμένου σημαίνει φυσικό έλεγχο με ταυτόχρονη γνώση της φύσης του αντικειμένου που αποτελεί το αντικείμενο της κατοχής (βλ. Queiss ν. Republic

(1987)2 CLR 49, Youssef ν. Δημοκρατίας

(1993)2 Α.Α.Δ. 289 και Ιακώβου ν. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 21). Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρου

(2002)2 Α.Α.Δ. 71 λέχθηκε σχετικά ότι η κατοχή εξυπακούει φυσικό έλεγχο του αντικείμενου μαζί με γνώση του κατηγορούμενου ότι το έχει στην κατοχή του ή υπό τον έλεγχό του. Δυνατόν κάποιος να κατέχει κάποιο αντικείμενο χωρίς να γνωρίζει ή να αντιλαμβάνεται τη φύση του, αλλά δεν το κατέχει υπό τη νομική έννοια, εκτός κι αν γνωρίζει ότι το έχει. Για την απόδειξη της γνώσης της φύσης του αντικειμένου, λόγω του ότι αυτή συνήθως ανάγεται αποκλειστικά στην πνευματική λειτουργία του κατηγορουμένου, σπάνια υπάρχει άμεση μαρτυρία και κατά κανόνα η γνώση συμπεραίνεται από τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης, ιδιαίτερα από τη σύνδεση και τις πράξεις του κατηγορούμενου σε σχέση με το παράνομο αντικείμενο (βλ. Queiss ανωτέρω και Χριστοφόρου v. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 250). Όσον αφορά το αδίκημα της 4ης κατηγορίας για διάρρηξη κατοικίας εν καιρώ νυκτός και κλοπή αυτό προκύπτει από τον συνδυασμό των άρθρων 291 (ορισμός της διάρρηξης), 292(α) και 255 του Κεφ.

1. Σύμφωνα με το άρθρο 292(α) : «
2. Όποιος- (α) διαρρήχνει και εισέρχεται σε κτίριο, αντίσκηνο ή σκάφος το οποίο χρησιμοποιείται ως κατοικία ανθρώπων ή σε κτίριο που χρησιμοποιείται ως χώρος λατρείας, με σκοπό διάπραξης κακουργήματος σε αυτό ή ............., είναι ένοχος του κακουργήματος της διάρρηξης και υπόκειται σε φυλάκιση επτά χρόνων. Αν το ποινικό αδίκημα διαπράττεται κατά τη διάρκεια νύχτας, αυτό καλείται διάρρηξη κατά τη διάρκεια νύχτας, ο δε υπαίτιος υπόκειται σε φυλάκιση δέκα χρόνων. » Το αδίκημα της κλοπής δε εδράζεται στα άρθρα 255 και 262 του Ποινικού Κώδικα και αποτελεί κακούργημα. Η σχετική με αυτό νομολογία έχει πρόσφατα συνοψισθεί, με αναφορά και στην αγγλική νομολογία, στην Ανδρονίκου ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ 486, από την οποία προκύπτει ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι:

1. Ο κατηγορούμενος να απέκτησε κατοχή και να αποκόμισε περιουσία,
2. Αυτό να έγινε χωρίς τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη ή αν η περιουσία περιήλθε στην κατοχή του κατηγορουμένου με τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη, ο κατηγορούμενος στη συνέχεια να την ιδιοποιήθηκε χωρίς τέτοια συγκατάθεση,
3. Ο κατηγορούμενος να ενήργησε με δόλιο τρόπο και χωρίς αξίωση δικαιώµατος µε καλή πίστη,
4. Η περιουσία να είναι τέτοια που μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής και
5. Ο κατηγορούμενος να είχε κατά τον χρόνο της απόκτησης κατοχής την πρόθεση να αποστερήσει την περιουσία από τον ιδιοκτήτη της μόνιμα ή παρόλο ότι δεν είχε τέτοια πρόθεση κατά το χρόνο που η περιουσία περιήλθε στην κατοχή του, να προχώρησε αργότερα στον δόλιο σφετερισμό της περιουσίας. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Κατ' αρχήν θα πρέπει να σημειωθεί ότι αναμφίβολα η κατηγορούσα αρχή στηρίζει την υπόθεση της σε περιστατική μαρτυρία, που περιλαμβάνει και μαρτυρία γενετικού υλικού. Με βάση αυτό δε είναι αναγκαίο να γίνει υπενθύμιση της αρχής ότι σε τέτοια περίπτωση το Δικαστήριο θα πρέπει όχι μόνο να κρίνει ότι τα γεγονότα συμβιβάζονται με την ενοχή του κατηγορούμενου, αλλά περαιτέρω να βεβαιωθεί ότι δεν συμβιβάζονται με οποιοδήποτε άλλο λογικό συμπέρασμα από το ότι ο κατηγορούμενος διέπραξε το αδίκημα (βλ. Σεργίου v. Δημοκρατίας, Ποιν.Έφ.172/15, ημερ.13/03/18, Αθηνής ν. Δημοκρατίας

(1990)2 ΑΑΔ 41, 55). Στο σύγγραμμα των κ.κ.Τάκη Ηλιάδη και Νικόλα Σάντη, το Δίκαιο της Απόδειξης, Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές, Β' Έκδοση, σελ. 555, αναφέρεται ότι : «Όταν τα στοιχεία της περιστατικής μαρτυρίας είναι επαρκώς πειστικά και δεν προσφέρεται οποιαδήποτε αντίθετη ικανοποιητική μαρτυρία, λογική ερμηνεία ή εξήγηση, συμβατή με άλλη άποψη των πραγμάτων, το Δικαστήριο μπορεί να καταλήξει σε εύρημα ενοχής». Σε σχέση με την αποδεικτική δύναμη μαρτυρίας από γενετικό υλικό, στην Ιωάννου κ.α. v. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ.195 τονίστηκε ότι η επιστημονική μαρτυρία που προβάλλεται ως αποδεικτική ορισμένου γεγονότος είναι δυνατό να θεμελιώσει εκείνο το γεγονός σε βαθμό ο οποίος, σε κάθε περίπτωση, μπορεί να κυμαίνεται από την απλή πιθανότητα ως την ουσιαστική βεβαιότητα. Δεν υπάρχει οτιδήποτε το εγγενές στην φύση της μαρτυρίας από γενετικό υλικό που να το καθιστά μη αποδεκτό αφ' εαυτού ή που να δικαιολογεί ειδικό, ιδιαίτερο κανόνα, ότι μαρτυρία που εμπίπτει σ' αυτή την κατηγορία δεν είναι δυνατό να στηρίξει καταδίκη στην απουσία άλλης μαρτυρίας. Ως λέχθηκε δε στην Γενικός Εισαγγελέας v. Νικολάου (Αρ. 1)

(2010)2 Α.Α.Δ 525, περιστατική μαρτυρία που προέρχεται από επιστημονικές εξετάσεις, όπως αυτές σε επίπεδο γενετικού υλικού είναι ιδιαίτερα σημαντική ως προς τη δυναμική που αναπτύσσει λόγω της φύσης της ώστε να επαρκεί στην κατάλληλη περίπτωση να θεμελιώσει ενοχή (γίνεται παραπομπή στις υποθέσεις R. v. Melias, The Times 14.11.87, Ιωάννου ανωτέρω και Γρηγορίου ν. Δημοκρατίας (Αρ. 2)

(2001)2 Α.Α.Δ. 571). Αναφέρεται όμως ότι παρά τη δυναμική της δεν έχει οποιοδήποτε εγγενές διαφοροποιητικό στοιχείο που να την διακρίνει από οποιαδήποτε άλλης φύσεως περιστατική μαρτυρία και κατά συνέπεια πρέπει, δίχως άλλο, να είναι δυνατή η σύνδεση της με την ενοχή του κατηγορουμένου κατά τρόπο άμεσο και ταυτόχρονα ασυμβίβαστο με άλλη λογική ερμηνεία επ' αυτής. Μαρτυρία γενετικού υλικού, η οποία συνιστά πάντοτε επιστημονική μαρτυρία, αξιολογείται λοιπόν και τυγχάνει εφαρμογής αναλόγως των γεγονότων της κάθε υπόθεσης (βλ. Vedad v. Αστυνομίας

(2011)2 Α.Α.Δ 1). Από τη νομολογία συνάγεται ότι ακόμη και εάν η μόνη μαρτυρία σύνδεσης ενός κατηγορουμένου με ένα αδίκημα είναι από γενετικό υλικό, αυτή μπορεί να αποτελέσει βάση καταδίκης, όταν η ύπαρξη της, συνεκτιμούμενη με τα άλλα περιστατικά της υπόθεσης δεν αφήνει λογικά περιθώριο για άλλη ερμηνεία ή εξήγηση (βλ. Χαρίτου ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ 225). Ως δε προκύπτει από τη νομολογία είναι πιο πιθανή η καταδίκη εάν, πέραν της ανεύρεσης γενετικού υλικού του κατηγορούμενου πάνω ή γύρω από αντικείμενα μιας υπόθεσης ή στην σκηνή, υπάρχει και πρόσθετη ενοχοποιητική μαρτυρία εναντίον του, η οποία θεμελιώνει σύνδεση μεταξύ αυτού και του εγκλήματος (βλ. Παντελή ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 216/2013, ημερ. 20.1.16, στην οποία γίνεται παραπομπή στις R. v. Ogden

(2013)EWCA Crim 1294 και Doheny and Adams

(1997)1 Cr. App. R. 369 καθώς και Ξυδάς ν. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ 807 και Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ 231). Με αυτά υπόψη ξεκινώ με την 3η κατηγορία. Κατ' αρχήν θα πρέπει να λεχθεί εδώ, λαμβάνοντας υπόψη τα όσα έχουν εκτεθεί κατά την παράθεση της νομικής πτυχής του συγκεκριμένου αδικήματος ότι, χωρίς αμφιβολία, ο σκούφος (τεκμ.29) και το κατσαβίδι (τεκμ.30) αποτελούν διαρρηκτικά όργανα εφόσον από τη φύση τους μπορεί να χρησιμοποιηθούν για σκοπούς διάρρηξης, παρά το ότι η συνήθης χρήση τους είναι για νόμιμο σκοπό. Τα εν λόγω όργανα δε εντοπίστηκαν από τον Κυριάκου (βλ. τεκμήριο 23) στις 04/05/17 έξω από την είσοδο της υπεραγοράς του. Πιο συγκεκριμένα τα βρήκε έξω ακριβώς από την αλουμινένια δίφυλλη πόρτα της υπεραγοράς του, την οποία πόρτα μέσα στο 2017 άγνωστοι προσπάθησαν να παραβιάσουν τουλάχιστον 3 φορές. Παρεμβάλλω ότι ο Κυριάκου δεν θυμάται την ώρα που εντοπίστηκαν αλλά μιλά για πρωινές ώρες. Από εκεί και πέρα με βάση τις επιστημονικές εξετάσεις που έγιναν ο κατηγορούμενος δεν μπορεί να αποκλειστεί από δότης μέρους του γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το κατσαβίδι, είναι δότης μέρους του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από τον μαύρο μάλλινο σκούφο (εξωτερικά και από επίχρισμα από την περιοχή που είναι δεμένη η κλωστή), καθώς επίσης είναι ο κύριος δότης του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το μάλλινο σκούφο και συγκεκριμένα από επίχρισμα εσωτερικά. Όμως εντοπίστηκε και γενετικό υλικό άγνωστου άντρα. Τα συμπεράσματα των επιστημονικών εξετάσεων δείχνουν συνεπώς ότι ο κατηγορούμενος σε κάποια χρονική στιγμή ήρθε σε επαφή με τα συγκεκριμένα τεκμήρια ή και το γενετικό του υλικό με κάποιο τρόπο, κάποια στιγμή, εναποτέθηκε στα τεκμήρια. Πότε έγινε τούτο ή και κάτω από ποιες συνθήκες είναι άγνωστο. Εν πάση περιπτώσει δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο αυτά τη συγκεκριμένη μέρα που εντοπίστηκαν να κατέχονταν από τον άγνωστο άντρα που αναφέρθηκε πιο πάνω, χωρίς εμπλοκή του κατηγορούμενου. Παρεμβάλλω πως ο σκούφος και το κατσαβίδι είναι μεταφερόμενα αντικείμενα και η ύπαρξη του γενετικού υλικού του κατηγορούμενου μπορεί να συμβιβαστεί με επαφή του κατηγορούμενου με αυτά σε κάποιο άλλο, άσχετο με τον επίδικο χρόνο, χρονικό σημείο. Προκύπτει συνεπώς με βάση αυτά υποβόσκουσα αμφιβολία ως προς την εμπλοκή του κατηγορούμενου στη διάπραξη του αδικήματος και συγκεκριμένα για την κατοχή τους τον επίδικο χρόνο απ' αυτόν (βλ. κατ' αναλογία, Μιχαήλ v. Δημοκρατίας

(2007)2 ΑΑΔ 428 και Χρυσάνθου v. Δημοκρατίας

(2013)2 ΑΑΔ 687). Ίσως εκ του περισσού, αναφέρεται επίσης, ανεξάρτητα των ανωτέρω, ότι σε κάθε περίπτωση δεν έχει αποδειχθεί ότι αυτά τα διαρρηκτικά όργανα κατέχονταν προς το σκοπό διάπραξης κακουργήματος. Συναφώς κρίνω πως ο κατηγορούμενος στην 3η κατηγορία θα πρέπει να αθωωθεί. Ερχόμενος τώρα στην 4η κατηγορία, παρατηρώ τα εξής:

1. Με βάση τη μαρτυρία του Ζαπίτη και της Ζαπίτη η διάρρηξη στην οικία τους τοποθετείται μεταξύ 1840-
2. Παρεμβάλλω ότι σύμφωνα με τις ερμηνευτικές διατάξεις του Ποινικού Κώδικα οι ώρες αυτές αποτελούν μέρος της νύχτας (βλ. άρθρο 4 - νύχτα" ή "κατά τη διάρκεια νύχτας" σημαίνει το χρονικό διάστημα μεταξύ των ωρών έξι και μισή το βράδυ και έξι και μισή το πρωϊ).
3. Πριν φύγουν από το σπίτι δεν υπήρχε πάνω στο τραπεζάκι της βεράντας έξω τενεκεδάκι Shark και το εντόπισε η Ζαπίτη στο συγκεκριμένο τραπεζάκι την ώρα που επέστρεψε. Ας σημειωθεί ότι η συγκεκριμένη βεράντα βρίσκεται έξω από την πόρτα που μπήκε ο δράστης ή οι δράστες.
4. Ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε ότι πίνει shark, ενώ το γενετικό υλικό που απομονώθηκε από το στόμιο από το τενεκεδάκι πιο πάνω ταυτίστηκε με το γενετικό υλικό του κατηγορούμενου. Τούτο σαφώς συνεπάγεται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας πως το πρόσωπο που ήπιε από το τενεκεδάκι που εντοπίστηκε στο συγκεκριμένο σημείο ήταν ο κατηγορούμενος.
5. Σύμφωνα με τις εξετάσεις που έγιναν από τον ΜΚ1 (βλ. τεκμ.1) και τη μαρτυρία του Ζαπιτή (βλ. τεκμ.17) ο δράστης προσπαθώντας να εισέλθει στην αυλή της κατοικίας από τοίχο περίφραξης έριξε ένα μέρος στην άκρη του τοίχου. Με δεδομένη δε την παραδοχή του κατηγορούμενου ότι μια μέρα στην προσπάθεια του να πεταχτεί τον τοίχο της επίδικης κατοικίας «έπεσε το τοιχούι», σαφώς συνάγεται συνδυαστικά και με όσα αναφέρθηκαν ανωτέρω πως η συγκεκριμένη ημέρα ήταν η επίδικη δηλ. 03/11/
6. Παρεμβάλλω ότι δεν εδόθη καμία εξήγηση από τον κατηγορούμενο μέσα από αποδεκτή μαρτυρία για ποιο λόγο εφόσον περνούσε από εκεί συχνά και ήταν σαν πέρασμα για τον ίδιο, δεν πέρασε κανονικά από το σπίτι και γιατί ήταν ανάγκη να υπερπηδήσει τον τοίχο της περίφραξης της κατοικίας. Αν δεν ήταν για να εκτελέσει κάποιο παράνομο σχέδιο του, τότε διερωτάται κάποιος γιατί το έκανε;
7. Όσα είπε ο κατηγορούμενος στην κατάθεση του τεκμ.12 για να δικαιολογήσει το γεγονός ότι περνούσε από την επίδικη κατοικία τον ουσιώδη χρόνο προκύπτει ότι είναι ψέματα. Ούτε τον θείο του Παναγιώτη, το σπίτι του οποίου βρίσκεται πίσω από την επίδικη κατοικία, επισκέφθηκε ποτέ το έτος 2017 (βλ. τη μαρτυρία του ΜΚ1 συνδυαστικά με το τεκμ.13), ούτε τον ουσιώδη χρόνο είχε αυτοκίνητο παρκαρισμένο στο χωράφι κοντά στην επίδικη κατοικία που να ήταν ξηλωμένο και πήγαινε να πάρει εξαρτήματα (βλ. τη μαρτυρία Γεωργίου τεκμ.14), και ούτε τον ουσιώδη χρόνο πήγε ποτέ στο μαγαζί του Γιώργου του μηχανικού για να πιάσει εργαλεία (βλ. τη μαρτυρία του Γιώργου Κωνσταντίνου τεκμ.15). Όπως επίσης προσθέτω ψέμα ήταν και ο ισχυρισμός του ότι δεν άφησε τενεκεδάκι στο τραπέζι, αφού η παρουσία του εκεί την επίδικη ημέρα είναι με βάση όσα αναφέρθηκαν δεδομένη, όπως δεδομένο είναι και το γεγονός ότι ενώ βρισκόταν εκεί ήπιε το συγκεκριμένο ποτό που ήταν στο τενεκεδάκι που βρέθηκε στο τραπέζι. Παρεμβάλλω εδώ ως προς το τελευταίο σημείο ότι δεν διαφεύγει ότι στην ανώμοτη του δήλωση και κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας γενικότερα, σε αντίθεση με το τι είπε στην κατάθεση του, έδειξε να δέχεται αυτό το πράγμα, κάτι που σε κάθε περίπτωση επιβεβαιώνει ακριβώς το ψέμα του ως ανωτέρω αναφέρθηκε. Στην Ποινική ΄Εφεση Αρ. 20/2015 ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ν. ΕΥΡΙΠΙΔΗ ΧΡΙΣΤΟΥ, ημερ.28 Σεπτεμβρίου 2017, γίνεται αναφορά στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(1999)2 ΑΑΔ 260, 268-269, η οποία όπως αναφέρθηκε συνοψίζει τις κατευθυντήριες γραμμές ως προς το ζήτημα του τι συνιστά «ψεύδος κατηγορούμενου: «

(3)Ψέματα που λέχθηκαν από τον κατηγορούμενο, είτε εντός είτε εκτός δικαστηρίου, μπορούν να αποτελέσουν περιστατική μαρτυρία σε βάρος του εφόσον ικανοποιούνται τα ακόλουθα τέσσερα κριτήρια:- (α) Το ψέμα πρέπει να είναι ηθελημένο. (β) Πρέπει να αναφέρεται σε ουσιώδες ζήτημα. (γ) Το κίνητρο για το ψέμα πρέπει να είναι η επίγνωση της ενοχής και ο φόβος της αλήθειας. Το δικαστήριο πρέπει να έχει κατά νου ότι είναι ενδεχόμενο κάποιος να λέει ψέματα στην προσπάθεια του, για παράδειγμα, να προβάλει μια δίκαιη υπόθεση ή από ντροπή ή από πανικό. (δ) Το ψέμα πρέπει να αποδεικνύεται με ανεξάρτητη μαρτυρία, δηλαδή είτε με παραδοχή είτε με μαρτυρία από ανεξάρτητο μάρτυρα.» Βλ. επίσης το σύγγραμμα Το Δίκαιο Της Απόδειξης των Τάκη Ηλιάδη και Νικόλα Σάντη, Β'Έκδοση, σελ. 504-509. Ο κατηγορούμενος εδώ κατά την κρίση μου ηθελημένα είπε ψέματα στην κατάθεση του, εν γνώση του αδικήματος που αντιμετωπίζει και πως εξελίχθηκαν ακριβώς τα πράγματα στην προκειμένη περίπτωση. Εάν δεχόταν ότι μπήκε στην αυλή της κατοικίας την επίδικη ημερομηνία χωρίς να έχει λόγο να περάσει από εκεί και ότι ήπιε το συγκεκριμένο ποτό που ήταν στο τενεκεδάκι που βρέθηκε στο τραπέζι, θεώρησε προφανώς ότι αυτά θα τον συνέδεαν με τη διάπραξη του αδικήματος και έτσι είπε τα πιο πάνω για να δώσει δικαιολογία με το δήθεν πέρασμα του από εκεί και για να αποσυνδεθεί από αυτή καθ' αυτή την σκηνή. Άρα θεωρώ πως τα ψέματα του αφορούσαν ένα ουσιώδες ζήτημα. Κατ' επέκταση τα ψέματα του κατηγορούμενου εδώ λαμβάνονται υπόψη ως περιστατική / ενισχυτική μαρτυρία σε βάρος του. Με βάση όλα τα πιο πάνω το μοναδικό λογικό συμπέρασμα που συνάγεται κατά την κρίση μου είναι πως ο κατηγορούμενος ήταν το πρόσωπο που διέρρηξε και εισήλθε στην κατοικία της Παντελίτσας Ζαπίτη ή και της οικογένειας Ζαπίτη στις 03/11/17, κατά τον χρόνο που αναφέρθηκε, και έκλεψε διάφορα χρυσαφικά και ή αντικείμενα συνολικής αξίας €5000.-. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Με βάση όσα αναφέρθηκαν κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή πέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την κατηγορία 4 εναντίον του κατηγορούμενου, όμως απέτυχε να το πράξει για την 3η κατηγορία. Συναφώς ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην 4η κατηγορία και αθωώνεται στην 3η κατηγορία. (Υπ.) ......................................... Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο