← Κύπρος

ΠΕΛΕΚΑΝΟΥ κ.α. ν. ΚΟΥΤΣΙΟΥ, Αρ. Aγωγής: 1074 / 2012, 29/9/2020

ΠΕΛΕΚΑΝΟΥ κ.α. ν. ΚΟΥΤΣΙΟΥ, Αρ. Aγωγής: 1074 / 2012, 29/9/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2020:A26 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Τσιβιτανίδου‑Κίζη, Α.Ε.Δ. Αρ. Aγωγής: 1074 / 2012 Μεταξύ:

  1. XXXXX ΠΕΛΕΚΑΝΟΥ
  2. XXXXX ΠΑΠΑΓΓΕΛΟΔΗΜΟΥ ΠΕΛΕΚΑΝΟΥ
  3. XXXXX ΠΕΛΕΚΑΝΟΥ Εναγόντων -και- XXXXX ΚΟΥΤΣΙΟΥ Εναγομένου Ημερομηνία: 29 Σεπτεμβρίου,
  4. Εμφανίσεις: Για ενάγοντες: Ο κ. Ανδρέας Παπασιάντης για ΚΩΣΤΑΣ ΙΝΤΙΑΝΟΣ & ΣΙΑ. Για εναγόμενο: Ο κ. Στυλιανός Γ. Στυλιανού για ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ Γ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ ΔΕΠΕ. Α Π Ο Φ Α Σ Η Η μεζονέτα αρ.1 στο κτιριακό συγκρότημα " XXXXX Gardens" αρ.16 στο Παραλίμνι της επαρχίας Αμμοχώστου, αποτελεί το μήλον της έριδος μεταξύ των διαδίκων. Και οι δύο πλευρές διατείνονται πως είναι οι νόμιμοι δικαιούχοι της μεζονέτας, στην βάση Αγοραπωλητηρίων Εγγράφων που κατέχουν και οι δύο πλευρές. Η θέση των εναγόντων όπως προβάλλεται στην Έκθεση Απαίτησης είναι η εξής: · στην βάση γραπτής συμφωνίας ημερομηνίας 21.9.2005, αγόρασαν από την εταιρεία Κ & Μ (FAMAGUSTA) DEVELOPERS LTD, η οποία μετονομάστηκε στην συνέχεια σε Κ & Μ (FAMAGUSTA) DEVELOPERS AND CONSTRUCTIONS LTD (στην συνέχεια η «εταιρεία Famagusta»), την μεζονέτα αρ.1 στο υπό ανέγερση κτιριακό συγκρότημα "Famagusta Gardens" αρ.16 στο Παραλίμνι. · το Αγοραπωλητήριο Συμβόλαιο κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο Αμμοχώστου, για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης, λαμβάνοντας τον αριθμό ΠΩΕ 1126/
  5. · οι ίδιοι εκπλήρωσαν καθ'ολοκληρίαν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις προς την εταιρεία Famagusta και κατά ή περί τον Ιούνιο του 2010 παρέλαβαν την κατοχή της μεζονέτας από τους πωλητές και/ή από εξουσιοδοτημένο υπάλληλο και/ή αντιπρόσωπο τους. · κατά ή περί τον Ιούνιο του 2010 και/ή αμέσως μόλις ανέλαβαν την κατοχή της μεζονέτας («προέβηκαν σε πράξεις κατοχής και/ή σε πράξεις και/ή ενέργειες εδραίωσης της κατοχής της») ανακάλυψαν και/ή αντελήφθησαν πως οι πωλητές (εταιρεία Famagusta), παράνομα και αντισυμβατικά, παρέδωσαν την κατοχή της μεζονέτας σε κάποιο τρίτο, άγνωστο τους πρόσωπο, χωρίς την δική τους συγκατάθεση. Αμέσως, προέβηκαν σε ενέργειες για την ανάκτηση της κατοχής της μεζονέτας, μεταξύ αυτών και σε καταγγελία στην αστυνομία. Εν τέλει, κατάφεραν να ανακτήσουν εκ νέου την κατοχή της μεζονέτας, ως οι νόμιμοι ιδιοκτήτες της. · κατά ή περί τον Αύγουστο του 2011, «αντελήφθησαν και/ή ανακάλυψαν» πως ο εναγόμενος ανέλαβε την κατοχή της μεζονέτας, επικαλούμενος «παράνομη» γραπτή συμφωνία που κατ' ισχυρισμόν κατήρτισε με την εταιρεία Famagusta. Είναι η θέση των εναγόντων πως ο εναγόμενος, από τα τέλη Ιουνίου και/ή αρχές Ιουλίου του 2011, παράνομα και αντισυμβατικά «παρεμβαίνει» στην επίδικη μεζονέτα και πως αρνείται να τους την παραδώσει αν και κλήθηκε να πράξει τούτο μέσω των δικηγόρων τους. Διατείνονται επίσης πως η ενέργεια του εναγομένου προκαλεί σ' αυτούς ζημιές και βλάβες (οι ίδιοι έχουν απωλέσει την «εκμετάλλευση και/ή απόλαυση και/ή την χρήση» της μεζονέτας) ύψους €800= μηνιαίως, ποσό το οποίο αντιπροσωπεύει την ενοικιαστική αξία της μεζονέτας. Με την αγωγή τους αξιώνουν εναντίον του εναγομένου, τα ακόλουθα: «Α) Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να αναγνωρίζεται και/ή δηλώνεται ότι οι Ενάγοντες είναι οι μόνοι κάτοχοι και/ή τα μόνα άτομα τα οποία δικαιούνται να κατέχουν και/ή εκμεταλλεύονται την Μεζονέτα υπ. Αριθμό 16 στο κτηριακό συγκρότημα XXXXX GARDENS 16 το οποίο ανεγέρθηκε στο οικόπεδο με αριθμό εγγραφής 0/XXXXX Φ./Σχ 33/53 Ε1 Τμήμα 0, Τεμάχιο XXXXX στο Παραλίμνι της επαρχίας Αμμοχώστου. Β) Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να αναγνωρίζεται και/ή δηλώνεται ότι ο Εναγόμενος και/ή υπάλληλοι και/ή αντιπρόσωποι του και/ή οποιαδήποτε πρόσωπα εκ μέρους και/ή για λογαριασμό του επεμβαίνουν παράνομα στην Μεζονέτα υπ. Αριθμό 16 στο κτηριακό συγκρότημα XXXXX GARDENS 16 το οποίο ανεγέρθηκε στο οικόπεδο με αριθμό εγγραφής 0/XXXXX Φ./Σχ 33/53 Ε1 Τμήμα 0, Τεμάχιο XXXXX στο Παραλίμνι της επαρχίας Αμμοχώστου και/ή ότι ο Εναγόμενος και/ή υπάλληλοι και/ή αντιπρόσωποι του και/ή οποιαδήποτε πρόσωπα εκ μέρους και/ή για λογαριασμό του παράνομα και/ή χωρίς δικαίωμα και/ή κατά ρητή παράβαση των δικαιωμάτων των Εναγόντων ανέλαβαν την κατοχή της Μεζονέτας υπ. Αριθμό 1 στο κτηριακό συγκρότημα XXXXX GARDENS 16 το οποίο ανεγέρθηκε στο οικόπεδο με αριθμό εγγραφής 0/XXXXX Φ./Σχ. 33/53 El Τμήμα Ο, Τεμάχιο XXXXX στο Παραλίμνι της επαρχίας Αμμοχώστου. Γ) Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται ο Εναγόμενος και/ή υπάλληλοι και/ή αντιπρόσωποι του και/ή οποιαδήποτε πρόσωπα εκ μέρους και/ή για λογαριασμό του, όπως άμεσα και/ή χωρίς καθυστέρηση πόψουν να επεμβαίνουν παράνομα στην Μεζονέτα υπ. Αριθμό 16 στο κτιριακό συγκρότημα XXXXX GARDENS 16 το οποίο ανεγέρθηκε στο οικόπεδο με αριθμό εγγραφής 0/XXXXX Φ./Σχ 33/53 Ε1 Τμήμα 0, Τεμάχιο XXXXX στο Παραλίμνι της επαρχίας Αμμοχώστου. Δ) Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται ο Εναγόμενος και/ή οι υπάλληλοι και/ή αντιπρόσωποι του και/ή οποιαδήποτε πρόσωπα εκ μέρους και/ή για λογαριασμό του όπως παραδώσουν άμεσα στους Ενάγοντες την κατοχή της Μεζονέτα υπ. Αριθμό 16 στο κτιριακό συγκρότημα XXXXX GARDENS 16 το οποίο ανεγέρθηκε στο οικόπεδο με αριθμό εγγραφής 0/XXXXX Φ./Σχ 33/53 Ε1 Τμήμα 0, Τεμάχιο XXXXX στο Παραλίμνι της επαρχίας Αμμοχώστου. Ε) Αποζημιώσεις εκ €800,00 μηνιαίως από τον Ιούλιο του 2011 μέχρι παραδόσεως της κατοχής της Μεζονέτας υπ. Αριθμό 16 στο κτιριακό συγκρότημα XXXXX GARDENS 16 το οποίο ανεγέρθηκε στο οικόπεδο με αριθμό εγγραφής 0/XXXXX Φ./Σχ 33/53 Ε1 Τμήμα 0, Τεμάχιο XXXXX στο Παραλίμνι της επαρχίας Αμμοχώστου. ΣΤ) Γενικές αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση επί της Μεζονέτας υπ. Αριθμό 16 στο κτιριακό συγκρότημα XXXXX GARDENS 16 το οποίο ανεγέρθηκε στο οικόπεδο με αριθμό εγγραφής 0/XXXXX Φ./Σχ 33/53 Ε1 Τμήμα 0, Τεμάχιο XXXXX στο Παραλίμνι της επαρχίας Αμμοχώστου. Ζ) Επαυξημένες και/ή τιμωρητικές αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση επί της Μεζονέτας υπ. Αριθμό 16 στο κτιριακό συγκρότημα XXXXX GARDENS 16 το οποίο ανεγέρθηκε στο οικόπεδο με αριθμό εγγραφής 0/XXXXX Φ./Σχ 33/53 Ε1 Τμήμα 0, Τεμάχιο XXXXX στο Παραλίμνι της επαρχίας Αμμοχώστου. Η) Νόμιμο τόκο επί όλων των πιο πάνω ποσών. Θ) Έξοδα πλέον έξοδα επίδοσης πλέον ΦΠΑ επί των εξόδων πλέον νόμιμο τόκο επί των εξόδων.» Ο εναγόμενος αρνείται τους ισχυρισμούς των εναγόντων. Διατείνεται πως αγόρασε την επίδικη μεζονέτα, στην βάση Αγοραπωλητηρίου Εγγράφου που καταρτίστηκε μεταξύ του ιδίου και της εταιρεία Famagusta και πως έλαβε από την τελευταία την κατοχή της, αφού ο ίδιος εκπλήρωσε τις συμβατικές του υποχρεώσεις, εξοφλώντας πλήρως το τίμημα πώλησης. Είναι η θέση του πως οι ενάγοντες, ουδέποτε έλαβαν κατοχή της μεζονέτας. Τέλος, υποστηρίζει πως δεν αφορά τον ίδιο, η οποιαδήποτε διαφορά των εναγόντων με την εταιρεία Famagusta, και γι' αυτό ζητά την απόρριψη της αγωγής με έξοδα υπέρ του. Κατά την ακροαματική διαδικασία, κατέθεσαν από πλευράς εναγόντων, η ενάγουσα 2 (ΜΕ1), ο XXXXX Πετρίδης (ΜΕ2) και ο XXXXX Θεμιστοκλέους (ΜΕ3). Από πλευράς εναγομένου κατέθεσε μόνο ο ίδιος (ΜΥ1). Η ΜΕ1 XXXXX Παπαγγελοδήμου Πελεκάνου (σύζυγος του ενάγοντα 1 και μητέρα της ενάγουσας 3) έχουσα, όπως η ίδια αναφέρει, προσωπική εμπλοκή στην υπόθεση, υιοθέτησε το περιεχόμενο της Έκθεσης Απαίτησης. Η εκδοχή της ως προς τα ουσιώδη γεγονότα της, έχει ως εξής. Για την αγορά της επίδικης μεζονέτας θα κατέβαλλαν στην εταιρεία Famagusta, το ποσό των ΛΚ40.000= (€68.134,68). Μέχρι σήμερα κατέβαλαν το ποσό των ΛΚ39.950= (οι σχετικές αποδείξεις κατατέθηκαν ως Τεκμήριο 5). Περαιτέρω θα μεταβίβαζαν στην εταιρεία και ένα οικόπεδο στο Παραλίμνι (ανήκε εξ' ημισείας στην ίδια και τον σύζυγο της). Η ανέγερση της μεζονέτας, σύμφωνα με ό,τι το Αγοραπωλητήριο Έγγραφο ημερομηνίας 21.9.2005 (Τεκμήριο 2) προνοούσε, θα ολοκληρωνόταν εντός έξι

(6)μηνών από την ημερομηνία υπογραφής της συμφωνίας. Λόγω οικονομικών δυσκολιών που αντιμετώπισε η εταιρεία Famagusta το 2009, σημειώθηκαν σημαντικές καθυστερήσεις στην αποπεράτωση της μεζονέτας. Ο διευθυντής της εταιρείας, XXXXX Κυπριανού, τούς ζήτησε να πληρώσουν «απευθείας» τους υπεργολάβους, ώστε να ολοκληρωθούν οι εργασίες, αναλαμβάνοντας την υποχρέωση να τους επιστρέψει τα ποσά που θα πλήρωναν. Περί το τέλος του 2009 ο Κυπριανού τούς ανέφερε πως κάποιος Άγγλος, ονόματι XXXXX Donald, επέδειξε ενδιαφέρον να αγοράσει την μεζονέτα έναντι του ποσού των €180.000=, νοουμένου ότι οι εργασίες ανέγερσης θα ολοκληρώνοντο. Είναι γι' αυτόν τον λόγο που συμφώνησαν να πληρώσουν τους υπεργολάβους. Πλήρωσαν €9.299= (οι σχετικές αποδείξεις κατατέθηκαν ως Τεκμήριο 6), για τις εργασίες που υπολείποντο να γίνουν (κατασκευή και τοποθέτηση των αλουμινίων, ηλεκτρικές εγκαταστάσεις, μπογιατίσματα, κάγκελλα). Ο Κυπριανού ποτέ δεν τους κατέβαλε το ποσό αυτό. Αρχές Ιουνίου του 2010, οι εργασίες αποπερατώθηκαν πλήρως και η εταιρεία Famagusta εξουσιοδότησε κάποιον κύριο Χριστοφή, αλουμινιτζή από την Κοκκινοτριμιθιά, ο οποίος κατά τον χρόνο εκείνο εκτελούσε εργασίες στην μεζονέτα, να τους παραδώσει το κλειδί. Αμέσως αποτάθηκαν στο Συμβούλιο Υδατοπρομήθειας Παραλιμνίου και στην Αρχή Ηλεκτρισμού για την παροχή νερού και ρεύματος. Τέλος Ιουνίου του 2010, επειδή οι προσπάθειες πώλησης της μεζονέτας στον ενδιαφερόμενο Άγγλο αγοραστή δεν ευοδώθηκαν (οφείλετο στην αναβλητικότητα του Κυπριανού), αποφάσισαν να επισκεφθούν την μεζονέτα. Διαπίστωσαν πως οι κλειδαριές των εισόδων είχαν αλλαχθεί χωρίς την συγκατάθεση τους. Από τους γείτονες πληροφορήθηκαν πως στην οικία διέμενε κάποιος Άγγλος, ο οποίος την συγκεκριμένη ημέρα βρισκόταν στην Αγγλία. Υποψιάστηκαν πως ενδεχομένως αυτός να ήταν ο «ενδιαφερόμενος αγοραστής» της μεζονέτας. Επικοινώνησαν μαζί του τηλεφωνικώς. Τους ενημέρωσε πως είχε αγοράσει την μεζονέτα. Πλήρωσε €100.000= στον Κυπριανού και το υπόλοιπο του τιμήματος πώλησης θα το κατέβαλλε κατά την μεταβίβαση της μεζονέτας. Μετά από αυτές τις εξελίξεις, ο σύζυγος της μετέβη στο ΤΑΕ Αμμοχώστου, όπου κατήγγειλε τόσο τον Άγγλο όσο και τον Κυπριανού. Με την συνδρομή και την παρέμβαση της αστυνομίας, τους παρεδόθη εκ νέου η κατοχή. Προέβηκαν εκ νέου «σε πράξεις κατοχής», με την αλλαγή των κλειδαριών των εισόδων της μεζονέτας. Τον Ιούνιο του 2011 και συγκεκριμένα στις 26.6.2011, η ίδια και ο σύζυγος της επισκέφθηκαν την μεζονέτα. «Ανακάλυψαν» πως ο εναγόμενος «παράνομα και άνευ δικαιώματος» ανέλαβε κατοχή της οικίας (εντόπισαν την σύζυγο του να καθαρίζει τα τζάμια) επικαλούμενος γραπτή συμφωνία που είχε με την εταιρεία Famagusta. Ο εναγόμενος ισχυρίστηκε πως για την αγορά της μεζονέτας κατέβαλε στον Κυπριανού, το ποσό των €70.000=. Η ίδια και ο σύζυγος της προέβησαν σε καταγγελία του εναγομένου στην αστυνομία. Μετά από αυτές τις εξελίξεις, αποτάθηκαν σε δικηγόρο για λήψη νομικής συμβουλής. Παράλληλα απευθύνθηκαν με επιστολή ημερομηνίας 1.8.2011 (Τεκμήριο 7) προς την Αρχή Ηλεκτρισμού, καταγγέλλοντας την «παρανομία του Κύπρου Κυπριανού και του εναγομένου» και ζητώντας όπως παύσει η παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στην μεζονέτα. Αντίστοιχη επιστολή και πάλι με ημερομηνία 1.8.2011 (Τεκμήριο 9) απεστάλη προς το Συμβούλιο Υδατοπρομήθειας Παραλιμνίου. Μέχρι και σήμερα οι ενάγοντες συνεχίζουν να προβαίνουν «σε πράξεις κατοχής της επίδικης μεζονέτας», πληρώνοντας στον Δήμο Παραλιμνίου τέλη υδατοπρομήθειας και κοινοτικά τέλη (σχετικές αποδείξεις κατατέθηκαν ως Τεκμήριο 13). Για τις διαφορές τους με την εταιρεία Famagusta και τον Κύπρο Κυπριανού «βρίσκονται» στα Δικαστήρια. Ο τελευταίος, ύστερα από την δική τους καταγγελία, διώχθηκε ποινικά (αρ. Υπόθεσης XXXXX/2012, Ε.Δ. Αμμοχώστου) για τα αδικήματα της πλαστογραφίας και της κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου. Η υπόθεση εκδικάστηκε και τού επεβλήθη ποινή φυλάκισης. Ο Κυπριανού καταχώρησε εναντίον τους την αγωγή XXXXX/17 Ε.Δ. Αμμοχώστου (Τεκμήριο 19) με την οποία ζητά, μεταξύ άλλων, αποζημιώσεις για την κατ' ισχυρισμόν παράβαση από μέρους των, της συμφωνίας ημερομηνίας 21.9.2005. Ο XXXXX Πετρίδης (ΜΕ2), εγκεκριμένος Εκτιμητής Ακινήτων από το 1999, (τα προσόντα του δεν αμφισβητήθηκαν από πλευράς Υπεράσπισης), κτηματικός σύμβουλος στην εταιρεία Εκτίμησης Ακινήτων LANDTOURIST VALUATIONS LTD, κατέθεσε πως προέβη σε εκτίμηση της αγοραίας αξίας της επίδικης μεζονέτας, κατόπιν οδηγιών που έλαβε το 2014, από τον XXXXX Πελεκάνο. Διενήργησε επιτόπια επιθεώρηση του ακινήτου (εξωτερικά μόνο) στις 15.9.2014. Ετοίμασε Έκθεση (Τεκμήριο 26). Κατά τον μάρτυρα, η αγοραία αξία του ακινήτου κατά το 2014 ανερχόταν στις €134.000=, ενώ η ενοικιαστική του αξία για την περίοδο Αύγουστος 2011-Σεπτέμβριος 2014, υπολογίστηκε στο ποσό των €15.930=. Κατόπιν οδηγιών της XXXXX Παπαγγελοδήμου, αυτή την φορά, ετοίμασε Συμπληρωματική Έκθεση Εκτίμησης (Τεκμήριο 27), σε σχέση με την ενοικιαστική αξία της μεζονέτας για την περίοδο Αύγουστος του 2011 μέχρι Μάρτιος του 2019. Βάσει της εκτίμησης του, η ενοικιαστική αξία της μεζονέτας για ολόκληρη την περίοδο (Αύγουστος 2011 - Μάρτιος 2019) ανερχόταν στις €39.622,50. Ο XXXXX Θεμιστοκλέους (ΜΕ3) κατέθεσε πως ασκεί το επάγγελμα του πελεκάνου και του επιπλοποιού. Τον Ηλία Πελεκάνο (ενάγοντα 1) τον γνώρισε το 2003 όταν ο ίδιος εργαζόταν ως πελεκάνος στην εταιρεία Famagusta. Η επίδικη μεζονέτα είναι μέρος τριών συνεχόμενων μεζονέτων. Και στις τρεις έβαλε τους παραστατούς των πόρτων. Τον Ιούνιο του 2010 του τηλεφώνησε ο Πελεκάνος και του ζήτησε να αλλάξει τις κλειδαριές. Αφού έλεγξε από τα γραφεία της εταιρείας ότι η μεζονέτα ήταν «δική του» (του Πελεκάνου δηλαδή), άλλαξε τις κλειδαριές (τον «κύλινδρο») στις πόρτες εισόδου. Τον Νοέμβριο του 2010, ο Πελεκάνος του ζήτησε να αλλάξει εκ νέου τις κλειδαριές. Του είπε πως «είχε κάποιο μέσα ο οποίος έφυγε» και γι' αυτό ήθελε να τις αλλάξει. Άλλαξε και πάλι τον «κύλινδρο». Τον Φεβρουάριο του 2011, ο Πελεκάνος του «έδωσε» μία παραγγελία για «ορισμένα» έπιπλα που θα τοποθετούσε στην μεζονέτα. Όταν τον επισκέφθηκε για να «μετρήσει» για τα έπιπλα, η μεζονέτα ήταν άδεια. Χρειάστηκε πάνω από τρεις
(3)μήνες για να τα κατασκευάσει. Στο μεσοδιάστημα ο Πελεκάνος τον πήρε 2-3 φορές τηλέφωνο, επειδή ήθελε τα έπιπλα. Τον Ιούλιο ή αρχές Αυγούστου του 2011, όταν ήταν έτοιμος να τού τα παραδώσει, ο Πελεκάνος τού ζήτησε να περιμένει επειδή «στο σπίτι είχε άλλον» και δεν μπορούσαν να τα βάλουν μέσα. Ο Πελεκάνος του έδωσε €500= ως προκαταβολή και άλλα €300= στην συνέχεια. Ο εναγόμενος (ΜΥ1) αρνήθηκε τους ισχυρισμούς των εναγόντων. Όπως κατέθεσε, μέχρι την ημέρα που «παρουσιάστηκαν» οι ενάγοντες και ζητούσαν από τον ίδιο και την σύζυγο του να «φύγουν» από την μεζονέτα, δεν γνώριζε για την ύπαρξη της συμφωνίας μεταξύ των εναγόντων και της εταιρείας Famagusta. Αναφερόμενος στα γεγονότα που διαδραματίστηκαν, κατέθεσε πως τον Ιούνιο του 2011, ο ίδιος και η σύζυγος του προσεγγίστηκαν από τον ίδιο τον Κυπριανού (τον γνώριζαν από προηγουμένως, από «πράξη» που είχαν κάμει μαζί του) και συμφώνησαν για την αγορά της μεζονέτας. Του κατέβαλαν ένα ποσό (€50.000) έναντι του τιμήματος πώλησης και ο τελευταίος τους παρέδωσε τα κλειδιά της μεζονέτας. Στο «σπίτι» υπήρχαν κάποια έπιπλα τα οποία ο Κυπριανού μετακίνησε. Όπως τους είπε, το «σπίτι» το είχε για προσωπική του χρήση και τα έπιπλα ήταν δικά του. Η συμφωνία κατ' αρχήν ήταν προφορική («μπήκαμε μέσα προφορικά»). Το Συμβόλαιο (Τεκμήριο 28) το «έκαμαν», το υπέγραψαν δηλαδή, αλλά «δεν είχε ημερομηνία πάνω». Η ημερομηνία (Νοέμβριος του 2011) ετέθη στο συμβόλαιο αργότερα, κατόπιν πίεσης που άσκησε στον Κυπριανού. Εξ' όσων ο ίδιος αντιλήφθηκε εκ των υστέρων, ο Κυπριανού «δεν έκαμνε εύκολα συμβόλαια», έπρεπε να ήταν σίγουρος ότι θα έπαιρνε τα λεφτά του. Το ποσό των €50.000= το έδωσαν στον Κυπριανού κατά την υπογραφή του συμβολαίου. Τούτο χαρτοσημάνθηκε ένα χρόνο μετά, τον Οκτώβριο του
  1. Επεδίωξαν να το καταθέσουν στο Κτηματολόγιο, αλλά ο Κυπριανού τους απέτρεπε, λέγοντας τους να περιμένουν μέχρι να ξεκαθαρίσει η υπόθεση. Ο ίδιος πήγε αρκετές φορές στο Κτηματολόγιο. Εμπόδιο για την κατάθεση του Συμβολαίου του, ήταν το Πωλητήριο Έγγραφο του Πελεκάνου. Όταν πήραν τα κλειδιά της μεζονέτας, αυτή δεν είχε ούτε νερό ούτε ρεύμα. Το νερό «μπήκε από την ίδια την εταιρεία». Η μεζονέτα ηλεκτροδοτήθηκε κατόπιν αίτησης που υπέβαλαν οι ίδιοι μέσω της εταιρείας. Όταν κλήθηκαν από την αστυνομία για να δώσουν εξηγήσεις, μετά την καταγγελία Πελεκάνου, παρών στον σταθμό ήταν και εκπρόσωπος της εταιρείας Famagusta. Μετά που δόθηκαν οι αναγκαίες διευκρινίσεις και επιδείχθηκε και το Αγοραπωλητήριο που υπέγραψαν με τον Κυπριανού, η αστυνομία έκρινε πως δεν εστοιχειοθετείτο υπόθεση εναντίον του ιδίου και της συζύγου του. Ύστερα από τις συγκεκριμένες εξελίξεις, συζήτησαν το θέμα με τον Κυπριανού, επειδή και οι ίδιοι ανησυχούσαν για την κατάσταση που διαμορφώθηκε. Ο Κυπριανού στην προσπάθεια του να τους πείσει πως η μεζονέτα «ήταν καθαρή», τους επέδειξε επιστολή του προς τους ενάγοντες, με την οποία ακύρωνε, όπως ο ίδιος ισχυριζόταν, «την πράξη» με τους τελευταίους, λόγω του ότι οι ενάγοντες δεν τήρησαν τους όρους του μεταξύ τους συμβολαίου. Ακόμη ο Κυπριανού τους είπε πως επέστρεψε στους ενάγοντες ποσό €10.000= και τους έδειξε και την σχετική απόδειξη. Καταληκτικά, κατέθεσε πως έκαμαν αρκετές προσπάθειες για να βρουν λύση στο «πρόβλημα» με τους ενάγοντες. Τους έκαμαν πολλές προτάσεις (να τους δώσει ο ίδιος €30.000= ή να του δώσουν οι ενάγοντες τα λεφτά που πλήρωσε ο ίδιος στον Κυπριανού. Ο Πελεκάνος «δεν δεχόταν τίποτα». Ήταν ανένδοτος. Κατά τις τελικές αγορεύσεις η κάθε πλευρά υπεραμύνθηκε της θέσης της. Αμφότερες, κάλεσαν το Δικαστήριο να αποδεχθεί την εκατέρωθεν προσκομισθείσα μαρτυρία. Ο κ. Παπασιάντης, εκ μέρους των εναγόντων, υπεστήριξε πως οι τελευταίοι απέδειξαν πως κατά τον ουσιώδη χρόνο (Ιούνιος του 2011) είχαν την κατοχή της επίδικης μεζονέτας και πως ο εναγόμενος παράνομα επενέβη σ' αυτήν. Αντίθετη ήταν η θέση του κ. Στυλιανού εκ μέρους του εναγομένου. Αφού κάλεσε το Δικαστήριο να απορρίψει την θέση των εναγόντων, υπεστήριξε πως οι τελευταίοι, παρά την ύπαρξη του Αγοραπωλητηρίου Εγγράφου ημερομηνίας 21.9.2005, ουδέποτε είχαν την κατοχή της μεζονέτας. Συνεπώς, κατέληξε, ο εναγόμενος και η σύζυγος του, αγοραστές της μεζονέτας, νόμιμα και δικαιωματικά έλαβαν την κατοχή της τον Ιούλιο του
  2. Κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας έλαβα υπόψη μου την εικόνα των μαρτύρων στο Δικαστήριο, αλλά εξέτασα την μαρτυρία τους υπό το φως της ανθρώπινης πείρας και συμπεριφοράς, στοιχείο αποφασιστικής σημασίας για να καταλήξει το Δικαστήριο ως προς την αξιοπιστία των μαρτύρων. Είναι καλά γνωστό και νομολογημένο πως η μαρτυρία που παρουσιάζεται δεν κρίνεται μικροσκοπικά υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Μπορεί η αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα να είναι ατομική, δηλαδή να γίνεται με βάση το περιεχόμενο της, την ποιότητα της και την πειστικότητά της, όμως θα πρέπει τα όσα αναφέρονται από τον κάθε μάρτυρα να συναρτώνται, να αντιπαραβάλλονται και να συγκρίνονται με τα λεγόμενα των λοιπών μαρτύρων και έτσι να διερευνάται η αντικειμενικότητα των εκατέρωθεν εκδοχών [βλ. Μουσταφά ν. Καυκαρή, Πολιτική Έφεση αρ.10705, ημερ. 8.2.2002, Παύλου ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 68 και Ομήρου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506, 530]. Παρόλο που η ενάγουσα 2 XXXXX Παπαγγελοδήμου Πελεκάνου δεν μου έδωσε την εικόνα μάρτυρα που ήρθε στο Δικαστήριο συνειδητά για να πει ψέματα, εντούτοις η εκδοχή της πως οι ενάγοντες έλαβαν κατοχή της επίδικης μεζονέτας, είτε τον Ιούνιο του 2010 είτε τον Ιούλιο του 2011, δεν γίνεται αποδεκτή και απορρίπτεται. Οι ενάγοντες προέβαλαν τόσο δικογραφικά όσο και διά ζώσης, πως με την ανάληψη της κατοχής της μεζονέτας τον μήνα Ιούνιο του 2010, προέβηκαν «σε πράξεις και/ή ενέργειες εδραίωσης της». Η μάρτυρας κατέθεσε πως αμέσως μετά που παρέλαβαν τα κλειδιά από τον αλουμινιτζιή (Ιούνιος του 2010) αποτάθηκαν στο Συμβούλιο Υδατοπρομήθειας και στην Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου (ΑΗΚ) για την παροχή νερού και ρεύματος. Από την γραπτή μαρτυρία που προσκόμισαν, δεν υποστηρίζεται η πιο πάνω θέση. Το αντίθετο. Από την επιστολή της ΑΗΚ προς τον Ηλία Πελεκάνο (ενάγοντα 1) ημερομηνίας 6.9.2011 (Τεκμήριο 7), καταδεικνύεται πως η αίτηση για ηλεκτροδότηση της μεζονέτας υπεβλήθη στις 9.8.2011 (τούτο καταγράφεται στην επιστολή) και όχι τον Ιούνιο του 2010, όπως οι ενάγοντες διατείνονται. Ούτε και από την επιστολή ημερομηνίας 1.8.2011 (Τεκμήριο 9) που ο XXXXX Πελεκάνος απέστειλε στο Συμβούλιο Υδατοπρομήθειας Παραλιμνίου, καταδεικνύεται η θέση πως τον Ιούνιο του 2010, οι ενάγοντες ζήτησαν την σύνδεση της μεζονέτας με το δίκτυο της υδατοπρομήθειας. Πέραν τούτου, από την επιστολή της ΑΗΚ ημερομηνίας 8.12.2014 (Τεκμήριο 11) προς τους δικηγόρους των εναγόντων, καταδεικνύεται πως πελάτης της ΑΗΚ ήταν ο εναγόμενος και όχι οι ενάγοντες. Η μάρτυρας δεν επεξήγησε και ούτε έδωσε σαφείς απαντήσεις πως ενώ η ίδια διατείνεται ότι οι ενάγοντες αποτάθηκαν στην ΑΗΚ για την ηλεκτροδότηση της μεζονέτας, εντούτοις πελάτης της ΑΗΚ να θεωρείται ο εναγόμενος. Επιπρόσθετα των προαναφερομένων, σημειώνεται πως ενώ οι ενάγοντες προσκόμισαν αποδείξεις πληρωμής κοινοτικών τελών και υδατοπρομήθειας για μεταγενέστερα χρόνια από τον ουσιώδη χρόνο, καμία τέτοια απόδειξη δεν προσκομίστηκε που να αφορά τον ουσιώδη χρόνο (Ιούνιο του 2010). Ο XXXXX Πετρίδης (ΜΕ2) κλήθηκε στο Δικαστήριο ως εμπειρογνώμονας. Είναι καλά γνωστές οι αρχές που καλύπτουν το ζήτημα της μαρτυρίας εμπειρογνωμόνων. Αυτοί προμηθεύουν το Δικαστήριο με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για να αξιολογηθεί η ορθότητα των συμπερασμάτων τους. Εμπειρογνώμονας μπορεί να καταθέσει την γνώμη του, με βάση την γενική πείρα που διαθέτει, χωρίς να παραβιάζεται ο εξ ακοής κανόνας [βλ. Πιττάλης κ.α. ν. Ianira Enter Ltd κ.α.
(1997)1 Α.Α.Δ. 814, Τσαγγαρίδης κ.α. ν. Αυγουστή
(2000)1 Α.Α.Δ. 528]. Το Δικαστήριο στόχο έχει αφού εφαρμόσει τα κριτήρια αυτά πάνω στα γεγονότα που αποδεικνύονται με μαρτυρία, να εξάξει τα δικά του ανεξάρτητα συμπεράσματα. Αυτά μπορούν να συμφωνούν ή όχι με την μαρτυρία που δόθηκε. Αναντίλεκτα η εμπειρογνωμοσύνη πάνω σ' ένα θέμα δεν βασίζεται μόνο στα ακαδημαϊκά προσόντα αλλά και στην πραγματική εμπειρία που αποκτάται πάνω σ' αυτό. Δεν θεωρώ ως ασφαλές υπόβαθρο την μαρτυρία του XXXXX Πετρίδη για να στηριχθώ σ' αυτήν και να εξάξω ασφαλή συμπεράσματα. Κρίνω πως οι Εκτιμήσεις του, τόσο σε σχέση με την αγοραία αξία της επίδικης μεζονέτας όσο και σε σχέση με την ενοικιαστική της αξία, ήταν αυθαίρετες, αφού η επιτόπια επιθεώρηση που διενήργησε περιορίστηκε μόνο στην εξωτερική όψη του κτιρίου. Μη αποδεκτή είναι και η θέση του XXXXX Θεμιστοκλέους (ΜΕ3) πως τον Ιούνιο του 2010 άλλαξε τις κλειδαριές στις εισόδους της μεζονέτας, αφού «επιβεβαίωσε» από τα γραφεία της εταιρείας Famagusta πως «το σπίτι ήταν του Πελεκάνου». Ο μάρτυρας δεν έδωσε λεπτομέρειες ούτε και επεξήγησε, αν και ερωτήθηκε επίμονα επί τούτου κατά την αντεξέταση, πώς «επιβεβαίωσε» ότι η μεζονέτα ανήκε στον Πελεκάνο. Δεδομένης της μαρτυρίας της ενάγουσας 2, πως με τον Κυπριανού (διευθυντή της εταιρείας Famagusta) είχαν διαφορές όσον αφορά την μεζονέτα και πως ο τελευταίος το 2010 την πώλησε, εξ' όσων φαίνεται από τα λεγόμενα της, σε κάποιο άγγλο, εύλογα ερωτηματικά εγείρονται πώς το «γραφείο της εταιρείας επιβεβαίωσε» ότι η μεζονέτα ανήκει στους ενάγοντες. Ο εναγόμενος μου έδωσε την εικόνα μάρτυρα της αλήθειας. Ήταν σταθερός στην θέση και στην εκδοχή του. Δεν περιέπεσε σε αντιφάσεις κατά την αντεξέταση. Έδωσε σαφείς και πειστικές απαντήσεις για ποιο λόγο το Πωλητήριο Έγγραφο (Τεκμήριο 28) υπεγράφη στις 26.11.2011 ενώ συμφώνησαν με τον Κυπριανού για την αγορά της μεζονέτας τον Ιούνιο του 2011, χρόνο κατά τον οποίο έλαβαν και την κατοχή της. Αποδέχομαι τα όσα κατέθεσε στο σύνολό τους. Στην βάση της αποδεχθείσης μαρτυρίας, τα ευρήματα μου ως προς τα ουσιώδη γεγονότα της υπόθεσης είναι τα ακόλουθα. Το 2005, οι ενάγοντες αγόρασαν από την εταιρεία Famagusta, μία υπό ανέγερση μεζονέτα (αρ.1) στο συγκρότημα κατοικιών " XXXXX Gardens" αρ.16 στο Παραλίμνι. Ως αντίτιμο θα κατέβαλλαν στην εταιρεία το ποσό των ΛΚ40.000= (€68.134,68) και θα της μεταβίβαζαν και ένα οικόπεδο στο Παραλίμνι. Σύμφωνα με το Αγοραπωλητήριο Έγγραφο ημερομηνίας 21.9.2005 (Τεκμήριο 2) που υπέγραψαν μεταξύ τους, η ανέγερση της μεζονέτας θα ολοκληρωνόταν εντός έξι
(6)μηνών από της υπογραφής της συμφωνίας. Σε αντίθεση με τα συμφωνηθέντα, η μεζονέτα ολοκληρώθηκε το
  1. Τούτο οφείλετο στα οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπιζε η εταιρεία Famagusta. Παρά το ότι οι ενάγοντες συνέβαλαν στην ολοκλήρωση των εργασιών ανέγερσης (πλήρωσαν το ποσό των €9.299= σε διάφορους υπεργολάβους), εν τούτοις ο διευθυντής της εταιρείας Famagusta Κύπρος Κυπριανού, πώλησε, κατά τον προαναφερθέντα χρόνο (Ιούνιο του 2010), την μεζονέτα σε κάποιο Άγγλο ο οποίος, σύμφωνα με ό,τι ο ίδιος υποστήριζε, κατέβαλε στον Κυπριανού το ποσό των €100.000= έναντι του τιμήματος πώλησης και το υπόλοιπο θα το κατέβαλλε κατά την μεταβίβαση. Μετά από αυτές τις εξελίξεις, οι ενάγοντες κατήγγειλαν τόσο τον Κυπριανού όσο και τον Άγγλο αγοραστή στην Αστυνομία. Ο Κυπριανού διώχθηκε ποινικά. Εναντίον του καταχωρήθηκε η Ποινική Υπόθεση αρ. XXXXX/2012 Ε.Δ. Αμμοχώστου, για τα αδικήματα της πλαστογραφίας και της κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου. Κρίθηκε ένοχος και του επεβλήθη ποινή φυλάκισης. Ο Κυπριανού καταχώρησε εναντίον των εναγόντων, σε μεταγενέστερο χρόνο, την αγωγή XXXXX/17 Ε.Δ. Αμμοχώστου, με την οποία επιζητεί αποζημιώσεις, επικαλούμενος παράβαση εκ μέρους των, της συμφωνίας ημερομηνίας 21.9.
  2. Τον Ιούνιο του 2011, ο Κυπριανού προσέγγισε τον εναγόμενο και την σύζυγο του και τους πρότεινε να αγοράσουν την μεζονέτα. Οι τελευταίοι συμφώνησαν να την αγοράσουν για το ποσό των €150.000=. Έδωσαν στον Κυπριανού €50.000= έναντι του τιμήματος πώλησης και παρέλαβαν τα κλειδιά. Υπέγραψαν ταυτόχρονα το Αγοραπωλητήριο Έγγραφο (Τεκμήριο 28) το οποίο δεν έφερε ημερομηνία. Η ημερομηνία (Νοέμβριος του 2011) τέθηκε μεταγενέστερα κατόπιν πιέσεων που δέχθηκε ο Κυπριανού από τον εναγόμενο. Όταν παρέλαβαν τα κλειδιά, η μεζονέτα δεν είχε ούτε νερό, ούτε ρεύμα. Υδροδοτήθηκε κατόπιν ενεργειών της εταιρείας Famagusta. Ηλεκτροδοτήθηκε κατόπιν αίτησης του εναγομένου προς την ΑΗΚ, η οποία υποβλήθηκε μέσω της εταιρείας Famagusta. Οι ενάγοντες απευθύνθηκαν εκ νέου στην αστυνομία, καταγγέλλοντας τόσο τον Κυπριανού όσο και τον εναγόμενο και την σύζυγο του. Οι τελευταίοι επικαλέστηκαν το Αγοραπωλητήριο Έγγραφο (Τεκμήριο 28). Κανένα μέτρο δεν λήφθηκε εναντίον τους. Ο εναγόμενος και η σύζυγος του ζήτησαν εξηγήσεις από τον Κυπριανού. Ο τελευταίος διατείνετο πως οι ενάγοντες δεν τήρησαν τα συμφωνηθέντα μεταξύ τους και πως ο ίδιος «ακύρωσε την πράξη» μαζί τους. Το αστικό αδίκημα της παράνομης επέμβασης σε ακίνητη ιδιοκτησία, βάση της υπό κρίση αγωγής, κωδικοποιείται στο άρθρο 43 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ.148, το οποίο έχει ως ακολούθως: «43
(1)Παράνομη επέμβαση σε ακίνητη ιδιοκτησία συνίσταται σε παράνομη είσοδο ή σε παράνομη πρόκληση ζημιάς ή σε παράνομη παρέμβαση στην ιδιοκτησία αυτή από οποιοδήποτε πρόσωπο.» Νομολογιακά έχει λεχθεί πως το εν λόγω αδίκημα στρέφεται εναντίον της κατοχής ακινήτων και σκοπός του Νόμου είναι η προστασία της εν λόγω κατοχής. Στην Adamou v. Christofi
(1974)1 C.L.R. 100, λέχθηκε πως η προστασία της κατοχής δεν είναι τίποτα περισσότερο από προέκταση της προστασίας του προσώπου και επεξηγείται πως είναι η ανάγκη παρεμπόδισης διατάραξης της ειρήνης. Από τον ορισμό του ίδιου του άρθρου, το αδίκημα μπορεί να διαπραχθεί με διάφορους τρόπους. Είτε με παράνομη είσοδο (οποιαδήποτε είσοδος σε ακίνητη ιδιοκτησία άλλου χωρίς την συγκατάθεση του κατόχου της ή χωρίς εξουσιοδότηση από τον νόμο συνιστά παράνομη επέμβαση) είτε με παράνομη πρόκληση ζημιάς στην ακίνητη ιδιοκτησία (το αδίκημα διαπράττεται και με οποιαδήποτε πρόκληση ζημιάς στην ακίνητη ιδιοκτησία και στην περίπτωση αυτή δικαίωμα αγωγής έχει και ο ιδιοκτήτης έστω και εάν δεν κατέχει την ακίνητη ιδιοκτησία). Οι θεραπείες που προσφέρονται στον ενάγοντα είναι: (α) Aποζημιώσεις. Αντιπροσωπεύουν το ποσό κατά το οποίο μειώθηκε η αξία του ακινήτου ως αποτέλεσμα της επέμβασης (Papakokkinou and Others ν. Kanther
(1982)1 C.L.R. 65). Το μέτρο των αποζημιώσεων για παράνομη κατοχή ακινήτου είναι η ενοικιαστική αξία του κτήματος και όχι το όφελος που προσπορίζεται ο παράνομος κάτοχος από την χρήση της γης ή η ακριβής απώλεια του ιδιοκτήτη. (β) Διατάγματα (injuctions). Εκδίδονται με σκοπό να εμποδίσουν την συνέχιση ή επανάληψη της παράνομης επέμβασης. Ως προς το ποιος μπορεί να ενάξει, νομολογιακά έχει καθιερωθεί πως επειδή το αδίκημα της επέμβασης σε ακίνητη ιδιοκτησία είναι αδίκημα εναντίον της κατοχής, ενάγων πρέπει να είναι ο κάτοχος (Λάμπρου κ.α. ν. Κεφάλα κ.α., Πολιτική Έφεση 1997, ημερομηνίας 25.9.2020). Όπου η επέμβαση έχει μόνιμο χαρακτήρα, νομιμοποιείται ο ιδιοκτήτης να εγείρει αγωγή. Αφ'ης στιγμής η παράνομη επέμβαση σε ακίνητη ιδιοκτησία είναι ουσιαστικά αδίκημα εναντίον της κατοχής και όχι της κυριότητας του ακινήτου, έστω και μικρός βαθμός κατοχής είναι αρκετός για να νομιμοποιεί τον ενάγοντα να εγείρει αγωγή εναντίον του εναγομένου (βλ. Adamou v. Christofi ανωτέρω). Κατοχή (possession) σημαίνει πραγματική κατοχή (occupation) ή φυσικό έλεγχο της περιουσίας, όποιος δε διατάσσεται αυτήν την κατοχή μπορεί να εναχθεί για παράνομη επέμβαση (Liasidou and Another v. Papademetriou
(1975)1 C.L.R. 122). Αποτελεί υπεράσπιση το γεγονός πως ο εναγόμενος έχει ενεργήσει με την εξουσιοδότηση του ιδιοκτήτη ή άλλου προσώπου που δικαιούται να δώσει τέτοια εξουσιοδότηση (Adamou v. Christofi και Liasidou and Another v. Papademetriou ανωτέρω). Τούτων λεχθέντων, επανέρχομαι στο υπό κρίση ζήτημα. Όπως έχει προαναφερθεί, το πρόσωπο που νομιμοποιείται να εγείρει αγωγή στην βάση του αστικού αδικήματος της επέμβασης σε ακίνητη ιδιοκτησία, είναι ο κάτοχος της. Εν προκειμένω, βάσει της αποδεχθείσης μαρτυρίας και των ευρημάτων μου, οι ενάγοντες δεν νομιμοποιούνται να λάβουν δικαστικά μέτρα αξιώνοντας την παράδοση της κατοχής της μεζονέτας αφού ουδέποτε είχαν την κατοχή της. Μετά την ολοκλήρωση της ανέγερσης της μεζονέτας το 2010, η εταιρεία Famagusta, μέσω του διευθυντού της XXXXX Κυπριανού, την πώλησε αρχικά σε κάποιο Άγγλο στον οποίο παρέδωσε και την κατοχή της και στην συνέχεια την πώλησε, τον Ιούνιο του 2011, στον εναγόμενο και στην σύζυγο του, στους οποίους παρέδωσε επίσης και την κατοχή της. Οι τελευταίοι είναι κάτοχοι της μεζονέτας μέχρι και σήμερα. Είναι αδιαμφισβήτητο πως οι ενάγοντες είχαν αγοράσει το 2005 την μεζονέτα, προτού αυτή ανεγερθεί, με το Αγοραπωλητήριο Έγγραφο (Τεκμήριο 2). Μετά την ολοκλήρωση της ανέγερσης της, η εταιρεία Famagusta δεν παρέδωσε την κατοχή της στους ενάγοντες. Το κατά πόσον ο XXXXX Κυπριανού και κατ' επέκταση η εταιρεία Famagusta, ενομιμοποιείτο να πωλήσει την επίδικη μεζονέτα σε άλλα από τους ενάγοντες πρόσωπα, κατά πόσον δηλαδή παραβίασε τις συμβατικές της υποχρεώσεις έναντι των εναγόντων, δεν είναι επίδικο ζήτημα, ώστε να εξεταστεί στα πλαίσια της παρούσας αγωγής. Σύμφωνα με τα ευρήματα μου καταδεικνύεται πως οι ενάγοντες νομιμοποιούνται να λάβουν δικαστικά μέτρα εναντίον της εταιρείας Famagusta στην βάση της μεταξύ τους συμφωνίας, αλλά δεν νομιμοποιούνται να στραφούν εναντίον του εναγομένου. Καταληκτικά, κρίνω πως η αγωγή δεν μπορεί να επιτύχει. Όσον αφορά τα έξοδα, δεν βρίσκω να υπάρχει κανένας καλός λόγος ώστε αυτά να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα. Διά ταύτα η αγωγή απορρίπτεται. Τα έξοδα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται σε βάρος των εναγόντων, ευθυνομένων αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως, και υπέρ του εναγομένου. (Υπ.)............ Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.