ALPHA BANK CYPRUS LIMITED ν. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ κ.α., Αρ.αγωγής 447/2014, 16/10/2020

ALPHA BANK CYPRUS LIMITED ν. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ κ.α., Αρ.αγωγής 447/2014, 16/10/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2020:A41 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: T.Καρακάννα, Π.Ε.Δ. Αρ.αγωγής 447/2014 Μεταξύ: ALPHA BANK CYPRUS LIMITED Ενάγουσας και

1. XXXXX ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
2. XXXXX ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
3. XXXXX ΠΙΤΤΑΚΗΣ
4. ECTORAS PROPERTIES LIMITED Εναγομένων Ημερ.: 16 Nοεμβρίου,
5. Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα: κ. Α.Ζαχαρίου για Ανδρέας Β. Ζαχαρίου & Σία ΔΕΠΕ Για τους Εναγόμενους - Καθ΄ ων η Αίτηση (1 - 3): κ. Αντώνης Κεφάλας Α Π Ο Φ Α Σ Η H Alpha Bank Cyprus Ltd, ήτοι οι Ενάγοντες, αξιώνουν από τους Εναγόμενους, με βάση το Κλητήριο Ένταλμα που κατεχώρισαν, το ποσό των CHF 979.360,58 πλέον τόκους ύψους CHF 6.964,32 για την περίοδο από 01/01/2014 μέχρι 28/02/2014 ή τo ισότιμo σε ευρώ, πλέον τόκους ενός μηνός LIBOR, πλέον προσαύξηση προς 4,295% ετησίως, πλέον τόκο υπερημερίας προς 1,75% ετησίως από 28/02/2014 μέχρι εξοφλήσεως, του τόκου κεφαλαιοποιημένου την 30/6 και 31/12 κάθε χρόνου. Αξιώνουν επίσης τις πιο κάτω θεραπείες : Aπόφαση με την οποίαν να αναγνωρίζεται ότι αυτοί έχουν δικαίωμα να ακυρώσουν το πωλητήριο έγγραφο ημερομηνίας 09/07/2008 και να το αποσύρουν από το Κτηματολόγιο. Aπόφαση με την οποία να αναγνωρίζεται ότι αυτοί έχουν το δικαίωμα όπως κατέχουν και ή πωλήσουν και/ή διαθέσουν και/ή υποθηκεύσουν την οικία αρ. XXXXX, στο συγκρότημα XXXXX», που βρίσκεται στο ακίνητο με αρ. εγγραφής 0/XXXXX, 0/1205, 0/1208, Φ/Σχ. -/-292-381, τεμάχιο XXXXX, XXXXX, XXXXX, τοποθεσία Σκουταρόσπηλιος, στο Παραλίμνι, που θα αναφέρεται μετά απλώς ως 'το επίδικο ακίνητο' και ότι έχουν το δικαίωμα όπως πωλήσουν και/ή διαθέσουν και/ή υποθηκεύσουν και/ή τα δικαιώματα τους που απορρέουν από το πωλητήριο έγγραφο ημερομηνίας 09/07/2008, προς οιονδήποτε πρόσωπο και σε οιανδήποτε τιμή, για εξασφάλιση και/ή έναντι του εξ αποφάσεως χρέους. Απόφαση και/ή Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η ειδική εκτέλεση του αγοραπωλητηρίου συμβολαίου ημερ. 09/07/2008 μεταξύ του Εναγομένου 1 και των Εναγομένων 4 και της συμφωνίας εκχώρησης ημερoμηνίας 22/08/2008, μεταξύ των Eναγόντων και του Εναγομένου
6. Οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 καταχώρισαν Yπεράσπιση από κοινού, ενώ ο Εναγόμενος 4 καταχώρισε ξεχωριστή Yπεράσπιση. Οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 στην Υπεράσπιση τους παραδέχονται ότι υπογράφηκε μεταξύ των Εναγόντων και του Εναγόμενου 1 η συμφωνία ημερομηνίας 25.08.2008 και οι τροποποιητικές αυτής, ισχυρίζονται όμως ότι είναι παράνομες γιατί δεν τηρήθηκαν 'οι σχετικές νομοθεσίες για σύναψη στεγαστικών δανείων και ή δανείων σε ξένο συνάλλαγμα'. Οι Ενάγοντες παράνομα παρότρυναν τον Εναγόμενο 1 να συνάψει δάνειο σε Ελβετικά φράγκα αντί σε ευρώ. Διαζευκτικά, ισχυρίζονται ότι οι επίδικες συμφωνίες περιέχουν παράνομους, αόριστους και καταχρηστικούς όρους που τις καθιστούσαν ιδιαίτερα επαχθείς. Η σύναψη δανείου σε ξένο νόμισμα θεωρείται ως επενδυτικό σχέδιο και απαιτείται ΄ειδική ανεξάρτητη συμβουλή'. Ισχυρίζονται, περαιτέρω, ότι ο Εναγόμενος 1 ουδέποτε έλαβε το ποσό που εκταμιεύθηκε από το δάνειο. Οι Ενάγοντες χρέωναν τους επίδικους λογαριασμούς με αυθαίρετες και παράνομες χρεώσεις, τόκους υπερημερίας και ανατοκισμούς. Η επίδικη συμφωνία δανείου ουδέποτε τερματίσθηκε από τους Ενάγοντες. Στις παραγράφους 6 και 9 της Υπεράσπισης προβάλλουν διάφορες διαζευκτικές θέσεις που αφορούν τη συμφωνία εκχώρησης. Τις παραθέτω αυτούσιες: «Ο εναγόμενος 1 ισχυρίζεται ότι παρεχώρησε πληρεξούσιο έγγραφο στους ενάγοντες για να πωλούν το επίδικο κτήμα/κατοικία ως οι ίδιοι αποφασίσουν για ικανοποίηση των χρεών πράγμα που αμέλησαν να πράξουν έγκαιρα με αποτέλεσμα να ζημιώνεται ο εναγόμενος αφού η αξία των ακινήτων για χρόνια τώρα πέφτουν και δεν θα καλύπτεται το χρέος/δάνειο. Ήταν δε ρητός ή εξυπακουόμενος όρος για την παραχώρηση του δανείου ότι η αξία του εκχωρούμενου/επίδικου ακινήτου θα κάλυπτε πλήρως τες υποχρεώσεις του εναγόμενου
7. Οι εναγόμενοι διαζευκτικά ή και με επιφύλαξη της παρα 6 της Ε/Απαιτήσεως αρνούνται την νομιμότητα του εγγράφου εκχωρήσεως/υποθήκης και ισχυρίζονται ότι ως τέτοια συμφωνία δεν είναι δεκτική ειδικής εκτέλεσης. Αρνούνται δε όλες τες αξιώσεις των εναγόντων ως παράνομες και αβάσιμες.» Οι Εναγόμενοι 2 και 3, αναφερόμενοι στη δική τους προσωπική εμπλοκή στην υπόθεση, ισχυρίζονται ότι δεν υπέγραψαν οποιαδήποτε συμφωνία εγγυήσεως και διαζευκτικά ότι αυτή είναι άκυρη, παράτυπη και καταχρηστική και είναι προϊόν πλαστογραφίας. Πέραν των πιο πάνω αυτοί ουδέποτε έλαβαν νομική συμβουλή για τις συνέπειες του εγγράφου εγγυήσεως. Η συμφωνία εγγυήσεως καμιά σχέση είχε με το επίδικο δάνειο και αυτοί ουδέποτε ενημερώθηκαν από τους Ενάγοντες για την επίδικη συμφωνία δανείου και τις τροποποιητικές αυτής. Η Εναγόμενη 4, στην Υπεράσπιση που καταχώρισε, ισχυρίζεται ότι η υποχρέωση που ανέλαβε συνίστατο μόνο στην έκδοση ξεχωριστού τίτλου ιδιοκτησίας του επιδίκου ακινήτου. Παρά ταύτα οι Ενάγοντες περιέλαβαν παράνομα στο σχετικό έγγραφο, το οποίο οι ίδιοι συνέταξαν, πρόνοιες για εγγύηση της οφειλής του Εναγόμενου 1 ενώ κάτι τέτοιο δεν είχε συμφωνηθεί μεταξύ τους. Στο έγγραφο εγγυήσεως που υπέγραψε δεν καθορίζονται με σαφήνεια οι προθέσεις των μερών και ο χρόνος εντός του οποίου αυτή θα έπρεπε να εκδώσει ξεχωριστό τίτλο ιδιοκτησίας για το επίδικο ακίνητο. Σε σχέση με το χρόνο ισχυρίζεται περαιτέρω ότι οι Ενάγοντες προτού καταχωρίσουν την αγωγή παρέλειψαν να καταστήσουν το χρόνο ουσιώδη. Το έγγραφο που υπεγράφη ήταν μια 'ειδική εγγύηση' και διέπετο από μια ' παράλληλη συμφωνία' και 'τελούσε υπό την αίρεση για μελλοντικό γεγονός για την τέλεση του οποίου οι Ενάγοντες παρέλειψαν να δώσουν εύλογο χρονικό περιθώριο'. Με βάση τη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιο του δικαστηρίου και η οποία δεν έχει αμφισβητηθεί, προκύπτει ότι τα πιο κάτω γεγονότα είναι αποδεκτά τόσο από τους Ενάγοντες όσο και τους Εναγόμενους. Κατά ή περί την 25/08/2008 οι Ενάγοντες, δυνάμει εγγράφου συμφωνίας δανείου υπ' αρ. XXXXX832-4, παραχώρησαν δάνειο στον Εναγόμενο 1 για το ποσό των CHF 888.000.-, πληρωτέο σε 174 δόσεις. Η συμφωνία δανείου κατατέθηκε στο Δικαστήριο, πρόκειται για το Τεκμήριο
8. Ο όρος 4 του εγγράφου προνοούσε ότι «ο τόκος θα υπολογίζεται επί των χρεωστικών υπολοίπων της κάθε ημέρας και θα αποτελείται από το άθροισμα, ως ετήσιο ποσοστό επί τοις εκατό, του επιτοκίου ενός μηνός LIBOR το οποίο θα ισχύει κάθε φορά και της προσαύξησης προς 1,75% εκατοστιαίες μονάδες ετησίως (η Προσαύξηση)». Σύμφωνα με τον ίδιο όρο ο οφειλέτης είχε το δικαίωμα, επτά ημέρες πριν την επόμενη ημέρα αναπροσαρμογής, να αιτηθεί όπως το ρηθέν δάνειο χρεωνόταν με σταθερό επιτόκιο και η Τράπεζα μπορούσε, κατά την απόλυτη κρίση της, να εγκρίνει ή να απορρίψει την αίτηση αυτή. Αν οποιοδήποτε ποσό που καθίστατο πληρωτέο δεν πληρωνόταν εντός της καθορισθείσας χρονικής περιόδου, ο χρεώστης είχε υποχρέωση να καταβάλει επιπρόσθετο τόκο υπερημερίας προς 5% ετησίως επί του χρεωστικού υπολοίπου. Σύμφωνα με τον όρο 4(β) του πιο πάνω εγγράφου, όλες οι πιο πάνω αναφερόμενες χρεώσεις, συμπεριλαμβανομένων του LIBOR, προσαύξησης, του σταθερού επιτοκίου, προμηθειών, δικαιωμάτων και τόκου υπερημερίας θα κεφαλαιοποιούνταν, αν δεν πληρωνόντουσαν, κάθε 6 (έξι) μήνες, την 30η Ιουνίου και την 31η Δεκεμβρίου εκάστου έτους και θα ίσχυαν τόσο πρίν, όσο και μετά από οποιανδήποτε απαίτηση και/ή δικαστική απόφαση μέχρι πλήρους και τελείας εξόφλησης. Η συμφωνία υπογράφηκε από τον Ενάγοντα και τους Δ.Φώκκη και Τ. Δημητριάδη, εκ μέρους της Τράπεζας. Μάρτυρες των υπογραφών ήταν οι Νίκος Βιολάρης και Έλενα Λαγούδη, που κλήθηκαν και κατέθεσαν ως μάρτυρες στην παρούσα διαδικασία. Την ιδία ημέρα υπογράφηκε από τον Εναγόμενο 1 η δήλωση, Τεκμήριο 12, με την οποία αναγνωρίζει, μεταξύ άλλων, ότι πληροφορήθηκε για τους κινδύνους που ενείχε η σύναψη δανείου σε ξένο συνάλλαγμα. Στη συνέχεια, η συμφωνία, στην έκταση που αφορούσε το ύψος των δόσεων, τροποποιήθηκε και υπογράφηκε μεταξύ των Εναγόντων και του Εναγόμενου 1 η τροποποιητική συμφωνία δανείου, ημερομηνίας 09/03/
9. Οι όροι της συμφωνίας τροποποιήθηκαν για ακόμη μια φορά, τη 09/07/
10. Συμφωνήθηκε μεταξύ των Εναγόντων και του Εναγόμενου 1 όπως το υπόλοιπο του δανείου εκ CHF 910.038,32 πλέον τόκους από τη 01/01/2007, θα ήταν πληρωτέο σε πρώτη ζήτηση ή δια 163 μηνιαίων συνεχών δόσεων Δυνάμει τρίτης τροποποιητικής συμφωνίας δανείου, ημερομηνίας 17/08/2011, συμφωνήθηκε μεταξύ των Εναγόντων και του Εναγόμενου 1, όπως το υπόλοιπο του δανείου εκ CHF 911.312,21 πλέον τόκους από την 01/07/2011, θα ήταν πληρωτέο σε πρώτη ζήτηση ή δια 160 μηνιαίων συνεχών δόσεων. Όλες οι πιο πάνω τροποποιητικές συμφωνίες κατατέθηκαν ως δέσμη, πρόκειται για το Τεκμήριο
11. Οι Εναγόμενοι 2 και 3 κατά ή περί την 13/07/2001, ήτοι επτά και πλέον έτη πριν τη σύναψη του επίδικου στεγαστικού δανείου, υπόγραψαν συμφωνία εγγυήσεως, Τεκμήριο
12. Σύμφωνα με το περιεχόμενο του πιο πάνω εγγράφου, οι Εναγόμενοι 2 και 3 ηγγυήθησαν κεχωρισμένως και αλληλεγγύως μετά του Εναγομένου 1 όλες τις υποχρεώσεις του Εναγομένου 1 προς τους Ενάγοντες, παρούσες ή μελλοντικές, πλέον τόκους, προμήθειες, επιβαρύνσεις και οιαδήποτε άλλα τραπεζικά, δικηγορικά και δικαστικά έξοδα. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα αυτούσιο : «
13. Εγώ, ο πιο κάτω υπογεγραμμένος, με την παρούσα εγγυούμαι όλες τις υποχρεώσεις του Πρωτοφειλέτη προς την Τράπεζα, είτε οι υποχρεώσεις αυτές είναι παρούσες ή μελλοντικές, είτε κατέστησαν ή που πιθανό να καταστούν απαιτητές, είτε αυτές είναι προσωπικές ή κοινές με οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ή πρόσωπα και είτε είναι άμεσοι ή έμμεσοι, αναλαμβάνω δε να σας πληρώσω μόλις μου το ζητήσετε οποιοδήποτε ποσό χρημάτων ήθελε καταστεί πληρίοτέο σε σας σε σχέση με τις ρηθείσες υποχρεώσεις του Πρωτοφειλέτη ή οποιοδήποτε από αυτές, συμπεριλαμβανομένων κεφαλαίου πλέον τόκους (τόσο μετά όσο και πριν οποιαδήποτε απαίτηση ή δικαστική απόφαση) προς το ποσοστό του εκάστοτε επιτοκίου το οποίο η Τράπεζα θα χρεώνει τον Πρωτοφειλέτη από καιρού εις καιρόν μέχρι την πλήρη και τέλεια εξόφληση, πλέον προμήθειες και/ή έξοδα διαχείρισης , δικαιώματα μελέτης και/ή άλλα τραπεζικά δικαιώματα και δικηγορικά και δικαστικά έξοδα και/η άλλα έξοδα και δαπάνες που ήθελε υποστεί η Τράπεζα σε σχέση με τον Πρωτοφειλέτη η την παρούσα εγγύηση.
14. Συμφωνώ ότι η παρούσα εγγύησή μου είναι μια συνεχής εγγύηση προς την Τράπεζα και δεν θα τερματίζεται παρά μόνο αφού περάσουν επτά μέρες από την ημέρα που θα λάβει η Τράπεζα στο Κατάστημα Κεντρικό Παραλιμνίου γραπτή ειδοποίηση με ασφαλισμένη επιστολή μου για την πρόθεσή μου να τερματίσω την παρούσα εγγύηση και, σε περίπτωση θανάτου μου η ευθύνη μου βάσει της παρούσας εγγύησης θα εξακολουθεί να ισχύει μέχρι την ημέρα που θα έχουν περάσει επτά μέρες από την ημερομηνία τερματισμού της από τους διαχειριστές της περιουσίας ή ή εκτελεστές της διαθήκης μου. ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ ΟΤΙ θα ευθύνομαι για όλες τις υποχρεώσεις του Πρωτοφειλέτη που θα έχουν δημιουργηθεί μέχρι την ημέρα που θα δοθεί η ειδοποίηση τερματισμού, ανεξάρτητα αν οι υποχρεώσεις αυτές κατέστησαν απαιτητές ή όχι, όπως και για όλες τις υποχρεώσεις που θα δημιουργήσει ο Πρωτοφειλέτης μέσα στην περίοδο των επτά ημερών μετά την ειδοποίηση τερματισμού της εγγύησης μου.» Η Εναγόμενη 4, κατά ή περί την 25/08/2008, υπόγραψε συμφωνία εγγυήσεως. Σύμφωνα με το περιεχόμενο του πιο πάνω εγγράφου, αυτή εγγυήθηκε κεχωρισμένως και αλληλεγγύως μετά του Εναγομένου 1, όλες τις υποχρεώσεις του Εναγομένου 1 πρός τους Ενάγοντες παρούσες ή μελλοντικές για ποσό μέχρι CHF 888.000 και/ή το ισάξιο σε Ευρώ και το οποίο ήθελε καταστεί πληρωτέο πρός τους Ενάγοντες πλέον τόκους, προμήθειες, επιβαρύνσεις και οιαδήποτε άλλα τραπεζικά, δικηγορικά και δικαστικά έξοδα. Η πιο πάνω συμφωνία αποτελεί μέρος του Τεκμηρίου
15. Ο Εναγόμενος 1, προς περαιτέρω εξασφάλιση της πληρωμής των οφειλόμενων ποσών, περί την 22/08/2008, δυνάμει γραπτής συμφωνίας, εκχώρησε τα δικαιώματα του, που απορρέουν από το πωλητήριο έγγραφο ημερομηνίας 09/07/2008 μεταξύ του ιδίου και της Εναγόμενης 4 και αφορά το επίδικο ακίνητο, στους Ενάγοντες. Σχετικό είναι το Τεκμήριο
16. Υπόγραψε δε για το σκοπό αυτό σχετικό Πληρεξούσιο. Το Πληρεξούσιο περιλάμβανε, μεταξύ άλλων, τους πιο κάτω όρους: (α) Ο Εναγόμενος 1 εκχωρεί προς όφελος των εναγόντων όλα τα δικαιώματα του που απορρέουν από το πωλητήριο έγγραφον ημερ. 09/07/2008 για την αγορά από τον εναγόμενο 1 της οικίας αρ. 144, στο συγκρότημα «XXXXX» που βρίσκεται στο ακίνητο με αρ. εγγραφής 0/XXXXX, 0/XXXXX, 0/XXXXX, Φ/Σχ. -/-292-381, τεμάχιο XXXXX, XXXXX, XXXXX, τοποθεσία Σκουταρόσπηλιος, στο Παραλίμνι της επαρχίας Αμμοχώστου ιδιοκτησία των Εναγομένων 4 και το οποίο πληρώθηκε με το επίδικο δάνειο. (β) Οι Ενάγοντες έχουν το δικαίωμα σε περίπτωση που ο Εναγόμενος 1 παραβεί το πωλητήριο έγγραφο ημερ. 09/07/2008 να λάβουν όλα τα μέτρα αποκατάστασης της παράβασης όλα δε τα σχετικά έξοδα θα επιβαρύνουν τον εναγόμενο
17. (γ) Οι Ενάγοντες έχουν το απόλυτο δικαίωμα να μεταβιβάσουν και/ή πωλήσουν τα ως άνω δικαιώματα τους που απορρέουν από την συμφωνία εκχώρησης. (δ) Σε περίπτωση παράβασης από τον εναγόμενο 1 των υποχρεώσεων του προς τους Ενάγοντες που απορρέουν από την επίδικη συμφωνία δανείου οι Ενάγοντες έχουν το απόλυτο αποκλειστικό και ανέκκλητο δικαίωμα και/ή εξουσία να ακυρώσουν το πωλητήριο έγγραφο ημερ. 09/07/2008 και/ή οιονδήποτε πωλητήριο και να αποσύρουν από το αρμόδιο Κτηματολόγιο οιονδήποτε έγγραφο και να ελευθερώσουν την πωληθείσα οικία και να λάβουν την άμεση κατοχή αυτής. Αποτελεί επίσης αδιαμφισβήτητη μαρτυρία ότι οι Ενάγοντες απέστειλαν επιστολή τερματισμού της επίδικης συμφωνίας, προς όλους τους Εναγόμενους, πρόκειται για το Τεκμήριο
18. Σύμφωνα με το πιο πάνω έγγραφο, που φέρει ημερομηνία 28.02.2014, το χρεωστικό υπόλοιπο, κατά την ημερομηνία τερματισμού, ήταν CHF 979.360,
19. Με την ιδίαν επιστολή οι Ενάγοντες πληροφόρησαν τους Εναγόμενους ότι το χρεωστικό υπόλοιπο θεωρείτο υπερήμερο και θα επιβαρυνόταν με '. 1 μήνα LIBOR, προσαύξηση προς 4.295% ετησίως και τόκο Υπερημερίας προς 1,75% ετησίως'. Δύο περίπου μήνες αργότερα και συγκεκριμένα τη 23.04.2014, οι Εναγόμενοι 2 και 3 απέστειλαν επιστολή, Τεκμήριο 17, μέσω του δικηγόρου τους, με την οποίαν πληροφόρησαν τους Ενάγοντες ότι τερμάτιζαν τη συμφωνία εγγύησης. Οι Ενάγοντες, με επιστολή μέσω δικηγόρου, ημερομηνίας 25.04.2014, Τεκμήριο 18, απέρριψαν το περιεχόμενο της πιο πάνω επιστολής. Ενώπιον του δικαστηρίου κατέθεσαν εκ μέρους των εναγόντων οι XXXXX Χριστοφόρου, XXXXX Βιολάρης και XXXXX Λαγούδη και εκ μέρους των εναγόμενων 1, 2 και 3, ο Εναγόμενος
20. η Εναγόμενη 4 δεν κάλεσε οποιοδήποτε μάρτυρα. Συνοψίζω τη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του δικαστηρίου. Πρώτος κατέθεσε στο Δικαστήριο ο Κωνσταντίνος Χριστοφόρου υπάλληλος της ALPHA ΒΑΝΚ CYPRUS LΙΜΙTΕD. Ο μάρτυρας παρουσίασε τη Συμφωνία Δανείου, υπ' αρ. XXXXX832-4, ημερομηνίας 25/08/2008, Τεκμήριο 1 και τις Τροποποιητικές Συμφωνίες ημερομηνίας 09/03/2009, 09/07/2010 και 17/08/2011, που κατατέθηκαν ως δέσμη, Τεκμήρια
21. Αναφέρθηκε στο περιεχόμενο των πιο πάνω συμφωνιών και στο επιτόκιο το οποίο χρεωνόταν στον επίδικο λογαριασμό δανείου. Κατέθεσε επίσης τις καταστάσεις λογαριασμού που αποτελούν μέρος του αρχείου της Τράπεζας και το Τραπεζικό Βιβλίο και προς τούτο κατέθεσε σχετικό πιστοποιητικό, Τεκμήριο 5, με το οποίο επιβεβαιώνει ότι είχε συγκρίνει και ελέγξει προσωπικά τα Τεκμήρια που κατέθεσε στο δικαστήριο μαζί με τα πρωτότυπα που φυλάσσονταν στον Ηλεκτρονικό Υπολογιστή των Εναγόντων και αυτά ήταν ορθά. Οι λογαριασμοί που κατατέθηκαν στο δικαστήριο, Τεκμήριο 3, καλύπτουν τη χρονική περίοδο 01.03.2014 μέχρι 01.11.
22. Το χρεωστικό υπόλοιπο του πιο πάνω λογαριασμού, την 25.10.2019, ήταν CHF 1.339.554,
23. Ο μάρτυρας αναφέρθηκε και στις εγγυήσεις που παραχωρήθηκαν από τους Εναγόμενους 2, 3 και 4 για εξασφάλιση του επιδίκου δανείου και στην παράλειψη του Εναγόμενου 1 να εκπληρώσει τις συμβατικές του υποχρεώσεις. Οι Ενάγοντες απέστειλαν προς τους Εναγόμενους αριθμό επιστολών, πρόκειται για τις επιστολές ημερομηνίας 28/06/2010, 20/01/2014, 13/02/2014 και 28/02/2014, Τεκμήρια 9, 10, 11 και 4 αντίστοιχα, με τις οποίες τούς ενημέρωναν για τις καθυστερήσεις και καθόρισαν το ύψος του επιτοκίου και του τόκου υπερημερίας. Με την τελευταία επιστολή, ημερομηνίας 28/02/2014, τερμάτισαν τη λειτουργία του λογαριασμού και τούς εκάλεσαν να εξοφλήσουν το οφειλόμενο υπόλοιπο και τους τόκους. Είναι η θέση του μάρτυρα ότι η επίδικη οφειλή ανέρχεται σε CHF 979.360,58 πλέον συσσωρευμένους τόκους ύψους CHF 6.964,32 από 01/01/2014 μέχρι 28/02/2014, πλέον τόκους 1 μηνός LIBOR πλέον προσαύξηση προς 4,295% ετησίως, πλέον τόκο υπερημερίας προς 1,75% ετησίως από την 28/02/2014 μέχρι εξοφλήσεως, του τόκου κεφαλαιοποιημένου την 30/06 και 31/12 κάθε χρόνου. Οι Εναγόμενοι δεν κατέβαλαν οποιοδήποτε ποσό έναντι του πιο πάνω χρέους και ως εκ τούτου συνεχίζουν να το οφείλουν. Ο ΜΕ1 αντεξετάσθηκε από τον κ. Κεφάλα, κατά πόσο η Τράπεζα είχε ενημερώσει τον Εναγόμενο 1 για τους κινδύνους που εμπεριείχε ο δανεισμός σε ξένο συνάλλαγμα. Ο μάρτυρας παρουσίασε για το θέμα αυτό, σχετικό έγγραφο, πρόκειται για το τεκμήριο
24. Η υπεράσπιση αμφισβήτησε 'το αληθές του πρωτοτύπου του πιο πάνω εγγράφου' και υπέβαλε στο μάρτυρα ότι το πιο πάνω έγγραφο είναι άσχετο με το επίδικο δάνειο, θέσεις τις οποίες αυτός απέρριψε. Υποβλήθηκε στο μάρτυρα ότι η Κεντρική Τράπεζα είχε εκδώσει οδηγίες σε σχέση με την παραχώρηση δανείων σε ξένο συνάλλαγμα, με τις οποίες οι Ενάγοντες δεν έχουν συμμορφωθεί και ότι το δάνειο ήταν 'υψηλού ρίσκου και επενδυτικό'. Σε σχέση με το πρώτο θέμα ο μάρτυρας δήλωσε αρχικά ότι δεν ήταν παρών κατά τη σύναψη της συμφωνίας και ως εκ τούτου δεν ήταν σε θέση να απαντήσει ενώ στη συνέχεια όταν επαναλήφθηκε η συγκεκριμένη ερώτηση έδωσε την πιο κάτω απάντηση : 'A. Διαφωνώ. Η Τράπεζα πάντοτε ακολουθεί τους κανόνες της Κεντρικής Τράπεζας όποιοι και να είναι αυτοί'. Για το δεύτερο θέμα απάντησε ότι ο Εναγόμενος 1 ήταν γνώστης των κινδύνων και το δάνειο δεν ήταν επενδυτικό αλλά στεγαστικό. Παραθέτω τη δήλωση του αυτούσια : 'A. Το οποιοδήποτε ρίσκο είχε η σύναψη του δανείου σε Ελβετικά Φράγκα το υπέγραψε και το έλαβε γνώση ο Εναγόμενος 1 με τη δήλωση του που κατέθεσα προηγουμένως στο Δικαστήριο καθώς επίσης και λόγω του επαγγέλματος του είναι γνώστης αυτής της φύσης των δανείων. Επίσης η εισήγηση του ότι είναι επενδυτικό, γράφει η συμφωνία στεγαστικό. Αν αγόρασε ο Εναγόμενος την κατοικία για επενδυτικούς σκοπούς δεν μπορούμε να το γνωρίζουμε.' Ο μάρτυρας δήλωσε, μετά από σχετική ερώτηση, ότι ο Εναγόμενος 1 μπορούσε, προτού συνάψει την επίδικη συμφωνία, να λάβει συμβουλή από πρόσωπο που ήταν γνώστης των δανείων που συνάπτονταν σε ξένο συνάλλαγμα και παρέπεμψε στην παράγραφο 19 της επίδικης σύμβασης, όπου γίνεται ειδική αναφορά για το θέμα αυτό. Η υπεράσπιση υπέβαλε στο μάρτυρα και τη θέση ότι το ποσό του δανείου δεν το έλαβε ο Εναγόμενος 1 αλλά η Εναγόμενη
25. Ο μάρτυρας εξήγησε ότι το ποσό δόθηκε στον Εναγόμενο 1 για την Εναγόμενη 4, με σκοπό την αγορά οικίας, όπως φαίνεται και από το αγοραπωλητήριο συμβόλαιο. Η εν λόγω οικία χρησιμοποιείται έκτοτε από τον Εναγόμενο
26. Τέλος, ο μάρτυρας απόρριψε τη θέση ότι στο ποσό που διεκδικεί η Τράπεζα περιλαμβάνονται 'υπερχρεώσεις'. Η υπεράσπιση της Εναγόμενης 4 υιοθέτησε την πιο πάνω αντεξέταση πλην της θέσης ότι το ποσό του δανείου το έλαβε η Εναγόμενη
27. Ο XXXXX Βιολάρης, ΜΕ2, είναι και αυτός υπάλληλος της ALPHA ΒΑΝΚ CYPRUS LΙΜΙTΕD και κατά πάντα ουσιώδη χρόνο υπηρετούσε στο κατάστημα Παραλιμνίου, στο Τμήμα Στεγαστικών Δανείων. Όλες οι συμφωνίες ήταν σε γνώση του, τις είχε χειριστεί σαν μέλος της ομάδας που χειριζόταν τις επίδικες πιστωτικές διευκολύνσεις και υπέγραψε σαν μάρτυρας σε πλείστα από τα επίδικα έγγραφα. Ο μάρτυρας κατέθεσε μεταξύ άλλων ότι Εναγόμενος 1 ήταν πελάτης της Τράπεζας πριν τη σύναψη της επίδικης συμφωνίας δανείου, τού είχε παραχωρηθεί όριο σε τρεχούμενο λογαριασμό το 2001, Τεκμήριο
28. Στην παρουσία του οι Εναγόμενοι 2 και 3 υπέγραψαν την εγγύηση Τεκμήριο
29. Ο μάρτυρας κατέθεσε μεταξύ άλλων ότι είχε εξηγήσει στους Εναγόμενους 2 και 3 ότι η εγγύηση ήταν γενική και συνεχής και αφορούσε όχι μόνο την συγκεκριμένη πιστωτική διευκόλυνση αλλά και κάθε μεταγενέστερη πιστωτική διευκόλυνση προς τον Eναγόμενο
30. Ο μάρτυρας αναφερόμενος στον Εναγόμενο 1, κατέθεσε ότι αυτός είναι εγκεκριμένος ελεγκτής και τούς επιβεβαίωσε ότι είχε γνώσεις για οικονομικά θέματα και για πιστωτικές διευκολύνσεις σε συνάλλαγμα. Ο Εναγόμενος υπέγραψε και σχετική δήλωση προς τούτο, πρόκειται για το Τεκμήριο
31. Ο Εναγόμενος 1, με το επίδικο στεγαστικό δάνειο που τού παραχωρήθηκε, αγόρασε την επίδικη κατοικία. Το ποσό του δανείου καταβλήθηκε στους Εναγόμενους 4 για εξόφληση της τιμής πωλήσεως, μέσω λογαριασμού των Εναγόμενων 1, Τεκμήριο
32. Η πιο πάνω πράξη φαίνεται και από την Κατάσταση Λογαριασμού, Τεκμήριο
33. Κατά την αντεξέταση του από τον κ. Κεφάλα, ο μάρτυρας απόρριψε τη θέση ότι η επιθυμία του Εναγόμενου 1 ήταν να συνάψει δάνειο σε Ευρώ και ότι ήταν η Τράπεζα που τον είχε παροτρύνει να συνάψει δάνειο σε ξένο συνάλλαγμα. Σε κάποιο άλλο στάδιο της μαρτυρίας του ανέφερε ότι εναπόκειτο στον πελάτη να επιλέξει το νόμισμα του δανείου. Η XXXXX Λαγούδη, ΜΕ3, ήταν και αυτή υπάλληλος της ALPHA ΒΑΝΚ CYPRUS LΙΜΙTΕD και κατά πάντα ουσιώδη χρόνο υπηρετούσε στο κατάστημα Παραλιμνίου στο Τμήμα Στεγαστικών Δανείων. Η μάρτυρας αναγνώρισε τις επιστολές τερματισμού της επίδικης συμφωνίας ημερομηνίας 28/02/2014, Τεκμήριο
34. Οι πιο πάνω επιστολές ετοιμάσθηκαν, υπεγράφησαν και στάλθηκαν από την ιδίαν στους Εναγόμενους. Οι πιο πάνω επιστολές ουδέποτε επεστράφησαν. Η μάρτυρας κατέθεσε και σε σχέση με τις εγγυήσεις. Δήλωσε ότι σε κάθε περίπτωση που εδίδετο μια εγγύηση, η εγγύηση δεν αφορούσε μόνο τη συγκεκριμένη πιστωτική διευκόλυνση αλλά ήταν 'συνεχής'. Οι υπάλληλοι της Τράπεζας εξηγούσαν πάντοτε στους εγγυητές τις συνέπειες της εγγύησης. Επρόκειτο, ως ανέφερε χαρακτηριστικά, για «πάγια πρακτική» που ακολουθείτο στην Τράπεζα, την οποία εφάρμοζαν όλοι οι λειτουργοί. Αντεξεταζόμενη, για ποιο δάνειο είχαν δοθεί οι εγγυήσεις από τους Εναγόμενους 2 και 3, ανέφερε αρχικά ότι ήταν για στεγαστικό δάνειο, στη συνέχεια όμως δήλωσε ότι δεν ήταν σε θέση να θυμηθεί. Αντεξετάσθηκε και για τα δάνεια σε ελβετικά φράγκα και δήλωσε ότι κατά την επίδικη χρονική περίοδο οι πελάτες 'τα προτιμούσαν' καθότι ήταν καλή η ισοτιμία του ελβετικού φράγκου έναντι του ευρώ και το επιτόκιο ήταν χαμηλό. Τόνισε όμως ότι οι δανειστές αναλάμβαναν οι ίδιοι «το συναλλαγματικό κίνδυνο». Η Τράπεζα δεν παρότρυνε τους πελάτες της να συνάψουν δάνεια σε ξένο συνάλλαγμα, τη συγκεκριμένη απόφαση την ελάμβαναν οι ίδιοι οι δανειστές. Αναγνώρισε ότι δεν παρότρυναν τους πελάτες να συμβουλευτούν, πριν τη σύναψη του δανείου, κάποιο ειδικό επί του θέματος, κατά πόσο θα συμβουλευόντουσαν κάποιο ή όχι ήταν δική τους απόφαση. Αυτή ήταν συνοπτικά η μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιο του Δικαστηρίου εκ μέρους των εναγόντων. Μοναδικός μάρτυρας Υπεράσπισης ήταν, ως ανέφερα και ανωτέρω, ο Εναγόμενος
35. Η οικογένεια του εναγόμενου 1, το 1969 μετανάστευσε στην Αγγλία και εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο. Ο Εναγόμενος 1 σπούδασε σε πανεπιστήμιο στην Αγγλία, Μαθηματικά και Στατιστική και στη συνέχεια απέκτησε τον τίτλο του Chartered Accountant. Η εκπαίδευση του για απόκτηση του πιο πάνω τίτλου έγινε στο Λονδίνο και διήρκησε πέντε έτη. Παράλληλα με την εκπαίδευση του εργαζόταν σε ελεγκτικό οίκο στο Λονδίνο. Μετά την απόκτηση του πιο πάνω τίτλου, εργάσθηκε ως εσωτερικός ελεγκτής του εφοπλιστή κ. Λάτση, στη Σαουδική Αραβία και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Τα καθήκοντα του περιλάμβαναν τον έλεγχο των συστημάτων που είχε εγκαταστήσει ο κ. Λάτσης για να προστατεύσει τις επιχειρήσεις του από απάτες και κλεψιές. Ως ανέφερε ο ίδιος χαρακτηριστικά εργαζόταν ως «εσωτερικός αστυνομικός». Στα πλαίσια της εργασίας του ταξίδευε στη Γενεύη, στη Ρωσία και στη Νέα Υόρκη. Σε κάποιο άλλο στάδιο της μαρτυρίας του κατέθεσε ότι κατά το χρόνο που βρισκόταν στην Αμερική, εργαζόταν ως εσωτερικός ελεγκτής των ξενοδοχείων Intercontinental. Κατά την εργοδότηση του από τον κ. Λάτση, ελάμβανε το μισθό του από τη Γενεύη και αυτός ήταν σε Δολλάρια Αμερικής. Το 1988, σε ηλικία 33 ετών, επέστρεψε στην Κύπρο και έκτοτε διατηρεί δικό του λογιστικό γραφείο στο Παραλίμνι. Οι πελάτες του είναι κυρίως ξενοδόχοι, εστιάτορες και καταστηματάρχες. Ο μάρτυρας ετοίμασε γραπτή δήλωση την οποία υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Συνοψίζω το περιεχόμενο της. Το παράρτημα της Alpha Bank στο Παραλίμνι χορηγούσε δάνεια σε ξένο συνάλλαγμα και δήλωνε στους πελάτες της ότι τα συγκεκριμένα δάνεια 'εγγυώνται πολύ χαμηλά επιτόκια και υπήρχε η δυνατότητα ο δανειολήπτης να αλλάξει το νόμισμα εάν ήταν απαραίτητο'. Ο λειτουργός της Τράπεζας, XXXXX Φωκκής, ήταν υπεύθυνος για τη χορήγηση των πιο πάνω δανείων. Ο XXXXX Φωκκής ήταν αυτός που τού έδωσε λεπτομέρειες σε σχέση με τα δάνεια αυτά. Τού εξήγησε, μεταξύ άλλων, ότι ο δανειστής είχε τη δυνατότητα να αλλάξει το νόμισμα, μηνιαία ή τριμηνιαία, ανάλογα με τους όρους της συμφωνίας. Αν ο δανειστής διαπίστωνε ότι η αξία του Ελβετικού φράγκου αυξανόταν, καθιστώντας το δάνειο ακριβότερο, ' . θα μπορούσε να στραφεί σε κάτι άλλο'. Η αλλαγή αυτή ' . θα ελαχιστοποιούσε την έκθεση του δανειολήπτη σε συναλλαγματικό κίνδυνο'. Τού ανέφερε επίσης ότι το συγκεκριμένο νόμισμα ήταν πολύ ελκυστικό, το επιτόκιο για την Κυπριακή λίρα ήταν το 2006, 6%, ενώ για το Ελβετικό φράγκο, 1%. Παρέλειψε, όμως, να τού αναφέρει για το συναλλαγματικό κίνδυνο ήτοι ότι η αξία του ξένου νομίσματος σε σχέση με το εθνικό νόμισμα θα μπορούσε να αυξηθεί και κατ' επέκταση θα αυξανόταν το κόστος του δανείου. Ο Εναγόμενος 1 στηρίχθηκε στις διαβεβαιώσεις του κ. Δ. Φωκκή και σύναψε το δάνειο, σε Ελβετικά φράγκα. Αντίγραφο της συμφωνίας ουδέποτε έλαβε. Είναι η θέση του ότι η Τράπεζα δεν τού είχε δώσει επαρκή χρόνο για να διαβάσει και να αντιληφθεί το περιεχόμενο της συμφωνίας δανείου, ή να συζητήσει με κάποιο δικηγόρο ή οικονομικό σύμβουλο για τα δάνεια σε ξένο συνάλλαγμα, για να τού εξηγηθούν οι όροι και οι συνέπειες τέτοιου δανείου. Στη συμφωνία δανείου δεν γινόταν συγκεκριμένη και σαφής αναφορά στους κινδύνους δανειοδότησης σε ξένο νόμισμα και ειδικότερα σε Eλβετικά φράγκα. Η τράπεζα ήταν καλυμμένη ασφαλιστικά με τη μέθοδο του «Hedging» και δεν νοιαζόταν για τις πιθανές διακυμάνσεις των συναλλαγματικών ισοτιμιών, αντιθέτως προέτρεπε τη σύναψη δανείων σε Eλβετικά φράγκα'. Το συγκεκριμένο δάνειο ήταν ένας συνδυασμός δανείου με επενδυτικό προϊόν υψηλού κινδύνου που απαιτούσε εξειδικευμένο χειρισμό από τις τράπεζες, το οποίο ποτέ δεν αναπτύχθηκε και λιγοστοί ήταν σε θέση να το καταλάβουν ή και κανένας. Ισχυρίσθηκε επίσης ότι η Τράπεζα εφάρμοσε λανθασμένα το επιτόκιο του δανείου. Δήλωσε τα πιο κάτω, τα οποία παραθέτω αυτούσια: «Το επιτόκιο των δανείων έχει εφαρμοστεί εσφαλμένα. Αποτελείται από το LIBOR συν ένα περιθώριο, το οποίο ο δανειολήπτης κατανοούσε ότι καθοριζόταν, αλλά το οποίο η Alpha Bank έχει αυξήσει σε σχέση με τα αρχικά χαμηλά επιτόκια. Ο κ.XXXXX Φωκκής δεν με πληροφόρησε ποτέ ότι η Alpha Bank θα ήταν ελεύθερη να τροποποιήσει τη μεταβλητή συνιστώσα του επιτοκίου κατά βούληση. Πιστεύω ότι η τράπεζα αύξησε τα επιτόκια προκειμένου να ανακουφίσει τις οικονομικές απαιτήσεις που προκλήθηκαν από την τραπεζική κρίση στην Κύπρο. Απορρόφησε όσο το δυνατόν περισσότερα χρήματα από τα δάνεια δανειοληπτών αυξάνοντας το περιθώριο, ανεξάρτητα από την διαβεβαίωση που έδωσε στους δανειολήπτες, ότι αυτό το στοιχείο του επιτοκίου θα έμενε σταθερό.» Κατά την προφορική του εξέταση επανέλαβε ότι ουδέποτε έλαβε αντίγραφο της επίδικης συμφωνίας και αντεξετάσθηκε έντονα επί τούτου. Αμφισβητήθηκε ο ισχυρισμός του ότι δεν διάβασε το περιεχόμενο του εγγράφου και ότι δεν είχε την ευκαιρία να συμβουλευθεί κάποιο ειδικό. Παραθέτω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα από τη μαρτυρία του: «Η τράπεζα δεν μου έδωσε αρκετό χρόνο να διαβάσω και να καταλάβω το έγγραφο του δανείου ή την ευκαιρία να το συζητήσω με κάποιο δικηγόρο ή οικονομικό σύμβουλο για θέματα δανείων σε ξένα συναλλάγματα για να μου εξηγήσει τους όρους και τις συνέπειες τέτοιου δανείου.» Αντεξετάσθηκε και για τη δήλωση που υπέγραψε με την οποία αναγνώριζε ότι υπήρχε συναλλαγματικός κίνδυνος στη σύναψη δανείου σε ξένο συνάλλαγμα. Παραδέχθηκε ότι υπέγραψε τη σχετική δήλωση, πρόβαλε όμως τους πιο κάτω ισχυρισμούς : «Α. Αυτή τη δήλωση την παρουσίασε ένας μάρτυρας δικός σας, και η υπογραφή είναι πράγματι δική μου. Αλλά όλα αυτά υπογράφηκαν μια μέρα όλα μαζί, δεν κάθησα να τα διαβάσω. Ε. Αρα και τη δήλωση αυτή συμφωνείτε ότι την υπογράψατε; Α. Η υπογραφή είναι δική μου αλλά δεν μου εξήγησε κανένας τους κινδύνους. Λέγει ότι ήταν μέρος των χαρτιών. Εγώ να σας πω πώς έγινε. Δηλαδή καθόταν ο τραπεζίτης, εγώ απέναντι και δίπλα μου ο υπεύθυνος ανάπτυξης γης του Έκτορας. Μου έδωσε ένα σωρό χαρτιά να τα υπογράψω. Ούτε μου δόθηκε χρόνος να κάτσω να τα διαβάσω ή να πάω σε κάποιο οικονομικό σύμβουλο που χειρίζεται αυτά τα θέματα με τα ξένα νομίσματα και ισοτιμίες και ξέρω γω. Εμένα η δουλειά μου στο Παραλίμνι είμαι ελεγκτής για souvenir shops, εστιατόρια. Αν με ρωτούσες εκείνη την ημέρα ποιο ήταν το νόμισμα της Ελβετίας δεν ήξερα ότι ήταν το Yen ή πώς λέγεται CHF. Δεν είχα σχέση στο παρελθόν με λογαριασμούς ξένους.» Επέμενε ότι άκουσε για πρώτη φορά για την ύπαρξη του Ελβετικού φράγκου κατά τη σύναψη του δανείου. Παραθέτω αυτούσιες τις σχετικές αναφορές: «Δικαστήριο: . Για να αντιληφθώ ότι όταν συνήψατε το επίδικο συμβόλαιο δεν ξέρατε ότι το CHF, δεν ξέρατε ότι ήταν το νόμισμα της Ελβετίας. Αυτή ήταν η θέση σας; Α. Μάλιστα διότι δεν είχαμε σχέση με ξένα νομίσματα ή ξένους πελάτες. κ.Ζαχαρίου συνεχίζει: Ε Ηξερες ότι το δάνειο σου θα ήταν σε Ελβετικά Φράγκα ανεξαρτήτως ποιας χώρας είναι το Ελβετικό Φράγκο; Α Η απάντηση είναι ότι όταν επήγα στην Τράπεζα για να μου δώσουν δάνειο μου εξήγησε ως είπα και στην κατάθεση μου, ότι ή παίρνεις το δάνειο σου σε Ευρώ ή σε Ελβετικό Φράγκο. Σύστηναν το Ελβετικό Φράγκο για τους λόγους που εξήγησα στην κατάθεση μου και του είπα «εντάξει θα πάρω Ελβετικό Φράγκο». Εκείνη την ώρα μου ανέτειλε το Ελβετικό Φράγκο στη ζωή μου». Στη συνέχεια, και αφού προηγήθηκε έντονη αντεξέταση, παραδέχθηκε ότι γνώριζε ότι το Ελβετικό φράγκο ήταν το νόμισμα της Ελβετίας. Ενώπιον του Δικαστηρίου κατατέθηκαν, μεταξύ άλλων, η Συμφωνία με την οποία ο Εναγόμενος 1 εκχώρησε όλα τα δικαιώματα που είχε στη συμφωνία αγοράς της επίδικης κατοικίας, ημερομηνίας 22/08/2008, τα έγγραφα εγγύησης που υπέγραψαν οι Εναγόμενοι 2 και 3 το 2001, Τεκμήριο 6, το έγγραφο εγγύησης που υπέγραψε την 25/08/2008 η Εναγόμενη 4, οι καταστάσεις λογαριασμού του δανείου και η αλληλογραφία που ανταλλάχθηκε μεταξύ των Εναγόντων και του Εναγόμενου
36. Στην αλληλογραφία περιλαμβάνεται και η επιστολή τερματισμού της επίδικης συμφωνίας, ημερομηνίας 28/02/
37. Αυτή ήταν συνοπτικά η μαρτυρία που κατατέθηκε ενώπιο του δικαστηρίου. Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τους μάρτυρες και να εξετάσω τη μαρτυρία τους, με βάση τις αρχές που θέτει η νομολογία μας και καταλήγω στα πιο κάτω συμπεράσματα σε σχέση με την αξιοπιστία τους. Και οι τρεις μάρτυρες των εναγόντων, Μ.Ε.1, Μ.Ε.2 και Μ.Ε.3, μού έκαναν θετική εντύπωση. Απαντούσαν τις ερωτήσεις ευθέως, χωρίς περιστροφές και η μαρτυρία τους χαρακτηρίζεται από συνέπεια και συνοχή. Η αξιοπιστία του XXXXX Χριστοφόρου, Μ.Ε.1, και της XXXXX Λαγούδη, Μ.Ε.2, δεν έχει στην ουσία αμφισβητηθεί από την Υπεράσπιση και γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο. Ο XXXXX Βιολάρης, Μ.Ε.3, ήταν ο λειτουργός της Τράπεζας που εξήγησε στον Εναγόμενο 1 τους όρους του δανείου και ήταν στην παρουσία αυτού που ο Εναγόμενος 1 υπόγραψε τις Συμφωνίες Δανείου. Υποβλήθηκε στο μάρτυρα από τον κ. Κεφάλα ότι ήταν αυτός που παρότρυνε τον Εναγόμενο 1 να συνάψει δάνειο σε Ελβετικά Φράγκα, θέση που αυτός απόρριψε. Επισημαίνω ότι η θέση που υποβλήθηκε στο μάρτυρα δεν συνάδει με τη θέση που πρόβαλε ο ίδιος ο Εναγόμενος
38. Υπενθυμίζω ότι με βάση την εκδοχή του τελευταίου, ήταν ο XXXXX Φωκκής που τον παρότρυνε να συνάψει δάνειο σε Ελβετικά φράγκα και όχι ο Μ.Ε.
39. Η μαρτυρία του ΜΕ3 γίνεται δεκτή από το Δικαστήριο Στρέφομαι στη συνέχεια στη μαρτυρία του Εναγόμενου
40. Ο τελευταίος αμφισβήτησε τα πάντα, ακόμη και γεγονότα που παραδέχθηκε στην Υπεράσπιση του. Αμφισβήτησε, μεταξύ άλλων, ότι υπέγραψε τη συμφωνία δανείου και τις τροποποιητικές συμφωνίες, αμφισβήτησε ότι το δάνειο ήταν στεγαστικό, ισχυρίσθηκε για πρώτη φορά ότι κατά την υπογραφή της επίδικης συμφωνίας δεν τού δόθηκε η ευκαιρία να διαβάσει το κείμενο της. Εκείνο που μού έκανε ιδιαίτερη εντύπωση ήταν η δήλωση του ότι δεν γνώριζε από ξένα συναλλάγματα, αγνοούσε ότι το Ελβετικό φράγκο ήταν το νόμισμα της Ελβετίας και ότι η ισοτιμία του Ελβετικού φράγκου έναντι του Ευρώ δεν ήταν σταθερή και θα μπορούσε ανά πάσα στιγμή να αλλάξει. Οι πιο πάνω δηλώσεις του είναι αξιοσημείωτες καθότι ο Εναγόμενος 1 δεν είναι άτομο περιορισμένης μόρφωσης, ο οποίος έζησε σε μια κλειστή, απομονωμένη κοινωνία. Πρόκειται για chartered accountant, πτυχιούχο μαθηματικό και στατιστικολόγο, που έζησε για πολλά χρόνια στο εξωτερικό, εργάσθηκε σε μεγαλουπόλεις, όπως το Λονδίνο και τη Νέα Υόρκη, ενώ για σειρά ετών εργάσθηκε στον εφοπλιστή κ. Λάτση ως εσωτερικός ελεγκτής. Το γεγονός ότι δήλωνε παντελή άγνοια για το θέμα αυτό, δεικνύει κατά την άποψη μου, άτομο που ήταν διατεθιμένο να προβάλει οποιοδήποτε ισχυρισμό, ακόμη και εξώφθαλμα αναληθή, για να υποστηρίξει την υπόθεση του. Το γεγονός ότι τελικά παραδέχθηκε ότι γνώριζε ότι το Ελβετικό φράγκο ήταν το νόμισμα της Ελβετίας, δεν βελτιώνει την εικόνα που σχημάτισα για το πρόσωπο του. Επισημαίνω ότι αναγκάσθηκε να το παραδεχθεί μετά από πολύ έντονη αντεξέταση. Ανυπόστατη είναι κατά την άποψη μου και η δήλωση του ότι δεν προειδοποιήθηκε για τους κινδύνους που υπήρχαν στη σύναψη δανείου σε ξένο συνάλλαγμα. Ο πιο πάνω ισχυρισμός του καταρρίπτεται από το Τεκμήριο 12, πρόκειται για Δήλωση την οποία υπέγραψε ο ίδιος την 22.08.2008, με την οποία αναγνωρίζει ότι πληροφορήθηκε για τους συγκεκριμένους κινδύνους. Παραθέτω τη Δήλωση αμέσως πιο κάτω: "STATEMENT I hereby declare that during the procedure of obtaining the Loan with account number, I have been informed about the exchange and interest rate risk I may undertake from a possible fluctuation of the exchange rate of the Swiss Franc against the Euro and a possible increase of the Swiss Franc interest rate." Απορρίπτω επίσης τη θέση ότι η Τράπεζα δεν τού έδωσε την ευκαιρία να συζητήσει τις επιπτώσεις που θα είχε η σύναψη δανείου σε ξένο συνάλλαγμα με ένα δικηγόρο ή ένα οικονομικό σύμβουλο. Από τη μαρτυρία του διαφάνηκε ότι ήταν πολύ καλός γνώστης του θέματος, εξήγησε στο Δικαστήριο με λεπτομέρεια πώς λειτουργεί ο δανεισμός σε ξένο συνάλλαγμα, και κατά την άποψη μου ο ίδιος όχι μόνο δεν χρειαζόταν συμβουλή επί του θέματος αλλά ήταν ο ίδιος σε θέση να δώσει συμβουλές σε τρίτους. Τη θέση του ότι τα πιο πάνω τα πληροφορήθηκε εκ των υστέρων δεν τη δέχομαι. Απορρίπτω και τη θέση ότι δεν τού δόθηκε η ευκαιρία να διαβάσει το περιεχόμενο της επίδικης συμφωνίας. Είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι ένας εγκεκριμένος λογιστής, με πολυετή πείρα, που εργάσθηκε στον εφοπλιστή κ. Λάτση, ως 'εσωτερικός αστυνομικός' των επιχειρήσεων του, συγκατατέθηκε να υπογράψει συμφωνία δανείου για ένα τόσο μεγάλο ποσό, χωρίς να διαβάσει εκ των προτέρων το κείμενο της. Πέραν τούτου όμως, η θέση του καταρρίπτεται από την ίδια τη Συμφωνία, Τεκμήριο 1, όρο
41. Ο όρος 19, που είναι ένας από τους δύο όρους που είναι γραμμένος με έντονους χαρακτήρες και ξεχωρίζει από τους υπόλοιπους όρους, προνοεί τα πιο κάτω: "Ο οφειλέτης δηλώνει ότι τού εξηγήθηκε και κατανοεί πλήρως το δικαίωμά του όπως συμβουλευτεί δικηγόρο της επιλογής του, για τις πρόνοιες του παρόντος εγγράφου και ότι είχε την ευκαιρία να τον συμβουλευτεί. Περαιτέρω δηλώνει ότι μελέτησε και κατανόησε πλήρως τις πρόνοιες αυτές και ελεύθερα και εθελούσια συμβάλλεται και υπογράφει το παρόν έγγραφο εν γνώσει των όσων προνοεί." Οι δηλώσεις του Εναγόμενου 1 αναφορικά με την παράλειψη της Τράπεζας να τον πληροφορήσει επί ουσιωδών στοιχείων και την απόκρυψη σημαντικών πληροφοριών, δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Απορρίπτω χωρίς δεύτερη σκέψη και τη θέση ότι ήταν η Τράπεζα που τον παρότρυνε να συνάψει το δάνειο σε ξένο συνάλλαγμα και ότι «η Τράπεζα ενήργησε μαζί με την Εταιρεία Ανάπτυξης Γης για να απατήσουν τους δανειολήπτες» (παρ.11 της γραπτής δήλωσης του). Καταλήγω ότι τα όσα ισχυρίζεται ο Εναγόμενος 1 στην Υπεράσπιση του δεν ευσταθούν. Με βάση τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον μου, προκύπτει ότι η Τράπεζα τον προειδοποίησε δεόντως για τους κινδύνους δανεισμού σε ξένο συνάλλαγμα και ουδέν μεμπτό έλαβε χώρα κατά τη σύναψη της Συμφωνίας. Ο ίδιος επέλεξε να δανεισθεί σε ελβετικό φράγκο αντί σε ευρώ και ο λόγος ήταν πολύ απλός, κατά τον επίδικο χρόνο το επιτόκιο που χρεωνόταν για δανεισμό σε ελβετικό ευρώ ήταν πολύ πιο χαμηλό από το επιτόκιο που χρεωνόταν όταν ο δανεισμός ήταν σε ευρώ. Πέραν τούτου, κανένα στοιχείο τέθηκε ενώπιο μου που να δεικνύει ή να παραπέμπει σε δεδομένα ότι στις καταστάσεις λογαριασμού υπήρχαν αυθαίρετες και παράνομες χρεώσεις και ότι ο τερματισμός της Συμφωνίας ήταν παράνομος. Απορρίπτω επίσης τον ισχυρισμό που προβλήθηκε από την Υπεράσπιση ότι ο πραγματικός χρεώστης είναι η Εναγόμενη 4, που έλαβε το ποσό του δανείου. Υπενθυμίζω ότι η Συμφωνία Δανείου έγινε από τον Εναγόμενο 1 και αυτός κατέβαλε το ποσό που εκταμιεύθηκε από το δάνειο για την αγορά κατοικίας από την Εναγόμενη 4, και η τελευταία εγγυήθηκε τον Εναγόμενο
42. Σχετική είναι η συμφωνία εγγυήσεως ημερομηνίας 25.08.
43. Ο κ. Κεφάλας κατά την αγόρευση του εισηγήθηκε ότι οι Ενάγοντες απλά αναφέρουν ότι είναι τραπεζίτες και κανένα στοιχείο έχει κατατεθεί που 'να αποδεικνύει τη νομική οντότητα τους'. Όλοι οι μάρτυρες, συμπεριλαμβανομένου και του ιδίου του Εναγόμενου 1 κατέθεσαν επανειλημμένα ότι οι Ενάγοντες είναι Τράπεζα, ισχυρισμός που δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση. Το θέμα της νομικής οντότητας της Τράπεζας ηγέρθηκε για πρώτη φορά κατά την αγόρευση του. Η εισήγηση δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Ο ευπαίδευτος συνήγορος ήγειρε και το θέμα της ημερομηνίας υπογραφής της συμφωνίας, ήτοι ότι στην Έκθεση Απαίτησης δικογραφείται ότι η επίδικη συμφωνία είναι ημερομηνίας 25.08.08, ενώ η επίδικη συμφωνία φέρει ημερομηνία 22.08.
44. Από μια απλή εξέταση του συγκεκριμένου εγγράφου διαπιστώνει κάποιος ότι η συμφωνία είχε υπογραφεί από τον Εναγόμενο 1 τη 22.08.08 και από τους Ενάγοντες τη 25.08.
45. Η σύναψη της συμφωνίας ολοκληρώθηκε με την τελευταία υπογραφή και ως εκ τούτου ορθά δικογραφείται ως ημερομηνία σύναψης της συμφωνίας η 25.08.08 και όχι η 22.08.
46. Στρέφομαι στη συνέχεια να εξετάσω κατά πόσο οι αξιώσεις των Εναγόντων εναντίον των Εναγόμενων 2 και 3 ευσταθούν. Η υπογραφή της συμφωνίας εγγύησης, Τεκμήριο 6, αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός. Από τη μαρτυρία του Νίκου Βιολάρη ΜΕ2 προκύπτει ότι η Τράπεζα παραχώρησε τη 13.07.2001 στον Εναγόμενο 1, όριο σε τρεχούμενο λογαριασμό, σχετικό είναι το Τεκμήριο
47. Στο εν λόγω έγγραφο περιγράφονται οι τραπεζικές διευκολύνσεις που συμφώνησε η Τράπεζα να παρέχει στον Εναγόμενο
48. Παραθέτω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα: «Επειδή ο XXXXX Παπαδημητρίου, Αρ.ταυτ. XXXXX51 XXXXX 6, XXXXX XXXXX εν τοις εφεξής καλούμενος 'ο χρεώστης' (φράση η οποία περιλαμβάνει τους διαδόχους, εκτελεστές, διαχειριστές της περιουσίας του και τους κληρονόμους, ή τους διαδόχους και εκδοχείς αυτού), έχει ζητήσει παρά της ALPHA BANK LIMITED, εν τοις εφεξής καλουμένης 'η Τράπεζα' (φράση η οποία περιλαμβάνει τους διαδόχους και εκδοχείς αυτής) να παρέχη ή συνεχίση παρέχουσα δάνεια εις τρεχούμενον ή οιονδήποτε άλλον λογαριασμόν και/ή άλλως πως δίδη πίστωσιν ή παρέχη τραπεζικάς διευκολύνσεις ή άλλου είδους πιστωτικάς διευκολύνσεις δια τοιαύτην περίοδον οίαν η Τράπεζα ήθελεν αποφασίσει κατά την κρίσιν της και Επειδή η Τράπεζα συνεφώνησεν προς την αίτησιν του Χρεώστη Συμφωνείται σήμερον την 13ην, του μηνός Ιουλίου, του έτους 2001 μεταξύ των συμβαλλομένων όπως η λειτουργία του λογαριασμού ή λογαριασμών του Χρεώστη και/ή η χορήγησις οιωνδήποτε δανείων και/ή πιστώσεων και/ή άλλων Τραπεζικών διευκολύνσεων ή πιστωτικών διευκολύνσεων γεγομένων ή γενησομένων προς τον Χρεώστην υπό της Τραπέζης θα υπόκεινται εις τους κατωτέρω εκτιθεμένους όρους.» Στο ίδιο έγγραφο αναφέρεται ότι τα ρηθέντα δάνεια και ή πιστώσεις θα χρεώνονται με κυμαινόμενο επιτόκιο που θα αποτελείται κάθε φορά από το βασικό επιτόκιο της Τράπεζας προσαυξημένο κατά 2,25 εκατοστιαίες μονάδες Την ιδία ημέρα, ήτοι τη 13.07.2001, οι Εναγόμενοι 2 και 3 υπόγραψαν τη συμφωνία εγγυήσεως, που αποτελεί μέρος του Τεκμηρίου
49. Σύμφωνα με την πρώτη παράγραφο του πιο πάνω εγγράφου, οι Εναγόμενοι 2 και 3 υπόγραψαν τη συμφωνία εγγυήσεως καθότι η Τράπεζα συμφώνησε να παρέχει στον Εναγόμενο 1 δάνεια σε Τρεχούμενο ή οποιοδήποτε άλλο λογαριασμό και/ή δυνάμει γραμματίων ή ομολόγων ή δανείων τακτής προθεσμίας και/ή παρέχει προς τον Πρωτοφιελέτη τραπεζικές διευκολύνσεις υπό τύπον ανοίγματος ενεγγύων πιστώσεων (documentary letters of credit) είτε αυτές είναι εν όλω ή εν μέρει όψεως και/ή εν όλω ή εν μέρει έναντι αποδοχής και/ή εκδίδει εγγυητικές επιστολές οποιασδήποτε φύσεως (letter of guarantee) και/ή προεξοφλά συναλλαγματικές και/ή γραμμάτια εσωτερικού και/ή παρέχει προς τον Πρωτοφειλέτη οποιεσδήποτε τραπεζικές διευκολύνσεις για τέτοια περίοδο και κάτω από τους όρους που θα ήθελε αποφασίσει η Τράπεζα σύμφωνα με την απόλυτη κρίση της και/ή δώσει ή δίδει οποιαδήποτε παράταση χρόνου στον Πρωτοφειλέτη, προσωπικά και/ή από κοινού με οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ή πρόσωπα. Το πρώτο θέμα που θα εξετάσω είναι κατά πόσο η Τράπεζα ενημέρωσε τους Εναγόμενους 2 και 3 για τη σύναψη του επίδικου δανείου. Επί του θέματος αυτού κατέθεσε ο Νίκος Βιολάρης, Μ.Ε.
50. Ο μάρτυρας δήλωσε αρχικά ότι σε τέτοιες περιπτώσεις η πρακτική της Τράπεζας ήταν να ενημερώνει σχετικά τους εγγυητές, είτε τηλεφωνικά είτε να τους καλεί στα γραφεία της και να τους ενημερώνει, δεν ήταν σε θέση όμως να θυμηθεί τί είχε ακριβώς συμβεί στη συγκεκριμένη περίπτωση. Στη συνέχεια ξεκαθάρισε ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση η μόνη ενημέρωση που έλαβαν οι Εναγόμενοι ήταν το 2001, κατά την υπογραφή του εγγράφου, όταν τούς επεξηγήθηκε ότι με το συγκεκριμένο έγγραφο εγγυούνταν και τις μελλοντικές υποχρεώσεις του Εναγόμενου
51. Καταλήγω ότι η Τράπεζα δεν ενημέρωσε τους Εναγόμενους 2 και 3 σε σχέση με την επίδικη συμφωνία. Το επόμενο θέμα που θα εξετάσω είναι την εισήγηση της Υπεράσπισης ότι η πιο πάνω συμφωνία εγγυήσεως καμιά σχέση είχε με το επίδικο δάνειο. Αποτελεί αδιαμφισβήτητη μαρτυρία ότι στην επίδικη συμφωνία εγγυήσεως, Τεκμήριο 6, περιλαμβάνεται όρος ότι αυτή καλύπτει όλες τις υποχρεώσεις του XXXXX Παπαδημητρίου, ήτοι του Εναγομένου 1 «. παρούσες ή μελλοντικές, είτε κατέστησαν ή που πιθανόν να καταστούν απαιτητές». Σχετικός είναι ο όρος
52. Οι εγγυητές συμφώνησαν επίσης, όρος 3, ότι η εγγύηση ήταν μια συνεχής εγγύηση προς την Τράπεζα και δεν θα τερματιζόταν παρά μόνο αφού περνούσαν επτά μέρες από την ημέρα που θα ελάμβανε η Τράπεζα γραπτή ειδοποίηση τερματισμού της Συμφωνίας Εγγύησης. Το ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσο η παραχωρηθείσα εγγύηση, Τεκμήριο 6, καλύπτει και το επίδικο δάνειο. Κατά την ερμηνεία του εγγράφου το Δικαστήριο δεν θα περιορισθεί να εφαρμόσει τους τεχνικούς κανόνες αλλά θα το ερμηνεύσει με τρόπο έτσι ώστε να αντικατοπτρίζονται οι πραγματικές προθέσεις των μερών, όπως αυτές εκφράζονται μέσα από το κείμενο της συμφωνίας που υπέγραψαν. Σχετικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από την Αγγλική απόφαση Perrylease Ltd. v. Imecar A.G.[1]: 'The principles of construction governing contracts in general apply equally to contracts and guarantees. Dealing with a guarantee as a mercantile contract the court does not apply to it merely technical rules but construes it as to reflect what fairly may be inferred to be the parties' real intention and understanding as expressed by them in writing, so as to give effect to it rather than not'. Καθοδήγηση μπορούμε να αντλήσουμε και από την Aγγλική απόφαση Bank of Scotland v. Wright[2], όπου και εκεί τονίστηκε ότι εκείνο που έχει σημασία είναι η πραγματική πρόθεση των μερών κατά το χρόνο σύναψης της συμφωνίας. Παραθέτω τη σχετική αναφορά αυτούσια: 'The precise wording of no two guarantees is the same and differences in single words are often all - important in litigation of this type. However . in my judgment the modern determination of the higher courts is to use all the available aids for construction of written documents to seek out from the words actually used what they believe to have been the true intention of the parties when the guarantee was executed and not to be over constrained by . an interpretation based on purely linguistic considerations'. Οι ίδιες αρχές ακολουθούνται και από τα Κυπριακά Δικαστήρια. Στην υπόθεση Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ v. Τ.G & Sons Importing Ltd κ.ά.[3] διαβάζουμε σχετικά τα πιο κάτω: «Το κατά πόσο σε μια συγκεκριμένη υπόθεση μια εγγύηση είναι συνεχής ή όχι είναι ζήτημα που σχετίζεται με την πρόθεση των μερών όπως εκφράζεται μέσα από το λεκτικό που χρησιμοποίησαν, όπως αυτό γίνεται δίκαια αντιληπτό με την έννοια που έχει χρησιμοποιηθεί και η πρόθεση αυτή διακριβώνεται με τον καλύτερο τρόπο με το να εξετάζεται η σχετική κατάσταση των μερών κατά το χρόνο συγγραφής του εγγράφου (βλ. Pollock and Mulla Indian Contract and Specific Relief Acts, 9η έκδοση, 1972, σελ. 619). Έχει περαιτέρω νομολογηθεί ότι το θέμα δεν μπορεί να αποφασισθεί με βάση μόνο την απλή ερμηνεία του εγγράφου χωρίς να εξεταστούν οι συνθήκες που το περιβάλλουν για να ανευρεθεί ποιο ήταν το αντικείμενο το οποίο τα μέρη είχαν κατά νουν όταν δόθηκε η εγγύηση (Heffield v. Meadows [1869] L.R. 4 C.P. 595, 599)». Στην πρόσφατη απόφαση Μάντζαλος ν. Μιχαηλίδη κ.ά., Πολιτική Έφεση 74/2013, απόφαση ημερ. 14.2.19, υιοθετείται το πιο πάνω απόσπασμα και τονίζονται τα πιο κάτω: «Υπενθυμίζουμε ότι σύμβαση εγγύησης είναι, ουσιαστικά, η συμφωνία προς εκπλήρωση υποχρέωσης τρίτου προσώπου, σε περίπτωση που το πρόσωπο αυτό αρνείται και/ή παραλείπει να την εκπληρώσει. Παραμένει βασική αρχή του δικαίου των συμβάσεων ότι κάθε μεταβολή των όρων συμφωνίας εγγύησης, η οποία επέρχεται χωρίς την συναίνεση του εγγυητή, έχει ως αποτέλεσμα την απαλλαγή του εν λόγω εγγυητή από κάθε ευθύνη από μεταγενέστερες συναλλαγές». Στην πιο πρόσφατη απόφαση του Αγγλικού Εφετείου Static Control Components (Europe) Ltd v. Egan[4], τονίσθηκε, μεταξύ άλλων, ότι τα Δικαστήρια δεν είναι δεσμευμένα να καταλήξουν στη εξωπραγματική υπόθεση (unreal assumption) ότι οι προθέσεις των μερών εκφράστηκαν στη συμφωνία με ακρίβεια και ορθότητα. Καθοδηγητικό ως προς τον τρόπο ερμηνείας μιας συμφωνίας εγγύησης είναι η αναφορά που γίνεται στο σύγγραμμα Paget's Law of Banking[5], μέρος της οποίας παραθέτω αμέσως πιο κάτω: 'There is now Court of Appeal authority that the principles of construction enunciated by Lord Hoffmann in Investors Compensation Scheme Ltd v. West Bromwich Building Society apply to guarantees. Accordingly when the court interprets a document, it is not bound to make the unreal assumption that the parties have expressed themselves with accuracy or precision. The court looks to the partie's common aim or intention in reducing an agreement in writing and the evidence as to the background information may lead to the conclusion that the parties have failed to express themselves accurately'. Βλέπετε σχετικά επί του θέματος τις αποφάσεις Static Control Components ( Europe ) Ltd v Egan