Αναφορικά με την εταιρεία A. M. RESTAURANT LIMITED ν. Αναφορικά με την εταιρεία ESPERIA ESTATES (NICOSIA) LIMITED, Εταιρική Αίτηση: 28/19, 15/5/2020

(2002)1 (Δ) Α.Α.Δ. 1796). Τα άρθρα 212 (α) και (γ), επί των οποίων βασίζεται η επίδικη αίτηση προνοούν τα ακόλουθα: «212. Eταιρεία λογίζεται ότι είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της - (α) αν πιστωτής με εκχώρηση ή διαφορετικά, που του χρωστεί η εταιρεία ποσό που υπερβαίνει τις πέντε χιλιάδες ευρώ (€5,000), επέδωσε στην εταιρεία παραδίνοντας στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας, απαίτηση υπογραμμένη από αυτόν η οποία απαιτεί από την εταιρεία να καταβάλει το ποσό που οφείλεται με τον τρόπο αυτό και η εταιρεία για τις επόμενες τρεις εβδομάδες αμέλησε να καταβάλει το ποσό ή να εξασφαλίσει ή να το διευθετήσει προς εύλογη ικανοποίηση του πιστωτή (β)................... (γ) αν αποδειχθεί, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της κατά το χρόνο που αυτά καθίστανται πληρωτέα και, για απόφαση κατά πόσο εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της κατά το χρόνο που αυτά καθίστανται πληρωτέα, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη τις ενδεχόμενες και μελλοντικές υποχρεώσεις της εταιρείας.» Σύμφωνα με το άρθρο 212 (α) σε περίπτωση που αποδειχθεί ότι επιδόθηκε προς την εταιρεία απαίτηση πληρωμής από πιστωτή της και έχει παρέλθει χρονικό διάστημα τριών εβδομάδων και το χρέος δεν έχει εξοφληθεί, τότε τεκμαίρεται ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της. Τέτοια απαίτηση πληρωμής θα πρέπει να επιδίδεται στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας (Βλ. Επί τοις αφορώσι την αίτηση της εταιρείας C. Phasarias (Automotive Centre) Limited v. Eπί τοις αφορώσι την εταιρεία Σκυροποιϊα «Λεωνικ» Λιμιτεδ,

(2009)1Β Α.Α.Δ 1457). Πιστωτής Ως προς την προϋπόθεση που θέτει το Άρθρο 212 (α) του Κεφ. 113, όπως η γραπτή ειδοποίηση να αποστέλλεται από πιστωτή της εταιρείας, σημαντικά είναι τα όσα αναφέρθησαν στην υπόθεση Αντρέας Χατζηγιάννης ν. C & J Kyprianou Promotions Ltd

(2010)1Β Α.Α.Δ 991, τα οποία παραθέτω ευθύς αμέσως, αυτούσια: «Όπως καθαρά διαφαίνεται από τις πρόνοιες του εδαφίου (α) του άρθρου 212, τις οποίες κατά κύριο λόγο επικαλείται ο εφεσείων, η γραπτή απαίτηση για καταβολή οφειλής που οφείλεται από εταιρεία, θα πρέπει να προέρχεται από "πιστωτή". Τίθεται επομένως ευθέως το ερώτημα ποίος θεωρείται "πιστωτής" ή πιο συγκεκριμένα κατά πόσο ο εφεσείων - αιτητής στην εκδικασθείσα αίτηση μπορούσε να θεωρηθεί ως "πιστωτής". Παρόμοιο θέμα που αφορούσε στη διακρίβωση του ποιος μπορεί να θεωρηθεί ως "πιστωτής" μέσα στην έννοια του επόμενου άρθρου που ακολουθεί, δηλαδή του άρθρου 213(ι) του Νόμου, το οποίο παραθέτει τη διαδικασία υποβολής της αίτησης για εκκαθάριση εταιρείας, εξετάστηκε από το Εφετείο στη Σπανού v. G.I.P. Constructions Ltd

(1999)1Α Α.Α.Δ. 315. Εξετάζοντας το θέμα τούτο, το Εφετείο, αφού υπενθύμισε ότι οι πρόνοιες του άρθρου 213

(1)του Κυπριακού περί Εταιρειών Νόμου ήταν ταυτόσημες με τις πρόνοιες του S.224

(1)του Αγγλικού Companies Act 1948, ανέφερε και τα εξής στη σελίδα 321 του τόμου αποφάσεων: "Ο όρος "πιστωτής", βάσει του ίδιου άρθρου του αγγλικού νόμου, δεν περιλαμβάνει "a person whose debt is substantially disputed even if the company ιs in fact insolvent" - πρόσωπο του οπoίου η οφειλή τελεί υπό ουσιαστική αμφισβήτηση ακόμα και αν η εταιρεία είναι στην πραγματικότητα αφερέγγυα - (βλ. Mann v. Golastein [1968] 1 W.L.R. 1091, Re Lympne Investments [1972] 1 W.L.R. 523, Palmer's πιο πάνω, σελ.1127, παρ. 85-14, Halsbury's Laws of England, 4th Ed., Vol.7, para. 1004). Δεν περιλαμβάνει, επίσης, πρόσωπο του οποίου αμφισβητείται αυτή τούτη η ιδιότητα του πιστωτή. Δεν περιλαμβάνει, επίσης, πρόσωπο το οπoίο έχει βέβαιη απαίτηση για αποζημιώσεις οι οποίες όμως δεν είναι εκκαθαρισμένες (βλ. Re Pen - y -van Colliery Co. [1877] 6 Ch. D. 477).» Εκείνο που στην ουσία προκύπτει από όλη τη σχετική με τα επίδικα ζητήματα της παρούσας υπόθεσης νομολογία είναι ότι, η υποβολή αίτησης ως η υπό εξέταση δεν θεωρείται πρόσφορη διαδικασία για εκδίκαση αμφισβητούμενης οφειλής. Το κατά πόσο, ωστόσο, μία αμφισβήτηση χρέους θα κριθεί δικαιολογημένη εξαρτάται από το εύλογο της βάσης επί της οποίας εδράζεται. Εν πάση περιπτώσει, τα Δικαστήρια δεν πρέπει να επιτρέπουν, μέσω αιτήσεων εκκαθάρισης, να ασκείται, καταχρηστικά, πίεση σε μία εταιρεία να καταβάλει χρήματα, για χρέος που αυτή ευλόγως αμφισβητεί (βλ. New Traveller's Champers Ltd v. Cheese and Green [1894] 70 LT 271, Re a Company [1992] 2 All E.R. 797 Re James Millward & Co Ltd [1940] Ch. 333, Loukos Manufacturers Ltd [1998] 1 A.A.Δ 2226 και Re a Company (No.003079 of 1990) and other petitions

(1991)BCLC 235, 236). Πάντα σε σχέση με το πότε μία αίτηση, ως η επίδικη, αποτελεί την ορθή διαδικασία για την επίλυση της διαφοράς των μερών, στο σύγγραμμα Halsbury' s Laws of England, 4η έκδοση 2004, Reissue Volume 7

(3)παράγραφος 452 αναφέρονται τα εξής σχετικά: «A winding-up order may not be made on a debt which is disputed in good faith by the company; the court must see that the dispute is based on a substantial ground. A dispute as to the precise amount due is not a sufficient answer to the petition. If there is a genuine dispute, the petition may be dismissed or stayed.» Ως προς δε το πότε ένας αιτητής μπορεί να θεωρηθεί πιστωτής με δικαίωμα καταχώρησης αίτησης εκκαθάρισης, στο σύγγραμμα Palmer' s Company Precedents (Part 2) Winding Up, 17η έκδοση σελίδα 39 αναφέρονται τα ακόλουθα: «A creditor of the company for a sum of money presently and unconditionally due and payable is unquestionably a creditor who can present a petition for winding up.» Τέλος, στην υπόθεση Re a Company (No.,003079 of 1990) and other petitions

(1991)ΒCLC 235, 236 αποφασίστηκε ότι: «The test for determining whether the petition should be struck out is the same as that where there is an application to restrain the presentation of a petition or to restrain the advertisement of a petition on the grounds that there is a bona fide dispute on substantial grounds as to the company's liability to pay the debt with respect to which the winding-up order is sought. Accordingly, the Court could strike out a petition if, when the matter comes on for a substantive hearing, it is bound to be dismissed because the locus standi of the petitioner is disputed.» Αμφισβήτηση χρέους Ως προς την επάρκεια ή μη της αμφισβήτησης του χρέους από μία εταιρεία εναντίον της οποίας έχει καταχωρηθεί αίτηση εκκαθάρισης, εκείνο που, κατά καιρούς, έχει αποφασιστεί από τα αγγλικά Δικαστήρια είναι ότι, ακόμα και στην περίπτωση που η εταιρεία καταφέρει να αποδείξει ότι έχει έστω και σκιώδη (shadowy) Υπεράσπιση, θα πρέπει το Δικαστήριο να απορρίψει μια αίτηση εκκαθάρισης. Στην ουσία, εκεί που η εταιρεία μπορεί, με τους ισχυρισμούς που θα θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου, να δημιουργήσει εύλογη αμφιβολία ως προς το εκκαθαρισμένο του χρέος, αυτήν την αμφιβολία θα πρέπει το Δικαστήριο να επιτρέπει να την επωφεληθεί η εταιρεία. Πρέπει, τα Δικαστήρια, στην ουσία, όταν εξετάζουν αιτήσεις εκκαθάρισης, να έχουν στο μυαλό, από τη μία το αδιαμφισβήτητο δικαίωμα ενός απλήρωτου πιστωτή να αποταθεί στο Δικαστήριο, μέσω αίτησης εκκαθάρισης, για σκοπούς προστασίας της περιουσίας της εταιρείας προς όφελος των πιστωτών της, και από την άλλη, το δικαίωμα της κάθε εταιρείας να μην καταπιέζεται μέσω μιας αίτησης εκκαθάρισης (στην προσπάθειά της να αποφύγει δυσμενείς επιδράσεις, είτε στη εμπορική θέση που κατέχει, είτε στην υπόσταση ή στην πιστοληπτική της ικανότητα), να πληρώσει ένα χρέος, το οποίο λογικά αμφισβητεί. Στο τέλος της μέρας, εκείνο που υπέχει σημασίας είναι το κατά πόσο η αμφισβήτηση μίας οφειλής από την εταιρεία μπορεί να θεωρηθεί ως γνήσια και το γνήσιο μίας τέτοιας αμφισβήτησης εξαρτάται από το κατά πόσο τούτη προωθείται, καλόπιστα, πειστικά και εύλογα (βλ. IS Incorporation Ltd [2005] EWHC 404 (Ch) 87 LTL, Stonegate Securities Ltd v. Gregory [1980] 1 All E.R. 241, Mann v. Goldstein [1968] 1 WLR 1091, Pennington' s Company Law 4η έκδοση σελίδα 679 και Commercial Litigation Pre‑emptive remedies, Sweet & Maxwell 2007). Ειδικότερα, αναφορικά με το πώς μία εταιρεία αποσείει το βάρος απόδειξης ότι ευλόγως, γνήσια και καλόπιστα αμφισβητεί την εναντίον της επικαλούμενη οφειλή, στην υπόθεση Abbey National Plc v. JSF Finance & Currency Exchange Co Ltd

(2006)EWCA Civ. 328, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «In order to establish that there are substantial grounds for disputing the debt, the company should be able to show that its contention is fairly arguable and that there is prima facie evidence of the relevant facts to support its contention.» Τεκμήριο αδυναμίας πληρωμής των χρεών Ως προκύπτει από τη σχετική νομολογία, αν κατά τα λοιπά ο πιστωτής ενεργήσει σε πλήρη συμφωνία με τις πρόνοιες του άρθρου 212 του Κεφ. 113 (εκεί που τούτες του επιβάλλουν συγκεκριμένο τρόπο δράσης) ή γενικά καταφέρει να αποδείξει ότι, στη βάση των γεγονότων που περιβάλλουν την περίπτωσή του, τυγχάνουν εφαρμογής οι πρόνοιες μίας ή περισσοτέρων των υποπαραγράφων του εν λόγω άρθρου, τότε η ανικανότητα της εταιρεία να πληρώσει το χρέος της τεκμαίρεται και το Δικαστήριο δεν έχει παρά να διατάξει την εκκαθάριση της εταιρείας, ενώ εκεί που το αίτημα εδράζεται επί των προνοιών του άρθρου 211, τότε το Δικαστήριο διατηρεί διακριτική ευχέρεια να μην διατάξει την εκκαθάριση. Πιο συγκεκριμένα, στην M. Mouletaris Machinery Co Ltd v. Ζήνωνος

(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 1649 (βλ. επίσης Δημήτρη Αυξεντίου & Υιός (Γεωργικά Μηχανήματα) Λτδ v. Ηellenic Bank Public Company Ltd, ECLI:CY:AD:2014:A877, Πολ. Έφεση Αρ. 368/09, Ημερ. 20/11/2014) λέχθηκαν τα εξής σχετικά: «Δέχτηκε βεβαίως και πολύ ορθά πως στην περίπτωση που αποδεικνύονται τα στοιχεία που διαλαμβάνονται στο άρθρο 212 το Δικαστήριο δεν έχει διακριτική ευχέρεια και διατάσσει τη διάλυση της εταιρείας ενώ αν ικανοποιηθούν οι πρόνοιες του άρθρου 211 το Δικαστήριο διατηρεί τέτοια ευχέρεια.» Στην Re Globe New Patent Iron and Steel Co. [1875] L.R. 20 Eq. 268, στην οποία γίνεται αναφορά στην Gip Constructions LTD v. Διευθυντή Τμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων

(1991)1 Α.Α.Δ. 14, αποφασίστηκε ότι απόδειξη από πιστωτή ότι το χρέος που του οφείλεται δεν έχει πληρωθεί από την εταιρεία εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος αποτελεί εκ πρώτης όψεως μαρτυρία ότι η εταιρεία είναι αφερέγγυος. Στο σύγγραμμα Palmer's Company Law, Vol.1, 22 ed. σελ. 886 στη παρ. 81-06 αναφέρονται τα εξής σχετικά: " The fact that the petitioner has made repeated application for payment, and that the company has neglected to pay, affords cogent evidence that it is unable to pay its debts, and this is the evidence generally relied on". Κατάχρηση διαδικασίας Ως έχει κατά καιρούς νομολογηθεί, προώθηση αίτησης εκκαθάρισης που σκοπεί να καταπιέσει την εταιρεία να καταβάλει χρέος που εύλογα αμφισβητεί, ή για κάποιον αλλότριο σκοπό ή ακόμα και για να εκδοθεί εναντίον της διάταγμα εκκαθάρισης ενώ κάτι τέτοιο δεν είναι προς το συμφέρον όλων των πιστωτών και συνεισφορέων της, θεωρείται καταχρηστική (βλ. Cadiz Waterworks Co. V. Barnett,

(1874)L.R. 19 Eq. 182, Re Lympne Investments Ltd

(1972)2 All E.R. 385 και Re α Company

(1894)2 Ch. 349). Υπαγωγή γεγονότων που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση στο εφαρμοστέο νομικό πλαίσιο Επειδή κάποιες από τις αιτιάσεις της καθ' ης η αίτηση αφορούν σε ζητήματα δικαιοδοτικά ή αφορούν σε αιτιάσεις που αν γίνουν δεχτές θα διαφοροποιηθεί άρδην το υπόβαθρο επί του οποίου εδράζεται η αίτηση, κρίνω ορθότερο τούτες να εξεταστούν πρώτες, πράγμα που πράττω ευθύς αμέσως. Η θέση της καθ' ης αίτηση ότι ο ομνύοντας της ενόρκου δηλώσεως που υποστηρίζει την αίτηση δεν απέδειξε την ιδιότητα του ως διευθυντής της αιτήτριας και δεν απέδειξε ότι είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος για να προβεί στην ένορκη του δήλωση, δεν με βρίσκει σύμφωνο. Η ίδια η καθ' ης η αίτηση, μέσω της ενόρκου δηλώσεως που υποστηρίζει την ένσταση, παραδέχεται, όχι μόνο ότι η αιτήτρια έχει διευθυντή με το ονοματεπώνυμο του εν προκειμένω ομνύοντα, αλλά ότι δύο εκ των διευθυντών της έχουν το ίδιο ονοματεπώνυμο. Με τη μη αναφορά από πλευράς του ομνύοντα για λογαριασμό της αιτήτριας του αρχικού του πατρικού του ονόματος[2], δεν προκύπτει αδυναμία απόδειξης του ισχυρισμού του ότι πρόκειται για αξιωματούχο της αιτήτριας, αλλά απλά ασάφεια αναφορικά με το ποιος εκ των δύο διευθυντών της είναι. Η αναφορά του ιδίου του Κωνσταντίνου στην ένορκη του δήλωση ότι πρόκειται για διευθυντή της αιτήτριας, σε συνδυασμό με τη μη αντεξέταση του επί του προκειμένου, αλλά και σε συνδυασμό με την μόλις πιο πάνω παρατεθείσα μαρτυρία της καθ' ης η αίτηση που θέλει δύο αξιωματούχους της αιτήτριας να έχουν το ονοματεπώνυμο XXXXX Κωνσταντίνου, κρίνονται επαρκής μαρτυρία για να θεωρηθεί ότι ο ομνύοντας της ενόρκου δηλώσεως που συνοδεύει την αίτηση είναι πρόσωπο που κατέχει τη θέση του διευθυντή στην αιτήτρια. Ούτε η παράλειψη καταγραφής επί της αίτησης του αριθμού εγγραφής της αιτήτριας στο μητρώο του εφόρου εταιρειών μπορεί να θεωρηθεί μοιραία για την προώθηση της παρούσας αίτησης. Όλο το μαρτυρικό υλικό που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, τόσο μέσω της αίτησης, όσο και μέσω της ένστασης, κρίνεται αρκούντως ικανοποιητικό για να κριθεί ότι η αιτήτρια είναι εταιρεία νομίμως εγγραφείσα στην Κυπριακή Δημοκρατία. Ως τέτοια αντιμετωπίστηκε και από την καθ' ης η αίτηση σε όλα τα στάδια της διαφοράς των μερών μέχρι και την καταχώρηση της αίτησης. Ενδεικτικά και μόνο υποδεικνύω ότι, στη γραπτή απαίτηση που επέδωσε η αιτήτρια προς την καθ' ης η αίτηση, η πρώτη χαρακτηρίζεται ως εταιρεία, ισχυρισμός, που όχι απλά δεν αμφισβητήθηκε, αλλά, τουναντίον, αναγνωρίστηκε από την καθ' ης η αίτηση η οποία, στις 13/08/2019, μέσω του συνηγόρου της απέστειλε, προς την αιτήτρια, απαντητική επιστολή, καταγράφοντας επ' αυτής το όνομα της αιτήτριας με την κατάληξη "LTD". Επίσης, στην προτελευταία σελίδα της συμφωνίας ενοικίασης (το υπαρκτό και δεσμευτικό της οποίας αποτελεί κοινό τόπο μεταξύ των μερών), προβλέφθηκε θέση για υπογραφή των συμβούλων της αιτήτριας, υπογραφή η οποία και ετέθη κατά τη συνομολόγηση της, καθιστώντας, με τον τρόπο αυτό, ξεκάθαρο ότι πρόκειται για εταιρεία. Παρόμοια αναφορά γίνεται και στην τελευταία σελίδα της εν λόγω συμφωνίας, η οποία αφορά σε κατάλογο εξοπλισμού και μηχανημάτων, όπου η αιτήτρια χαρακτηρίζεται ως εταιρεία. Τέλος, το Τεκμήριο 3 της ενόρκου δηλώσεως που υποστηρίζει την ένσταση, το οποίο αποτελεί εκτύπωση μέρους του μητρώου του εφόρου εταιρειών, αποδεικνύει, με κάθε γλαφυρότητα, ότι η αιτήτρια είναι εταιρεία εγγεγραμμένη στο μητρώο του εφόρου εταιρειών, μιας και, στη βάση του περιεχομένου του, προκύπτει ότι το όνομα της αιτήτριας αποτελεί όνομα εγγεγραμμένης εταιρείας στο μητρώο του εφόρου εταιρειών με συγκεκριμένο αριθμό εγγραφής. Δεν χρειάζεται να παραθέσω άλλα σχετικά παραδείγματα, μιας και θεωρώ ότι οι πιο πάνω αναφορές μου επαρκούν για να δικαιολογηθεί η ήδη εκφρασθείσα κρίση μου ως προς το ανεδαφικό της υπό εξέταση αιτίασης της καθ' ης η αίτηση. Ωστόσο, και τούτο για σκοπούς πληρότητας και μόνο, σε συμφωνία με την σχετική θέση του συνηγόρου της αιτήτριας, κρίνω ότι το ζήτημα αυτό, εν πάση περιπτώσει, δεν θα μπορούσε να εξεταστεί στο παρόν στάδιο. Αφορά σε ζήτημα, που στη βάση της σχετικής νομολογίας (βλέπε Ρέα Ανδρονίκου κ.α. ν. Επιτροπή του Ταμείου Συντάξεων και Χορηγημάτων σε υπαλλήλους της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου και εξαρτώμενούς τους, Πολιτική Έφεση 168/2010, απόφαση ημερομηνίας 24 Φεβρουαρίου 2016), πρέπει να εξετάζεται ως προδικαστικό στα πλαίσια ειδικής αίτησης που πρέπει να προωθείται από το πρόσωπο που αμφισβητεί την οντότητα του Ενάγοντα, αίτηση η οποία πρέπει να εγείρεται σε στάδιο πριν καν οριστεί η υπόθεση για ακρόαση. Όσον τώρα αφορά στο νομότυπο ή μη της επίδοσης της γραπτής απαίτησης της αιτήτριας, επίσης με κάθε σεβασμό προς τη σχετική αιτίαση της καθ' ης η αίτηση, ούτε αυτή με βρίσκει σύμφωνο. Προσδιοριστική του πώς ένα δικαστικό έγγραφο επιδόθηκε είναι η ένορκη δήλωση του επιδότη ο οποίος προέβη στην επίδοση. Τούτη έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου ως Τεκμήριο 4 επί της ενόρκου δηλώσεως που υποστηρίζει την αίτηση. Ο ομνύοντας της ‑ιδιώτης επιδότης‑ δεν αντεξετάστηκε ως προς την αλήθεια ή ορθότητα του περιεχομένου της (βλ. Marfin Popular Bank Public Ltd v. Ανδρούλας Γεωργίου Κωστή

(2012)1 ΑΑΔ 1528). Επί τούτης (της ένορκης δήλωσης του επιδότη), ρητά καταγράφεται ότι η γραπτή απαίτηση επιδόθηκε σε συγκεκριμένο υπάλληλο της καθ' ης η αίτηση, υπεύθυνο για την παραλαβή εγγράφων στο εγγεγραμμένο γραφείο της τελευταίας. Η δε γραπτή απαίτηση, απεστάλη, ως επ' αυτής καταγράφεται, στην οδό XXXXX, 46, XXXXX Αγία Νάπα, Αμμόχωστος, Κύπρος, που αποτελεί τη διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου της καθ' ης η αίτηση. Στη βάση αυτών των δεδομένων, ο ισχυρισμός της καθ' ης η αίτηση ότι η γραπτή απαίτηση της αιτήτριας δεν επιδόθηκε σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 212(α) που θέλει μια τέτοια απαίτηση να παραδίδεται στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας, κρίνεται ανεδαφική, μιας και η εδώ περίπτωση διαφοροποιείται πλήρως από την C. Phasarias (Automotive Centre) Limited (ανωτέρω), στην οποία παρέπεμψε η καθ' ης η αίτηση.. Ανεδαφικός κρίνεται και ο λόγος ένστασης της καθ' ης η αίτηση που θέλει τη γραπτή απαίτηση να μην πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 212(α) του Περί Εταιρειών Νόμου. Και τούτο γιατί, επί της γραπτής απαίτησης γίνεται ρητή αναφορά στο ποσό που κατά την αιτήτρια οφείλεται από την καθ' ης η αίτηση, καθώς, επίσης, γίνεται και ρητή αναφορά ότι πρόκειται για απαίτηση η οποία αποστέλλεται δυνάμει των προνοιών των άρθρων 211 (ε) και 212 (α) και (γ) του Περί Εταιρειών Νόμου και, τέλος, μέσω της δίδεται η προνοούμενη από τον νόμο ειδοποίηση περί εξόφλησης της επικαλούμενης οφειλής εντός 3 εβδομάδων από τη λήψη της απαίτησης, με γνωστοποίηση ότι στην περίπτωση που δεν γίνει τούτο, σκοπός της αιτήτριας είναι να προχωρήσει με αίτηση στο Δικαστήριο για την εκκαθάριση της καθ' ης η αίτηση. Κατ' συνέπεια, δεν μπορεί η γραπτή απαίτηση της αιτήτριας, στην όψη της, να χαρακτηρίζεται ως μη πληρούσα τις εκ του νόμου απαιτούμενες προϋποθέσεις. Στον βαθμό που, με τον υπό εξέταση λόγο ένστασης, η καθ' ης η αίτηση εδράζει τη θέση της περί μη νομότυπης απαίτησης στον ισχυρισμό της περί μη εκκαθαρισμένου απαιτούμενου ποσού, το ζήτημα αυτό θα απασχολήσει κατωτέρω. Έχοντας τοποθετηθεί ως ανωτέρω, αυτό που παραμένει να εξεταστεί, στη βάση πάντα των προωθούμενων λόγων ένστασης, είναι το εκκαθαρισμένο ή μη της κατ' ισχυρισμό οφειλής της καθ' ης η αίτηση προς την αιτήτρια, η δυνατότητα ή ικανότητα της καθ' ης η αίτηση να εξοφλήσει τα όποια χρέη της, και τέλος, η πρόθεση που κρύβεται πίσω από την προώθηση της παρούσας αίτησης, ώστε να διαφανεί κατά πόσο τούτη καταχωρήθηκε και προωθείται για αλλότριους και/ή καταχρηστικούς σκοπούς. Αν απαντηθούν τα τρία πιο πάνω ζητήματα, κατά τη γνώμη μου, θα έχουν εξεταστεί όλοι οι προβαλλόμενοι από την καθ' ης η αίτηση λόγοι ένστασης. Σύμφωνα με τη πιο πάνω παρατεθείσα νομολογία, η ανικανότητα μιας εταιρείας να πληρώσει τα χρέη της τεκμαίρεται, αν ο αιτητής καταφέρει να αποδείξει ότι είναι πιστωτής της εταιρείας για ποσό μεγαλύτερο των €5.000 και έχει επιδώσει σε αυτήν, παραδίνοντας στο εγγεγραμμένο γραφείο της, απαίτηση, με την οποία να απαιτεί από αυτήν να καταβάλει το οφειλόμενο ποσό και η τελευταία δεν έχει, εντός 3 εβδομάδων από την παραλαβή της απαίτησης, εξοφλήσει και/ή εξασφαλίσει και/ή διευθετήσει προς ικανοποίηση του πιστωτή το οφειλόμενο ποσό. Κρίνω σημαντικό, στο σημείο αυτό, να καταγράψω ότι, η επικαλούμενη από την αιτήτρια οφειλή της καθ' ης η αίτηση για απλήρωτα ενοίκια ύψους €330.579,00 δεν αμφισβητείται από την τελευταία. Καμιά αντικρουστική, του ισχυρισμού αυτού, μαρτυρία προσκομίστηκε. Ούτε και προωθείται οποιοσδήποτε ισχυρισμός περί καταβολής από την καθ' ης η αίτηση οποιουδήποτε ποσού έναντι των απλήρωτων ενοικίων. Εκείνο που η καθ' ης η αίτηση, στην ουσία, προβάλλει σε αντίκρουση της εν προκειμένω θέσης της αιτήτριας είναι ότι επήλθε μια κοινή κατανόηση μεταξύ των διαδίκων, στα πλαίσια της οποίας η αιτήτρια ανέλαβε να αφαιρέσει από τα οφειλόμενα ενοίκια το κόστος των αναγκαίων επιδιορθωτικών εργασιών στο ακίνητο της, το οποίο αναγκάστηκε να καταβάλει, αρχικά, η καθ' ης η αίτηση λόγω της ανάγκης λειτουργίας της επιχείρησής της. Στη βάση δε του ισχυρισμού αυτού, η καθ' ης η αίτηση ισχυρίζεται ότι κατέβαλε ποσό πέραν των €100.000,00 για την εκτέλεση τέτοιων επιδιορθωτικών εργασιών, ποσό που θα έπρεπε να αφαιρεθεί από την οφειλή της σε σχέση με τα ενοίκια. Προβάλλει ακόμα ότι, το ακίνητο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα τα οποία άπτονται της ασφάλειας του ιδίου του κτηρίου και κατ' επέκταση και των όποιων θαμώνων και/ή προσώπων τυχόν εισέρχονται ή εργάζονται σ' αυτό. Είναι δε η θέση της ότι, για την αντιμετώπιση των προβλημάτων αυτών θα πρέπει να γίνουν επιπρόσθετες οικοδομικές εργασίες οι οποίες, σύμφωνα με επικαλούμενη σχετική προκαταρτική εκτίμηση εμπειρογνώμονα, κοστολογούνται σε ποσό πέραν των €300.000,00, για τις οποίες εργασίες ευθύνη έχει να καταβάλει το κόστος η αιτήτρια ως ιδιοκτήτρια, αφού αφορούν σε ζημιές που δεν προκλήθηκαν από οποιαδήποτε πράξη ή παράλειψη της καθ' ης η αίτηση και/ή σχετίζονται με μη εμφανείς ελαττώματα του κτηρίου και/ή φθορά. Είναι στη βάση των πιο πάνω αιτιάσεων, που η καθ' ης η αίτηση προωθεί τον βασικό ισχυρισμό της περί του ότι το απαιτούμενο από την αιτήτρια ποσό δεν μπορεί να θεωρηθεί εκκαθαρισμένο και κατά συνέπεια η αιτήτρια δεν μπορεί να θεωρηθεί πιστωτής της, προσθέτοντας, ακόμα, ότι, η καθ' ης η αίτηση καταχώρησε την αγωγή 455/2019 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Αμμοχώστου εναντίον της αιτήτριας, στα πλαίσια της οποίας απαιτεί διάφορες δηλωτικές αποφάσεις, αλλά και αποζημιώσεις, σε σχέση με τη σύμβαση ενοικίασης ημερομηνίας 01/01/2005. Αντίγραφο του γενικώς οπισθογραφημένου κλητήριου εντάλματος της εν λόγω αγωγής κατατέθηκε ως Τεκμήριο 5 στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση. Το βάρος απόδειξης ότι το χρέος είναι εκκαθαρισμένο το φέρει η αιτήτρια, η οποία, κατά τη γνώμη μου, κατάφερε να το αποσείσει με την αναντίλεκτη μαρτυρία της περί οφειλής συγκεκριμένου ποσού λόγω απλήρωτων ενοικίων από πλευράς της καθ' ης η αίτηση. Υπενθυμίζω ότι, καμιά αντικρουστική, του ισχυρισμού αυτού, μαρτυρία προσκομίστηκε, ούτε και προωθείται από την καθ' ης η αίτηση οποιοσδήποτε ισχυρισμός περί καταβολής οποιουδήποτε ποσού έναντι των απλήρωτων ενοικίων. Κατά συνέπεια, το βάρος μετατέθηκε πλέον στους ώμους της καθ' ης η αίτηση να αποδείξει, στο βαθμό που τούτο είναι αναγκαίο στο παρόν στάδιο, τη θετική της θέση ότι το επικαλούμενο από την αιτήτρια χρέος δεν είναι εκκαθαρισμένο (βλέπε, Abbey National Plc v. JSF Finance & Currency Exchange Co Ltd (ανωτέρω)) και να ανατρέψει, έτσι, το ενεργοποιηθέν τεκμήριο που την θέλει να είναι ανίκανη να αποπληρώσει το χρέος της (βλέπε, M. Mouletaris Machinery Co Ltd (ανωτέρω)). Η ποιότητα της μαρτυρίας που προσκόμισε η καθ' ης η αίτηση, είτε για να θέσει εν αμφιβόλω το υπόλοιπο της οφειλής της, είτε για να αμφισβητήσει, τούτο, στην ολότητα του, ευκόλως θεωρώ, χαρακτηρίζεται ως εντελώς γενική, αόριστη, συγκεχυμένη, αλλά και ως μη συνάδουσα με προγενέστερες θέσεις της ίδιας της καθ' ης η αίτηση. Δεν κρίνεται καν επαρκείς για να μπορούν οι σχετικές αιτιάσεις της να χαρακτηριστούν τουλάχιστον σκιώδεις «shadowy» (βλέπε, IS Incorporation Ltd (ανωτέρω)). Και εξηγώ: Ως υποδείχθηκε ανωτέρω (Abbey National Plc v. JSF Finance & Currency Exchange Co Ltd), η αμφισβήτηση του χρέους, για να μπορεί να θεωρηθεί ότι εδράζεται επί ουσιαστικών λόγων, θα πρέπει η καθ' ης η αίτηση να είναι σε θέση να δείξει ότι η σχετική αιτίασή της είναι επαρκώς συζητήσιμη και ότι κατέχει εκ πρώτης όψεως μαρτυρία των σχετικών γεγονότων που την υποστηρίζουν. Ενώ γίνεται ρητή αναφορά για καταβολή από πλευράς της ποσού πέραν των €100.000,00 για επιδιορθωτικές εργασίες, καμιά απολύτως σχετική απόδειξη πληρωμής, ή έστω τιμολόγιο, ή ακόμα και προσφορά από το πρόσωπο το οποίο προέβη στις εργασίες αυτές, δεν προσκομίστηκε προς υποστήριξη του ισχυρισμού αυτού. Ούτε καν μια φωτογραφία η οποία να αποδεικνύει την προγενέστερη κατάσταση του ακινήτου σε αντιδιαστολή με την μετέπειτα, των εκτελεσθεισών αυτών εργασιών, εικόνα που τούτο παρουσιάζει. Πόσο μάλλον όταν οι εργασίες αυτές έγιναν, ως η καθ' ης η αίτησης ισχυρίζεται, εξ ανάγκης διατήρησης της λειτουργίας επιχείρησής της λόγω αθέτησης, από πλευράς της αιτήτριας, των υποχρεώσεών της να εκτελέσει η ίδια τις εργασίες αυτές. Επίσης, ενώ αποτελεί κοινό τόπο ότι οι σχέσεις των διαδίκων διέπονται από τους όρους της συμφωνίας ενοικίασης, σε κανένα όρο της εν λόγω συμφωνίας παραπέμπει η καθ' ης η αίτηση προς υποστήριξη της θέσης της περί ευθύνης της αιτήτριας να διαγράψει το όποιο κόστος των όποιων επιδιορθωτικών εργασιών από το αδιαμφησβήτητο οφειλόμενο ποσό των απλήρωτων ενοικίων. Τέτοια ευθύνη φαίνεται να επωμίζεται από την καθ' ης η αίτηση στη αιτήτρια μέσω της επιστολής των συνηγόρων της ημερομηνίας 15/11/2019 (τεκμήριο 6 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση), στη βάση κατ' ισχυρισμό σχετικής παρότρυνσης της αιτήτριας (βλέπε τελευταία παράγραφος της πρώτης σελίδας της εν λόγω επιστολής), υπερασπιστική γραμμή, που, συγκρούεται μετωπικά με τα όσα σχετικά αναφέρονται στην επιστολή των συνηγόρων της καθ' ης η αίτηση ημερομηνίας 13/08/2019, το περιεχόμενο της οποίας, ως υποδείχθηκε ανωτέρω, υιοθετείται από τον ομνύοντα για λογαριασμό της καθ' ης η αίτηση, που θέλει την αιτήτρια να αναλαμβάνει η ίδια υποχρέωση εκτέλεσης των εν λόγω εργασιών, την οποία, ακολούθως αθετεί, και όχι να παροτρύνει την καθ' ης η αίτηση να εκτελέσει εργασίες, το κόστος των οποίων, ακολούθως, θα αφαιρέσει από τα οφειλόμενα ενοίκια. Ακόμα, δεν αποκαλύπτεται το φυσικό πρόσωπο ή πρόσωπα από πλευράς της αιτήτριας που παρότρυνε/αν (σύμφωνα με τη μια εκδοχή της) την καθ' ης η αίτηση να εκτελέσει τις εργασίες στη βάση του ότι θα αφαιρείτο, ακολούθως, το κόστος τους από τα οφειλόμενα ενοίκια, ή που (κατά τη δεύτερη εκδοχή της) ανέλαβε/αν όπως η αιτήτρια εκτελέσει τούτες. Παρομοίως ελλείπει και η όποια σχετική πληροφορία ως προς τα φυσικά πρόσωπα που φέρονται να ενεργούν εκ μέρους της καθ' ης η αίτηση κατά τις όποιες τέτοιες επαφής με την αιτήτρια, πληροφορία η οποία, αδιαμφισβήτητα, θα προσέδιδε άλλη υπόσταση στους σχετικούς ισχυρισμούς. Ίδια γενικότητα, αοριστία και σύγχυση, παρατηρείται και στους ισχυρισμούς της καθ' ης η αίτηση αναφορικά με την ανάγκη εκτέλεσης επιπρόσθετων επιδιορθωτικών εργασιών και το υπολογισθέν κόστος τούτων. Ενώ γίνεται αναφορά περί σχετικής προκαταρκτικής[3] εκτίμησης ειδικού εμπειρογνώμονα, τούτη δεν παρουσιάζεται στο Δικαστήριο. Να σημειωθεί, συναφώς, ότι, το υπαρκτό μιας τέτοιας εκτίμησης (χωρίς καν τούτη να χαρακτηρίζεται ως προκαταρτική - τουναντίον φαίνεται να αποτελεί μέρος συνταχθείσας, από τότε, έκθεσης εμπειρογνώμονα), προβάλλεται από την καθ' ης η αίτηση από τις 13/08/2019[4], και δη τρεις και πλέον μήνες πριν τη καταχώρηση της ένστασης. Επίσης, δεν γίνεται οποιαδήποτε ειδική αναφορά προσδιοριστική του σημείου και του είδους των εργασιών που πρέπει να εκτελεστούν, του εύρους των, και των όποιων αποτελεσμάτων τυχών μελετών που έγιναν σε σχέση με τους κινδύνους που ελλοχεύουν αν δεν εκτελεστούν οι επικαλούμενες επιδιορθωτικές εργασίες. Ούτε καν η ταυτότητα του εμπειρογνώμονα που κατά την καθ' ης η αίτηση προέβη στη σχετική (προκαταρτική ή μη) μελέτη και εκτίμησε το κόστος των εργασιών δεν αποκαλύπτεται. Ίδιας μορφής γενικότητα, αοριστία, αλλά και ασάφεια, παρατηρείται και στους ισχυρισμούς της καθ' ης η αίτηση αναφορικά με την ανάγκη ή μη να ακουστούν οι θέσεις των προσώπων που υπογράφουν ως εγγυητές επί της συμφωνίας εγγυήσεως. Σε καμία Νομολογία παραπέμφθηκε το Δικαστήριο, η οποία να υποστηρίζει τη γενική αυτή θέση της καθ' ης η αίτηση. Ας μην λησμονείται ότι η οποιαδήποτε κρίση του παρόντος Δικαστηρίου στα πλαίσια της υπό εξέταση αίτησης περιορίζεται απλά στην ανάγκη ή μη να εκδοθεί διάταγμα εκκαθάρισης της καθ' ης η αίτηση και μόνο[5], και δεν μπορεί να κριθεί ως καταλυτική για τα δικαιώματα τρίτων προσώπων, μη διαδίκων, τα οποία έχουν κάθε δικαίωμα να προσφύγουν στη δικαιοσύνη και να τα υπερασπιστούν. Αναφορικά, τώρα με μια άλλη αιτίαση της καθ' ης η αίτηση, και παρά το γεγονός ότι πουθενά στο περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση ή στη αγόρευση των συνηγόρων της, δεν ανευρίσκεται οποιαδήποτε σχετική αναφορά, με δεδομένη την υιοθέτηση, από πλευράς του ομνύοντα της ενόρκου δηλώσεως που συνοδεύει την ένσταση, του περιεχομένου της επιστολής των συνηγόρων της ημερομηνίας 13/08/2019 (τεκμήριο 5 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση), κρίνω ορθότερο να ασχοληθώ με τα εκεί αναφερόμενα παράπονα της καθ' ης η αίτηση περί αλλοίωσης της πρόσοψης του κτηρίου από τον Δήμο Αγίας Νάπας ή περί αδυναμίας της να εργοδοτήσει εργάτες από τρίτες χώρες. Οι όποιες, στην εν λόγω επιστολή, σχετικές θέσεις της καθ' ης η αίτηση, προβάλλονται με εντελώς γενικό και αόριστο τρόπο και περιβάλλονται από πλήρη ασάφεια. Παραδείγματος χάριν, ενώ το ακίνητο φαίνεται να κατέχεται από την Καθ' ης η Αίτηση, υπό την ιδιότητα της ενοικιαστού από το 2005, παρέμεινε άγνωστο πότε, κατ' αυτήν, η αιτήτρια επέτρεψε στον Δήμο Αγίας Νάπας να αλλοιώσει την πρόσοψη του κτηρίου εις τρόπο που να της προκαλεί ζημιά. Επίσης, καμία μαρτυρία προσκομίστηκε, η οποία, αν μη τι άλλο, έστω και εντελώς γενικά, να υποδεικνύει το εύρος της επικαλούμενης ζημιάς ή να επιτρέπει μία έστω εκ πρώτης όψεως εκτίμηση του ύψους της ή ακόμα και του είδους της επικαλούμενης ζημιάς. Ούτε καν γίνεται αναφορά ως προς το κατά πόσο για την επικαλούμενη αλλοίωση υποβλήθηκε ποτέ οποιοδήποτε παράπονο από πλευράς της καθ' ης η αίτηση, είτε προς τον Δήμο Αγίας Νάπας, είτε προς την ίδια την αιτήτρια. Άγνωστη παρέμεινε και η στάση της ίδιας της καθ' ης η αίτησης στην όποια τέτοια ενέργεια του Δήμου. Δεν προωθείται καν ισχυρισμός που να θέλει το μέρος εκείνο του κτηρίου που δόθηκε στο Δήμο, να τύγχανε προηγουμένως εκμετάλλευσης από την καθ' ης η αίτηση με σκοπό το κέρδος. Παρόμοιας φύσεως αδυναμία παρατηρείται και στον έτερο ισχυρισμό της καθ' ης η αίτηση περί μη εξασφάλισης, για το επίδικο ακίνητο, πιστοποιητικού τελικής έγκρισης. Πρόκειται, προφανώς, για πιστοποιητικό, το οποίο, είτε εξασφαλίζεται, είτε όχι, και κατά συνέπεια, η λογική και μόνο θέλει, από την έναρξη της ενοικίασης του ακινήτου

(2005)για τούτο να μην έχει εξασφαλιστεί τέτοιο πιστοποιητικό. Πουθενά η καθ' ης η αίτηση δεν προβάλλει θέση ότι τελούσε υπό οποιανδήποτε πλάνη περί του ζητουμένου ή ότι ψευδώς ή άλλως πως της αναφέρθη από οποιονδήποτε εκπρόσωπο της αιτήτριας ότι για το υποστατικό έχει εκδοθεί τέτοιο πιστοποιητικό. Εν πάση περιπτώσει, καμία εξήγηση δίδεται γιατί η μη εξασφάλιση του εν λόγω πιστοποιητικού εμποδίζει την εργοδότηση προσώπων από τρίτες χώρες (που αποτελεί και το βασικό σχετικό παράπονο της καθ' ης η αίτηση), ούτε και παραπέμφθηκε το Δικαστήριο σε όποια σχετική νομοθετική πρόνοια ή νομολογία προς υποστήριξη της αιτίαση αυτής.. Είμαι της γνώμης ότι η όλη στάση της καθ' ης η αίτηση από όταν απεστάλη η επιστολή ημερομηνίας 13/08/2019 και εντεύθεν, μάλλον προς εγκατάλειψη των θέσεων αυτών οδηγεί, παρά προς συνέχιση προβολής τους. Τα πιο πάνω δεν καταγράφονται ώστε να κριθεί, στο παρόν στάδιο, το ανεδαφικό ή μη των εν προκειμένω θέσεων της καθ' ης η αίτηση, αλλά, παρά μόνο, για να υποδειχθεί το εντελώς γενικό, αόριστο και ασαφές που περιβάλλει τους συγκεκριμένους ισχυρισμούς της. Στην ουσία, και σε αυτήν την περίπτωση, η καθ' ης η αίτηση δεν κατάφερε να πείσει ότι για τις θέσεις της αυτές έχει συζητήσιμη υπόθεση ή κατέχει εκ πρώτης όψεως μαρτυρία που να τις υποστηρίζει (Abbey National Plc (ανωτέρω)). Αναγνωρίζοντας, προφανώς, η καθ' ης η αίτηση, το ανεπαρκές του υποβάθρου επί του οποίου εδράζει την ένστασή της, στη παράγραφο 14 της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την ένσταση, , επιφυλάσσει το δικαίωμά της, για σκοπούς υποστήριξης των λόγων ένστασης, να «αναφερθεί σε περαιτέρω γεγονότα και λεπτομέρειες [.] καθώς επίσης και σε περισσότερα σχετικά στοιχεία», αφήνοντας, ξεκάθαρα, να νοηθεί ότι, ελλείπουν τούτα από το μαρτυρικό υλικό που προσκόμισε, χωρίς ποτέ να επιχειρήσει καν να παρουσιάσει περαιτέρω μαρτυρία. Κατά συνέπεια, με δεδομένη τη ενεργοποίηση του τεκμηρίου ανικανότητας πληρωμής των χρεών της καθ' ης η αίτηση (στη βάση πλήρωσης, από πλευράς της αιτήτριας, των προϋποθέσεων του συνδυασμού των άρθρων 211 (ε) και 212 (α) του Κεφ. 113), και της αποτυχίας της καθ' ης η αίτηση να θέσει, ευλόγως, εν αμφιβόλω το εκκαθαρισμένο του χρέους, το Δικαστήριο δεν έχει παρά να διατάξει την εκκαθάριση της καθ' ης η αίτηση (βλέπε M. Mouletaris Machinery Co (ανωτέρω)). Δεν διέφυγε ποτέ του Δικαστηρίου η θέση της αιτήτριας ότι στη βάση των όρων 5‑16 της συμφωνίας ενοικίασης κάθε εργασία που τυχόν θα κριθεί αναγκαία να εκτελεστεί στο ακίνητο βαραίνει αποκλειστικά την καθ' ης η αίτηση, και ότι, συνεπεία των όρων αυτών, η καθ' ης η αίτηση δεν νομιμοποιείται να προβάλλει την όποια ανάγκη εκτέλεσης εργασιών στο ακίνητο με σκοπό να αμφισβητήσει το εκκαθαρισμένο ή μη της οφειλής της. Με δεδομένη την αναφορά στους όρους της ρηθείσας σύμβασης (βλέπε όρος 7 της σύμβασης) περί απαλλαγής ευθύνης της καθ' ης η αίτηση για ζημιές που προκαλούνται από φυσική φθορά, και με δεδομένη την εκκρεμότητα της αγωγής που καταχώρησε η καθ' ης η αίτηση εναντίον της αιτήτριας στη βάση, ακριβώς, των προνοιών της εν λόγω σύμβασης, κρίνω ορθότερο να μην εκφράσω την όποια δικαστική κρίση επί του ζητουμένου, μιας και για τους λόγους που εξήγησα ανωτέρω, η καθ' ης η αίτηση, εν πάση περιπτώσει, δεν κατάφερε (στη βάση των όσων τέθηκαν ενώπιόν μου στα πλαίσια της υπό εξέταση αίτησης) να πείσει ότι η αιτίασή της περί μη εκκαθαρισμένου χρέους είναι επαρκώς συζητήσιμη και ότι κατέχει εκ πρώτης όψεως μαρτυρία των σχετικών γεγονότων που την υποστηρίζουν . Τέλος, και τούτο για σκοπούς πληρότητας και αιτιολογίας, ούτε ο λόγος ένστασης που θέλει την παρούσα αίτηση να καταχωρείται και να προωθείται εκδικητικά και/ή καταχρηστικά και/ή με αλλότρια κίνητρα μπορεί να γίνει δεχτός. Τέτοιες αιτιάσεις για να μπορούν να γίνουν δεχτές, θα πρέπει να υποστηρίζονται από μαρτυρία η οποία να τείνει να καταδείξει μια τέτοια πρόθεση από πλευράς του προσώπου που προωθεί τη δικαστική διαδικασία. Τίποτα σχετικό δεν έχει παρουσιαστεί από πλευράς της καθ' ης η αίτηση. Ούτε και το γεγονός ότι η αιτήτρια απαιτεί την καταβολή του οφειλόμενου ποσού μπορεί να θεωρηθεί, άνευ άλλου, ως λόγος που οδηγεί προς αυτή την κατεύθυνση, τη στιγμή που, η απαίτηση του οφειλόμενου ποσού αποτελεί προϋπόθεση για να μπορεί να προωθηθεί η υπό εξέταση αίτηση. Η όποια σχετική αναφορά της καθ' ης η αίτηση είναι εντελώς γενική, αόριστη και στερείται υποστηρικτικής μαρτυρίας. Εν πάση περιπτώσει, στη βάση των ανωτέρω καταλήξεών μου, τόσο ως προς το εκκαθαρισμένο της οφειλής, όσο και ως προς το νομότυπο της όλης διαδικασίας που ακολούθησε η αιτήτρια, προκύπτει και το ανεδαφικό και αβάσιμο του ισχυρισμού της καθ' ης η αίτηση περί αλλότριων και/ή καταχρηστικών και/ή εκδικητικών κινήτρων της πρώτης στην καταχώρηση και προώθηση της επίδικης αίτησης, μιας και εκείνο που το άρθρο 211 (ε) θέτει ως προϋπόθεση για την εκκαθάριση μιας εταιρείας είναι την ανικανότητα της εταιρείας να πληρώσει τα χρέη της. Εφόσον καταδειχθεί κάτι τέτοιο, και στην απουσία οποιονδήποτε άλλων στοιχείων και γεγονότων, δεν μπορεί να εγείρεται ζήτημα κατάχρησης της διαδικασίας (βλ. επίσης Δημήτρη Αυξεντίου & Υιός (Γεωργικά Μηχανήματα) Λτδ v. Ηellenic Bank Public Company Ltd (ανωτέρω)). Τουναντίον, στη βάση πάντα των όσων αναφέρθηκαν στη μόλις πιο πάνω αναφερόμενη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, προκύπτει ότι η αιτήτρια, με την υπό εξέταση αίτηση, δεν σκοπεύει στον εξαναγκασμό της καθ' ης η αίτηση να εξοφλήσει χρέος της, αλλά στην προστασία και τη διασφάλιση της περιουσίας της, ώστε να χρησιμοποιηθεί, όπως ο νόμος προνοεί, προς όφελος των πιστωτών της. Είμαι της γνώμης ότι, με τα όσα κατεγράφησαν ανωτέρω, έχουν εξεταστεί όλοι οι λόγοι ένστασης που προβάλλει η καθ' ης η αίτηση, οι οποίοι και δεν γίνονται δεκτοί. Συνακόλουθα, εκδίδεται διάταγμα εκκαθάρισης της καθ' ής η αίτηση εταιρείας. Ο Επίσημος Παραλήπτης διορίζεται εκκαθαριστής της περιουσίας της εταιρείας. Η αιτήτρια να διαβιβάσει αντίγραφο της αίτησης και του παρόντος διατάγματος στον Έφορο Εταιρειών και στον Επίσημο Παραλήπτη. Αντίγραφο της αίτησης και του διατάγματος, να διαβιβασθεί επίσης στον Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον της καθ' ης η αίτηση εταιρείας, ως τούτα θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)............. Δ. Θεοδώρου, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Εκ λάθους, φαίνεται, κατά την αρίθμηση των λόγων ένστασης επί του κυρίως σώματος της σχετικής ειδοποίησης, δεν καταγράφηκε η αρίθμηση 8, με αποτέλεσμα, στην όψη της, η ειδοποίηση να φαίνεται ότι προβάλλει 17 λόγους ένστασης, ενώ, στην ουσία, προβάλλει 16. Καταγράφω αυτούσιο το λεκτικό των λόγων ένστασης, πλην όμως με τη ορθή αρίθμηση. [2] Οι δύο Δημήτρηδες Κωνσταντίνου που είναι διευθυντές της αιτήτριας έχουν διαφορετικό μεσαίο πατρικό επίθετο. [3] Χαρακτηρισμός που της αποδίδεται στη παράγραφο 10 της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την ένσταση. [4] Παράγραφος 3 της επιστολής των συνηγόρων της καθ' ης η αίτηση ημερομηνίας 13/08/2019, τεκμήριο 5 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση. [5] Για σκοπούς προστασίας της περιουσίας της προς όφελος των πιστωτών της. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο