Α&G VASILEIOU RESTAURANT LTD ν. STARLIGHT COLOUR LABORATORIES LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 384/2020, 30/10/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2020:A29 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: M. Ναθαναήλ, Ε.Δ Αρ. Αγωγής: 384/2020 Μεταξύ: Α&G VASILEIOU RESTAURANT LTD, Ενάγοντες και 1. STARLIGHT COLOUR LABORATORIES LTD 2. XXXXX ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ Εναγόμενοι ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡ. 21.9.20 ΓΙΑ ΠΑΡΑΚΟΗ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ Ημερομηνία: 30 Οκτωβρίου 2020 Για Αιτητές /Ενάγοντες: κα. Μάρκου για Γ. Φ. Πιττάτζης Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ'ων η αίτηση/Εναγόμενους: κα. Ε. Μιχαήλ για Ε. Μιχαήλ & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 9.9.20 το Δικαστήριο εξέδωσε στη βάση μονομερούς αίτησης των εναγόντων διάταγμα εναντίον των Καθ' ών η αίτηση με το οποίο: «ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ ΚΑΙ ΕΜΠΟΔΙΖΕΙ ΚΑΙ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ στους Εναγόμενους-Καθ΄ ων η Αίτηση από το να παρεμποδίζουν με οποιοδήποτε τρόπο τους Ενάγοντες-Αιτητές στη χρήση και διαχείριση του σνακ μπαρ με την επωνυμία «Noho Coctail Bar» στη Λεωφόρο Νησί 20 στην Αγία Νάπα, μέχρι την οριστική εκδίκαση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής ή άλλης διαταγής του Δικαστηρίου». Διαφαίνεται δε μέσω των Τεκμηρίων 6 και 6 Α που επισυνάπτονται στην ένορκη δήλωση του XXXXX Καρυπίδη, Διευθυντή των εναγόντων, που υποστηρίζει την παρούσα αίτηση ότι το διάταγμα του Δικαστηρίου και η σχετική αίτηση επιδόθηκαν αυθημερόν (9.9.20) στους Καθ' ών η αίτηση αντιστοίχως. Την 21.9.20 καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση για παρακοή του διατάγματος, με την εν λόγω αίτηση επιζητούνται τα ακόλουθα: Α. Διάταγμα διατάσσον την Καθ΄ής η Αίτηση 1 και εναγόμενη 1 STARLIGHT COLOUR LABORATORIES LTD δια του Καθ' ου η Αίτηση 2 και Εναγόμενου 2 XXXXX Σολομώντος, διευθυντή της Καθ' ης η Αίτηση και Εναγόμενης 1, και τον Καθ' ου η Αίτηση και Εναγόμενο 2 XXXXX Σολομώντος υπό την προσωπική του ιδιότητα όπως παρουσιασθούν στο Δικαστήριο για να απαντήσουν στην κατηγορία παρακοής διατάγματος Δικαστηρίου ή και για να δείξουν λόγο γιατί να μην φυλακιστούν ή τιμωρηθούν διότι παρέλειψαν να συμμορφωθούν με το Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 09/09/2020 στην υπό αριθμό και τίτλο υπόθεση, δυνάμει του οποίου απαγορεύεται στους εναγόμενους ή και αντιπροσώπους τους να παρεμποδίζουν με οποιοδήποτε τρόπο τους Ενάγοντες-Αιτητές στη χρήση και διαχείριση του σνακ μπαρ με την επωνυμία «Noho Cocktail Bar» στην Λεωφόρο Νησί 20 στην Αγία Νάπα. Οι Καθ' ων η Αίτηση κατά παρακοή του διατάγματος και περιφρόνηση του Δικαστηρίου από την προς αυτούς επίδοση του Διατάγματος την 09/09/20 μέχρι σήμερα και κατά παράβαση του άρθρου 42 του Νόμου 14/1960 και της Διαταγής 42Α των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας εξακολουθούν να παραβαίνουν το εν λόγω Διάταγμα του Δικαστηρίου. Β. Οποιανδήποτε άλλη διαταγή ή θεραπεία την οποία θα ήθελε διατάξει το Σεβαστό Δικαστήριο». Η Αίτηση στηρίζεται στο άρθρο 42 του Νόμου 14/60, στη Διαταγή 48 Θ.1, 2, 8 και 9, στη Διαταγή 42Α των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας καθώς στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Στην ένσταση τους ημερομηνίας 5.10.20, οι Καθ' ών η αίτηση προβάλλουν τους ακόλουθους ισχυρισμούς: (
- i)H αίτηση είναι παράτυπη, καταχρηστική και ή νόμο ουσία αβάσιμη αφού γίνεται για σκοπούς εξυπηρέτησης αλλότριων σκοπών των Εναγόντων και όχι για προστασία των νόμιμων δικαιωμάτων των γι' αυτό και πρέπει να απορριφθεί. (
- ii)Aυτή κατατέθηκε με μεγάλη καθυστέρηση από την ημέρα έκδοσης του προσωρινού διατάγματός ήτοι 9/9/20, με μοναδικό σκοπό την καθυστέρηση εκδίκασης της αίτησης προσωρινού διατάγματος (interim order), η οποία ήταν ορισμένη για ακρόαση, 2 ημέρες μετά την καταχώρηση της παρούσας αίτησης, ήτοι 23/09/2020. (iii) Οι Ενάγοντες δεν προσέρχονται με καθαρά χέρια στο Δικαστήριο (without clean hands). (
- iv)Η Ένορκη Δήλωση των Εναγόντων που υποστηρίζει την υπό εξέταση αίτηση, εμπεριέχει γενικούς και αόριστους ισχυρισμούς περί της ισχυριζόμενης παρακοής χωρίς να αναφέρονται σε συγκεκριμένους τεκμηριωμένους ισχυρισμούς περί τούτου. (
- v)Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 42Α των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. (
- vi)Δεν έχει καταδειχθεί παρακοή και δη ηθελημένη παρακοή του Διατάγματος. (vii) Δεν έχουν αποδειχθεί τα συστατικά στοιχεία της παρακοής αναφορικά με οποιοδήποτε από τους Καθ' ων η Αίτηση. (viii) Οι Καθ' ών η Αίτηση δεν έχουν προβεί σε καμία πράξη που να αποδεικνύει παρακοή του Διατάγματος. (
- ix)Η παρούσα Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί καθώς ελλείπει τόσο η αντικειμενική (actus reus) όσο και η υποκειμενική (mens rea) υπόσταση του αδικήματος της παρακοής διατάγματος. x. Η αίτηση διά το αιτούμενο διάταγμα πάσχει από αοριστία και/ή γενικότητα. xi. Υπάρχει απόκρυψη ή μη ειλικρινής αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων ένεκα των οποίων γίνεται προσπάθεια για διαστρέβλωση της πραγματικής εικόνας. xii. Υπήρξε παραπλάνηση του Δικαστηρίου με την μη αποκάλυψη ουσιωδών στοιχείων, με ψεύδη και διαστρεβλώσεις της πραγματικότητας. xiii. Υπάρχει ασάφεια, αοριστία και/ή γενικότητα ως προς το περιεχόμενο του Διατάγματος. xiv. Ουδέποτε ζητήθηκε από τους Ενάγοντες συμμόρφωση των Εναγομένων με τους όρους του Διατάγματος. Η ένσταση βασίζεται στον Περί Δικαστηρίων Νόμο, Ν14/60 άρθρα 42 και 44 στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.42 και 42Α, Θ.1,2,3,6,7 και 12, Δ.48 θ.1,2 και 4, στην νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στο Κοινοδίκαιο, στις αρχές του Δικαίου της Επιείκειας, στην πρακτική, διακριτική ευχέρεια, συμφυείς εξουσίες των Δικαστηρίων και των γενικών αρχών του Δικαίου. Αυτή υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του XXXXX Σολομώντος, Διευθυντή της εναγόμενης 1. Η διαφορά των μερών απαιτεί την σκιαγράφηση από το Δικαστήριο των βασικών γεγονότων από το Δικαστήριο που προηγήθηκαν, ώστε να μπορεί να υπάρχει μια σφαιρική αντίληψη των γεγονότων που κρίνονται αναγκαία για την έκδοση της παρούσας απόφασης. Η αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος ημερ. 9.9.20 στηρίζετο στην θέση των αιτητών ότι κατά την 6.9.20, και κατά την μετάβαση τους στο κατάστημα που ενοικίαζαν από τους Καθ'ων η αίτηση δυνάμει αδείας χρήσης βρήκαν ότι οι κλειδαριές αυτού είχαν παραβιαστεί, ενώ σε αυτές είχαν τοποθετηθεί πολυορεθάνες, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει πρόσβαση στο κατάστημα. Οι ίδιοι υποστηρίζουν ότι αυτές οι παράνομες πράξεις δεν έχουν έρεισμα, ενώ οι εναγόμενοι προέβησαν σε αυτές χωρίς καμία προηγούμενη προειδοποίηση. Αντίθετα, η θέση των εναγομένων είναι ότι προειδοποίησαν σχετικώς τους ενάγοντες με επιστολή τους ημερομηνίας 26.8.20 τόσο για τα οφειλόμενα ενοίκια από τους δεύτερους στους πρώτους και για τις προθέσεις τους. Κοινό έδαφος αποτελεί ότι τα μέρη εισήλθαν σε γραπτή συμφωνία ημερομηνίας 19.3.19 για παραχώρηση Άδειας Χρήσης (Τεκμήριο 2 στην Ε/Δ κ. Καρυπίδη). Παραδεκτό γεγονός αποτελεί ότι οι αιτητές χρησιμοποιούσαν τον χώρο από το έτος 2018 μέσω προφορικής συμφωνίας που είχαν με την Καθ'ης η αίτηση 1. Η παρούσα αίτηση στηρίζεται από την ένορκη δήλωση του κ. XXXXX Καρυπίδη, Διευθυντή της ενάγουσας εταιρείας, ο οποίος αναφέρει ότι με την έκδοση του διατάγματος στις 9.9.20, οι δικηγόροι τους φρόντισαν για την σύνταξη και επίδοση αυτού αυθημερόν στους Καθ'ων η αίτηση, η επίδοση δε αυτού αποδεικνύεται από το Τεκμήριο 1 που επισυνάπτει και το οποίο αποτελεί τις σχετικές επιδόσεις. Κύριος ισχυρισμός και θέση των αιτητών είναι ότι οι Καθ' ών η αίτηση κατά παράβαση του διατάγματος αποτρέπουν και/ή συνεχίζουν να εμποδίζουν τους αιτητές από το να έχουν πρόσβαση στο εν λόγω κατάστημα με αποτέλεσμα οι τελευταίοι να μην μπορούν να εργαστούν. Επισυνάπτονται ως Τεκμήρια 2 και 3 φωτογραφίες που αποτυπώνουν την σημερινή κατάσταση / παρέμβαση επί του καταστήματος. Θέση των αιτητών είναι ότι οι εναγόμενοι έκλεισαν με γυψοσανίδα την δεξιά πλευρά του καταστήματος αποκόπτοντας τους από την ελεύθερη πρόσβαση σε όλους τους χώρους του ακινήτου, γεγονός το οποίο προκαλεί σε αυτούς τεράστια προβλήματα στην καθημερινή διεκπεραίωση των εργασιών τους. Αποτελεί καίρια θέση των αιτητών ότι πρόσθετα και παράλληλα των χώρων που περιγράφονται στο μεταξύ των μερών συμβόλαιο (Τεκμήριο 2/ Ε/Δ για έκδοση Προσωρινού Διατάγματος) οι Καθ' ων η Αίτηση παραχώρησαν στους ενάγοντες το δικαίωμα να χρησιμοποιούν και χώρο που βρίσκεται στη δεξιά πλευρά του συγκροτήματος οικοδομών και χρησιμοποιείται από τους Αιτητές ως χώρος μπαρ. Συνεπώς, το κατάστημα «Noho Cocktail Bar» απαρτίζεται, από το κατάστημα που γίνεται αναφορά στο συμβόλαιο, αλλά και από το χώρο στη δεξιά πλευρά του καταστήματος, η είσοδος προς τον οποίο επιτυγχάνεται από τους κοινόχρηστους χώρους του υποστατικού. Απόδειξη τούτου, είναι ότι οι διακόπτες παροχής ηλεκτρικού ρεύματος, το ταμείο, το μπαρ, ο εξοπλισμός ήχου, οι τουαλέτες, καθώς και όλα τα εμπορεύματα, εξοπλισμός και προμήθειες ιδιοκτησίας των Αιτητών βρίσκονται επί της δεξιάς πλευράς του καταστήματος. Αυτόν τον χώρο είναι που οι Καθ'ων η αίτηση έχουν αποκόψει. Με τον αποκλεισμό των εν λόγω χώρων, ουσιαστικά έχουν αποκλείσει την λειτουργία ολόκληρου του μπαρ, αφού χωρίς ήχο, ηλεκτρικό ρεύμα και τουαλέτες, προμήθειες και εμπορεύματα, είναι αδύνατη η λειτουργία του μπαρ. Με την τοποθέτηση των γυψοσανίδων οι Καθ'ων η αίτηση δημιούργησαν (ως φαίνεται από τα Τεκμήρια 2 και 3), μια μικρή είσοδο για να χρησιμοποιείται μέρος του καθιστικού του μπαρ. Οι εν λόγω πράξεις των Καθ'ων η αίτηση είναι αντίθετες με την όλη φιλοσοφία και γράμμα του διατάγματος. Προς υποβοήθηση του Δικαστηρίου για καλύτερη αντίληψη των χώρων, οι αιτητές επισυνάπτουν περαιτέρω φωτογραφικό υλικό ως Τεκμήρια 4 και 5, που δείχνουν την πρότερα κατάσταση του καταστήματος, και δη προ της έκδοσης του διατάγματος. Κύριος ισχυρισμός των αιτητών είναι ότι αυτές οι γυψοσανίδες δημιουργήθηκαν και/ή τοποθετήθηκαν μετά την έκδοση του διατάγματος. Μπορεί μεν να επετράπη η είσοδος στο κατάστημα και να αφαιρέθηκαν οι πολυουρεθάνες από την είσοδο (ως ήταν το αρχικό πρόβλημα), όμως με τις περαιτέρω ενέργειες τους οι Καθ' ων η Αίτηση 1 έθεσαν το κατάστημα σε μη λειτουργήσιμη κατάσταση. Από την ανωτέρω συμπεριφορά των Καθ΄ ων η Αίτηση, οι Ενάγοντες - Αιτητές υφίστανται καθημερινώς ζημιές χιλιάδων ευρώ που είναι πολύ δύσκολο να υπολογιστούν. Στον αντίποδα, η ένσταση των Καθων η αίτηση, δια στόματος XXXXX Σολωμόντος, Διευθυντή της εναγόμενης 1, στηρίζεται στο γεγονός ότι η άδεια χρήσης που υπογράφθηκε μεταξύ Εναγόντων και Εναγομένων αφορά μέρος του καταστήματος υπ' αριθμό 6, ήτοι 40m2 (παράγραφος 2 (β) της Συμφωνίας- Τεκμήριο 2 στην Ε/Δ ημερ. 9.9.20) στο οποίο περιλαμβάνονται (σελίδα 1 της Συμφωνίας παράγραφος Α): «α) ένας χώρος πλυσταριού, β) μία αποθήκη, (γ) αποχωρητήρια και (δ) ένας χώρος εστίασης με τραπέζια και καρέκλες, (οι οποίοι για τους σκοπούς και όρους της παρούσας συμφωνίας θα καλούνται ως «οι Βοηθητικοί Χώροι»)". Ο χώρος του «μπαρ» που επικαλούνται οι αιτητές ανήκει τοπογραφικά, ως ισχυρίζεται μέσω της Ένορκης του Δήλωσης ο κ. Σολομώντος στο κατάστημα με αριθμό 7 το οποίο ενοικιάζει η Καθ' ης η Αίτηση 1 από τρίτο πρόσωπο, με ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 15.07.2019. Αντίγραφο αυτού του Ενοικιαστηρίου Εγγράφου επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1Α και αντίγραφο του τίτλου ιδιοκτησίας ως Τεκμήριο 2. Επιπλέον, επισυνάπτεται και σχετικό τοπογραφικό σχέδιο ως Τεκμήριο 1Β. Συνεχίζει ο κ. Σολόμωντος, ότι δυνάμει των όρων του ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερ. 15.7.19 (παράγραφοι 7 & 8) ουδείς άλλος από τον Ενοικιαστή και τους υπαλλήλους του μπορεί να χρησιμοποιήσει τον χώρο. Απαγορεύεται δε ρητώς το δικαίωμα μετενοικίασης, υπενοικίασης, εκχώρησης ή παραχώρησης άδειας χρήσης χωρίς την γραπτή συγκατάθεση του Ιδιοκτήτη. Στην παρούσα περίπτωση δεν εδόθη γραπτή συγκατάθεση στην Καθ' ης η Αίτηση 1 για να χρησιμοποιούν άλλα τρίτα άτομα το Κατάστημα 7, το οποίο εφάπτεται του καταστήματος 6. Οι Ενάγοντες, δηλώνει, αυθαίρετα και χωρίς να πάρουν νόμιμη άδεια, επενέβησαν στο Κατάστημα 7 κατά την περίοδο της πανδημίας και του «lockdown», πράγμα το οποίο αντιλήφθηκα και εγώ εκ των υστέρων. Παραδέχεται δε στην παράγραφο 9 της Ένορκης του Δήλωσης ότι «Από την πρώτη στιγμή που έλαβα γνώση του προσωρινού διατάγματος, μετέβηκα στο κατάστημα και το άνοιξα ούτως ώστε να μπορούν οι Ενάγοντες να το χρησιμοποιήσουν καθότι έχουν δικό τους κλειδί». Τέλος, ο κ. Σολομώντος αναφέρει ότι υπάρχει ασάφεια στο Διάταγμα αφού δεν γίνεται διαχωρισμός μεταξύ των δύο καταστημάτων με αριθμούς 6 & 7. Συνεχίζει δηλώνοντας επί λέξει: «Στην επισυνημμένη με το διάταγμα αίτηση των Εναγόντων για προσωρινό διάταγμα, επισυνάπτεται η συμφωνία άδειας χρήσης στην οποία φαίνεται ξεκάθαρα ότι ισχύει μόνο για περί των 40m2 του καταστήματος 6, με το οποίο έχω πλήρως συμμορφωθεί. Θέλω περαιτέρω να τονίσω ότι με την επίδοση του Διατάγματος εκτός της αναφερόμενης πιο πάνω ασάφειας στο διάταγμα, ουδείς μου ζήτησε να προβώ σε οποιαδήποτε άλλη ενέργεια. Ως εκ τούτου θεώρησα πρέπον, δίκαιο και λογικό να άρω κάθε επέμβαση του χώρου στον οποίο εδόθη άδεια χρήσης, πράγμα και το οποίο έπραξα αμέσως. Εξάλλου δεν έχω κανένα δικαίωμα ούτε εγώ ούτε η Καθ' ης η Αίτηση 1, να προβούμε σε οποιαδήποτε άλλη ενέργεια σχετικά με το κατάστημα 7, η οποία θα είναι παράνομη, αντισυμβατική και καθολοκληρία μη νόμιμη». ( παρ. 10 και 11 της Ένορκης του Δήλωσης) Νομική Πτυχή και Υπαγωγή στα Ενώπιον του Δικαστηρίου Γεγονότα. Βάση της παρούσας αίτησης αποτελεί μεταξύ άλλων το άρθρο 42 του Ν. 14/60, το οποίο συνάδει με το άρθρο 162 του Συντάγματος και των Διαταγών 40 Θ.9 και Δ.42 (α) Δ.1-3. Έχει πολλάκις νομολογηθεί ότι η διαδικασία που ακολουθείται σε τέτοιου είδους αιτήσεις είναι η ίδια με αυτήν που ακολουθείται σε μια ποινική υπόθεση (δέστε Halin v Timour 2005 1 Α.Α.Δ. 424). Όπως έχει τεθεί στην Constantinos Ioannides v The Republic
(1971)3 CLR 8, απόφαση της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου: «Όπως επισημαίνεται στο σύγγραμμα The Law of Contempt των Anthony Arlidge & David Eady (Εκδ. 1982 παρα. 2-28), ιστορικά πίσω από τη διάκριση μεταξύ αστικής και ποινικής καταφρόνησης κρυβόταν η γενική διάκριση ότι διατάγματα που εκδίδονται σε υποθέσεις ποινικής καταφρόνησης σκοπό έχουν την τιμωρία, ενώ στην αστική καταφρόνηση, σκοπός του σχετικού διατάγματος είναι να αναγκαστεί ο απειθών να υιοθετήσει μια συγκεκριμένη ενέργεια επ' ωφελεία διαδίκου σε πολιτική υπόθεση. Υπήρχε επίσης η γενική άποψη ότι από την ποινική καταφρόνηση απειλείται η απονομή της δικαιοσύνης ως σύνολο, ενώ τα μόνα πρόσωπα που ενδιαφέρονται στην άρση αστικής καταφρόνησης είναι οι διάδικοι της συγκεκριμένης υπόθεσης. Όμως, κατά το τέλος του 19ου αιώνα συνειδητοποιήθηκε ότι τέτοιες γενικές αρχές συνιστούσαν υπεραπλούστευση του θέματος». Δεδομένου ότι τέτοια διαδικασία είναι οιωνεί ποινική, το βάρος απόδειξης το φέρει ο αιτητής ο οποίος οφείλει να αποδείξει τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζει την αίτηση του. (δέστε Krashias Shoe Factory Ltd v Adidas 1989 1 Α.Α.Δ.750). Η απόφαση Krashias ξεκαθαρίζει ότι παράλειψη του αιτητή να αποδείξει τα εν λόγω γεγονότα επί των οποίων ζητά και την τιμωρία του καθ' ού η αίτηση καθιστά την οποιαδήποτε απόφαση του Δικαστηρίου ακροσφαλή, με αποτέλεσμα αυτή, να υπόκειται ενδεχομένως και σε ακύρωση. Το δε βάρος απόδειξης είναι αυτό που καθορίζεται σε μια ποινική υπόθεση, όσον αφορά τέτοιας φύσεως αιτήσεις. Στην Δρόσος Μιχαηλίδης ν Margita Μιχαηλίδου Poliakova Π.Ε 22/2009 ημερ. 24.2.11, επιβεβαιώθηκαν τα πιο πάνω, αφού λέχθηκε ότι πρέπει καθ' αντιστοιχία να τηρούνται τα εχέγγυα μιας ποινικής δίκης, τόσο τα τυπικά, αλλά και τα ουσιαστικά. Συνεπώς ο αιτητής οφείλει όχι μόνο να δείξει, αλλά και να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, τα γεγονότα που επικαλείται για την ενοχή του Καθ'ου η αίτηση. Εδραζομένη η παρούσα διαδικασία στις αρχές του ποινικού δικαίου, δεν μπορεί να λησμονείται μια εκ των βασικότερων αρχών που πρέπει να διέπουν τις πράξεις του αδικοπραγούντα, ήτοι αυτή της ένοχη διάνοιας και κατ΄επέκταση, σε αυτού του είδους τις αιτήσεις, η πρόθεση για μη τήρηση των όρων του εκδοθέντος διατάγματος. Η απόφαση Δρόσος Μιχαηλίδης (ανωτέρω) προσφέρει καθοδήγηση ως προς τις προϋποθέσεις κάτω από τις οποίες μπορεί ενδεχομένως να αποδειχθεί παρακοή: «Για να καταδειχθεί παρακοή, όπως έχει λεχθεί και στην υπόθεση Λάζαρος Μαύρος ν Θεόδωρου Στυλιανού
(1998)1 Α.Α.Δ. 2389, πρέπει να ικανοποιείται και η αντικειμενική υπόσταση (actus reus), αλλά και η υποκειμενική υπόσταση (mens rea) του αδικήματος της αστικής καταφρόνησης όπως προδιαγράφεται στο Άρθρο 42 του Ν. 14/60. Οι αποφάσεις Παπαχρυσοστόμου ν Σιδερά
(1993)1 Α.Α.Δ. 3-9 και Μουζούρης ν Xylophagou Plantantions
(1977)1 CLR 287 προσφέρουν καθοδήγηση ως προς το τι πρέπει να ψάχνει ένα Δικαστήριο εξετάζοντας τέτοιας φύσεως αιτήματα, ένα εκ των οποίων είναι να υπάρχει συνειδητή θα έλεγε κάποιος και ηθελημένη ανυπακοή του Καθ' ού η αίτηση ως προς την απόφαση του Δικαστηρίου. Μη ηθελημένη ανυπακοή ή παράβαση των όρων ενός διατάγματος χωρίς στοιχειοθέτηση πρόθεσης και/ή κατά τυχαίο τρόπο δεν φέρει αυτομάτως την καταδίκη του καθ' ού, νοουμένου ότι η όλη του στάση και συμπεριφορά δεν επιδεικνύει εκ προθέσεως καταστρατήγηση των όρων του διατάγματος». (δέστε και σύγγραμμα Borrie & Lowe 2η έκδοση σελ. 400). Προχωρώ λοιπόν να εξετάσω αν τηρούνται οι τυπικές προϋποθέσεις στα κατ΄ουσία ζητήματα, αφού μη τήρηση τους σηματοδοτεί και το τέλος της υπόθεσης, αφού δεν θα επιτραπεί στο Δικαστήριο να προχωρήσει στην εξέταση οποιουδήποτε περαιτέρω ζητήματος. Μόνο αν αυτές τηρούνται θα μπορέσει το Δικαστήριο να προχωρήσει και να εξετάσει αν υπάρχει μέσω μαρτυρίας πρόθεση για ανυπακοή του διατάγματος. Στην παρούσα περίπτωση (α) υπάρχει διάταγμα Δικαστηρίου ημερ. 9.9.20, (β) υπήρχε σε αυτό η αναγκαία οπισθογράφηση (γ) υπήρξε προσωπική επίδοση του διατάγματος (Τεκμήρια 6 και 6Α) και (δ) υπήρξε και προσωπική επίδοση της αίτησης ανυπακοής, ως άλλωστε παραδέχονται και οι Καθ'ων η αιτήση. Με αυτά ως δεδομένα, το Δικαστήριο προχωρεί να εξετάσει τόσο την αντικειμενική υπόσταση, αλλά και την υποκειμενική υπόσταση του αδικήματος της παρακοής δικαστικού διατάγματος δυνάμει του Άρθρου 42 του Ν. 14/60. Η υπερασπιστική γραμμή των Καθ' ων η αίτηση είναι ότι υπάρχει ασάφεια, αοριστία και γενικότητα στο διάταγμα και ειδικότερα ως προς το περιεχόμενο των όρων αυτού. Προβάλλουν οι Καθ' ών ότι ο χώρος στον οποίον ανεγέρθη γυψοσανίδα, δεν αποτελεί μέρος του καταστήματος υπ' αρ. 6 αλλά του καταστήματος υπ' αρ. 7 και/ή ευρίσκεται επί των συνόρων των δύο καταστημάτων. Οι Καθ' ών η αίτηση 1 ενοικιάζουν το κατάστημα 7 από την εταιρεία MCHOUSE PROPERTIES LTD με αρ. εγγρ. ΗΕ397605 (Τεκμήριο 1Α επί της Ε/Δ Σολομώντος) και συνεπώς δεν έχουν δικαίωμα να υπενοικιάσουν ή να δώσουν άδεια χρήσης των εν λόγω χώρων σε τρίτους - όρος 8 Τεκμηρίου 1Α της Ε/Δ Σολομώντος ημερ. 5.10.20 Περαιτέρω δηλώνουν ότι καμία μαρτυρία δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου που να δείχνει ότι είναι οι ίδιοι οι Καθ' ων που προέβησαν είτε στην τοποθέτηση της γυψοσανίδας ή σε οποιαδήποτε άλλη πράξη που να παραβιάζει τους όρους του διατάγματος αφού οι αιτητές δεν τους είδαν ιδίοις όμμασι να παραβιάζουν τους όρους αυτού. Για να μπορέσει ένα Δικαστήριο να κρίνει και να εξετάσει κατά πόσο υπήρξε παρακοή διατάγματος, και κατά συνέπεια να τιμωρήσει, εάν αυτή είναι η κατάληξη του, τους Καθ' ων η αίτηση, θα πρέπει το διάταγμα να διατυπώνεται με σαφήνεια ώστε να μην υπάρχει αμφιβολία ως προς το ποιες πράξεις απαγορεύονται. Ως έχει λεχθεί στην Iberian Trust Ltd v Founders Trust and Investment Co Ltd
(1932)ALL ER 176 (Repr), είναι και δικαίωμα του Καθ' ου να γνωρίζει με πάσα δυνατή λεπτομέρεια τι δεν επιτρέπεται να πράξει. Οι πράξεις και/ή παραλείψεις του για τις οποίες επιζητείται η τιμωρία του θα πρέπει να εμπίπτουν στο λεκτικό του διατάγματος, οι πρόνοιες του οποίου θα πρέπει να είναι ρητές και αδιαμφισβήτητες. Το Δικαστήριο για να προχωρήσει σε καταδίκη θα πρέπει να έχει ενώπιον του ικανοποιητική μαρτυρία επί των ακόλουθων σημείων: (α) ότι οι όροι του διατάγματος είναι ξεκάθαροι και αδιαμφισβήτητοι (β) να έχει τεκμηριωθεί ότι ο εναγόμενος έχει λάβει γνώση των όρων του διατάγματος (γ) θα πρέπει να υπάρχει ξεκάθαρη απόδειξη ότι ο εναγόμενος έχει παραβιάσει αυτούς.(Borrie & Lowe: The Law of Contempt 2η εκ. Σελ. 395). Στην Krashias shoe Factory v Adidas
(1989)1(E) Α.Α.Δ. 750, με παραπομπή στις Αγγλικές αποφάσεις Chiltem DC v Keane
(1985)2 ALL ER 118 και Attorney General v Leveller
(1979)1 All E.R. 74, ειπώθηκε ότι οι παραβιάσεις του διατάγματος πρέπει να προσδιορίζονται με την ίδια σαφήνεια όπως και τα αδικήματα στα κατηγορητήρια σε ποινικές υποθέσεις. Κρίνω ότι στην προκειμένη περίπτωση, για να μπορέσει το Δικαστήριο να διαπιστώσει κατά πόσον υπήρχε παραβίαση και δη ηθελημένη παραβίαση των όρων του Διατάγματος οφείλει όπως ανατρέξει στο μαρτυρικό υλικό που είχε τεθεί ενώπιον του για την έκδοση του αιτούμενου Προσωρινού Διατάγματος το οποίο αποτελεί μέρος του φακέλου του Δικαστηρίου. Συνακόλουθα, θα εξετάσω τους όρους και το λεκτικό του Διατάγματος. Αυτό, γιατί, η όλη διαφορά των μερών, αλλά και η υπερασπιστική γραμμή των Καθ'ων η αίτηση άπτεται επί των χώρων που απαρτίζουν το κατάστημα «Noho Coctail Bar». Απαντώντας το πιο πάνω ερώτημα, θα μπορεί συνακόλουθα να κριθεί και κατά πόσο υπήρξε παράβαση των όρων του Διατάγματος αφού το Διάταγμα εκδόθηκε με σκοπό την απαγόρευση των Καθ'ων η αίτηση από το να επεμβαίνουν με οποιοδήποτε τρόπο στην χρηστή διαχείριση του καταστήματος με την ονομασία «Noho Coctail Bar». Η αίτηση για έκδοση του Προσωρινού Διατάγματος βασίστηκε στην Ένορκη Δήλωση Καρυπίδη ημερ. 9.9.20, η οποία στις παραγράφους 8 και 9 παραπέμπει στην Συμφωνία για Άδεια Χρήσης - Τεκμήριο 2, στην οποία καταγράφονται τα ακόλουθα: 8(γ) «Παραχωρείτο στους ενάγοντες άδεια χρήσης σαράντα τετραγωνικών μέτρων (τ.μ.) επί του καταστήματος φέροντος τον αριθμό 6 αλλά και δικαίωμα χρήσης των κοινόχρηστων χώρων» Συνεχίζει στην παράγραφο 9: «Πρόσθετα και παράλληλα των ανωτέρω χώρων που περιγράφονται στο ανωτέρω επισυναπτόμενο σαν Τεκμήριο 2 συμβόλαιο, οι εναγόμενοι παραχώρησαν στους ενάγοντες το δικαίωμα να χρησιμοποιούν και χώρο που βρίσκεται στην Νότια πλευρά του συγκροτήματος οικοδομών και χρησιμοποιείται από τους ενάγοντες ως μπαρ». Είναι επί αυτών των δεδομένων και περιγραφής των επίδικων χώρων που εκδόθηκε το Διάταγμα του Δικαστηρίου. Με αυτό ως δεδομένο, κρίνω ότι καμία ασάφεια, γενικότητα ή αοριστία δεν εμπεριέχεται στο Διάταγμα. Το Διάταγμα καθορίζει ρητά και με πάσα δυνατή λεπτομέρεια τις πράξεις που απαγορεύονταν οι Καθ'ων η αίτηση να πράξουν. Η ερμηνεία του Διατάγματος πηγάζει από την γραμματική έννοια αυτού. Το διάταγμα του Δικαστηρίου προνοεί ρητά ότι οι Καθ' ων η αίτηση εμποδίζονται και απαγορεύονται από το να παρεμποδίζουν με οποιονδήποτε τρόπο τους Ενάγοντες από την χρήση και διαχείριση του σνακ μπαρ με την επωνυμία «Noho Coctail Bar» στην Λεωφόρο Νήσι 20 στην Αγία Νάπα. Οι όροι του διατάγματος είναι σαφείς. Καμία πράξη που να εμποδίζει την χρηστή λειτουργεία του καταστήματος δεν επιτρέπεται στους Καθ' ων η αίτηση μέχρι τελικής εκδίκασης της αίτησης για Προσωρινό Διάταγμα ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Από τα επισυνημμένα στην Ένορκη Δήλωση Καρυπίδη ημερ. 21.9.20 Τεκμήρια 2, 3, 4 και 5, είναι ξεκάθαρο ότι η επιχείρηση «Noho Coctail Bar» αποτελείται από ένα μεγάλο ενιαίο χώρο ο οποίος αποτελείται από το κατάστημα που γίνεται αναφορά στο συμβόλαιο παραχώρησης άδειας χρήσης (Τεκμήριο 2 στην Ε/Δ ημερ. 09.09.2020 για έκδοση του προσωρινού διατάγματος) αλλά και ένα χώρο που βρίσκεται στην δεξιότερη μεριά του καταστήματος στον οποίο απεικονίζεται ένας χώρος μπαρ. Από το φωτογραφικό λοιπόν μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου συνάγεται ότι ο χώρος δραστηριοποίησης της εν λόγω επιχείρησης επεκτείνεται και στους δύο αυτούς χώρους. Να σημειώσω εδώ ως ορθή την επισήμανση της Κας. Μάρκου ότι οι Καθ' ων η αίτηση ουδέποτε αμφισβήτησαν ότι το μπαρ, τα εμπορεύματα, το ταμείο, ο εξοπλισμός, ο ήχος, οι διακόπτες παροχής ρεύματος, τουαλέτες εξυπηρέτησης του κοινού, αλλά και προμήθειές, ιδιοκτησίας των αιτητών, στοιχεία απαραίτητα για την λειτουργία του καταστήματος βρίσκονται στην δεξιά πλευρά αυτού. Ας σημειωθεί ότι οι Καθ' ων η αίτηση ουδέποτε απάντησαν στην αυταπόδεικτη μέσω των Τεκμηρίων θέση των αιτητών ότι ολόκληρη η επιχείρηση εκτείνεται και στεγάζεται σε αυτόν τον ενιαίο χώρο (Τεκμήρια 4 και 5 στην 'Ενορκη Δήλωση Καρυπίδη ημερ. 21.9.20). Επιπλέον, οι Καθ' ων η αίτηση δεν αρνήθηκαν ποτέ, ούτε τοποθετηθήκαν αρνητικά ως προς τις καταλογιζόμενες σε αυτούς πράξεις που ενδεχομένως να συνιστούν παραβίαση του Διατάγματος. Δεν αρνήθηκαν ότι στο μέρος του καταστήματος που έχουν τώρα στην κατοχή τους οι αιτητές, μετά τις κατ' ισχυρισμόν ενέργεις των, δεν υπάρχει ο φωτισμός, ο εξοπλισμός ή πρόσβαση στα αναγκαία εμπορεύματα, τους για την χρήση και λειτουργία του καταστήματος. Η θέση της συνηγόρου των Καθ' ων η αίτηση ότι οι αιτητές δεν είδαν ιδίοις όμμασι τους Καθ' ων η αίτηση από το να χτίζουν την γυψοσανίδα, είναι άστοχη και πίπτει στο κενό, αφού ουδέποτε οι ίδιοι μέσω της ένστασης τους προέβαλαν προηγουμένως αυτήν την θέση. Δεν όφειλαν οι αιτητές να δουν με τα μάτια τους, τους Καθ'ων να εγείρουν αυτές για να αποσείσουν το βάρος απόδειξης που τους βαραίνει. Ούτε μπορεί σε καμία περίπτωση να γίνει αποδεκτή η θέση της συνηγόρου των Καθ'ων ως προβάλλεται στην αγόρευση της ότι: «..οι Καθ'ων η αίτηση συμμορφώθηκαν στον βαθμό που οι ίδιοι ερμήνευσαν τις πρόνοιες του Διατάγματος». Υποθέσεις όπως η P.A. Thomas & Co and Other v Mould and Others
(1968)1 All E.R. 963 δείχνουν ότι σημασία έχει όπως η πράξη ή παράλειψη για την οποία ζητείται εκ των υστέρων τιμωρία και φυλάκιση του καθ' ού, να εμπίπτει εντός των όρων και αναμφισβήτητων προδιαγραφών του διατάγματος. Στην σελ. 315 του συγγράμματος Borrie & Lowe (supra) αναφέρεται ότι: «Thus although persons are under a duty to comply strictly with the terms of an injunction, the courts will only punish a person for contempt upon adequate proof of the following points. First, it must be established that the terms of the injunction are clear and unambiguous; secondly it must be shown that the defendant has had proper notice of such terms; and thirdly, there must be clear proof that the terms have been broken by the defendant». Παραμένει αναντίλεκτο το γεγονός ότι οι εν λόγω γυψοσανίδες είναι εκεί, έχουν κτιστεί εκεί, και παραμένουν εκεί. Οι Καθ'ών, ως γνώστες του γεγονότος ότι δεν ήταν οι ίδιοι που τις τοποθέτησαν, ως ισχυρίζονται, ουδέποτε απάντησαν αρνητικά στην προσαπτόμενη σε αυτούς κατηγορία. Δεν προσέφεραν ποτέ μια απάντηση στην αυταπόδεικτη μέσω των Τεκμηρίων 2 και 3 (φωτογραφικό υλικό στην Ένορκη Δήλωση Καρυπίδη ημερ. 21.9.20) θέση ως προς το γιατί οι γυψοσανίδες υπάρχουν εκεί τώρα, ενώ προηγουμένως, και δη κατά την ημερομηνία έκδοσης του Προσωρινού Διατάγματος, δεν υπήρχαν. Ούτε ως ενοικιαστές του καταστήματος 7 απάντησαν είτε μέσω άρνησης, είτε μέσω υπόδειξης περί κατασκευής αυτής από τρίτο πρόσωπο για την κατασκευή της. Αν η γυψοσανίδα υπήρχε προ του Εκδοθέντος Διατάγματος η κατεδάφιση της θα ήταν εντός των ενεργειών που θα επιδίωκαν οι αιτητές να άρουν μέσω της αίτησης τους για έκδοση του Προσωρινού Διατάγματος. Η μόνη παραβίαση που υπήρχε κατά τον ουσιώδη χρόνο έκδοσης του Προσωρινού ήταν η απόκλιση της εισόδου του καταστήματος υπ' αριθμό 6 με πολυουρεθάνες. Δεν διαλανθάνει της προσοχής του Δικαστηρίου, ότι το κατάστημα με αριθμό 7 ενοικιάζεται από την Καθ'ης η αίτηση 1 από την εταιρεία Mchouse Properties Ltd (Τεκμήριο 1Α στην Ένορκη Δήλωση Σολομώντος ημερ. 5.10.20). Όμως, η εκδοχή του Καθ΄ού η αίτηση 2 ότι οι αιτητές κατά την περίοδο της πανδημίας, και δη κατά την απαγόρευση κυκλοφορίας του πληθυσμού, επενέβησαν μονομερώς και ετσιθελικά επί του καταστήματος 7, λαμβάνοντας αντινομικά κατοχή των χώρων αυτού, δημιουργώντας ως εκ θαύματος μια περιοχή μπαρ, μεταφέροντας πλείστα εκ των εμπορευμάτων τους και προμήθειες τους εκεί, χωρίς να έχουν προηγουμένως εξασφαλίσει άδεια των Καθ'ων η αίτηση περί τούτου, αντιστρατεύεται την κοινή λογική. Πώς, εάν δεν είχε δοθεί άδεια χρήσης της δεξιάς πλευράς του καταστήματος είναι δυνατό να στεγάζουν μέχρι και σήμερα ολόκληρη την επιχείρηση τους οι αιτητές στους συγκεκριμένους χώρους; Αν όντως επενέβησαν οι αιτητές επί του καταστήματος 7 γιατί δεν ήταν οι Καθ'ων η αίτηση που απετάθησαν στο Δικαστήριο, αναζητώντας την βοήθεια αυτού με σκοπό την άρση της παρανομίας των πρώτων αλλά οι αιτητές εναντίον των Καθ'ων η αίτηση; Υπενθυμίζεται δε και η παραδοχή των ίδιων των Καθ'ων η αίτηση ότι απέκοψαν και/ή απέτρεψαν την είσοδο στο κατάστημα 6 κατά την 6.9.20 μέσω των παραγράφων 22 και 11 αντιστοίχως των ενόρκων δηλώσεων του κ. Σολομώντος ημερομηνιών 15.9.20 και 5.10.
- Αναδιπλώνω την σκέψη του Δικαστηρίου αναφέροντας ότι δεν είναι δυνατόν οι αιτητές να αποφάσισαν χωρίς να έχουν προηγουμένως εξασφαλίσει την προφορική έστω συγκατάθεση των Καθ'ων η αίτηση, όπως μετακινήσουν και επεκτείνουν μονομερώς και ετσιθελικά την επιχείρηση τους, σε χώρους που γνώριζαν ότι δεν είχαν δικαίωμα να βρίσκονται. Πόσο μάλλον όταν γνώριζαν ότι θα έβρισκαν αντιμέτωπους τους Καθ'ων η αίτηση. Διερωτάται εύλογα το Δικαστήριο γιατί δεν αποκαλύφθηκε προηγουμένως στο Δικαστήριο από τους Καθ'ων η αίτηση η συμβατική σχέση των ιδίων με την εταιρεία Mchouse Properties Ltd. Γατί δεν το ανέφερε εξ' αρχής ο Καθ' ού η αίτηση 2 στην ένορκη του δήλωση ημερομηνίας 15.9.20, όταν και έφερε ένσταση στην μονιμοποίηση του Εκδοθέντος Μονομερούς Διατάγματος αφού και τότε, ήτοι την 15.9.20 οι αιτητές, λανθασμένα και παράνομα, (κατά την εισήγηση των Καθ'ων) λειτουργούσαν την επιχείρηση σε χώρο που δεν τους επιτρεπόταν; Όπως αντιστοίχως παραδέχθηκαν οι Καθ'ών η αίτηση μέσω των ενόρκων δηλώσεων τους ότι προέβησαν σε πράξεις με τις οποίες εμπόδισαν την είσοδο στους αιτητές στο κατάστημα 6, στην παράγραφο 10 (Β) της ένορκης δήλωσης Σολομώντος ημερ. 15.9.20 γίνεται ακόμη μια παραδοχή. Σε αυτήν καταγράφονται τα ακόλουθα: «Να σημειωθεί ότι αργότερα και εντός του έτους 2019 οι ενάγοντες μου ζήτησαν όπως τους δοθεί άδεια να χρησιμοποιούν και τα υπόλοιπο μέρος του καταστήματος υπ' αριθμό
- Συμφωνήσαμε ότι για να χρησιμοποιούν μέχρι το τέλος του 2019 ήτοι μέχρι και την 31.12.19 τα υπόλοιπα 40m2 του καταστήματος 6, θα έπρεπε να καταβάλουν επιπρόσθετα το ποσό των €15.
- Με την συμφωνία αυτή περί τον Μάρτιο του 2019 οι ενάγοντες μου κατέβαλαν το ποσό των €9.400 και παρέμεινε απλήρωτο το υπόλοιπο που ανερχόταν σε €5.
- Το ποσό των €5.600 είναι το υπόλοιπο που αναγράφεται στο Τεκμήριο 4 της Ε/Δ Καρυπίδη». Αποτελεί συνεπώς παραδεκτό γεγονός μεταξύ των διαδίκων ότι, όχι μόνο υπήρξε συμφωνία για άδεια χρήσης του καταστήματος 6, ως αυτή αποτυπώνεται γραπτώς μέσω του Τεκμηρίου 2 της Ένορκης Δήλωσης Καρυπίδη ημερ. 9.9.20, αλλά υπήρξε σε μεταγενέστερο της πρώτης χρόνο, περαιτέρω προφορική συμφωνία για την παραχώρηση επιπλέον τετραγωνικών μέτρων. Αποτελεί περαιτέρω εύρημα του Δικαστηρίου ότι το εν λόγω κατάστημα (ως παραδέχονται εκατέρωθεν τα μέρη μέσα από τις ένορκες τους δηλώσεις- παρ. 4 Ε/Δ Καρυπίδη ημερ.9.9.20 και Σολομώντος ημερ. 15.9.20) ότι το εν λόγω κατάστημα ενοικιαζόταν προφορικά από τους Καθ'ων η αίτηση από το έτος 2018 χωρίς καμία γραπτή προς τούτο συμφωνία. Το γεγονός ότι οι αιτητές χρησιμοποιούν τον χώρο στην δεξιά πλευρά του καταστήματος υπ' αριθμό 6 ως μέρος της επιχείρησης τους είναι αυταπόδεικτο μέσω της μαρτυρίας που προσκόμισαν. Αυτή η μαρτυρία παρέμεινε αναντίλεκτη. Από το όλο μαρτυρικό υλικό που έχει τεθεί ενώπιον μου, αλλά και τις προηγούμενες παραδοχές των Καθ'ων η αίτηση ότι προέβαιναν και σε προφορικές διευθετήσεις και συμφωνίες με τους αιτητές ως προς την παραχώρηση περαιτέρω χώρων, αποτελεί κατάληξη και εύρημα του Δικαστηρίου ότι οι Καθ'ων η αίτηση επέτρεψαν προφορικά στους αιτητές προ της έκδοσης του μονομερούς Διατάγματος ημερομηνίας 9.9.20 και/ή συγκατατέθηκαν σχετικώς, όπως οι τελευταίοι χρησιμοποιούν τον χώρο δεξιά του καταστήματος με αριθμό
- Το αν οι Καθ'ων η αίτηση επέλεξαν να παραβιάσουν την όποια συμφωνία έχουν με τρίτο πρόσωπο ως προς την παραχώρηση άδειας στους αιτητές για το κατάστημα υπ' αριθμό 7, δεν είναι ζήτημα το οποίο πρέπει να απασχολήσει το Δικαστήριο. Σημειώνεται δε ότι η ιδιοκτήτρια εταιρεία Mchouse Properties Ltd, ουδόλως παραπονείται και δεν βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου για να άρει την όποια κατ' ισχυρισμό παραβίαση στον χώρο της από μέρους των αιτητών. Το αντικείμενο της αίτησης παρακοής δεν είναι οι σχέσεις που πηγάζουν ενδεχομένως από το μεταξύ των Καθ'ων η αίτηση και της εταιρείας McHouse Properties Ltd συμβόλαιο, αλλά το κατά πόσον οι πρώτοι συμμορφώθηκαν με τους όρους του Διατάγματος του Δικαστηρίου. Δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο το γεγονός ότι οι Καθ'ων η αίτηση παραδέχονται ευθαρσώς μέσω των ενόρκων δηλώσεων του κ. Σολωμόντος ημερομηνιών 15.9.20 αλλά και 5.10.20 αντίστοιχα, ότι οι αρχικές πράξεις που τους καταλογίζονταν από τους αιτητές, ήτοι η απαγόρευση εισόδου στο κατάστημα κατά την 6.9.20 με σκοπό την παύση λειτουργίας του «Noho» έλαβαν χώρα. Από την επιστολή δε ημερομηνίας 26.8.20 - Τεκμήριο 5 στην Ένορκη Δήλωση Καρυπίδη ημερ. 9.9.20, διαφαίνεται η πρόθεση των Καθ'ων η αίτηση, από τα τέλη Αυγούστου 2020 όπως τερματίσουν την συμβατική σχέση που είχαν με τους αιτητές. Καλούνται δε μέσω της επιστολής αυτής οι αιτητές όπως εξοφλήσουν τα κατ΄ισχυρισμό οφειλόμενα ενοίκια μέχρι την 28.8.
- Στην ίδια μάλιστα επιστολή γίνεται λόγος για λήψη όλων των αντικειμένων από το υποστατικό και άδειασμα των ψυγείων από κάθε υλικό και προϊόν «καθότι από το Σάββατο 29.8.20 και μετέπειτα δεν θα σας επιτραπεί ξανά η είσοδος εντός του υποστατικού. Σημειώστε επίσης ότι σε αυτή την περίπτωση ο πελάτης μας προτίθεται να διακόψει την παροχή ύδατος και ηλεκτροδότησης του υποστατικού». Αναρωτιέται επιπλέον το Δικαστήριο, γιατί μέσω της ίδιας επιστολής, (Αυγούστου 2020) δεν παραπονέθηκαν οι Καθ'ων η αίτηση για την κατ΄ισχυρισμό παράνομη επέμβαση των αιτητών στους χώρους του γειτνιάζοντος καταστήματος κατά την περίοδο απαγόρευσης της κυκλοφορίας η οποία και είχε προηγηθεί της επιστολής. Γιατί δεν ζήτησαν τότε οι Καθ'ων την απομάκρυνση των αιτητών από τον χώρο δεξιότερα του καταστήματος 6; Λόγω της εκπρόθεσμης επίδοσης της επιστολής Τεκμήριο 5, ήτοι σε ημερομηνία μετά την 28.8.20, ως τα μέρη παραδέχονται μέσω των ενόρκων δηλώσεων τους, (Ε/Δ Καρυπίδη 9.9.20 παρ. 16 και Σολομώντος ημερ. 15.9.20 παρ. 16-19) οι αιτητές δεν έφυγαν από το κατάστημα. υπ' αριθμό
- Αποτέλεσμα της ανυπακοής των αιτητών ήταν οι ενέργειες των Καθ'ων, ως αυτές περιγράφηκαν ανωτέρω κατά την 6.9.
- Μόνο, και μετά την έκδοση του Διατάγματος, είναι που οι Καθ'ων η αίτηση αναγκάστηκαν να ανοίξουν τις πόρτες του καταστήματος. Εντέχνως όμως και με πρόφαση το νομικό συμβόλαιο που οι ίδιοι έχουν με άλλο νομικό πρόσωπο ως προς τον χώρο δεξιότερα του καταστήματος, αποφάσισαν συνειδητά όπως συνεχίσουν να εμποδίζουν τους αιτητές από την λειτουργία του «Noho» προβαίνοντας στον διαχωρισμό των χώρων μέσω γυψοσανίδων. Είναι χωρίς καμία αμφιβολία που το Δικαστήριο βρίσκει την όλη συμπεριφορά των Καθ'ων η αίτηση κακόβουλη και εκδικητική στο πρόσωπο των αιτητών ενώ καμία αμφιβολία δεν χωρεί ως προς τις ενέργειες τους, ειδικότερα από την στιγμή που έναυσμα για την καταχώρηση της παρούσας αγωγής ήταν οι πράξεις των Καθ'ων η αίτηση κατά την 6.9.
- Με την ίδια ευκολία, και ηθελημένα, με κάθε πρόθεση για αποτροπή των αιτητών από την διεξαγωγή των εργασιών τους είναι που προέβησαν σε παρακοή του Διατάγματος. Καμία πράξη που να αποτρέπει την χρήση και λειτουργία του «Noho» δεν επιτρεπόταν και δεν επιτρέπεται μέχρι τελικής εκδίκασης του Προσωρινού Διατάγματος. Η πιο πάνω διαπίστωση του Δικαστηρίου επιρρώνεται μέσω της μη άρνησης και μη αμφισβήτησης ότι τέλεσαν παρακοή, μη αρνούμενοι τις πράξεις που τους καταλογίζονται. Η ένοχη διάνοια ως προς το ηθέλημένο της παρακοής εξάγεται από όλα τα περιστατικά της υπόθεσης. Στην υπόθεση Stancombe v Trowbridge UDC
(1910)2 Ch 190, καταγράφεται ότι όπου διάταγμα απαγορεύει κάποια πράξη, η ίδια η εκτέλεση της πράξης αποτελεί την αναγκαία ένοχη διάνοια και « it is no answer to say that the act was not contumacious in the sense that, in doing it, there was no direct intention to disobey the order». Στην γνωστή υπόθεση Attorney- General v Newspaper Publishing Plc
(1987)WLR 942 υπόθεση του βιβλίου Spycatcher ο Sir John Donaldson M.R είπε στην σελίδα 976: «Mens rea in the law of contempt is something of a mindfield. The reason is that it is wholly the creature of common law and has developed on a case by case basis and no doubt it will continue to do so». Η όλη όμως συμπεριφορά των Καθ'ων η αίτηση δείχνει μια προειλλημένη απόφαση και προσχεδιασμό στην κατασκευή και τοποθέτηση των γυψοσανίδων που διαχωρίζουν πλέον τον χώρο και έχουν τεμαχίσει ουσιαστικά την στεγαζόμενη σε αυτόν επιχείρηση σε δύο μέρη. Η δημιουργία και τοποθέτηση αυτών πίσω από την συγκεκαλλυμένη δικαιολογία ή υπεράσπιση, ότι δεν τους είδε κανένας να το πράττουν, δείχνει τόσο την πρόθεση αλλά και την ένοχη διάνοια τους. Ο προφασισμός και η πρόταξη τώρα, μόνο, μετά την καταχώρηση της αίτησης παρακοής, του ενοικιαστηρίου εγγράφου, Τεκμήριο 1Α στην Ένορκη Δήλωση Σολομώντος ημερομηνίας 5.10.20 δεν αποτελεί τίποτα άλλο παρά ένα μαδνύα πίσω από τον οποίο κρύβονται οι Καθ'ων για να δικαιολογήσουν τις πράξεις τους. Υπάρχει ξεκάθαρη περιστατική μαρτυρία, όπως αυτή έχει ανωτέρω αναλυθεί, η οποία οδηγεί αβίαστα στο συμπέρασμα ότι οι Καθ'ων η αίτηση ενήργησαν επί σχεδίω με σκοπό να αναγκάσουν τους αιτητές από το να αποχωρήσουν από τον χώρο. Είναι η κατάληξη μου πως οι αιτητές έχουν αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι οι Καθ'ων η αίτηση εκ προθέσεως έχουν παραβεί και συνεχίζουν να παραβιάζουν το διάταγμα του Δικαστηρίου με την πράξη τους όπως δημιουργήσουν, κτίσουν, εγκαταστήσουν και τοποθετήσουν γυψοσανίδες με τις οποίες να δημιουργούν εμπόδιο στην απρόσκοπτή λειτουργία του «Noho Coctail Bar». Οι Καθ'ων η αίτηση κρίνονται ένοχοι ηθελημένης παρακοής του διατάγματος του Δικαστηρίου ως αυτή έχει με λεπτομέρεια καταγραφεί ανωτέρω. (Υπ.) ............................................... Μ. Ναθαναήλ , Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο