ΖΑΡΤΗΛΑ κ.α. ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ, Αρ. Αίτηση-Έφεση: 45/19, 16/1/2020

(1)/2014 και 87

(1)/2018, από τους οποίους διέπεται η διαδικασία πώλησης ενυπόθηκων ακινήτων από τον ενυπόθηκο δανειστή. Γ. Ίδιο διάταγμα, λόγω πρόωρης και μη δυνάμενης να παράγει οποιαδήποτε έννομα αποτελέσματα η επίδοση της ειδοποίησης τύπος "ΙΑ" λόγω της μη επίδοσης της ειδοποίησης τύπος "Ι" ως προβλέπεται στο δεύτερο παράρτημα του Νόμου 9/65, ως τροποποιήθηκε, ώστε να καθορίζεται το χρονικό σημείο έναρξης της προθεσμίας των 30 ημερών για πληρωμή και ως εκ τούτου η προθεσμία των 30 ημερών για την καταβολή πληρωμής προς την Καθ' ης η Αίτηση ουδέποτε παρήλθε. Δ. Ίδιο διάταγμα λόγω αντισυνταγματικότητας των σχετικών διατάξεων της αναφερθείσας νομοθεσίας. Η έφεση βασίζεται στα άρθρα 29‑32 και 43 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 ως τροποποιήθηκε, στις πρόνοιες του Μέρους VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου 9/65 ως τροποποιήθηκε και ειδικότερα στα άρθρα 27, 44Α, 44Β, 44Γ

(3), 44Δ, 44ΙΕ, και παραρτήματα αυτού, στα άρθρα 80 και 81 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου Κεφ. 224 ως τροποποιήθηκε στους κανονισμούς περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση), άρθρα 1 έως 18, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Κεφ. 6, στη Δ.39, Δ.48, Θ.1‑ 9, 8 και 9, Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στον περί Ερμηνείας Νόμο Κεφ.1, Άρθρο 53, άρθρα 28.1 και 30.1.2 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στις Αρχές της Επιείκειας και του Κοινοδικαίου, στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του δικαστηρίου και τη σχετική νομολογία. Οι λόγοι επί των οποίων βασίζεται η έφεση είναι οι ακόλουθοι:

1. Η Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, δηλαδή η Εφεσίβλητη, δεν είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα και ως εκ τούτου παράνομα και αδικαιολόγητα προωθεί τη διαδικασία πλειστηριασμού.
2. Δεν έχουν τηρηθεί οι πρόνοιες του άρθρου 44Γ του Μέρους VIA του Νόμου 9/65, ως τροποποιήθηκε, καθότι η επιδοθείσα ειδοποίηση προς την Εφεσείουσα 1 δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις καθότι δεν καθορίζει τα έξοδα. Ως επίσης φέρει υπογραφή από μη εξουσιοδοτημένο και/ή άγνωστο πρόσωπο και δεν υπογράφεται από την, αν και αναφέρεται Εφεσείουσας‑Καθ' ης η Αίτηση", εννοείται Εφεσίβλητη και δεν φέρει τη σφραγίδα αυτής.
3. Η επιδοθείσα ειδοποίηση τύπος "ΙΑ" δεν έχει επιδοθεί στην Εφεσείουσα 1 ως ενυπόθηκος οφειλέτης σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 44ΙΕ.
4. Η Εφεσίβλητη προωθεί τη διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου κατά παράβαση του άρθρου 44ΙΕ, που αναφέρθηκε προηγουμένως, καθότι δεν συμμορφώθηκε με τις σχετικές πρόνοιες του νόμου και δεν την επέδωσε την ειδοποίηση πλειστηριασμού διά συστημένης επιστολής αλλά προχώρησε και έγινε ιδιωτική επίδοση.
5. Η Εφεσίβλητη κατά παράβαση των προνοιών του άρθρου 44Γ προχώρησε στη διαδικασία του πλειστηριασμού καθότι δεν έγινε απαίτηση πληρωμής του οφειλόμενου ενυπόθηκου ποσού με την επίδοση της ειδοποίησης τύπος "Ι" στον Εφεσείοντα 2 ώστε να καθορίζεται το χρονικό σημείο έναρξης της προθεσμίας των 30 ημερών για την πληρωμή και η προθεσμία των 30 ημερών για την καταβολή πληρωμής προς την Εφεσίβλητη ουδέποτε παρήλθε ή έληξε.
6. Οι διατάξεις του Μέρους VΙΑ του Nόμου 9/65 ως τροποποιήθηκε είναι αντισυνταγματικές καθότι προσκρούουν στο άρθρο 28

(2)του Συντάγματος. 7. Οι Εφεσείοντες ισχυρίζονται ότι η έναρξη της διαδικασίας για διεξαγωγή του πλειστηριασμού είναι άκυρη και παράνομη. Η έφεση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Εφεσείουσας 1, για την οποία, εν συντομία και περιληπτικά, μπορούν να αναφερθούν τα ακόλουθα, πέραν των όσων περιλαμβάνονται σε αυτήν και σχετίζονται με τους λόγους έφεσης. Η Εφεσίβλητη δεν είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα, η ειδοποίηση τύπος "ΙΑ" αφέθηκε σε αυτήν χωρίς να υπογράψει ενώ απευθυνόταν στον γιο της ο οποίος βρίσκεται στις Κεντρικές Φυλακές και όπως την πληροφόρησε ο σύζυγος της δεν έλαβε καμιά ειδοποίηση σχετικά με αυτήν τη διαδικασία, η σχετική ειδοποίηση δεν είναι σύμφωνα με τον τύπο που προβλέπεται στην αναφερθείσα νομοθεσία καθότι δεν φέρει την υπογραφή της Εφεσίβλητης και ούτε σφραγίδα αυτής και δεν υπογράφεται από εξουσιοδοτημένο πρόσωπο ή και είναι άγνωστο, δεν έγινε ορθή απαίτηση πληρωμής του ενυπόθηκου χρέους αφού η ειδοποίηση τύπος "Ι" δεν έγινε στον Εφεσείοντα 2 ως προβλέπεται στις σχετικές πρόνοιες του νόμου, δηλαδή με συστημένη επιστολή σύμφωνα με το άρθρο 44ΙΕ αλλά με ιδιωτική επίδοση, οι πρόνοιες της σχετικής νομοθεσίας αντίκεινται στο άρθρο 28

(2)του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η Εφεσίβλητη καταχώρησε ένσταση με την οποία προβάλλονται 12 λόγοι:

1. Δεν βασίζεται στην ορθή νομική βάση,
2. Η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την έφεση είναι αντικανονική και δεν υπάρχει εξουσιοδότηση του Εφεσείοντα 2 προς Εφεσείουσα 1,
3. Οι Εφεσείοντες ερμηνεύουν εσφαλμένα τη σχετική νομοθεσία και πρόνοιες αυτής,
4. Δεν αποκαλύπτεται κανένας ουσιαστικός λόγος για τον οποίο να είναι δυνατό να ακυρωθεί ή να παραμεριστεί η διαδικασία του πλειστηριασμού,
5. Η διαδικασία εκποίησης είναι καθόλα νόμιμη και έχουν γίνει σχετικές επιδόσεις ορθά προς όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα,
6. Οι ειδοποιήσεις τύπος "Ι" και "ΙΑ" και τα συνοδευόμενα με αυτήν έγγραφα και κατάσταση λογαριασμού έχουν παραδοθεί νομότυπα,
7. Με τον έβδομο λόγο ουσιαστικά επαναλαμβάνονται τα ίδια όπως και τα ανωτέρω,
8. Ότι οι ειδοποιήσεις τύπος "Ι" δεν ελέγχονται σε αυτό το στάδιο αφού εφέσιμη είναι μόνο η ειδοποίηση τύπος "ΙΑ",
9. Οι οποιεσδήποτε ειδοποιήσεις δεν παραβιάζουν οποιοδήποτε συνταγματικό δικαίωμα των Εφεσειόντων,
10. Δεν είναι μόνο σε πιστωτικά ιδρύματα που παρέχεται το δικαίωμα εκποίησης,
11. Δεν πληρείται καμιά από τις προϋποθέσεις του άρθρου 44Γ

(3)του Νόμου 9/1965,

1. Η έφεση αποτελεί κατάχρηση των διαδικασιών και έχει ως μοναδικό σκοπό να καθυστερήσει ή και να εμποδίσει την Εφεσίβλητη από το να ασκήσει νόμιμα δικαιώματα της. Η ένσταση βασίζεται σε γενικές γραμμές στην ίδια νομοθεσία και κανονισμούς με επιπλέον κάποιες αναφορές και σε άλλα άρθρα της αναφερθείσας νομικής βάσης της αίτησης. Τα γεγονότα δε που υποστηρίζουν την ένσταση εκτίθενται στην ένορκη δήλωση ατόμου που βρίσκεται στην υπηρεσία της Altamira Asset Management (Cyprus) Ltd, στο εξής Altamira, στην οποία εξηγείται ότι δυνάμει συμφωνίας της Εφεσίβλητης με την Altamira η τελευταία ενεργεί για λογαριασμό της και αναλαμβάνει τη διαχείριση αριθμού χρηματοπιστωτικών διευκολύνσεων μεταξύ των οποίων και της παρούσας υπόθεσης και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένη τόσο από την Εφεσίβλητη όσο και από την Altamira να προβεί στην παρούσα ένορκη δήλωση. Αφού γίνεται αναφορά ότι γνωρίζει τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης από προσωπική γνώση και εμπλοκή και για όσα άλλα δεν γνωρίζει, και δη νομικά θέματα, λαμβάνει καθοδήγηση από τους δικηγόρους της Εφεσίβλητης. Ουσιαστικά και αυτή επαναλαμβάνει τα όσα αναφέρονται στους λόγους ένστασης προβαίνοντας όμως και σε περαιτέρω παράθεση στοιχείων που αντικρούουν όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την έφεση και δη αμφισβητεί ότι ο Εφεσίβλητος 2 βρίσκεται στη φυλακή. Κάλεσε δε αυτούς σε αυστηρή απόδειξη. Σύμφωνα με τους επιδότες με τους οποίους επικοινώνησε προσωπικά, επέδωσαν τις ειδοποιήσεις τύπος "Ι" και "ΙΑ" στην Εφεσείουσα 1 προσωπικά και για λογαριασμό του Εφεσείοντα 2 η οποία παρέλαβε αυτές ως μητέρα και συγκάτοικος του Εφεσείοντα 2 και ουδέποτε η Εφεσείουσα 1 ανέφερε σε αυτούς ότι ο Εφεσείοντας 2 ήταν στην φυλακή, αλλά ούτε και προέβαλε οποιαδήποτε ένσταση να παραλάβει τις ειδοποιήσεις είτε για την ίδια είτε για τον Εφεσείοντα
2. Καταγράφεται ακριβώς στην παράγραφο 7.1 τι διαμείφθηκε μεταξύ του επιδότη που προέβηκε στην επίδοση της ειδοποίησης τύπος "Ι", όπως και στην παράγραφο 7.2 του επιδότη που επέδωσε την ειδοποίηση τύπος "ΙΑ" και τη συγκεκριμένη στιχομυθία που έγινε μεταξύ αυτού και της Εφεσείουσας
3. Αφού ανέφερε ότι δεν χρειάζεται να είναι η Εφεσίβλητη αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα, ανέφερε ότι έλαβε σχετική άδεια από την Κεντρική Τράπεζα σύμφωνα με το άρθρο 86

(1)του περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και για Συναφή Θέματα Νόμος 169

(1)/

1. Επίσης επεσήμανε ότι είναι καθόλα νόμιμες οι επιδόσεις των ειδοποιήσεων τύπος "Ι" και "ΙΑ" και ουδεμία σημασία έχει το γεγονός ότι δεν έγινε η επίδοση αυτών με συστημένη επιστολή αλλά με ιδιωτική επίδοση, αφού σκοπός είναι να λάβουν γνώση τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα για τη διαδικασία εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου, η οποία καταρχάς γίνεται με ενημέρωση με την ειδοποίηση τύπος "Ι" και ακολούθως με την ειδοποίηση τύπος "ΙΑ" λαμβάνει γνώση για την ημερομηνία που προτίθεται η Εφεσίβλητη να προβεί στην εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου. Στη γραπτή του αγόρευση ο δικηγόρος των Εφεσειόντων ουσιαστικά επέμενε και προώθησε μόνο ένα θέμα, αυτό της μη ορθής επίδοσης τόσο της ειδοποίησης τύπος "Ι" όσο και της ειδοποίησης τύπος "ΙΑ" καθότι αυτές δεν έγιναν σύμφωνα με το άρθρο 44ΙΕ του Νόμου 9/1965, ως τροποποιήθηκε, στο οποίο προνοούνται τα ακόλουθα: «"Επίδοση" σημαίνει σε κάθε περίπτωση την παράδοση ειδοποίησης ή επικοινωνίας με συστημένη επιστολή η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραμμένου γραφείου του προσώπου στο οποίο η ειδοποίηση ή επικοινωνία απευθύνεται ή στη σχετική διεύθυνση που είναι καταχωρημένη σε μητρώο του τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό την ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης επικοινωνίας σε τέτοιο πρόσωπο. Νοείται ότι ιδιωτική επίδοση δύναται να γίνει με οποιοδήποτε τρόπο προβλέπεται στους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας περιλαμβανομένης και της δυνατότητας υποκατάστατης επίδοσης με διάταγμα δικαστηρίου κατόπιν γενικής αίτησης. .......» Η ανάπτυξη της επιχειρηματολογίας του δικηγόρου των Εφεσειόντων στηρίζεται στο γεγονός, όπως αυτό το ερμηνεύει, ότι αφού προνοείται επίδοση με συστημένη επιστολή και μόνο όταν αυτό δεν είναι εφικτό μπορεί να γίνει ιδιωτική επίδοση, εφόσον δεν αναφέρθηκε εκ μέρους της Εφεσίβλητης ότι δεν ήταν εφικτό να γίνει με συστημένη επιστολή και γι΄ αυτό προχώρησε με επίδοση των ειδοποιήσεων τύπος "Ι" και "ΙΑ" με ιδιωτική επίδοση, θα πρέπει να ακυρωθεί τόσο η ειδοποίηση "Ι" όσο και "ΙΑ" και κατ' επέκταση ο πλειστηριασμός. Δεν έγινε καμιά άλλη αναφορά στη γραπτή αγόρευση του δικηγόρου των Εφεσειόντων για τους άλλους λόγους που καταγράφονται στην έφεση και ως εκ τούτου το Δικαστήριο εκλαμβάνει ότι αυτοί έχουν εγκαταλειφθεί. Έτσι το Δικαστήριο θα περιοριστεί στο αντίστοιχο μέρος της γραπτής αγόρευσης του συνηγόρου της Εφεσίβλητης και στην ανάλογη επιχειρηματολογία, που πλέον έχει για το θέμα που έχει παραμείνει, παρόλο ότι γίνεται αναφορά και στους 5 λόγους που προωθήθηκαν με την έφεση. Η σχετική επιχειρηματολογία επί του συγκεκριμένου θέματος περιέχεται στην ανάπτυξη του τρίτου λόγου έφεσης που καταγράφεται στη σελίδα 6 της γραπτής αγόρευσης του συνηγόρου της Εφεσίβλητης στην οποία, με αναφορά και σε νομολογία, όχι όμως σε ίδια δικαστική διαδικασία, αλλά σε άλλη, επιχειρείται η τεκμηρίωση της απόρριψης του λόγου τούτου των Εφεσειόντων, στο γεγονός ότι δεν θα πρέπει τα δικαστήρια να αντικρίζουν τέτοια θέματα τυπολατρικά αλλά να βλέπουν αυτά με ευρύτητα και δη στη συγκεκριμένη περίπτωση που ουσιαστικά είναι η λήψη γνώσης τόσο της Εφεσείουσας 1 προσωπικά όσο και του Εφεσείοντα 2 μέσω της Εφεσείουσας
2. Κατά την άποψη του Δικαστηρίου οι προϋποθέσεις για τη διαδικασία της ιδιωτικής πώλησης που θα πρέπει να υπάρχουν είναι οι εξής: (Α) πραγματοποίηση όσων αναφέρονται στο Άρθρο 44Β του Ν.9/65, ως τροποποιήθηκε, ήτοι να καταστεί ο ενυπόθηκος οφειλέτης υπερήμερος κατά το Άρθρο 27 του Ν.9/65, δηλαδή να καθίσταται απαιτητό και πληρωτέο το οφειλόμενο και ενυπόθηκο χρέος για περίοδο όχι μικρότερη των 120 ημερών. (Β) θα πρέπει να αποσταλεί ειδοποίηση Τύπος «Ι» η οποία θα επιδοθεί: (α) στον ενυπόθηκο οφειλέτη, (β) και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, (γ) να συνοδεύεται από κατάσταση λογαριασμού του ενυπόθηκου χρέους και (δ) να αναφέρει τον τόκο και (ε) όλα τα έξοδα για την είσπραξη του, (στ) καλώντας τον να εξοφλήσει το ποσό σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμών, (ζ) τάσσοντας σε αυτό προθεσμία όχι μικρότερη των 30 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού και (η) με την ειδοποίηση να ενημερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης του οφειλόμενου ποσού που καθορίζεται στην ειδοποίηση Τύπος «Ι» ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμα του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση τις διατάξεις του Μέρους VΙΑ και (Γ) θα πρέπει να αποσταλεί ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» η οποία να επιδοθεί: (α) στον ενυπόθηκο οφειλέτη, (β) και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, (γ) στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό, (δ) η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον Τύπο «ΙΑ» του δεύτερου παραρτήματος και (ε) εντός περιόδου όχι μικρότερης των 30 ημερών από την καθορισμένη μέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Κατά την κρίση του Δικαστηρίου, σ' αυτό το σημείο πρέπει να παρατεθεί το σχετικό άρθρο από το Μέρος VΙΑ του Ν.9/1965, ως τροποποιήθηκε, στο οποίο προνοούνται οι λόγοι για τους οποίους μπορεί να ασκηθεί έφεση, αφού έχει σχέση με το λόγο έφεσης που παρέμεινε και προωθείται σήμερα από τον κ. Χριστοφόρου. Το άρθρο 44Γ προβλέπει: 44Γ

(1)«Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 44Β, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται από τις διατάξεις του παρόντος μέρους, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον τύπο «Ι» του δεύτερου παραρτήματος, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξη του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των τριάντα

(30)ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού: Νοείται ότι, με την ειδοποίηση ενημερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης του οφειλόμενου ποσού που καθορίζεται σε αυτήν, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμα του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση τις διατάξεις του παρόντος μέρους: ................................. 2) Περαιτέρω, ότι μετά την επίδοση της ειδοποίησης κατά τον τύπο «Ι», σε περίπτωση που οποιοσδήποτε οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης που του επιδίδεται δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου

(1), ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό, η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον τύπο «ΙΑ» του δεύτερου παραρτήματος, εντός περιόδου όχι μικρότερης των τριάντα

(30)ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακίνητου. 3) Ο ενυπόθηκος οφειλέτης, καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται εντός τριάντα

(30)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο 2, να καταχωρήσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης μόνο, για τους ακόλουθους λόγους: «(α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις˙ (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί˙ (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή˙ (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου˙ (ε) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου˙ (στ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο "ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων" ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο.» Η υπογράμμιση είναι του παρόντος Δικαστηρίου. Ένεκα της πορείας που έλαβε πλέον η έφεση με βάση τη γραπτή αγόρευση του δικηγόρου των Εφεσειόντων το Δικαστήριο θα περιοριστεί πλέον στην εξέταση του μοναδικού λόγου που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, αφού θεωρείται από το Δικαστήριο ότι οι υπόλοιποι λόγοι εγκαταλείφθηκαν, που εν πάση περιπτώσει και αν δεν εγκαταλείποντο κανένας από αυτούς δεν θα μπορούσε να ευσταθήσει, αφού η εξήγηση που δόθηκε από τους Εφεσείοντες ότι η Εφεσίβλητη δεν είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα δεν βρίσκει έρεισμα, καθότι σύμφωνα με τη νομοθεσία αναφέρεται σε ενυπόθηκο δανειστή και άρα οιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο μπορεί να είναι ενυπόθηκος δανειστής. Ούτε βεβαίως η θέση ότι αντίκειται το σχετικό Μέρος VIA του Ν.9/1965, με το άρθρο 28 του Συντάγματος ευσταθεί, αφού δεν ισχύει η θέση επί της οποίας βασίστηκε για να προβεί στη σχετική εισήγηση. Ούτε ισχύει ότι η σχετική ειδοποίηση δεν είναι σύμφωνη με τον προβλεπόμενο τύπο επειδή δεν καταγράφονται τα έξοδα, αφού έξοδα καταγράφονται μηδέν και άρα δεν ζητείται τίποτε από αυτά. Ως εκ τούτου εξετάζοντας το θέμα που έχει αναφερθεί δεν μπορώ να συμφωνήσω με τον δικηγόρο των Εφεσειόντων ότι η μη επίδοση με συστημένη επιστολή των ειδοποιήσεων τύπος "Ι" και "ΙΑ" επιφέρει ακύρωση των αμφισβητούμενων ειδοποιήσεων που έγιναν με ιδιώτη επιδότη, καθότι η ουσία της σχετικής διάταξης είναι να περιέλθει σε γνώση του ενυπόθηκου οφειλέτη και των άλλων ενδιαφερόμενων προσώπων, όπως αυτά καθορίζονται στις σχετικές πρόνοιες του άρθρου 44ΙΕ του Μέρους VΙΑ του Νόμου 9/1965, ως τροποποιήθηκε. Η αντίκρυση του θέματος με τον τρόπο που εισηγείται ο κ. Χριστόφορου θα σήμαινε, πρώτα μιας μορφής τυπολατρίας και από την άλλη στενότητας αντίληψης της σημασίας της επίδοσης, η οποία έχει την έννοια ότι οι σχετικές ειδοποιήσεις πρέπει να περιέλθουν σε γνώση του ενυπόθηκου οφειλέτη, του πρωτοφειλέτη και οποιουδήποτε ενδιαφερομένου προσώπου για να λάβει γνώση της συγκεκριμένης διαδικασίας που τον αφορά και επηρεάζει τα δικαιώματα του. Η παρούσα διαδικασία διεξήχθηκε στη βάση των ενόρκων δηλώσεων και δεν ζητήθηκε ούτε να καταχωρηθεί συμπληρωματική ένορκη δήλωση από τη μια ή άλλη πλευρά, ούτε και ζητήθηκε να γίνει αντεξέταση του ενός ή του άλλου ενόρκως δηλούντος στην έφεση και στην ένσταση. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η σχετική αναφορά της Εφεσείουσας 1 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την έφεση ότι ο Εφεσείοντας 2, γιος της, βρισκόταν στη φυλακή, αφού αμφισβητήθηκε, να παρέμεινε το βάρος απόδειξης για αυτό το θέμα σε αυτήν. Δεν προσκομίστηκε οποιοδήποτε στοιχείο, με βάση το οποίο αυτός ο ισχυρισμός να τεκμηριώνεται, όπως π.χ μια απλή βεβαίωση από τον διευθυντή των Κεντρικών Φυλακών ότι αυτός όντως βρισκόταν στις Κεντρικές Φυλακές, κάτι το οποίο ήταν πολύ εύκολο να γίνει εκ μέρους της Εφεσείουσας 1 που προέβαλε ένα τέτοιο ισχυρισμό. Θα πρέπει να αναφερθεί, σε σχέση με την εισήγηση του κ. Χριστοφόρου ότι η αναφορά της ενόρκως δηλούσας στην ένορκη δήλωση της για το τι διαμείφθηκε μεταξύ των επιδοτών και της εφεσείουσας 1 ότι αυτή αποτελεί εξ΄ ακοής μαρτυρία, ότι ναι μεν η ενόρκως δηλούσα στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση αναφέρεται σε γεγονότα που έλαβε γνώση από τους δύο επιδότες και ως εκ τούτου αποτελεί εξ ακοής μαρτυρία, αλλά δεν απαγορεύεται η εξ ακοής μαρτυρία. Με βάση δε αυτή τη μαρτυρία και τα στοιχεία που παρέθεσε στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση η ενόρκως δηλούσα, καταδεικνύεται ότι ουδέποτε αναφέρθηκε από την Εφεσείουσα 1 στους επιδότες ότι ο γιος της βρισκόταν στη φυλακή και δεν μπορούσε να παραλάβει για αυτόν τις σχετικές ειδοποιήσεις τύπος "Ι" και τύπος "ΙΑ", όπως και λόγω του ότι δεν είχε οποιαδήποτε επικοινωνία μαζί του, αλλά απεναντίας παρέλαβε αυτές και το μόνο που φαίνεται να διαμείφθηκε μεταξύ αυτής και του επιδότη ήταν κατά πόσο θα μπορούσε να μην υπογράψει. Στη Δ.5 Θ.2.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας αναφέρεται ο τρόπος επίδοσης σε φυσικά πρόσωπα και καθορίζεται ως εξής: «2.

(1)The service shall, whenever it is practicable, be effected by leaving the copy with the person to be served; but if he is not found at his house or at his usual place of employment, the service shall be deemed to be effected if the copy is left- (

1. i)with any member of his family of apparently 16 years and upwards then in his town or village or within the lands thereof; or (
2. ii)with any person apparently of such age and in charge of the place of his employment; or (iii) with his master in the case of a servant living with his master. Where service is effected by leaving the copy with a person other than the person to be served, the affidavit of service shall state (if such be the case) that the person to be served was not found at his house or at his usual place of employment. (Form 5.)

(2)The affidavit of service endorsed upon, or having attached thereto as an exhibit, a duplicate of the copy of the writ of summons served, shall be sworn and filed within seven days after service. The registrar shall, within forty-eight hours after the affidavit of service is filed, give the plaintiff notice of the date on which the service was effected.» Και σε μετάφραση: «2.1 Η επίδοση πρέπει όταν είναι πρακτικό να γίνεται δια της αφέσεως του αντιγράφου στο πρόσωπο που θα γίνει η επίδοση αλλά αν δεν βρεθεί στο σπίτι του ή στον συνήθη τόπον εργασίας του η επίδοση θα θεωρείται ότι έγινε αν αντίγραφο αφεθή: (Ι) Σε ένα μέλος της οικογένειας του, που να φαίνεται ότι είναι 16 ετών και άνω, και είναι στην πόλη ή το χωριό του ή εντός της περιοχής του ή: (ΙΙ) Σε οιονδήποτε πρόσωπο τέτοιας ηλικίας και που να είναι υπεύθυνο του τόπου εργασίας του ή: (ΙΙ) Στον αφέντη του στην περίπτωση υπηρέτη που ζει με τον αφέντη του. Όταν γίνει η επίδοση δια της αφέσεως αντιγράφου σε πρόσωπο εκτός από τον ίδιο προσωπικά η ένορκη δήλωση επιδόσεως πρέπει να αναφέρει ότι το πρόσωπο που έπρεπε να γίνει η επίδοση δεν βρέθηκε στο σπίτι του ή στον συνήθη τόπο εργασίας του (Τύπος 2).

(2)Η ένορκη δήλωση επίδοσης μαζί με το αντίγραφο του κλητηρίου εντάλματος θα είναι τεκμήριο και θα πρέπει να γίνει ο όρκος και η καταχώρηση εντός επτά ημερών μετά την επίδοση. Ο Πρωτοκολλητής πρέπει εντός σαράντα οκτώ ωρών μετά που θα καταχωρηθεί η ένορκος δήλωση επίδοσης να δώσει στον Ενάγοντα ειδοποίηση περί της ημερομηνίας που έγινε η επίδοση.» Η συμμετοχή, του Εφεσείοντα 2 στην παρούσα διαδικασία, από τη μια καταδεικνύει ότι έλαβε γνώση, και από την άλλη, αφού δεν έγινε καμιά αναφορά με ποιο τρόπο επηρεάζονται τα δικαιώματα του ότι κανένα δικαίωμα του δεν επηρεάστηκε. Κατά την κρίση του δικαστηρίου η επίδοση των ειδοποιήσεων τύπος "Ι" και "ΙΑ" με ιδιώτη επιδότη είναι ένας καλύτερος τρόπος επίδοσης από αυτόν της συστημένης επιστολής, αφού άμεσα γίνεται η επίδοση στο φυσικό πρόσωπο, είτε στο ίδιο προσωπικά, είτε σε άλλο πρόσωπο για αυτό και είναι πιο σίγουρος τρόπος να λάβει γνώση για τη διαδικασία που τον αφορά. Με όλα όσα πιο πάνω προσπάθησα να εξηγήσω και να αναλύσω, κρίνω ότι η έφεση δεν μπορεί να βρει έρεισμα και απορρίπτεται, πλέον €2.500 έξοδα συν Φ.Π.Α., αν υπάρχει, υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση ‑ Εφεσίβλητης και εναντίον των Αιτητών ‑ Εφεσειόντων. (Υπ.): ........ Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο