ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. GRAHAM κ.α., Αρ. Αγωγής: 561 / 2017, 18/3/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2020:A14 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Στ. Τσιβιτανίδου Κίζη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 561 / 2017 Μεταξύ: ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Εναγόντων - και -
- XXXXX ELLIOT GRAHAM
- XXXXX ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΟΥΖΑΛΗΣ
- XXXXX ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΟΥΖΑΛΗΣ
- XXXXX ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΟΥΖΑΛΗΣ
- ZOUVANIS KOUZALIS (DEVELOPERS) LTD Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 7.11.2018 για αναστολή της διαδικασίας. Ημερομηνία: 18 Μαρτίου,
- Εμφανίσεις: Για εναγόμενο 1-Αιτητή: Ο κ. Αντώνης Φράγκος για ΑΝΤΩΝΗΣ ΦΡΑΓΚΟΣ ΔΕΠΕ Για ενάγοντες-Καθ'ων η Αίτηση: Η κα Σταυρούλλα Ανδρέου για ΧΡΥΣΑΦΙΝΗΣ & ΠΟΛΥΒΙΟΥ ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Σύμφωνα με το Ειδικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα, η Cyprus Popular Bank Public Co Ltd παραχώρησε στον εναγόμενο 1, στην βάση γραπτής συμφωνίας ημερομηνίας 4.9.2007, δάνειο ύψους CHF 400.000=. Οι εναγόμενοι 2, 3, 4 και 5, στην βάση γραπτής συμφωνίας εγγύησης της ίδιας ημερομηνίας, εγγυήθηκαν αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως, όλες τις υποχρεώσεις του εναγομένου 1, μέχρι ποσού ΛΚ 168.000=, πλέον τόκων. Προς περαιτέρω εξασφάλιση των υποχρεώσεων του εναγομένου 1, οι εναγόμενοι 2, 3, 4 και 5, υποθήκευσαν προς όφελος των δανειστών, δυνάμει της Υποθήκης ΑΥ XXXXX/2007, κτήματα τους στο Παραλίμνι, της επαρχίας Αμμοχώστου. Με την αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο, οι ενάγοντες (τραπεζίτες, στους οποίους μεταβιβάστηκαν δυνάμει Διατάγματος του Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου, ημερομηνίας 29.3.2019, περιουσιακά στοιχεία, τίτλοι ιδιοκτησίας, δικαιώματα και υποχρεώσεις της Cyprus Popular Bank Public Co Ltd), αξιώνουν εναντίον των εναγομένων, αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως, την καταβολή του ποσού των CHF 347.158,58 πλέον τόκων και εξόδων. Αξιώνουν επίσης την εκποίηση των ενυπόθηκων ακινήτων. Με την υπό κρίση Αίτηση, ο εναγόμενος 1, ο οποίος καταχώρισε Εμφάνιση υπό διαμαρτυρία, αιτείται: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να παραμερίζει ή/και να αναστέλλει τη διαδικασία της με τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής ή/και την αγωγή ή/και της επίδοσης της ειδοποίησης του κλητηρίου λόγω μη αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων στο πλαίσιο της μονομερούς αιτήσεως 9/3/
- Β. Οποιοδήποτε άλλο διάταγμα το Δικαστήριο κρίνει ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις. Γ. Έξοδα, πλέον ΦΠΑ.» Η Αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.16 θ.9, Δ.48 θ.1-9, στην νομολογία και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Οι λόγοι για τους οποίους καταχωρήθηκε η Αίτηση, αναφέρονται στην Ένορκη Δήλωση της XXXXX Μιχαήλ, υπαλλήλου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον εναγόμενο 1, δεόντως εξουσιοδοτημένης. Η ομνύουσα αναφέρει αυτολεξεί τα εξής: «
- Η παρούσα διαδικασία ή/και αγωγή θα πρέπει να παραμεριστεί ή/και ανασταλεί, καθότι στο πλαίσιο της μονομερούς αιτήσεως ημερομηνίας 9/3/2018 για παραχώρηση άδειας υπό του Δικαστηρίου για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, οι ενάγοντες-καθ'ων η αίτηση παρέλειψαν να αναφέρουν ότι εκκρεμεί στο Δικαστήριο Αμμοχώστου, μεταξύ των Εναγόντων και του Εναγομένου 1, παλαιότερη αγωγή με αριθμό XXXXX/2015, με την ίδια κλίμακα όπως η παρούσα και με βάση αγωγής το ίδιο δάνειο με αυτό που αναφέρεται στην έκθεση απαίτησης της με τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής. Στο πλαίσιο της αγωγής XXXXX/2015 του Δικαστηρίου Αμμοχώστου, οι ενάγοντες/καθ' ων η αίτηση θα μπορούσαν δικονομικά να εγείρουν ανταπαίτηση και να προσθέσουν τους υπόλοιπους εναγομένους 2-5, όπως αυτοί απαριθμούνται στην παρούσα αγωγή, ως εξ ανταπαιτήσεως εναγομένων.
- Η απόκρυψη αυτού του ουσιώδους γεγονότος αποστέρησε από το Δικαστήριο να αξιολογήσει όλα τα δεδομένα της διαφοράς, όπως αυτό της κατάχρησης της διαδικασίας στο πλαίσιο της απόσεισης του βάρους απόδειξης του κριτηρίου του εκ πρώτης όψεως καλού αγώγιμου δικαιώματος, πριν εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα της επίδοσης της ειδοποίησης και του κλητηρίου εντάλματος εκτός δικαιοδοσίας.
- Όλα τα πιο πάνω τα δηλώνω ως ορθά και αληθή και η παρούσα ένορκη δήλωση γίνεται χωρίς επηρεασμό των δικαιωμάτων του αιτητή-Εναγομένου 1 να αρνηθεί ειδικά, στο κατάλληλο στάδιο, ένα έκαστο εκ των ισχυρισμών των Εναγόντων που έχουν προβληθεί στο πλαίσιο της άδειας για επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας». Οι ενάγοντες-Καθ'ων η Αίτηση, ενίστανται στην Αίτηση. Στην Ένσταση που καταχώρησαν, προβάλλουν πληθώρα Λόγων οι οποίοι είναι εν πολλοίς επαναλαμβανόμενοι. Συνοψίζονται στους ακόλουθους. Πως η Αίτηση είναι νομικά αβάσιμη καθότι στηρίζεται σε λανθασμένη και/ή ελλιπή και/ή ανεπαρκή νομική βάση. Πως προωθείται πρόωρα και/ή παράτυπα και/ή αντικανονικά και/ή καταχωρήθηκε προτού συμπληρωθούν τα δικόγραφα και αποκρυσταλλωθούν τα επίδικα θέματα και τούτο με απώτερο σκοπό τον εκτροχιασμό της διαδικασίας και/ή την πρόκληση καθυστέρησης. Πως ο εναγόμενος 1 κωλύεται και/ή παρεμποδίζεται στο παρόν στάδιο να εγείρει τα νομικά ζητήματα που εγείρει με την Αίτηση του, αφού μέχρι σήμερα δεν έχει καταχωρήσει την Υπεράσπιση του. Πως το Διάταγμα ημερομηνίας 20.3.2018, δυνάμει του οποίου επετράπη η επίδοση της αγωγής στον εναγόμενο 1, ορθώς εκδόθηκε, αφού ικανοποιούντο όλες οι προϋποθέσεις την έκδοση του. Πως οι ίδιοι δεν μπορούν να εξαναγκαστούν να προωθήσουν τις αξιώσεις τους εναντίον του εναγομένου 1 και των υπολοίπων εναγομένων στην παρούσα αγωγή, υπό μορφή ανταπαίτησης στα πλαίσια της αγωγής XXXXX/2015 Ε.Δ. Αμμοχώστου και πως δεν προωθούν παράλληλες διαδικασίες προς επιδίωξη όμοιων σκοπών με παράλληλα ένδικα μέσα. Πως οι δύο αγωγές (η παρούσα και η αγωγή XXXXX/2015) έχουν διαφορετική νομική βάση, εδράζονται επί «πλειάδος διαφορετικών ζητημάτων και θεμάτων», αφορούν διαφορετικούς διαδίκους με διαφορετικές αξιώσεις και/ή θεραπείες εναντίον ενός εκάστου. Πως η Αίτηση δεν καταχωρήθηκε καλόπιστα και τέλος πως σε περίπτωση που εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, θα παραβιαστούν τα συνταγματικά δικαιώματα των εναγόντων (άρθρο 30 του Συντάγματος) και θα προκληθεί σ' αυτούς αδικία. Η Ένσταση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του XXXXX Σωφρονίου, ευρισκομένου στην υπηρεσία των εναγόντων, δεόντως εξουσιοδοτημένου. Ο ομνύων, σε μία αχρείαστα πολυσέλιδη Ένορκη Δήλωση αποτελούμενη από 25 σελίδες, επιχειρηματολογεί ουσιαστικά υπέρ της απόρριψης της Αίτησης. Εκ μέρους του εναγομένου 1 καταχωρήθηκε, συναινούντων των εναγόντων και κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου, Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση. Ορκίστηκε η XXXXX Ροδίτη, υπάλληλος στο δικηγορικό γραφείο που τον εκπροσωπεί. Στην Ένορκη Δήλωση επισυνάπτονται τα δικόγραφα της αγωγής XXXXX/2015 Ε.Δ.Αμμοχώστου, καθώς και η Ένορκη Δήλωση του XXXXX Σωφρονίου, ημερομηνίας 22.12.2017, η οποία καταχωρήθηκε στα πλαίσια της Αποκάλυψης Εγγράφων. Κατά το στάδιο των αγορεύσεων ο κ. Φράγκος εκ μέρους του εναγομένου 1-αιτητή, προέβαλε πως ο τελευταίος επιζητεί, «επί διαζευκτικών βάσεων», (α) αναστολή ή/και παραμερισμό της διαδικασίας της αγωγής και (β) παραμερισμό της επίδοσης στον ίδιο, της Ειδοποίησης του Κλητηρίου Εντάλματος, λόγω μη αποκάλυψης γεγονότων στην μονομερή αίτηση, στην βάση της οποίας επετράπη η επίδοση. Αναφερόμενος στην Χαραλαμπίδης ν. Κωμοδρόμου
(2002)2 Α.Α.Δ. 522 και στην Henderson ν. Henderson (1843-1860) All E.R. Rep. 378, (καθιέρωσε την αρχή «της κατάχρησης διαδικασίας», η οποία αποτρέπει αντιδίκους να προωθούν αιτίες αγωγής ή υποθέσεις ή επιχειρήματα που θα μπορούσαν να προωθήσουν σε προγενέστερες δικαστικές διαδικασίες), τόνισε πως οι ενάγοντες όφειλαν να έθεταν ενώπιον του Δικαστηρίου, (στα πλαίσια της απόσεισης από τους ώμους των του βάρους που είχαν, να αποδείξουν ότι έχουν εκ πρώτης όψεως καλή αιτία αγωγής), την ύπαρξη της μεταξύ των διαδίκων αγωγής XXXXX/2015 Ε.Δ.Αμμοχώστου, η οποία αφορά τα ίδια με την παρούσα αγωγή, γεγονότα. Αντίθετη ήταν η θέση της κας Ανδρέου εκ μέρους των εναγόντων-καθ' ων η αίτηση. Τόνισε πως ούτε ταυτότητα αξιώσεων, ούτε και ταυτότητα διαδίκων υπάρχει μεταξύ των δύο αγωγών. Περαιτέρω πως οι δύο αγωγές στηρίζονται σε διαφορετικές βάσεις. Η αγωγή XXXXX/2015, την οποία καταχώρησε ο εναγόμενος 1 στην παρούσα αγωγή (Graham Nigel Elliot) εναντίον της Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, βασίζεται στο αστικό αδίκημα της αμέλειας (στην τράπεζα αποδίδεται πως υπήρξε αμελής στην παροχή του δανείου σε ξένο νόμισμα, καθότι, μεταξύ άλλων, λειτούργησε ενάντια στους κανόνες επαγγελματικής συμπεριφοράς ή/και οδηγιών της Κεντρικής Τράπεζας), ενώ η παρούσα αγωγή (561/2017) έχει ως βάση την κατ' ισχυρισμόν παράβαση εκ μέρους του Graham της συμφωνίας δανείου που συνήψε με την Τράπεζα. Εισηγήθηκε πως ήταν συνταγματικό δικαίωμα (άρθρο 30 του Συντάγματος) της τράπεζας να ενεργήσει με τον τρόπο που ενήργησε (να καταχωρήσει δηλαδή την παρούσα αγωγή). Αναφερόμενη και η ίδια στην υπόθεση Μιχάλης Χαραλαμπίδης ν. Νικολάου Κωμοδρόμου (ανωτέρω) καθώς και στην ANS SECRETARIΕS LTD v. ORIANDA MANAGEMENT FZ LLC κ.ά., ECLI:CY:AD:2014:A458, Πολιτική Έφεση αρ.362/2009, 3.7.2014, τόνισε πως το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να αναστείλει την διαδικασία στην παρούσα αγωγή, ούτε και να την απορρίψει, επειδή ο εναγόμενος 1 θεωρεί πως η αγωγή 1149/2015 είναι πιο πρόσφορη για να εξεταστούν τα επίδικα θέματα της παρούσης. Αντίθετα, κατέληξε, «ο αιτητής διατηρεί διαδικαστικό πλεονέκτημα καθότι η καθ' ης η αίτηση θα παρουσιάσει πρώτη την υπόθεση της και θα έχει το βάρος απόδειξης να τεκμηριώσει τις αξιώσεις της, τόσο κατά του αιτητή όσο και των λοιπών εναγομένων στην παρούσα διαδικασία». Η δικαιοδοσία των Δικαστηρίων για αναστολή της δίκης ή για απόρριψη υπόθεσης λόγω κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας, είναι σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου χωρίς οποιαδήποτε νομοθετική προέλευση. Όπως έχει λεχθεί νομολογιακά είναι μια εξουσία αυτονόητη και απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης και την αξιοπιστία των θεσμών και μέσων επίτευξης των στόχων της. Με την πάροδο του χρόνου, η σύμφυτη δικαστική εξουσία εμπεδώθηκε σε διαφορετικούς κλάδους του δικαίου. Η καταχρηστική προσφυγή στις διαδικασίες είναι ένας από τους τομείς αυτούς. Είναι πια εμπεδωμένο πως επιβάλλεται η περιστολή της χρήσης της διαδικασίας όταν διαστρεβλώνεται ο σκοπός της ύπαρξης της. Τα κυπριακά δικαστήρια έχουν την εξουσία καταστολής, λόγω κατάχρησης των διαδικασιών. Στην υπόθεση Διευθυντής Φυλακών ν. Περέλλα Τζεννάρο
(1995)1 Α.Α.Δ. 217. Ο Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου Πικής υπογράμμισε τα εξής: «Η δικαιοδοσία για την παρεμπόδιση, περιστολή, απόρριψη ή αναστολή διαδικασίας που συνιστά κατάχρηση των δικαιοδοσιών του Δικαστηρίου, εκπηγάζει από την ίδια τη φύση της δικαστικής λειτουργίας που έχει ως λόγο το δίκαιο και μέσο τους μηχανισμούς που προάγουν την κατίσχυσή του. Γι' αυτό, η δικαιοδοσία για τη χρήση πρόσφορων μέσων για την παρεμπόδιση κατάχρησης των δικαιοδοσιών είναι σύμφυτη, ενυπάρχει σε κάθε Δικαστήριο, απόρροια της κυριαρχίας των Δικαστηρίων στους μηχανισμούς για την απονομή της δικαιοσύνης. Τα μέσα για την αποτροπή της κατάχρησης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, δε συναρτούνται με οποιοδήποτε συγκεκριμένο διάταγμα ή διατάγματα· μπορεί να προσλάβουν οποιαδήποτε μορφή που επιβάλλει η ανάγκη στη συγκεκριμένη περίπτωση για την περιφρούρηση του σκοπού για τον οποίο παρέχονται οι δικαιοδοσίες του Δικαστηρίου. Ο λόγος της υπόθεσης Περέλλα Τζεννάρο υιοθετήθηκε στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση της Beogradska DD
(1996)1 Α.Α.Δ. 911, όπου λέχθηκε πως: «Σε περιπτώσεις κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας με επιδίωξη του ίδιου σκοπού με διαφορετικά ένδικα μέσα, το Δικαστήριο έχει στην διάθεση του τόσο το μέτρο της απόρριψης όσο και εκείνο της αναστολής». Στην υπόθεση Μιχάλης Χαραλαμπίδης ν. Νικολάου Κωμοδρόμου
(2002)2 Α.Α.Δ. 522, λέχθηκε πως: «Η αναστολή της δίκης ή η απόρριψη υπόθεσης για κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας χωρεί μόνο εφόσον απολήγει σε καταπίεση ή δυσμενή επηρεασμό του αντιδίκου». Στην υπόθεση ANS SECRETARIES LTD ν. ORIANDA MANAGEMENT FZ LLC κ.ά. ECLI:CY:AD:2014:A458, Πολιτική Έφεση Αρ. 362/2009, ημερομηνίας 3.7.2014, όπου οι εφεσείοντες, πρωτόδικα, ζήτησαν την απόρριψη της αγωγής λόγω κατάχρησης της διαδικασίας, με την δικαιολογία πως μεταξύ των διαδίκων προϋπήρχαν άλλες διαδικασίες με τα ίδια θέματα, το Ανώτατο Δικαστήριο απορρίπτοντας τον συγκεκριμένο Λόγο Έφεσης, ανέφερε τα εξής: «Συμφωνούμε απόλυτα με την πρωτόδικη κατάληξη. Δεν θα ήταν καθόλου πρόσφορο για το δικαστήριο σ' εκείνο το αρχικό στάδιο της διαδικασίας, που μόνο το γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο είχε καταχωρηθεί, να διαγράψει την αγωγή ως αβάσιμη ή ως καταπιεστική ή ενοχλητική επειδή οι Εφεσείοντες έτυχε να θεωρούν ότι κάποια άλλη διαδικασία ήταν πιο πρόσφορη. Τα θέματα όπως ορθά υπέδειξε το πρωτόδικο δικαστήριο, ήταν όντως πολύπλοκα και οι διάδικοι και ιδιαιτέρως η Εναγόμενη 1, εμπλέκονταν στην επίδικη διαφορά με διαφορετικές ιδιότητες. Όπως ορθά υπέδειξε το πρωτόδικο δικαστήριο, η εξαιρετική εξουσία του δικαστηρίου να απορρίπτει αγωγές ως αβάσιμες, ασκείται με περισσή φειδώ και στην προκειμένη περίπτωση που το πραγματικό υπόβαθρο παρέμενε ομιχλώδες, κρίνουμε ότι ορθά το πρωτόδικο δικαστήριο άσκησε τη διακριτική του ευχέρεια, θεωρώντας ότι δεν καλύπτονταν τα προαπαιτούμενα από τη Δ.27 θ.3 για απόρριψη της αγωγής in limine.» Τούτων λεχθέντων επανέρχομαι στην υπό κρίση Αίτηση. Θεωρώ, για τους λόγους που θα εκθέσω στην συνέχεια, πως η Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει. Οι δύο αγωγές (η παρούσα και η αγωγή XXXXX/2015) δεν έχουν ταυτότητα διαδίκων ούτε και ταυτοσημία επιδίκων θεμάτων. Και οι δύο έχουν ως πραγματικό υπόβαθρο το δάνειο που παραχωρήθηκε στον XXXXX XXXXX Graham από την τότε Cyprus Popular Bank Public Co Ltd. Η αγωγή 1149/2015, την οποία καταχώρησε ο Graham εναντίον της Τράπεζας Κύπρου (διάδοχη κατάσταση της Cyprus Popular Bank Public Co Ltd) έχει ως νομική βάση το αστικό αδίκημα της αμέλειας. Στην τράπεζα αποδίδεται πως ενήργησε αμελώς, αφού κατά τον Graham, δεν εφάρμοσε τους κανόνες επαγγελματικής συμπεριφοράς και/ή τις οδηγίες της Κεντρικής Τράπεζας, δεν ενημέρωσε τον τελευταίο για τους πιθανούς κινδύνους που είχε η δανειοδότηση σε ξένο νόμισμα και γενικά δεν τον ενημέρωσαν για το «ρίσκο» που αναλάμβανε με την συγκεκριμένη συναλλαγή («να χάσει χρήματα λόγω μελλοντικής αλλαγής της ισοτιμίας μεταξύ του εγχώριου και του ξένου νομίσματος»). Οι αξιώσεις του Graham συγκεκριμενοποιούνται στην καταβολή αποζημιώσεων. Επιζητεί όπως το υπόλοιπο του δανείου υπολογιστεί με βάση την ισοτιμία αγγλικής στερλίνας έναντι του Ελβετικού Φράγκου που ίσχυε κατά τον χρόνο εκταμίευσης του δανείου και όπως η διαφορά πιστωθεί στον λογαριασμό του. Η παρούσα αγωγή η οποία καταχωρήθηκε εναντίον του Graham ως πρωτοφειλέτη καθώς και εναντίον των εγγυητών του και των ενυπόθηκων οφειλετών, στηρίζεται στην κατ' ισχυρισμόν παράβαση της σύμβασης δανείου. Επιζητείται η αποπληρωμή του δανείου. Στα πλαίσια αυτά επιζητείται και η εκποίηση των ενυπόθηκων ακινήτων. Δεν θεωρώ πως προωθούνται δύο διαδικασίες με ταυτόσημο περιεχόμενο ώστε να υφίσταται κατάχρηση της διαδικασίας. Τα ζητήματα που εγείρονται με την παρούσα αγωγή δεν καλύπτονται από την XXXXX/2015 ώστε να είναι ορθό όπως η διαδικασία στην παρούσα αγωγή ανασταλεί μέχρι την εκδίκαση της XXXXX/
- Ούτε και έχει καταδειχθεί από πλευράς του εναγομένου 1 - αιτητή ότι η καταχώρηση της παρούσας αγωγής συνιστά άδικη παρενόχληση του (unjust harassment). Ενδεχομένως θα μπορούσε να εξεταστεί, στο κατάλληλο στάδιο, η υποβολή αίτησης για συνεκδίκαση των δύο αγωγών για σκοπούς εξοικονόμησης χρόνου και εξόδων. Αυτό όμως είναι ζήτημα που δεν αφορά την παρούσα διαδικασία. Η θέση του εναγομένου 1 - αιτητή πως η τράπεζα «θα μπορούσε» να εγείρει την απαίτηση της για το υπόλοιπο του δανείου (λόγω παραβίασης της συμφωνίας) στα πλαίσια της αγωγής XXXXX/2015, καταχωρώντας Ανταπαίτηση, δεδομένου του ότι η συμφωνία δανείου τερματίστηκε στις 26.5.2017 και η Υπεράσπιση στην αγωγή XXXXX/2015 καταχωρήθηκε στις 9.9.2017, (3½ μήνες περίπου αργότερα), δεν με βρίσκει σύμφωνη και απορρίπτεται. Οι ενάγοντες επεξήγησαν και δικαιολόγησαν επαρκώς, για ποιο λόγο επέλεξαν να μην προωθήσουν τις αξιώσεις τους εναντίον του εναγομένου 1 με Ανταπαίτηση στα πλαίσια της αγωγής XXXXX/
- Όπως αναφέρει ο XXXXX Σωφρονίου στην Ένορκη του Δήλωση (σελίδα 20) που υποστηρίζει την Ένσταση στην υπό κρίση Αίτηση, «τα γεγονότα στην αγωγή XXXXX/2015 αναφέρονται σε ένα πολύ περιορισμένο χρονικό πλαίσιο το οποίο διαφοροποιεί κατά κόρον την ουσιαστική διαφορά μεταξύ του Αιτητή και της Καθ' ης η Αίτηση». Αναφέρει επίσης στην Ένορκη του Δήλωση (σελίδα 18), πως η οδός που επέλεξαν οι ενάγοντες να ακολουθήσουν (καταχωρώντας την παρούσα αγωγή) συνάδει απόλυτα με τα συνταγματικά τους δικαιώματα (άρθρο 30 του Συντάγματος), θέση η οποία με βρίσκει απόλυτα σύμφωνη. Τέλος, η θέση του εναγόμενου 1 - αιτητή πως οι ενάγοντες όφειλαν να αποκαλύψουν στο Δικαστήριο την ύπαρξη της αγωγής XXXXX/2015, κατά το στάδιο της εξασφάλισης της άδειας για επίδοση στον ίδιο της παρούσης αγωγής, δεν με βρίσκει σύμφωνη και απορρίπτεται επίσης. Σύμφωνα με ό,τι οι Θεσμοί (Δ.6) Πολιτικής Δικονομίας προνοούν, κατά το συγκεκριμένο στάδιο οι ενάγοντες όφειλαν να ικανοποιήσουν το Δικαστήριο ότι είχαν καλή υπόθεση έναντι του εναγομένου 1, υποχρέωση την οποίαν ετήρησαν. Με το μαρτυρικό υλικό που έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου, κατέδειξαν ότι είχαν εκ πρώτης όψεως καλή υπόθεση εναντίον όλων των εναγομένων. Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, κρίνω πως το αίτημα του εναγομένου 1 δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό. Διά ταύτα η Αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της Αίτησης όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της αγωγής και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο οπόταν και θα είναι πληρωτέα, επιδικάζονται προς όφελος των εναγόντων-καθ' ων η αίτηση και σε βάρος του εναγομένου 1-αιτητή. (Υπ.) ............ Στ. Τσιβιτανίδιου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο