ΧΡΥΣΑΝΘΟΥ ν. CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC COMPANY LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 3858/2014, 14/1/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα -

Οδηγία για τις Προϋποθέσεις Παροχής Επενδυτικών ή Παρεπόμενων Υπηρεσιών και Άσκησης Επενδυτικών Δραστηριοτήτων από τις Τράπεζες, ΚΔΠ 557/2007[1] («ΚΔΠ 557/2007») και

Οδηγία για την Επαγγελματική Συμπεριφορά των Τραπεζών κατά την Παροχή Επενδυτικών ή Παρεπόμενων Υπηρεσιών κατά την Άσκηση Επενδυτικών Δραστηριοτήτων ΚΔΠ 558/2007[2] («ΚΔΠ 558/2007»). Όταν γίνεται αναφορά και στις δύο ΚΔΠ, θα αναφέρονται ως «Οδηγίες».

1. Με την Υπεράσπιση της η Εναγομένη 1, αρνείται ότι καταδολίευσε ή εξαπάτησε τον Ενάγοντα ή ότι προέβη σε οποιαδήποτε ψευδή παράσταση σε σχέση με την αγορά αξιογράφων. Αρνείται επίσης ότι υπήρξε παράβαση των προνοιών του Ν.144(Ι)/2007 ή των Οδηγιών. Ισχυρίζεται ότι ο Ενάγων συμβλήθηκε με την Εναγομένη 1 με τη δική του βούληση και ότι ο ρόλος της Εναγομένης 1 περιορίστηκε σ' αυτόν του εκδότη των αξιογράφων και όχι του παροχέα επενδυτικής συμβουλής.
2. Η Εναγομένη 1 εγείρει και αριθμό προδικαστικών ενστάσεων. Ισχυρίζεται ότι ο Ενάγων δεν έχει καλή βάση αγωγής και ότι σε κάθε περίπτωση η αγωγή είναι πρόωρη αφού η διαδικασία εξυγίανσης της Εναγομένης 1 δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί.
3. Με την Απάντηση του ο Ενάγων εμμένει

απαίτηση του και κάνει αναφορά σε διοικητική έρευνα της Εναγομένης 2 σύμφωνα με την οποία υπήρξαν παραβάσεις του Ν.144(Ι)/2007 και των οδηγιών της. Το ζήτημα αυτό βέβαια δεν είναι επίδικο ούτε προωθήθηκε.

1. Η αγωγή εναντίον της Εναγομένης 2 αποσύρθηκε την 14/5/
2. IΙ. Η ΠΡΟΣΑΧΘΕΙΣΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ
3. Προς απόδειξη της υπόθεσης του έδωσε μαρτυρία μόνο ο Ενάγων (ΜΕ 1). Από πλευράς Υπεράσπισης κατέθεσαν ο κ. XXXXX Καφάς (ΜΥ 1), η κα XXXXX Αγαθαγγέλου (ΜΥ 2) και ο κ. XXXXX Πολυβίου (ΜΥ 3). Πέραν των γραπτών δηλώσεων που υιοθετήθηκαν (Τεκμήρια Α - Δ), κατατέθηκαν άλλα 13 Τεκμήρια. Μη αμφισβητούμενα γεγονότα
4. Αποτέλεσαν κοινές θέσεις και των δύο πλευρών ή δεν αμφισβητήθηκαν, τα ακόλουθα γεγονότα και έκδοση Κανονιστικών Διοικητικών Πράξεων (ΚΔΠ):

Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ. Την 29/3/2013 δυνάμει του περί Πώλησης Ορισμένων Εργασιών της Cyprus Popular Bank Public Co Ltd, Διάταγμα του 2013, ΚΔΠ 104/2013[3] διατάχθηκε η μεταβίβαση των περιουσιακών της στοιχείων και υποχρεώσεων (με τις εξαιρέσεις του Παραρτήματος Ι)

Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ. Τα επίδικα αξιόγραφα παραμένουν υποχρέωση της Εναγομένης 1.

οδό Κανάρη και Βότση

Πάφο. Ο ΜΥ 3 ήταν λειτουργός εξυπηρέτησης στο εν λόγω υποκατάστημα.

εν λόγω επένδυση και αν αυτές στοιχειοθετούν νομικά τα αγώγιμα δικαιώματα που επικαλείται, βάσει δηλαδή, του Ν.144(Ι)/2017 (και των ΚΔΠ 557 και 558), του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149 («Κεφ. 149»). Η μαρτυρία του Ενάγοντα

1. Ο Ενάγων υιοθέτησε γραπτή δήλωση ως μέρος της κυρίως του εξέτασης (Τεκμήριο Α).
2. Είναι ηλικίας 42, επαγγελματίας οδηγός και εργάζεται στον ΠΑΣΥΚΑΦ. Διαμένει

Πάφο. Το 2010 δέχθηκε τηλεφώνημα από τον ΜΥ 3, υπάλληλο της Εναγομένης 1, και συγχωριανό του από την XXXXX, με τον οποίο όπως ανέφερε προφορικά ήταν «σχεδόν όπως τα αδέλφια». Αντεξεταζόμενος περιόρισε τη σχέση σε φιλικές, αρνούμενος όμως ότι ήταν απλά τυπικές. Ο ΜΥ 3 του ανέφερε ότι υπήρχε νέο καταθετικό σχέδιο, σαν γραμμάτιο, πενταετούς διάρκειας. Το επιτόκιο ήταν υψηλό λόγω της διάρκειας του. Ο Ενάγων του απάντησε ότι δεν ενδιαφερόταν αφού είχε ήδη κατατεθειμένα τα χρήματα του σε γραμμάτιο. 13. Την ημέρα που έληγε η προθεσμία, Ο ΜΥ 3 τον ξαναπήρε τηλέφωνο αναφέροντας του ότι προσφέρουν κάτι καλό. Ο Ενάγων ήταν διστακτικός και του είπε ότι δεν ενδιαφερόταν. Ο ΜΥ 3 κατάφερε όμως να τον πείσει λέγοντας του έντονα «εν μου έχεις εμπιστοσύνη και προσφέρουμε σας κάτι καλό και εσείς δεν το πιάνετε». Ο Ενάγων εργαζόταν εκτός επαρχίας οπότε τον ανέμεναν εκτός του καθορισμένου ωραρίου. Εισήλθε στο υποκατάστημα από την «πίσω πόρτα». Η πρώτη ερώτηση του Ενάγοντα ήταν αν το σχέδιο είχε σχέση με το χρηματιστήριο για να λάβει την απάντηση από τον ΜΥ 3 ότι επρόκειτο περί καταθέσεως. Το μόνο που ο Ενάγων γνώριζε ήταν ότι τα χρήματα του δεν θα ήταν διαθέσιμα για 5 χρόνια και ότι θα μπορούσε να λάβει δάνειο αν χρειαζόταν. Προφορικά ανέφερε ότι δεν ήθελε να έχει σχέση με το χρηματιστήριο αφού το 2000, όταν χρειάστηκε κάποιο δάνειο, τον παρέπεμψαν

Laiki Cyprialife. Τελικά αφού έχασε Λ.Κ. 10000 και ούτε έλαβε δάνειο. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι δεν γνώριζε αν είχε αριθμό μερίδας επενδυτή ή αριθμό λογαριασμού αξιών.

1. Η πρόταση του φάνηκε λογική. Δέχθηκε να «σπάσουν» το γραμμάτιο του χωρίς επιβάρυνση για να γίνει το νέο πενταετές γραμμάτιο. Ο ΜΥ 3 ενημέρωσε μια συνάδελφο του και ήλθε στο κατάστημα κάποια XXXXX, δηλαδή η ΜΥ
2. Τον ρώτησε αν ο ΜΥ 3 του ανέφερε τις λεπτομέρειες, της απάντησε καταφατικά και αυτή του είπε «ωραία, υπογράψτε αυτά τα χαρτιά και τελειώσαμε». Προφορικά συμπλήρωσε ότι την ΜΥ 2 την είδε μόνο μια φορά εκεί στο κατάστημα. Είχε μεταβεί εκεί γύρω στις 14:00 - 14:
3. Αρνήθηκε εισήγηση του Συνηγόρου Υπεράσπισης ότι την συνάντησε για να του εξηγήσει τους κινδύνους.
4. Αντεξεταζόμενος αρνήθηκε ότι μετέβη στο κατάστημα την 23/4/2010, ημέρα Παρασκευή, ότι έλαβε τα αναγκαία έγγραφα, και υπέγραψε την 26/4/2010 ημέρα Δευτέρα. Επέμεινε ότι πήγε Παρασκευή και ότι υπέγραψε τα έγγραφα που ήταν ήδη συμπληρωμένα. Του υποδείχθηκαν και αναγνώρισε την υπογραφή του στο «Ειδικό Έντυπο Αίτησης για Αξιόγραφα Κεφαλαίου» (Τεκμήριο 3), στο έντυπο «Κατηγοριοποίησης Πελατών» (Τεκμήριο 4) και

«Επιστολή Συναίνεσης» (Τεκμήριο 5). Ανέφερε ότι απλά τα υπόγραψε. Αρνήθηκε επίσης ότι την 26/4/2010 υπέγραψε και άνοιξε μερίδα επενδυτή με τη «CLR». Δεν αναγνώρισε επίσης το Εμπιστευτικό Πληροφοριακό Μνημόνιο («ΕΠΜ») (Τεκμήριο προς Αναγνώριση 1, μετά Τεκμήριο 10) το οποίο αρνήθηκε ότι έλαβε 23/4/2010 για να μελετήσει.

1. Το καλοκαίρι του 2012 πληροφορήθηκε από τηλεοράσεως ότι η Εναγομένη θα σταματούσε την καταβολή τόκων και ότι το κεφάλαιο τους κινδύνευε να χαθεί. Επικοινώνησε με τον ΜΥ
2. Του ανέφερε ότι τον είχε ρωτήσει ειδικά αν το σχέδιο είχε σχέση με το χρηματιστήριο και ο ΜΥ 3 του ανέφερε ότι δεν γνώριζε ότι ήταν στο χρηματιστήριο. Προφορικά συμπλήρωσε ότι το 2012 επικοινώνησαν μαζί του τηλεφωνικώς - ίσως να ήταν η ΜΥ 2 δεν θυμόταν - για να αποκτήσει αξιόγραφα του 2012 με επιτόκιο 9%. Αρνήθηκε λέγοντας της, «το 7% δεν μπορείτε να μου το δώσετε και θα μας δώσετε το 9%». Αντεξεταζόμενος δέχθηκε ότι μέχρι το 2012 λάμβανε τόκους δεν γνώριζε όμως τι ποσό έλαβε συνολικά.
3. Όλες οι πράξεις έγιναν στο κατάστημα που συναλλασσόταν με ανθρώπους τους οποίους εμπιστευόταν. Όταν ο ΜΥ 3 του πρότεινε το νέο πενταετές σχέδιο πείστηκε. Ουδείς του μίλησε για χρηματιστήριο και ότι υπήρχε κίνδυνος. Μάλιστα θεωρούσε ότι του έκαναν και χάρη όταν «έσπασαν» τα γραμμάτια χωρίς επιβάρυνση.
4. Κατέθεσε επίσης ως Τεκμήριο 1, επιστολή ημερ. 20/8/2012 προς τον Διευθύνοντα Σύμβουλο της Εναγομένης 1 και ως Τεκμήριο 2, απαντητική επιστολή ημερ. 9/11/
5. Η μαρτυρία του κ. XXXXX Καφά (ΜΥ 1)
6. Ο ΜΥ 1 υιοθέτησε γραπτή δήλωση ως μέρος της κυρίως του εξέτασης (Τεκμήριο Β).
7. Βρισκόταν

υπηρεσία της Εναγομένης 1 από την 5/9/1988 μέχρι την 29/3/2013 (Τεκμήριο 6 - Βεβαίωση των θέσεων που κατείχε). Από τον Μάιο του 2010 μέχρι και τον Μάρτιο του 2013 ήταν Διευθυντής Ελέγχων Εξωτερικού. Δεν είχε ανάμειξη με την πώληση αξιογράφων οποιασδήποτε σειράς. Από την 29/3/2013, δυνάμει της ΚΔΠ 104/2013, μεταφέρθηκε

Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ. Παρέμεινε εκεί μέχρι την 7/8/2013 οπότε και στη συνέχεια, από την 1/11/2013 και μετά, εργάζεται στο Γραφείο του Ειδικού Διαχειριστή της Τράπεζας. Στα καθήκοντα του περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, η διαχείριση του συνόλου των δικαστικών υποθέσεων που εκκρεμούν εναντίον της Εναγομένης

1. Είναι υπεύθυνος για τον εντοπισμό των εγγράφων και πληροφοριών που σχετίζονται με τις εν λόγω υποθέσεις.
2. Με βάση το έντυπο αίτησης του Ενάγοντα (Τεκμήριο 3), ο Ενάγων αιτήθηκε 100 αξιόγραφα αξίας €1000 το καθένα στις 26/4/
3. Με βάση την κατάσταση λογαριασμού του (Τεκμήριο 7 - σελ. 4) ο λογαριασμός χρεώθηκε με το ποσό των €100000 την 27/4/2010.

σελ. 3 του ιδίου λογαριασμού προκύπτει ότι η αίτηση καταχωρίστηκε στο εσωτερικό σύστημα στις 27/4/2010 η ώρα 8:

1. Κατέθεσε επίσης αντίγραφο του λογαριασμού του Ενάγοντα (Τεκμήριο 8) στον οποίο γίνονταν η καταβολή των τόκων. Ο εν λόγω λογαριασμός παρουσίαζε υπόλοιπο στις 26/4/2010 ύψους €
2. Στις 26/4/2010 πιστώθηκε σ' αυτόν το ποσό των €100000 που βρισκόταν προηγουμένως σε κατάθεση τακτής προθεσμίας (γραμμάτιο) στο όνομα του Ενάγοντα και της συζύγου του (Τεκμήριο 9 - κατάσταση κίνησης του γραμματίου).
3. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 10 το ΕΠΜ (προηγουμένως Τεκμήριο προς Αναγνώριση 1). Όπως προκύπτει από την σελ. 13 του εν λόγω εγγράφου, ανέφερε, τα αξιόγραφα του 2010 εκδόθηκαν την 14/5/
4. Στον Ενάγοντα δόθηκαν την 27/4/
6. Από τα έγγραφα που κατέχει προκύπτει ότι τα Τεκμήρια 3 (Αίτηση) και 10 (ΕΠΜ) φέρει αριθμό
7. Μέσα στα έγγραφα που διαχειρίζεται εμπίπτουν και τα έγγραφα που αφορούν την έκδοση και διαδικασία διάθεσης των αξιογράφων κεφαλαίου έκδοσης του 2008, 2009, 2010 και
8. Στο μητρώο που τηρείτο για κάθε έκδοση αναγράφεται ο αύξων αριθμός που είχε δοθεί σε κάθε ΕΠΜ, το ονοματεπώνυμο και ο αριθμός ταυτότητας επενδυτή, την ημερομηνία αποστολής και τα αρχικά του προσώπου που το απέστειλε, το τμήμα και αριθμό του υποκαταστήματος στο οποίο απεστάλη και το όνομα του υπαλλήλου της Εναγομένης 1 που το παρέλαβε. Το ΕΠΜ (Τεκμήριο 10) στάλθηκε από λειτουργό της Marfin CLR (Financial Services) Ltd στο υποκατάστημα 060, δηλαδή το υποκατάστημα Κανάρη και Βότση,

Πάφο στις 23/4/2010 στον κ. XXXXX Θεμιστοκλέους υπαλλήλου, τότε, στο εν λόγω υποκατάστημα (Τεκμήριο 11 - το απόσπασμα από το εν λόγω μητρώο). Προκύπτει επομένως ότι μετά την εκδήλωση ενδιαφέροντος του Ενάγοντα οι υπάλληλοι του εν λόγω υποκαταστήματος απευθύνθηκαν

Marfin CLR (Financial Services) Ltd για να εξασφαλίσουν την αριθμημένη αίτηση (Τεκμήριο 3) και το ΕΠΜ (Τεκμήριο 10). Φαίνεται ότι ο Ενάγων πήρε το ΕΠΜ την 23/4/2010 και επανήλθε στις 26/4/2010 για να προχωρήσει με την υπογραφή όλων των αναγκαίων εγγράφων ως επίσης και των Τεκμηρίων 4 και

1. Προφορικά εξήγησε ότι ο αρ. 678 είναι ο αριθμός του Ενάγοντα. Αντεξεταζόμενος δέχθηκε ότι ο ίδιος δεν γνώριζε τον Ενάγοντα ούτε είχε γνώση για το αν του δόθηκαν τα έγγραφα και πότε. Ούτε μπορούσε να γνωρίζει να μια αίτηση είχε υπογραφεί σε προγενέστερη ημερομηνία από την εκτέλεση της.
2. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει αν το ΕΠΜ όντως δόθηκε στον Ενάγοντα αφού η διαδικασία δεν προνοούσε έκδοση απόδειξης παραλαβής.
3. Οι τόκοι αρχικά κατατίθονταν σε κοινό λογαριασμό του Ενάγοντα με τη σύζυγο του και από τον Δεκέμβριο του 2010 και μετά σε δικό του. Μέχρι την 30/6/2012 ο Ενάγων έλαβε το συνολικό ποσό των €15127,77 (Τεκμήριο 12). Παρά το γεγονός ότι οι καταβολή του τόκου δεν αναγράφονταν με την ορθή σειρά η καταβολή των τόκων μπορούσε να επιβεβαιωθεί και από τα Τεκμήρια 7 και
4. Η μαρτυρία της κας XXXXX Αγαθαγγέλου (ΜΥ 2)
5. Η ΜΥ 2 υιοθέτησε γραπτή δήλωση ως μέρος της κυρίως της εξέτασης (Τεκμήριο Γ).
6. Προσελήφθη

Εναγομένη 1 το 1998. Από τότε μέχρι και το 2009 είχε καθήκοντα ταμία. Το 2008 παρακολούθησε μαθήματα Finance and Law στο Cyprus College στη Λεμεσό. Παρακολούθησε με επιτυχία τις εξετάσεις για απόκτηση Επαγγελματικών Πιστοποιητικών για παροχή επενδυτικών υπηρεσιών (Τεκμήριο 13, αντίγραφο αποσπάσματος του μητρώου της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς). Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι η πιστοποίηση της ήταν για την παροχή επενδυτικής συμβουλής. Ήταν η πιστοποίηση «5». Από τον Απρίλιο του 2009 μέχρι και το 2013 εκτελούσε καθήκοντα Product Specialist και πιστοποιημένης εξουσιοδοτημένης Λειτουργού Πωλήσεως Χρηματοοικονομικών Μέσων. Την 29/3/2013 μεταφέρθηκε δυνάμει της ΚΔΠ 104/2013

Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ. Την περίοδο 8/2013 - 12/2016 εκτελούσε καθήκοντα Premier Officer

Περιφερειακή Διεύθυνση Πάφου. Από τον Ιανουάριο του 2017 εκτελεί καθήκοντα Λειτουργού Χορηγήσεων. 28. Το επίδικο χρονικό διάστημα ως Product Specialist υπαγόταν

Περιφέρεια Πάφου. Η Εναγομένη 1 κατά την περίοδο πώλησης των αξιογράφων έκδοσης του 2010 μέσω των διευθυντών των υποκαταστημάτων διευθετούσε συναντήσεις μεταξύ της ίδιας και των ενδιαφερόμενων για να τους εξηγήσει τα βασικά χαρακτηριστικά του προϊόντος. Στις καθορισμένες συναντήσεις στα υποκαταστήματα τους εξηγούσε τα χαρακτηριστικά των αξιογράφων ως χρηματοοικονομικών μέσων, τους κινδύνους και απαντούσε σε ερωτήσεις τους. Ενεργούσε σύμφωνα «με τις οδηγίες και τους κανονισμούς για αγορές χρηματοοικονομικών μέσων «MiFID», τους κανονισμούς, εγκυκλίους και οδηγίες του εργοδότη» της. Συγκεκριμένα τους ενημέρωνε για τα ακόλουθα (παρατίθεται απόσπασμα από την § 6(α) - (στ) της γραπτής της δήλωσης): «(α) Τα αξιόγραφα είναι αορίστου διάρκειας χωρίς ημερομηνία λήξης. Η Τράπεζα είχε δικαίωμα εξαγοράς τους από την 30η Σεπτεμβρίου του 2015 ή σε οποιαδήποτε μεταγενέστερη ημερομηνία πληρωμής τόκου

ονομαστική τους αξία μαζί με οιουσδήποτε δεδουλευμένους τόκους, κατόπιν έγκρισης της Κεντρικής Τράπεζας και υπό την προϋπόθεση ότι θα αντικατασταθούν με πρωτοβάθμιο κεφάλαιο, εκτός αν η Κεντρική Τράπεζα έκρινε ότι η Τράπεζα θα εξακολουθούσε να διαθέτει ικανοποιητική επάρκεια κεφαλαίων. (β) Η ονομαστική αξία των αξιογράφων είναι €1000/ανά αξιόγραφο. (γ) Τα αξιόγραφα αποτελούν μη εξασφαλισμένες και δευτερεύουσας προτεραιότητας υποχρεώσεις της Τράπεζας και έχουν προτεραιότητα μόνο έναντι των μετόχων της Τράπεζας. (δ) Τα αξιόγραφα παράγουν επιτόκιο 7% πληρωτέο κάθε τρεις μήνες (3ο, 6ο, 9ο και 12° μήνα ) και θα πιστώνονται σε λογαριασμό που επιλέγει ο πελάτης. (ε) Όταν η Τράπεζα δεν διατηρεί τα απαιτούμενα ποσοστά κεφαλαιακής επάρκειας έχει τη δυνατότητα να μην καταβάλει τόκους. Σε τέτοια περίπτωση θα ήταν

διακριτική ευχέρεια της Τράπεζας αντί να πλήρωνε τους τόκους, να ενεργοποιούσε τον εναλλακτικό μηχανισμό ικανοποίησης μη καταβληθέντος τόκου δηλαδή να εξέδιδε μετοχές, συνήθεις ή προνομιούχες τηρώντας βέβαια τις απαραίτητες διαδικασίες ως προς τούτο. (ζ) ο βασικότερος κίνδυνος αγοράς των αξιόγραφων θα επερχόταν σε περίπτωση που η Τράπεζα χρεωκοπούσε.»

1. Με την ολοκλήρωση της ενημέρωσης, τους ρωτούσε αν είχαν απορίες ή αν ζητούσαν διευκρινίσεις.
2. Όσον αφορά τον Ενάγοντα ακολούθησε την ίδια διαδικασία ενημέρωσης. Ουδέποτε τον ρώτησε, όπως αυτός ισχυρίστηκε, αν του εξήγησε τις λεπτομέρειες ο ΜΥ
3. Η ίδια δεν είναι σε θέση να γνωρίζει τι διαμείφθηκε μεταξύ του Ενάγοντα και του ΜΥ
4. Προέτρεψε τον Ενάγοντα να διαβάσει το ΕΠΜ το οποίο ήταν αριθμημένο (η οποία αρίθμηση γινόταν αυτόματα) και έφερε το όνομα του και το οποίο του είχε δοθεί από τις 23/4/
5. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι πάντοτε ρωτούσε πελάτες αν είχαν δει το μνημόνιο. Είχε χρόνο να το μελετήσει και να λάβει και επενδυτική συμβουλή από εξειδικευμένο σύμβουλο. Αναγνώρισε το Τεκμήριο 10 ως το ΕΠΜ που είχε δοθεί στον Ενάγοντα και το Τεκμήριο 11, ως την παραγγελία του εν λόγω μνημονίου. Παραλήφθηκε στο υποκατάστημα 23/4/
6. Είχε παραγγελθεί από τον κ. XXXXX Θεμιστοκλέους. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι δεν θυμόταν τη συνάντηση με τον Ενάγοντα, ούτε τον ίδιο. Είχε συναντηθεί με εκατοντάδες άτομα. Αρνήθηκε υποβολή ότι δεν ακολούθησε τη διαδικασία που ανέφερε με τον Ενάγοντα.
7. Όταν ο Ενάγων αποφάσισε να προχωρήσει του έδωσε το Τεκμήριο 4, υπέγραψε την επιστολή «Κατηγοριοποίησης Πελατών» με την οποία ενημερώθηκε ότι κατηγοριοποιήθηκε ως «Ιδιώτης πελάτης». Στη συνέχεια υπέγραψε την «Επιστολή Συναίνεσης» (Τεκμήριο 5). Σε κάθε στάδιο επεξηγούσε και απαντούσε τυχόν απορίες του. Τα έντυπα αυτά τα είχε μαζί της όταν πήγαινε να συναντήσει πελάτες. Δεν ήταν έντυπα που είχαν στα υποκαταστήματα. Τέλος υπέγραψε

παρουσία της το «Ειδικό Έντυπο Αίτηση για Αξιόγραφα Κεφαλαίου» (Τεκμήριο 3), αφού προηγουμένως επιβεβαιώθηκαν τα προσωπικά στοιχεία του, ο αριθμός λογαριασμού του, ο αριθμός μερίδας επενδυτή, ο αριθμός λογαριασμού αξιών και ο αριθμός αξιογράφων που επιθυμούσε να αποκτήσει. Υπέγραψε ακολούθως η ίδια την αίτηση

παρουσία του συμπληρώνοντας και την ημερομηνία σε δύο σημεία

αίτηση. Η θέση της ήταν ότι ο Ενάγων αφού ενημερώθηκε λεπτομερώς για τα χαρακτηριστικά της επένδυσης και τους κινδύνους προχώρησε και αγόρασε τα αξιόγραφα με ελεύθερη βούληση. 32. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι λόγω φόρτου εργασίας το έντυπο της αίτησης μπορεί να συμπληρωνόταν από συνάδελφο στο κατάστημα. Το έντυπο αυτό βρισκόταν και στα υποκαταστήματα.

προκειμένη περίπτωση δεν ήταν ο γραφικός της χαρακτήρας. Μόνο την ημερομηνία συμπλήρωσε. Τα Τεκμήρια 4 και 5 τα συμπλήρωσε η ίδια. Ανέφερε επίσης ότι ο Ενάγων επέλεξε να υπογράψει 2 μέρες μετά. Μπορούσε, αν ήθελε, να ακυρώσει τη συναλλαγή πριν τις 27/4/2010 που περάστηκε η συναλλαγή. Δεν θυμόταν πόσο χρόνο πήρε η συνάντηση. 33. Προφορικά ανέφερε ότι δεν ήταν σίγουρη για τη χρέωση των «€11 ΧΑΚ»

κατάσταση λογαριασμού του Ενάγοντα (Τεκμήριο 7). Την πληροφόρηση για αριθμό μερίδας και λογαριασμού αξιών την ζητούσαν μέσω του ΧΑΚ. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι εξηγούσε στον πελάτη ότι τα αξιόγραφα διαπραγματεύονται στο χρηματιστήριο έστω και αν η ίδια δεν συμπλήρωνε τον αριθμό μερίδας και λογαριασμού αξιών. Η μαρτυρία του κ. Νεόφυτου Πολυβίου (ΜΥ 3) 34. Ο ΜΥ 3 υιοθέτησε γραπτή δήλωση ως μέρος της κυρίως του εξέτασης (Τεκμήριο Δ). 35. Βρισκόταν

υπηρεσία της Εναγομένης 1 από το 1996 μέχρι και την 29/3/2013. Ακολούθως μεταφέρθηκε

Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ. Αποχώρησε την 31/10/2019 με βάση το σχέδιο εθελούσιας εξόδου. Την περίοδο 2000 μέχρι 2011 ήταν λειτουργός εξυπηρέτησης στο υποκατάστημα της Εναγομένης 1

οδό Κανάρη και Βότση

Πάφο.

1. Κατά τον επίδικο χρόνο είχε επικοινωνήσει τηλεφωνικώς με τον Ενάγοντα. Ήταν γνωστός του, πελάτης της Εναγομένης 1 και συγχωριανός του. Του εξήγησε, με βάση τα καθήκοντα του, ότι επρόκειτο για αγορά αξιογράφων. Μπορούσε να επενδύσει χρήματα με υψηλό επιτόκιο λόγω της μακράς διάρκειας του σχεδίου. Ο Ενάγων έδειξε να ενδιαφέρεται. Επειδή ο ίδιος μόνο τα βασικά χαρακτηριστικά του σχεδίου γνώριζε, κάλεσε τη ΜΥ 2, που ήταν πιστοποιημένη από την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς για να συναντηθεί με τον Ενάγοντα. Ουδέποτε αναφέρθηκε ο ίδιος σε λεπτομέρειες ούτε ρωτήθηκε σχετικά με το χρηματιστήριο. Όπως προκύπτει από τα έγγραφα ο Ενάγων πέρασε από το υποκατάστημα την 23/4/2010 και παρέλαβε το ΕΠΜ και στις 26/4/2010 πέρασε ξανά και υπέγραψε τα σχετικά έγγραφα για την αγορά των αξιογράφων.
2. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι ως λειτουργός έπαιρνε ένα κατάλογο πελατών που ενέπιπταν

κατηγορία πιθανών επενδυτών και επικοινωνούσε μαζί τους. Τους ενημέρωνε για τα βασικά χαρακτηριστικά, την διάρκεια του σχεδίου, το επιτόκιο και το minimum ποσό που έπρεπε να καταβληθεί. Και να τον ρωτούσε ο Ενάγων για το χρηματιστήριο δεν θα ήταν σε θέση να απαντήσει αφού δεν ήταν στις αρμοδιότητες του. Θα αναλάμβανε η ΜΥ

1. Δεν θυμόταν ποιος παράλαβε ή παρήγγειλε το Τεκμήριο 10 (ΕΠΜ). Ο ίδιος δεν συμπλήρωσε το Τεκμήριο
2. Την επεξήγηση του προϊόντος ανέλαβε η ΜΥ 2 την 26/4/
3. Το υποκατάστημα κάποτε κάποτε δεχόταν πελάτες και μετά τις ώρες εργασίας. Επανεξεταζόμενος ανέφερε ότι, τότε, κάθε Δευτέρα εργάζονταν μέχρι τις 18:
4. ΙΙΙ. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ
5. Κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιορίστηκα

ατομική κρίση της αξιοπιστίας κάθε μάρτυρα ξεχωριστά αλλά την αντιπαρέβαλα και την εξέτασα στα πλαίσια του συνόλου της μαρτυρίας (βλ. Mustafa ν Κακουρή κ.α.

ουσία μη υποβολής θέσεων) με προβλημάτισε ιδιαίτερα έχοντας κατά νου και τη νομολογία επί του θέματος (βλ. Adidas Sportsshuhfabriken Adi Dassler KG v The Jonitexo Limited

περιφέρεια της Πάφου την επεξήγηση της προτεινόμενης πώλησης αξιογράφων σε ενδιαφερόμενους αγοραστές. Δεν αμφισβητείται ότι ήταν το πρόσωπο που είχε αναλάβει αυτό τον ρόλο και σε σχέση με τον Ενάγοντα, αν και η ίδια δεν τον θυμόταν προσωπικά τι ακριβώς διαμείφθηκε μεταξύ τους. Η θέση της ήταν ότι σίγουρα δεν τον ρώτησε απλά αν του εξήγησε ο ΜΥ 3 το σχέδιο, αλλά ότι ακολούθησε την πάγια πρακτική της ενημερώνοντας τον για τα βασικά στοιχεία του επενδυτικού προϊόντος και των κινδύνων. Η συνάντηση σύμφωνα με τη μαρτυρία της έγινε την 26/4/2010 και όχι στις 23/4/

1. Δεν αντικρούστηκε. Την 23/4/2010 ο Ενάγων έλαβε το ΕΠΜ (Τεκμήριο 10) από το υποκατάστημα και επανήλθε στις 26/4/
2. Ανέφερε επίσης ότι η ίδια δεν είχε δώσει επενδυτική συμβουλή και ότι ήταν ευθύνη του Ενάγοντα να λάβει ανεξάρτητη συμβουλή αν το επιθυμούσε.
3. Αν και δεν θυμόταν τη συγκεκριμένη συνάντηση, δεν διαπίστωσα να ψευδόταν για την ημερομηνία της συνάντησης. Όπως ανέφερα πιο πάνω (§ 46), δεν έχω αντιληφθεί τί όφελος θα είχε η Εναγομένη 1 με το να θέσει άλλη ημερομηνία για τη συναλλαγή από αυτή κατά την οποία έγινε πραγματικά. Περαιτέρω το γεγονός ότι μεσολαβούσε σαββατοκύριακο μεταξύ της ημερομηνίας κατά την οποία εκδήλωσε ενδιαφέρον και παρέλαβε ο Ενάγων το ΕΠΜ (Τεκμήριο 10) και της υπογραφής, Δευτέρα 26/4/2010, ουδόλως μεταβάλλει από νομικής άποψης τα αποδιδόμενα

Εναγομένη 1 καθήκοντα έναντι του Ενάγοντα.

1. Αν και κρίνω τη ΜΥ 2 γενικά αξιόπιστη και δέχομαι ότι συνάντησε τον Ενάγοντα την 26/4/2010, ως επίσης και τα όσα η ίδια ανέφερε για τη συμπλήρωση των Τεκμηρίων 3, 4 και 5 δεν έχω ικανοποιηθεί ότι ανέφερε κατά τρόπο συγκεκριμένο τι διαμείφθηκε μεταξύ της ιδίας και του Ενάγοντα. Υπήρξε αμφιταλάντευση ως προς το ποιες ήταν οι υποχρεώσεις της. Από τη μια εξέφρασε τη θέση ότι δεν έδινε επενδυτική συμβουλή από την άλλη όμως επεξηγούσε το σχέδιο, κατηγοριοποιώντας τον πελάτη και απαντούσε ερωτήσεις. Δεν δέχομαι επομένως ότι εξηγήθηκε με τον τρόπο που ανέφερε στον Ενάγοντα το σχέδιο αγοράς αξιογράφων. Αξιολόγηση του κ. XXXXX Πολυβίου (ΜΥ 3)
2. Ο ΜΥ 3 ήταν ο λειτουργός εξυπηρέτησης που, με δική του πρωτοβουλία, ήρθε σε επικοινωνία με τον Ενάγοντα. Ήταν ο λειτουργός που τον εξυπηρετούσε στο εν λόγω υποκατάστημα, εξ ου και ήταν στη λίστα με τους πελάτες του. Αρνήθηκε ότι ανέφερε οτιδήποτε σε σχέση με το χρηματιστήριο και περιόρισε το ρόλο του σε αναφορές για τα γενικά στοιχεία του σχεδίου, διάρκεια, επιτόκιο και ελάχιστο ποσό και στη διευθέτηση συνάντησης του Ενάγοντα με τη ΜΥ
3. Ήταν επίσης η θέση του ότι ο Ενάγων ήρθε στο υποκατάστημα την 23/4/2010 και επανήλθε στις 26/4/
4. Δεν γνώριζε όμως αν ο Ενάγων έλαβε το ΕΠΜ (Τεκμήριο 10).
5. Η συνήγορος του Ενάγοντα ανέφερε ότι ο ΜΥ 3 θα πρέπει να κριθεί αξιόπιστος. Δεν έχει προβληθεί κάποιος λόγος που να καθιστά τη μαρτυρία του αναξιόπιστη. Δέχομαι ότι προσέγγισε τον Ενάγοντα ως πελάτης που εξυπηρετούσε και ότι προέβη σε γενικές αναφορές για το σχέδιο. Όπως ανέφερα πιο πάνω (§§ 41 - 44) δεν είναι ξεκάθαρο αν όντως αναφέρθηκε στο χρηματιστήριο μετά από ερώτηση, φαίνεται όμως ότι δεν γνώριζε. Το αν έπρεπε να γνωρίζει είναι άλλο ζήτημα. Δέχομαι επομένως ότι δεν γνώριζε να πληροφορήσει σχετικά τον Ενάγοντα σε σχέση με αυτό το ζήτημα ούτε ήταν σε θέση να το πράξει. Δέχομαι επίσης ότι ο Ενάγων συνάντησε στο υποκατάστημα τη ΜΥ 2 στις 26/4/2010 και όχι στις 23/4/
6. Ο Ενάγων προσήλθε επίσης στο υποκατάστημα την 23/4/2010 και έλαβε το ΕΠΜ (Τεκμήριο 10). ΙV. ΕΥΡΗΜΑΤΑ
7. Πέραν των όσων αναφέρονται στις §§ 8

επιχείρηση που έχει έναντι του πελάτη συμβατικές ή πρακτορικές υποχρεώσεις. 59. Στο άρθρο 19

§ 29του προοιμίου της MiFID αναφέρονται τα ακόλουθα: «

Αγγλία, σε σειρά υποθέσεων, αποφασίστηκε σε σχέση με ανάλογη πρόνοια του Financial Services and Markets Act 2000[8] («FSMA»), ότι όπου υφίσταται θέσμιο καθήκον (statutory duty), τυχόν παράλληλο καθήκον ευθύνης (duty of care[9]) με βάση το κοινοδίκαιο δεν επεκτείνεται πέραν των υποχρεώσεων που προβλέπει ο νόμος. 67. Στο σύγγραμμα Paget's Law of Banking (ηλεκτρονική έκδοση - LexisNexis), Part VII Investments and Financial Products/Chapter 29 - Advising on Financial Products/1 Scope of Advising on Financial Products,

§ [29.10] αναφέρονται τα ακόλουθα: 'In Green v Royal Bank Scotland[10] of it was held that the existence of a regulatory statutory duty does not give rise to a co-extensive common law duty of care with regulatory obligations actionable under FSMA, where those obligations are not actionable. However, where a common law duty arises, it was recognised that the standard of reasonable skill and care will often be informed by regulatory obligations[11]. When the regulatory obligations are actionable, the Court has generally treated the obligations at common law as going no wider than the regulatory obligations, per Walker v Inter-Alliance Group Plc (In Liquidation)[12].' (Έμφασις δική μου) 68. Ως προς την παρεχόμενη θεραπεία, σχετικά είναι τα όσα αναφέρονται στο σύγγραμμα Atkin's Court Forms (ηλεκτρονική έκδοση - LexisNexis)/Mortgages Vol 28

§ [102]: 'Apart from any cause of action for damages at common law for breach of contract or possibly breach of a common law duty of care, a contravention by an authorised person of a rule made by the Financial Conduct Authority[13] is actionable at the suit of a private person who suffers loss as a result of the contravention[14]. This is treated as a claim for damages for breach of statutory duty. Contravention of the rules does not make any transaction void or unenforceable[15] and is not a defence to a claim for possession[16]. Nor does the existence of a statutory duty give rise to a co-extensive duty of care at common law[17].' (Έμφασις δική μου) 69. Κατ' αναλογία, κρίνω ότι το άρθρο 143

οποία παρέπεμψε αφορά εγκυκλίους και όχι ΚΔΠ. Περαιτέρω με βάση το άρθρο 143 γίνεται ρητή αναφορά προς τούτο. Κατά πόσο εφαρμόζονται οι πρόνοιες του Ν. 44(Ι)/2007

παρούσα συναλλαγή

1. Η συνήγορος του Ενάγοντα εισηγήθηκε ότι η αγορά αξιογράφων της Εναγομένης αφορούσε πολύπλοκο χρηματοοικονομικό μέσο. Επειδή η Εναγομένη 1 ενεργούσε και ως πωλητής δεν τηρήθηκαν οι πρόνοιες του Ν.144(Ι)/2007 και της ΚΔΠ 557/2007 για ζητήματα σύγκρουσης συμφερόντων. Περαιτέρω ήταν η θέση της, δόθηκε επενδυτική συμβουλή στον Ενάγοντα χωρίς να τηρηθούν πάλι οι πρόνοιες του Ν.144(Ι)/2007 και της ΚΔΠ 558/
3. Ο συνήγορος της Εναγομένης αντέτεινε ότι η Εναγομένη 1 ενεργούσε ως εκδότης των αξιογράφων και όχι ως επενδυτικός σύμβουλος. Ήταν πάροχος επενδυτικών υπηρεσιών και εκδότης των αξιογράφων και δεν παρείχε επενδυτικές υπηρεσίες σε επαγγελματική βάση. Αν επιθυμούσαν οι αγοραστές μπορούσαν να λάβουν συμβουλή από ανεξάρτητο σύμβουλο.

αίτηση (Τεκμήριο 3) και στο ΕΠΜ (Τεκμήριο 10) επίσης υπάρχει η προτροπή για λήψη επενδυτικής συμβουλής. Ο Ν.144(Ι)/2007δεν εφαρμόζεται

παρούσα περίπτωση οπότε και ο Ενάγων δεν δικαιούται σε θεραπεία βάσει του άρθρου 143

§ 58πιο πάνω, βασική πτυχή της Mi

FID ήταν ρύθμιση πώληση επενδυτικών προϊόντων (financial products) και από Τράπεζες. Το άρθρο 36 του Ν.144(Ι)/2007 - Προστασία Επενδυτών 80. Σύμφωνα με το άρθρο 36

παράγραφο (γ), να ζητεί από τον πελάτη ή τον πιθανό πελάτη να δίνει πληροφορίες σχετικά με τη γνώση και την πείρα του στον επενδυτικό τομέα σε σχέση με το συγκεκριμένο τύπο προσφερόμενου ή ζητούμενου χρηματοοικονομικού μέσου ή υπηρεσίας, ώστε να μπορεί η ΚΕΠΕΥ να εκτιμήσει κατά πόσο η προτεινόμενη επενδυτική υπηρεσία ή χρηματοοικονομικό μέσο είναι συμβατό με αυτόν· εφόσον η ΚΕΠΕΥ κρίνει, βάσει των πληροφοριών που έχει λάβει σύμφωνα με την παρούσα παράγραφο, ότι η επενδυτική υπηρεσία ή το χρηματοοικονομικό μέσο δεν είναι συμβατό με τον πελάτη ή τον πιθανό πελάτη, οφείλει να τον προειδοποιήσει περί τούτου, η δε γνωστοποίηση δύναται να παρέχεται σε τυποποιημένη μορφή· αν ο πελάτης ή ο πιθανός πελάτης δεν παράσχει τις πληροφορίες σχετικά με τη γνώση και την πείρα του, ή παράσχει ανεπαρκείς σχετικές πληροφορίες, η ΚΕΠΕΥ οφείλει να τον προειδοποιήσει ότι η παράλειψή του αυτή δεν της επιτρέπει να κρίνει κατά πόσο η σκοπούμενη επενδυτική υπηρεσία ή το σκοπούμενο χρηματοοικονομικό μέσο είναι συμβατό με αυτόν· η γνωστοποίηση αυτή δύναται να παρέχεται σε τυποποιημένη μορφή· (ε) η ΚΕΠΕΥ, όταν παρέχει επενδυτικές υπηρεσίες αποτελούμενες αποκλειστικά και μόνο από τη λήψη και διαβίβαση εντολών του πελάτη ή/και την εκτέλεσή τους, με ή χωρίς την παροχή παρεπόμενων υπηρεσιών, δύναται να παρέχει τις εν λόγω επενδυτικές υπηρεσίες στους πελάτες της χωρίς να εφαρμόζει την παράγραφο (δ), εφόσον πληρούνται όλες οι παρακάτω προϋποθέσεις: (

1. i)Οι εν λόγω υπηρεσίες αφορούν μετοχές εισηγμένες προς διαπραγμάτευση σε ρυθμιζόμενη αγορά ή σε ισοδύναμη αγορά τρίτης χώρας, μέσα χρηματαγοράς, ομολογίες ή άλλες μορφές τιτλοποιημένου χρέους (με την εξαίρεση των ομολογιών ή άλλων μορφών τιτλοποιημένου χρέους όπου ενσωματώνονται παράγωγα), μερίδια ΟΣΕΚΑ και άλλα μη περίπλοκα χρηματοοικονομικά μέσα, μια δε αγορά τρίτης χώρας θεωρείται ισοδύναμη με ρυθμιζόμενη αγορά εάν πληροί ισοδύναμες απαιτήσεις με τις προβλεπόμενες στο Μέρος Χ, (
2. ii)η υπηρεσία παρέχεται κατόπιν πρωτοβουλίας του πελάτη ή του πιθανού πελάτη, (iii) ο πελάτης ή ο πιθανός πελάτης έχει ενημερωθεί σαφώς ότι κατά την παροχή της εν λόγω υπηρεσίας η ΚΕΠΕΥ δεν υποχρεούται να αξιολογήσει τη συμβατότητα του χρηματοοικονομικού μέσου που του προσφέρεται ή της υπηρεσίας που του παρέχεται και ότι, επομένως, ο ίδιος δεν καλύπτεται από την αντίστοιχή προστασία των οικείων κανόνων επαγγελματικής δεοντολογίας· η ενημέρωση αυτή δύναται να παρέχεται σε τυποποιημένη μορφή, (
3. iv)η ΚΕΠΕΥ συμμορφώνεται με τις κατά το άρθρο 29 υποχρεώσεις της·» (Έμφασις δική μου) 81. Σύμφωνα με το άρθρο 29

παράγραφο (β) του εδαφίου

απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης («ΔΕΕ»), Genil 48 κ.α. v Bankinter SA, C‑604/11, 30/5/2013, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα ως προς το τί αποτελεί επενδυτική συμβουλή, εν τη εννοία της MiFID: «51 Κατά τους όρους του άρθρου 4, παράγραφος 1, σημείο 4, της οδηγίας 2004/39, οι επενδυτικές συμβουλές συνίστανται

παροχή προσωπικών συμβουλών σε πελάτη, είτε κατόπιν αιτήσεώς του είτε με πρωτοβουλία της επιχειρήσεως επενδύσεων, σχετικά με μία ή περισσότερες συναλλαγές που αφορούν χρηματοπιστωτικά μέσα. 52 Η έννοια «προσωπικές συμβουλές» στη διάταξη αυτή επεξηγείται περαιτέρω στο άρθρο 52 της οδηγίας 2006/73 το οποίο ορίζει ειδικότερα ότι μία σύσταση θεωρείται «προσωπική» εφόσον απευθύνεται σε ένα πρόσωπο υπό την ιδιότητά του ως υφιστάμενου ή δυνητικού επενδυτή και εφόσον παρουσιάζεται ως κατάλληλη για το πρόσωπο αυτό ή λαμβάνει υπόψη την κατάστασή του. Δεν εμπίπτουν

εν λόγω έννοια συστάσεις οι οποίες εκδίδονται αποκλειστικά μέσω διαύλων επικοινωνίας ή απευθύνονται στο κοινό. 53 Από τις αναφερθείσες στις δύο προηγούμενες σκέψεις διατάξεις προκύπτει ότι το ζήτημα αν μια επενδυτική υπηρεσία συνιστά επενδυτική συμβουλή εξαρτάται όχι από τη φύση του χρηματοπιστωτικού μέσου στο οποίο αναφέρεται αλλά από τον τρόπο με τον οποίο προτείνεται το μέσο στον υφιστάμενο ή τον δυνητικό πελάτη. 54 Ελλείψει διευκρινίσεων

απόφαση περί παραπομπής ως προς τον τρόπο με τον οποίο οι επίμαχες

κύρια δίκη συμβάσεις ανταλλαγής προτάθηκαν στις Genil 48 και CHGV, απόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εκτιμήσει αν ενδεχομένως είναι προσωπικός ο χαρακτήρας των συστάσεων λαμβανομένων υπόψη των κριτηρίων του άρθρου 52 της οδηγίας 2006/73 και, ως εκ τούτου, αν είναι αναγκαίο να προβεί η οικεία επενδυτική επιχείρηση

κατά το άρθρο 19, παράγραφος 4, της οδηγίας 2004/39 αξιολόγηση. 55 Επομένως, επιβάλλεται να δοθεί στο πρώτο ερώτημα η απάντηση ότι το άρθρο 4, παράγραφος 1, σημείο 4, της οδηγίας 2004/39 έχει την έννοια ότι η πρόταση προς πελάτη για τη σύναψη συμβάσεως ανταλλαγής με σκοπό την κάλυψη του κινδύνου που συνεπάγονται οι διακυμάνσεις επιτοκίου επί χρηματοπιστωτικού προϊόντος στο οποίο έχει επενδύσει ο πελάτης αυτός συνιστά επενδυτική συμβουλή, όπως ορίζεται στη διάταξη αυτή, εφόσον η σύσταση που αφορά την εγγραφή σε τέτοιου είδους σύμβαση ανταλλαγής απευθύνεται στον πελάτη αυτό υπό την ιδιότητά του ως επενδυτή, παρουσιάζεται ως κατάλληλη για τον εν λόγω πελάτη ή λαμβάνει υπόψη την κατάστασή του και δεν εκδίδεται αποκλειστικά μέσω διαύλων επικοινωνίας ούτε απευθύνεται στο κοινό.» (Έμφασις δική μου) 85. Σύμφωνα με την Αγγλική νομολογία το τί συνιστά επενδυτική συμβουλή είναι ζήτημα γεγονότων. Όπως αναφέρεται στο σύγγραμμα Paget's Law of Banking (ηλεκτρονική έκδοση - LexisNexis), Part VII Investments and Financial Products/Chapter 29 - Advising on Financial Products/1 Scope of Advising on Financial Products,

§ [29.16]: '.. the question of whether advice had been given is not a matter of meeting a legal definition, but rather a question principally of fact.' 86. Με αναφορά στις αντίστοιχες οδηγίες πρακτικής του Financial Conduct Authority (FCA)[18], αναφέρεται στο εν λόγω σύγγραμμα (

§ [29.16]) ότι, η συμβουλή εμπεριέχει το στοιχείο της έκφρασης άποψης από το σύμβουλο προς συγκεκριμένη κατεύθυνση, σε αντιδιαστολή με την παροχή πληροφοριών και αριθμητικών δεδομένων χωρίς άλλο σχολιασμό ή έκφραση εκτίμησης ως προς την σχετικότητα τους

απόφαση που θα πρέπει να λάβει ο πελάτης. Αναφέρονται συγκεκριμένα τα ακόλουθα: .. the broad effect of the central provisions is that advice requires an element of opinion on the part of the adviser as to a course of action. This is in distinction to pure information which will involve mere statements of facts or figures, without comment or value judgment on their relevance to the decision the person has to make.' 87. Ως προς την έννοια value judgment (εκτίμηση), στο εν λόγω σύγγραμμα αναφέρονται δύο αποφάσεις ως σχετικές.

Walker v Inter-Alliance Group plc [2007] EWHC 1858, (Henderson J) αναφέρθηκαν τα ακόλουθα

§ 30: '.

any element of comparison or evaluation or persuasion is likely to cross the dividing line [into advice]. However, the provision of purely factual information does not become objectionable merely because it feeds into the client's own decision-making process and is taken into account by him. It is obvious that any informed decision making requires the provision of accurate information and will be based upon it.' 88.

Rubenstein v HSBC [2011] EWHC 2304 (QB) (HHJ Havelock-Allan QC) αναφέρθηκαν τα ακόλουθα

§ 81

: 'The key to the giving of advice is that the information is either accompanied by a comment or value judgment on the relevance of that information to the client's investment decision, or is itself the product of a process of selection involving a value judgment so that the information will tend to influence the decision of the recipient. In both these scenarios the information acquires the character of a recommendation.' 89. Ο Ενάγων υπογράφοντας την αίτηση (Τεκμήριο 3) αιτήθηκε με βάση το ΕΠΜ (Τεκμήριο 10) την αγορά 100 αξιογράφων (σελ. 1).

εν λόγω αίτηση υπάρχει και βεβαίωση ότι αποδέχεται στο περιεχόμενο του ΕΠΜ (σελ. 3). Στο ΕΠΜ στη σελ. 3 αναφέρονται τα ακόλουθα: «. Το Μνημόνιο σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να εκληφθεί ως Ενημερωτικό Δελτίο ή Πρόσκληση για Εγγραφή στο κοινό ή επενδυτική συμβουλή ή προτροπή για επένδυση. .. Το Μνημόνιο δεν πρέπει να θεωρηθεί κάτω από οποιεσδήποτε περιστάσεις ή συνθήκες ως εξειδικευμένη συμβουλή νομικού, οικονομικού, φορολογικού ή επενδυτικού περιεχομένου. Οι ενδιαφερόμενοι επενδυτές αναμένεται να προβούν σε δικές τους εκτιμήσεις σχετικά με την απόκτηση των Αξιογράφων Κεφαλαίου, στο πλαίσιο των οποίων εκτιμήσεων προτρέπονται να μελετήσουν τους λεπτομερείς όρους του παρόντος Μνημονίου.» 90. Η θέση του συνηγόρου της Εναγομένης 1 ήταν ότι

προκειμένη περίπτωση ο Ενάγων κωλύεται από το να ισχυρίζεται κάτι διαφορετικό από την δηλωθείσα θέση του στα πιο πάνω Τεκμήρια. Επικαλείται κώλυμα λόγω δήλωσης σε έγγραφο (estoppel by deed). 91. To κώλυμα λόγω δηλώσεων σε έγγραφα είναι κανόνας απόδειξης ο οποίος θεμελιώνεται με βάση την αρχή ότι σαφής δήλωση ή δέσμευση σε έγγραφο πρέπει να εκλαμβάνεται ως δεσμευτική μεταξύ των μερών και επομένως μη επιδεχόμενη οποιασδήποτε απόδειξης που να την αντικρούσει (βλ. Διονά ν Κυπριακές Αερογραμμές Δημόσια Εταιρεία Λτδ κ.α., ECLI:CY:AD:2016:A250, Π.Ε. 182/2011, 24/5/2016, με αναφορά

Χατζηστυλλή ν Κυπριακών Αερογραμμών Λτδ

πρόσφατη απόφαση του Ανακτοσυμβουλίου (Privy Council)

Prime Sight Ltd v Lavarello [2013] 4 All ER 659, κρίθηκε ότι δεν αντιστρατευόταν το δημόσιο συμφέρον (public policy) τα μέρη σε μια συμφωνία να συμφωνούν ότι κάποια γεγονότα υφίσταντο μεταξύ τους για τους σκοπούς της συμφωνίας έστω και αν γνώριζαν ότι τα γεγονότα ήταν

πραγματικότητα διαφορετικά. 93.

εν λόγω υπόθεση, ο Μ με έγγραφο εκχώρησης (deed of assignment) δήλωσε ότι είχε πληρωθεί το ποσό των £499950 από εταιρεία

οποία ιδιοκτήτρια δυνάμει εμπιστεύματος (beneficial owner) ήταν η σύζυγος του. Το ποσό

πραγματικότητα ουδέποτε είχε καταβληθεί στον Μ. Ο Μ ακολούθως πτώχευσε. Ο διαχειριστής της περιουσίας του απαίτησε το ποσό από την εταιρεία (με statutory demand). Η απαίτηση δεν έγινε δεκτή. Προχώρησε με αίτηση εκκαθάρισης. Εισήγηση της εταιρείας (αρχικά με αίτηση διαγραφής) ότι υφίστατο κώλυμα στον διαχειριστή της περιουσίας του Μ να ισχυρίζεται ότι το ποσό δεν είχε καταβληθεί στον Μ δεν έγινε δεκτή και η εταιρεία τέθηκε σε εκκαθάριση. Η απόφαση επικυρώθηκε κατ' έφεση και κατέληξε στο Ανακτοσυμβούλιο. 94. Η έφεση έγινε δεκτή (αφού υιοθετήθηκε η Αυστραλιανή απόφαση Grundt v Great Boulder Pty Gold Mine Ltd

Prime Sight Ltd

§ 47

, πιο πάνω, στις περιπτώσεις όπου επιχειρεί μέρος στη συμφωνία να τη θέσει εκτός νομοθετικού πλαισίου που έχει θεσπιστεί ώστε ακριβώς να ρυθμίζεται η εν λόγω συμφωνία η επίκληση κωλύματος θα αποτύχει. Πολύ περισσότερο όταν η νομοθετική ρύθμιση θεσπίστηκε για να προστατεύει καταναλωτές.

προκειμένη περίπτωση υφίσταται ζήτημα τήρησης νομοθετικής πρόνοιας. Είτε τηρήθηκε είτε όχι. Δεν μπορεί Τράπεζες (ή ΚΕΠΕΥ) να περιορίζουν τις ευθύνες τους με βάση τον Ν.144(Ι)/2007 εισάγοντας ρήτρες αποποίησης ευθύνης (exemption clauses) ή να θέτουν την παρασχεθείσα υπηρεσία σχέση εκτός των πλαισίων του, όπου παρείχαν υπηρεσίες οι οποίες ρυθμίζονται δυνάμει αυτού. Θα καθιστούσε τον Ν.144(Ι)/2007 και κατ' επέκταση την MiFID ανεφάρμοστη. Θα ήταν σαν να συμφωνούν δύο μέρη ότι μια συμφωνία δεν είναι ενοικίαση αλλά άδεια χρήσης, ή ότι μια συμφωνία είναι για την παροχή υπηρεσιών και όχι εργοδότησης, απλά και μόνο για να αποφευχθούν οι επιπτώσεις των νομοθεσιών που προστατεύουν ενοικιαστές και εργοδοτούμενους αντίστοιχα.

1. Ήταν παραδεκτή θέση του ΜΥ 3, ότι από κατάλογο που κατείχε, προσέγγισε τον Ενάγοντα με σκοπό να τον ενημερώσει για την δυνατότητα αγοράς αξιογράφων. Δεν ήταν ο Ενάγων που ενδιαφέρθηκε από μόνος του. Μάλιστα τον παρότρυνε λέγοντας του ότι το προϊόν ήταν καλό. Ακολούθως, αφού προηγουμένως του δόθηκε το ΕΠΜ (Τεκμήριο 10), η ΜΥ 2 τον κατηγοριοποίησε ως «Ιδιώτη πελάτη» και υπογράφτηκαν τα Τεκμήρια 3, 4 και
2. Το ερώτημα που προκύπτει είναι αν αυτές οι πράξεις συνιστούν επενδυτική συμβουλή δυνάμει του άρθρου 2 του Ν.144(Ι)/
3. Αν δηλαδή αφορούν την παροχή προσωπικών συστάσεων με την παρουσίαση πρότασης ως κατάλληλης γι' αυτόν και συμβουλής για αγορά χρηματοοικονομικού μέσου. Υπό τις περιστάσεις κρίνω ότι η παρότρυνση από πλευράς ΜΥ 3 και η στοχευμένη επικοινωνία μαζί του ως καταθέτη της Εναγομένης 1, ήταν ενέργειες που συνιστούσαν προσωπική σύσταση και επομένως επενδυτική συμβουλή.
4. Ως εκ τούτου κρίνω ότι η Εναγομένη 1 παρείχε στον Ενάγοντα επενδυτική συμβουλή δυνάμει του Ν.144(Ι)/
5. Αξιολόγηση καταλληλότητας και συμβατότητας
6. Η Εναγομένη 1 επομένως είχε καθήκον να προβεί σε ενέργειες αξιολόγησης της καταλληλότητας του εν λόγω επενδυτικού προϊόντος σε σχέση με τον Ενάγοντα. 99.

ΚΔΠ 558/2007 περιέχονται λεπτομερείς οδηγίες σε σχέση με την αξιολόγηση της καταλληλότητας (§§ 14 και 16). Συγκεκριμένα προνοούνται τα εξής: «Αξιολόγηση της καταλληλότητας 14.

προκειμένη περίπτωση ακόμη και αν γίνει δεκτό ότι έγινε ενημέρωση και εξήγηση κινδύνων όπως προνοεί και η § 10 της ΚΔΠ 558/2007 μέσω της παράδοσης του ΕΠΜ (Τεκμήριο 10), δεν τέθηκε ενώπιον μου από πλευράς Εναγομένης 1 αν το επίδικο επενδυτικό προϊόν ήταν συμβατό με τον Ενάγοντα, και αν όχι, αν προειδοποιήθηκε γι' αυτό. Είναι επίσης δεκτό ότι οι καταθέσεις του Ενάγοντα ανέρχονταν στα €120000. Η επένδυση των €100000 αφορούσε σχεδόν το σύνολο των αποταμιεύσεων του (

ουσία και της συζύγου του). Η αξιολόγηση επομένως και προειδοποίηση ήταν καίριας σημασίας και η Εναγομένη 1 παρέβη την εν λόγω νομοθετική πρόνοια αλλά και ειδικότερα τις §§ 14

ουσία μετατροπή των καταθέσεων του σε επενδυτικό προϊόν που θα διαπραγματευόταν στο χρηματιστήριο από πρόσωπο που δεν φαινόταν να έχει τέτοια εμπειρία και γνώσεις. Δεν έχει τεθεί ενώπιον μου αξιολόγηση από πλευράς Εναγομένης 1 αν το εν λόγω προϊόν εξετάστηκε και ήταν σύμφωνο:

§ 17της ΚΔΠ 558/2007: «17. Χρηματοοικονομικό μέσο μη προσδιοριζόμενο στο άρθρο 36

παράγραφο (γ) του ορισμού «κινητές αξίες» του άρθρου 2

αγορά και αποτελούν είτε τιμές της αγοράς είτε τιμές που διατίθενται ή επαληθεύονται από συστήματα αποτίμησης το οποία είναι ανεξάρτητα από τον εκδότη∙ (γ) δεν συνεπάγεται για τον πελάτη καμία πραγματική ή ενδεχόμενη υποχρέωση που υπερβαίνει το κόστος απόκτησης του μέσου∙ (δ) είναι διαθέσιμες στο κοινό επαρκείς περιεκτικές πληροφορίες για τα χαρακτηριστικά του που να είναι εύκολα κατανοητές, ώστε να παρέχεται στο μέσο ιδιώτη πελάτη η δυνατότητα να λάβει απόφαση βασισμένη σε σωστή ενημέρωση στο κατά πόσο, να διενεργήσει ή όχι μια συναλλαγή στο εν λόγω χρηματοοικονομικό μέσο.» (Έμφασις δική μου) 102. Στο άρθρο 2 του Ν. 144(Ι)/2007 ο όρος κινητές αξίες έχει την ακόλουθη έννοια: ««κινητές αξίες» σημαίνει τις κατηγορίες αξιών που τυγχάνουν διαπραγμάτευσης

κεφαλαιαγορά, εξαιρουμένων των μέσων πληρωμής, και ιδίως- (α) Μετοχές και άλλοι τίτλοι ισοδύναμοι με μετοχές εταιρειών, συνεταιρισμών και άλλων νομικών προσώπων, καθώς και αποθετήρια έγγραφα μετοχών, (β) ομόλογα ή άλλες μορφές τιτλοποιημένου χρέους καθώς και αποθετήρια έγγραφα τέτοιων αξιών, (γ) κάθε άλλη αξία που παρέχει δικαίωμα αγοράς ή πώλησης παρόμοιων μεταβιβάσιμων αξιών ή που τυγχάνει δικαιώματος εκκαθάρισης τοις μετρητοίς προσδιοριζόμενου κατ' αναφορά προς αξίες, νομίσματα, επιτόκια ή αποδόσεις, εμπορεύματα ή άλλους δείκτες ή μεγέθη·» (Έμφασις δική μου) 103. Ως εκ τούτου η Εναγομένη 1 έχει παραβεί το άρθρο 36

Nicolaides v The Chartered Bank of Famagusta

πραγματικότητα τι αποκτούσε. (δ) Η Εναγόμενη 1, δεν παρείχε κατάλληλη και επαρκή πληροφόρηση σε κατανοητή μορφή προς τον Ενάγοντα, για το τι ήταν

πραγματικότητα τα αξιόγραφα. (ε) Η Εναγόμενη 1 δεν καθοδήγησε κατάλληλα τον Ενάγοντα και δεν του έδωσε τις απαραίτητες προειδοποιήσεις, σχετικά με τους κινδύνους που συνδέονται με τις επενδύσεις στα εν λόγω αξιόγραφα, έτσι ώστε να είναι σε θέση να λάβει επενδυτικές αποφάσεις με επίγνωση.» 109. Όσον αφορά το άρθρο 17

αλήθεια.

1. Αναφορικά με το άρθρο 17 (β) του Κεφ. 149, στο σύγγραμμα, Pollock & Mulla, ανωτέρω στη σελ. 401 αναφέρονται τα ακόλουθα: 'It is fraud where a party to the contract knows or believes a fact to be true, but conceals it actively from the other party with a view to induce that person to enter into a contract. This clause must be read with the Explanation, under which mere silence does not amount to fraud.'
2. Περαιτέρω στις σελ. 402 - 404 αναφέρονται τα ακόλουθα σε σχέση με το άρθρο 17 (γ) - (ε) (άρθρο 17

Genil 48, ανωτέρω, το ΔΕΕ κλήθηκε να απαντήσει σε προδικαστικά ερωτήματα Ισπανικού Δικαστηρίου για το αν παράβαση καθήκοντος δυνάμει της MiFID (συγκεκριμένα της εξέτασης καταλληλότητας σε περίπτωση επενδυτικής συμβουλής και αγοράς πολύπλοκου χρηματοοικονομικού προϊόντος σε επενδυτική υπηρεσία) επέφερε απόλυτη ακυρότητα της συμβάσεως. Αναφέρθηκαν τα ακόλουθα

§ 58

: «58 Επομένως, επιβάλλεται να δοθεί στο δεύτερο και στο τρίτο ερώτημα η απάντηση ότι εναπόκειται

εσωτερική έννομη τάξη κάθε κράτους μέλους να ρυθμίσει τις απορρέουσες από τη σύμβαση συνέπειες εξαιτίας της μη συμμορφώσεως της επενδυτικής επιχειρήσεως που προσφέρει την επενδυτική υπηρεσία προς τις υποχρεώσεις περί αξιολογήσεως κατά το άρθρο 19, παράγραφοι 4 και 5, της οδηγίας 2004/39, υπό την επιφύλαξη της τηρήσεως των αρχών της ισοδυναμίας και της αποτελεσματικότητας.»

1. Με βάση επομένως την Κυπριακή νομοθετική ρύθμιση δεν δίδεται η δυνατότητα απόδοσης θεραπείας ακύρωσης της συμφωνίας. Αφήνω ανοικτό το ζήτημα απόδοσης τέτοιας θεραπείας σε περίπτωση που υπήρχε απάτη ή ψευδής παράσταση η οποία δεν σχετιζόταν με υποχρέωση δυνάμει του Ν. 144(Ι)/2007, έχοντας κατά νου τα όσα ανέφερα πιο πάνω σε σχέση με την Αγγλική προσέγγιση (βλ. §§ 66 - 69, ανωτέρω).
2. Ο Ενάγων όφειλε να αποδείξει ότι υπέστη ζημιά ή απώλεια κέρδους.

προκειμένη περίπτωση είναι παραδεκτό ότι ο Ενάγων κατέβαλε για την αγορά των αξιογράφων το ποσό των €100000. Αφορά οφειλή της Εναγομένης 1 προς αυτόν η οποία σύμφωνα με το ΕΠΜ (Τεκμήριο 10) ήταν εξαγοράσιμη εφόσον πληρούντο κάποιες προϋποθέσεις από την Εναγομένη 1 (βλ. ΕΠΜ § 5.2.8 σελ. 56). Σε περίπτωση που η Εναγομένη τίθετο υπό εκκαθάριση η εν λόγω οφειλή δεν θα θεωρούνταν μη εξασφαλισμένη και οι επενδυτές θα θεωρούνταν μη εξασφαλισμένοι πιστωτές (βλ. (§ 5.2.3 και 5.2.4 σελ. 52 - 53 του ΕΠΜ).

§ 5.2.4 στη σελ.

53 του ΕΠΜ αναφέρεται ξεκάθαρα κάτω από τον τίτλο, «Αξιώσεις σε Περίπτωση Διάλυσης», ότι σε περίπτωση διάλυσης λόγω αφερεγγυότητας είτε διάλυσης χωρίς να τίθεται ζήτημα φερεγγυότητας, οι αξιώσεις των κατόχων θα περιορίζονται

ονομαστική αξία των Αξιογράφων Κεφαλαίου. Η ονομαστική τους αξία καθορίστηκε στα €1000 το κάθε ένα (βλ. σελ. 51 του ΕΠΜ). Όπως ανέφεραν οι συνήγοροι της Εναγομένης 1 τα αξιόγραφα δεν έχουν μετατραπεί σε μετοχές. 122. Η Εναγομένη 1 τέθηκε υπό καθεστώς εξυγίανσης με βάσει τις ΚΔΠ 94/2013 και 104/2013 αφού πωλήθηκαν οι εργασίες της σύμφωνα με δυνάμει των διατάξεων των άρθρων 7

Χιώτη ν Cyprus Popular Bank Public Co Ltd, Αγωγή 865/2014, 28/1/2019 (Απόφαση Μαλαχτού ΠΕΔ, όπως ήταν τότε),

οποία παρέπεμψε ο συνήγορος της Εναγομένης 1, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με το ζήτημα της εξυγίανσης της Εναγομένης 1 και τραπεζικές καταθέσεις: «Στο άρθρο 3

περίπτωση εκκαθάρισης ιδρύματος που υπόκειται σε εξυγίανση εφαρμόζονται τα εδάφια

παρ.(ε) που αφορά σε «άλλα χρέη ή απαιτήσεις που δεν εξασφαλίζονται με επιβάρυνση

περιουσία του ιδρύματος που υπόκειται σε εξυγίανση.» Στο άρθρο 4

περίπτωση όπου το διαθέσιμο ποσό για πληρωμή οποιωνδήποτε χρεών ή απαιτήσεων ως διαλαμβάνονται στο εδάφιο

Τράπεζα Κύπρου δεν ανατρέπει το δικαίωμα. Πρακτική σημασία έχει και ουσιαστική. Ο Ενάγοντας δεν θα δυνηθεί εκ των πραγμάτων να εκτελέσει την δικαστική απόφαση εναντίον της Λαϊκής Τράπεζας και ο Νόμος δεν του επιτρέπει να καταχωρήσει αίτηση για έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης της. Θα αναμένει το στάδιο της εκκαθάρισης όπου θα διαφανεί κατά πόσο θα του αποδοθεί οποιοδήποτε μέρος του ποσού που έχει να λαμβάνει από την Λαϊκή Τράπεζα. Με τα δεδομένα αυτά και δεδομένου ότι η Λαϊκή Τράπεζα αναγνώριζε τα κατατεθειμένα ποσά και συνεπώς την οφειλή ήταν, ενδεχομένως, εκ του περισσού η επιδίωξη έκδοσης δικαστικής απόφασης γι' αυτήν.» (Έμφασις δική μου)

1. Το εν λόγω σκεπτικό, αν και μη δεσμευτικό, είναι καθοδηγητικό και με βρίσκει σύμφωνο. Αν και η αγορά αξιογράφων δεν είναι το ίδιο με τη διατήρηση κατάθεσης εφαρμόζονται οι ίδιες αρχές.
2. Ο Ενάγων επομένως δεν μπορεί να τεθεί σε δυσμενέστερη θέση από αυτή που θα ετίθετο αν απλά ανέμενε την ολοκλήρωση της εξυγίανσης. Η οφειλή της Εναγομένης 1 έναντι του υφίσταται. Οι αναφορές του συνηγόρου της Εναγομένης 1 ότι η απαίτηση δεν είναι εκκαθαρισμένη ή ότι είναι πρόωρη δεν έχει βάση ούτε συνάδει με τα όσα αναφέρονται στο ΕΠΜ (Τεκμήριο 10). Το γεγονός ότι ο Ν.17(Ι)/2013και ο περί Εξυγίανσης Πιστωτικών Ιδρυμάτων και Επενδυτικών Εταιρειών Νόμος, Ν.22(Ι)/2016που τον αντικατέστησε, δεν επιτρέπουν την εκτέλεση της απόφασης δεν καθιστούν την αγωγή πρόωρη. Αυτό που ο Ενάγων δεν επιδίωξε είναι να αποδείξει ζημιά άλλη από αυτή της απώλειας του κεφαλαίου του, δηλαδή των €
3. Δέχομαι επομένως ότι η ζημιά του είναι ίση με το κεφάλαιο που επένδυσε και θα του επιδικάσω αποζημίωση ανάλογα. Ενόψει και του γεγονότος ότι οι τόκοι που έλαβε δεν αφαιρούνται από την ονομαστική αξία των αξιογράφων σε περίπτωση εκκαθάρισης δεν θα προβώ σε αφαίρεση τους από το επιδικασθέν ποσό.
4. Εννοείται ότι το ποσό που θα επιδικαστεί υπέρ του Ενάγοντα δεν είναι επιπρόσθετο της οποιασδήποτε αξίωσης που θα είχε εναντίον της Εναγομένης 1 δυνάμει των αξιογράφων που απέκτησε. VI. ΚΑΤΑΛΗΞΗ
5. Εκδίδεται απόφαση υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον της Εναγομένης 1 για το ποσό των €100000 με νόμιμο τόκο. Τα έξοδα, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον της Εναγομένης
6. (Υπ.) ............... Ν. Α. Π. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής [1] Ε.Ε. Παρ. ΙΙΙ(Ι), Αρ. 4246, 19/12/2007, σελ.
7. [2] Ε.Ε. Παρ. ΙΙΙ(Ι), Αρ. 4246, 19/12/2007, σελ.
8. [3] Το εν λόγω διάταγμα τροποποιήθηκε από τις ΚΔΠ 133/2013, 156/2013, 276/2013 και 279/
9. [4] 'As indicated in Fox v Percy there are other techniques for assessing the credibility and reliability of a witness other than that based on a personal assessment of demeanour:
10. Assess the evidence of a witness by reference to undisputed or indisputable facts. The witness is likely to be considered to be unreliable if their evidence is, in any serious respect, inconsistent with those facts; ...' [5] 'The main tests needed to determine whether a witness is lying or not are, I think, the following, although their relative importance will vary widely from case to case: