Αίτηση της Εταιρείας ΒΜ - ΒΑΝΚ JOINT STOCK COMPANY (ΠΡΩΗΝ JOINT - STOCK COMMERCIAL BANK «ΒΑΝΚ OF MOSCOW» (OPEN JOINT - STOCK COMPANY) ν. ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ

(2), στη Δ.39, Δ.47 θ. 1-3, Δ.54 θ. 1,2,3,4, Δ.55 θ 1-4, Δ.64, στον περί εταιρειών Νόμο Κεφ. 113, άρθρα 2,37, 203, 209 ,211, 212 (α-γ), 213, 214, στον Κανονισμό 92 των περί εταιρειών (εκκαθάριση) κανονισμών, στον περί εταιρειών διαδικαστικό κανονισμό καν. 3 και 4, στους εν Αγγλία ισχύοντες κανονισμούς του 1949 στο άρθρο 6 της ΕΣΔΑ, στο άρθρο 30 του Συντάγματος, στη σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου και στην ακολουθητέα εν Αγγλία πρακτική. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Γ. Φιλιππίδη εκ Λευκωσίας στην οποία επεξηγούνται οι λόγοι για τους οποίους επιδιώκεται η καταχώρηση της υπό συζήτηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και της ανάγκης για τροποποίηση της ένστασης. Σημειώνεται ότι η πλευρά της αιτήτριας επεσύναψε στην αίτησή της την προτιθέμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση ως επιτάσσει η νομολογία. Σχετικά παραπέμπω στην απόφαση Παπακοκκίνου κ. α. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Πολιτική Έφεση 242/2011, ημερομηνίας 10.04.2012. Η Καθ' ης η αίτηση, στις 06.03.2019, καταχώρησε ειδοποίηση περί προθέσεως ένστασης. Σε αυτή καταγράφονται σειρά από λόγοι ένστασης, οι οποίοι συμπυκνώνονται στο ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του XXXXX Ηρακλέους δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους Καθ' ων η αίτηση. Διαδικασία Ιστορικό Για να καταστεί αντιληπτό το πλέγμα γεγονότων που οδήγησε στην καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης κρίνω ορθό όπως παραθέσω σύντομα το δικονομικό ιστορικό της επίδικης διαφοράς ως προκύπτει μέσα από τα στοιχεία του φακέλου του Δικαστηρίου. Μέσα από τον φάκελο του Δικαστηρίου προκύπτει ότι στις 11.08.2014 και στις 13.08.2014, στα πλαίσια δύο διαιτητικών διαδικασιών που έλαβαν χώρα στο Διεθνές Εμπορικό Διαιτητικό Δικαστήριο του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου της Ρωσικής Ομοσπονδίας, εκδόθηκαν δύο διαιτητικές αποφάσεις υπέρ της Bank of Moscow (αιτήτριας στην αίτηση εκκαθάρισης) και εναντίον της εταιρείας Drimaco για συγκεκριμένα χρηματικά ποσά, ως οφειλόμενα από τη τελευταία προς την πρώτη. Στις 18.12.14, η εταιρεία Drimaco Ltd , καταχώρησε την αγωγή 7537/14 εναντίον της αιτήτριας στην κυρίως αίτηση εκκαθάρισης. Στις 17.06.2015, η Bank of Moscow καταχώρησε τις γενικές αιτήσεις με αριθμούς XXXXX/2015 και XXXXX/2015, του Ε/Δ Λευκωσίας δια των οποίων ζητούσε την εγγραφή και αναγνώριση των δύο διαιτητικών αποφάσεων αντίστοιχα. Το Ε/Δ Λευκωσίας στις 17.02.2016 και 18.2.2016 εξέδωσε απόφαση επί των γενικών αιτήσεων XXXXX/15 και XXXXX/15 αντίστοιχα. Στη βάση των πιο πάνω αποφάσεων οι δύο διαιτητικές αποφάσεις ενεγράφησαν για τους σκοπούς εκτέλεσης στο σχετικό μητρώο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Στις 18.03.2016, η Drimaco καταχώρησε εφέσεις εναντίον των πιο πάνω αποφάσεων. Στις 13.2.2017 καταχωρήθηκε η επίδικη αίτηση εκκαθάρισης. Οι εισηγήσεις των διαδίκων Την 17η.12.2020, ημερομηνία κατά την οποία ήταν ορισμένη η υπόθεση για ακρόαση, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων αγόρευσαν γραπτώς προωθώντας ο καθένας τη θέση του με αναφορά στην υποστηρικτική της θέσης τους νομολογία. Νομική πτυχή Η φύση και ο μηχανισμός παρουσίασης εταιρικών αιτήσεων. Το πρώτο που πρέπει να ξεκαθαριστεί είναι η φύση της εταιρικής αίτησης. Επί του προκειμένου διαφωτιστικό είναι το σύγγραμμα του Δρος Α. Ποιητή, Η Εκκαθάριση Εταιρειών, 1η έκδοση, 2013, Μέρος Γ, Κεφάλαιο Β, σελ. 36-37, όπου υποδεικνύεται πως ο δικογραφικός τύπος της εταιρικής αίτησης είναι τύπος του «petition». Στο σύγγραμμα The Annual Practice του 1959, στη σελίδα 921, υποδεικνύεται ότι κατά κανόνα η αίτηση (petition) εκδικάζεται με βάση τις ένορκες δηλώσεις. Ιδίως ως προς την παρουσίαση εταιρικής αίτησης διαφωτιστική είναι η απόφαση του Πλήρους Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Π. Αρτέμης, Π.Ε.Δ και Στ. Ναθαναήλ, Ε.Δ.), ημερομηνίας 28.5.1990, στην Εταιρική Αίτηση 259/89, αναφορικά με την Εταιρεία D. J. Demades and Sons Ltd. Στην εν λόγω απόφαση με παραπομπή στο σύγγραμμα Pennington "Company Law" 3η Έκδοση σελ. 681-2, υποδείχθηκε ότι η ιδιαιτερότητα μια εταιρικής αίτησης έγκειται στο μηχανισμό παρουσίασής της, αφού η εκδίκαση γίνεται κατά κανόνα με βάση τα γεγονότα που στηρίζουν την αίτηση και ένσταση αντίστοιχα όπως πιστοποιούνται από τις ένορκες δηλώσεις που τις συνοδεύουν. Η πιο πάνω προσέγγιση υιοθετήθηκε και από την έντιμη δικαστή του Ανώτατού Δικαστηρίου Κ. Σταματίου στην Πολιτική Αίτηση Κασπαρής Σάββας Ιωάννη

(2013)1 ΑΑΔ 2476. Προκύπτει, συνεπώς, ότι η υπό κρίση αίτηση παρόλο που δεν είναι ενδιάμεση διαδικασία, εντούτοις κατά κανόνα εκδικάζεται υπό το φως των ενόρκων δηλώσεων και η αίτηση με την ένσταση αποτελούν το δικογραφικό υπόβαθρο της προσαγόμενης μαρτυρίας. Ενόψει των πιο πάνω, στη βάση των αποφάσεων KMC Motors Ltd v. Josephanco Trading and Contracting Company

(1984)1 Α.Α.Δ. 390) και Karaoglanian & Sons Ltd v. Karaoglanian & Another

(1976)12 JSC 1875, επειδή δεν υπάρχει πρόνοια στους σχετικούς Περί Εταιρειών Κανονισμούς, για τροποποίηση της ένστασης και καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, το κενό πληρούται με καταφυγή στις πρόνοιες των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών. Συνακόλουθα, εφαρμόζονται κατ' αναλογίαν τόσο η Δ.25 όσο και η Δ.48 θ. 4, των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών. Το αίτημα για τροποποίηση της ένστασης Με την αιτούμενη τροποποίηση επιδιώκεται η προσθήκη λόγου ένστασης, με τον οποίο προβάλλεται η θέση περί οφειλής οποιουδήποτε ποσού για τον λόγο ότι η αιτήτρια έχει αποδεχθεί και χρησιμοποιήσει καταπιστεύματα και μεταβιβάσεις μετοχών. Επιπλέον με τον προτεινόμενο λόγο ένστασης αποδίδεται στην αιτήτρια ότι αυτή, όπου εκποίησε περιουσιακά στοιχεία ενήργησε δόλια, ύπουλα και συνωμοτικά. Έναυσμα για την καταχώρηση του αιτήματος τροποποίησης αποτέλεσε η γνωμάτευση, ημερομηνίας 11.6.2018, η οποία επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1 επί της ενόρκου δηλώσεως που συνοδεύει την αίτηση. Σε σχέση με την ουσία του αιτήματος τροποποίησης οι ευπαίδευτοι συνήγοροι παρέπεμψαν στη νομολογία που διαπλάθηκε σε σχέση με την Δ.25 προτού αυτή τροποποιηθεί. Έχοντας υπόψη τις εισηγήσεις των συνηγόρων θα εξετάσω την υπό κρίση αίτηση υπό το φως της νομολογία που διαπλάθηκε πριν την τροποποίηση της Δ.25. Οι αρχές που διέπουν την εξέταση αιτήσεων τροποποίησης, υπό το φως της Δ.25, προτού αυτή τροποποιηθεί, έχουν καταστεί αντικείμενο ενδελεχούς νομολογιακής ανάλυσης. Ενδεικτικά παραπέμπω στην απόφαση Χρίστου ν. Αζά

(1992)1 Α.Α.Δ. 704, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα σχετικά : « Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις είναι πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής.» Περαιτέρω, στην υπόθεση Παπαχρυσοστόμου ν. Κώστας Γρηγοριάδης και Συνεταίροι

(2012)1 Α.Α.Δ. 817 λέχθηκαν τα ακόλουθα αναφορικά με τον τρόπο άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου: « Το συμπέρασμα που μπορεί με ασφάλεια να συναχθεί από τη σχετική νομολογία, είναι ότι το θέμα, τροποποίησης δικογράφων, ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου η οποία ασκείται φιλελεύθερα και δεν διέπεται από άκαμπτους κανόνες, αλλά από διάφορους παράγοντες, η βαρύτητα των οποίων ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης» Ταυτόχρονα, το Δικαστήριο, κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, λαμβάνει υπόψη και τη σχετικότητα της αιτούμενης τροποποίησης, με αποτέλεσμα αίτηση τροποποίησης που επιχειρεί να εισάξει αντιφατικούς ή άσχετους ή μη αναγκαίους ισχυρισμούς να απορρίπτεται. Σχετικό επί του προκειμένου είναι το σύγγραμμα The Annual Practice του 1959, σελ. 627, όπου καταγράφονται τα ακόλουθα : «The court will always look at the materiality of the proposed amendment. An inconsistent or useless amendment will not be allowed.» Σχετική, επίσης, είναι η απόφαση Alexandra Rent A Car Ltd v. Νεάρχου

(1992)1 Α.Α.Δ.

1. Προκύπτει, συνεπώς, ότι, όταν με την αιτούμενη τροποποίηση επιχειρείται η προσθήκη ισχυρισμών ή νομικής βάσης η οποία συμπλέκεται με τέτοιο τρόπο με τα επίδικα θέματα, ώστε να καθίσταται πιο ευχερής η εκδίκασή της με την υπό εξέλιξη διαδικασία, τότε η αιτούμενη τροποποίηση μπορεί να επιτραπεί ακόμα και εάν αφορά εκτεταμένες τροποποιήσεις. Όμως, όταν με τις αιτούμενες τροποποιήσεις επιχειρείται η εισαγωγή αντιφατικών ή άσχετων ή μη αναγκαίων ισχυρισμών η αίτηση απορρίπτεται. Στην υπό κρίση υπόθεση, ο λόγος ένστασης που επιχειρείται να προστεθεί συνδέεται με νομική γνωμάτευση, η οποία αφορά τις ενέργειες της αιτήτριας, στην επίδικη αίτηση εκκαθάρισης, κατά τα έτη 2012 με
2. Τα γεγονότα της πιο πάνω γνωμάτευσης ανάγονται σε χρόνο πριν την έγγραφή των επίδικων διαιτητικών αποφάσεων που αποτελούν τη βάση του επικαλούμενου χρέους. Μάλιστα ο ευπαίδευτος συνήγορος της αιτήτριας στην αγόρευσή του ρητά αποσυνέδεσε τον πιο πάνω ισχυρισμό με τον λόγο ένστασης που άπτεται της καλόπιστης αμφισβήτησης του χρέους. Υπέδειξε σχετικά ότι με τον προτεινόμενο λόγο ένστασης επιχειρείται να καταδειχθεί η κακοπιστία της αιτήτριας τράπεζας και η καταχρηστική επιδίωξη της αιτούμενης εκκαθάρισης. Έτσι, το ερώτημα που αναδύεται είναι το κατά πόσο η αιτούμενη τροποποίηση και η προσθήκη γεγονότων που ανάγονται σε χρόνο προγενέστερο των αποφάσεων που δημιουργούν τη βάση του επίδικου χρέους μπορούν να είναι αναγκαίοι στην αίτηση εκκαθάρισης. Σημειώνεται ότι η κατ' ισχυρισμόν κακοπιστία επιχειρείται να συνδεθεί με γεγονότα προγενέστερα των αποφάσεων μεσώ των οποίων ενεγράφησαν προς εκτέλεση οι σχετικές αλλοδαπές αποφάσεις. Η απάντηση περνά μέσα από τη διαπίστωση της φύσης της απόφασης για εγγραφή αλλοδαπής απόφαση στη Δημοκρατία. Διαφωτιστική επί του προκειμένου είναι η απόφαση Αίτηση από Μετοχική Εταιρεία Ανοικτού Τύπου - Διακλαδική Κοινοπραξία «URALMETPROM» INTERDEPARTMENTAL CONCERN OAO URALMETPROM ν. Αναφορικά με την Εταιρεία BESUNO LTD, ECLI:CY:AD:2014:A123, Πολιτική Έφεση Αρ. 269/2009, ημερομηνίας 20.2.
3. Στην εν λόγω απόφαση υποδείχθηκαν τα ακόλουθα σχετικά : «Η αναγνώριση απόφασης τρίτης χώρας επιβεβαιώνει την καθόλα έγκυρη ύπαρξή της, εντάσσοντάς την, για σκοπούς εκτέλεσης, στα διαλαμβανόμενα στο δικαστικό σύστημα της αναγνωρίζουσας χώρας όρια, με όλες τις συνακόλουθες δραστικές συνέπειες. Μέσα από τη διαδικασία αναγνώρισης και εγγραφής διασφαλίζονται τα εχέγγυα βεβαίωσης έγκυρης και υπαρκτής αλλοδαπής απόφασης. Η ύπαρξη χρέους αποτελεί την αναγκαία και φυσική συνέπεια της επιβεβαίωσης της ύπαρξης απόφασης, επιβεβαίωση που επιτυγχάνεται μέσω της αναγνώρισης και εγγραφής της. Δε νοείται ύπαρξη οφειλής χωρίς την αναγνώριση αλλοδαπής δικαστικής ή διαιτητικής απόφασης, δεδομένου ότι η οφειλή απορρέει από την ίδια την απόφαση.» Προκύπτει, συνεπώς, ότι με την αναγνώριση της επίδικης απόφασης η αλλοδαπή απόφαση καθίσταται εκτελεστή. Επομένως, το επικαλούμενο χρέος προσλαμβάνει το χαρακτήρα εξ αποφάσεως χρέους με αποτέλεσμα τα δικαιώματα και υποχρεώσεις των διαδίκων να συναρτώνται με την αναγνωρισθείσα απόφαση. Ως προς τις συνέπειες έκδοσης απόφασης στα δικαιώματα και υποχρεώσεις των διαδίκων παραπέμπω στην απόφαση Επίσημος Παραλήπτης ως Διαχειριστής της Περιουσίας του Πτωχεύσαντα Παπαγεωργίου άλλως Παπαγιώργη ν. Alpha Bank Ltd, ECLI:CY:AD:2019:A92, Πολιτική Έφεση Αρ. 488/2012, ημερομηνίας 18.3.
4. Επιπρόσθετα, οι προτεινόμενοι ισχυρισμοί δεν μπορούν να σχετιστούν με τον ισχυρισμό περί κατάχρησης της διαδικασίας. Ως έχει νομολογηθεί, η αίτηση εκκαθάρισης, όπως και η αίτηση πτώχευσης, σκοπεί στην προστασία και την διασφάλιση της περιουσίας της εταιρείας, ώστε αυτή να χρησιμοποιηθεί όπως ο νόμος προνοεί προς όφελος όλων των πιστωτών. Σχετικά παραπέμπω στην απόφαση Δημήτρης Αυξεντίου & Υιός (Γεωργικά Μηχανήματα) Λτδ v. Ηellenic Bank Public Company Ltd, ECLI:CY:AD:2014:A877, Πολ. Έφεση Αρ. 368/09, ημερ. 20.11.
5. Έτσι, παρόλο που η κατάχρηση μπορεί να προσλάβει πολλές μορφές, σε διαδικασίες της εξεταζόμενης φύσης ο ισχυρισμός περί κατάχρησης αναμένεται να σχετίζεται με την επιδίωξη αθέμιτης εξασφάλισης χρημάτων ή πλεονεκτημάτων προς όφελος του συγκεκριμένου αιτητή-πιστωτή και εις βάρος του χρεώστη και των άλλων πιστωτών του. Σχετικά παραπέμπω στις αποφάσεις Πέτρος Πετράκη ν. Πέτρου Κίμωνος

(2006)1 ΑΑΔ 1311 και Rashid v. Παπόρη, Πολιτική Έφεση Αρ. 198/2012, ημερομηνίας 6.6.2018. Υπό το φως των πιο πάνω, κρίνω ότι η προσθήκη ισχυρισμού περί κατάχρησης ο οποίος εδράζεται σε γεγονότα προγενέστερα της απόφασης που θεμελιώνει το χρέος δεν μπορεί να σχετίζεται με κατάχρηση της διαδικασία εκκαθάρισης. Επιπρόσθετα, οι προτεινόμενοι ισχυρισμοί αφορούν το χρονικό διάστημα πριν την έκδοση των αποφάσεων που συνιστούν τη βάση του επικαλούμενου χρέους. Συνεπώς, οι επιδιωκόμενοι ισχυρισμοί δεν μπορούν να σχετιστούν με την καταχώρηση της αίτησης εκκαθάρισης, η οποία ερείδεται επί δικαστικής πλέον απόφασης. Συνακόλουθα, η αιτούμενη τροποποίηση δεν μπορεί να επιτραπεί. Το αίτημα για συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Η υπό εξέταση αίτηση εδράζεται στη Δ.48 θ. 4

(2), η οποία διαλαμβάνει τα ακόλουθα : «Το Δικαστήριο ή Δικαστής μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρούμενης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.» Ως προκύπτει από τα ανωτέρω, η δυνατότητα για καταχώρηση συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως δεν είναι αυτόματη, αλλά παρέχεται κατόπιν άδειας του δικαστηρίου υπό την προϋπόθεση κατάδειξης καλού λόγου. Όπως έχει κριθεί επανειλημμένα, η έγκριση ή η απόρριψη παρόμοιας φύσης αιτήματος εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Σχετική επί του προκειμένου είναι η απόφαση στην υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση του Φιλόκυπρου Ματθαίου

(2008)1 Α.Α.Δ.

1. Επιπρόσθετα, σύμφωνα με τη νομολογία, η καταχώρηση συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως δεν πρέπει να αποσκοπεί στην παράθεση μη αποδεκτής μαρτυρίας ή επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών αλλά θα πρέπει η προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση να αποσκοπεί στη σφαιρική παράθεση των γεγονότων ενώπιον του δικαστηρίου. Σχετική είναι η απόφαση Α. Μessios & Sons Ltd κ.α. v. Ανδρέας Λεωνίδα Πολ. Έφεση 277/2007 ημερομηνίας 18.2.
2. Οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου έχουν συνοψισθεί στην απόφαση Κόκκινου ν. Κόκκινου, Πολιτική Έφεση αρ. 29/2014, ημερομηνίας. 3.11.16, όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα : «Το ζήτημα της παραχώρησης ή μη άδειας για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ανάγεται, ασφαλώς, στη διακριτική ευχέρεια του εκδικάσαντος Δικαστηρίου η οποία ασκείται σε συνάρτηση με τη φύση της ενδιάμεσης διαδικασίας και τα θέματα που αναδύονται ενώπιον του ως επίδικα. ......... «Καλός λόγος» προϋποθέτει την ύπαρξη κάποιας ανάγκης με απώτερο σκοπό την επίλυση των επίδικων ζητημάτων της ενδιάμεσης διαδικασίας και την ορθή απονομή της δικαιοσύνης.» Τα πιο πάνω καταδεικνύουν ότι, παρόλο που η έννοια του όρου «καλός λόγος» δεν εξειδικεύεται στους Θεσμούς, εντούτοις αυτός πρέπει να εξετάζεται στα πλαίσια των επίδικων θεμάτων της κάθε περίπτωσης, ώστε να μην επιτρέπεται η καταχώρηση ενόρκων δηλώσεων που δεν αποσκοπούν στη σφαιρική παράθεση των ουσιαστικών γεγονότων ως προς την απόφανση επί του εκάστοτε επίδικου ζητήματος. Επιπρόσθετα, η ύπαρξη και μόνο αμφισβητούμενων γεγονότων δεν θεμελιώνει άνευ ετέρου καλό λόγο για έγκριση του αιτήματος. Γνώμονας στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου είναι η εξυπηρέτηση των σκοπών της ορθής απονομής της δικαιοσύνης, οι οποίοι εξυπηρετούνται με την παράθεση ενώπιον του δικαστηρίου των αναγκαίων γεγονότων που συνυφαίνονται με τα εκάστοτε επίδικα ζητήματα. Οι προτεινόμενοι ισχυρισμοί σε συνάρτηση με το επίδικο ζήτημα στην αίτηση, εκκαθάρισης Στην υπό κρίση αίτηση η καταχώρηση συμπληρωματικής συνδέεται αποκλειστικά με την αιτούμενη τροποποίηση. Από τη στιγμή που η αιτούμενη τροποποίηση κρίθηκε μη αναγκαία κρίνεται απορριπτέα και η σχετική αίτηση για συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Εν πάση περιπτώσει, για τους λόγους που αναπτύχθηκαν ανωτέρω οι προτεινόμενοι ισχυρισμοί δεν συνδέονται και δεν θα βοηθήσουν στην επίλυση των επίδικων θεμάτων στην επίδικη αίτηση εκκαθάρισης. Κατάληξη Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω ανωτέρω η υπό κρίση αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της Καθ΄ ης η αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας, ως αυτά υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ............... Μ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΜΧ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο