← Κύπρος

GORIDAN HOLDINGS LIMITED ν. PILADES HOTELS LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 414/2019, 13/1/2020

GORIDAN HOLDINGS LIMITED ν. PILADES HOTELS LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 414/2019, 13/1/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2020:A39 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΪΔΟΥ-ΚΑΡΑΚΑΝΝΑ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 414/2019 Μεταξύ: GORIDAN HOLDINGS LIMITED (Αρ. Εγγραφής 378128) Εναγόντων/Αιτητών και

  1. PILADES HOTELS LIMITED (HE. 109893).
  2. MAXIMUS HOTELS LIMITED (HE 379329).
  3. MARISMARE LIMITED (HE 329988)
  4. XXXXX ΠΑΝΑΓΗ
  5. XXXXX ΠΑΝΑΓΗ
  6. XXXXX ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
  7. XXXXX ΜΗΛΙΩΤΟΥ ΠΑΝΑΓΗ Εναγομένων/Καθ' ων η αίτηση Aίτηση ημερ. 18/9/2019 για Προσωρινό Διάταγμα Ημερομηνία: 13.1.2020 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες - Αιτητές: κ.Κ.Στυλιανού για Τάσος Παπαδόπουλος & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για Εναγόμενους - Καθ΄ ων η Αίτηση: κ.Καρατζής για Φοίβος ΧρίστοςΚληρίδης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ και N.PIRILLIDES & ASSCOCIATES LLC ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Ενάγοντες, στην υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή, ζητούν διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να δηλώνεται και/ή να αναγνωρίζεται ότι το πωλητήριο έγγραφο που υπογράφηκε μεταξύ των Εναγομένων 1 και των Εναγομένων 2, κατά ή περί τον Αύγουστο του 2019, χωρίς τη γραπτή συγκατάθεση των Εναγόντων και με το οποίο οι Εναγόμενοι 1 πώλησαν στους Εναγομένους 2 το ξενοδοχείο με την επωνυμία ELECTRA στην Αγία Νάπα, είναι άκυρο καθότι παραβιάζει τους όρους των γραπτών συμφωνιών υποθήκευσης που αφορούν τις υποθήκες XXXXX/2009, XXXXX/2010 και XXXXX/2011, του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Αμμοχώστου. Αξιώνουν, επίσης, διάταγμα ακύρωσης της εγγραφής του πιο πάνω πωλητηρίου εγγράφου στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Αμμοχώστου και αποζημιώσεις για ζημιές τις οποίες οι Ενάγοντες έχουν υποστεί λόγω των πιο πάνω παραβιάσεων. Με την υπό κρίση Αίτηση, η οποία καταχωρήθηκε μονομερώς, οι Ενάγοντες/Αιτητές αιτούνται τα πιο κάτω διατάγματα: Α. Διάταγμα που να απαγορεύει στους Εναγομένους, να πωλήσουν και/ή διαθέσουν με οποιονδήποτε τρόπο τα τεμάχια XXXXX, XXXXX, XXXXX και XXXXX που βρίσκονται στην τοποθεσία Πετρέλη στο Δήμο Αγίας Νάπας ή και της ξενοδοχειακής μονάδας με την επωνυμία ELECTRA HOTEL μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Β. Διαταγή με την οποία να αναστέλλεται η υλοποίηση του πωλητηρίου εγγράφου που υπογράφηκε μεταξύ των Εναγομένων 1 και των Εναγομένων 2, τον Αύγουστο του 2019 και αφορούσε την πώληση του ξενοδοχείου ELECTRA HOTEL. Γ. Διάταγμα που να απαγορεύει στην Εναγομένη 3 να συνομολογήσει σύμβαση μίσθωσης και/ή ενοικίασης και/ή να παραχωρήσει την άδεια χρήσης των πιο πάνω τεμαχίων. Δ. Διάταγμα που να απαγορεύει στην Εναγομένη 3 να καταβάλει στους Εναγομένους 1, 2, 4, 5, 6 και 7 οποιοδήποτε τίμημα για την εκμετάλλευση των πιο πάνω ακινήτων. Ε. Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να απαγορεύει στους Εναγομένους 1 και 2 να εισπράξουν οποιοδήποτε ποσό προέρχεται από την εκμετάλλευση των πιο πάνω ακινήτων. Η Αίτηση στηρίζεται στα άρθρα 29 και 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, ως έχει τροποποιηθεί, στα άρθρα 4, 5, 6, 7 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6, στα άρθρα 23, 24 και 25 του περί Συμβάσεων Νόμου Κεφ.149, στο άρθρο 23 του Συντάγματος, στα άρθρα 300, 302 και 303 (α) του Ποινικού Κώδικα, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.48, θθ 1, 2, 3, 8 και 9, στις αρχές της επιείκειας και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η Αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του XXXXX Έλληνα, υπαλλήλου της Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, που θα αναφέρεται μετά απλώς ως η 'Τράπεζα Κύπρου'. Το χαρτοφυλάκιο της Gordian Holdings Ltd, με βάση την ένορκη δήλωσή του, εξυπηρετείται από την Τράπεζα Κύπρου βάσει σχετικών συμφωνιών. Δυνάμει διατάγματος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, το οποίο τέθηκε σε ισχύ την 30/5/2019, οι επίδικες πιστωτικές διευκολύνσεις και υποθήκες έχουν μεταβιβαστεί στην Εταιρεία Gordian Holdings Ltd, ήτοι στους Ενάγοντες. Ο XXXXX Έλληνας, που θα αναφέρεται μετά ως «ο ομνύοντας», στην πολυσέλιδη ένορκη δήλωσή του καταγράφει με λεπτομέρεια το ιστορικό της υπόθεσης, τις δοσοληψίες που είχε η Τράπεζα Κύπρου με την Εταιρεία Aqua Sol Hotels Public Company Ltd που θα αναφέρεται μετά ως «η Aqua Sol». Προβαίνει, επίσης, σε λεπτομερή αναφορά αναφορικά με τις σχέσεις των Εναγομένων 4, 5, 6 και 7 μεταξύ τους, ως επίσης και τις σχέσεις των Εναγομένων 4, 5, 6 και 7 με την Εταιρεία Aqua Sol και τις εταιρείες Εναγόμενες 1, 2 και
  8. Συνοψίζω στη συνέχεια το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσής του, στο βαθμό που κρίνω ότι είναι αναγκαίο για τους σκοπούς της παρούσας αίτησης. Ο XXXXX Παναγή, Καθ' ου η αίτηση 4, είναι σύζυγος της XXXXX Μηλιώτου Παναγή, Καθ' ης η αίτηση
  9. Οι Καθ' ων η αίτηση 4 και 7 είναι γονείς της XXXXX Παναγή, Καθ' ης η αίτηση
  10. Η Καθ' ης η αίτηση 5 είναι σύζυγος του XXXXX Παπαδημητρίου, Καθ' ου η αίτηση
  11. Η Εταιρεία Pilades Hotels Ltd, Καθ' ης η αίτηση 1, είναι ιδιοκτήτρια του Electra Holiday Village, που θα αναφέρεται μετά ως «ELECTRA HOTEL», το οποίο είναι το αντικείμενο της υπό κρίση υπόθεσης. Η Καθ' ης η αίτηση 2, την 29/1/2018, αγόρασε δυνάμει αγοραπωλητηρίου συμβολαίου το ELECTRA HOTEL. Μοναδική μέτοχος της Καθ' ης η αίτηση 2 , είναι η Καθ' ης η αίτηση
  12. Ο Καθ' ου η αίτηση 4 είναι ο διευθύνων σύμβουλος και ο κύριος μέτοχος της Aqua Sol και «ο ιθύνων νους γύρω από όλες τις ενέργειες των Εναγομένων». H Aqua Sol είναι η ιδιοκτήτρια της μίσθωσης του ELECTRA HOTEL. Η μίσθωση λήγει την 23/7/
  13. Το 2009, η Aqua Sol παραχώρησε στην Τράπεζα Κύπρου διάφορες εξασφαλίσεις και επιβαρύνσεις, οι οποίες περιλάμβαναν, μεταξύ άλλων, υποθήκες επί του ELECTRA HOTEL. Πρόκειται για τις τρεις επίδικες υποθήκες. Κατά ή περί το 2012, η Aqua Sol δεν ανταποκρινόταν στις υποχρεώσεις της και ως εκ τούτου, η Τράπεζα Κύπρου διόρισε, την 13/10/2014, τον XXXXX Φιλίππου ως Παραλήπτη και Διαχειριστή της Aqua Sol, δυνάμει ομολόγου. Λίγο χρόνο πριν τον διορισμό του Διαχειριστή/Παραλήπτη, η Aqua Sol, μέσω του Καθ' ου η αίτηση 4, προέβη στη σύναψη διαφόρων συμφωνιών μίσθωσης με την Καθ' ης η αίτηση 3, που συστάθηκε το 2014 και ήταν υπό τον πλήρη έλεγχο της Καθ' ης η αίτηση
  14. Ένα από τα ξενοδοχεία που μισθώθηκαν στην Καθ' ης η αίτηση 3 την 1/9/2014 ήταν και το ELECTRA HOTEL. Σχετικό είναι το Τεκμήριο
  15. Η μίσθωση στην Καθ' ης η αίτηση 3 έγινε κατά παράβαση των όρων των υποθηκών και των ομολόγων κυμαινόμενης επιβάρυνσης που απαιτούσαν την προηγούμενη συγκατάθεση της Τράπεζας Κύπρου για την μίσθωση. Η Τράπεζα Κύπρου ουδέποτε έδωσε τέτοια συγκατάθεση. Την 20/10/2014 παρασχέθηκαν προς τον Διαχειριστή/Παραλήπτη συμπληρωματικές συμφωνίες που προνοούσαν, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: «
  16. Οι Συμπληρωματικές Συμφωνίες προνοούσαν μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: (α) Την πληρωμή του ενοικίου δυνάμει των Συμφωνιών Μίσθωσης κατευθείαν στην BoC και την εκχώρηση των συμβάσεων με τους Τουριστικούς Πράκτορες, καθώς και οποιωνδήποτε πληρωμών που λήφθηκαν από την AQS από την 1.9.2014, στη Marismare∙ (β) Τη μεταβίβαση οποιωνδήποτε πληρωμών που λήφθηκαν από την AQS από την 1.9.2014 στη Marismare και την εκχώρηση οποιωνδήποτε εγγράφων υπογραφθέντων από τους Τουριστικούς Πράκτορες από την 1.9.2014 στη Marismare∙ και (γ) Την παράδοση των ξενοδοχείων δυνάμει των Συμφωνιών Μίσθωσης, τη συμφωνία πληρωμής των ενοικίων σε λογαριασμό της BoC για εξόφληση του χρέους της AQS στην BoC (εκτός από το Panas Tourist Village).» Είναι η θέση του ομνύοντα ότι κύριος σκοπός των πιο πάνω μισθώσεων ήταν «η ουσιαστική αποξένωση κατοχής και ελέγχου των πιο αποδοτικών ξενοδοχείων και να αφεθεί ολόκληρο το χρέος στην AGS (Aqua Sol) χωρίς να έχει τη δυνατότητα αποπληρωμής του, ως επίσης και για να εμποδίσουν οποιονδήποτε Παραλήπτη/Διαχειριστή από το να λάβει κατοχή των σχετικών ξενοδοχείων μετά τον διορισμό του, απομειώνοντας έτσι τις εξασφαλίσεις των Εναγόντων». Μεταξύ της Τράπεζας Κύπρου και των Εναγομένων υπάρχει μεγάλος αριθμός δικαστικών διαδικασιών, οι οποίες εκκρεμούν μέχρι σήμερα στα Επαρχιακά Δικαστήρια Λάρνακας και Λευκωσίας. Λεπτομέρειες των κυριότερων δικαστικών διαδικασιών καταγράφονται στην ένορκη δήλωση. Την 4/9/2019 οι Αιτητές πληροφορήθηκαν από το Διαχειριστή/Παραλήπτη, με επιστολή ημερομηνίας 20/8/2019, Τεκμήριο 21, ότι η Καθ' ης η αίτηση 1 τερμάτισε τη συμφωνία μίσθωσης, ημερομηνίας 23/7/2001, που διατηρούσε με την Aqua Sol. Στην ιδίαν επιστολή, τούς κοινοποίησαν την απόφασή τους να πωλήσουν το ξενοδοχείο σε τρίτη εταιρεία, έναντι του ποσού των δέκα εκατομμυρίων ευρώ, το οποίο θα καταβαλλόταν τμηματικά, από το 2020 μέχρι το 2031 και ότι η υποθήκη XXXXX/2010, προς όφελος της Aqua Sol, που αποτελεί μία από τις επίδικες υποθήκες, είναι παράνομη. Είναι η θέση του ομνύοντα ότι οι λόγοι επί των οποίων εδράζεται η ακύρωση της συμφωνίας μίσθωσης προς την Aqua Sol είναι ανεδαφική. Μετά τη λήψη της πιο πάνω επιστολής, οι Αιτητές προέβησαν σε έρευνα στο Κτηματολόγιο. Από την έρευνα διαπιστώθηκε ότι η Καθ' ης η αίτηση 2 κατέθεσε το αγοραπωλητήριο συμβόλαιο με χαρακτηριστικά Π.Ω.Ε./455/2019 στο Κτηματολόγιο. Οι όροι των ομολόγων κυμαινόμενης επιβάρυνσης και των υποθηκών απαγορεύουν στην Καθ' ης η αίτηση 1 να πωλήσει, εκχωρήσει, υποθηκεύσει, επιβαρύνει ή άλλως πως αποξενώσει τα περιουσιακά της στοιχεία χωρίς την προηγούμενη συγκατάθεση της Τράπεζας Κύπρου. Η Τράπεζα Κύπρου και οι Ενάγοντες, Αιτητές στην παρούσα διαδικασία, ουδέποτε συγκατατέθηκαν «στις μισθώσεις Μarismare, στις συμπληρωματικές συμφωνίες, ή στην πληρωμή ποσών από την AGS (Aqua Sol) προς την Marismare ή στις υπόλοιπες συμφωνίες ή συναλλαγές για την εκμίσθωση των ξενοδοχείων ή σε οποιανδήποτε συγκατάθεση δικαιωμάτων που αφορούν τα ξενοδοχεία από την AGS (Aqua Sol) στην Marismare». Διευθυντής, γραμματέας και μοναδικός μέτοχος της Καθ' ης η αίτηση 2, είναι ο Καθ' ου η αίτηση 6 που, ως ανέφερα και πιο πάνω, είναι ο σύζυγος της θυγατέρας των Καθ' ων η αίτηση 4 και 7, ήτοι της Καθ' ης η αίτηση
  17. Μετά την πιο πάνω ενημέρωση, οι Αιτητές απέστειλαν επιστολή προς τον Καθ' ου η αίτηση 4 και την Καθ' ης η αίτηση 1, ημερομηνίας 12/9/2019, με την οποία τούς τόνισαν, μεταξύ άλλων, ότι ο τερματισμός της συμφωνίας μίσθωσης, ημερομηνίας 23/7/2001, μεταξύ της Καθ' ης η αίτηση 1 και της Aqua Sol και η πώληση των ενυπόθηκων κτημάτων σε τρίτον, συνιστά παράβαση των όρων των εγγράφων συμφωνιών υποθήκευσης που αφορούν τις επίδικες υποθήκες και ως τέτοια είναι παράνομη. Τούς κάλεσαν, παράλληλα, όπως προβούν στην ακύρωση της ανάκλησης του τερματισμού της συμφωνίας μίσθωσης, ημερομηνίας 23/7/2001 και της συμφωνίας πώλησης του επιδίκου ακινήτου. Οι Καθ' ων η αίτηση δεν έχουν πράξει οτιδήποτε προς συμμόρφωση με τις παραστάσεις που τούς είχαν γίνει. Είναι η θέση του ομνύοντα ότι οι Εναγόμενοι έχουν συνωμοτήσει μεταξύ τους ώστε να γίνει μεταβίβαση του επιδίκου ξενοδοχείου από την Καθ' ης η αίτηση 1 προς την Καθ' ης η αίτηση 2, δηλαδή από τον πατέρα προς τη θυγατέρα. Η Καθ' ης η αίτηση 1 τερμάτισε τη σύμβαση μίσθωσης με την Aqua Sol έτσι ώστε να έχει άμεσο έλεγχο επί του ξενοδοχείου και «να προχωρήσει κατά το δοκούν στην διάθεσή του καταπατώντας την μεταξύ της AGS (Aqua Sol) και της Καθ' ης η αίτηση 1 συμφωνία, Τεκμήριο 20». «Ενορχηστρωτής» των πιο πάνω παράνομων ενεργειών είναι ο Καθ' ου η αίτηση
  18. Είναι προφανές, σύμφωνα πάντα με τον ομνύοντα, ότι οι Καθ' ων η αίτηση 4, 5 και 6, ως φυσικά πρόσωπα που ενεργούσαν εκ μέρους και για λογαριασμό των Καθ' ων η αίτηση 1, 2 και 3, συνωμότησαν και προκάλεσαν την συνομολόγηση εκ μέρους της Καθ' ης η αίτηση 1 και της Καθ' ης η αίτηση 2 της παράνομης συμφωνίας για πώληση του ξενοδοχειακού συγκροτήματος, καθώς και τον τερματισμό της συμφωνίας μεταξύ των Εναγόντων - Αιτητών και της Καθ' ης η αίτηση
  19. Ο ομνύοντας υποστηρίζει ότι, εάν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα για μη αποξένωση της περιουσίας εκ μέρους της Καθ' ης η αίτηση 2, υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο η τελευταία να αποξενώσει την εν λόγω περιουσία, με αποτέλεσμα να καταστεί αδύνατη η απονομή πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο, αφού η αγωγή θα καταστεί άνευ αντικειμένου. Ο ομνύοντας εκφράζει τις ανησυχίες των Εναγόντων - Αιτητών ότι, έχοντας υπόψη τον τρόπο που ενεργεί ο Καθ' ου η αίτηση 4, υπάρχει ορατό ενδεχόμενο η Καθ' ης η αίτηση 3 να προσέλθει σε νέα συμφωνία μίσθωσης με την Καθ' ης η αίτηση 2, ανεξάρτητα αν κάτι τέτοιο πιθανόν να απαγορεύει το διάταγμα του Δικαστηρίου στην αγωγή 2736/2014, ή η Καθ' ης η αίτηση να τερματίσει αυτή την συμφωνία και να προβεί στη σύναψη συμφωνίας μίσθωσης με άλλην εταιρεία που ανήκει ή ελέγχεται άμεσα ή έμμεσα από τον Καθ' ου η αίτηση
  20. Υπάρχει επίσης σοβαρό ενδεχόμενο να χαθεί μόνιμα μεγάλο μέρος των περιουσιακών στοιχείων και του ενεργητικού των Καθ' ων η αίτηση 1, 2 και 3, με αποτέλεσμα να αποδυναμώσουν το διορισμό του Παραλήπτη/Διαχειριστή της Εταιρείας Aqua Sol. Οι Καθ' ων η αίτηση 1 μέχρι 7 θα πλουτίσουν παράνομα και σε βάρος των συμφερόντων των Αιτητών οι οποίοι θα παραμείνουν πλήρως και παντελώς ανικανοποίητοι, ενώ η περιουσία της Aqua Sol θα έχει απομειωθεί. Την 18/9/2019 εκδόθηκε το διάταγμα της Παραγράφου Α μονομερώς, σε σχέση με τα υπόλοιπα διατάγματα δόθηκαν οδηγίες όπως αυτά επιδοθούν. Το πιο πάνω διάταγμα που εκδόθηκε μονομερώς βρίσκεται σε ισχύ μέχρι σήμερα. Η Καθ' ης η αίτηση 5 δεν εμφανίσθηκε στη διαδικασία και ως εκ τούτου το διάταγμα που εκδόθηκε εναντίον της έγινε απόλυτο. Οι Καθ' ων η αίτηση 1, 2, 3, 4, 6 και 7 καταχώρισαν ένσταση στην πιο πάνω αίτηση. Είναι η θέση τους ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 για έκδοση προσωρινού διατάγματος και ότι κατά το στάδιο έκδοσης του διατάγματος της Παραγράφου Α, δεν υφίστατο «ο δικαιοδοτικός όρος του κατεπείγοντος κατά παρέκκλιση του άρθρου 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου». Οι Αιτητές, σύμφωνα πάντα με τους Εναγομένους - Καθ΄ων η αίτηση, δεν έχουν αγώγιμα δικαίωμα καθότι η μεταβίβαση των πιστωτικών διευκολύνσεων και των υποθηκών που έγινε με βάση τον Νόμο 169(Ι)/2015, είναι άκυρη. Προβάλλεται επίσης η θέση ότι οι Αιτητές παραβίασαν το καθήκον πλήρους και ειλικρινούς αποκάλυψης των ουσιωδών γεγονότων και ιδιαίτερα το γεγονός ότι η Εναγόμενη 1 με την επιστολή της, ημερομηνίας 20/8/2019, ανέλαβε να καταβάλει το τίμημα από την πώληση του ξενοδοχείου προς την Τράπεζα Κύπρου ή σε οποιονδήποτε άλλο πρόσωπο ήθελε υποδειχθεί. Οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται περαιτέρω ότι η Αίτηση είναι καταχρηστική καθότι ταυτόσημες θεραπείες στη βάση των ιδίων γεγονότων αξιώνονται από την Aqua Sol στην αγωγή 415/2019 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας και περαιτέρω, το λεκτικό του διατάγματος της Παραγράφου Γ της Αίτησης είναι το ίδιο με το διάταγμα που εκδόθηκε την 16/12/2014 στα πλαίσια της αγωγής 2736/2014 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας. Η Ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Γιάννη Παναγή, Καθ' ου η αίτηση
  21. Ο ομνύοντας επαναλαμβάνει τα όσα αναφέρονται στο σώμα της Ένστασης που αφορούν την νομική βάση της Αίτησης και το καθήκον πλήρους αποκάλυψης. Σε σχέση με τη μεταβίβαση των πιστωτικών διευκολύνσεων και υποθηκών από την Τράπεζα Κύπρου προς τους Αιτητές, ισχυρίζεται ότι αυτή έγινε κατά παράβαση του άρθρου 3(Ι)(β) του Νόμου 169(Ι)/2015 και ως εκ τούτου είναι άκυρη. Ισχυρίζεται, περαιτέρω, ότι οι συμφωνίες μίσθωσης των ξενοδοχείων ήταν σε γνώση της Τράπεζας Κύπρου και ότι αυτές έγιναν, «με τις ευλογίες της». Απορρίπτει τον ισχυρισμό ότι πρόθεση των Καθ' ων η αίτηση ήταν να αποξενώσουν την επίδικη περιουσία και αναφέρει χαρακτηριστικά τα πιο κάτω, τα οποία θεωρώ σκόπιμο όπως παραθέσω αυτούσια: «
  22. Περαιτέρω, εξ όσων συμβουλεύομαι από τους Δικηγόρους μας και ειλικρινώς πιστεύω, το γεγονός ότι τα ακίνητα επί των οποίων ευρίσκεται το ξενοδοχείο Electra είναι υποθηκευμένα και δη προς όφελος της Ενάγουσας, συνηγορεί αφενός υπέρ της απουσίας οποιασδήποτε πρόθεσης αποξένωσης της εν λόγω περιουσίας χωρίς την γνώση και μάλιστα συγκατάθεση της Ενάγουσας και αφετέρου υπέρ της απουσίας του δικαιοδοτικού όρου του κατεπείγοντος. Εξ όσων περαιτέρω συμβουλεύομαι, οσάκις στις συμβάσεις υποθήκης υπάρχει απαγορευτική ρήτρα για τη μεταβίβαση της κυριότητας των ενυπόθηκων ακινήτων τότε για την μεταβίβαση των εν λόγω ακινήτων από την Εναγόμενη 1 στην Εναγομένη 2 απαιτείται η έγγραφη συγκατάθεση του ενυπόθηκου δανειστή, ήτοι της Ενάγουσας. Ακόμη και να συγκατατίθετο η Ενάγουσα στην μεταβίβαση, σε τέτοια περίπτωση όπως η παρούσα τα ακίνητα μεταβιβάζονται επιβαρυμένα με τις υποθήκες οπότε τα όσα αναφέρονται στις παραγράφους 60, 61 και 63 της Ε/Δ Έλληνα ουδόλως ευσταθούν αφού ούτε ενδεχόμενο αποξένωσης υφίσταται αλλά ούτε και πρόκλησης ζημιάς στην Ενάγουσα η οποία σε κάθε περίπτωση θα εξακολουθεί να είναι εξασφαλισμένη.» Τονίζει επίσης, μεταξύ άλλων, ότι το τίμημα από την πώληση του επιδίκου ξενοδοχείου, ύψους δέκα εκατομμυρίων ευρώ, θα καταβάλλετο στην Τράπεζα Κύπρου ή σε οποιοδήποτε πρόσωπο ήθελε εκείνη υποδείξει. Απορρίπτει τη θέση ότι υπάρχει σοβαρός κίνδυνος αποξένωσης των επιδίκων περιουσιακών στοιχείων και ότι υπάρχει πιθανότητα η Καθ' ης η αίτηση 2 να χρησιμοποιήσει την συμφωνία πώλησης του ακινήτου για να συνάψει νέα συμφωνία με άλλο πρόσωπο. Αναφέρει χαρακτηριστικά τα πιο κάτω, τα οποία παραθέτω αυτούσια: «
  23. Αναφορικά με την εικασία που περιέχεται στην παράγραφο 61 της Ε/Δ Έλληνα περί δήθεν ενδεχόμενου σύναψης συμφωνίας της Εναγομένης 2 με την Εναγομένη 3 ή άλλα τρίτα πρόσωπα για την διαχείριση και φυσική κατοχή του ξενοδοχείου Electra καταρρίπτεται από το ίδιο το Πωλητήριο Έγγραφο το οποίο δεν αλλοιώνει το status quo που δημιούργησε η προ ετών συνομολογηθείσα συμφωνία μίσθωσης του ξενοδοχείου ημερομ. 18.08.2014, από την Aqua Sol προς την Εναγομένη 3.» Τέλος, απορρίπτει τη θέση ότι ο ίδιος προέβη σε εσκεμμένες προσπάθειες για απομείωση της Εταιρείας Aqua Sol. Αυτή ήταν συνοπτικά η μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιο του δικαστηρίου και η οποία σχετίζεται με τα επίδικα θέματα. Το πρώτο θέμα που θα με απασχολήσει είναι κατά πόσο οι Αιτητές νομιμοποιούνται να καταχωρίσουν την υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή έχοντας υπόψη ότι οι Καθ' ων η αίτηση αμφισβητούν την εγκυρότητα του διατάγματος εκχώρησης των επιδίκων πιστωτικών διευκολύνσεων και υποθηκών από την Τράπεζα Κύπρου προς την Gordian Holdings Ltd. Είναι κοινή θέση και των δύο πλευρών ότι οι πιστωτικές διευκολύνσεις που αφορούν την υπό συζήτηση υπόθεση μεταβιβάστηκαν από την Τράπεζα Κύπρου στην εταιρεία Gordian Holdings Limited ήτοι τους Ενάγοντες - Αιτητές, κατ' εφαρμογή των προνοιών του Ν.169(Ι)/
  24. Το Σχέδιο Διακανονισμού που αφορά την επίδικη μεταβίβαση, επικυρώθηκε την 23.05.2019 με την έκδοση σχετικού διατάγματος από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, στα πλαίσια της αίτησης υπ' αριθμό 372/
  25. Αποτελεί βασική αρχή της νομολογίας μας ότι Δικαστήριο δεν μπορεί να αναθεωρεί αποφάσεις ομόβαθμου Δικαστηρίου. Τούτο, θα αποτελούσε εξέλιξη ανεπίτρεπτη και αντινομική. Το θέμα εξετάσθηκε πρόσφατα, σε βάθος, στην Αίτηση 32/2019, Λοϊζίδη, Παραλήπτη και Διαχειριστή ν. Περατικού, ημερομηνίας 17.04.2019, από το Σ. Ναθαναήλ Δ. Παραθέτω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα στο οποίο γίνεται εκτενής αναφορά σε σχετική νομολογία. «. Επί της ουσίας, η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου συγκλίνει στο ότι δεν είναι δυνατό για ένα Δικαστήριο να αναθεωρεί αποφάσεις ομοβάθμου Δικαστηρίου με δεδομένο ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο θεωρείται ενιαίο για σκοπούς απονομής της δικαιοσύνης και δεν έχει σχέση, ούτε και θα μπορούσε νόμιμα να αποτελούσε παράγοντα που επηρεάζει μια απόφαση, η κατά περίπτωση σύνθεση του κατωτέρου Δικαστηρίου. Δεν μπορεί, με άλλα λόγια, εφόσον έχει αποφασιστεί ένα ορισμένο ζήτημα κατά ένα τρόπο, στη συνέχεια ένα άλλο ομόβαθμο Δικαστήριο στο οποίο αναλόγισε η υπόθεση στην πορεία της διαδικασίας, να αποφασίζει κατά άλλο τρόπο. Στην πρόσφατη απόφαση στη Mikis + Markos Sideris Holdings Limited v.
  26. Χρίστου Τριανταφυλλίδη, διαχειριστή της περιουσίας της αποβιωσάσης Φάνης Σιδέρη, τέως από τη Λευκωσία, κ.ά., ECLI:CY:AD:2019:A14, Πολ. Έφ. αρ. 21/2013, ημερ. 23.1.2019, επαναβεβαιώθηκε η πιο πάνω αρχή σε διαδικασία που αφορούσε την ορθότητα της χρήσης της εναρκτήριας κλήσης ως δικονομικό μέτρο προς επίλυση ορισμένων θεμάτων εντός της διαχείρισης. Στην υπόθεση έγινε αναφορά στην προηγηθείσα απόφαση Νικόλα Σιδέρη κ.ά.

(2010)1 Α.Α.Δ. 286, όπου το Ανώτατο Δικαστήριο στη δικαιοδοσία προνομιακών ενταλμάτων, έκρινε ότι εφόσον η ορθότητα της επιλογής του δικονομικού διαβήματος της εναρκτήριας κλήσης είχε ήδη αποφασιστεί με σχετική ενδιάμεση απόφαση ενός Ανώτερου Επαρχιακού Δικαστή, δεν μπορούσε στη συνέχεια άλλος ομόβαθμος Δικαστής να έκρινε διαφορετικά διότι η πρώτη απόφαση εφόσον δεν είχε αμφισβητηθεί με τη διαδικασία της έφεσης, παρέμενε αλώβητη στο νομικό στερέωμα και δεν ήταν δυνατό το θέμα της δικαιοδοσίας να εγείρεται κάθε φορά που προωθείται νέο δικονομικό διάβημα. Όπως λέχθηκε επί λέξει: 'Οπωσδήποτε η αναίρεση της προηγούμενης απόφασης από ισόβαθμο δικαστήριο, θα συνιστούσε έλλειψη ή υπέρβαση δικαιοδοσίας πράγμα που θα εξουδετέρωνε την αποτελεσματικότητα της απονομής της δικαιοσύνης.' .............................. Παρόμοιες εφετειακές επισημάνσεις έγιναν στις Ματθαίου ν. Σολομώντος
(2010)1 Α.Α.Δ. 1201, Κυριάκου ν. Ταμείου Πλεονάζοντος Προσωπικού
(1993)1 Α.Α.Δ. 1020, κ.ά. Οι περιπτώσεις αυτές συνιστούν εμφανή υπέρβαση δικαιοδοσίας, κατά παρόμοιο τρόπο όπως και η έκδοση αντιφατικών ή συγκρουόμενων διαταγμάτων από το ίδιο Δικαστήριο, (Μάριου Κοσμά
(2014)1 Α.Α.Δ. 698, Russel Ritchie
(2008)1 Α.Α.Δ. 639 και Γεωργίου Χατζηαλεξάνδρου
(2000)1 Α.Α.Δ. 1366). Ο λόγος είναι η ανάγκη για ύπαρξη συνέπειας στις αποφάσεις των πρωτόδικων Δικαστηρίων ώστε η διαδικασία να συνεχίζεται απρόσκοπτα στη βάση των λαμβανομένων σχετικών αποφάσεων, διαφορετικά η αποτελεσματικότητα της δικαιοσύνης εξουδετερώνεται, οι δε διάδικοι βρίσκονται σε αμηχανία προγραμματισμού ουσιαστικά και δικονομικά των κινήσεων τους στην υπόθεση. Δεν είναι συνεπώς δυνατό για ένα κατώτερο Δικαστήριο να αναθεωρηθεί αποφάσεις του ιδίου Δικαστηρίου έστω και αν διατηρεί άλλη άποψη εισερχόμενο έτσι την σφαίρα αρμοδιότητας του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ενεργώντας ως Εφετείο». Στρεφόμενη στα γεγονότα της υπό κρίση υπόθεσης παρατηρώ ότι το ως άνω διάταγμα, εξακολουθεί να ισχύει, να δεσμεύει και να παράγει αποτελέσματα. Οι Καθ΄ων η αίτηση καλούν το παρόν Δικαστήριο να αποφασίσει ότι η μεταβίβαση του επιδίκου εξ αποφάσεως χρέους, που έγινε στη βάση του διατάγματος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, το οποίο ενέκρινε το Σχέδιο Διακανονισμού, είναι παράνομη. Στην ουσία ζητούν εμμέσως πλην σαφώς την ακύρωση του πιο πάνω δικαστικού διατάγματος. Καταλήγω, έχοντας υπόψη τις αρχές που παράθεσα πιο πάνω ότι το παρόν Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να εξετάσει και να αποφασίσει κατά πόσο το επίδικο διάταγμα εκδόθηκε ορθά ή λανθασμένα, με βάση τις πρόνοιες του συγκεκριμένου Νόμου, από άλλο ομόβαθμο δικαστήριο. Το επόμενο θέμα που θα με απασχολήσει είναι η εισήγηση των Καθ ΄ων η αίτηση ότι οι Αιτητές απόκρυψαν ουσιώδη γεγονότα και συγκεκριμένα ότι στην επιστολή, τεκμήριο 21, η Καθ΄ης η αίτηση ανέλαβε να καταβάλει το τίμημα από την πώληση του ξενοδοχείου Electra, στην Τράπεζα Κύπρου ή σε οποιοδήποτε πρόσωπο αυτή ήθελε υποδείξει. Είναι θεμελιακή αρχή ότι ο διάδικος που επιδιώκει με μονομερή αίτηση τη χορήγηση θεραπείας πρέπει να προβεί σε πλήρη αποκάλυψη γεγονότων. Η αρχή αυτή συναρτάται με την καλή πίστη η οποία πρέπει να επιδεικνύεται οποτεδήποτε επιδιώκεται η χορήγηση κάποιας θεραπείας, στην απουσία του αντιδίκου. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό, το ηθελημένο ή μη της παράλειψης δεν είναι σημαντικό, ούτε η πρόθεση εξαπάτησης αποτελεί προυπόθεση για την ακύρωση του διατάγματος. Ουσιώδες, είναι κάθε γεγονός το οποίο άπτεται και μπορεί εξ αντικειμένου να επιδράσει στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειεας του δικαστηρίου για την χορήγηση ή όχι της αιτούμενης θεραπείας. Εν πρώτοις παρατηρώ ότι η επιστολή, Τεκμήριο 21, επισυνάπτεται αυτούσια στην Αίτηση των Αιτητών. Πρόκειται για δισέλιδη επιστολή στην οποία γίνεται εκτενής μνεία στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση. Δεύτερον, με βάση το κείμενο της εν λόγω επιστολής, η καταβολή του τιμήματος στην Τράπεζα Κύπρου θα γινόταν τμηματικά σε περίοδο δέκα ετών και τρίτον η καταβολή θα γινόταν μόνο αν η Τράπεζα Κύπρου ικανοποιούσε σειρά προυποθέσεων που καταγράφονται στην παράγραφο Β. Η καταβολή του τιμήματος στην Τράπεζα Κύπρου, δεν θα γινόταν αυτόματα, ως αφήνει να εννοηθεί ο Καθ΄ου η αίτηση 4 στην ένορκη δήλωση του. Σημαντικό είναι κατά την άποψη μου και το γεγονός ότι δεν πρόκειται για την περίπτωση που ο ενάγοντας έλαβε το τίμημα ή μέρος αυτού και στη συνέχεια ζητά την ακύρωση της συμφωνίας. Στη συγκεκριμένη περίπτωση ο συντάκτης της επιστολής απλώς κατέγραψε την πρόθεση του σε μια επιστολή, χωρίς κάποια νομική δέσμευση ότι τα ποσά, που θα εισπράττονταν σε βάθος χρόνου θα καταβάλλονταν στην Τράπεζα Κύπρου. Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω, σε συνδυασμό με τη βάση της αγωγής, καταλήγω ότι δεν υπήρξε απόκρυψη ουσιώδους γεγονότος. Οι Καθ΄ων η αίτηση ισχυρίζονται επίσης ότι δεν είναι αναγκαία η έκδοση των υπό κρίση διαταγμάτων καθότι ταυτόσημες θεραπείες, στη βάση των ιδίων γεγονότων, αξιώνονται από την Aqua Sol, στην αγωγή 415/2019 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, ενώ έχει ήδη εκδοθεί διάταγμα στα πλαίσια της αγωγής 2736/2014, ημερομηνίας 16/12/2014, παρομοίου περιεχομένου με αυτό της παραγράφου Γ της Αίτησης. Η προώθηση των υπό κρίση θεραπειών, συνιστά σύμφωνα με την εισήγηση των Καθ΄ων η αίτηση, κατάχρηση της διαδικασίας. Το γεγονός ότι εκκρεμεί αγωγή, στα πλαίσια της οποίας αξιώνονται διάταγματα της ιδίας φύσης με αυτά που αξιώνουν οι Αιτητές με την υπό κρίση Αίτηση, δεν αποτελεί λόγο για απόρριψη της υπό κρίση Αίτησης. Πέραν τούτου, επισημαίνω με βάση τα στοιχεία που έχουν παρουσιασθεί ενώπιο του Δικαστηρίου, ότι Αιτήτρια των πιο πάνω διαταγμάτων είναι η Aqua Sol και όχι οι Αιτητές στην υπό κρίση Αίτηση. Το ίδιο ισχύει και σε σχέση με το διάταγμα που εκδόθηκε στα πλαίσια της αγωγής 415/2019 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας. Το διάταγμα, το κείμενο του οποίου, κατ΄ισχυρισμό, προσομοιάζει με το κείμενο της παραγράφου Γ της υπό κρίση Αίτησης, (τεκμήριο 19 στην Αίτηση), εκδόθηκε υπέρ της Aqua Sol και του Διαχειριστή - Παραλήπτη της πιο πάνω εταιρείας και όχι υπέρ των Αιτητών στην υπό κρίση Αίτηση. Πέρα τούτου, το διάταγμα, που εκδόθηκε στα πλαίσια της πιο πάνω αγωγής, αφορά την αποξένωση των περιουσιακών στοιχείων και δικαιωμάτων της εταιρείας Marismare Ltd που κατ' ισχυρισμό απέκτησε και/ή κατ΄ισχυρισμό δικαιούται κάτω από τις συμφωνίες/ διαχείρισης ημερομηνίας 18.08.2014 και 1.10.2014, αναφορικά με την εκχώρηση αριθμού τουριστικών καταλυμάτων, μεταξύ των οποίων ήταν και το επίδικο ξενοδοχείο, ' ... οι οποίες συνομολογήθηκαν, μεταξύ της Ενάγουσας 1 ( Aqua Sol) και της Εναγομένης 4 (Marismare Ltd).'. Στην υπό κρίση Αίτηση, το διάταγμα της παραγράφου Α στρέφεται εναντίον της Εναγομένης 2, ήτοι της Maximus Hotels Ltd, πρόκειται για διαφορετικό νομικό πρόσωπο από την Marismare Ltd. Το διάταγμα της παραγράφου Γ, στην υπό κρίση Αίτηση αφορά απαγόρευση στη συνομολόγηση σύμβασης μίσθωσης και ή υπομίσθωσης και ή ενοικίασης και ή παραχώρησης δικαιώματος χρήσης του επιδίκου ακινήτου. Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω καταλήγω ότι η προώθηση των συγκεκριμένων θεραπειών δεν συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας. Προχωρώ στη συνέχεια να εξετάσω κατά πόσο πληρούνται οι προυποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, 14/60. Το πιο πάνω άρθρο ερμηνεύτηκε σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αναφέρω απλά ενδεικτικά τις Odysseos v Pieris Estates & Others
(1982)1 C.L.R. 557, Karydas Taxi Co Ltd v Komodikis
(1975)1 C.L.R. 311, Κ.Ο.Τ. v Αλκιβιάδης Θεωρή
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 225. Το Δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας εξετάζει τρεις βασικές προϋποθέσεις: α. Την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση, δηλαδή να αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση με βάση τις έγγραφες προτάσεις. β. Την ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας, ότι υπάρχει κάτι περισσότερο από μια απλή δυνατότητα επιτυχίας. γ. Την πιθανότητα να υποστεί ο ενάγοντας ανεπανόρθωτη ζημιά, κατά πόσο, δηλαδή, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Επιπρόσθετα των πιο πάνω, το Δικαστήριο πρέπει να σταθμίσει κατά πόσο, υπό τις περιστάσεις της κάθε υπόθεσης, είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει τέτοιο διάταγμα. Οταν ο ενάγοντας καταφέρει να αποδείξει ότι έχει αγώγιμο δικαίωμα, η κακόβουλη πρόθεση του εναγομένου στην πρόκληση της ζημιάς αλλά γενικά και η όλη συμπεριφορά του έναντι του ενάγοντα, είναι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο[1]. Το Δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, λαμβάνει παράλληλα υπόψη την ταλαιπωρία που πιθανόν να υποστεί ο εναγόμενος από την έκδοση του επιδιωκουμένου διατάγματος αλλά και γενικά όλες τις επιπτώσεις που θα υποστεί αυτός. Σταθμίζει τις επιπτώσεις που το διάταγμα θα επιφέρει στον εναγόμενο με τις επιπτώσεις που θα υποστεί ο ενάγοντας σε περίπτωση μη έκδοσης του. Το βάρος είναι στους ώμους του αιτητή να δικαιολογήσει τη συνέχιση ενός διατάγματος που εκδόθηκε σε μονομερή αίτηση. Το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό της διαδικασίας δεν πρέπει να υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Πέραν τούτου, πρέπει να αποφεύγει να αποφαίνεται σε θέματα αξιοπιστίας εκτός εκεί που είναι απόλυτα αναγκαίο (βλ. Jonitexo Ltd v Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, 267, 268 και Bacardi & Co Ltd v Vinco Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 788). Με βάση τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου προκύπτει ότι η σύναψη των επιδίκων συμφωνιών υποθήκης ως και το περιεχόμενο αυτών, είναι παραδεκτό και από τις δύο πλευρές. Με βάση τις επίδικες συμφωνίες υποθήκης που έχουν κατατεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, Τεκμήρια 1, 2 και 3 στην Αίτηση, το περιεχόμενο των οποίων είναι σχεδόν ταυτόσημο, προκύπτει ότι οι ενυπόθηκοι χρεώστες δεν είχαν εξουσία να αποξενώσουν την επίδικη ακίνητη ιδιοκτησία, εκτός εάν εξασφάλιζαν εκ των προτέρων τη γραπτή συγκατάθεση του ενυπόθηκου δανειστή, ήτοι της Τράπεζας Κύπρου. Παραθέτω αυτούσιες τις σχετικές αναφορές: «
  1. Αναλαμβάνω όπως, ενόσω έχω οποιαδήποτε υποχρέωση σχετική με αυτή την υποθήκη: .................................. (γ) Να μην ενοικιάσω για περίοδο μεγαλύτερη από ένα χρόνο ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο να δεσμεύσω ή να επιβαρύνω τα ενυπόθηκα κτήματα χωρίς τη γραπτή έγκριση της Τράπεζας. ..................................
  2. Περαιτέρω αναλαμβάνω ενόσω υπάρχουν οποιεσδήποτε υποχρεώσεις οι οποίες εξασφαλίζονται με αυτή την υποθήκη να μην πωλήσω οποιοδήποτε μέρος των ενυπόθηκων κτημάτων συμπεριλαμβανομένων διαμερισμάτων και/ή καταστημάτων που θα κτιστούν σ' αυτό χωρίς την εκ των προτέρων γραπτή συγκατάθεση της Τράπεζας. Περαιτέρω είμαι υπόχρεος/η να συμφωνώ με οποιουσδήποτε όρους που τυχόν θα επιβάλει η Τράπεζα για την παραχώρηση της πιο πάνω έγκρισης, συμπεριλαμβανομένης και τυχόν απαίτησης της να εκχωρήσω προς όφελός της όλα τα δικαιώματα μου συμπεριλαμβανομένων οποιωνδήποτε ποσών τα οποία θα πρέπει να πληρωθούν σε εμένα σύμφωνα με πωλητήρια και/ή άλλα έγγραφα.
  3. Δεν θα δικαιούμαι να μεταβιβάσω τα ενυπόθηκα κτήματα χωρίς τη γραπτή συγκατάθεση της Τράπεζας. Εννοείται ότι η Τράπεζα δικαιούται να μεταβιβάσει την υποθήκη σ' οποιοδήποτε πρόσωπο/α συμπεριλαμβανομένων και των εταιρειών που ανήκουν στο Συγκρότημα της Τράπεζας χωρίς την συγκατάθεση μου.
  4. Εξουσιοδοτώ ανέκκλητα την Τράπεζα να εισπράττει εξ ονόματος μου αν το αποφασίσει και αφού μου δώσει 7 μέρες προειδοποίηση και να καταθέτει έναντι των υποχρεώσεων οι οποίες εξασφαλίζονται με αυτή την υποθήκη, οποιαδήποτε ενοίκια πρέπει να πληρωθούν σ' εμένα σχετικά με τα ενυπόθηκα κτήματα από οποιοδήποτε πρόσωπο. Για τον σκοπό αυτό η απόδειξη της Τράπεζας θα έχει την ίδια ισχύ όπως αν εκδιδόταν από μένα τον ίδιο/την ίδια». Παραδεκτό είναι και το γεγονός ότι οι τρεις εταιρείες, Καθ' ων η αίτηση 1, 2, 3 ανήκουν και ελέγχονται από τον XXXXX Παναγή, Καθ΄ου η αίτηση 4 και την οικογένεια του ήτοι τη σύζυγο, τη θυγατέρα και τον γαμπρό του, Καθ' ων η αίτηση 7, 5 και 6 αντίστοιχα. Από την επιστολή δε που ως είναι κοινώς αποδεκτό, απέστειλε ο Καθ΄ου η αίτηση 4, εκ μέρους της Καθ΄ης η αίτηση 1, προς την Aqua Sol, Τεκμήριο 21, οι πιο πάνω Καθ΄ων η αίτηση ακύρωσαν τη συμφωνία μίσθωσης προς την Aqua Sol και πληροφόρησαν την τελευταία ότι προτίθοντο να πωλήσουν το ξενοδοχείο Electra Hotel, έναντι του ποσού των Ευρώ 10.000.000, που θα καταβαλλόταν τμηματικά, σε περίοδο δέκα περίπου ετών. Αρχίζοντας από τις δύο πρώτες προυποθέσεις, της ύπαρξης σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση και ορατής πιθανότητας επιτυχίας, διαπιστώνω ότι με βάση την ένορκη δήλωση του XXXXX Παναγή, είναι παραδεκτό από τους Καθ' ων η αίτηση ότι αυτοί ουδέποτε έλαβαν τη συγκατάθεση των Εναγόντων προτού προβούν σε πώληση του επιδίκου ξενοδοχείου, κατά παράβαση των συμφωνιών υποθήκης που υπέγραψαν, Τεκμήρια 1, 2 και 3 στην Αίτηση. Σχετική είναι η παράγραφος 12 της ένορκης δήλωσης του XXXXX Παναγή, Καθ' ου η αίτηση 4, την οποία παραθέτω αυτούσια ανωτέρω. Το γεγονός αυτό από μόνο του πληροί κατά την κρίση μου τις δύο πρώτες προυποθέσεις. Το δικαίωμα ενός ενυπόθηκου δανειστή να εμμένει στην εξόφληση του ενυπόθηκου χρέους που τού οφείλεται, προτού αποδεσμεύσει το ενυπόθηκο ακίνητο, αποτελεί και την ουσία της ύπαρξης της συμφωνίας υποθήκης. Θα συμφωνήσω με την θέση των Αιτητών ότι η πώληση του επιδίκου ξενοδοχείου, χωρίς τη συγκατάθεση του ενυπόθηκου δανειστή πλήττει το πλέον κύριο και ουσιαστικό δικαίωμα τους, με το οποίο δεν επιτρέπεται η αποξένωση και ή διάθεση του ακινήτου χωρίς τη συγκατάθεση τους. Αξίζει να σημειωθεί ότι καμιά εξήγηση έχει δοθεί από τον ομνύοντα, Καθ΄ου η αίτηση 4, γιατί δεν λήφθηκε, πριν την υπογραφή του επιδίκου πωλητηρίου εγγράφου, η συγκατάθεση του ενυπόθηκου δανειστή, ως προέβλεπαν οι επίδικες συμφωνίες υποθήκης. Σε σχέση με την τρίτη προυπόθεση, η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο, επισημαίνω ότι αυτή περιλαμβάνει και άλλα μεταβλητά κριτήρια, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη. Πρόκειται για ευρεία έννοια η οποία περιλαμβάνει μεταξύ άλλων και την προστασία των δικαιωμάτων των Εναγόντων-Αιτητών. Σχετικές επί τούτου είναι οι αποφάσεις Κυρισάββα και Κύζη [2] και Highgate Primary School Ltd v. Φυλακτίδη κ.α[3]. Στην υπόθεση M.Ch. Mitsingas Trading Ltd v. Timberland Co [4] λέχθηκαν σχετικά τα πιο κάτω: ' . Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς αλλά με την ευρύτερη προστασία του δικαιώματος του αιτούμενου τη θεραπεία. Ο αθέμιτος ανταγωνισμός έχει προεκτάσεις, μεταξύ των οποίων και ο επηρεασμός της εμπορικής εύνοιας που είναι δύσκολο να αποτιμηθεί σε χρήμα ή να εξακριβωθεί με βεβαιότητα.' Καθοδηγητικό είναι και το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Κοσμά ν. Χατζηκυπρή[5] : " ... Ικανοποιείται δε προς έκδοση του η επίδικη τρίτη προυπόθεση του άρθρου 32, καθ' όσον η παραχώρηση κατοχής του επιδίκου διαμερίσματος σε τρίτους, ενδεχόμενα να επηρεάζει τα δικαιώματα του εφεσείοντα σε κατοχή όπως αυτά απορρέουν από τη συμφωνία και αν τελικά ήθελε επιτύχει στην αγωγή του.» Είναι η θέση των Αιτητών ότι μετά την υπογραφή του επιδίκου πωλητηρίου εγγράφου και έχοντας υπόψη τον τρόπο που ενεργεί ο Καθ΄ου η αίτηση 4, υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο οι Καθ΄ων η αίτηση να συνάψουν νέες συμφωνίες με την Καθ΄ης η αίτηση 3 ή με άλλα τρίτα πρόσωπα, σε σχέση με τη πώληση, διαχείριση και ή εκμετάλλευση του επιδίκου ξενοδοχείου. Οι Αιτητές θα υποχρεωθούν τότε ' να κινηθούν δικαστικά εναντίον του τρίτου προσώπου ή οποιουδήποτε μεταγενέστερου τρίτου/καλόπιστου αγοραστή, με ορατό πλέον τον κίνδυνο να οδηγηθούν οι Αιτητές σε ένα ατέρμονο και φαύλο κύκλο δικαστικών διαδικασιών, τα δε περιουσιακά στοιχεία τα οποία κατείχαν υπό εξασφάλιση θα έχουν απομειωθεί δραστικά χωρίς οι Αιτητές να είναι σε θέση είτε να τους εμποδίσουν είτε να λάβουν οποιαδήποτε αποτελεσματικά μέτρα για την προστασία των συμφερόντων και της περιουσίας τους'. Η εμπλοκή σε άλλες δικαστικές διαδικασίες είναι ένας από τους παράγοντες που λαμβάνεται υπόψη από το δικαστήριο, όταν εξετάζει την τρίτη προυπόθεση, ήτοι κατά πόσο θα είναι δύσκολο και/ή αδύνατο σε κατοπινό στάδιο να απονεμηθεί δικαιοσύνη. Σχετική είναι η απόφαση Κυρισάββα και Κύζη (ανωτέρω). Πέραν τούτου θα είναι ανέφικτο να υπολογισθούν οι ζημιές σε βάθος χρόνου. Υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο σε περίπτωση που δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα, τα περιουσιακά στοιχεία της Aqua Sol που έχει μισθώσει για 99 έτη το επίδικο ξενοδοχείο, να αποξενωθούν και ή να απομειωθούν. Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω κρίνω ότι με βάση τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιο του δικαστηρίου ικανοποιείται και η τρίτη προυπόθεση που θέτει το άρθρο 32 του Νόμου 14/
  5. Κρίνω επίσης ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει, κατά την κρίση μου, υπέρ της έκδοσης των διαταγμάτων. Εκδίδονται διατάγματα ως οι παραγράφοι Α, Δ και Ε της Αίτησης εναντίον όλων των Καθ' ων η αίτηση. Το διάταγμα της παραγράφου Γ γίνεται απόλυτο σε σχέση με τους Καθ' ων η αίτηση 1, 2, 3, 4, 6 και
  6. Υπενθυμίζω ότι το διάταγμα της παραγράφους Γ έχει ήδη γίνει απόλυτο σε σχέση με την Καθ' ης η αίτηση 5 καθότι δεν εμφανίσθηκε στη διαδικασία. Το διάταγμα της παραγράφου Β κρίνω ότι καλύπτεται από τις πρόνοιες του διατάγματος της παραγράφου Α και ως εκ τούτου δεν προβαίνω στην έκδοση του. Το αίτημα όσο αφορά το διάταγμα της παραγράφου Β, απορρίπτεται. Τα έξοδα της Αίτησης ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ των Αιτητών και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση 1, 2, 3, 4, 6 και 7, οι οποίοι καταχώρισαν ένσταση, αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα. (Υπ.).................... Τ.Παρασκευαϊδου-Καρακάννα, Π.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Βλέπετε Hollywood Silver Fox Farm Ltd v. Emmett
(1936)1 All ER 825. Σχετικό είναι και το σύγγραμμα ' Διατάγματα,' Ερωτοκρίτου και Αρτέμη, σελ.62 [2]
(2001)1 ΑΑΔ 1245 [3]
(2009)1 ΑΑΔ 317 [4]
(1997)1 AAD 1791 [5]
(2000)1Α ΑΑΔ 169 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.